Εγώ, ο κατάπτυστος

του Δημήτρη Καμπουράκη

Βαρέθηκα ρε. Βαρέθηκα να μου την πέφτουν όλοι. Βαρέθηκα να περπατώ στον δρόμο, να κάθομαι στο καφέ, να πίνω το ποτό μου στο μπαρ και να ξεφυτρώνουν από παντού άνθρωποι που μου μιλούν σα να με βρίζουν. Καθηγητές διότι διαφώνησα με τη δήλωση του Προέδρου τους ότι δουλεύοντας από 21 έως 16 ώρες εβδομαδιαίως, «ζουν σε εργασιακό μεσαίωνα». Εφοριακοί διότι είπα ότι τα πιάνουν. Τελωνιακοί διότι είπα ότι λειτουργούν σαν τους παλιούς κλέφτες που κλείνανε τα στενά κι επιβάλανε φόρο σ’ όποιον περνούσε. «Ανάπηροι» συνταξιούχοι, διότι είπα ότι δε γίνεται η περιοχή μου, ο νομός Χανίων, να έχει 25% αναπηρικές συντάξεις. Δημόσιοι υπάλληλοι διότι είπα ότι ο ιδιωτικός τομέας δε γίνεται να πληρώσει τρεις έκτακτες εισφορές μέσα σ’ έναν χρόνο, για να τους τρέφει. Μεγαλοεπιχειρηματίες διότι είπα ότι καβατζώσανε τα κέρδη των περασμένων χρόνων και τώρα απολύουν τους υπαλλήλους τους. Λεφτάδες διότι είπα ότι αποτελεί αλητεία να στέλνουν τα λεφτά τους στην Κύπρο και την Ελβετία. Αγρότες διότι είπα ότι είχαν μάθει να ζουν με τις επιδοτήσεις και τα μπλόκα. Όλοι (;) θα ρωτήσετε. Όχι όλοι, μερικοί. Και λοιπόν; Από πότε η εντιμότητα των πολλών, θα μας απαγορεύει να μιλήσουμε για την απατεωνιά ή την ανικανότητα των μερικών;

Βαρέθηκα να με κυνηγούν οι Νεοδημοκράτες διότι έλεγα ότι ο Καραμανλής ήταν άχρηστος. Οι Πασόκοι διότι λέω ότι η κυβέρνηση τους είναι ανίκανη και άθυρμα στην κρίση. Οι ΚΚΕδες διότι είπα ότι με την τακτική τους καταστρέφουν ότι απόμεινε από τον τουρισμό της χώρας. Οι ΣΥΝασπισμένοι διότι είπα πως ο Τσίπρας λέει ερασιτέχνη τον Παπανδρέου επειδή δεν έπεισε σε δυο μήνες τη Μέρκελ να δώσει τα δισεκατομμύρια της, τη στιγμή που αυτός είναι ανίκανος επί δύο χρόνια να πείσει τον Μπανιά για το συνέδριο του κόμματος τους. Το ΛΑΟΣ, διότι τους λέω ακροδεξιούς ενώ παριστάνουν τους κεντρώους.

Βαρέθηκα αυτούς που δοξάζουν όποιον συμφωνεί με όλους. Βαρέθηκα αυτούς που είναι και με τον φοροκλέπτη (που τον έφτιαξε το σύστημα) και με τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς (που πρέπει να βρουν λεφτά για το κράτος). Και με τον δημόσιο υπάλληλο (που του μειώνουν τον μισθό) και με τον επιχειρηματία (που οι φόροι του τρέφουν ένα υδροκέφαλο ανίκανο κράτος). Και με τον ναυτεργάτη (που αποκλείει το λιμάνι για να δουλέψει στο κρουαζιερόπλοιο) και με τον ξενοδόχο (που βλέπει τους τουρίστες να τρέχουν στην Τουρκία). Και εναντίον του Ερντογάν (γιατί απειλεί τα νησιά μας) και υπέρ της μείωσης των εξοπλισμών (για να πάνε τα λεφτά σε μισθούς-υγεία-παιδεία). Και με τον ρατσισμό και με τους μαύρους. Βαρέθηκα αυτούς που μοιράζουν παντού δίκιο και μετά τους μαζεύουν όλους μαζί για να φωνάξουν: «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα» ή «Βαστάτε ωρέ Έλληνες». Ποιος να φέρει τι, από που και ποιος να βαστήξει; Ποιος είναι ο κλέφτης και ποιος ο ξεπουπουλιασμένος; Μέσα στον ωκεανό της γενικολογίας, κανένας δεν ξέρει τίποτα. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι αυτός που αντιμετωπίζει έτσι τα πράγματα είναι καλός, φιλολαϊκός και άξιος συγχαρητηρίων. Αντιθέτως είναι κατάπτυστος όποιος αποτολμήσει να ψάξει τον γόρδιο δεσμό, για να πει κατάφατσα στον καθέναν σε τι (κατά την ταπεινή γνώμη του) είναι κλέφτης και σε τι καταληστευμένος. Φυσικά είναι κατάπτυστος, διότι μέσα στον κατάλογο όλοι μας αναγνωρίζουμε κι ένα κομμάτι δικής μας ευθύνης, την οποία δεν αποδεχόμαστε βεβαίως-βεβαίως. Και γι' αυτό, όπου τον πετύχουμε τον κατάπτυστο να πίνει καφέ, τού την πέφτουμε.

Βαρέθηκα αυτούς, που όταν λέω κάτι ενοχλητικό φωνάζουν ότι είμαι απροκάλυπτος προπαγανδιστής των διαπλεκόμενων εργοδοτών μου. Κι όταν λέω ή γράφω κάτι που θεωρούν σωστό, ότι ρίχνω στάχτη στα μάτια τους για να συγκαλύψω τη διαπλοκή μου. Βαρέθηκα αυτούς που όταν αντιμετωπίζω «κυριλέ» έναν υπουργό, μού λένε ότι τα αφεντικά μου με μετατρέψανε σε Πρετεντέρη. Και τους άλλους που όταν τα λέω χύμα, μού επιτίθενται διότι ρίχνω το επίπεδο της δημοσιογραφίας. Βαρέθηκα αυτούς που όταν γράψω ένα λογοτεχνικό κείμενο λένε ότι τους πουλάω παραμυθάκια, αλλά όταν γράψω ευθέως την πολιτική μου άποψη λένε ότι δεν δικαιούμαι να έχω τέτοια διότι δουλεύω στην τηλεόραση. Βαρέθηκα αυτούς που θεωρούν de facto αγράμματο και ακαλλιέργητο όποιον κάνει τηλεοπτική δημοσιογραφία αιχμής, χωρίς να μπουν καν στον κόπο ν’ αναρωτηθούν μήπως δεν είναι έτσι. Έστω ν’ αναρωτηθούν γιατί, ενώ έχουν ακούσει για διακόσιους δημοσιογράφους ότι είναι σε λίστες πληρωμών επιχειρηματιών, σε γραφεία τύπου οργανισμών ή ιδιοκτήτες εταιρειών «δημοσίων σχέσεων» που παίρνουν κρατικές δουλειές, γι’ αυτόν δεν έτυχε ν’ ακούσουν. Να αναρωτηθούν γιατί δεν τον έχουν δει σε κότερα, σε πάρτυ επωνύμων και σε σουίτες μεγάλων ξενοδοχείων. Εκτός αν το γεγονός ότι δουλεύει κάποιος στο Mega, συνιστά από μόνο του απόδειξη κοινωνικής και πολιτικής ανεντιμότητας. Οπότε ζητώ συγνώμη που δεν είμαι υπάλληλος του ΤΕΒΕ, τοματοκαλλιεργητής ή ρακοσυλλέκτης, για να έχω το αυτονόητο τεκμήριο της αθωότητας και της αγωνιστικότητας.

Λοιπόν, εγώ εκτονώθηκα. Απομονώστε τώρα κι εσείς όποιο κομμάτι σάς βολεύει και αρχίστε την οργισμένη σας επέλαση εναντίον μου…

Πηγή
http://www.protagon.gr Διαβάστε περισσότερα...

Το αληθινό βίντεο της πρώτης προσελήνωσης

Πηγή
http://maltakias.blogspot.com/2010/05/blog-post_19.html Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Πέτρες στη χολή»: Ο γνωστός-άγνωστος που μας ταλαιπωρεί

Καθημερινά ακούμε γύρω μας φίλους, γνωστούς ή συγγενείς να αναφέρουν ότι «έχουν χολή», εννοώντας προφανώς ότι έχουν πέτρες στη χοληδόχο κύστη, δηλ. χολολιθίαση. Είναι σημαντικό να ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην τόσο συχνή αυτή νόσο, διότι «χολή» έχουμε όλοι, «χολολιθίαση» όμως έχει μόνο ένα 10-25% του πληθυσμού. Κάποιοι τρομοκρατούνται, κάποιοι το υποτιμούν και οι ενημερωμένοι απλά γνωρίζουν πώς να το αντιμετωπίσουν. Ας δούμε όμως κάποιες βασικές παραμέτρους του προβλήματος.

Η χοληδόχος κύστη είναι ένας μικρός σάκος μεγέθους και σχήματος αχλαδιού, που βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του συκωτιού, στην πάνω δεξιά μεριά της κοιλιάς. Συνδέεται με το κύριο σύστημα αποχέτευσης της χολής με ένα μικρό σωληνάκι, τον κυστικό πόρο. Η κύρια δουλειά της χοληδόχου κύστης είναι να αποθηκεύει χολή, η οποία παράγεται και απεκκρίνεται από το συκώτι συνεχώς. Μετά από κάποιο γεύμα, η χοληδόχος κύστη συσπάται και στέλνει χολή στο έντερο, ώστε να επιτευχθεί η πέψη κυρίως των λιπών και των βιταμινών. Μετά το τέλος του γεύματος, η χοληδόχος κύστη χαλαρώνει και αρχίζει να ξαναγεμίζει χολή. Η χολή είναι ένα καφέ υγρό, που περιέχει χολικά άλατα, χοληστερόλη, χολερυθρίνη και λεκιθίνη. Το συκώτι παράγει περίπου 3 κούπες χολής κάθε μέρα

Εικ.1 - Το σύστημα απέκκρισης της χολής

Πώς δημιουργούνται, όμως, οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη;

Οι πέτρες δημιουργούνται όταν κάποιο από τα συστατικά της χολής (ειδικά η χοληστερόλη ή η χολερυθρίνη) παύουν να είναι διαλυτά (πιθανώς λόγω υπερκορεσμού του διαλύματος) και δημιουργούν ίζημα και κρυστάλλους. Ο μηχανισμός είναι παρόμοιος με τη διάλυση της ζάχαρης στον καφέ: όταν ρίξουμε πολύ, αυτή δε μπορεί να διαλυθεί και κάθεται στον πάτο του ποτηριού σαν ίζημα. Έτσι σχηματίζεται η λάσπη στη χοληδόχο κύστη και οι πέτρες.

Δε γνωρίζουμε γιατί κάποιοι κάνουν χολολίθους και κάποιοι όχι. Γνωρίζουμε όμως κάποιους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο δημιουργίας λίθων. Επίσης, το πώς επηρεάζει η διατροφή δεν είναι σαφές, αλλά δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε χοληστερίνη και λίπος και χαμηλές σε φυτικές ίνες μπορεί να αυξάνουν τις πιθανότητες χολολιθίασης. Έτσι, ασθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο ή με νόσους του αίματος παρουσιάζουν συχνά χολερυθρινικούς λίθους. Πιο συχνά, όμως, συναντάμε τους χοληστερινικούς λίθους, και μάλιστα σε γυναίκες άνω των 20 ετών (ιδίως εγκύους) και άντρες άνω των 50, υπέρβαρα άτομα, άτομα σε δίαιτες express με ταχεία απώλεια βάρους και σε όσους παίρνουν φάρμακα (όπως αντισυλληπτικά ή φάρμακα μείωσης της χοληστερίνης). Παρόλα αυτά, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν συντρέχει κάποιος ειδικός λόγος για την παρουσία χολολίθων, παρά μόνο η ηλικία ή και κάποια οικογενειακή προδιάθεση.

Εικ.2 - Λίθοι στη χοληδόχο κύστη

Ποιά είναι τα συμπτώματα της χολολιθίασης;

Το πιο τυπικό σύμπτωμα της χολολιθίασης είναι ο έντονος σταθερός πόνος στο άνω δεξιό μέρος της κοιλιάς, με ποικίλες αντανακλάσεις (προς το στομάχι, στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλατών, στο δεξιό ώμο και αλλού). Μπορεί να διαρκέσει από 15 λεπτά μέχρι και ώρες, μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, εμετό ή εφίδρωση και να επιπλέκεται με πυρετό ή/και ίκτερο (κιτρίνισμα). Επεισόδια πόνου μπορεί να έρχονται με μεσοδιάστημα ηρεμίας εβδομάδων, μηνών ή και ετών. Άλλα άτυπα συμπτώματα της χολολιθίασης είναι η δυσπεψία (φούσκωμα, ρεψίματα), η διάχυτη ενόχληση στην κοιλιά, ιδίως μετά από λιπαρά γεύματα, διαταραχή του χρώματος των κοπράνων, πόνος μόνο στο στομάχι ή στην πλάτη και άλλα.

Ο πόνος της χολολιθίασης προέρχεται από την απόφραξη του πόρου της χοληδόχου κύστης από κάποιο λίθο. Όταν η απόφραξη παρατείνεται (για αρκετές ώρες) η χοληδόχος κύστη αρχίζει να φλεγμαίνει. Αυτή η κατάσταση καλείται οξεία χολοκυστίτιδα και χαρακτηρίζεται από πυρετό, παρατεταμένο άλγος και τελικά διαπύηση του περιεχομένου της χοληδόχου κύστης. Σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητη η εισαγωγή σε Κλινική, η φαρμακευτική αντιμετώπιση και συχνά έκτακτη χειρουργική αντιμετώπιση.

Εικ.3 - Απόφραξη του κυστικού και του χοληδόχου πόρου

Πιο σοβαρές επιπλοκές μπορεί να συμβούν όταν πέτρες περάσουν στον κοινό ηπατικό πόρο, δηλαδή το σωληνάκι που συνδέει το συκώτι με το έντερο. Τότε είναι δυνατόν να προκληθεί σοβαρή φλεγμονή στο δίκτυο της χολής μέχρι το συκώτι ή ακόμα και οξεία παγκρεατίτιδα. Και οι δύο καταστάσεις είναι επικίνδυνες και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την δέουσα σοβαρότητα σε Κλινική ή Νοσοκομείο.

Πολλοί άνθρωποι με χολολίθους δεν έχουν συμπτώματα, και το ανακαλύπτουν τυχαία σε μια εξέταση που γίνεται για άλλο λόγο. Κάθε χρόνο 1-3% του πληθυσμού θα παρουσιάσει κωλικό των χοληφόρων, ενώ 20-33% των πασχόντων θα παρουσιάσει συμπτώματα σε διάστημα 20 ετών. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν συμπτώματα πριν κάνουν επιπλοκή. Αφού σημειωθεί κωλικός των χοληφόρων, κάθε χρόνο 3-9% των ασθενών παρουσιάζουν σοβαρά συμπτώματα, 1-3% σοβαρές επιπλοκές και 3-8% υποβάλλονται σε χολοκυστεκτομή. Το 50% των πασχόντων με ήπια συμπτώματα θα έχουν επιπλοκές σε διάστημα 20ετίας.

Πώς τίθεται η διάγνωση της χολολιθίασης;

Το πιο σημαντικό κομμάτι της διαγνωστικής διαδικασίας είναι η λήψη καλού ιστορικού, η περιγραφή των συμπτωμάτων από τον πάσχοντα και η κλινική εξέταση από το γιατρό. Συμπληρωματικά χρειάζονται εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί η λειτουργία του συκωτιού και της αποχέτευσης της χολής.

Βασικό στοιχείο της διάγνωσης είναι η επιβεβαίωση της όποιας υποψίας με κάποια απεικονιστική μέθοδο. Οι πλέον συχνά χρησιμοποιούμενες είναι το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου λίθοι έχουν εισέλθει στον κοινό ηπατικό πόρο, είναι δυνατόν να απαιτηθεί Μαγνητική τομογραφία του χοληφόρου συστήματος ή ακόμα και η πιο επεμβατική μέθοδος της Ενδοσκοπικής Ανάστροφης Χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (μιας εξέτασης παρόμοιας με γαστροσκόπηση, αλλά όπου μπορεί να ελεγχθεί και να καθαριστεί ο χοληδόχος πόρος). Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου ανήκει στον ειδικό γιατρό που έχει αναλάβει να διερευνήσει και να λύση το πρόβλημα του ασθενούς.

Εικ.4 - Υπερηχογράφημα σε οξεία χολοκυστίτιδα

Πώς αντιμετωπίζονται οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη; Ποιός ο ρόλος του ρομποτικού συστήματος Da Vinci;

Πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί τα τελευταία χρόνια, αλλά η χειρουργική προσέγγιση (χολοκυστεκτομή) παραμένει η αντιμετώπιση εκλογής σε περίπτωση χολολιθίασης. Οι ασθενείς αισθάνονται περίφημα μετά την επέμβαση και δεν έχουν καμία δυσκολία στην πέψη, καθότι ο οργανισμός προσαρμόζεται στην καινούργια λειτουργική του κατάσταση. Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν την κλασσική «ανοικτή» χολοκυστεκτομή και τη νεώτερη μέθοδο της «λαπαροσκοπικής» χολοκυστεκτομής.

Στην «ανοικτή» μέθοδο ο χειρουργός αφαιρεί τη χοληδόχο κύστη από μία τομή 15-18 εκατοστών περίπου κατά την άνω δεξιά κοιλιά. Η μέθοδος εφαρμόζεται για πάνω από 100 χρόνια, είναι αρκετά ασφαλής, απαιτεί, όμως, παραμονή στο νοσοκομείο για τέσσερις με πέντε ημέρες και αρκετές εβδομάδες μέχρι την πλήρη επάνοδο σε κανονική δραστηριότητα.

Η λαπαροσκοπική τεχνική ξεκίνησε στις Ην. Πολιτείες το 1988. Ο χειρουργός κάνει 3-4 μικρές τομές 0,5 έως 1 εκατοστού στην κοιλιά, όπου τοποθετούνται οδηγοί, από τους οποίους θα εισέρχονται τα εργαλεία και η μικροκάμερα για την εκτέλεση της επέμβασης. Επειδή δεν κόβονται οι μύες της κοιλιάς, έχουμε ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη επούλωση και ανάρρωση, και καλύτερο κοσμητικό αποτέλεσμα. Ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του σε μια μέρα και στη δουλειά του σε λίγες μέρες. Σήμερα η λαπαροσκοπική τεχνική εφαρμόζεται σε πάνω από 95% των περιπτώσεων, ενω την τελευταία διετία εφαρμόζουμε τη μέθοδο ρομποτικά. Με την εξελιγμένη αυτή λαπαροσκοπική τεχνική, δηλαδή με τη «βοήθεια» του συστήματος Da Vinci επιτυγχάνεται ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια στις κινήσεις, μεγαλύτερη απεικονιστική λεπτομέρεια στους ιστούς και λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος.

Εικ.5 - Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή

Η πλήρης αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως είναι η μόνη μέθοδος για να αποτραπούν τα συνοδά προβλήματα της χολολιθίασης। Προσπάθειες να διαλυθούν οι πέτρες με φάρμακα ή με λιθοτριψία έχουν στεφθεί με αποτυχία ή έχουν δημιουργήσει στους πάσχοντες περισσότερα προβλήματα. Τέλος, δεν έχει βρεθεί τρόπος πρόληψης της δημιουργίας λίθων. Η τροποποίηση του διαιτολογίου, με την αποφυγή κυρίως λιπαρών, τηγανητών, αυγών και όποιας άλλης τροφής ενοχλεί, θα περιορίσει απλά τα συμπτώματα, αλλά δε θα αντιμετωπίσει τη νόσο.

Πηγή

http://www.corpus.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπές Πάρος

Η ΠΑΡΟΣ

Στην καρδιά των Κυκλάδων, η Πάρος με τους 10.000 κάτοικους και τα 118 χιλιόμετρα ακτές είναι ένας ολόκληρος κόσμος, κλείνοντας μέσα της όσα μπορεί κανείς να ονειρευτεί για ένα νησί του Αιγαίου . Ήρεμο τοπίο με εύφορες κοιλάδες και απαλούς λόφους στολισμένους με ξωκλήσια και μοναστήρια, χρυσές αμμουδιές με αστραφτερά γαλάζια νερά, σπουδαία μνημεία και αρχαιότητες, γραφικά κάτασπρα χώρια, όλα λουσμένα στο μοναδικό αιγαιοπελαγίτικο φως… και μαζί , η θερμή νησιώτικη φιλοξενία, η άριστη τουριστική οργάνωση, η πλούσια πολιτιστική ζωή, η κοσμοπολίτικη κίνηση αλλά και η δυνατότητα απομόνωσης, που συνδυάζουν κάνοντας την Πάρο ιδανικό τόπο διακοπών. Ελατέ λοιπόν κι εσείς να την ανακαλύψετε και να την εξερευνήσετε.

Χαρείτε το κολύμπι και τα αγαπημένα σας θαλάσσια σπορ στις χρυσές παράλιες, γλεντήστε στα τοπικά πανηγύρια, γευτείτε τις ντόπιες νοστιμιές και τα περίφημα κρασιά στα εστιατόρια, στις ταβέρνες και στα ουζερί, περιπλανηθείτε στην έξοχη και στα κατάλευκα σοκάκια των χωριών, επισκεφθείτε τα μαγαζιά με τη μεγάλη ποικιλία προτάσεων για αγορές, ζήστε την πολύχρωμη νυχτερινή ζωή. Στην πρωτεύουσα Παροικία επισκεφθείτε την περίφημη Εκατονταπυλιανή του 6ου αιώνα, ένα από τα πιο φημισμένα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας (μεγάλη γιορτή στις 15 Αυγούστου), το ενετικό κάστρο και το Αρχαιολογικό μουσείο με τα πλούσια εκθέματα από την πανάρχαια ιστορία της Πάρου και της Αντίπαρου. Γνωρίστε ακόμη την κατάλευκη Νάουσα με τα σοκάκια, το γραφικό ψαρολίμανο και τις μαγευτικές κοντινές παραλίες, τις Λευκές και το Μαράθι με τα αρχαία λατομεία του περίφημου παριανού μαρμάρου, τα μοναστήρια της Λογγοβάρδας, του Χριστού του Δάσους και πολλά ακόμα, την ήσυχη Αλυκή με τις αμμουδιές της, τις Πεταλούδες και βέβαια την πανέμορφη περιοχή μας από την Μάρπησσα ως τον Δρύο.

Στην Πάρο όλες οι αποστάσεις είναι μικρές, το οδικό δίκτυο καλό, και κάθε διαδρομή έχει τη δική της γοητεία, με απέραντη θεά στο Αιγαίο και στα γύρω νησιά. Μπορείτε ακόμη να εξορμήσετε στην κοντινή Αντίπαρο με το περίφημο σπήλαιο και τις καταγάλανες αμμουδιές.

Και μην ξεχνάτε πως η Πάρος, λόγω της θέσης της και της σημασία της συνδέεται καθημερινά με τακτικά δρομολόγια εκτός τον Πειραιά και την Ραφήνα, με όλα τα αλλά νησιά των Κυκλάδων, με τα Δωδεκάνησα, με την Σάμο, ακόμη με την Κρήτη και τη Θεσσαλονίκη. Οι δυνατότητες που σας προσφέρονται είναι απεριόριστες, τόσο στις μετακινήσεις όσο και στη διαμονή σας, μια και η Πάρος φημίζεται για την εξαιρετική τουριστική της υποδομή। Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ Από την Μάρπησσα ως τον Δρυό εκτείνεται η ομορφότερη ίσως περιοχή της Πάρου, με γραφικά χώρια και λιμανάκια, απέραντες χρυσαφένιες παράλιες, αξιοθέατα, ζεστή νησιώτικη φιλοξενία και υποδειγματική υποδομή. Παγκόσμια γνωστή στους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ, ιδίως του γουίντσερφ, προσελκύει όλο και πιο πολλούς φανατικούς φίλους, μια που προσφέρει άπειρες δυνατότητες διακοπών για κάθε γούστο. Αφήστε μας όμως να σας ξεναγήσουμε λίγο σ΄αυτόν τόπο λαμπερό και μαγευτικό τοπίο, κι έπειτα ξεκινήστε να ανακαλύψετε μόνοι σας πόσες άλλες εκπλήξεις κρύβει. Ξεκινώντας από την Παροικιά, στα 17 χιλιόμετρα βρίσκεται η Μάρπησσα το μεγάλο χωριό της περιοχής μας, με πλήρης εξυπηρετήσεις. Χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σ’ ένα χαμηλό λόφο, αστράφτει κατάλευκη με τα παραδοσιακά σπίτια της, τότε ανεμόμυλους, τα σοκάκια και τις παλιές εκκλησίες της. Στα ανατολικά της δεσπόζει ο λόφος του Κεφάλου, με ερείπια του ενετικού κάστρου του 1500 και με τη Μόνη του Αγίου Αντωνίου του 16ου αιώνα, με υπέροχες εικόνες και ξυλόγλυπτο τέμπλο. Είναι μια ευχάριστη εικοσάλεπτη ανάβαση, και η θεά από την κορυφή του λόγου είναι πραγματικά εκπληκτική. Λιγότερο από ένα χιλιόμετρο μακρύτερα βρίσκεται το Πίσω Λιβάδι, γραφικός παραθεριστικός οικισμός με όλες τις ανέσεις και πεντακάθαρη αμμουδιά με δέντρα, όπου θα απολαύσετε άφθονο φρέσκο ψάρι. Από το λιμανάκι στο Πίσω Λιβάδι ξεκινούν ημερήσιες εκδρομές για Νάξο, Μύκονο, Σαντορίνη και αλλά μικρότερα νησιά των Κυκλάδων. Στο Πίσω Λιβάδι μπορείτε να βρείτε όλες τις ανέσεις και υπηρεσίες μιας μικρής κωμόπολης (εστιατόρια, μπαρ, καφετερίες, ουζερί, μίνι μαρκετ, σουβενίρ, κοσμήματα, φούρνος, ταξιωδικα γραφεία, γραφεία ενοικιάσεων αυτοκίνητων και μοτοποδηλάτων, ταχυδρομείο, μηχάνημα αναλήψεων μετρητών ΑΤΜ και άλλα). Δίπλα σχεδόν , η μεγάλη παραλία του Λαγαρά με τη γαλάζια σημαία της είναι ιδανική για κολύμπι, ψαροντουφεκο και διάφορα θαλάσσια σπορ, προσφέροντας κάθε εξυπηρέτηση. Αμέσως ποιο κάτω βρίσκετε αλλ μια πασίγνωστη χρυσή αμμουδιά, η Πούντα. Και λίγο νοτιότερα δυο από τις καλύτερες παραλίες της Μεσογείου για θαλάσσια σπορ, η Νέα Χρυσή Ακτή (Τσερδάκια) και η μεγαλύτερη Χρυσή Ακτή, και η δυο με άριστη υποδομή και γαλάζιες σημαίες. Στη συνέχεια ο Δρυός με την πλούσια βλάστηση και τα πολλά νερά, γραφικό χωριό με όμορφες παραλίες που προσφέρονται για ευχάριστους περιπάτους και αποκτά όλο και περισσότερους φίλους. Εδώ θα δείτε και τους αρχαίους νεώσοικους, ορύγματα στο βράχο της ακτής για την επισκευή η την προφύλαξη των πλοίων. Σε υψόμετρο 400 μέτρων πάνω από τον Δρυό βρίσκετε η Μονή του Αγίου Γεωργίου, ενώ νότια της μονής υπάρχει η σπηλιά του Καλπακη, κατοικημένη από τους προϊστορικούς χρόνους, με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αναξιοποίητη όμως ακόμη. Και ακόμη το Πυργακι με τον προϊστορικό του οικισμό πάνω σ’ ένα ακρωτήρι στα δυτικά του Δρυού. Σε όλη την περιοχή θα βρείτε ξενοδοχεία, δωμάτια, εστιατόρια, ταβέρνες, ουζερί, σούπερ μάρκετ, μπαρ, καταστήματα με σουβενίρ και για τις καθημερινές σας ανάγκες, εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ (γουίντσερφ, καταδύσεις κλπ.) και πολλές άλλες δραστηριότητες, γραφεία ενοικίασης αυτοκίνητων και τουριστικά πρακτορεία για κάθε πληροφορία και εξυπηρέτηση, ενώ πολύ καλή είναι και η συγκοινωνία με το αεροδρόμιο και με το λιμάνι της Παροικίας. Και βέβαια, από εδώ μπορείτε άνετα να οργανώσετε τις εξορμήσεις σας σε κάθε άλλο σημείο της Πάρου, στην Αντίπαρο, όπως και στη κοντινή Νάξο και σε αλλ γύρω νησιά μια και η θέση της περιοχής είναι ιδανική. Όμως η περιοχή μας, εκτός από τις φυσικές ομορφιές, έχει να σα προσφέρει και άλλες αξέχαστες εμπειρίες, όπως τα παραδοσιακά πανηγύρια. Στη Μάρπησσα γίνεται τη Μ. Παρασκευή η αναπαράσταση των παθών, ενώ την Κυριακή του Πάσχα η γιορτή της αγάπης ενώνει όλους τους φίλους της περιοχής σ’ ένα ξεφάντωμα με ψητό αρνί, ντόπιο κρασί και νησιωτική μουσική και χορό. Άλλες εκδηλώσεις και πανηνυρια γίνονται της Αναλήψεως στο Πίσω Λιβάδι, με θαλασσινά, κρασί και τσικουδιά και τους νέους και νέες της περιοχής με τις παραδοσιακές φορεσιές τους να χορεύουν τοπικούς χορούς, του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα στο τέλος Ιουνίου με το «κάψιμο του Μάη» και με σατιρικά τραγούδια, καθώς κα της Μεταμόρφωσης στη Μάρπησσα στις 6 Αυγούστου, με διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις। Βλέπετε, λοιπόν, πως η περιοχή μας έχει ότι χρειάζεστε για να σας προσφέρει αξέχαστες διακοπές, είτε είστε λάτρης των σπορ είτε όχι. Εμείς σας περιμένουμε, και ευχόμαστε και του χρόνου να σας έχουμε και πάλι κοντά μας! Πηγή http://www.paroshotels.gr/greek/aboutourareas.html

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Πως να αντιμετωπίσετε τις ημικρανίες

Οι ημικρανίες είναι μια πάθηση που επηρεάζει πολύ αρνητικά κάθε τι στην καθημερινότητά μας.

Περίπου ένας στους πέντε ανθρώπους - κυρίως οι γυναίκες - υποφέρει από ημικρανίες.
Οι επιστήμονες όμως ελπίζουν ότι χάρη στις τελευταίες έρευνες, σύντομα θα νικήσουν ολοκληρωτικά αυτή την επώδυνη νόσο.

Είναι μια μορφή κεφαλαλγίας που παρουσιάζεται περιοδικά, διαρκεί από 2 έως 72 ώρες (τρεις ημέρες), εντοπίζεται συνήθως στο μισό κεφάλι, αλλά πολλές φορές μπορεί να είναι και σε όλο το κεφάλι, επιδεινώνεται από την καθημερινή δραστηριότητα (τρέξιμο, ανέβασμα σκάλας, δουλειές σπιτιού κ.λπ.) και συνοδεύεται από ναυτία, έμετο και φωτο-ηχο-ευαισθησία.

Υπάρχουν και άλλες μορφές ημικρανίας. Αυτές είναι η αμφιβληστροειδική ημικρανία, η ημικρανία της βασικής, η ημικρανία χωρίς κεφαλαλγία, η ημικρανία με παρατεταμένη αύρα, η ημικρανική κατάσταση, το ημικρανικό έμφρακτο και η χρόνια ημικρανία.

Παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση ημικρανίας είναι η έλλειψη ύπνου ή ο υπερβολικός ύπνος, η νηστεία, το στρες, η κόπωση και ορισμένες τροφές (χωρίς όμως να γενικεύονται, αλλά εξατομικεύονται κατά περίπτωση) όπως είναι η σοκολάτα, τα εσπεριδοειδή, το κινέζικο φαγητό, το αλκοόλ κ.ά

Διάγνωση και θεραπεία

Για την διάγνωση απαιτείται λεπτομερής λήψη του ιστορικού από τον γιατρό και με τη βοήθεια ημερολογίου των κρίσεων ημικρανίας. Η θεραπεία της ημικρανίας είναι συμπτωματική ή προληπτική.

Η συμπτωματική θεραπεία συνίσταται στην αντιμετώπιση της κρίσης με αναλγητικά απλά ή ειδικά (τριπτάνες).
Η προφυλακτική θεραπεία δίνεται συστηματικά, εφόσον υπάρχουν πάνω από δύο κρίσεις την εβδομάδα ή μια κρίση πολύ βαριά που καθιστά ανάπηρο τον ασθενή. Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή, υπάρχουν και μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις όπως είναι η άσκηση (γυμναστική, γιόγκα, πιλάτες, χορός, ασκήσεις χαλάρωσης), με την οποία αντιμετωπίζεται το στρες (γενεσιουργός αιτία της ημικρανίας), καθώς και η ομοιοπαθητική θεραπεία και ο βελονισμός.

Τα τελευταία χρόνια ως θεραπεία συστήνεται και η χρήση μπότοξ, ειδικά στη χρόνια ανθεκτική μορφή.

Οι «ύποπτες» τροφές

_ Επεξεργασμένες τροφές και πίκλες.

_ Προϊόντα αρτοποιίας.

_ Σοκολάτα και γαλακτοκομικά προϊόντα.

_ Τροφές που περιέχουν γλουταμινικό μονονάτριο (MSG).

_ Τροφές που περιέχουν τυραμίνη, στις οποίες περιλαμβάνεται το κόκκινο κρασί, τα καπνιστά ψάρια, το συκώτι του κοτόπουλου, τα κίτρινα τυριά και ορισμένες ποικιλίες φασολιών.

_ Εσπεριδοειδή, μπανάνα ή αβοκάντο

_ Επεξεργασμένα κρέατα που περιέχουν νιτρώδη άλατα όπως λουκάνικα, σαλάμι ή μπέικον.

_ Κρεμμύδια.

_ Καρύδια και φιστικοβούτυρο.

Η ημικρανία και στα παιδιά

Πάνω από 5% των παιδιών σχολικής ηλικίας πάσχουν από ημικρανίες, συχνά αρκετά σοβαρές ώστε να τα εμποδίζουν στη σχολική ζωή και το παιχνίδι τους. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο καλός και επαρκής ύπνος και η χαλάρωση μπορεί να μειώσουν τις κρίσεις τουλάχιστον κατά 50%. Η Αμερικανική Εταιρεία Οικογενειακών Ιατρών παρέχει τις εξής συμβουλές που βοηθούν στην πρόληψη των ημικρανιών στα παιδιά:

_ Να τρώνε τακτικά και να μην παραλείπουν κανένα γεύμα.

_ Να διατηρούν ομαλό ωράριο ύπνου.

_ Να ασκούνται συστηματικά και συχνά.

_ Να αναγνωρίζουν, με τη βοήθεια των γονέων και των ειδικών, τους παράγοντες που «πυροδοτούν» τις ημικρανίες (π.χ. στρες, σοκολάτα ή τυρί) και να τους αποφεύγουν.

_ Οι γονείς να συζητούν με τον παιδίατρο για φαρμακευτική αγωγή, αν οι ημικρανίες δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν με άλλες μεθόδους.

Πηγή
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=26297&catid=5&la=1 Διαβάστε περισσότερα...

Μήπως είσαι... Μαθουσάλας;

Μπορεί και να έχετε τα γονίδια του Μαθουσάλα και να μην το ξέρετε. Οι επιστήμονες όπως φαίνεται ανακάλυψαν τα γονίδια του... Μαθουσάλα.

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το μυστικό της μακροζωίας βρίσκεται σε συγκεκριμένα γονίδια και οι τυχεροί που τα διαθέτουν έχουν αυξημένες πιθανότητες να σπάσουν το φράγμα των 100 ετών ακόμα και αν έχουν υιοθετήσει έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής. Η ανακάλυψη θα ανοίξει πιθανότατα τον δρόμο για την παρασκευή φαρμάκων μακροζωίας.

Τα θαυματουργά αυτά γονίδια δεν λειτουργούν μεμονωμένα αλλά αποτελούν έναν εξαιρετικό σπάνιο συνδυασμό, ο οποίος εκτιμάται ότι εμφανίζεται σε ένα στα 10.000 άτομα. Αυτή η «ακολουθία» γονιδίων προστατεύει από τις αρνητικές συνέπειες κακών συνηθειών, όπως είναι το κάπνισμα και η κακή διατροφή, ενώ παράλληλα καθυστερούν μέχρι και τρεις ολόκληρες δεκαετίες την εμφάνιση ασθενειών που σχετίζονται με την τρίτη ηλικία, όπως ο καρκίνος και οι καρδιοπάθειες.

«Οι άνθρωποι που ζουν πολύ δεν έχουν λιγότερα γονίδια ασθενειών ή γονίδια γήρανσης», διευκρίνισε η Ελίνα Σλάγκμπουμ του Πανεπιστημίου του Λάιντεν, επικεφαλής της έρευνας, η οποία πραγματοποιήθηκε σε 3.500 Ολλανδούς ηλικίας 90 ετών και άνω. «Αντίθετα έχουν άλλα γονίδια, τα οποία σταματούν την ενεργοποίηση των παραπάνω γονιδίων. Η μακροζωία είναι κατεξοχήν γενετική και κληρονομική», εξήγησε.

Καθένα από τα γονίδια τα οποία ανακαλύφθηκαν από την ομάδα της Σλάγκμπουμ φαίνεται να προσφέρει μία επιπλέον προστασία ενάντια στις ασθένειες της τρίτης ηλικίας και οι ερευνητές θεωρούν ότι όσοι ζουν μέχρι τα 100 χρόνια έχουν μεγάλες πιθανότητες να διαθέτουν αρκετά από αυτά τα γονίδια στο DNA τους. «Οι άνθρωποι που ζουν μέχρι μια μεγάλη ηλικία μεταβολίζουν διαφορετικά τα λίπη και τη γλυκόζη, το δέρμα τους γηράσκει πιο αργά και είναι λιγότερο επιρρεπείς σε καρδιοπάθειες, διαβήτη και υπέρταση».

Έρευνες έχουν δείξει ότι μικροσκοπικές μεταλλάξεις συγκεκριμένων γονιδίων μπορούν να αυξήσουν σε μεγάλο βαθμό τη μακροζωία ενός ατόμου, ωστόσο δεν θα πρέπει να παραβλέπεται η σημασία των περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η μείωση των μεταδοτικών ασθενειών, στη σταθερή αύξηση των αιωνόβιων.

«Αν γνωρίζουμε ποια γονίδια ελέγχουν τη μακροζωία, τότε μπορούμε να βρούμε και ποιες πρωτεΐνες παράγουν και στη συνέχεια να τις χρησιμοποιήσουμε σε φάρμακα. Ετσι θα μπορέσουμε να επιβραδύνουμε τη γήρανση», δήλωσε ο Δρ. Ντέιβιντ Τζεμς, ερευνητής μακροζωίας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. «Ο μεγαλύτερος πόνος και οι συμφορές στον κόσμο προκαλούνται από τη γήρανση. Αν καταφέρουμε να βρούμε τρόπο να τα μειώσουμε, τότε είμαστε ηθικά υποχρεωμένοι να το πράξουμε», πρόσθεσε.

Τα επονομαζόμενα «γονίδια του Μαθουσάλα», τα οποία πήραν το όνομά τους από τον μακροβιότερο άνθρωπο που αναφέρεται στη Βίβλο (969 ετών), περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τους επιστήμονες το ADIPOQ, το οποίο απαντάται στο 10% των νέων, αλλά σχεδόν στο 30% των ανθρώπων που ζουν μετά τα 100. Μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και τα γονίδια CETP και ApoC3, τα οποία εμφανίζονται στο DNA του 10% των νέων, αλλά περίπου στο 20% των αιωνόβιων.

Πηγή
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=26811&catid=5&la=1 Διαβάστε περισσότερα...

10 ΛΕΠΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ...

Πηγή
makisprod10 Διαβάστε περισσότερα...

Ανεμολόγιο

Πηγή
spindoc75 Διαβάστε περισσότερα...

Το χρονικό της προαναγγελθείσας χρεοκοπίας μας

Μόλις πριν από ένα μήνα ο πρωθυπουργός μας αλώνιζε την υδρόγειο κηρύττοντας ανένδοτο στους “κερδοσκόπους” και στα CDS . Εμείς τότε είχαμε ρισκάρει δύο προβλέψεις: ότι η δημοσιονομική αδυναμία και έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης θα μας οδηγήσει στην αγκαλιά του ΔΝΤ, και ότι ακόμα και τότε, δύσκολα θα γλυτώσουμε την χρεωκοπία -εκτός και εάν εφαρμόσουμε έναν πρωτότυπο μηχανισμό υποτίμησης.

Η ενδεχόμενη συμμετοχή του ΔΝΤ επισημοποιήθηκε σχετικά γρήγορα, με την αρχική συμφωνία «στήριξης» από την ΕΕ της 25ης Μαρτίου. Κάτι σαν comic relief, στην ίδια συμφωνία η ΕΕ υποσχέθηκε δάνεια με επιτόκια της αγοράς (λες και το πρόβλημα μας δεν ήτανε τα επιτόκια της αγοράς καθαυτά). Το παραμύθι ήτανε καλό για εσωτερική κατανάλωση αλλά όχι για τις αγορές. Μετά από την κατακόρυφη άνοδο των spreads, η Γερμανία πείστηκε να άρει μερικώς την πολιτική μη-στήριξης και σε μία δεύτερη συμφωνία στις 11 Απριλίου αποφασίστηκε η διάθεση δανείων με επιτόκιο περίπου 5%.

Αλλά και αυτή η δεύτερη συμφωνία δεν έπεισε τις αγορές ότι θα αποσoβήσει την χρεωκοπία. Το spread από περιπού 350 bps στις 11 Απριλίου σε λιγότερο από δύο εβδομάδες απογειώθηκε σχεδόν στα 600 bps που πολύ χοντρικά μπορεί να ερμηνευθεί ότι η αγορά εκτιμά ότι υπάρχει 25% πιθανότητα για 25% απώλεια του κεφαλαίου (ή 60% πιθανότητα για 10% απώλεια κ.ο.κ). Το απαγορευτικό κόστος δανεισμού οδήγησε τον πρωθυπουργό στην ενεργοποίηση του μηχανισμού υποστήριξης και ουσιαστικά στην προσφυγή στο ΔΝΤ.
Ούτε αυτό όμως στάθηκε αρκετό για να ηρεμήσει τις αγορές. Τα επιτόκια δανεισμού παρέμειναν σε απαγορευτικά επίπεδα και η χώρα έκανε ένα ακόμα βήμα προς το αδιέξοδο.
Ακόμη και την περασμένη εβδομάδα που η Ευρώπη ξεπερνώντας ουσιαστικά τον εαυτό της και την σύντομη ιστορία της ανακοίνωσε το πακέτο-μαμούθ του σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου ευρώ οι αγορές παρέμειναν δύσπιστες. Η ευφορία κράτησε μόλις 48 ώρες και χθες τα επιτόκια δανεισμού επανήλθαν κοντά στα απαγορευτικά επίπεδα του 8%.
Συνεπώς μεσοπρόθεσμα την χρεωκοπία, είτε σαν στάση πληρωμών, είτε σαν αναδόμηση του χρέους, δεν θα μπορέσουμε να την αποφύγουμε.
Η αριθμητική του χρέους είναι πολύ απλή. Το κρίσιμο μέγεθος είναι η βιωσιμότητα του χρέους (debt sustainability) η οποία εξαρτάται από τρεις παράγοντες: επιτόκιο δανεισμού, ανάπτυξη της οικονομίας και ισοζύγιο του προυπολογισμού. Εάν είμαστε αισιόδοξοι και υποθέσουμε επιτόκιο δανεισμού ίσο με 5% και ανάπτυξη 0% , το πρωτογενές πλεόνασμα του προυπολογισμού που χρειάζεται για να μην χρεωκοπήσουμε είναι περίπου 6.5% του ΑΕΠ (υποθέτουμε μεσοπρόθεσμο χρέος επί του ΑΕΠ κοντά στο 130%). Αυτό σημαίνει 25% μείωση όλων των δημοσίων δαπανών (ελαστικών και «ανελαστικών»), με παράλληλη αύξηση των φορολογικων εσόδων 8%. Εκτός εάν κάποιος μας εγγυηθεί μόνιμα χαμηλό επιτόκιο δανεισμού (όχι παραπάνω από 3%), θα πρέπει να ετοιμαστούμε για την διαχείριση της χρεωκοπίας.

Για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας και εσωτερικής πειθαρχίας θα πρέπει να κάνουμε το παν να πληρώσουμε τα χρέη μας. Αυτό, δεν μας εμποδίζει όμως να αναβάλλουμε την πληρωμή μερικώς και έντοκα. Με απλά λόγια, ένα μεγάλο ποσό από τα 150 δις που θα πρέπει να πληρώσουμε μέσα στα επόμενα τρία χρόνια ύφεσης, θα πρέπει να γίνει roll-over για τις επόμενες χρονιές όπου ελπίζουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα έχουν επιτρέψει στην οικονομία να ανακάμψει.
Ένα διαπραγματευτικό χαρτί που κρατάει η κυβέρνηση και μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι το να δώσει supersenior status στα δάνεια που θα πάρουμε από την ΕΕ, το οποίο σημαίνει ότι θα πληρωθούν πριν από το υπάρχον χρέος. Αυτό αυτόματα θα σήμαινε υποβάθμιση των τωρινών χρεών, αναγκάζοντας τους πιστωτές σε συμφωνία αναβολής. Αυτή η λύση θα μας δώσει μία ανάσα για την δύσκολη πορεία μπροστά μας.

Πηγή
http://www.sofokleous10.gr/ Διαβάστε περισσότερα...

ΔΝΤ: Το αληθινό πρόσωπο του τέρατος!

ΟΠΟΥ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ, ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ: ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΠΕΙΝΑ, ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ, ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Από τον ΣΤΕΛΙΟ ΜΠΑΜΙΑΤΖΗ
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Το τρίπτυχο που «σκοτώνει». Ο Οργανισμός που προκαλεί τρόμο και πανικό! Κάπως έτσι φάνταζε από μακριά το ΔΝΤ στα αυτιά και τα μάτια των Ελλήνων. Τώρα, στις ημέρες μας, ο φόβος του «αγνώστου» έχει υποχωρήσει αρκετά, ίσως γιατί το Ταμείο είναι εδώ και δεν έχουμε παρά να το αντιμετωπίσουμε κατάματα.
Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι η καταστροφή, οι εξαιρετικά βαριές συνέπειες τις οποίες πλήρωσαν και πληρώνουν οι χώρες που επέλεξαν (;) να στραφούν στο ΔΝΤ για τη… σωτηρία τους, όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία.
Υπάρχουν δύο ειδών συνέπειες, οι εμφανείς, δηλαδή οι άμεσες και οι έμμεσες, οι «καμουφλαρισμένες».
Δυστυχώς, για έναν περίεργο λόγο τα εγχώρια ΜΜΕ δεν ασχολήθηκαν με αυτές.
Δηλαδή, δε δημοσιεύθηκαν στοιχεία για:

α) αύξηση των ληστειών και των κλοπών μετά την είσοδο ενός κράτους στο ΔΝΤ

β) εν γένει αύξηση της εγκληματικότητας

γ) αύξηση των αυτοκτονιών

δ) αύξηση των ασθενειών.

Προς τιμήν του, μόνο ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευσε κάποια στοιχεία, τα οποία, όχι μη θορυβείστε, δεν είναι ανησυχητικά, είναι σοκαριστικά:
«Σε πάνω από 40 αφρικανικές χώρες που ετέθησαν υπό τη δικαιοδοσία του ΔΝΤ, οι δαπάνες Υγείας μειώθηκαν κατά το ήμισυ. Το αποτέλεσμα ήταν η έκρηξη του Aids».

Λογικό, διότι, όταν περικόπτονται οι δαπάνες για τη δημόσια Υγεία, πέραν όλων των άλλων, ο πρώτος τομέας που χτυπιέται είναι η πρόληψη και φυσικά η ενημέρωση. Κάποιοι ίσως σπεύσουν να υιοθετήσουν την άποψη πως η συγκεκριμένη εφημερίδα είναι κομματικό φύλλο (πράγματι) και απηχεί συγκεκριμένες πολιτικές απόψεις. Σπεύδουμε να ενημερώσουμε πως τα στοιχεία προέρχονται από το βρετανικό και άκρως αξιόπιστο πανεπιστήμιο του Cambridge.
Τι συνέβη λοιπόν στην Ταϋλάνδη, η οποία δεν είναι αφρικανική «μπανανία»; Οι δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν κατά 50% και τα κρούσματα του Aids διπλασιάστηκαν! Κι επειδή έχουμε την τάση ως λαός να θεωρούμε εαυτούς καλύτερους, (σε… καλύτερο επίπεδο) από τις αφρικανικές χώρες, την Ταϋλάνδη και λοιπές… «μπανανίες», ορίστε τι έγινε στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
«Το Cambridge κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δραματικές περικοπές που επέβαλε το ΔΝΤ στις δαπάνες για την Υγεία, ως όρο για τη δανειοδότηση των χωρών αυτών, είχαν ως συνέπεια το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων λόγω της εξάπλωσης της... φυματίωσης!
«Σύμφωνα με την έρευνα, στις 20 χώρες που έπεσαν στα νύχια του ΔΝΤ, οι θάνατοι από φυματίωση αυξήθηκαν κατά 17%»!
Η εν λόγω έρευνα έγινε από το πανεπιστήμιο του Cambridge το 2008.

Το ΔΝΤ στη Λατινική Αμερική
Παρά τις όποιες προσπάθειες επιχειρούνται από παντού να παρουσιαστεί το ΔΝΤ ως μη δαίμονας, εξού και η δήλωση του Στρος Καν να μην το δαιμονοποιούν οι Έλληνες, η ιστορία του είναι πικρή!
Σχεδόν το σύνολο των χωρών στις οποίες επενέβη, είδαν «μαύρες μέρες».
Για παράδειγμα, η Αργεντινή. Το ΔΝΤ τής χορήγησε δάνεια 7,2 δις δολ. το 1999 και ξανά άλλα περίπου 40 δις δολ. το Δεκέμβριο του 2000.
Επειδή όμως οι όροι του ταμείου ήταν ασφυκτικοί, η ανεργία εκτινάχτηκε στο 40%.
Αναγκαστικά το 2001 η κυβέρνηση της χώρας πήρε νέα μέτρα. Μείωσε τους μισθούς στο δημόσιο τομέα, πάγωσε τις καταθέσεις σε μεγάλο ποσοστό και τελικά… κηρύχθηκε πτώχευση. Ταυτόχρονα, επήλθε η πλήρης κατάρρευση των τομέων της Υγείας, της Παιδείας, αλλά και η πλήρης ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου.
Στη Βραζιλία τα πράγματα τυπικά μόνο είναι καλύτερα από ό,τι στην Αργεντινή ή στο Μεξικό. Οι κυβερνήσεις της χώρας πήραν δύο φορές δάνειο το 1998 και το 2002. Ο κίνδυνος της κατάρρευσης έχει απομακρυνθεί χάρη και στις κινήσεις του Προέδρου Λούλα, με «αιματηρές» όμως θυσίες. Περικοπές στο Δημόσιο, απολύσεις και περικοπές σε δαπάνες και βασικό έλλειμμα εθνικής κυριαρχίας!

Το ΔΝΤ στην Ανατολική Ευρώπη
Εντούτοις, η κυριολεκτικά μεγάλη καταστροφή έχει γίνει στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης. Οι χώρες οι οποίες βγήκαν από το κομμουνιστικό σύστημα με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, βρέθηκαν, όχι απλώς στη δίνη του κυκλώνα, αλλά μέσα σε ένα χάος.
Στη Ρουμανία οι κυβερνήσεις έλαβαν δάνειο ύψους περίπου 13 δις ευρώ. Έγιναν 150.000 απολύσεις στο Δημόσιο, μείωση στις συντάξεις και τους μισθούς και αύξηση των φόρων. Αποτέλεσμα; Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.
Η Ουγγαρία υποχρεώθηκε να καταργήσει τη 13η σύνταξη, το 13ο μισθό και να περικόψει κατά 20%-30% τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να λάβουν δάνειο 12,5 δις ευρώ από το ΔΝΤ, τον Οκτώβριο του 2008.
Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.
Η Λετονία έλαβε δάνειο από το ΔΝΤ 1,7 δις ευρώ. Ζητήθηκε από την κυβέρνηση να μειώσει τους μισθούς στο Δημόσιο κατά 30%, τις δαπάνες κατά 4,5%, να παγώσει τις συντάξεις και να αυξήσει τον ΦΠΑ. Η οικονομία της συρρικνώθηκε κατά 18%, το ΑΕΠ σημείωσε πτώση κατά 24% μέσα σε δύο χρόνια και η ανεργία εκτινάχθηκε στο 23%. Απαραίτητος όρος του ΔΝΤ; Η περικοπή των δαπανών στο χώρο της Παιδείας! Αν ήταν χίλια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, σήμερα έχουν μειωθεί κατά 10%!
Μπήκε λουκέτο σε μικρομάγαζα, αυξήθηκε η μαζική μετανάστευση, ενώ ερήμωσαν ολόκληρα χωριά. Ταυτόχρονα, ένα από τα μέτρα στα οποία υποβλήθηκε η Λετονία, είναι η μείωση των δαπανών για τη συντήρηση των νοσοκομείων κατά 40%!

Το ΔΝΤ βλάπτει τη… Δημοκρατία
Πρόκειται για αδιαμφισβήτητο γεγονός πως το ΔΝΤ αποτελούσε για πολλά χρόνια ένα πολύτιμο «εργαλείο» της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής, ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό. Είναι επίσης γεγονός ότι συνεργάστηκε στενά με δικτατορικά καθεστώτα. Αυτή του ακριβώς τη σκοτεινή πολιτική παρακαταθήκη επιχείρησε ο διευθυντής του να αμβλύνει, λέγοντας πως «έχουμε κάνει λάθη στο παρελθόν, αλλά τώρα το ΔΝΤ δεν είναι όπως παλιά, έχει… αλλάξει».
Ιδού η αλλαγή του: Στη Βραζιλία, η οποία δεν έχει τα χάλια της Αργεντινής, τη δεκαετία του '90 ξεκίνησαν οι ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπουλήθηκε μέχρι και ο τομέας της ηλεκτρικής ενέργειας, με αποτέλεσμα η αύξηση στην τιμή του ρεύματος να φτάσει στο περίπου 150% μέσα σε μια δεκαετία, ενώ το ρεύμα κόβεται συχνά - πυκνά!
Δημιουργήθηκε έντονη φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό, υπήρξε διαπραγμάτευση με τραπεζικούς κολοσσούς, ανάμεσά τους και οι αμαρτωλές Goldman Sachs και Merrill Lynch, πλήθος χρημάτων κατέληξαν… πίσω στους δανειστές χωρίς να φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους και από τότε ακολουθεί εξωφρενική λιτότητα και εξαθλίωση.

Το ΔΝΤ «ορίζει» μέχρι και Πρωθυπουργούς!
Το 1993 διορίστηκε κεντρικός τραπεζίτης της Ουκρανίας ο «πολύς» Γιουστσένκο. Επί ημερών του προχώρησε η συμφωνία με το ΔΝΤ και προέβλεπε την εισαγωγή εθνικού νομίσματος, αλλά δεν επέτρεπε κρατικό έλεγχο στη διακύμανσή του. Οι αυξήσεις ήταν δραματικές.
Σε μία νύχτα το ψωμί ανέβηκε 300%, οι τιμές του ηλεκτρικού 600%, των συγκοινωνιών 900%. Κι όσο για.. ανεξαρτησία; Το Δεκέμβριο του 2009 το ΔΝΤ ουσιαστικά διεμήνυσε ότι μόνο σε περίπτωση που ο Γιουστσένκο γίνει Πρωθυπουργός θα χορηγήσει δάνειο στην Ουκρανία με ευνοϊκούς όρους, όπως και έγινε! Έπειτα ξεκίνησε μια διαδικασία πτώχευσης με τη συνδρομή του ΔΝΤ και έκλεισαν πολλές ουκρανικές βιομηχανίες.Π

Πηγή
http://www.blogpress.gr/ Διαβάστε περισσότερα...

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ

Ποτέ στην ιστορία δεν αναφέρεται στρατός που να συγκροτήθηκε απο τοσα διαφορετικά έθνη.

46 έθνη αποτελούσαν την δύναμη του περσικού στρατού ξηράς και 8 την ναυτική δύναμη. Τα έθνη που αποτελούσαν το στρατό ξηράς
ήταν:Ασσύριοι,Βάκτριοι,Ινδοί,Άριοι,Σάκες,Πέρσες,Μήδοι,Κίσσιοι,Υρκάνοι,Πάρθοι,Χοράσμιοι,
Σόγδοι,Γανδάριοι,Κάσπες,Δάδικες,

Σάρραγγες,Πάκτυες,Ούτιοι,Μύκιοι,Παρικάνιοι,Αραβες,Αιθίοπες της Ασίας και της Ν.Αιγύπτου,Λίβυες,Παφλαγόνες,Λίγυες,Ματίηνοι,Μαριανδυνοί,Σύροι,Φρύγες,Αρμένιοι,

Λυδοί,Μυσοί,Καβαλείς,Μόσχοι,Θράκες,Τιβαρυνοί,Μάκρωνες,Μοσύνοικοι,Μάρες,Κόλχοι,

Αλαρόδιοι,Σάσπειρες,Σαγάρτιοι,Χάλυβες.
Τα 8 έθνη που αποτελούσαν το στόλο ήταν:

Φοίνικες,Αιγύπτιοι,Κύπριοι,Κίλικες,Πάμφυλοι,Λύκιοι,Κάρες,Ελληνες Δωριείς,Ελληνες Ιωνες,

Ελληνες Αιολείς,Ελληνες Ελλησπόντιοι και Ελληνες Αιγαιοπελαγίτες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η καταμέτρηση του στρατού έγινε στο Δορίσκο κατά τον εξής τρόπο.

Πήραν 10.000 άνδρες και αφού τους συμπύκνωσαν σημείωσαν ένα κύκλο και αφου επανέλαβαν την διαδικασία σημείωσαν ότι αυτός ο κύκλος γέμισε 170 φορές και έβγαλαν το συμπέρασμα ότι ο στρατός ξηράς αποτελείτο απο τον ασύληπτο αριθμό 1.700.000 άνδρες ενω ο στόλος απο 1207 τριήρεις.

Ο Ξέρξης διαίρεσε το στρατό του σε 3 σώματα και κατευθύνθηκε απο τα παράλια της Θράκης και της Μακεδονίας μέχρι τον Ολυμπο έχοντας το στόλο του να πλέει παραλιακά.

Η συνέλευση των Ελλήνων που έγινε στην Κόρινθο ώστε να παρθεί μια απόφαση για την αντιμετώπιση του κινδύνου όχι μόνο δεν απέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα αλλα το αντίθετο εμφάνισε διαλυτικά στοιχεία.

Οι Κρήτες προφασίστηκαν ότι τους απέτρεπε απο το να πολεμήσουν χρησμός του μαντείου των Δελφών.Οι Κερκυραίοι υποσχέθηκαν βοήθεια αλλά δεν τήρησαν το λόγο τους.Οι Θεσσαλλοί,Αινιάνες,Περραιβοί,Μάγνητες,Λοκροί,Δωριείς,Μαλιείς,Φθιωτοί,Αχαιοί και Βοιωτοί πρόσφεραν γη και ύδωρ.

Οι υπόλοιποι Ελληνες κατόρθωσαν να συτκεντρώσουν μια δύναμη 10.000 ανδρών με επικεφαλής το Σπαρτιάτη Ευαίνετο και τιν Αθηναίο Θεμιστοκλή και να καταλάβουν τα Τέμπη με σκοπό να εμποδίσουν τον περσικό στρατό να περάσει απο την Μακεδονία στην Θεσσαλία.Οταν όμως έφτασαν παρατήρησαν ότι ο εχθρικός στόλος θα μπορούσε άνετα να αποβιβάσει στρατό στα νώτα τους και να τους αποκόψει και έτσι επέστρεψαν άπρακτοι στην Κόρινθο.
Eκεί σε νέο συμβούλιο αποφασίστηκε τελικά να κρατηθεί άμυνα στις Θερμοπύλες και ο Ελληνικός στόλος να παραταχτεί στο Αρτεμίσιο για να αντισταθεί μαζί με το πεζικό.
Η Ελληνική δύναμη στη ξηρά και στη θάλασσα είχε επικεφαλής μετά απο παραχώρηση των Αθηναίων,Σπαρτιάτες.Τον Λεωνίδα και τον Ευριβιάδη αντίστοιχα.

Ο Λεωνίδας ξεκίνησε απο την Κόρινθο με 300 Σπαρτιάτες,500 οπλίτες της Τεγέας,500 άνδρες απο την Μαντίνεια,120 απο τον Ορχομενό,1.000 Αρκάδες,400 Κορίνθιους και περνώντας απο Βοιωτία και Φωκίδα πήρε και 700 Θεσπιείς και 400 Θηβαίους(οι τελευταίοι είχαν συνθηκολογήσει αλλά βλέποντας ότι πλησίαζε ο Ελληνικός στρατός κατάλαβαν τι συνέπειες θα είχαν).
Στο σύνολο της η Ελληνική δύναμη δεν ξεπερνούσε τους 13.000 άνδρες εκ των οποίων μόνο 6.000 ήταν οπλίτες.Οι υπόλοιποι ήταν ελαφρά οπλισμένο πεζικό,βοηθητικοί και δούλοι.

Στη θάλασσα ο Ευριβιάδης ξεκίνησε για το Αρτεμίσο με 40 τριήρεις των Κορινθίων,20 των Μεγαρέων,147 των Αθηναίων,18 των Αιγινιτών,12 των Σικυωνίων,10 των Λακεδαιμονίων,8 των Επιδαύρεων,7 των Ερετρίων,5 των Τροιζηνίων,2 των Στυρέων και 2 των Κείων.

Συνολικά 271 τριήρεις με 60.000 άντρες εκ των οποίων οι 25.000 ήταν Αθηναίοι με επικεφαλής τον Θεμιστοκλή και των Κορινθίων ο Αδείμαντος.
Ο Ξέρξης όταν έφτασε στις Θερμοπύλες στρατοπέδευσε και 4 ημέρες έμεινε άπρακτος γατί περίμενε να ακούσει νεα για το στόλο του που έπλεε στον Παγασητικό και επλήγη απο σφοδρή τρικυμία με αποτέλεσμα να βυθιστούν περίπου 400 τριήρεις και βοηθητικά πλοία.
Οταν έλαβε τα νέα ότι παρόλο την καταστροφή το μεγαλύτερο μερος του στόλου του ήταν άθικτο διέταξε την επόμενη μέρα έφοδο εναντίον των Θρμοπυλών.
Την πρώτη μέρα της μάχης έριξε στον αγώνα τους Μήδους οι οποίοι έδειξαν ιδιαίτερη ανδρεία αλλά λίγα μπορούσαν να καταφέρουν λόγω της στενότητας του χώρου και της ελαφριάς εξάρτησης που έφεραν με αποτέλεσμα τα πτώματα τους να συσωρεύονται στα πόδια της ελληνικής παράταξης.
Οργισμένος ο Ξέρξης που φοβήθηκε για το ηθικό του στρατού του την 2η μέρα έστειλε το επίλεκτο σώμα των Αθανάτων που αποτελούνταν απο 10.000 άνδρες εναντίον του στενού περάσματος.Μάταια οι Πέρσες προσπαθούσαν να διασπάσουν την Ελληνική γραμμή αφού πολύ έξυπνα όταν η μπροστινοί οπλίτες της παράταξης κουράζονταν ο Λεωνίδας τους απέσυρε και τους αναπλήρωνε με ξεκούραστους με αποτέλεσμα η σφαγή να συνεχίζεται και οι Πέρσες να έχουν τρομερές απώλειες καθώς έπεφταν κατα εκατοντάδες πάνω στα ελληνικά δόρατα χωρίς να μπορούν λόγω του περιορισμένου χώρου να ελιχθούν.
Τελικά την 3η μέρα ένα μικρό μονοπάτι πίσω απο τις Ελληνικές γραμμές που ήταν ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης στις Θερμοπύλες προδόθηκε στους Πέρσες απο έναν Μαλιέα ονόματι Εφιάλτης.
Ο στρατηγός Υδάρνης δεν έχασε την ευκαιρία και επιτέθηκε στους 1.000 Φωκείς που φυλούσαν το στενό και τους κατεδίωξε αναγκάζοντας τους να ανέβουν στο βουνό για να σωθούν.Ο Υδάρνης δεν τους κατεδίωξε αλλα συνέχισε την πορεία του και το μεσημέρι της 3ης μέρας βρέθηκε πίσω απο τος Ελληνικές γραμμές.
Απο εκείνη την στιγμή οι περισσότεροι Ελληνες θεώρησαν ανώφελο να επιμείνουν στην άμυνα του στενού.Ο Λεωνίδας αφού έδιωξε όσους ήθελαν να φύγουν δήλωσε ότι αυτός θα μείνει με τους Σπαρτιάτες,το παράδειγμα του ακολούθησαν και οι 700 Θεσπιείς και ο μάντης Μεγιστίας που παρότι προείδε το τέλος αρκέστηκε να διώξει μόνο το γιό του.
Αυτό που είναι άξιο απορίας είναι γιατί ο Λεωνίδας διέταξε να παραμείνουν οι Θηβαίοι παρότι ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα πρόδιδαν.
Απο την πλευρά του ο Ξέρξης ήθελε να αναβάλει καθε επίθεση μέχρι να μάθει με σιγουριά ότι ο στρατηγός του ολοκλήρωσε την περικύκλωση των Ελληνικών δυνάμεων.Ο Λεωνίδας διαβλέποντας τον κίνδυνο οδήγησε τον εναπομείναντα στρατό έξω απο την οχυρωμένη θέση σε ευρύχωρο πλέον μέρος προκαλώντας την περσική παράταξη σε μάχη.
Η τελευταία ηρωική αλλά καταδικασμένη ελληνική έφοδος άρχισε.

Τα Ελληνικά δόρατα έφεραν αρχικά χάος στους Πέρσες που άλλοι σκοτώθηκαν και άλλοι ποδοπατήθηκαν απο τους συμπολεμιστές τους όσο όμως περνούσε η ώρα φαινόταν το πόσο ανεξάντλητος ήταν ο Περσικός στρατός.Οι επικεφαλής Πέρσες παρότρυναν με μαστίγια τους στρατιώτες,πολλά δόρατα έσπασαν και ο απελπισμένος αγώνας συνεχίστηκε με τα ξίφη μέχρι την στιγμή που ο Λεωνίδας έπεσε νεκρός.Μεγάλη μάχη άναψε τότε γύρω απο το νεκρό Σπαρτιάτη βασιλιά κατα την οποία σκοτώθηκαν αρκετοί μαζί και δυο αδελφοί του Ξέρξη αλλα οι Ελληνες είχαν απομείνει ελάχιστοι και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν παίρνοντας μαζι τους το πτώμα του Λεωνίδα.Συμπύκνωσαν όσο μπορούσαν την παράταξη τους γύρω απο τον νεκρό βασιλιά σε ένα λόφο όπου και σκοτώθηκαν μέχρις ενός απο τα βέλη και τα ακόντια του στρατού του Υδάρνη που στο μεταξύ είχε φθάσει στα νώτα τους.
Θλιβερή είναι η αντίθεση ανάμεσα στο ηρωικό θάνατο των Σπαρτιατών και των Θεσπιέων είναι η προδοσία των Θηβαίων που δεν πολέμησαν καθόλου την τελευταία ημέρα και όταν οι εναπομείναντες Ελληνες υποχωρούσαν εκείνοι έτρεξαν προς τους Πέρσες ζητώντας συγχώρεση και λέγοντας ότι στρατολογήθηκαν με την βία.
Απο τους Σπαρτιάτες μόνο ένας σώθηκε με το όνομα Αριστόδημος που βρισκόταν τραυματισμένος στα μετόπισθεν.Παρόλα αυτά γυρίζοντας στην Σπάρτη αντιμετώπισε τον χλευασμό των συμπατριωτών του.Εκείνος όμως άντεξε και τον επόμενο χρόνο έδειξε την αξία του στη μάχη των Πλαταιών όπου αρίστευσε και έπεσε μαχόμενος.
Στο πεδίο της μάχης βρέθηκαν 4.000 νεκροί Ελληνες απο αυτούς μερικοί είχαν σκοτωθεί τις πρώτες δυο ημέρες επίσης οι περισσότεροι Θηβαίοι παραδόθηκαν έτσι αυτοί που πολέμησαν την τελευταία μέρα και σκοτώθηκαν ήταν περίπου 2.500 αν υποθέσουμε ότι οι 700 Θεσπιείς συνοδεύονταν και απο έναν ελαφρά οπλισμένο ενω οι 300 Σπαρτιάτες απο πολύ περισσότερους είλωτες και είναι ειρωνία που την στιγμή που ελεύθεροι Ελληνες παραδινόντουσαν ή έφευγαν αμαχητί κάποιοι άλλοι Ελληνες αλλά ταλαίπωροι δούλοι έπεφταν στο πεδίο της μάχης.

Ποτέ στην ιστορία δεν αναφέρεται στρατός που να συγκροτήθηκε απο τοσα διαφορετικά έθνη.

46 έθνη αποτελούσαν την δύναμη του περσικού στρατού ξηράς και 8 την ναυτική δύναμη. Τα έθνη που αποτελούσαν το στρατό ξηρήταν:Ασσύριοι,Βάκτριοι,Ινδοί,Άριοι,Σάκες,Πέρσες,Μήδοι,Κίσσιοι,Υρκάνοι,Πάρθοι,Χοράσμιοι,
Σόγδοι,Γανδάριοι,Κάσπες,Δάδικες,

Σάρραγγες,Πάκτυες,Ούτιοι,Μύκιοι,Παρικάνιοι,Αραβες,Αιθίοπες της Ασίας και της Ν.Αιγύπτου,Λίβυες,Παφλαγόνες,Λίγυες,Ματίηνοι,Μαριανδυνοί,Σύροι,Φρύγες,Αρμένιοι,

Λυδοί,Μυσοί,Καβαλείς,Μόσχοι,Θράκες,Τιβαρυνοί,Μάκρωνες,Μοσύνοικοι,Μάρες,Κόλχοι,

Αλαρόδιοι,Σάσπειρες,Σαγάρτιοι,Χάλυβες.
Τα 8 έθνη που αποτελούσαν το στόλο ήταν:

Φοίνικες,Αιγύπτιοι,Κύπριοι,Κίλικες,Πάμφυλοι,Λύκιοι,Κάρες,Ελληνες Δωριείς,Ελληνες Ιωνες,

Ελληνες Αιολείς,Ελληνες Ελλησπόντιοι και Ελληνες Αιγαιοπελαγίτες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η καταμέτρηση του στρατού έγινε στο Δορίσκο κατά τον εξής τρόπο.

Πήραν 10.000 άνδρες και αφού τους συμπύκνωσαν σημείωσαν ένα κύκλο και αφου επανέλαβαν την διαδικασία σημείωσαν ότι αυτός ο κύκλος γέμισε 170 φορές και έβγαλαν το συμπέρασμα ότι ο στρατός ξηράς αποτελείτο απο τον ασύληπτο αριθμό 1.700.000 άνδρες ενω ο στόλος απο 1207 τριήρεις.

Ο Ξέρξης διαίρεσε το στρατό του σε 3 σώματα και κατευθύνθηκε απο τα παράλια της Θράκης και της Μακεδονίας μέχρι τον Ολυμπο έχοντας το στόλο του να πλέει παραλιακά.

Η συνέλευση των Ελλήνων που έγινε στην Κόρινθο ώστε να παρθεί μια απόφαση για την αντιμετώπιση του κινδύνου όχι μόνο δεν απέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα αλλα το αντίθετο εμφάνισε διαλυτικά στοιχεία.

Οι Κρήτες προφασίστηκαν ότι τους απέτρεπε απο το να πολεμήσουν χρησμός του μαντείου των Δελφών.Οι Κερκυραίοι υποσχέθηκαν βοήθεια αλλά δεν τήρησαν το λόγο τους.Οι Θεσσαλλοί,Αινιάνες,Περραιβοί,Μάγνητες,Λοκροί,Δωριείς,Μαλιείς,Φθιωτοί,Αχαιοί και Βοιωτοί πρόσφεραν γη και ύδωρ.

Οι υπόλοιποι Ελληνες κατόρθωσαν να συτκεντρώσουν μια δύναμη 10.000 ανδρών με επικεφαλής το Σπαρτιάτη Ευαίνετο και τιν Αθηναίο Θεμιστοκλή και να καταλάβουν τα Τέμπη με σκοπό να εμποδίσουν τον περσικό στρατό να περάσει απο την Μακεδονία στην Θεσσαλία.Οταν όμως έφτασαν παρατήρησαν ότι ο εχθρικός στόλος θα μπορούσε άνετα να αποβιβάσει στρατό στα νώτα τους και να τους αποκόψει και έτσι επέστρεψαν άπρακτοι στην Κόρινθο.
Eκεί σε νέο συμβούλιο αποφασίστηκε τελικά να κρατηθεί άμυνα στις Θερμοπύλες και ο Ελληνικός στόλος να παραταχτεί στο Αρτεμίσιο για να αντισταθεί μαζί με το πεζικό.
Η Ελληνική δύναμη στη ξηρά και στη θάλασσα είχε επικεφαλής μετά απο παραχώρηση των Αθηναίων,Σπαρτιάτες.Τον Λεωνίδα και τον Ευριβιάδη αντίστοιχα.

Ο Λεωνίδας ξεκίνησε απο την Κόρινθο με 300 Σπαρτιάτες,500 οπλίτες της Τεγέας,500 άνδρες απο την Μαντίνεια,120 απο τον Ορχομενό,1.000 Αρκάδες,400 Κορίνθιους και περνώντας απο Βοιωτία και Φωκίδα πήρε και 700 Θεσπιείς και 400 Θηβαίους(οι τελευταίοι είχαν συνθηκολογήσει αλλά βλέποντας ότι πλησίαζε ο Ελληνικός στρατός κατάλαβαν τι συνέπειες θα είχαν).
Στο σύνολο της η Ελληνική δύναμη δεν ξεπερνούσε τους 13.000 άνδρες εκ των οποίων μόνο 6.000 ήταν οπλίτες.Οι υπόλοιποι ήταν ελαφρά οπλισμένο πεζικό,βοηθητικοί και δούλοι.

Στη θάλασσα ο Ευριβιάδης ξεκίνησε για το Αρτεμίσο με 40 τριήρεις των Κορινθίων,20 των Μεγαρέων,147 των Αθηναίων,18 των Αιγινιτών,12 των Σικυωνίων,10 των Λακεδαιμονίων,8 των Επιδαύρεων,7 των Ερετρίων,5 των Τροιζηνίων,2 των Στυρέων και 2 των Κείων.

Συνολικά 271 τριήρεις με 60.000 άντρες εκ των οποίων οι 25.000 ήταν Αθηναίοι με επικεφαλής τον Θεμιστοκλή και των Κορινθίων ο Αδείμαντος.
Ο Ξέρξης όταν έφτασε στις Θερμοπύλες στρατοπέδευσε και 4 ημέρες έμεινε άπρακτος γατί περίμενε να ακούσει νεα για το στόλο του που έπλεε στον Παγασητικό και επλήγη απο σφοδρή τρικυμία με αποτέλεσμα να βυθιστούν περίπου 400 τριήρεις και βοηθητικά πλοία.
Οταν έλαβε τα νέα ότι παρόλο την καταστροφή το μεγαλύτερο μερος του στόλου του ήταν άθικτο διέταξε την επόμενη μέρα έφοδο εναντίον των Θρμοπυλών.
Την πρώτη μέρα της μάχης έριξε στον αγώνα τους Μήδους οι οποίοι έδειξαν ιδιαίτερη ανδρεία αλλά λίγα μπορούσαν να καταφέρουν λόγω της στενότητας του χώρου και της ελαφριάς εξάρτησης που έφεραν με αποτέλεσμα τα πτώματα τους να συσωρεύονται στα πόδια της ελληνικής παράταξης.
Οργισμένος ο Ξέρξης που φοβήθηκε για το ηθικό του στρατού του την 2η μέρα έστειλε το επίλεκτο σώμα των Αθανάτων που αποτελούνταν απο 10.000 άνδρες εναντίον του στενού περάσματος.Μάταια οι Πέρσες προσπαθούσαν να διασπάσουν την Ελληνική γραμμή αφού πολύ έξυπνα όταν η μπροστινοί οπλίτες της παράταξης κουράζονταν ο Λεωνίδας τους απέσυρε και τους αναπλήρωνε με ξεκούραστους με αποτέλεσμα η σφαγή να συνεχίζεται και οι Πέρσες να έχουν τρομερές απώλειες καθώς έπεφταν κατα εκατοντάδες πάνω στα ελληνικά δόρατα χωρίς να μπορούν λόγω του περιορισμένου χώρου να ελιχθούν.
Τελικά την 3η μέρα ένα μικρό μονοπάτι πίσω απο τις Ελληνικές γραμμές που ήταν ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης στις Θερμοπύλες προδόθηκε στους Πέρσες απο έναν Μαλιέα ονόματι Εφιάλτης.
Ο στρατηγός Υδάρνης δεν έχασε την ευκαιρία και επιτέθηκε στους 1.000 Φωκείς που φυλούσαν το στενό και τους κατεδίωξε αναγκάζοντας τους να ανέβουν στο βουνό για να σωθούν.Ο Υδάρνης δεν τους κατεδίωξε αλλα συνέχισε την πορεία του και το μεσημέρι της 3ης μέρας βρέθηκε πίσω απο τος Ελληνικές γραμμές.
Απο εκείνη την στιγμή οι περισσότεροι Ελληνες θεώρησαν ανώφελο να επιμείνουν στην άμυνα του στενού.Ο Λεωνίδας αφού έδιωξε όσους ήθελαν να φύγουν δήλωσε ότι αυτός θα μείνει με τους Σπαρτιάτες,το παράδειγμα του ακολούθησαν και οι 700 Θεσπιείς και ο μάντης Μεγιστίας που παρότι προείδε το τέλος αρκέστηκε να διώξει μόνο το γιό του.
Αυτό που είναι άξιο απορίας είναι γιατί ο Λεωνίδας διέταξε να παραμείνουν οι Θηβαίοι παρότι ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα πρόδιδαν.
Απο την πλευρά του ο Ξέρξης ήθελε να αναβάλει καθε επίθεση μέχρι να μάθει με σιγουριά ότι ο στρατηγός του ολοκλήρωσε την περικύκλωση των Ελληνικών δυνάμεων.Ο Λεωνίδας διαβλέποντας τον κίνδυνο οδήγησε τον εναπομείναντα στρατό έξω απο την οχυρωμένη θέση σε ευρύχωρο πλέον μέρος προκαλώντας την περσική παράταξη σε μάχη.
Η τελευταία ηρωική αλλά καταδικασμένη ελληνική έφοδος άρχισε.

Τα Ελληνικά δόρατα έφεραν αρχικά χάος στους Πέρσες που άλλοι σκοτώθηκαν και άλλοι ποδοπατήθηκαν απο τους συμπολεμιστές τους όσο όμως περνούσε η ώρα φαινόταν το πόσο ανεξάντλητος ήταν ο Περσικός στρατός.Οι επικεφαλής Πέρσες παρότρυναν με μαστίγια τους στρατιώτες,πολλά δόρατα έσπασαν και ο απελπισμένος αγώνας συνεχίστηκε με τα ξίφη μέχρι την στιγμή που ο Λεωνίδας έπεσε νεκρός.Μεγάλη μάχη άναψε τότε γύρω απο το νεκρό Σπαρτιάτη βασιλιά κατα την οποία σκοτώθηκαν αρκετοί μαζί και δυο αδελφοί του Ξέρξη αλλα οι Ελληνες είχαν απομείνει ελάχιστοι και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν παίρνοντας μαζι τους το πτώμα του Λεωνίδα.Συμπύκνωσαν όσο μπορούσαν την παράταξη τους γύρω απο τον νεκρό βασιλιά σε ένα λόφο όπου και σκοτώθηκαν μέχρις ενός απο τα βέλη και τα ακόντια του στρατού του Υδάρνη που στο μεταξύ είχε φθάσει στα νώτα τους.
Θλιβερή είναι η αντίθεση ανάμεσα στο ηρωικό θάνατο των Σπαρτιατών και των Θεσπιέων είναι η προδοσία των Θηβαίων που δεν πολέμησαν καθόλου την τελευταία ημέρα και όταν οι εναπομείναντες Ελληνες υποχωρούσαν εκείνοι έτρεξαν προς τους Πέρσες ζητώντας συγχώρεση και λέγοντας ότι στρατολογήθηκαν με την βία.
Απο τους Σπαρτιάτες μόνο ένας σώθηκε με το όνομα Αριστόδημος που βρισκόταν τραυματισμένος στα μετόπισθεν.Παρόλα αυτά γυρίζοντας στην Σπάρτη αντιμετώπισε τον χλευασμό των συμπατριωτών του.Εκείνος όμως άντεξε και τον επόμενο χρόνο έδειξε την αξία του στη μάχη των Πλαταιών όπου αρίστευσε και έπεσε μαχόμενος.
Στο πεδίο της μάχης βρέθηκαν 4.000 νεκροί Ελληνες απο αυτούς μερικοί είχαν σκοτωθεί τις πρώτες δυο ημέρες επίσης οι περισσότεροι Θηβαίοι παραδόθηκαν έτσι αυτοί που πολέμησαν την τελευταία μέρα και σκοτώθηκαν ήταν περίπου 2.500 αν υποθέσουμε ότι οι 700 Θεσπιείς συνοδεύονταν και απο έναν ελαφρά οπλισμένο ενω οι 300 Σπαρτιάτες απο πολύ περισσότερους είλωτες και είναι ειρωνία που την στιγμή που ελεύθεροι Ελληνες παραδινόντουσαν ή έφευγαν αμαχητί κάποιοι άλλοι Ελληνες αλλά ταλαίπωροι δούλοι έπεφταν στο πεδίο της μάχης.

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Ο Σπαρτιάτης στρατηγός και ναύαρχος ήταν γιος του βασιλιά Κλεόμβροτου τον οποίο διαδέχτηκε ως αντιβασιλέας και επίτροπος του ανήλικου βασιλιά της Σπάρτης Πλείσταρχου.

Η χρονολογία γέννησης του δεν είναι γνωστή.

Απέκτησε δόξα και φήμη ως αρχιστράτηγος των Ελληνικών δυνάμεων στην νικηφόρα μάχη των Πλαταιών κατά των Περσών.Η νίκη του αυτή ώθησε τους συμπατριώτες του να του αναθέσουν την αρχηγία του στόλου με τον οποίο ο Παυσανίας κατάφερε να κυριέψει μεγάλο μέρος της Κύπρου και να εκδιώξει τους Πέρσες απο το Βυζάντιο. το 478 π.Χ.

Οι επιτυχίες αυτές προκάλεσαν την αλαζονεία του λιτού Σπαρτιάτη που βλέποντας τον πλούτο και την χλιδή που ζούσαν οι Πέρσες ήλθε σε συμφωνία με τον Αρτάβαζο θέλοντας να διοικήσει ολόκληρη την Ελλάδα ως σατράπης.

Τα σχέδια του όμως αποκαλύφτηκαν και ο Παυσανίας γύρισε στη Σπάρτη ως κατηγορούμενος για προδοσία.Στην δίκη που ακολούθησε κατόρθωσε να αθωωθεί.Η τιμωρία όμως δεν άργησε να έρθει καθώς οι κατήγοροι του εμφάνισαν αλληλογραφία του με τον Αρτάβαζο.Αποτέλεσμα ήταν ο άλλοτε νικητής των Πλαταιών να καταφύγει ως ικέτης στο ναό της Αθηνάς για να γλυτώσει την θανατική ποινή. Μάταια όμως.

Οι Σπαρτιάτες τον καταδίωξαν και επειδή δεν μπορούσαν να εισβάλουν στο ναό έχτισαν τις πόρτες και τον άφησαν να πεθάνει απο την πείνα (468 π.Χ).Λέγεται ότι την πρώτη πέτρα έβαλε η μητέρα του Θεανώ που δεν ήθελε να έχει στην ζωή έναν γιο προδότη.

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ

Ο μεγαλύτερος μαθηματικός και μηχανικός της αρχαιότητας. Γεννήθηκε στις Συρακούσες το 287 π.Χ.Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ο πατέρας του Φειδίας απο τον οποίο διδάχτηκε αστρονομία και για αυτό η πρώτη του ανακάλυψη ήταν δυο αστρονομικά όργανα.

Για την ζωή του γνωρίζουμε ελάχιστα αφού το βιβλίο του Ηρακλείδη "Αρχιμήδου βίος" χάθηκε.Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε ολόκληρη την ζωή του στην έρευνα.

Αντιλήφθηκε το φαινόμενο της ανάκλασης και της διάθλασης του φωτός και σχεδίασε τα κοίλα κάτοπτρα με τα οποία πυρπόλησε το ρωμαϊκό στόλο που επιχείρησε να καταλάβει τις Συρακούσες.

Ανακάλυψε την αρχή της υδροστατικής φωνάζοντας το γνωστό "εύρηκα" πηδώντας γυμνός απο το μπάνιο του. Μελέτησε το μοχλό και τη σημασία του λέγοντας "δος μου μέρος να σταθώ και θα κινήσω και την γη".Τελειοποίησε τα συστήματα ανύψωσης και κίνησης βαρών με τους οδοντωντούς τροχούς και τους κοχλίες (βίδες).Ασχολήθηκε με την μελέτη γεωμετρικών σχημάτων και κυρίως του κύκλου και ανακάλυψε την σχέση περιφέρειας με την διάμετρο με το γνωστό μαθηματικό τύπο π=3,14....

Το 212 π.Χ ο ρωμαϊκός στρατός τελικά κατάφερε να καταλάβει τις Συρακούσες. Παρότι ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκελλος διέταξε να μην πειράξουν τον Αρχιμήδη εντούτοις ένας Ρωμαίος οπλίτης τον σκότωσε. Λέγεται ότι πριν σκοτωθεί είπε στο Ρωμαίο που τον βρήκε να μελετά "μη μου τους κύκλους τάραττε".

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

Ο Ελληνας ιστορικός γεννήθηκε το 470 π.Χ στον Άλιμο. Καταγόταν απο πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια.Πατέρας του ήταν ο Όλορος απόγονος των βασιλιάδων της Θράκης. Ευτύχησε να έχει ως δάσκαλο τον φιλόσοφο Αναξαγόρα.

Στον μεγάλο λοιμό που έπληξε την Αθήνα και που σκότωσε περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού κινδύνευσε να πεθάνει αλλα σώθηκε.

Το 424 π.Χ εκλέχτηκε στρατηγός και διατάχτηκε να πλεύσει με τον Αθηναϊκό στόλο και σώσει την Αμφίπολη που κινδύνευε να πέσει στα χέρια των Λακεδαιμονίων.

Η Αμφίπολη τελικά καταλήφθηκε και ο Θουκυδίδης κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο.Για να γλυτώσει κατέφυγε στην Πελοπόννησο,στην Σικελία και τελικά στην Σκαπτή Ύλη (χωριό της Θράκης) όπου και πέθανε το 404 π.Χ ενώ για άλλους το 397 π.Χ.

Στα χρόνια της εξορίας ασχολήθηκε με μεγάλη λεπτομέρεια με την συγγραφή του Πελοποννησιακού πολέμου.Η αφήγηση του αρχίζει απο το 431 π.Χ και τελειώνει απότομα το 411 π.Χ γεγονός που αφήνει υπόνοιες ότι μπορεί ακόμα και να δολοφονήθηκε αφού η τελευταία του πρόταση είναι μισοτελειωμένη.Το έργο του συνέχισε και ολοκλήρωσε ο Ξενοφώντας. Το έργο του Θουκυδίδη είναι γραμμένο στην αρχαία αττική διάλεκτο με εξαίρετο λόγο και ύφος λεπτομερής περιγραφές με αποκορύφωμα ίσως τον "Επιτάφιο του Περικλέους" που είναι απο τα ποιο λαμπρά κείμενα της αρχαίας γραμματείας.

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Σεπτέμβριος του 490 π.Χ

Οι Αθηναίοι απο την εποχή του Κλεισθένη εξέλεγαν καθε χρόνο 10 στρατηγούς που αναλάμβαναν την διακυβέρνηση του στρατού εκ περιτροπής ανά ημέρα.

Ενας 11ατος ήταν ο πολέμαρχος που είχε δικαίωμα να αδηγεί την τιμητική δεξιά πτέρυγα στην μάχη και να προεδρεύει στην ψηφοφορία στο πολεμικό συμβουλίο.

Δυο απο τους στρατηγούς ήταν ο Μιλτιάδης και ο Αριστείδης.

Οταν μαθεύτηκε ότι οι Πέρσες έφτασαν στον Μαραθώνα η κατάπληξη των Αθηναίων πρέπει να ήταν μεγάλη αν σκεφτούμε το πλήθος των εχθρών καθώς και την άλωση της Νάξου και την καταστροφή της Ερέτριας οι οποίες προηγήθηκαν.

Οι στρατηγοί έστειλαν τον Φειδιππίδη στην Σπάρτη να ζητήσει βοήθεια ο οποίος λέγεται ότι έφτασε πεζός μεσα σε 48 ώρες.Η απάντηση των Λακεδαιμονίων που συζητείται ακόμα και σήμερα αν ήταν όντως πραγματική ή υπεκφυγή ήταν ότι θα έστελναν βοήθεια αλλά μετά 5 ημέρες και ο λόγος ήταν η ένατη μέρα της σελήνης και απογορευόταν απο αρχαίους νόμους να εκστρατεύσουν.

Στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε στο Μαραθώνα οι Μιλτιάδης και Αριστείδης υποστήριξαν ότι πρέπει να πολεμήσουν χωρίς αναβολή αλλά οι υπόλοιποι θεώρησαν ότι έπρεπε να περιμένουν τους Σπαρτιάτες.Στο τέλος μετά απο λογομαχίες οι γνώμες μοιράστηκαν και την λύση έπρεπε να δώσει ο πολέμαρχος Καλλίμαχος.Πανέξυπνος τότε ο Μιλτιάδης επενέβη και έπεισε τον Καλλίμαχο ότι αν αργούσαν να επιτεθούν προδότες θα μπορούσαν να πάνε με το μέρος του Ιππία τυράννου των Αθηναίων που βρισκόταν με το μέρος των Περσών.

Ετσι η μάχη συμφωνήθηκε και μάλιστα συνέπεσε με την μέρα που την αρχιστρατηγία σύμφωνα με τον νόμο θα έπαιρνε ο Μιλτιάδης.

Συνέβη όμως εκείνες τις κρίσιμες ώρες και ένα γεγονός που συγκίνησε τους Αθηναίους καθώς εγκαταλελειμένοι απο όλη την Ελλάδα έμαθαν ότι κατεβαίνουν απο την Πάρνηθα και την Δεκέλεια βαδίζοντας προς τον Μαραθώνα 1.000 οπλίτες.Οι άντρες αυτοί ήταν όλη η δύναμη των Πλαιταιέων που ήλθαν μόνοι αυτοί απο τους Ελληνες για να συμετάσχουν στον αγώνα.

Αλλά και με την μικρή αυτή βοήθεια η Ελληνική δύναμη δεν ξεπερνούσε τους 10.000 οπλίτες.

Σε αντίθεση ο Περσικός στρατός οδηγούμενος απο τον Αρταφέρνη,Δάτι και τον προδότη Ιππία ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερος.

Μεταγενέστεροι συγγραφείς αναφέρουν 110.000,ενω άλλοι τον ανεβάζουν σε 300.000 πράγμα υπερβολικό.Ο Ηρόδοτος που είναι πλησιέστερος στα πράγματα δεν αναφέρει την δύναμη του περσικού στρατού,λεει όμως ότι ο περσικός στόλος αποτελειτο απο 600 τριήρεις οι οποίες μπορούσαν να μεταφέρουν 40.000 άντρες.

Το διάστημα που χώριζε τους δυο στρατούς ήταν 5.000 πόδια.

Το άριστο τμήμα του περσικού στρατού (ιθαγενείς και πέρσες) και οι Σάκες παρατάχτηκαν στο κέντρο που θεωρούνταν η ποιο τιμητική θέση στην οποία στεκόταν και ο ίδιος ο βασιλιάς όταν παρευρισκόταν στην μάχη.

Στους Ελληνες αντίθετα η τιμητική θέση ήταν η δεξιά πτέρυγα στην οποία τωρα αρχηγός ήταν ο Καλλίμαχος.Οι οπλίτες παρατάσσονταν κατα φυλές σύμφωνα με τον αριθμό που πήραν εκείνη την χρονιά γιατί καθε χρόνο οριζόταν με κλήρο η παράταξη των φυλών στη μάχη.Τελευταίοι στην αριστερή πτέρυγα στέκονταν οι γενναίοι Πλαταιείς με τον βασιλιά τους Αείμνηστο.

Ο Μιλτιάδης θεώρησε σωστό να αραιώσει το κέντρο της ελληνικής παράταξης και να πυκνώσει τις πτέρυγες ώστε να υπερισχύσει με αυτές.Στο ελληνικό κέντρο στέκοταν οι δυο φυλές Λεοντίς και Αντιοχίς στις οποίες στρατηγός ήταν ο Αριστείδης και αποτελούνταν κυρίως απο οπλίτες ελαφρά οπλισμένους χωρίς όμως ιππικό ούτε και τοξότες.

Σύμφωνα με την θρησκευτική συνήθεια των Ελλήνων ο πολέμαρχος πρόσφερε θυσία στους θεούς και ακολούθως ο Μιλτιάδης μίλησε στους οπλίτες και τους ζήτησε να επιτεθούν τρέχοντας για να αποφύγουν τις απώλειες απο τα βέλη και το περσικό ιππικό.

Το σήμα δόθηκε και το Ελληνικό κέντρο κινήθηκε με ταχύτητα προς την περσική παράταξη.

Οι Πέρσες απόρησαν βλέποντας τους λίγους ελαφρά οπλισμένους άνδρες να επιτίθονται χωρίς ιππικό και τοξότες και νόμισαν ότι τρελάθηκαν.Και άρχισαν να πετούν βροχή απο βέλη αλλα η ελληνική παράταξη λόγω του ότι ήταν ελαφρα΄οπλισμένη και τα αμυντικά όπλα των ανδρών κράνη,θώρακες,κνημίδες ασφαλή ώστε τα βέλη έπεφταν στη γή ή στο χαλκό με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα λεπτά οι Ελληνες οπλίτες να φτάσουν το περσικό μέτωπο.

Η σύγκρουση ήταν φοβερή ιδιως στο αραιό ελληνικό κέντρο που δεχόταν τρομερή πίεση με τον Αριστείδη να κάνει ότι μπορεί έχοντας απέναντι του τους Πέρσες και τους Σάκες που ήταν οι κάλυτεροι και ποιο καλά οπλισμένοι πολεμιστές.Εδω πολεμούσε σαν απλός στρατιώτης και ο Θεμιστοκλής.Μετα απο πεισματώδη μάχη η Ελληνική δύναμη αναγκάστηκε σε υποχώρηση και οι Πέρσες άρχισαν να τους καταδιώκουν στα ψηλότερα σημεία της πεδιάδας.

Οι δυο όμως άλλες ελληνικές πτέρυγες δεν πτοήθηκαν και συνέχισαν να πιέζουν μέχρι που η δεξιά αλλά και αριστερή πλευρά της περσικής παράταξης τράπηκε σε φυγή.

Πανέξυπνα τότε ο Μιλτιάδης αντί να καταδιώξει σύνταξε τις πτέρυγες και με όλη του την δύναμη έπεσε πάνω στο νικηφόρο κέντρο των Περσών το οποίο δεχόμενο επιθέσεις απο παντού τράπηκε σε φυγή και τότε μόνο ο Μιλτιάδης διέταξε γενική καταδίωξη.

Επικράτησε πανικός καθώς πολλοί πανικόβλητοι Πέρσες έπεσαν στο έλος και πνίγηκαν.Οι υπόλοιποι κατέφυγαν στα πλοία για να σωθούν.Οι Ελληνες ακολουθούσαν και έσφαζαν στην κυριολεξία.Στην παραλία έγινε νεα μάχη καθώς οι Πέρσες αγωνίζονταν για την ζωή τους πλέον με τους Ελληνες να προσπαθούν να κάψουν τα περσικά πλοία.Σε αυτή την μάχη έπεσε ο Καλλίμαχος και ένας απο τους στρατηγούς ο Στησίλαος.Εδω ο Κυνέγειρος ο αδελφός του Αισχύλου άρπαξε ένα πλοίο με το χέρι απο την πρύμνη και του το έκοψαν με τσεκούρι.Μετα απο πολύωρη μάχη οι Πέρσες απέκρουσαν τις επιθέσεις και κατόρθωσαν να αποπλεύσουν.Ενω οι Αθηναίοι κυρίευσαν 7 πλοία.

Αντι όμως οι Πέρσες να αποχωρήσουν έπλευσαν προς το Φάληρο με σκοπό να επιτεθούν στην ανυπεράσπιστη Αθήνα.Ο Μιλτιάδης αφήνοντας την Αντιοχίδα φυλή να φυλάξει τα τρόπαια πήρε τον υπόλοιπο στρατό και προχώρησε απο την Σταμάτα και την Κηφισιά προς την πόλη και στρατοπέδευσε στις Κυνοσαργές στις όχθες του Ιλισσού μετα απο 7 ώρες πεζοπορίας.

Ο Περσικός στόλος βλέποντας ότι το ύψωμα έχει καταληφθεί αποχώρησε το ίδιο βράδυ ενω αργά την νύχτα έφτασαν και οι Σπαρτιάτες που δεν ήταν παρα μόνο 2.000 άνδρες.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι πεσόντες ήταν 6.400 Πέρσες και 192 Ελληνες.

Τα λάφυρα ήταν τόσο πλούσια ώστε με την δεκάτη που καθιερώθηκε ο Φειδίας έφτιαξε το χάλκινο άγλαμα της Αθηνάς προμάχου που στήθηκε στην Ακρόπολη έγινα αφιερώσεις στην Αρτεμη και τον Απόλλωνα καθώς και στο μαντείο των Δελφών.

Ενω τιμήθηκαν και οι πεσόντες Αθηναίοι και Πλαταιείς αφού στήθηκε τύμβος προς τιμήν τους με τα ονόματα τους κατα φυλή.Ηταν μάλιστα τόση η ευγνωμοσύνη των Αθηναίων προς τους Πλαταιείς ώστε απο τότε πάντα τους μνημόνευαν και τους τιμούσαν.

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Γεννήθηκε το 496 π.Χ στην Αθήνα.Ενας απο τους 3 κορυφαίους Έλληνες τραγικούς της αρχαιότητας.Προσωπικός φίλος του Περικλή και του Ηρόδοτου.Παντρεύτηκε την Νικόστρατη και έκανε 4 γιούς.

Ηταν τόσο ταλαντούχος και έχαιρε σεβασμού απο τους συμπολίτες του ώστε τον επέλεξαν να γίνει ο κορυφαίος του χορού των εφήβων στις τελετές για τον εορτασμό της νίκης μετα την ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Συμμετείχε και στα κοινά ενω χρημάτισε ταμίας της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Μετά την την αποτυχία της εκστρατείας στη Σικελία εκλέχτηκε ως ένας απο τους 10 που έφεραν την ολιγαρχική βουλή καταλύοντας την δημοκρατία.Με την επανεκράτιση των δημοκρατικών δικάστηκε αλλά αθωώθηκε.

Το πρώτο του βραβείο σε διαγωνισμό το έλαβε σε ηλικία 28 ετών ενώ απο τότε σημείωσε άλλες 24 πρώτες θέσεις.Εγραψε 23 δράματα απο τα οποία σώζονται μόνο 7 και τα υπόλοιπα κάποια αποσπάσματα.Τα έργα του είναι τα εξής "Αντιγόνη","Οιδίπους Τύραννος","Ιχνευται","Αίας","Τραχίνιαι","Φιλοκτήτης","Ηλέκτρα" και "Οιδίπους επι Κολωνώ".Πέθανε σε ηλικία 90 ετών τιμώμενος απο τους πάντες το 406 π.Χ

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 452 π.Χ.

Απο τις αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της Ελληνικής ιστορίας.Ισως είναι ο πρώτος που τουλάχιστον τόσο φανερά εγκαινίασε τον πολιτικό καιροσκοπισμό.Πανέξυπνος με καταγωγή απο αριστοκρατική οικογένεια του γένους των Αλκμεωνιδών,δισέγγονος του Κλεισθένη και ανηψιός του Περικλή αλλά και μαθητής του Σωκράτη.

Λόγω της ανδρείας και της εξυπνάδας του γρήγορα κατάφερε να λάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Αθήνας.Με τον Πελοποννησιακό πόλεμο σε εξέλιξη και για προσωπικό συμφέρον έπεισε τους Αθηναίους να οργανώσουν εκστρατεία στην Σικελία.Το προηγούμενο όμως βράδυ πριν τον απόπλου του Αθηναϊκού στόλου βρέθηκαν ακρωτηριασμένα τα αγάλματα του Ερμή και ο ίδιος λόγω και της άσωτης ζωής που έκανε να θεωρηθεί ως υπεύθυνος.

Παρόλα αυτά ο στόλος ξεκίνησε.Η αποτυχία της εκστρατείας ήταν παταγώδης με τους Αθηναίους να έχουν βαριές απώλειες και με την κατηγορία για ασέβεια να εκκρεμεί ο Αλκιβιάδης προτίμησε να δραπετεύσει στον εχθρό δηλαδή στην Σπάρτη.

Εκεί συμβούλεψε τους Σπαρτιάτες να στείλουν φρουρά στη Δεκέλεια ώστε να αποκόψουν τους Αθηναίους απο τα χωράφια τους.Μετά την ήττα όμως των Σπαρτιατών στην Μίλητο κατηγορήθηκε ως προδότης και δραπετεύει εκ νεου στην Περσία αυτή την φορά στον σατράπη Τισσαφέρνη τον οποίο και έπεισε να σταματήσει να χρηματοδοτεί τους Σπαρτιάτες παρουσιάζοντας το ως υπηρεσία στους συμπατριώτες του Αθηναίους.

Ως σύμβουλος του Πέρση σατράπη εργάστηκε για την κατάλυση της Δημοκρατίας στην Αθηνα και άνοδο του ολιγαρχικού Πείσανδρου στην εξουσία.Οταν όμως είδε ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες δεν εξυπηρετούνταν επανήλθε με το μέρος των Δημοκρατικών και επικεφαλής του Αθηναϊκού στόλου νίκησε τον Πελοποννησιακό στόλο στην Κύζικο και στην Άβυδο.Μετά απο αυτό επανήλθε ως θριαμβευτής στην Αθήνα.Μετά την τελική αναμέτρηση και την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός ποταμούς κατέφυγε για δεύτερη φορά στην Περσία. Εκεί όμως οι Σπαρτιάτες που δεν είχαν ξεχάσει τα όσα προηγήθηκαν μέσω του Λύσανδρου έπεισαν τον σατράπη Φαρνάβαζο να τον δολοφονήσει το 404 π.Χ.

Πηγή
http://protesilaos.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...