Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

Θρύλοι και παραδόσεις για την Αγιά Σοφιά!

Η Αγία Σοφία αποτέλεσε έμπνευση του Κωνσταντίνου, όραμα του Ιουστινιανού και το σχέδιο δύο σημαντικότερων αρχιτεκτόνων της αυτοκρατορίας, του Ανθέμιου από τις Τράλλεις και του Ισίδωρου από τη Μίλητο.

Ο Ιουστινιανός ήθελε να δημιουργήσει ένα κτίσμα διαφορετικό και εντυπωσιακό που θα ξεπερνούσε τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής. Και τα κατάφερε. Το 360 π.Χ. ανεγέρθηκε ένας ναός αφιερωμένος στη σοφία του Θεού.

Το κέντρο της χριστιανικής πίστης και λατρείας μεταφέρεται στη «Νέα Ιερουσαλήμ» όπως την αποκαλούσαν οι Βυζάντιοι. Η Μεγάλη Εκκλησία, ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης. Ο ναός χωρούσε 23.000 ανθρώπους, 525 ψάλτες, διακόνους και ιερείς.

Η Αγία Σοφία μπορεί να έμεινε όρθια για 15 ολόκληρους αιώνες αψηφώντας τους σεισμούς, όμως μπροστά στη στενή πολιορκία του τούρκου κατακτητή δεν άντεξε. Η τραγική ιστορία γράφεται το 1453. Η Πόλη πέφτει, παραδίδεται στο σουλτάνο Μωάμεθ το Β’ και στις 29 Μαίου του 1453 η Πόλη αλώθηκε.

Θρύλοι και παραδόσεις γύρω από την άλωση της Πόλης.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί μέχρι το 1934. Σήμερα είναι μουσείο και έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η Πόλη πέφτει και οι θρύλοι... αρχίζουν...

1) Τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας.

Τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας έχουν τη δική τους ιστορία. Ο Ιουστινιανός θέλοντας να δημιουργήσει ένα κτίσμα που όμοιό του δεν θα υπήρχε στην οικουμένη, έστειλε εγκύκλιο σε όλους τους κυβερνήτες των επαρχιών να στείλουν τα ωραιότερα μάρμαρα από τα πιο φημισμένα λατομεία της αυτοκρατορίας. Όμως τα μάρμαρα αυτά δεν ξεχώριζαν μόνο για την εξωτερική τους εμφάνιση. Ο θρύλος λέει ότι τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας προμηνύουν το μέλλον και κυρίως τις μεγάλες καταστροφές. Πολλοί επισκέπτες μαρτυρούν ότι βλέπουν ακόμα και σήμερα το μανιτάρι της ατομικής βόμβας πάνω στα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας ως ένδειξη των δεινών που έχει περάσει.

2) Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς.

Ο λαοφιλέστερος θρύλος έχει να κάνει με το τελευταίο αυτοκράτορα που μαρμάρωσε μέσα στο ναό της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση πέρασε από στόμα σε στόμα αμέσως μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.

Όταν η Πόλη πέρασε στα χέρια των Τούρκων, ο λαός δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα τέτοιο κτίσμα έχει περιέλθει σε μουσουλμανικά χέρια. Διέδωσαν λοιπόν ότι ο βασιλιάς κρύφτηκε πίσω από μία κολόνα του ναού της Αγίας Σοφίας, χάθηκε μέσα στους διαδρόμους και παρέμεινε κρυμμένος εκεί.

Οι ώρες αναμονής τον "μαρμάρωσαν". Είναι γεγονός ότι κανείς δεν βρήκε το πτώμα του τελευταίου υπερασπιστή, του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου. Χάθηκε και πίστεψαν ότι Άγγελος Κυρίου το έκρυψε και το μαρμάρωσε. Κάποτε θα έρθει η ώρα που πνοή Θεού θα του δώσει δύναμη και ζωή ξανά και όλα θα ξαναγίνουν από την αρχή. Η Πόλη θα είναι και πάλι ελεύθερη.

3) Ο πονοκέφαλος του Ιουστινιανού.

Λέγεται ότι ο Ιουστινιανός υπέφερε από χρόνιες ημικρανίες. Τις νύχτες λοιπόν όταν τον έπιαναν αυτοί οι αφόρητοι πόνοι ερχόταν στην Αγία Σοφία. Οι γιατροί του παλατιού δεν μπορούσαν να βρουν θεραπεία και ο πονοκέφαλος δεν περνούσε με κανένα φάρμακο από αυτά που του έδιναν. Ερχόταν λοιπόν στην Αγία Σοφία και παρακαλούσε το Θεό να τον απαλλάξει από αυτό το μαρτύριο.

Ένα βράδυ ακούμπησε το κεφάλι του σε μία κολόνα την οποία πίστευαν ότι τη φυλάει ο Άγιος Γρηγόριος ο θαυματουργός. Μπροστά σε αυτή την κολόνα παρακάλεσε ο Ιουστινιανός να απαλλαχθεί από τον τρομερό πονοκέφαλο που είχε. Και το θαύμα έγινε.

Ο πονοκέφαλος πέρασε και για την ακρίβεια δεν τον ταλαιπώρησε ξανά. Όταν διαδόθηκε αυτό μέσα στο λαό, άρχισαν να έρχονται όλοι για να πιάσουν την κολόνα και συγχρόνως να κάνουν μία ευχή. Προσεύχονταν να εισακουστεί η προσευχή τους όπως ακριβώς εισακούστηκε του Ιουστινιανού.

4) Η «μέλισσα» ...αρχιτέκτονας.

Πρόκειται για τον πιο ποιητικό θρύλο και αφορά στο αρχιτεκτονικό σχέδιο της Μεγάλης Εκκλησίας. Σύμφωνα με το θρύλο το σχέδιο της Αγίας Σοφίας το έκανε ο Θεός με «όργανο» μία μέλισσα. Όταν ο Ιουστινιανός προέβαινε στο σχεδιασμό της εκκλησίας και μελετούσε τα σχέδια με τους αρχιτέκτονες, ο πρωτομάστορας του είχε υποβάλει διάφορα σχέδια κατασκευής τα οποία δεν τον ενθουσίαζαν. Για την ακρίβεια τον άφηναν παγερά αδιάφορο.

Κάποια στιγμή όμως συνέβη κάτι παράδοξο. Κοινωνούσαν μία μέρα σε μία καθιερωμένη λειτουργία και ο αυτοκράτορας πήγε να πάρει αντίδωρο από τα χέρια του Πατριάρχη. Όπως έπαιρνε όμως το αντίδωρο του έπεσε κάτω. Έσκυψε να το πάρει αλλά το αντίδωρο είχε εξαφανιστεί. Δεν το έβρισκε πουθενά. Και καθώς σηκωνόταν βλέπει μία μέλισσα να έχει πάρει το αντίδωρο στο κεντρί της, να πετάει μέσα στο ναό και να βγαίνει από το παράθυρο.

Ο Ιουστιανός παραξενεύτηκε πολύ από το γεγονός και έβαλε «θεούς και δαίμονες» να ψάξουν που έχει βάλει η μέλισσα το αντίδωρο. Μάλιστα ο βασιλιάς έδωσε εντολή να ανοίξουν όλοι οι μελισσοκόμοι τις κυψέλες τους και να βρουν το αντίδωρο με τη μέλισσα. Μετά από πολύ μεγάλη έρευνα ανακάλυψε ότι σε μια κυψέλη του πρωτομάστορα έχει μεταφερθεί το αντίδωρο και μάλιστα οι μέλισσες είχαν κατασκευάσει, σύμφωνα πάντα με το θρύλο, μία πλήρη μακέτα της εκλησίας που οραματιζόταν ο Ιουστιανός με όλες τις λεπτομέρειες ακόμα και την Αγία Τράπεζα. Πάνω στην Αγία Τράπεζα είχε ακουμπήσει το αντίδωρο.

5) Ο παπάς της Αγίας Σοφίας.

Ένας άλλος θρύλος ιδιαίτερα αγαπητός είναι ο θρύλος του παπά της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση λέει ότι την ώρα που οι Τούρκοι έμπαιναν στην εκκλησία, ο παπάς διέκοψε τη λειτουργία και κρύφτηκε πίσω από το ιερό. Σε εκείνο το σημείο που κρύφτηκε ενώ υπήρχε μία πόρτα, "ως δια μαγείας" η πόρτα έγινε τοίχος τον οποίο κανείς και ποτέ δεν κατάφερε να σπάσει από τότε. Ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Έλληνες μάστοροι τους οποίους έφερναν για αυτό το σκοπό δεν μπόρεσαν να γκρεμίσουν τον τοίχο. Ο θρύλος καταλήγει ότι όταν η Αγία Σοφία ξαναγίνει ελληνική εκκλησία, τότε ο παπάς θα βγει από το ιερό και θα ολοκληρώσει την ημιτελή λειτουργία του.

6) Η Αγία Τράπεζα.

Η Αγία Τράπεζα ήταν κατασκευασμένη από χρυσό. Από πάνω της κρέμονταν 30 στέμματα των αυτοκρατόρων, ανάμεσα τους και αυτό του Μ. Κωνσταντίνου. Και λέγεται ότι αυτό γινόταν για να θυμίζουν στους χριστιανούς την προδοσία του Ιούδα. Τα τριάκοντα αργύρια. Η Αγία Τράπεζα την τελευταία ώρα που κατεκτήθη η Πόλη, λέγεται ότι την πήραν τη βάλανε σε ένα πλοίο για να την πάνε στη Φραγκιά. Έτσι θα την προφύλασσαν από τα τουρκικά χέρια. Και αυτό το πλοίο μεταβαίνοντας στην Προποντίδα βυθίστηκε. Στο σημείο που έχει βυθιστεί, όσοι καπετάνιοι είναι πιστοί μπορούν να τη δουν.

7) Τα ψάρια του καλογέρου ή τα ψάρια του Μπαλουκλή.

Ένας Κωνσταντινοπολίτης καλόγερος είχε ψαρέψει ψάρια σε ένα ποτάμι και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους. Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Πόλης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμά τους.

Λένε πως οι θρύλοι είναι τροφός για την ψυχή των υποδούλων. Είναι τα λυτρωτικά όνειρα που μας κρατάνε ζωντανούς και μας βοηθούν να αντέχουμε όλα τα δεινά.

Το 1919 η μικρασιατική καταστροφή έσβησε όλα τα λυτρωτικά όνειρα. Δεν υπήρχε χώρος πια ούτε για αυτά. Ο λαός ποτέ δεν θέλησε να πιστέψει ότι η απώλεια της Αγίας Σοφίας είναι τελεσίδικη. Και δεν ξέρουμε αν θα το πιστέψει, ή αν θα το αποδεχτεί και ποτέ.

Ο χώρος είναι μουσείο και τον επισκέπτονται άνθρωποι κάθε θρησκείας και κάθε χρώματος. Και αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα πολιτιστικό επίτευγμα. Ίσως έτσι να επιβεβαιώνεται η φιλοδοξία του Ιουστινιανού που ήθελε ένα έργο με τεράστια απήχηση.
Η Αγία Σοφία αποδεικνύει περίτρανα ότι η πίστη, η έμπνευση και η φιλοδοξία μπορούν να δημιουργήσουν αξεπέραστα οικοδομήματα.

Ο Θρήνος της Πόλης.

Ακούστε το θρήνο της Πόλης σε μία συγκλονιστική ερμηνεία του Χρόνη Αηδονίδη! Είναι ο παλαιότερος θρήνος για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Λέγεται ότι βρέθηκε σε χειρόγραφο του 15ου αιώνα του οποίου ο τίτλος ήταν: «Ανακάλημα της Κωνσταντινούπολης». Είναι ένα άσμα στο οποίο περιγράφονται η διακοπή της τελευταίας λειτουργίας και όσα επακολούθησαν॥

Χρόνης Αηδονίδης - Θρήνος της Αλώσεως 2006



Πηγή
http://www.pyles.tv/synendefxeis-kai-afieromata/Mythoi-kai-paradoseis-gia-tin-Agia-Sofia.aspx Διαβάστε περισσότερα...

Έτσι δεν διορθώνεται η κατάστασηςκαι ούτε δυστυχώς πρόκειται ποτέ να ξελασπώσειη Ελλαδίτσα μας.

> Η Ευφροσύνη Αργυρίου - Σαρτζετάκη, σύζυγος του πρώην Προέδρου της
> Δημοκρατίας, Χρήστου Σαρτζετάκη, ιστορικός - αρχαιολόγος, αν και
> συνταξιοδοτήθηκε τον Δεκέμβριο του 2007 σε ηλικία 60 ετών από τη θέση της
> (ως υπαλλήλου του κλάδου Π.Ε. Επιμελητών Εκδόσεων της Ακαδημίας Αθηνών, με
> βαθμό Α') φρόντισε να επαναπροσληφθεί στο Δημόσιο - με συνοπτικές
> διαδικασίες - αλλά, αυτήν τη φορά, ως υπάλληλος του συζύγου της και στον
> εργασιακό χώρο του φιλόξενου γραφείου του!
>
> Ήταν Ιανουάριος του 2008, όταν επί προεδρίας Κάρολου Παπούλια, η κ.
> Σαρτζετάκη ενημερώθηκε για τον διορισμό της, ενώ είχε μόλις απολυθεί λόγω
> συνταξιοδότησης, μετά από εργασία 35 ετών ως επιμελήτρια εκδόσεων. Στο
> έγγραφο της Προεδρίας της Δημοκρατίας (με αριθμό πρωτοκόλλου 1606/70 και
> ημερομηνία 15 Ιανουαρίου 2008), που μπορείτε να δείτε εδώ:
> η Αικατερίνη Φλώρου, διευθύντρια του Γραφείου Διοικητικών Υποθέσεων της
> Προεδρίας αναφέρει «Σας ανακοινώνουμε ευχαρίστως ότι, με το από 11
> Ιανουαρίου 2008 Π.Δ., περίληψη του οποίου δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ
> 15/15-01-2008 ΥΟΔΔ, διοριστήκατε σε θέση μετακλητού υπαλλήλου της
> Προεδρίας της Δημοκρατίας με μισθολογικό κλιμάκιο 1ο και βαθμό Α' της
> κατηγορίας ΠΕ. Κατόπιν αυτού, παρακαλείσθε να παρουσιασθείτε την 16η-
> 01η-2008 ημέρα Παρασκευή και ώρα 12η π.μ. ενώπιον της Διευθύντριας του
> Γραφείου Διοικητικών Υποθέσεων της Δημοκρατίας προκειμένου να δώσετε τον
> καθορισμένο για την Υπηρ εσία όρκο. (Αριθμός βεβαίωσης ΥΔΕ στην Προεδρία
> της Δημοκρατίας 58/14-01-08)».
>
> Μια μέρα μετά το πρώτο έγγραφο, σε δεύτερο έγγραφο της Προεδρίας της
> Δημοκρατίας (με αριθμό πρωτοκόλλου 1621/72 και ημερομηνία 16 Ιανουαρίου
> 2008), που μπορείτε να δείτε εδώ:
> ο Κωνσταντίνος Α. Γεωργίου, γενικός γραμματέας του Γραφείου Διοικητικών
> Υποθέσεων της Προεδρίας, δημοσιοποιεί την απόφαση τοποθέτησης της κ.
> Ευφροσύνης Αργυρίου - Σαρτζετάκη, ως μετακλητής υπαλλήλου, «με μισθολογικό
> κλιμάκιο 1ο και βαθμό Α' της κατηγορίας ΠΕ στο Γραφείο του τέως προέδρου
> της Δημοκρατίας, κ. Χρήστου Σαρτζετάκη». Το αν τέτοιος διορισμός είναι
> νόμιμος ή ηθικός δεν χρειάζεται καν να το ρωτήσουμε. Αλλά αναρωτιέται ο
> κάθε εχέφρων κάτοικος αυτής της χώρας, που καλείται εν μέσω κρίσης να
> ζήσει
> με μισθούς και συντάξεις πείνας, τι ανάγκη (οικονομική ή άλλη) είχε η κ.
> Σαρτζετάκη να επιστρέψει στην εργασία, ενώ μόλις είχε συνταξιοδοτηθεί;
> Γιατί το ελληνικό κράτος υποχρεώνεται να χρεώνεται με υπαλλήλους που
> εργάζονται στα γραφεία των πρώην Προέδρων της Δημοκρατίας; Αν, όντως, ο κ.
> Σαρτζετάκης είχε ανάγκη από προσωπικό, και αφού αυτό είναι νόμιμο, γιατί
> δεν δόθηκε η δυνατότητα σε έναν νέο άνθρωπο ή σε κάποιον που πραγματικά
> έχει ανάγκη να ασκήσει αυτά τα καθήκοντα;
>
> Η σύζυγος του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, προφανώς, δεν αρκέστηκε στα
> χρήματα που θα έπαιρνε ως συνταξιούχος (μηνιαία καταβολή και ΕΦΑΠΑΞ), γι'
> αυτό και θέλησε να μπει και πάλι στην ενεργό δράση, δουλεύοντας πλάι στον
> άνδρα της. Αλήθεια, πόσο μεγάλη είναι η οικονομική διαφορά μεταξύ της
> σύνταξης που θα λάμβανε από την Ακαδημία Αθηνών και στον μισθό που
> απολαμβάνει ως υπάλληλος της προεδρίας;
>
> Ο κ. Παπούλιας, πριν από μερικές μέρες, εμφανίστηκε να δηλώνει ενώπιον του
> πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, ότι «Πρέπει να υπάρξει δικαιοσύνη και να
> παταχθεί η φοροδιαφυγή». Στην ίδια συνάντηση ζήτησε να τιμωρηθούν οι
> υπαίτιοι της σημερινής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα. Γνώριζε ο
> Πρόεδρος της Δημοκρατίας τι έχει συμβεί και κατά τη διάρκεια της δική του
> προεδρίας; Δεν είναι και αυτό άλλο ένα παράδειγμα του πώς λειτουργεί ο
> κύκλος των ημετέρων; Δεν είναι φανερό ότι οι περισσότεροι που κάνουν τώρα
> κριτική αφ' υψηλού έχουν... βουτήξει το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι του
> δημόσιου χρήματος ποικιλοτρόπως;
>
> Δεν είναι φανερό ότι πολλοί ήταν αυτοί που διόρισαν, διορίστηκαν, βόλεψαν
> παιδιά, συζύγους, βαφτιστήρια και τώρα το παίζουν δημόσιοι τιμωροί και
> εκφραστές της λαϊκής δυσαρέσκειας; Πώς μπορεί να σηκώνεις το δάχτυλο, για
> να δείξεις τον φταίχτη, ενώ και εσύ ο ίδιος είσαι μπλεγμένος σε αυτό το
> παιχνίδι του πλουτισμού (στο μέτρο του δυνατού για τον καθένα) και του
> βολέματος;
>
> Γιατί, κ. Σαρτζετάκη, φροντίσατε να διοριστεί η σύζυγός σας ως υπάλληλος
> στο γραφείο σας, ενώ ήταν ήδη συνταξιούχος υπάλληλος της Ακαδημίας
> Αθηνών;
> Γιατί, κ. Παπούλια, δεχθήκατε να υπάρξει αυτή η τόσο προνομιακή
> μεταχείριση, που ούτε ουσιαστικά νόμιμη είναι ούτε φυσικά ηθική; Αν δεν
> γνωρίζατε και αγνοείτε το τι συνέβη, και πάλι δικό σας είναι το σφάλμα.
>
> Ως πότε θα συνεχίζεται ο εμπαιγμός του ελληνικού λαού; Την κρίση, που
> προήλθε και εξαιτίας της κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος, θα
> πληρώσουν αυτοί που δεν φταίνε. Οι υπόλοιποι που ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν σε
> καταστάσεις κρίσης, προφανώς, θα τη γλυτώσουν।

Πηγή
http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1689088&pg=4 Διαβάστε περισσότερα...