Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

ΓΕΛOIOΓΡΑΦΙΑ : Απίθανος τιμοκατάλογος σε καφενείο στην Πτολεμαΐδα






















Διαβάστε περισσότερα...

Swimming pool in Berlin (!!).pps

 Γι 'αυτό μας ζηλεύουν ....



















Άνοιγμα 


Διαβάστε περισσότερα...

Dogs!!.pps


Διαβάστε περισσότερα...

Εκπαιδευτική Βιβλιοθήκη του Playboy

 This is my present to you for 2012... Probably the most important e-mail you ever received any time....
 

Do not discard!! This will keep you busy for hours, days, months and years!









 



 Άνοιγμα





Διαβάστε περισσότερα...

Ο Πάνος Καμμένος στο "Marconi Radio 96,1 F.M.

















Διαβάστε περισσότερα...

LAPLAND in Winter.pps


Διαβάστε περισσότερα...

Όταν οι Έλληνες προσπάθησαν να φτιάξουν αυτοκίνητα

 Διαβάστε την ιστορία της ελληνικής βιομηχανίας αυτοκινήτου. Πώς τα συμφέροντα και οι λάθος πολιτικές, εμπόδισαν την ελληνική επιχειρηματικότητα (Pics)











Άνοιγμα 


Διαβάστε περισσότερα...

100 Years in 10 Minutes (1911 - 2011 in 10 Minutes)





















Διαβάστε περισσότερα...

Το πιο .... απίστευτο γκολ που έχετε δει μακράν!
























Διαβάστε περισσότερα...

ANDRE RIEU concert

























Διαβάστε περισσότερα...

ΓΕΛOIOΓΡΑΦΙΑ : Εργαλεία ψυχολογικής αποσυμπίεσης...

Δεχόμεθα και παραγγελίες, ανάλογα με τα γούστα και τις προτιμήσεις σας.
Απευθύνεται και σε ΠΑΣΟΚους, ανάλογα με τον πιο βλέπουν εσωκομματικό αντίπαλο.
















 


Πηγή

  

Διαβάστε περισσότερα...

Υπέροχες φωτογραφίες του Μολδαβού Igor Zenin.pps

 Εξαιρετικές φωτογραφίες , θέλει ήχο για το θαυμάσιο τραγούδι.....

Excellent photograqphy ,sound on please for the marvellous song........









 


 Άνοιγμα





Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ηλίας του 16ου (1959)

 Τρείς φίλοι ο Ηλίας (Κώστας Χατζηχρήστος) , ο Θωμάς (Θανάσης Βέγγος) και ο Βαγγέλης (Σταύρος Ξενίδης) συναντιούνται στο καφενείο που εργάζεται ο τελευταίος και αποφασίζουν να κάνουν μια κλοπή για να δώσουν προσωρινή λύση στα οικονομικά τους αδιέξοδα. Κι ενώ η ληστεία βρίσκεται σε εξέλιξη , ο Ηλίας που είναι ντυμένος αστυνομικός μπλέκεται άθελά του σε μια υπόθεση κλοπής μιας μπιζουτιέρας στην οποία καλείται επιτακτικά να επέμβει ως όργανο της τάξης.




 Κώστας Χατζηχρήστος (Ηλίας) , Θανάσης Βέγγος (Θωμάς) , Σταύρος Ξενίδης(Βαγγέλης) , Διονύσης Παπαγιανόπουλος (Λάμπρος), Καίτη Θεοχάρη (Αλέκα), Γιώργος Γαβριηλίδης (Ορέστης), Αλίκη Γεωργούλη (Τασία),Θανάσης Τζενεράλης (Υπαστυνόμος), Μαρίκα Κρεβατά (Λουκία).








Πηγή


Διαβάστε περισσότερα...

Τα κίτρινα γάντια (1960) Full

 Κινηματογραφική διασκευή της θεατρικής κωμωδίας "Η Ρένα Εξώκειλε" των Σακελλάριου, Γιαννακόπουλου.
-
Το θέμα: Η Ζήλεια, τα ...Θύματά της και οι κωμικοτραγικές καταστάσεις στις οποίες οδηγεί η αποθέωσή της μέσα στις σχέσεις των ανθρώπων, είναι το κεντρικό μοτίβο το οποίο θίγει ο Αλέκος Σακελλάριος σε ένα αμοκ πραγματικά συμπτώσεων, που οδηγεί σε φρενίτιδα φαρσεών με τρελά και κωμικά στοιχεία.
-
Πλοκή: Ένα ζευγάρι κίτρινα γάντια γίνονται αφορμή να σιγουρευτεί ένας ζηλιάρης σύζυγος ότι η γυναίκα του τον απατά.
Τα κίτρινα γάντια της συζύγου (Μάρω Κοντού), τα οποία δανείζει σε μια νεαρή συγγενή της, μετατρέπονται σε .......ωρολογιακή βόμβα στην πλοκή των καταστάσεων που εκτυλίσσονται με κεντρικό πρόσωπο έναν μεγαλέμπορο παθιασμένο ζηλιάρη σύζυγο (Νίκος Σταυρίδης), ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με την παράνοιά του και την οργιώδη φαντασία του.



 Ηθοποιοί:
Νίκος Σταυρίδης: (Ορέστης Καλλιγαρίδης)
Μάρω Κοντού: (Ρένα Καλλιγαρίδη)
Μίμης Φωτόπουλος: (Λέανδρος)
Μπέμπη Κούλα: (Αννούλα)
Γιάννης Γκιωνάκης: (Μπρίλης)
Κώστας Δούκας: (στρατηγός ΧηΑντωνίου)
Μάρθα Βούρτση: (Τούλα)
Πόπη Λάζου: (Έλλη Λασκαρίδου)
Μαργαρίτα Αθανασίου: (Βάσω)
Υβόνη Βλαδίμηρου: (Θοδώρα)
Παντελής Ζερβός, Γιώργος Μπέλλος, Παναγιώτης Καραβουσιάνος, Μαίρη Φορμόζη, Γιώργος Τζιφός, Θόδωρος Καμενίδης, Στέλλα Σπυροπούλου, Δημήτρης Σημηριώτης, Παντελής Παλιεράκης.
-
Σκηνοθεσία: Αλέκος Σακελλάριος.
Σενάριο: Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος.
Μουσική/μουσική επιμέλεια: Τάκης Μωράκης.











 Πηγή







Διαβάστε περισσότερα...

Από τη «γενιά των 700 ευρώ» στη «γενιά των 200 ευρώ», του μηδέν και του τίποτα!

 Συνοψίζουμε:

Οταν το Μάη του 2010 έθεσαν σε εφαρμογή με το Μνημόνιο τις προειλημμένες αποφάσεις τους, ήταν ακόμα μια εποχή που μιλούσαμε για τη «γενιά των 700 ευρώ».
Αλλά ήταν σε αυτήν την Ελλάδα, την Ελλάδα της «γενιάς των 700 ευρώ», που ήρθαν να εφαρμόσουν το ιταμό τους δόγμα ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…
*
Με τη χιονοστιβάδα των μέτρων, που έκτοτε ακολούθησε, έφτασαν την κατάσταση στο σημείο αυτή η «γενιά των 700 ευρώ» να μοιάζει με… ανέκδοτο μιας πολύ μακρινής εποχής.
Ο «πατριωτισμός» τους είναι τέτοιος που σε μικρό διάστημα μας κατάντησαν να μιλάμε πλέον για τη «γενιά των 500 ευρώ». Αλλά και αυτός ο «υποβιβασμός» δεν κράτησε για πολύ…



Τώρα έχουμε φτάσει πια σε ένα σημείο που πριν καν συμπληρωθούν δυο χρόνια από την επέλαση του οδοστρωτήρα της «σωτηρίας» και στο μεσοδιάστημα των όσων μεσολάβησαν από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο μέχρι τις «κόκκινες γραμμές» του Παπαδήμου, η αδίστακτη πολιτική τους να οδηγεί – διακηρυγμένα και με μαθηματική ακρίβεια – σε μια νέα γενιά.
Μόνο που τώρα πια δεν πρόκειται ούτε για τη γενιά των 700, ούτε για τη γενιά των 500, αλλά για τη «γενιά των 300 ευρώ» και ακόμα πιο κάτω!
*
Ολα αυτά, βέβαια, είναι σχηματικά αφού δεν μπορούν να αποτυπώσουν τον πόνο και την ανασφάλεια που φωλιάζουν πίσω από τους αριθμούς. Και είναι σχηματικά για τον εξής, επίσης, απλό λόγο:
Γιατί αν υπάρχει μια υπόσχεση που είδαμε από τις εκλογές του 2009 να τηρείται, αν υπάρχει μια κουβέντα των «σωτήρων» μας που να εκπληρώθηκε κατά γράμμα, δεν είναι άλλη από εκείνη του επικεφαλής της Ευρωζώνης. Ο Γιούνκερ σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει:
«Τα όσα θα συμβούν στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε φαντασία»!
*
Ε, λοιπόν, ναι! Η πραγματικότητα ξεπέρασε ακόμα και τη «φαντασία» των ίδιων των δημίων μας.
Αφού το «700» το έκαναν «500» και εκείνο με τη σειρά του το πήγαν στο «300», τώρα ούτε καν κι αυτό το φιλοδώρημα των 300 ευρώ, ούτε καν κι αυτό το σύμβολο της επαιτείας, δεν θεωρείται πλέον δεδομένο για τον Ελληνα εργαζόμενο.
Αλλωστε με το 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους που στοιβάζονται στον Καιάδα της ανεργίας, το «κατόρθωσαν» ήδη: Οι άνθρωποι που συνθέτουν αυτές τις «ευημερούσες» στατιστικές της εξαθλίωσης δεν έχουν πρόσβαση, δεν ανήκουν καν ούτε ακόμα και σε αυτήν την κατηγορία των «300 ευρώ»…
*
Ομως οι «σωτήρες» μας, κι όταν αντέχουν να τους αποκαλούν στυγνούς, κι όταν προσπερνούν χωρίς να ερυθριούν μπρος στις κατηγορίες ότι είναι απάνθρωποι, ένα πράγμα δεν θα επιτρέψουν ποτέ:
Δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τους κατηγορήσει ότι δεν είναι «θεσμικοί».
Οτι δεν είναι «νόμιμοι». Οτι δεν έχουν «σχέδιο». Οτι δουλεύουν χωρίς «προοπτική».
Θεσμικότα, λοιπόν, νομιμότατα, σχεδιασμένα, ιδού για ποια «προοπτική»… εργάζονται με το άτιμο σχέδιο που έχουν θέσει σε εφαρμογή:
Στο όνομα της «καταπολέμησης της ανεργίας» (!), με το δουλεμπόριο των 5μηνων συμβάσεων έναντι 625 ευρώ το μήνα που βρίσκεται σε εξέλιξη και που σε ετήσια βάση σημαίνει μηνιαίο «εισόδημα» ύψους 223 ευρώ, διαπράττουν το αδιανόητο – όχι
στο μέλλον, τώρα το διαπράττουν:
Ετοιμάζουν ήδη τη «γενιά των 200 ευρώ»!
*
Εδώ πια η «βαρβαρότητα» αποδεικνύεται λέξη «μικρή» για να αποδώσει το μέγεθος του ταξικού εγκλήματος που συντελείται.
Είναι τόσο αδίστακτοι που σε συνδυασμό με τη φοροληστεία, με τα χαράτσια, με την πλήρη αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων, έχουν στρώσει πια το έδαφος:
Για τις παρούσες και επερχόμενες γενιές των καταπιεσμένων, για όλους εκείνους τους «δούλους» που θα συνεχίσουν να παράγουν για τα «αφεντικά» τον πλούτο, αλυσοδεμένοι στα κρεματόρια της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» που ετοιμάζονται, το «αντιμίσθιο» έχει καταληχθεί:
Μηδέν! Ενα πελώριο… μηδέν!
*
Αν δεν σημάνει γενικός ξεσηκωμός,
αν ο λαός δεν βάλει τέλος στον προμελετημένο αφανισμό του,
τότε, ο κύβος ερρίφθη:
Οσοι επιβιώσουν από τη σημερινή ταξική γενοκτονία, ακόμα κι αν γλιτώσουν από τα «τάγματα εργασίας», ακόμα κι αν εξαιρεθούν από τα
«εκτελεστικά αποσπάσματα» του… πλεονάζοντος πληθυσμού,αυτοί, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, καλούνται να οικοδομήσουν το
μέλλον τους σέρνοντας τη σιδερένια μπάλα του καταδίκου στο πόδι. Να μάθουν να ζουν στις τρώγλες και μέσα σε «σπηλιές»
ερειπίων.

Η «σωτηρία» τους θα είναι να ξεκινήσουν από το μηδέν. Να πορεύονται στο πουθενά. Για να καταλήξουν στο τίποτα!

 Του Ν. Μπογιόπουλου – «Ριζοσπάστης»

 Πηγή




Διαβάστε περισσότερα...