Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Τι λένε 10 προφητείες για τα μέλλοντα γενέσθαι στην εποχή μας.














Στις σκοτεινές εποχές που ζούμε είναι καλό να δούμε πως, κάποιοι από το παρελθόν μαςμιλούν για το μέλλον. Συγκέντρωσα τις προφητείες που αφορούν την εποχή μας, τις κατέταξα κατά χρονολογική σειρά και δεν τις μετέφρασα (άλλως τε είναι απλά αρχαία Ελληνικά) ώστε να έχουν οι αναγνώστες πρόσβαση στο....
αυθεντικό κείμενο. Οι προφητείεςπου ακολουθούν είναι πολύ μεγαλύτερες σε έκταση και αναφέρονται με εκπληκτική ακρίβεια στα μέλλοντα. Για λόγουςόμως χώρου και για να μην κουραστεί ο αναγνώστης, έγινε επιλογή των κυριοτέρων εδαφίων.

Παρατηρώντας τις ημερομηνίες και τους τόπους όπου έζησαν οι προφήτες, θα διαπιστώσει κανείς πως αν και εγράφησαν σε διαφορετικές εποχές και διαφορετικούς τόπους συμπίπτουν με ακρίβεια όλα τα μέλλοντα να συμβούν ή όσα ήδη έχουν συμβείήσαν γεγραμμένα και αυτά στις προφητείες αυτές.

Η έκπληξη βρίσκεται στην τούρκικη προφητεία που ανέσυρα από το Blog :NEW-BYZANTIUM.
Λέξεις κλειδιά : Αγαρηνοί, Ισμαηλίτες = Τούρκοι

Άγιος Μεθόδιος Πατάρων (310 μ.Χ.)
…Εν ταις εσχάταις ημέραις του εβδόμου αιώνος επαναστατήσονται οι Αγαρηνοί και περικυκλώσουσι τα τείχη της Πόλεως Βυζαντίου, και συναχθήσονται πάντα τα έθνη εν αυτή και Επτάλοφος στρέφει το πρόσωπον αυτής επί την δύση του ηλίου και ουαί Σοί Επτάλοφε εκ της τοιαύτης οργής, όταν κυκλωθείς υπό στρατοπέδου πολλού και κυριευθείς….και πατήσει το μειράκιον (ο νεαρός Μωάμεθ ο Πορθητής) επί Σε χαλινώ….(Η άλωση της Πόλης 1150 χρόνια μετά)

…οι δε υιοί της απωλείας στηρίξαντες δώσι τα πρόσωπα αυτών επί την δύση του ηλίου, και ούτω δώσει ο όφις ο κοιμώμενος θάνατον όσιον, και κρατήσει επί Επταλόφου το Ξανθόν γένος, έξ ή πέντε ..κρατήσουσι δε επί την Ανατολήν προνοητές τρείς, και δύσει (οδείναι) ο προφητεύων και μετά τούτο εγερθήσεται αυτόνομος, και μετά τούτον έτερος λύκος αγριώδης, και δείρωσι τους Ισμαηλίτες, και διώξουσιν αυτούς έως Κολωνίαν (βάθη Ασίας)…

Προφητεία εγχαραχθείσα επί του τάφου του Μ. Κωνσταντίνου (339 μ.Χ.)
Τη πρώτη της Ινδίκτου η βασιλεία του Ισμαήλ ο καλούμενος Μωάμεθ μέλλει δια να τροπώσει γένος των Παλαιολόγων την Επτάλοφον κρατήσει έσωθεν βασιλεύσει έθνη πάμπολλα κατάρξει και τας νήσους ερημώσει μέχρι του ΕυξείνουΠόντου…(1100 χρόνια πριν την άλωση της Πόλης).

…Το δε απόγονον αυτού (=σημερινή τουρκική ηγεσία)βασιλεύσει έλαττον μικρόν ολίγον. Το δε Ξανθόν γένος άμα μετά των πρακτόρων όλων, Ισμαήλ τροπώσουν,την Επτάλοφον επάρουν μετά των προνομίων
Άγιος Ανδρέας κατά Χριστόν Σαλός (450-515 μ.Χ.)
….Λόγος δε τις φέρεται ότι θα εισέλθει το έθνος των Αγαρηνών, και ικανά πλήθη τη μαχαίρα αυτών κατασφάξωσιν. Εγώ δε φημί ότι και το ξανθόν γένος εισελεύσεται, ούτινος η προσηγορία πρόκειται εν τω δεκάτω εβδόμω στοιχείω (γράμματος) των εικοσιτεσσάρων στοιχείων ανακεφαλαιομένων (=Ρ, Ρώσοι), αλλ’ εισελεύσεται και τα κώλα των αμαρτωλών επί εδάφους καταστρώσουσιν. Ουαί δε αυτοίς….

….Εν τοις καιροίς εκείνοις αποκατασταθήσεται πάσα η υφήλιος. Και το Ιλλυρικόν(=Αλβανία) τη βασιλεία Ρωμαίων (=Ελλήνων) και η Αίγυπτος κομίσει τα πάντα αυτής….

…Ισμαηλίτης δε ουχ ευρεθήσεται εν τη πόλει ταύτη…

Προφητεία Αγίου Ταρασίου (806 μ.Χ.)
…Τούτου γενομένου εγερθήσεται πόλεμος εμφύλιος, και απολεσθήσεται πας λαός άπιστος. Και τότε εξυπνήσει ο Άγιος Βασιλεύς ο εν αρχή του ονόματος αυτού Ι και εν τω τέλει Σ(Ιωάννης)

Προφητεία Λέοντος του Σοφού (866-912 μ.Χ.)
…Ο αληθινός βασιλεύς …όν εδίωξαν της οικίας αυτού οι άνθρωποι..εις το τέλος των Ισμαηλιτών αποκαλυφθήσεται…Ενηχηθή παρά του ορωμένου αγγέλου …και της δεξιάς αυτού λαβόμενος είπη : Εγειραι ο καθεύδων και ανάστα..και επιφαύσει σοι ο Χριστός. Προσκαλείται γαρ σε του ποιμένειν λαόν περιούσιον….Εχει δε ούτος σημεία: Ο όνυξ του μεγάλου δακτύλου του δεξιού ποδός τήλωμα έχων …και σταυρούς πορφυρούς και επάρας την ρομφαίαν παρά του αγγέλου πατάξει τους Ισμαηλίτες Αιθίοπες και πάσαν γενεάν άπιστον….

Προφητεία Ανωνύμου (1053 μ.Χ.)
….Προς στιγμήν ο Αγαρηνός μέγας (Αυτό συμβαίνει σήμερα !!!)

….Μάχη επτά κρατών εις Κωνσταντινούπολη. Τρία ημερόνυκτα σφαγή. Νίκη του μεγαλυτέρου κράτους κατά των έξ κρατών .

….Συμμαχία έξ κρατών κατά του εβδόμου κράτους, τρία ημερόνυκτα σφαγή.

….Νίκη ορθοδόξων λαών και γενική σφαγή Αγαρηνών υπό Ορθοδόξων

….Παύσις πολέμου και παράδοση Πόλεως τοις Ελλησι.

Προφητείες Αγαθαγγέλου (1298 μ.Χ.)
Κωνσταντίνος (Μέγας) ήρξατο και Κωνσταντίνος (Παλαιολόγος) απολέσει της Ανατολής το Βυζάντιο…

…ούτως έσται ο λαός ούτος (οι Ελληνες) υποτασσόμενος τοις ασεβέσιν Αγαρηνοίς, έως διορισμένου καιρού και διαμενεί αιχμάλωτος υπο τον ζυγόν εως τετάρτης ολοπληρούς σχεδόν εκατοντάδος (τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς)

….ακολουθεί η φθορά των εκ της Άγαρ, έπειτα θριαμβεύσει η Αποστολική Εκκλησία.

Τουρκική προφητεία (1510 μ.Χ.)
….ο ημέτερος Πατισάχ θα επέλθη και θα καταλάβη το βασίλειον των απίστων. Θα λάβη προσέτι εις την κατοχήν του το κόκκινον μήλο και θα το έχει υποχείριον.
Αν δε επί επτά έτη το ξίφος των Χριστιανών δεν ανελκυσθή, θα μείνει κύριος αυτών μέχρι του δωδεκάτου έτους.Θα οικοδομήση οικίας, θα φυτεύσει αμπέλους, θα περιφράξει κήπους και θαγεννήσει υιούς.
Αλλά μετά το δωδέκατον έτος από της χειρώσεως του κόκκινου μήλου, το ξίφος των Χριστιανών θα γυμνωθεί και θα διώξει τους Τούρκους.

Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779 μ.Χ.)
…Οι Τούρκοι θα φύγουν αλλά θα ξανάρθουν πάλι και θα φθάσουν ως τα Εξαμίλια. Στο τέλος θα τους διώξουν εις την Κόκκινη Μηλιά…

…Στην Πόλη θα χυθεί αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλέξη…

…Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά δεν θα προλάβουν (γιατί ???)

Γέροντας Παϊσιος (1924-1994 μ.Χ.)
…Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στο ζωνάρι τους…

…Οι Ρώσοι θα κυριέψουν την Τουρκία και αυτή θα εξαφανιστεί από τον Χάρτη

…Στην Ελλάδα θα πούμε το ψωμί ψωμάκι αλλά αυτό ευτυχώς θα κρατήσει μερικούς μόνο μήνες (γιατί ???).


Πηγή
http://anti-ntp.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Greek Theatre













Greek Theatre 1 Λήψη (1 MB)

Greek Theatre 2 Λήψη (8 MB)

Greek Theatre 3 Λήψη (1 MB)


Διαβάστε περισσότερα...

Η Αρχή...Του Τέλους













Πηγή
http://katohika.blogspot.com/2011/05/blog-post_9457.html

Διαβάστε περισσότερα...

Illuminati & Παγκόσμια Κυβέρνηση













ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΤV ΑΕΝΑΟΝ 13-5-11 ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΖΗΣΗ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ Ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΖΑΒΕΛΛΑ.





Πηγή
http://genesisxresearch.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Το 2012 και το σφάλμα της χρονολόγησης


















Η χρονολόγηση με βάση τη γέννηση του Χριστού προτάθηκε από τον Σκύθη μοναχό και εκκλησιαστικό συγγραφέα Διονύσιο τον Μικρό (532 μ.Χ.) , ηγούμενο μοναστηριού στη Ρώμη, κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα και βιβλιοθηκάριος στο Βατικανό. Ο Διονύσιος ανέλαβε να συντάξει το 533 μ.Χ. έναν Πασχάλιο Πίνακα, δηλαδή προσδιόρισε τις ακριβείς ημερομηνίες του Πάσχα για οποιοδήποτε έτος. Για τη σύνταξη αυτού του πίνακα θεώρησε χρήσιμο να ορίσει και ένα νέο σύστημα χρονολόγησης, με σημείο αναφοράς τη χρονολογία γέννησης του Χριστού, την οποία και προσδιόρισε λανθασμένα το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης. Τη χρονολογία αυτή ο Διονύσιος την ονόμασε 1 μ.Χ.. Πρόκειται για ένα λάθος που
διαιωνίζεται γιατί μεταφέρει την έναρξη του νέου έτους τουλάχιστον κατά 730 ημέρες αργότερα.

Μέχρι τότε, η χρονολόγηση γινόταν, είτε με αφετηρία την Κτίση της Ρώμης είτε "από Διοκλητιανού", δηλαδή με αφετηρία την 29η Αυγούστου του 284 μ.Χ., ημερομηνία κατά την οποίαν ο Διοκλητιανός ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας. Αφού, λοιπόν, δημιουργήθηκε η χρονολόγηση με αφετηρία τη γέννηση του Χριστού, οι μετέπειτα προσπάθειες των σοφών επικεντρώθηκαν στον ακριβή προσδιορισμό της ημερομηνίας της.

Το πρώτο οφθαλμοφανές λάθος είναι ότι ο Διονύσιος ο Μικρός ονόμασε το πρώτο έτος του Κυρίου έτος 1 κι όχι μηδέν. Έτσι δεν παρεμβάλλεται το έτος μηδέν ανάμεσα στο έτος 1 π.Χ. και το έτος 1 μ.Χ. Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι η έννοια του "μηδενός" εισήχθη με την ανάπτυξη της άλγεβρας από ινδούς μαθηματικούς περίπου 700 χρόνια μετά τον Διονύσιο. Μετρώντας από το 1 ως TO 1M.X βλέπουμε ότι η τελευταία μέρα της 2ης χιλιετίας είναι η 31 Δεκεμβρίου του 2000 και όχι του 1999.

Το λάθος όμως του χαμένου έτους δεν είναι το μοναδικό, αλλά υπάρχει κι ένα ιστορικό λάθος έτσι όπως μεταφέρεται μέσα από το μοναδικό γραπτό κείμενο που υπάρχει σήμερα (το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο). Ο Ματθαίος μας πληροφορεί ότι ο Χριστός γεννήθηκε όταν ο Ηρώδης ήταν βασιλιάς. Λίγο αργότερα μάλιστα, ίσως και μερικά χρόνια μετά, μας λέει ότι ο Ηρώδης πέθανε όταν ο Ιησούς ήταν ακόμη παιδίον.



Η σωστή έκλειψη της Σελήνης


Σύμφωνα όμως με τον ιουδαίο ιστορικό του 1ου αιώνα μ.Χ. Φλάβιο Ιώσηπο, ο Ηρώδης αρρώστησε βαριά όταν ήταν περίπου 70 ετών και πέθανε έξι μήνες αργότερα ύστερα από μια έκλειψη Σελήνης, που συνέβη πριν από την εορτή του εβραϊκού Πάσχα. Σεληνιακές εκλείψεις εκείνη την εποχή έγιναν το 4 και το 1 π.Χ., γι' αυτό πολλοί ερευνητές θεωρούσαν ότι ο Ηρώδης πέθανε το 4 π.Χ.

Στο παρελθόν πολλοί ερευνητές προσδιόριζαν τον θάνατο του Ηρώδη μεταξύ της 13ης Μαρτίου και της 12ης Απριλίου του 4 π.Χ. και τοποθετούσαν τον χρόνο γέννησης του Χριστού πιο νωρίς ­ πιθανότερα δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του Ηρώδη ­, καθώς ο Ματθαίος μας λέει ότι ο Ηρώδης διέταξε «...ανείλε πάντας τους παίδας τους εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις από διετούς και κατωτέρω, κατά τον χρόνον όν ηκρίβωσε παρά των μάγων...». Η περικοπή αυτή μας πληροφορεί ξεκάθαρα ότι μετά τη συζήτηση που είχε ο Ηρώδης με τους Μάγους θα έμαθε κάτι που του υποδείκνυε ότι ο Ιησούς ήταν τότε περίπου δύο ετών.

Νεότεροι όμως ερευνητές δεν θεωρούν πλέον την έκλειψη της 13ης Μαρτίου του 4 π.Χ. ως τη σωστή έκλειψη, γιατί δεν ήταν εύκολα παρατηρήσιμη από την Παλαιστίνη. Το έτος 4 π.Χ. το εβραϊκό Πάσχα γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου, ενώ η έκλειψη της Σελήνης ­ που ήταν ορατή από την Ιεριχώ όπου ο Ηρώδης είχε ένα από τα παλάτια του ­ έγινε στις 13 Μαρτίου. Επίσης, ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της εκλείψεως, στις 13 Μαρτίου, και της αρχής του Εβραϊκού Πάσχα εκείνης της χρονιάς, στις 12 Απριλίου, ήταν πάρα πολύ μικρός για να γίνουν όλα όσα αναφέρει ο Ιώσηπος ότι συνέβησαν οι διαδικασίες δηλαδή για την απόδοση τιμών στον βασιλιά που ακολούθησαν τον θάνατο του Ηρώδη.

Η σωστή, λοιπόν, έκλειψη πρέπει να ήταν αυτή που συνέβη τη νύχτα της 9ης Ιανουαρίου του 1 π.Χ., και διήρκησε από τις 11.30 το βράδυ ως τις 3 το πρωί. Τη χρονιά μάλιστα εκείνη το εβραϊκό Πάσχα γιορτάστηκε 90 ημέρες αργότερα, γεγονός που φαίνεται να δίνει το χρονικό περιθώριο στα γεγονότα που αναφέρει ο Ιώσηπος ότι ακολούθησαν μετά τον θάνατο του Ηρώδη και πριν τον εορτασμό του Πάσχα. Συγχρόνως, υπήρχε αρκετός χρόνος για να συμβούν αυτά που περιγραφεί και ο Ιώσηπος.





Η πληροφορία της απογραφής του πληθυσμού
Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά διετάχθη από τον Αύγουστο Καίσαρα μια απογραφή του πληθυσμού με την ευκαιρία του Αργυρού Ιωβηλαίου της βασιλείας του, όταν του απενεμήθη ο τίτλος «Pater Patriae», στις 5 Φεβρουαρίου του 2 π.Χ.. Έτσι η απογραφή αυτή ανάγκασε τη Μαρία και τον Ιωσήφ να ταξιδέψουν για να καταγραφούν στην πατρίδα του Ιωσήφ.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καίσαρα Αυγούστου είναι γνωστό ότι είχαν προκηρυχθεί τρεις μεγάλες απογραφές. Η πρώτη το 28 π.Χ., η δεύτερη το 8 π.Χ. και η τρίτη το 14 μ.Χ. Η μόνη απογραφή που φαίνεται να προσεγγίζει περισσότερο με όλες τις προηγούμενες πληροφορίες είναι εκείνη που ξεκίνησε το έτος 8 π.Χ. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι εκείνη την εποχή οι πληροφορίες μεταδίδονταν με πολύ αργούς ρυθμούς, μοιάζει αρκετά πιθανό η ανακοίνωση της απογραφής (η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη το 8 π.Χ.) να μεταφέρθηκε στους κατοίκους των πιο απομακρυσμένων σημείων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με καθυστέρηση ενός ή ακόμη και δύο χρόνων. Η συγκεκριμένη απογραφή όμως αφορούσε μόνο όσους ήταν ρωμαίοι υπήκοοι, ιδιότητα που δεν είχε η Μαρία.

Το πιο σωστό λοιπόν είναι η απογραφή που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο ως η αιτία που ανάγκασε τη Μαρία και τον Ιωσήφ να ταξιδέψουν να είναι μάλλον αυτή που αναφέρεται στον «όρκο πίστεως» που διετάχθη με την ευκαιρία του Αργύρου Ιωβηλαίου της βασιλείας του Αυγούστου Καίσαρα στις 5 Φεβρουαρίου του 2 π.Χ.

Αυτή η «απογραφή»-όρκος πίστεως που αναφέρεται και από τον Ιώσηπο ήταν υποχρεωτική για όλους, υπηκόους και μη. Σε αυτή την περίπτωση, που φαίνεται τελικά να είναι και η πιο αληθοφανής, η γέννηση του Χριστού προσδιορίζεται μέσα στο έτος 2 π.Χ. Και το πιο πιθανό είναι ότι η γέννηση του Χριστού να έγινε άνοιξη, καλοκαίρι ή φθινόπωρο καθώς το Ευαγγέλιο αναφέρει "ποιμένες αγραυλούντες", δηλαδή βοσκούς που ζούσαν τότε στην ύπαιθρο".

Ο Λουκάς δε σαφώς λέει στο Ευαγγέλιό του ότι «Αύτη η απογραφή πρώτη εγένετο…» . Ο λόγος που αναφέρει αυτήν την απογραφή ως πρώτη είναι για να μην την μπερδέψουμε με την άλλη που έγινε αργότερα στο 7 μ.Χ.

Υπήρχαν δύο τρόποι απογραφής. Ο ένας ήταν να απογραφεί ο καθένας εκεί που βρισκόταν κατά την ημέρα της απογραφής. Αυτό όμως απαιτούσε πλήθος υπαλλήλων απογραφέων, και οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες δεν ήταν δυνατόν να αναλάβουν το κόστος. Ο άλλος τρόπος ήταν να μεταβούν όλοι στον τόπο καταγωγής τους, και να παραμείνουν εκεί μέχρι να απογραφούν. Οι λόγοι λοιπόν αυτού του τρόπου απογραφής, ήταν καθαρά πρακτικοί και οικονομικοί. Άρα, στην απογραφή που αναφέρουν οι ευαγγελιστές υπήρχε μετακίνηση του πληθυσμού στον τόπο καταγωγής τους και μάλιστα η απογραφή έπρεπε να έγινε κατά οικογένεια.
Οπότε η σωστή αλληλουχία των γεγονότων πρέπει να έχει ως εξής: το 3 π.Χ. εκδόθηκε το διάταγμα της απογραφής, ο θάνατος του Ηρώδη συνέβη στις αρχές του 1 π.Χ. και άρα η γέννηση του Χριστού πρέπει να έγινε στα μέσα περίπου του 2 π.Χ.Συνέπως το έτος 2012 ειναι 2014 η στην χειρότερη περίπτωση 2019!!!

Πηγή
http://astrikiprovoli.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Οι παράγοντες που προδιαθέτουν σε εγκεφαλικό











Tο σεξ, ο καφές και το δυνατό φύσημα της μύτης, αλλά επίσης η δυσκοιλιότητα και η έντονη σωματική άσκηση μπορεί να «πυροδοτήσουν» ένα επικίνδυνο, αιμορραγικού τύπου, εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με ολλανδική έρευνα.
Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, με επικεφαλής τη νευρολόγο δρ Μονίκ Βλακ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό έντυπο «Stroke», μελέτησαν -επί τρία χρόνια- 250 ασθενείς άνω των 18 ετών, που είχαν υποστεί εγκεφαλική αιμορραγία (ανεύρυσμα), και εντόπισαν τους οκτώ κυριότερους παράγοντες κινδύνου.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες αυξάνουν την αρτηριακή πίεση του αίματος και μπορεί να προκαλέσουν ξαφνική ρήξη των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου.

Χιλιάδες άνθρωποι, κάθε χρόνο, παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο και ένα ποσοστό από αυτά τα επεισόδια έχει αιμορραγική αιτιολογία, με συνέπεια είτε σοβαρή βλάβη του εγκεφάλου είτε τον θάνατο.

Οι Ολλανδοί ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κυριότερη αιτία απότομης εγκεφαλικής αιμορραγίας είναι ο καφές, καθώς πάνω από το ένα στα δέκα εγκεφαλικά αιμορραγικά επεισόδια μπορεί να αποδοθεί στην υπερκατανάλωση καφεΐνης.

Αναλυτικά οι οκτώ κυριότεροι παράγοντες κινδύνου (σε παρένθεση το ποσοστό των συνολικών εγκεφαλικών επεισοδίων που μπορούν να αποδοθούν σε αυτούς) είναι:

καφές (10,6%)
έντονη σωματική άσκηση (7,9%)
φύσημα μύτης (5,4%)
σεξ (4,3%)
σφίξιμο κατά την αφόδευση λόγω δυσκοιλιότητας (3,6%)
κατανάλωση αναψυκτικών τύπου «κόλα» (3,5%)
έντονη έκπληξη (2,7%)
θυμός (1,3%).

Ο κατάλογος αυτός καταρτίστηκε με βάση τις απαντήσεις των ατόμων που εκδήλωσαν αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και των συγγενών τους, σχετικά με το τι έκαναν οι ασθενείς λίγο πριν από το επεισόδιο.

Άλλοι επιστήμονες, πάντως, δεν απέκλεισαν τον παράγοντα της σύμπτωσης και ζήτησαν να γίνουν περαιτέρω έρευνες για το θέμα.

Μολονότι η κατανάλωση καφέ σε ατομικό επίπεδο αυξάνει τον κίνδυνο μόνο κατά 1,7 φορές, σε συλλογικό επίπεδο είναι ο πιο κοινός παράγοντας κινδύνου, λόγω της ευρείας κατανάλωσης. Από την άλλη, ενώ η έντονη έκπληξη και το αίσθημα αιφνιδιασμού αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 23 φορές, συνολικά στον πληθυσμό ο παράγοντας αυτός, επειδή είναι λιγότερο συχνός, ευθύνεται μόνο για το 2,7% των περιστατικών.

Όπως δήλωσε η υπεύθυνη της έρευνας, και οι οκτώ παραπάνω παράγοντες κινδύνου προκαλούν μια απότομη και σύντομης διάρκειας αύξηση στην πίεση του αίματος στα αγγεία, η οποία μπορεί να επιφέρει ρήξη ανευρύσματος και αιμορραγία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, περίπου ένας στους 50 ανθρώπους έχει ανεύρυσμα (ένα εξόγκωμα στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων), χωρίς όμως να υποστεί ρήξη και αιμορραγία. Γι' αυτό, λόγω έλλειψης συμπτωμάτων, τα ανευρύσματα συχνά περνάνε απαρατήρητα. Καμία φορά ανακαλύπτονται τυχαία, στο πλαίσιο εξέτασης του εγκεφάλου για άλλη αιτία. Μερικά ανευρύσματα μπορεί να αντιμετωπιστούν με χειρουργική επέμβαση και άλλα όχι, λόγω υψηλού δυνητικού κινδύνου.

Δεν είναι βέβαιο τι τα προκαλεί, αν και το οικογενειακό ιστορικό, το κάπνισμα και η υπέρταση αυξάνουν τον κίνδυνο. Αν και τα ανευρύσματα σπάνια διαρρηγνύονται, όταν αυτό συμβεί, μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.

Περίπου το ένα τρίτο των ασθενών με εγκεφαλική αιμορραγία πεθαίνει μέσα σε έναν μήνα και μόνο ένας στους δέκα ανακάμπτει, ώστε να επανέλθει στις κανονικές δραστηριότητές του.

Οι Ολλανδοί επιστήμονες συμβουλεύουν μείωση στην κατανάλωση καφεΐνης, λιγότερο έντονη σωματική άσκηση και αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, ιδίως σε όσα άτομα έχουν διαγνωσμένα ενδοκρανιακά ανευρύσματα. Επίσης, διευκρίνισαν ότι οι παραπάνω οκτώ παράγοντες κινδύνου αφορούν στην τελική πυροδότηση ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Σε πολλές περιπτώσεις, έχουν προηγηθεί πολλά χρόνια υψηλής αρτηριακής πίεσης, η οποία έχει εξασθενήσει τα αιμοφόρα αγγεία και τα έχει καταστήσει πιο ευάλωτα στο εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η υπέρταση οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην παχυσαρκία, το κάπνισμα και την έλλειψη σωματικής άσκησης.


Πηγή
http://www.alfavita.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Οι τσαρλατάνοι “γιατροί” στην παλιά Αθήνα












γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Οι αγύρτες (από τη λέξη αγυρτιαι: πανηγύρια), συνυπήρχαν πάντοτε με την Ιστορία του Ελληνισμού και εξαπατούσαν πάντοτε τους αφελείς ή τους απελπισμένους συνέλληνες. Και ήταν απελπισμένοι, γιατί από τη μια μεριά υπέφεραν από βαρύτατα νοσήματα και από την άλλη δεν υπήρχε ίχνος κρατικής μέριμνας. Για παράδειγμα, στα τέλη του 1800 τα αφροδίσια νοσήματα, και ειδικά η βλεννόρροια, έκαναν θραύση. Οι υποδομές υγείας στην χώρα μας ήταν ανύπαρκτες. Αρκεί να αναλογιστείτε ότι γυναικολογική μονάδα δεν υπήρχε και οι γυναικολογικές επεμβάσεις γίνονταν στο ξενοδοχείο Ερμής (Πανεπιστημίου και Μπενάκη). Το μοναδικό μαιευτήριο της χώρας, στην οδό Σωκράτους, διέθετε 15 κρεβάτια και οι ασθενείς πραγματικά κινδύνευαν από την έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής (Γιάννη Καιροφύλλα, η ρομαντική Αθήνα, Εκδ. Φιλιππότη). Τέτοιες συνθήκες υγιεινής είναι φυσιολογικό να οξύνουν την απελπισία των ανθρώπων και συνεπώς να γίνονται ευεπίφοροι στον κάθε τσαρλατανο (από το ιταλ. ρ. ciarlare: φλυαρώ). Ας διαβάσουμε ορισμένα παραδείγματα:
Α. Στις αρχές του 1900 ο καφεπώλης Δ. Π. Πότσαλη δημοσίευσε αγγελίες στις εφημερίδες και διαφήμιζε τα φάρμακα , που είχε ανακαλύψει ο ίδιος και θεράπευαν «εν ελαχίστω χρόνω τα εξής νοσήματα άνευ του ελαχίστου πόνου: λίθος, οι όδοντες, ο σπλην, η χρυσή, πας πόνος στομάχου, ο χρόνιος βηξ… πασα αιμορραγια, επιληψιαν, τους καταρρακτας…την βλενόρροιαν…ειτε μικρος, είτε μεγάλος είναι ο ασθενής…». Ο τσαρλατάνος «γιατρος» είχε την έδρα του στο καφενείο «Λακωνία» επί της οδού Θησείου και οι αφελείς Αθηναίοι σχημάτιζαν εκαντοτάδες μέτρα ουρά για να βρουν γιατριά.
Β. Την ίδια, περίπου, εποχή ο φαρμακοποιός και γιατρός (“επιστήμων άνθρωπος”!!!, τρομάρα του) ισχυριζόταν ότι είχε ανακαλύψει το φάρμακο για τη βλεννόρροια, το οποίο και πωλούσε, αποκλειστικά, στο φαρμακείο του (Σόλωνος και Ιπποκράτους). Εξέταζε δωρεάν τους ασθενείς και τους πουλούσε προς 5,50 δραχμές την κάθε φιάλη του φαρμακου (την εποχή που το μεροκάμματο ενος εργατη ήταν 4 ,περίπου, δραχμές)
Γ. Στις αρχές του 1952 το πανελλήνιο συγκλονίζεται από την είδηση ότι το αφέψημα ρίζας πικραγγουριάς (επιστ. ονομ. echalium elaterium, οικ: cucurbitaceae, άλλες ονομασίες: πεταχτούλα, κοπραγκουρα) θεραπεύει τον καρκίνο. Ο τότε αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Μιχαήλ, ήταν θύμα των τσαρλατάνων. Εμπλέκεται, άδικα, ακόμα και το όνομα του διάσημου γιατρού Παπανικολάου (τεστ παπ). Η συζήτηση για την πικραγγουριά ήταν τόσο έντονη, ώστε στα τέλη Φεβρουαρίου του 1952 θα ανεβεί η επιθεώρηση “πικραγγουρια” των Ασημακοπουλου, Σπυρόπουλου με τους Βρανα, Ρίζο, Αυλωνιτη,κα. Στο ραδιόφωνο, επίσης, ακουγόταν η μουσική εκπομπή «πικραγγουριά».
Πάντως, είναι αλήθεια ότι η πικραγγουριά είχε εξέχουσα θέση στις συνταγές του Ιπποκράτη.

Πηγή
http://www.24grammata.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Μάρμαρα του Παρθενώνα: Ιστορία μιας κλοπής ή κλοπή μιας Ιστορίας














γράφει ο Ιωάννης Δημητρίου
Γίνεται πολύς λόγος στις μέρες μας για τα μάρμαρα και μάλιστα αυτά του Παρθενώνα.
Τι είναι όμως αυτά τα Ελληνικά Μάρμαρα και για ποιο λόγο βρίσκονται σε μια από τις κορυφαίες θέσεις του κόσμου;
Γεωφυσικά, θα λέγαμε ότι τα ελληνικά μάρμαρα παρουσιάζουν πολλές ποικιλίες και χρώματα. Από αυτά έχουν φιλοτεχνηθεί εξαιρετικά καλλιτεχνήματα και έχουν κατασκευαστεί ή διακοσμηθεί μνημεία και οικοδομήματα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Τα κυριότερα από τα ελληνικά μάρμαρα είναι το περίφημο μάρμαρο της Πάρου. Ο λυχνίτης ή λιχνεύς της αρχαιότητας, από το οποίο έχουν κατασκευαστεί ο Ερμής του Πραξιτέλη, ο ναός των Δελφών, το Πτι Παλέ (Petit Palait) στο Παρίσι, είναι περιζήτητο στη γλυπτική για τη λαμπρότητα που προσδίδει στα έργα τέχνης. Επίσης ιδιαίτερα αξιόλογο είναι το λευκό μάρμαρο της Πεντέλης, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τα κυριότερα μνημεία της Αθήνας κατά την αρχαιότητα και μάλιστα για ένα από τα σπουδαιότερα, τον Παρθενώνα.
Επικρατώντας μέχρι και σήμερα ο όρος ‘‘Ελγίνεια Μάρμαρα’’ ακόμη και σε εγκυκλοπαιδικά λεξικά, δίνουμε τροφή στους κάθε είδους σφετεριστές της ιστορίας όχι μόνο του δικού μας λαού αλλά όλων των εθνοτήτων, να πουλούν το φαινομενικό και αληθοφανές δικαίωμα της ιδιοκτησίας αντί πολλαπλών πινακίων οσπρίων, πράγμα που σε κάθε νομική πρακτική είναι φαινόμενο καταδικαστέο.
Αυτός λοιπόν ο Σκοτσέζος ευγενής Τόμας Έλγιν, πρεσβευτής στην Υψηλή Πύλη στην περίοδο 1792-1802, εκμεταλλεύτηκε τις γνωριμίες του στην Οθωμανική κυβέρνηση, που είναι αλήθεια ότι παρέπαιε μέσα από θαλασσοδάνεια, στους οίκους των Αμβούργων και έναντι υψηλού χρηματικού ποσού μεθερμηνευόμενο με βάση της αναλογίας του χρήματος της εποχής αντί ‘‘πινακίου φακής’’, πήρε την άδεια να μετακυλήσει – να μεταφέρει στην πατρίδα του αρχαιότητες που απέσπασε από την Ελλάδα κατά τα έτη 1803-1812. Αφαίρεσε από τον Παρθενώνα τις μορφές των αετωμάτων, μεγάλο αριθμό από μετόπες και από πλάκες της ζωφόρου, παραδίδοντας τις μαζί με γλυπτά από το Ερεχθείο και άλλων στο Βρετανικό Μουσείο. Από το 1816 εκτίθενται σε ειδική πτέρυγα του μουσείου, αποτελώντας πόλο έλξης.
Η ιστορική αυτή κλοπή καθαγίασε τον κύριο Έλγιν στους ομόσταυλούς του αποδίδοντας σ` αυτόν τον τίτλο του λόρδου, στον κλέφτη της ιστορίας ενός έθνους. Παρότι θεωρήθηκε η ενέργειά του εξαρχής κατακριτέα και μάλιστα δια λόγου και πράξεων Λόρδου Βύρωνα η μητριά χώρα ποτέ δεν ενέδωσε στις πιέσεις των όποιων κύκλων, επίσημων και μη , για οριστική επιστροφή των μαρμάρινων γλυπτών στη φυσική τους θέση και στην αγκαλιά της μητέρας χώρας, της Ελλάδας μας.
Κατά καιρούς υπήρξαν κινήσεις από επιστήμονες και καλλιτέχνες για την επιστροφή των γλυπτών στη μητέρα χώρα σχεδόν από την απαρχή του ελληνικού κράτους. Ο αγώνας αυτός εντάθηκε χάρη στις ενέργειες της Μελίνας της Ελλάδος, κατά κόσμο Μερκούρη , εγγονή του πρώτου δημάρχου των Αθηνών, στη θητεία της ως υπουργού πολιτισμού από το 1981 και μετά. Η ίδια ανέδειξε σε μείζον εθνικό θέμα την επιστροφή των μαρμάρων με κινήσεις που έστρεψαν μεγάλη μερίδα της διανόησης – και όχι μόνο - υπέρ των ελληνικών θέσεων- διεκδικήσεων και δημιουργώντας ένα μόνιμο σημείο τριβής στις σχέσεις Ελλάδας και γηραιάς Αλβιόνας. Στο λόγο της στην Oxford Union το 1986 ανέφερε χαρακτηριστικά :
« Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν για μας τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι η υπερηφάνεια μας, είναι οι θυσίες μας. Είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η ουσία της ελληνικότητας. Είμαστε έτοιμοι να πούμε ότι θεωρούμε όλη την πράξη του Έλγιν σαν άσχετη προς το παρόν. Λέμε στην Βρετανική Κυβέρνηση: Κρατήσατε αυτά τα γλυπτά για δυο σχεδόν αιώνες. Τα φροντίσατε όσο καλύτερα μπορούσατε, γεγονός για το οποίο και σας ευχαριστούμε. Όμως τώρα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ηθικής παρακαλώ δώστε τα πίσω. Ειλικρινά πιστεύω ότι μια τέτοια χειρονομία εκ μέρους της Μεγάλης Βρετανίας θα τιμούσε πάντα τ`όνομά της.»
Ο θάνατος της Μελίνας του πολιτισμού (1994) άμβλυνε τη διαμάχη αν και δείγματα κακομεταχείρισης των γλυπτών που αποκαλύφτηκαν από την επικαιρότητα δίνουν συνεχώς εφαλτήριο στις ελληνικές διεκδικήσεις.
Για να ξαναπάμε πίσω χρονολογικά, πρέπει να αναφέρουμε πως ο μουσουλμάνος Οθωμανός κατακτητής της Αθήνας και της Ακροπόλεως Ομάρ (1458) σεβάστηκε το κάλλος του ναού μετατρέποντας το στο κυριότερο τζαμί της Αθήνας. Εδώ είναι το οξύμωρο της όλης υπόθεσης λαμβάνοντας υπόψη ότι ο χριστιανός Ενετός δόγης Φρατζέσκο Μoροζίνης βομβάρδισε την Ακρόπολη και έπληξε έτσι και τον Παρθενώνα που χρησίμευε τότε σαν πυριταποθήκη. Κατά την ολιγόχρονη Ενετική κατοχή, μια ατυχής προσπάθεια αφαίρεσης αγαλμάτων από τα αετώματα, είχε ως αποτέλεσμα τη συντριβή και την καταστροφή τους. Η νομιμότητα της κτήσης των Μαρμάρων του Παρθενώνα είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα, όχι μόνο εξαιτίας του αμφισβητούμενου εγγράφου που είναι γνωστό ως «φιρμάνι» και το οποίο απέσπασε ο Έλγιν από το Σουλτάνο της Κων/πολης το 1801. Το περιβόητο «φιρμάνι» αλλά και τα έγγραφα του 1802 τα οποία υποθετικώς επικυρώνουν τις προηγούμενες παρανομίες, δεν υπάρχουν. Το μόνο υπάρχον κείμενο είναι μια ιταλική μετάφραση ενός Τουρκικού εγγράφου του 1801, η αξία του οποίου ως «φιρμάνι» , αμφισβητείται. Οι πράξεις του Έλγιν ξεπερνούσαν κατά πολύ την εξουσία που καθόριζε το «φιρμάνι», το οποίο απλώς εξουσιοδοτούσε τους καλλιτέχνες του να μπαίνουν στην Ακρόπολη, να σχεδιάζουν και να φτιάχνουν εκμαγεία. Επιπλέον, ο Έλγιν και οι πράκτορές του κατηγορούνται πως απείλησαν και δωροδόκησαν Οθωμανούς αξιωματούχους προκειμένου να μην παρεμβαίνουν στις πράξεις τους. Η λεηλασία του Έλγιν λειτούργησε σαν ένα χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου για το ναό, που στην ουσία ολοκλήρωσε τις καταστροφές, φέρνοντας τον στην παρούσα κατάσταση.
Παρά την αντοχή του, ο σεισμός του 1981 καταπόνησε τη βορειοανατολική γωνία του κτιρίου και κατέστησε απαραίτητη την υφιστάμενη προσπάθεια αποκατάστασης με τη χρήση Πεντελικού μαρμάρου και υπεύθυνο αρχαιολόγο τον Μανόλη Κορρέ (1984). Κατά τη διάρκεια της αναστύλωσης έγιναν σημαντικές επεμβάσεις όπως η αφαίρεση της δυτικής ζωφόρων το 1994.
Ο Παρθενώνας όμως συνεχίζει να αποτελεί παγκόσμιο πόλο έλξης και έναν από τους σπουδαιότερους πρεσβευτές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού υπενθυμίζοντας με την παρουσία του το σημαντικότερο ρόλο του αρχαίου ελληνικού πνεύματος μέσα στην παγκόσμια ιστορία. Είναι γνωστός παγκοσμίως όχι μόνο ως ένα μοναδικό μνημείο στην ιστορία της αρχιτεκτονικής, αλλά και ως η επιτομή της συνεισφοράς του Ελληνικού πνεύματος στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Η μοναδικότητα του μνημείου και η ανάγκη να αποκατασταθεί η ενότητα των γλυπτών του, κάνουν επιτακτική την ανάγκη να επιστραφούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα , τα οποία φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο. Η επανένωση των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα, στην πόλη όπου δημιουργήθηκαν, θα επιβεβαιώσει την επανένταξή τους στο ιστορικό, τοπογραφικό και πολιτιστικό τους πλαίσιο και θα συμβάλλει στην πληρέστερη κατανόηση και ερμηνεία τους.
Όσο για τη πράξη του κυρίου Έλγιν στον οποίο κατ` ευφημισμό δόθηκαν διάφοροι τίτλοι ευγένειας ένα έχω να του προσάψω : η ιστορία μιας κλοπής είναι θέμα για τα κατά τόπους αστυνομικά δελτία όπως αυτά εκδίδονται κατά σωρεία από τις δεκάδες αστυνομικές διευθύνσεις αλλά η κλοπή της ιστορίας ενός λαού και ενός έθνους γενικότερα και μάλιστα όταν αυτή είναι πολλαπλά επαναλαμβανόμενη, στοιχειοθετεί μέγα αδίκημα που συνάδει με την ποταπότητα και την ελαφρότητα του πράτοντος, εξευτελίζει την χώρα που τον γέννησε και δημιουργεί σημαίνον θέμα ιλαρότητας που αγγίζει τα όρια του σατυρικού δράματος για έναν άνθρωπο που η ιστορία περιγράφει με μελανά στίγματα το πολιτικό του πέρασμα μέσα από την τόσο μεγάλη θέση ευθύνης και που του εξωραΐζει πιθανές σωστές ενέργειες κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας.
Αυτός ήταν ο λόρδος Έλγιν που σίγουρα δεν ήταν ο κλέφτης της Βαγδάτης, μια που θα θέλανε να μείνει στην ιστορία σαν κλέφτης της φαντασίας των παιδιών και όχι σαν κλέφτης της ιστορίας και της δοξασίας ενός λαού που τον εξέθρεψε με περισσή σοβαρότητα και που του ζήτησε την αγαστή επ`ολίγον συνεργασία του. Δυστυχώς στάθηκε μικρός άνθρωπος στα μεγάλα που τον περιέβαλαν και δη στο ιστορικό γίγνεσθαι της μητέρας χώρας της Ευρώπης.

Πηγή
http://www.24grammata.com/
Διαβάστε περισσότερα...