Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ UFO ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΣΕ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ..

Οι εντυπωσιακότερες εμφανίσεις UFO που έπαιξαν σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων τα τελευταία 3 χρόνια..













Πηγή
http://worldjudge2012.blogspot.com/2011/08/ufo-3.html
Διαβάστε περισσότερα...

Η Κλεψύδρα της Ακρόπολης












«Κλέβει» εδώ και 5.500 χρόνια αλλά αντί να τιμωρηθεί λατρεύτηκε. Μεταμορφώθηκε από πηγή σε πηγάδι, σε εκκλησία με αγίασμα και σε προμαχώνα των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης. Η πιο σημαντική φυσική πηγή της Ακρόπολης, η Κλεψύδρα, έφτασε να «δει» νεκρό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο το καλοκαίρι του 1824.

«Μόνο οι ψαγμένοι» - όπως μας λένε οι φύλακες - φτάνουν σήμερα στις βορειοδυτικές υπώρειες της Ακρόπολης - στη συμβολή του αρχαίου Περιπάτου και της οδού των Παναθηναίων, όπου βρίσκεται κρυμμένη η «κλέφτρα» πηγή η οποία πήρε το όνομά της επειδή το νερό της υψωνόταν και ξεχείλιζε όταν έπνεαν οι ετησίες και εξαφανιζόταν όταν εκείνες έπαυαν, ό,τι δηλαδή συνέβαινε και με τον Νείλο ποταμό.

Η ιστορία της κρήνης φαίνεται να αρχίζει περί το 3500 π.Χ., οπότε και ανοίγονται 22 φρέατα στο σημείο. Στα χρόνια του Κίμωνα (470/60 π.Χ.) αποκτά τη σημερινή της εικόνα με την αυλή, έργο που φαίνεται πως έμεινε στη μέση όταν ήρθε στην εξουσία ο Περικλής και έθεσε διαφορετικές προτεραιότητες.

Μπροστά από την Κλεψύδρα - εκεί όπου λατρευόταν η νύμφη Εμπεδώ και για τον λόγο αυτό η κρήνη ονομαζόταν και Εμπεδώ - άρχιζε το τελευταίο και πιο ανηφορικό τμήμα της πομπής των Παναθηναίων, της μεγαλύτερης γιορτής στην Αθήνα προς τιμήν της θεάς Αθηνάς.

Τον 2ο αι. μ.Χ. γκρεμίζεται η στέγη της και μετατρέπεται σε πηγάδι και η πρόσβαση πλέον γίνεται μόνο από την Ακρόπολη μέσω εσωτερικής κλίμακας, ενώ από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και εξής πραγματοποιούνται ριζικές αναμορφώσεις στον χώρο της Κλεψύδρας λόγω των διαδοχικών κατολισθήσεων του βράχου.
Στα χρόνια του Ιουστινιανού (6ος αι.) αρχίζει να τροφοδοτεί δεξαμενή και τετρακόσια χρόνια μετά μετατρέπεται σε ναΰδριο των Αγίων Αποστόλων με αγίασμα.

Οι περιπέτειές της συνεχίζονται όσο περνούν οι αιώνες. Τον 13ο αι. περιβάλλεται με προμαχώνα και το 1822 ανακαλύπτεται εκ νέου από τον αρχαιολόγο Κυριάκο Πιττάκη για να έχουν νερό οι πολιορκημένοι Ελληνες στην Ακρόπολη, καθώς η κρήνη επικοινωνεί με τα Προπύλαια μέσω κλίμακας που έχει 69 σκαλοπάτια. Και πράγματι κατάφερναν να εφοδιάζονται με 1.600 οκάδες ημερησίως.

Εναν χρόνο αργότερα, μια επιγραφή μαρτυρεί πως μετατρέπεται και πάλι σε προμαχώνα από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Το 1897 κατεδαφίζεται ο προμαχώνας και αποκαλύπτεται η Κλεψύδρα.

Οσοι αποφασίσουν σήμερα να την ανακαλύψουν δεν έχουν τη δυνατότητα να δουν το εσωτερικό της. Μπορούν να είναι βέβαιοι όμως πως το νερό αναβλύζει γάργαρο καθώς όχι απλώς αρκεί για να ποτίζονται τα φυτά γύρω από την πηγή αλλά όταν βρέχει η ποσότητα είναι τόση που το νερό φτάνει ώς την Αρχαία Αγορά.

Πηγή
http://strangehellas.blogspot.com/2011/08/blog-post_205.html
http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4646389
Διαβάστε περισσότερα...

Όλο το Χρηματιστήριο κοστίζει 42 δισ. ευρώ, όσο κόστιζαν το 2007 η Εθνική με την Coca Cola!













Του ΝΙΚΟΥ ΔΡΟΣΟΥ

Στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά, η έννοια της απαξίωσης έχει χάσει το νόημα της. Με τον Γενικό Δείκτη Τιμών να βρίσκεται στα επίπεδα που διαμορφωνόταν το 1996 και την κεφαλαιοποίηση, δηλαδή την αξία του συνόλου των εισηγμένων μετοχών, στα επίπεδα του 1997, ποιό είναι το νόημα ενός απολογισμού; Με τη σχέση κεφαλαιοποίησης προς ΑΕΠ να διαμορφώνεται σήμερα στο 19%, όταν μόλις το 2007 ήταν στο 78% και το «αμαρτωλό» 1999 στο 200%, γιατί να ασχοληθεί κανείς με το ελληνικό Χρηματιστήριο;

Όταν, σήμερα, τα δύο τρίτα των εισηγμένων εταιρειών διαπραγματεύονται σε επίπεδα σχέσης τιμής προς λογιστική αξία, χαμηλότερα της μονάδος και άρα αξίζουν πολύ περισσότερο εάν διαλυθούν και τα υπάρχοντά τους πωληθούν κομμάτι- κομμάτι στην ελεύθερη αγορά, παρά από ό,τι κοστίζουν στο χρηματιστηριακό ταμπλό, γιατί να μπούμε στον κόπο μίας απολογιστικής προσέγγισης στο ζήτημα της πορείας του Χρηματιστηρίου Αξιών, τα τελευταία χρόνια;

Όταν, σήμερα, ολόκληρο το χρηματιστηριακό ταμπλό κοστίζει περίπου 42 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή κόστιζαν το 2007 μόνον η Εθνική Τράπεζα και η Coca Cola, τι νόημα έχει να ασχολούμεθα με τα νούμερα;

Όταν, τέλος, μια κορυφαία ελληνική βιομηχανική επιχείρηση, όπως η ΔΕΗ, κοστίζει στο χρηματιστηριακό ταμπλό περίπου 1,8 δισ. ευρώ και η αξία μόνον των αποθεμάτων λιγνίτη που κατέχει αποτιμάται σε 55 δισ. ευρώ, γιατί να ασχολούμεθα με την υπόθεση που λέγεται ελληνικό Χρηματιστήριο;

Όπως όλες οι χρηματιστηριακές αγορές παγκοσμίως, έτσι και η ελληνική, λειτουργεί κυρίως ως «προεξοφλητικός μηχανισμός», ήτοι ως ένας τόπος όπου η αγορά προεξοφλεί μελλοντικά γεγονότα. Αν είναι έτσι και στην περίπτωσή μας, τα δεινά της χώρα μας μόλις τώρα αρχίζουν...Τα δεινά όμως της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς, η οποία εξ ορισμού όφειλε να λειτουργεί ως τόπος άντλησης φθηνών κεφαλαίων για την επιχειρηματική κοινότητα, άρχισαν πολύ νωρίτερα και δεν αφορούσαν μόνον στην τρέχουσα κρίση κρατικού χρέους, αλλά συνολικά στην αντιμετώπιση που επεφύλαξαν στην ίδια και συνολικά στην επιχειρηματική κοινότητα οι κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Την αμαρτωλή, πλην «χρυσή» περίοδο που ακολούθησε την ένταξη της χώρας μας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, από το 1996 έως και το 2001, ποσοστό άνω του 80% του συνόλου των αντληθέντων κεφαλαίων από την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά αφορούσε στις μερικές ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ.

Με άλλα λόγια, αφορούσε στο «ξεζούμισμα» της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς από το ίδιο το κράτος, το οποίο, αν και έσπευσε να καρπωθεί τα οφέλη από τη χρηματιστηριακή ευφορία της τότε περιόδου, στη συνέχεια αποτέλεσε, εξαιτίας των δημοσιονομικών του προβλημάτων, αλλά και του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζε την έννοια της επιχειρηματικότητας, τον χειρότερο εχθρό της ίδιας της αγοράς. Καταλύτης των εξελίξεων δε, υπήρξε η πορεία της πάλαι ποτέ «ατμομηχανής» του Χρηματιστηρίου, ήτοι του τραπεζικού κλάδου. Ενός κλάδου, ο οποίος υπέστη το βαρύτερο πλήγμα, συμπαρασύροντας έτσι και τη λοιπή αγορά, υπό το βάρος της έκθεσής του σε ελληνικά κρατικά ομόλογα.

Σήμερα, ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος αδυνατεί να ανταποκριθεί στην κυριότερη αποστολή του, δηλαδή να προσφέρει ρευστότητα στην οικονομία, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, καθώς έχει ο ίδιος απαξιωθεί, εξαιτίας, πρώτον, της έκθεσής του σε κρατικά ομόλογα, δεύτερον, της φυγής κεφαλαίων άνω των 80 δισ. ευρώ από το 2008 έως σήμερα και, τρίτον, των αυξημένων εγγυήσεων που πρέπει να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την άντληση ρευστότητας. Η χρηματοδοτική ασφυξία την οποία υφίσταται σήμερα ολόκληρη η ελληνική οικονομία και κυρίως ο ιδιωτικός τομέας οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δημοσιονομικές αμαρτίες των κυβερνήσεων της τελευταίας τριακονταετίας.

Επιπρόσθετα, αυτός ο ιδιωτικός τομέας καλείται σήμερα να δώσει λύση στα ασφυκτικά προβλήματα του ίδιου του κράτους, επωμιζόμενος αυξημένη φορολογία και υφιστάμενος τη δραματική μείωση της ζήτησης που η τρέχουσα οικονομική ύφεση συνεπάγεται. Εάν αναζητείτε τα αίτια των δεινών του ελληνικού Χρηματιστηρίου και συνολικά της ελληνικής οικονομίας, μην πάτε μακριά.

Το σπάταλο, αδιαφανές και πελατειακό κράτος είναι εδώ.


Πηγή
http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=632618
Διαβάστε περισσότερα...

Εξερράγη η Αίτνα - Δείτε το βίντεο











Η Αίτνα βρυχάται και πάλι. Χθες βράδυ το ενεργό ηφαίστειο εξερράγη οδηγώντας τις τοπικές ιταλικές αρχές να κλείσουν τις πρώτες πρωινές ώρες το διεθνές αεροδρόμιο Φονταναρόσα, της Κατάνια.

Λάβα ανάβλυζε απ τον κρατήρα του ηφαιστείου καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, ενώ πίδακες ηφαιστειακής τέφρας εκσφενδονίζονταν σε μεγάλη απόσταση απ τον κρατήρα.

Μάλιστα πολλές φορές η τέφρα προσγειωνόταν στα γειτονικά με το ηφαίστειο χωριά. Η ορατότητα στην περιοχή είναι περιορισμένη.




Πηγή
http://www.alfavita.gr/artro.php?id=41583
Διαβάστε περισσότερα...

Μυστηριώδες αντικείμενο αιγυπτιακού τάφου ίσως να είναι το πρώτο μοιρογνωμόνιο στον κόσμο


Το παράξενο αντικείμενο της εικόνας ανακαλύφθηκε σε τύμβο ενός αρχαίου Αιγύπτιου αρχιτέκτονα. Για πάνω από 100 χρόνια παρέμενε στις προθήκες μουσείου με τους αρχαιολόγους να προσπαθούν να αποσαφηνίσουν την λειτουργία του.

Τώρα όμως ένας φυσικός υποστηρίζει ότι πρόκειται για τον πρώτο παγκοσμίως γνωστό μοιρογνωμόνιο. Αυτή η συναρπαστική ερμηνεία, που αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από τους αρχαιολόγους, βασίζεται στους κωδικοποιημένους εγχάρακτους αριθμούς στην επιφάνεια του αντικειμένου.

Ο αρχαίος Αιγύπτιος αρχιτέκτονας Kha βοήθησε στην κατασκευή των τάφων των Φαραώ κατά την 18η δυναστεία, περίπου το 1400 π.Χ.. Ο δικός του τάφος ανακαλύφθηκε άθικτος το 1906 από τον αρχαιολόγο Ernesto Schiaparelli στην περιοχή Deir-al-Medina, κοντά στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Ανάμεσα στα κτερίσματα του τάφου υπήρχαν όργανα μέτρησης όπως ο κυβικός ράβδος, ένα όργανο μέτρησης επιφανείας που αντιστοιχεί περίπου σε ένα σύγχρονο τετραγωνικό μέτρο, καθώς και μια παράξενη άδεια ξύλινη θήκη που ισορροπεί πάνω σε μια βάση.

Τμήμα κυβικού ράβδου μέτρησης επιφανειών

Ο Sciaparelli θεώρησε ότι αυτό το αντικείμενο χρησιμοποιούταν ως γεωμετρικό όργανο οριζοντίωσης. Το μουσείο στο Τορίνο της Ιταλίας εκθέτει το αντικείμενο ως περίπτωση οργάνου αντισταθμιστικής κλίμακας.

Η ερμηνεία των συμβόλων της διακόσμησης
Όμως η Amelia Sparavinga, φυσικός του Πολυτεχνείου του Τορίνου, δίνει μια άλλη ερμηνεία: πρόκειται για ένα διαφορετικό αρχιτεκτονικό όργανο, ένα μοιρογνωμόνιο. Το κλειδί, υποστηρίζει, της ερμηνείας αυτής βρίσκεται στους κωδικοποιημένους αριθμούς που βρίσκονται στην πλούσια διακόσμηση του, που αντιπροσωπεύει έναν κυκλικό ρόδακα χωρισμένο σε 16 ίσα πέταλα περικυκλωμένα από μια κυκλική τεθλασμένη γραμμή (ζιγκ-ζαγκ) με 36 γωνίες.

Η φυσικός υποστηρίζει ότι αν το ίσιο κομμάτι του αντικειμένου τοποθετηθεί σε μια πλαγιά, τότε μια νοητή κάθετη γραμμή θα αποκαλύψει την ακριβής κλίση του εδάφους στο κυκλικό κομμάτι όπου βρίσκονται οι αντίστοιχες ενδείξεις μέτρησης.

Τρόπος λειτουργίας σύμφωνα με την φυσικό A. Sparavinga
Σημαντικοί αριθμοί

Στο σύστημα μέτρησης των Αιγυπτίων το 1/16 των στοιχείων του, αναφέρει η Sparavinga, αντιστοιχεί σε ομάδες 36 αστεριών, γνωστών ως decans, που αποτέλεσαν την βάση για την δημιουργία του ηλιακού ρολογιού. Εκτιμά ότι το αντικείμενο «… ήταν ένα μοιρογνωμόνιο με δύο κλίμακες, ένα βασισμένο σε Αιγυπτιακές μονάδες μέτρησης, και ένα δεύτερο βασισμένο στα decans».

Ωστόσο η Kate Spence, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Cambridge, ειδική στην αρχαία Αιγυπτιακή τεχνολογία, δεν έχει πεισθεί αρκετά και επιμένει στην απλή διακοσμητική λειτουργία του αντικειμένου. Πιστεύει ότι σε αντίθεση με άλλα γνωστά όργανα μέτρησης, οι ενδείξεις μέτρησης στο συγκεκριμένο αντικείμενο παραμένουν ασαφείς: «Όταν οι Αιγύπτιοι ήθελαν να είναι ακριβείς, ήταν ακριβείς». Αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι καθόριζαν τις γωνίες μετρώντας τις δύο πλευρές ενός ορθογωνίου, ενώ προς το παρόν δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα τέτοιο όργανο μέτρησης.


Ολόκληρη την πρόταση της φυσικού A. Sparavinga μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

Πηγή
http://erroso.blogspot.com/2011/08/blog-post_2550.html
Διαβάστε περισσότερα...

Η Γη από το διάστημα

Παρακολουθείστε πως φαίνεται ο πλανήτης Γη από το Διάστημα. Ένα 10λεπτο ταξίδι πάνω από τον κόσμο μας.













Πηγή
http://logioshermes.blogspot.com/2011/08/blog-post_1622.html
Διαβάστε περισσότερα...

Χρυσός, δολάριο, ευρώ και "εμπιστοσύνη σε χάρτινους πύργους": Μερικές σκέψεις




Τα έχουμε πει πολλές φορές εδώ και χρόνια για το χρυσό, και δεν έχει νόημα να τα ξαναπούμε.

Έχει ωστόσο νόημα νομίζω να δούμε την εξής σκέψη:

Κάποτε, το χρήμα της ανθρωπότητας (ο χρυσός) ήταν επίσης και το νόμισμα της. Αυτόν χρησιμοποιούσε για τις συναλλαγές της.

Στη συνέχεια, το νόμισμα έγινε χάρτινο, διατηρώντας όμως τη σύνδεση του με το χρήμα (το χρυσό). Για κάθε νόμισμα που κυκλοφορούσε, υπήρχε ο αντίστοιχος χρυσός στα θησαυροφυλάκια του κράτους που είχε τυπώσει το εκάστοτε χαρτονόμισμα.

Στις μέρες μας, η καπιταλιστική ανάπτυξη βάθυνε τόσο πολύ που απαιτούσε να καταργηθεί η σύνδεση νομίσματος-χρήματος ("κανόνας του χρυσού"), ώστε να τυπωθούν όσα νομίσματα κρίνουν απαραίτητα τα κράτη, χωρίς περιορισμούς.

Τι είναι λοιπόν τα νομίσματα του σήμερα;

Δεν έχουν αντίκρυσμα σε χρυσό, ούτε σε ασήμι, ούτε σε οτιδήποτε άλλο χειροπιαστό. Πού βασίζονται λοιπόν;

Βασίζονται 100% στην πίστη ("εμπιστοσύνη"). Πάντα η πίστη είναι σημαντικός παράγοντα,ς ωστόσο πλέον τα νομίσματα που κυκλοφορούν έχουν αξία καθαρά επειδή έτσι πιστεύει ο κόσμος. Αν ο κόσμος πάψει να το πιστεύει αυτό, και θεωρήσει ότι τα νομίσματα δεν έχουν αξία, τότε η αξία τους θα μηδενιστεί. Άλλωστε, τα σημερινά νομίσματα δεν είναι τελικά τίποτα άλλο από κομμάτια χαρτιά με μερικές ωραίες ζωγραφιές, και την υπογραφή του Τρισέ, του Μπέρνακι και των άλλων κεντρικών τραπεζιτών.

Πόσο εμπιστεύεστε λοιπόν την υπογραφή του Τρισέ, του Μπέρνακι και των άλλων "παιδιών";

Πολλοί λένε "ο χρυσός είναι φούσκα", ή "δε με ενδιαφέρει εμένα να επενδύσω τα λεφτά μου σε χρυσό, διότι δε θέλω να επενδύω, θέλω τα λεφτά μου να είναι σταθερά και να έχω το κεφάλι μου ήσυχο".

Στην πραγματικότητα βέβαια, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καθόλου λεφτά. Έχουν νομίσματα.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή, έστω και χωρίς να το καταλαβαίνει, συμμετέχει σε ένα "πείραμα" όπου είμαστε όλοι επενδυτές. Έχουμε επενδύσει τα χρήματα μας σε νομίσματα (πέρα από άλλες επενδύσεις που μπορεί να έχει κάνει κάποιος, όπως πχ μετοχές, κτλ).

Τα νομίσματα αυτά, όπως κάθε επένδυση, ανεβοκατεβαίνουν, και μπορεί να έχεις κέρδη ή χασούρα, ή και να χάσεις εντελώς τα λεφτά σου (αν η αξία του νομίσματος στο οποίο έχεις επενδύσει μηδενιστεί - υπερπληθωρισμός).

Αντίθετα, ο χρυσός ως χρήμα (και όχι νόμισμα) μένει σταθερός. Μέσα σε χιλιάδες χρόνια ιστορίας, η αξία του δεν έχει ποτέ μηδενιστεί, και ούτε βέβαια έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Ο χρυσός απλά μένει σταθερός, ως αποθήκη του πλούτου που παράγεται μέσω της εργασίας.

Όσο για την "άνοδο του χρυσού", τα έχουμε ξαναπεί: Η ισοτιμία του χρυσού έναντι των νομισμάτων σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο ΟΧΙ γιατί ο χρυσός ανεβαίνει, αλλά γιατί σήμερα τα νομίσματα πέφτουν.

Έτσι, όλοι όσοι αναζητούν τη σταθερότητα και θέλουν να αποταμιεύσουν ένα μέρος τους πλούτου τους που τους περισσεύει, στην πραγματικότητα θα έπρεπε να καταφύγουν στο χρυσό. Δυστυχώς, είναι οικονομικά αμόρφωτοι (η άρχουσα τάξη έχει φροντίσει για αυτό, και η αριστερά δεν τα έχει πάει και πολύ καλύτερα).

Έτσι, θεωρούν ότι τα νομίσματα είναι αυτό που μένει σταθερό, και ότι ο χρυσός είναι αυτό που μεταβάλλεται. Αυτή η αντεστραμμένη εικόνα βολεύει βέβαια την άρχουσα τάξη, γι' αυτό και την προβάλει, διότι της επιτρέπει να κατακλέβει τον κόσμο υποτιμώντας το νόμισμα, χωρίς ο λαός να το πολυκαταλαβαίνει (μιας και στο μυαλό των περισσότερων, το νόμισμα είναι η σταθερά, και ο χρυσός η μεταβλητή, και επειδή οι περισσότεροι δεν θέλουν να επενδύουν σε κάτι μεταβλητό, αλλά σε κάτι σταθερό, επιλέγουν...το νόμισμα αντί για το χρυσό. Το εντελώς αντίθετο δηλαδή).

Έχοντας λοιπόν θέσει πλέον τις απαραίτητες θεωρητικές βάσεις, μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τις νομισματικές -και όχι μόνο- εξελίξεις που μας έφεραν ως εδώ:

Ειδικά μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, και την ενσωμάτωση του "ανατολικού μπλοκ" και της Κίνας στην παγκόσμια αγορά, ο παραγωγικός ιστός της Δύσης αποσαθρώθηκε, διότι οι βιομήχανοι έφυγαν μαζικά προς την Ασία (λόγω κυρίως του χαμηλού "εργατικού κόστους").

Η Δύση θα είχε καταρρεύσει εδώ και καρό, αν δε γιγάντωνε τον τραπεζικό δανεισμό, για να "κρύψει" τη φυγή του βιομηχανικού κεφαλαίου.

Τα δάνεια όμως αυτά δε μπορούν να αποπληρωθούν, και έτσι η Δύση τώρα πλέον ούτε παραγωγικό ιστό έχει, αλλά έχει παράλληλα φορτωθεί και ένα τεράστιο χρέος (το οποίο βέβαια η άρχουσα τάξη το φορτώνει όλο στις πλάτες των λαών).

Από τη στιγμή που τα δάνεια δε μπορούν να αποπληρωθούν, οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες (όπως πχ είδαμε ξεκάθαρα με το λουκέτο της Λέμαν Μπράδερς).

Προκειμένου να η χρεωκοπήσει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, τα κράτη ουσιαστικά τους χαρίζουν αμύθητα ποσά (πχ μέσω "πακέτων σωτηρίας" ή άλλων έμμεσων επιδοτήσεων).

Επειδή τα ποσά αυτά είναι αμύθητα, τα κράτη τυπώνουν φρέσκο πληθωριστικό "χρήμα" (νόμισμα), υποτιμώντας το.

Η πολιτική αυτή της χωρίς όρια εκτύπωσης χρήματος υποστηρίζεται κυρίως από τις τράπεζες, αλλά και από τους βιομήχανους, διότι όσο το νόμισμα υποτιμάται, τόσο μειώνεται (έμμεσα) και ο μισθός του εργάτη που πληρώνεται σε αυτό το νόμισμα. Έτσι, μπορούν να κάνουν και φτηνότερες εξαγωγές, και άρα να είναι και πιο "ανταγωνιστικοί", αυξάνοντας αυτές τις εξαγωγές.

Επειδή όλα τα κράτη θέλουν να σώσουν τις τράπεζες τους, και να ενισχύσουν τις εξαγωγές των ντόπιων βιομήχανων έναντι των ξένων ανταγωνιστών τους, όλα τα κράτη τυπώνουν χρήμα. Εξ ου και η φράση "νομισματικός πόλεμος".


Μάλιστα, θυμίζουμε ότι πριν 8 μήνες ο υπουργός οικονομικών της Βραζιλίας είχε πει ότι θα έκαναν μια εκεχειρία σε αυτό τον πόλεμο - τώρα όμως οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν πολύ έντονα, καθώς η Ελβετία και η Ιαπωνία άρχισαν επίσημα να τυπώνουν κι άλλο χρήμα για να υποτιμήσουν τα νομίσματα τους.

Την ίδια ώρα, στην ευρωζώνη υπάρχουν πλέον στο προσκήνιο χώρες όπως η Ισπανία και -κυρίως- η Ιταλία, που έχουν πολύ μεγάλο οικονομικό μέγεθος και αντίστοιχα μεγάλο τραπεζικό τομέα. Μιάμε λοιπόν για τεράστια χρέη, που για να καλυφθούν, δεν αρκούν καν αυττά τα δισεκατομμύρια που ήδη έχουν τυπωθεί. Χρειάζονται ακόμα περισσότερα.

Δείτε έναν πανεπιστημιακό καθηγητή που αρθρογραφεί σήμερα στους Financial Times, και εκλιπαρεί την ΕΚΤ να τυπώσει χρήμα με τη σέσουλα για να γλιτώσουν οι τράπεζες από τη χρεωκοπία:

Μόνο η ΕΚΤ μπορεί να σταματήσει την κρίση
Η μετάδοση της κρίσης στην ευρωζώνη δείχνει ασυγκράτητη. Οι επενδυτές οδήγησαν σε νέα υψηλά τις αποδόσεις των ισπανικών και των ιταλικών ομολόγων καθώς εντείνονται οι ανησυχίες ότι το τελευταίο πακέτο που συμφωνήθηκε για την Ελλάδα δεν αρκεί για να σταματήσει η σήψη στην Ευρώπη.

Η δυναμική μετάδοσης στις αγορές κρατικών ομολόγων μπορεί να ανακοπεί εάν κάποιος θελήσει να αναλάβει τον ρόλο του έσχατου πιστωτή. Ο μόνος οργανισμός που μπορεί να αναλάβει αυτόν τον ρόλο είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η ΕΚΤ αρχικά λειτούργησε σε αυτό το μοτίβο, αλλά διστακτικά, ενώ προσφάτως κατέστησε σαφές ότι δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει περισσότερο.

Οι ηγέτες της ευρωζώνης προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα δημιουργώντας έναν άλλο θεσμό, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF). Το EFSF, όμως, δεν θα έχει ποτέ την απαιτούμενη αξιοπιστία για να σταματήσει τη δυναμική της μετάδοσης, απλούστατα επειδή δεν μπορεί να τυπώσει χρήμα. Οι πόροι του εξαρτώνται από τα κράτη-μέλη της ένωσης και είναι περιορισμένοι. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα υπάρχει πάντα η απαιτούμενη ρευστότητα για να αποπληρωθούν οι κάτοχοι κρατικών ομολόγων, ακόμα και εάν οι πόροι διπλασιαστούν ή τριπλασιαστούν. Μόνο η κεντρική τράπεζα έχει απεριόριστη ρευστότητα για να παρέχει τέτοιες εγγυήσεις.
Ο λόγος που πράγματι η ευρωζώνη δεν τυπώνει τόσο χρήμα όσο οι υπόλοιποι είναι βέβαια η Γερμανία, που είναι η μοναδική δυτική χώρα που διατηρεί ένα σοβαρό παραγωγικό ιστό, και δε χρειάζεται τόσο πολύ όσο οι υπόλοιποι την εκτύπωση χρήματος. Και βέβαια, η Γερμανία έχει και την ιστορική εμπειρία του υπερπληθωρισμού από το Μεσοπόλεμο, που οδήγησε στην άνοδο του Χίτλερ, και αυτό οπωσδήποτε επηρεάζει τη σκέψη της.

Έλα όμως που οι υπόλοιποι χρειάζονται "απεριόριστη ρευστότητα", όπως ωραία το θέτει και ο καθηγητής στο άρθρο του.

Και να που έγινε το "θαύμα", και ήδη ο Τρισε ανακοίνωσε εσπευσμένα ότι θα τυπώσει κι άλλο χρήμα (μέσω αγοράς ομολόγων) και θα το δώσει στις τράπεζες:

ΕΚΤ: Με «ενέσεις» ρευστότητας στις τράπεζες επιχειρεί να ηρεμήσει τις αγορές
Τη διοχέτευση επιπρόσθετων κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα ανακοίνωσε ο επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ, σε μια προσπάθεια να καθησυχάσει τις αγορές για τα προβλήματα χρέους στην ευρωζώνη.

Κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου μετά τη συνεδρίαση της ΕΚΤ, ο Τρισέ ανακοίνωσε τη διενέργεια εξάμηνων δημοπρασιών καθώς και την επέκταση των υφιστάμενων μέτρων ρευστότητας μέχρι τα τέλη του έτους.

Ερωτηθείς για το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων, δήλωσε πως είναι ακόμη σε λειτουργία. «Είναι ένα πρόγραμμα που συνεχίζεται» τόνισε ο Τρισέ, διευκρινίζοντας ότι ποτέ δεν δήλωσε ότι το πρόγραμμα ήταν σε αδράνεια.

Όσο για την Αμερική, εκεί έχουν τυπωθεί τρισεκατομμύρια επί τρισεκατομμυρίων, και συνεχίζουν. Η συμφωνία για την αύξηση του ορίου χρέους ήδη αύξησε πάνω από το ψυχολογικό φράγμα του 100% το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ. Κυρίως όμως έδειξε σε ακόμα περισσότερους ότι η Αμερική δεν έχει σκοπό να σταματήσει να τυπώνει χρήμα. Έτσι, ολοένα και περισσότεροι απομακρύνονται από το δολάριο, διότι ξέρουν ότι θα υποτιμηθεί. Εξ ου και οι βρισιές από Ρωσία (ο Πούτιν τους αποκάλεσε "παράσιτο", ενώ το ίδιο είπε και ο πετρελαιάς Τσάβεζ), από Κίνα (που τους υποβάθμισε κιόλας μέσω του δικού της οίκου αξιολόγησης, που αναμένει νέο γύρο εκτύπωσης χρήματος (QE3) και παράλληλα κατηγόρησε για μεροληψία τους αμερικανικούς οίκους).

Εδώ ο Nouriel Roubini σε μήνυμα του στο tweeter αναμένει και αυτός ότι οι ΗΠΑ θα τυπώσουν κι άλλα δολάρια:


Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το χρυσό;

Μα προφανώς όσο περισσότερο τα κράτη πληθωρίζουν τα νομίσματα τους, τόσο περισσότερο θα αλλάζει η σκέψη των ανθρώπων για αυτά. Τα δολάρια, ευρώ, γιεν, κτλ είναι εκεί που είναι διότι ο κόσμος λέει "αυτά τα νομίσματα αξίζουν".

Όσο όμως αυτά τα νομίσματα πληθωρίζονται, τόσο ο κόσμος λέει "αυτά τα νομίσματα αξίζουν ολοένα και λιγότερο" (και γι' αυτό τόσο οι απλοί πολίτες όσο -κυρίως- οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν χρυσό με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό - δείτε εδώ, εδώ και εδώ για τα πιο φρέσκα παραδείγματα αυτής της τάσης).

Και γι' αυτό και οι πετρελαιάδες, που ολιγαρχικά ελέγχουν τη #1 πηγή ενέργειας της ανθρωπότητας, αλλά πληρώνονται αποκλειστικά σε δολάρια βρίζουν την Αμερική - διότι δε θέλουν να πληρώνονται σε ένα νόμισμα του οποίου η αξία διαρκώς εξατμίζεται (κορυφαίο παράδειγμα είναι η πετρελαϊκή κρίση του 1973, που ξέσπασε λίγο μετά την κατάργηση του "κανόνα του χρυσού" από το Νίξον, με τους πετρελαιάδες να μη θέλουν να πληρώνονται σε δολάρια, αλλά σε χρυσό).

Η διαδικασία αυτή της απομάκρυνσης από το δολάριο, αλλά και α υπόλοιπα νομίσματα, θα συνεχίζεται, και ολοένα και περισσότεροι θα συνειδητοποιούν ότι η αξία των νομισμάτων διαρκώς πέφτει. Έτσι, αργά ή γρήγορα, κάποια στιγμή ο κόσμος θα ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ τα νομίσματα, μιας κανένας δε θέλει ένα νόμισμα όταν ξέρει ότι η αξία του διαρκώς πέφτει. Τότε, θα γίνει ΧΑΜΟΣ στα γκισέ των τραπεζών για να μετατρέψουν όλοι τα νομίσματα τους σε χρήμα, δηλαδή σε χρυσό.

Πολλές περιουσίες θα χαθούν (διότι είναι "χάρτινες"), ενώ μερικοί άλλοι, οι πιο "ξύπνιοι" που προμηθεύτηκαν εγκαίρως τη "φούσκα" του χρυσού, θα γλιτώσουν την πραγματική φούσκα (δηλαδή τα νομίσματα). Ο χρυσός θα είναι το μοναδικό πράγμα που θα μείνει "όρθιο" όταν το υπόλοιπο νομισματικό σύστημα καταβυθίζεται, και ετοιμάζεται να αντικατασταθεί από ένα άλλο, στο οποίο σαφώς και ο χρυσός θα παίζει κεντρικό ρόλο.

Όσο για το γενικότερο μέλλον των εργατών, αυτό προβλέπεται δυστοπικό αν δεν οργανωθούν με σκοπό την ανατροπή - και μόνο το ότι θα πληρώνονται σε υπερπληθωρισμένα νομίσματα αποτελεί τρομερή μείωση των μισθών τους, και αυτό δεν είναι παρά η "καλή" περίπτωση, όπου έχουν δουλειά (διότι πολλοί δε θα έχουν).

Και βέβαια, η μεταφορά πλούτου και δύναμης από τις ΗΠΑ και τη Δύση στην Κίνα-Ρωσία, δε θα μείνει εύκολα σε οικονομικό επίπεδο (με Κίνα και Ρωσία να αγοράζουν χρυσό σαν τρελές), αλλά οι ΗΠΑ δύσκολα θα αφήσουν τα "ηνία" σε κάποιον άλλο χωρίς μάχη, ειδικά από τη στιγμή που η στρατιωτική τους μηχανή είναι το μόνο που τους έχει απομείνει.

Για το τέλος, ένα "τραγουδάκι" του Morricone που νομίζω ότι ταιριάζει:


Πηγή
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/08/blog-post_05.html
Διαβάστε περισσότερα...