Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Διακοπές : Αράχωβα και Αγόριανη: Στην αγκαλιά του Παρνασσού

Yπάρχουν ορισμένοι προορισμοί που είναι τόσο δημοφιλείς, ώστε δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις

Κείμενο: Κυριακή Βασσάλου - φωτογραφίες: Γιώργος Δέτσης


Τόσο η Αράχωβα όσο και η Αγόριανη (ή Επτάλοφος) του νομού Βοιωτίας είναι δύο από αυτούς τους προορισμούς, που σε απόσταση μικρότερη από 200 χλμ. από την Αθήνα, φιλοξενούν -τους χειμερινούς κυρίως μήνες- αμέτρητους επισκέπτες που αγαπούν το χιόνι, το σκι, την ορειβασία και την πεζοπορία στις φιλικές πλαγιές του Παρνασσού, σε συνδυασμό βεβαίως με τους έντονους ρυθμούς διασκέδασης.

Προσπερνώντας, ωστόσο, το γνωστό χαρακτηρισμό που αποδίδεται στην Αράχωβα ως η «Μύκονος του χειμώνα», και αναζητώντας την άλλη όψη του γραφικού αυτού τόπου, η Αράχωβα, σε 950 υψόμετρο και σε απόσταση 160 χιλιόμετρα από την Αθήνα, προσφέρεται και ως εξαιρετικό ορμητήριο για μια ενδελεχή γνωριμία με τη γύρω περιοχή των νομών Βοιωτίας και Φωκίδας. Πολύ κοντά στα δύο χιονοδρομικά κέντρα του Παρνασσού, αλλά και στους Δελφούς, την Ιτέα και την Αμφισσα, η Αράχωβα, που μοιάζει με μπαλκόνι σκαρφαλωμένο στο βουνό, με πέτρινα σπίτια, στενούς δρόμους και πηγές ολόγυρα, εντυπωσιάζει τον ταξιδιώτη που καταφθάνει εκεί για πρώτη φορά, αλλά και σε κάθε επόμενη επίσκεψή του.

Ελιές, λάδι και κρασί, που συνεχίζει την παράδοση του παλιού μπρούσκου, είναι τα προϊόντα της αραχωβίτικης γης. Πασίγνωστα είναι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα της, όπως η φέτα Παρνασσού και κυρίως η φορμαέλα, τυρί με ονομασία προέλευσης κατοχυρωμένη στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που παράγεται μόνο στην περιοχή της Αράχωβας. Περίφημα, επίσης, είναι τα καρπίτια, χαλιά με παραδοσιακά αραχωβίτικα σχέδια.

Λιγότερο κοσμοπολίτισσα, αλλά όχι λιγότερο όμορφη, 21 χιλιόμετρα μακριά από την Αράχωβα, βρίσκεται η Αγόριανη ή Επτάλοφος, όπως είναι το δεύτερο όνομα του χωριού, που είναι χτισμένο πάνω σε επτά μικρούς λόφους στη βορειοδυτική πλευρά του Παρνασσού, πάνω στην καταπράσινη πλευρά με τα αιωνόβια έλατα στα 850 έως 1.000 υψόμετρο. Και η Αγόριανη, πιο ορεινή και πιο ήσυχη, είναι ιδανικό μέρος για διαμονή και εν συνεχεία για εξορμήσεις στη γύρω περιοχή τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι. Ο Παρνασσός, άλλωστε, όλες τις εποχές τους χρόνου, φιλικός και απόκρημνος ταυτόχρονα, καλεί όλους όσοι αγαπούν τις διακοπές στο βουνό να τον γνωρίσουν…

Γνωριμία με το βουνό

Ο Παρνασσός εκτείνεται στους νομούς Βοιωτίας, Φθιώτιδας και Φωκίδας, υψώνοντας απότομα τα 2.457 μέτρα του πάνω από την ομαλή λεκάνη του Βοιωτικού Κηφισού. Στα βόρεια ενώνεται με την Γκιώνα στο διάσελο του «51», σε περίπου 850 υψόμετρο, τοπωνύμιο που παραπέμπει στο 51ο χιλιόμετρο του δρόμου Λαμίας-Μπράλου-Αμφισσας.

Στα δυτικά, πέφτει απότομα πάνω από τον ελαιώνα της Αμφισσας, ενώ στο νότο συνδέεται με την Κίρφη στο διάσελο του Ζεμενού, σε περίπου 750 υψόμετρο, τοποθεσία στην επαρχιακή οδό Λιβαδειάς - Αράχωβας. Μια σειρά από μεγάλα βυθίσματα κατά μήκος του δρόμου Αράχωβας - Αγόριανης χωρίζουν το βουνό σε δύο συγκροτήματα: τον δυτικό Παρνασσό και τον κυρίως Παρνασσό.

Ο δυτικός Παρνασσός, ομαλός και δασωμένος, περιβάλλεται από απότομες πλαγιές και γκρεμούς στα νότια και δυτικά. H ψηλότερη κορυφή του, Γερολέκας, φτάνει τα 1.714 μέτρα, ενώ δεκάδες άλλες μικρότερες, ανάμεσα στις οποίες παρεμβάλλονται μικρά οροπέδια, δημιουργούν ένα λαβυρινθώδες ανάγλυφο. Ο κυρίως Παρνασσός είναι πιο εκτεταμένος και πολυσχιδής. Σε κεντρικό σημείο του συγκροτήματος ορθώνονται οι δύο ψηλότερες κορυφές του βουνού, η Λιάκουρα (2.457 μ.) και o Γεροντόβραχος (2.367 μ.). Στο σημείο αυτό, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Εθνικός Δρυμός Παρνασσού που ιδρύθηκε το 1938 εκτείνεται σε 35.000 στρέμματα, κυρίως στο δυτικό συγκρότημα. Τα ελατοδάση του Δρυμού φιλοξενούν λίγα αγριογούρουνα και αρκετά είδη μικρών πουλιών και θηλαστικών και σπάνια χλωρίδα. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γυμνές κορφές, όπου φυτρώνουν τα περισσότερα σπάνια και ενδημικά φυτά του βουνού, ενώ στις ορθοπλαγιές της νότιας όψης του Παρνασσού φωλιάζουν σπάνια είδη αρπακτικών πουλιών.

Για ορειβασία

Ακολουθώντας τις λεπτομερείς οδηγίες του www.oreivatein.com, οι δρόμοι από την Αράχωβα, την Αμφίκλεια και την Αγόριανη προσφέρουν εύκολη πρόσβαση στα ρείθρα των κύριων κορυφών ή το ορειβατικό καταφύγιο. Από το καταφύγιο, η ανάβαση στον Γεροντόβραχο είναι υπόθεση 2 - 3 ωρών σε βατές πετροπλαγιές. Για τη Λιάκουρα, παρακάμπτουμε τον όγκο του Γεροντόβραχου από το λαιμό της Αρνόβρυσης, εκεί που τελειώνουν οι εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού των Κελαριών, και κατηφορίζουμε ελαφρά σε μικρή κοιλάδα, όπου υπάρχει στάνη που φτάνει δρόμος από τη Φτερόλακκα. Από εδώ μία ώρα είναι αρκετή για τον κώνο της ψηλότερης κορυφής του Παρνασσού. Για τον Κούκο, εναλλακτικό στόχο ανάβασης, η αφετηρία παραμένει η Μονή Ιερουσαλήμ, προσπελάσιμη με καλό δρόμο από τη Δαύλεια. Η ομαλή ρεματιά που οδηγεί προς το Ακρινό Νερό εγκαταλείπεται μετά τις ζώνες βράχων (2 ώρες) και η κλασική ανάβαση ακολουθεί την απότομη πλαγιά μέχρι την κορυφογραμμή (2 - 3 ώρες). Τον δυτικό Παρνασσό διασχίζει το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4. Η πορεία ξεκινάει από τους Δελφούς, ακολουθώντας στην αρχή παλιό χτιστό μονοπάτι, στη συνέχεια ελίσσεται ανάμεσα σε οροπέδια και ελατοδάση για να φθάσει μετά 7 - 8 ώρες στον Επτάλοφο (Αγόριανη). Από τον Επτάλοφο, το μονοπάτι κινείται προς τα δυτικά και περνώντας από τις πλαγιές της κορφής Γερολέκας οδηγεί μέσα από πυκνά ελατοδάση στο διάσελο του «51», σε περίπου 7 ώρες.

Για σκι και όχι μόνο

Στον Παρνασσό λειτουργεί από τον Δεκέμβριο ώς τις αρχές Μαΐου, σε υψόμετρο από 1.600 έως 2.250 στις τοποθεσίες Κελάρια και Φτερόλακκα, το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού. Συνολικά, οι κύριοι αναβατήρες που λειτουργούν είναι 13: 6 εναέριοι, 6 συρόμενοι και 1 τετραθέσια τηλεκαμπίνα. Για τους αρχάριους διατίθενται και 2 baby lift εκμάθησης, που βοηθούν αποτελεσματικά τον κάθε χιονοδρόμο στα πρώτα του βήματα. Το Κέντρο διαθέτει 18 πίστες συνολικού μήκους 22 χιλιομέτρων. Αυτές για αρχαρίους, μέσους και καλούς χιονοδρόμους έχουν μήκος κατάβασης από 320 μ. έως 4 χλμ., ενώ για τους λάτρεις της περιπέτειας, υπάρχουν 12 εκτός πίστας «μαύρες» διαδρομές με βαθύ χιόνι.

Ο Γεροντόβραχος, επίσης, είναι ένα μικρό χιονοδρομικό κέντρο που βρίσκεται στις πλαγιές της ομώνυμης κορυφής του Παρνασσού και λειτουργεί μόνο Σαββατοκύριακα και αργίες. Διαθέτει 2 συρόμενους αναβατήρες, 3 πίστες, σαλέ με εστιατόριο, καφετέρια, σχολή σκι και ιατρείο.

Στο Διαδίκτυο
www.arahova.gr
www.agorianni.com
www.oreivatein.com
www.parnassos-ski.gr
www.aroundparnassos.com

Πηγή
http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_taxgreece_100035_02/02/2007_180422
Διαβάστε περισσότερα...

Το σύμπαν είναι μια ψευδαίσθηση ;

Το 1982 μια ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου του Παρισιού υπό την διεύθυνση του φυσικού Alain Aspect, πραγματοποίησε ίσως το σπουδαιότερο πείραμα του 20.ου αιώνα. Οι παραπάνω ερευνητές ανακάλυψαν ότι υπό κατάλληλες συνθήκες υποατομικά σωμάτια όπως τα ηλεκτρόνια, μπορούν να επικοινωνούν ακαριαία με άλλα υποατομικά σωμάτια ανεξάρτητα από την απόσταση που τα χωρίζει τόσο αν πρόκειται για απόσταση 5 εκατοστών ή για απόσταση 100 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων, ως να ήξερε κάθε ανεξάρτητο σωμάτιο ακριβώς τι κάνουν τα άλλα.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο με δύο τρόπους :


ή θεωρία του Einstein, που αποκλείει τη δυνατότητα επικοινωνίας με ταχύτητες μεγαλύτερες του φωτός, είναι λανθασμένη, ή μεταξύ των υποατομικών σωματίων υπάρχουν συνδέσεις που δεν έχουν μόνο τοπική σχέση μεταξύ των.

Η συντριπτική πλειοψηφία των φυσικών αρνείται την δυνατότητα ύπαρξης φαινομένων που εξελίσσονται με ταχύτητες μεγαλύτερης εκείνης του φωτός αλλά το πείραμα που αναφέρεται προηγουμένως ανατρέπει το αξίωμα αυτό αποδεικνύοντας ότι μεταξύ των υποατομικών σωματίων υπάρχει δεσμός που δεν είναι τοπικού χαρακτήρα.

Ο διεθνούς φήμης Άγγλος φυσικός David Bohn , του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, υποστήριζε ότι οι ανακάλυψη του Aspect συνεπιφέρει την μη ύπαρξη της αντικειμενικής πραγματικότητας. Δηλαδή ότι το σύμπαν παρά την φαινομενική του στερεότητα στην πραγματικότητα είναι ένα φάντασμα, ένα γιγαντιαίο φαντασμαγορικό ολόγραμμα .

Για να αντιληφθούμε τον εκπληκτικό ισχυρισμό του Bohm ας δούμε για λίγο τι είναι ένα ολόγραμμα.

Ένα ολόγραμμα είναι μια τρισδιάστατη φωτογραφία που γίνεται με τη βοήθεια ενός Laser. Η τρισδιάστατη απεικόνιση δεν είναι το μοναδικό χαρακτηριστικό ενδιαφέρον ενός ολογράμματος. Εάν το ολόγραμμα ενός αντικειμένου κοπεί στα δύο και ύστερα το φωτίσομε πάλι με φως Laser, ανακαλύπτομε ότι το κάθε μισό περιέχει ακόμη ολόκληρη την εικόνα του αντικειμένου.

Ακόμη, συνεχίζοντας να διαιρούμε τα δύο μισά θα δούμε ότι κάθε τεμάχιο από αυτά τα κομμάτια του φωτογραφικού φιλμ θα περιέχει πάντοτε μια έκδοση μικρότερη μεν αλλά ανέπαφη του αντικειμένου. Σε αντίθεση με τις κοινές φωτογραφίες κάθε μέρος του ολογράμματος περιέχει όλες τις πληροφορίες του ακέραιου αρχικά ολογράμματος.

Σχεδόν καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας της η δυτική επιστήμη ενεργούσε με την προϋπόθεση ότι ο καλύτερος τρόπος για την κατανόηση ενός φυσικού φαινομένου, τόσο αν επρόκειτο για ένα βάτραχο ή για ένα άτομο, είναι να το διαιρέσει και να μελετήσει τα επί μέρους τεμάχια. Τα ολογράμματα μας λένε ότι μερικά φαινόμενα είναι δυνατόν να μην ακολουθούν αυτή την προσέγγιση. Ο Bohn το αντιλήφθηκε, ανοίγοντας έτσι ένα δρόμο για την κατανόηση της θεωρίας του καθηγητή Aspect.

Κατά τον καθηγητή Bohn ο λόγος για τον οποίο τα υποατομικά σωμάτια διατηρούν την επαφή μεταξύ τους ανεξάρτητα της απόστασης που τα χωρίζει είναι το γεγονός ότι ο διαχωρισμός τους είναι μια ψευδαίσθηση. Ήταν πράγματι πεπεισμένος ότι, σε ένα πιο βαθύ επίπεδο πραγματικότητας, τα σωμάτια αυτά δεν είναι ίδιες οντότητες, αλλά προεκτάσεις του αυτού δομικού « οργανισμού ». Ο ίδιος αυτός καθηγητής εξηγούσε την άποψή του αυτή με το ακόλουθο εκλαϊκευμένο παράδειγμα. Ας φαντασθούμε ένα μικρό ενυδρείο μέσα στο οποίο κολυμπά ένα χρυσόψαρο.

Ας φαντασθούμε ότι το ενυδρείο αυτό δεν το βλέπουμε απ’ ευθείας αλλά με δύο τηλεκάμερες , η μία τοποθετημένη μετωπικά και η άλλη πλευρικά σε σχέση με το ενυδρείο.

Κοιτάζοντας τις δύο οθόνες τηλεοράσεως που δείχνουν το τι βλέπει η κάθε τηλεκάμερα θα μπορούσαμε να σκεφθούμε ότι τα χρυσόψαρα είναι δύο διαφορετικές οντότητες καθόσον οι δύο τηλεκάμερες που βλέπουν το ίδιο χρυσόψαρο από διαφορετικές θέσεις θα μας δείχνουν δύο εικόνες διαφορετικές. Όμως συνεχίζοντας να παρατηρούμε τα δύο ψάρια στο τέλος θα αντιληφθούμε ότι υπάρχει κάποιος δεσμός μεταξύ τους. Όταν γυρίζει το ένα και το άλλο θα κάνει το ίδιο , όταν κοιτάζει το ένα μπροστά του το άλλο θα κοιτάζει προς τα πλάγια. Αν δεν γνωρίζαμε τις συνθήκες λήψης αυτών των εικόνων θα πιστεύαμε ότι τα δυο ψάρια είναι συνεννοημένα μεταξύ τους και ότι υπάρχει κάποιος δεσμός που τα ενώνει νοητικά, άμεσα και κατά μυστηριώδη τρόπο.

Η συμπεριφορά των υποατομικών σωματίων δείχνει ότι υπάρχει ένα επίπεδο πραγματικότητας του οποίου δεν είμαστε ενήμεροι, ότι υπάρχει μια διάσταση πέραν εκείνης μέσα στην οποία ζούμε.

Τα υποατομικά σωμάτια , που αποτελούν το όλον από τον ανθρώπινο εγκέφαλο μέχρι τα άστρα, τους γαλαξίες και το σύμπαν ολόκληρο, μας φαίνονται χωρισμένα μεταξύ τους επειδή εμείς βλέπουμε μόνο ένα μέρος της πραγματικότητάς των , αυτά δεν είναι μέρη χωριστά του όλου αλλά όψεις τεμαχίων μιας βαθύτερης και βασικής ενότητας που προκύπτει τελικά εξ ίσου ολογραφική και αδιαίρετη .

Εφόσον κάθε πράγμα στην φυσική πραγματικότητα αποτελείται από αυτές τις « εικόνες » , προκύπτει ότι το σύμπαν είναι μια προβολή ενός ολογράμματος.

------------------------------------------------------
Η κοσμική αποθήκη
------------------------------------------------------
Εκτός από την ψευδαισθητική του φύση, αυτό το σύμπαν θα είχε και άλλες καταπληκτικές ιδιότητες.

Εφόσον ο διαχωρισμός μεταξύ των υποατομικών σωματίων είναι μόνο φαινομενικός, αυτό σημαίνει ότι, σε ένα βαθύτερο επίπεδο όλα τα πράγματα είναι απείρως συνδεδεμένα. Τα ηλεκτρόνια ενός ατόμου του άνθρακα του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι συνδεδεμένα με τα υποατομικά σωμάτια που αποτελούν ένα κουνούπι που πετά, ένα καρχαρία που κολυμπά, μια καρδιά που κτυπά και κάθε άστρο που λάμπει στον ουρανό.

Διάβασα σε κάποιο άρθρο, δεν θυμάμαι πού, ότι σε ένα εργαστήριο έγινε το ακόλουθο πείραμα : σε ένα μικρό πυρίμαχο διαφανές δοχείο με νερό τοποθέτησαν μια γαρίδα ζωντανή. Στα φύλλα και στα κλαδιά ενός καλλωπιστικού φυλλόδενδρου που βρισκόταν μέσα στο εργαστήριο, τοποθέτησαν αισθητήρες που παρακολουθούσαν την λειτουργία του οργανισμού του. Στη συνέχεια τοποθέτησαν το πυρίμαχο δοχείο που περιείχε τη ζωντανή γαρίδα πάνω από τη φλόγα ενός λύχνου Bunsen αρχίζοντας έτσι τη διαδικασία ψησίματος της γαρίδας. Όταν η γαρίδα έπαψε να ζει τα καταγραφικά μηχανήματα της λειτουργίας του φυλλόδεντρου κατέγραψαν μια ευθεία γραμμή δείχνοντας έτσι ότι το φυλλόδεντρο, τη στιγμή που έπαψε να ζει ένας άλλος οργανισμός, το “ αισθάνθηκε ” έντονα.

Όλα διαποτίζουν τα πάντα. Παρ’ όλο του ότι η ανθρώπινη φύση προσπαθεί να κατατάξει, να ταξινομήσει και να υποδιαιρέσει τα διάφορα φαινόμενα, κάθε υποδιαίρεση προκύπτει αναγκαστικά τεχνητή και όλη η φύση δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα απέραντο αδιάλειπτο και συνεχές δίχτυ.

Σε ένα ολογραφικό σύμπαν ακόμη ο χρόνος και ο χώρος δεν θα αποτελούσαν πλέον θεμελιακές αρχές. Έννοιες όπως ο τόπος συντρίβονται , αφανίζονται αναφερόμενες σε ένα σύμπαν όπου τίποτε δεν είναι χωρισμένο από το υπόλοιπο, επομένως και ο χρόνος αλλά και ο τρισδιάστατος χώρος ( όπως οι εικόνες του χρυσόψαρου στις δύο οθόνες ) θα πρέπει να ερμηνευθούν ως απλές προβολές ενός συστήματος που είναι ακόμη πιο σύνθετο.

Στο βαθύτερο επίπεδό της η πραγματικότητα δεν είναι άλλο παρά ένα είδος υπέρ-ολογραφήματος όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνυπάρχουν συγχρόνως.

Κάποτε όταν η τεχνολογία μας δώσει τα κατάλληλα όργανα θα μπορούμε να οδηγούμαστε σ’ εκείνο το επίπεδο πραγματικότητας ώστε να βλέπομε σκηνές από το παρελθόν μας που από καιρό έχουμε ξεχάσει.

Τι άλλο θα μπορούσε να περιέχει το υπέρ - ολογράφημα παραμένει μια ερώτηση χωρίς απάντηση. Υποθετικά, δεχόμενοι ότι αυτό υπάρχει, θα μπορούσε να περιέχει κάθε υποατομικό σωμάτιο που υπάρχει, που υπήρξε και που θα υπάρξει και ακόμη κάθε δυνατή μορφή της ύλης και της ενέργειας, από τις νιφάδες του χιονιού μέχρι τα άστρα και τους γαλαξίες , από τις φάλαινες μέχρι τις ακτίνες γάμα (γ) .Πρέπει να το φαντασθούμε ως μια απέραντη κοσμική αποθήκη του όλου εκείνου που υπάρχει.

Αν είναι αλήθεια ότι το σύμπαν είναι συγκροτημένο σύμφωνα με ολογραφικές αρχές προκύπτει ότι και το σύμπαν έχει ιδιότητες μη τοπικού χαρακτήρα και επομένως κάθε σωμάτιο που υπάρχει περιέχει μέσα του την εικόνα του όλου. Επομένως όλες οι εκδηλώσεις της ζωής προέρχονται από μια μοναδική πηγή αιτιότητας που περιέχει κάθε άτομο στο σύμπαν. Από τα υποατομικά σωμάτια μέχρι του γαλαξίες γίγαντες, όλα είναι συγχρόνως απειροστικό μέρος της ολότητας του όλου.

-----------------------------------------------------------------------------------------
Δισεκατομμύρια πληροφοριών…
-----------------------------------------------------------------------------------------
Ο νευροφυσιολόγος , Karl Pribram, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Stanford, ερευνώντας τις λειτουργίες του εγκεφάλου, πείσθηκε για την ολογραφική φύση της πραγματικότητας. Πολυάριθμες μελέτες απέδειξαν ότι οι αναμνήσεις οριοθετούνται σε καθορισμένες ζώνες του εγκεφάλου. Από τα σχετικά πειράματα κανένα δεν μπόρεσε να εξηγήσει ποιος μηχανισμός έκανε δυνατή τη διατήρηση των αναμνήσεων στον ανθρώπινο εγκέφαλο, μέχρι που ο Pribram εφάρμοσε σ΄ αυτήν την έρευνα τις αρχές της ολογραφίας. Ο καθηγητής Pribram υποστηρίζει ότι οι αναμνήσεις δεν αποθηκεύονται στους νευρώνες ή σε μικρές ομάδες των νευρώνων αλλά στη σχηματογραφία των νευρικών ερεθισμών που διασταυρώνονται και διαπερνούν όλο τον εγκέφαλο, όπως ακριβώς η σχηματογραφία των ακτίνων Laser που διασταυρώνονται και διαπερνούν σε όλη την επιφάνεια του τμήματος του φωτογραφικού φιλμ που περιέχει την ολογραφική εικόνα.

Επομένως ο εγκέφαλος λειτουργεί ως ένα ολόγραμμα και η θεωρία του Pribram θα μπορούσε να εξηγήσει πως ο εγκέφαλος κατορθώνει να αποθηκεύει μια τόσο μεγάλη ποσότητα αναμνήσεων και δεδομένων σε ένα τόσο περιορισμένο χώρο.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατά τους ειδικούς μπορεί να αποθηκεύσει περίπου 10 δισεκατομμύρια πληροφοριών κατά τη διάρκεια μιας μέσης ζωής, που ισοδυναμούν περίπου με 8 εκδόσεις μιας μεγάλης εγκυκλοπαίδειας.

Ακόμη, τα ολογράμματα έχουν την καταπληκτική ιδιότητα να απομνημονεύουν , πράγματι αλλάζοντας απλώς τη γωνία με την οποία οι δύο ακτίνες Laser βλέπουν ένα φωτογραφικό φιλμ, μπορεί να αποθηκευθούν εκατομμύρια πληροφοριών σε ένα μόνο κυβικό εκατοστό χώρου.


Οι ανατολικές θρησκείες και φιλοσοφίες υποστηρίζουν ότι ο υλικός κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση.

Εμείς οι ίδιοι νομίζομε ότι είμαστε φυσικές οντότητες που κινούνται σε ένα φυσικό κόσμο, αλλά αυτό είναι καθαρή ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα είμαστε ένα είδος δεκτών που κολυμπούν σε μια απέραντη πολύχρωμη θάλασσα συχνοτήτων και αυτό που δεχόμαστε το μετασχηματίζομε μαγικά σε φυσική πραγματικότητα σε ένα από τα δισεκατομμύρια κόσμων που υπάρχουν στο υπέρ - ολογράφημα.

Η επαναστατική αυτή έννοια της πραγματικότητας πήρε το όνομα των Ελληνικών λέξεων « ολογραφικό παράδειγμα » που αν και πολλοί επιστήμονες την δέχτηκαν με σκεπτικισμό, ενθουσίασε πολλούς άλλους. Μια μικρή ομάδα επιστημόνων, που συνεχώς αυξάνεται, είναι πεπεισμένη ότι πρόκειται για το πιο φροντισμένο μοντέλο της πραγματικότητας στο οποίο έφτασε μέχρι τώρα η επιστήμη. Αν ο νους είναι πραγματικά μέρος μιας συνέχειας ( continuum), ενός λαβυρίνθου που συνδέεται όχι μόνο με κάθε άλλο νου που υπήρξε ή που υπάρχει , αλλά και με κάθε άτομο, οργανισμό ή ζώνη στην απεραντοσύνη του χώρου και με τον ίδιο τον χρόνο, το γεγονός ότι ο νους αυτός μπορεί να κάνει επιδρομές σ’ αυτό το λαβύρινθο και να μας επιτρέπει να πειραματιζόμαστε σε εξωσωματικές εμπειρίες , δεν φαίνεται πλέον τόσο παράξενο.


Ακόμη και οι νοερές απεικονίσεις και άλλες εμπειρίες έκτατης πραγματικότητας μπορούν εύκολα να εξηγηθούν αν δεχτούμε την υπόθεση του ολογραφικού σύμπαντος.

Στο βιβλίο του “ Gifts of Unknown Things “, o βιολόγος Lyall Watson περιγράφει την συνάντησή του με μια ιέρεια στην Ινδονησία που ύστερα από ένα τελετουργικό χορό μπόρεσε να εξαφανίσει και να επαναφέρει ένα μικρό δάσος δέντρων.

Αλλά και στο θαυμάσιο βιβλίο του Paramhansa Yagananda. “ αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι “ διαβάζουμε :


Πώς ένα παλάτι παρουσιάσθηκε στα Ιμαλάϊα.

<< ... ένα παμμέγιστο παλάτι που λαμποκοπούσε από χρυσάφι φάνηκε εμπρός μας. -- Άφησε τα μάτια σου να χαρούν την απέραντη αυτή ομορφιά του παλατιού, που δημιουργήθηκε προς τιμή σου. --Πέστε μου παρακαλώ εξηγήστε μου το μυστήριο. Πώς έγινε ; --Ευχαρίστως να σας κατατοπίσω . Στη πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτε το ανεξήγητο σ’ αυτή την υλοποίηση. Ο κόσμος ολόκληρος δεν είναι παρά η σκέψη του Δημιουργού υλοποιημένη. Κι’ αυτός ο βαρύς γήινος όγκος, που ταξιδεύει στο διάστημα, είναι ένα όνειρο, μια σκέψη του Θεού. Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα όπως ακριβώς ο άνθρωπος, στον ύπνο του, αναπαριστά και ζωντανεύει δηλαδή δημιουργεί εκείνο που έχει απλώς στη υποσυνείδητη σκέψη του. Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε, ή μάλλον σχημάτισε τη Γη, απλώς και μόνο μέσα στη σκέψη του , ως σύλληψη μιας ιδέας. Έπειτα παρουσιάσθηκε η ιδέα των μορίων και η σύλληψη της ιδέας προχώρησε. Με το συνδυασμό της ενέργειας αυτής των μορίων, των ατόμων δηλαδή, η ιδέα της σφαίρας πήρε μορφή στερεάς ύλης. Όλα τα μόρια της ύλης συγκρατούνται με τη θέληση του Θεού. Αν ο Θεός αποσύρει ή διακόψει τη θέλησή Του, η Γη θα αποσυντεθεί σε απλή ενέργεια . Με τον τρόπο αυτό η Γη – ιδέα θα παύσει να υπάρχει αντικειμενικά. --Αυτό το παλάτι που λάμπει από χρυσάφι και είναι τόσο καταπληκτικά πλούσια στολισμένο με τιμαλφή, δεν χτίστηκε με την εργασία των ανθρώπων. Το χρυσάφι δεν βγήκε με ανθρώπινο κόπο από τα βάθη της Γης, ούτε τα πολύτιμα πετράδια. Στέκεται εδώ σταθερό και ακλόνητο ως μνημειώδης πρόκληση στην ματαιοδοξία των ανθρώπων. Μια κοινή πέτρα έχει μέσα της το μυστικό της καταπληκτικής ατομικής ενέργειας . Κατά τον ίδιο τρόπο ο μηδαμινώτερος των θνητών αντιπροσωπεύει ένα απόθεμα δυνάμεως που ο καθένας αντλεί από το Θεό >>.

Αν και οι σημερινές γνώσεις της επιστήμης δεν μας επιτρέπουν να εξηγήσομε τα φαινόμενα αυτά των νοερών απεικονίσεων , όμως αυτά τα φαινόμενα γίνονται περισσότερο αποδεκτά όταν δεχτούμε την ολογραφική φύση της πραγματικότητας. Σε ένα ολογραφικό σύμπαν αυτό που δεχόμαστε σαν πραγματικότητα είναι μονάχα ένας λευκός καμβάς που μας περιμένει να του ζωγραφίσομε οποιαδήποτε εικόνα επιθυμούμε.

Αλλά η πλέον εξωφρενική άποψη του ολογραφικού εγκεφαλικού μοντέλου του καθηγητή Pribram είναι εκείνη που προκύπτει ενώνοντας το μοντέλο αυτό με τη θεωρία του Bohm. Αν η πραγματικότητα του κόσμου δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια δευτερεύουσα πραγματικότητα και αυτό που υπάρχει δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ολογραφική δύνη συχνοτήτων και αν ακόμη ο εγκέφαλος είναι μόνο ένα ολόγραμμα που επιλέγει μερικές από τις συχνότητες αυτές μετασχηματίζοντάς τις σε αισθητικές αντιλήψεις, τι μένει από την αντικειμενική πραγματικότητα;

Με απλά λόγια δεν μένει τίποτα, η αντικειμενική πραγματικότητα δεν υπάρχει !



Βασίλης Χατζηγιάννης
καθηγητής Μηχανικής των Ρευστών
και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
του ΑΤΕΙ Κρήτης

Πηγή
http://documentarygr.blogspot.com/2010/10/blog-post_2239.html
Διαβάστε περισσότερα...

Οι ταινίες της εβδομάδας (22 Ωκτωβρίου 2010)

Από cinemanews.gr




Από cine.gr


Νέες Κυκλοφορίες
· En la Ciudad de Sylvia - Στην Πόλη της Σύλβια - AKA : In the City of Sylvia - Dans la Ville de Sylvia (2007)
· Without Borders - Χωρίς Σύνορα (2010)
· Χώρα Προέλευσης - Homeland (2010)
· Resident Evil: Afterlife - Resident Evil: Τρισδιάστατη Απόδραση - AKA : Resident Evil 4 (2010)
· Bal - Μέλι - AKA : Honey (2010)
· The Town (2010)
· Heartless - Σκοτεινή Καρδιά (2009)
· 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (2010)



Πηγή
http://cine।gr/
http://www.cinemanews.gr/v5/index.php

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα θεωρία για τους Μάγια και το 2012!

Η είδηση που σας μεταφέρει το pyles.tv, περιέχει καλά νεά και... κακά νέα! Τα καλά, εχουν να κάνουν με το γεγονός πως είναι πλέον σίγουρο ότι το ημερολόγιο των Μάγια ΔΕΝ τελειώνει τον Δεκέμβριο του 2012 και κατ 'επέκταση, ο κόσμος δεν θα τελειώσει μαζί με αυτό.

Τα... κακά από την άλλη πλευρά είναι ότι, αν το ημερολόγιο δεν τελειώνει το Δεκέμβριο του 2012, κανείς δεν γνωρίζει πότε πραγματικά ολοκληρώνεται! Ή μήπως αυτό έχει ήδη συμβεί;


Το ημερολόγιο των Μάγια, διαβάζεται λάθος!

Η νεά θεωρία διατυπώνεται στο βιβλίο με τίτλο "Ημερολόγια και Χρόνια ΙΙ: Αστρονομία και Χρόνος στον αρχαίο και μεσαιωνικό κόσμο" (Oxbow Books, 2010) και σύμφωνα με αυτήν είναι σαφές ότι η μετατροπή των ημερομηνιών του ημερολογίου των Μάγιας, σε σύγχρονα ημερολόγια, έχει μία απόκλιση εως και 50 χρόνων.

Αυτό σημαίνει ότι - ακόμη κι αν δεχτούμε τα περί προφητειών για το τέλος του κόσμου-, αυτό σίγουρα δεν θα συμβεί στις 31 Δεκεμβρίου. Το ερώτημα που προκύπτει είναι "πότε θα συμβει;".

Η μία απάντηση είναι "ποτέ"! Αν ανήκετε σε αυτούς που την ασπάζονται, τότε δεν έχετε λόγο να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο. Αν όμως δεν είστε και απολύτως σίγουρος, τότε ρίξτε μια ματιά στα όσα υποστηρίζει το βιβλίο.

Πού στηρίζει τη θεωρία του ο καθηγητής

Ο συγγραφέας του βιβλίου, Τζεράρντο Αλντάνα, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, αφού μελέτησε δεκάδες έγγραφα γραμμένα στην γλώσσα των Μάγια, απομόνωσε από αυτά διάφορα αστρονομικά γεγονότα. Στη συνέχεια, προχώρησε στην ταυτοποίησή τους με βάση το Γρηγοριαννό ημερολόγιο και διαπίστωσε ότι τα περισσότερα δεν ανταποκρίνονταν σε πραγματικά περιστατικά .

Κατά τη γνώμη του αυτό οφείλεται στο ότι μέχρι σήμερα οι περισσότεροι μελετητές έχουν αντιστοιχίσει το ημερολόγιο των Μάγια με τα σύγχρονα, χρησιμοποιώντας την μέθοδο με την ονομασία "GMT σταθερά". Δηλαδή έναν ευρέως αποδεκτό συντελεστή μετατροπής που πήρε το όνομά του από τα αρχικά των δημιουργών του: Goodman, Martinez, Thompson.

"Εχουν ερμηνευθεί λάθος, αστρονομικά γεγονότα της εποχής των Μάγια"

Σύμφωνα με τον Τζεράρντο Αλντάνα, η εγκυρότητα αυτού του παράγοντα συσχέτισης είναι υπό αμφισβήτηση, λόγω πιθανής εσφαλμένης ταυτοποίησης διαφόρων αρχαίων αστρονομικών γεγονότων.

Οπως εξηγεί ο ίδιος "οι Μάγια ήταν άτομα υψηλής εξειδίκευσης αστρονόμοι που τηρούσαν λεπτομερή αρχεία του νυχτερινού ουρανού. Κατέγραφαν αναλυτικά της φάσης της Σελήνης, τις εκλείψεις, ακόμη και την κίνηση της Αφροδίτης. Στην πραγματικότητα, ο κύκλος της Αφροδίτης ήταν ένα σημαντικό χρονοδιάγραμμα για τους Μάγια. Αυτό το στοιχείο, δεν έχει ερμηνευτεί σωστά μέχρι σήμερα, οδηγώντας σε λάθος ημερομηνίες".

Κι αν το ημερολόγιο έχει ΗΔΗ τελειώσει!

Εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, λέει ο συγγραφέας, είναι σίγουρο ότι -ακόμη κι αν υπήρχε προφητεία των Μάγια για τη "συντέλεια"- αυτή δεν αναφέρεται στον Δεκέμβριο του 2012! Το λάθος μπορεί να κυμαίνεται από 60 μέρες μέχρι και 50 χρόνια!

Και αν μεν είναι ΜΕΤΑ, τότε απλώς οι λάτρεις του 2012, θα μεταθέσουν για αργότερα "το τέλος του κόσμου". Αν όμως είναι ΠΡΙΝ, τότε είναι πολύ πιθανό το ημερολόγιο των Μάγιας να έχει ΗΔΗ τελειώσει!

Ο καθηγητής πάντως, υποστηρίζει ότι απαιτούνται αρκετές μελέτες ακόμη για να ανακοινώσει τα συμπεράσματά του με ημερομηνίες και στοιχεία. Μέχρι τότε, "Ψηφίστε στο poll του pyles.tv: τι πιστεύετε ότι θα συμβεί το 2012;"

Πηγή
http://www.pyles.tv/News/theories-synomosias/mayans_new.aspx
Διαβάστε περισσότερα...