Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Τι θέλουν να αποφύγουν οι ΗΠΑ στη Συρία

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας*
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η απόφαση για την επίθεση ή μη της Δύσης στη Συρία απέχει μερικές ημέρες ή και ώρες. Από στρατιωτικής άποψης οι ικανότητες των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων είναι τέτοιες που καθιστούν παρόμοια ενέργεια εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Μεταξύ των άλλων, συστήματα παράκτιας άμυνας και αντιαεροπορικά όπλα υψηλής τεχνολογίας μπορεί να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στους επιτιθέμενους. Αιχμή του δόρατος της συριακής παράκτιας άμυνας είναι το ρωσικό σύστημα K – 300P Bastion με υπερηχητικούς πυραύλους εδάφους – επιφανείας P – 800 Yakhont, το βεληνεκές των οποίων ξεπερνά τα 250 χλμ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εφημερίδα New York Times στις 16 Μαΐου 2013 ανέφερε ότι η Συρία έχει παραλάβει προσφάτως και επιπρόσθετους πυραύλους Yakhont με βελτιωμένους αισθητήρες. Η Συρία έχει επισήμως αποκτήσει πυραύλους Yakhont το 2011 αλλά τώρα αναφερόμαστε σε πιο σύγχρονες εκδόσεις. Οποιοδήποτε πολεμικό πλοίο μπει στην εμβέλεια των πυραύλων αυτών θέτει τον εαυτό του σε θανάσιμο κίνδυνο.

Το πιο επικίνδυνο όπλο παράκτιας άμυνας της Συριακής Αεροπορίας είναι πιθανώς οι, επίσης ρωσικής κατασκευής, υπερηχητικοί πύραυλοι εναντίον πλοίων Kh – 31A και η αντιραντάρ παραλλαγή τους Kh – 31P (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, AS – 17 ‘Krypton’). Οι τελευταίοι είναι εξειδικευμένοι στο να προσβάλλουν τα ραντάρ AN/SPY – 1 του ναυτικού συστήματος αεράμυνας Aegis, τα οποία διαθέτουν τα αμερικανικά αντιτορπιλικά Arleigh Burke και τα καταδρομικά Ticonderoga.
Ο Kh – 31P χρησιμοποιεί αυλωθητή και επιτυγχάνει ταχύτητα 2,94 Mach. Ο Kh – 31P έχει βεληνεκές 110 χλμ και ο Kh – 31 εβδομήντα χλμ και πιθανώς τοποθετούνται στα βομβαρδιστικά Sukhoi Su – 24ΜΚ ‘Fencer’ που διαθέτει η Συρία. Ας μην μπει κανείς στον πειρασμό να υποθέσει ότι τα αεροσκάφη αυτά δεν θα έχουν καμιά πιθανότητα επιβίωσης έναντι των αεροπορικών δυνάμεων που θα προστατεύουν τα αμερικανικά πολεμικά. Σε αιφνιδιαστικές επιθέσεις hit – and – run είναι πιθανόν μαχητικά αεροσκάφη που θα πετούν με υψηλή υπερηχητική ταχύτητα να διανύσουν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μια απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων, να εκτοξεύσουν εν συνεχεία τους υπερηχητικούς πυραύλους τους από απόσταση ασφαλείας και να διαφύγουν γρήγορα ξανά προς τη Συρία, ξεφεύγοντας από τα αμερικανικά καταδιωκτικά. Σε ό,τι αφορά την αντιαεροπορική άμυνα οι συριακές δυνάμεις έχουν προμηθευτεί πυραυλικά συστήματα S – 300 στη βελτιωμένη έκδοση PMU – 2, χωρίς όμως να είναι 100% σίγουρο ότι τα έχουν παραλάβει. Αυτά που σίγουρα υπάρχουν είναι το BUK M2 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 17 ‘Grizzly’), με βεληνεκές που ξεπερνά τα 50 χλμ, και το Pantsir S1 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 22 ‘Greyhound’) με βεληνεκές που φθάνει τα 20 χλμ, αμφότερα ρωσικής κατασκευής και υψηλής τεχνολογίας. Ιδιαίτερα δε το δεύτερο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και εκτιμάται ότι αποτελεί το πληρέστερο αντιαεροπορικό βραχέος βεληνεκούς (SHORAD) στον πλανήτη, εξειδικευμένο για την αντιμετώπιση αεροσκαφών stealth χάρη στο εξελιγμένο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης που διαθέτει. Φήμες σύμφωνα με τις οποίες η Συρία έχει παραλάβει S – 400 δεν φαίνεται να ευσταθούν. Στο κατώτερο μέρος του φάσματος της αντιαεροπορικής άμυνας οι συριακές δυνάμεις διαθέτουν πλήθος φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων (MANPADS) διαφόρων τύπων και διαμορφώσεων. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι τελευταίας γενεάς Igla – S (SA – 24) ρωσικής κατασκευής, οι οποίοι από πολλούς θεωρούνται ανώτεροι των αμερικανικών Stinger. Επίσης, υπάρχουν πληροφορίες ότι η Ρωσία έχει εφοδιάσει τη Συρία με το σύστημα υποκλοπής ηλεκτρονικών πληροφοριών (ELINT) IL222 Avtobaza, το οποίο χρησιμοποιείται σε ρόλους αεράμυνας για τον εντοπισμό ραντάρ και είναι εποχούμενο. Το ίδιο σύστημα έχει πωληθεί στο Ιράν και έχει υποστηριχθεί ότι ήταν υπεύθυνο για την αναγκαστική προσγείωση του αμερικανικού stealth μη επανδρωμένου αεροχήματος RQ – 170 στις 4 Δεκεμβρίου 2011, κάτι ωστόσο που ειδικοί εκτιμούν ότι δεν μπορεί να είναι αληθές, δεδομένης της παθητικής λειτουργίας του Avtobaza. Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά πιθανόν ότι μπορεί να εντοπίζει αεροσκάφη stealth.
Αυτή η πυκνή και πολυστρωματική άμυνα καθιστά εξαιρετικά παρακινδυνευμένη την προσβολή της Συρίας με μαχητικά αεροσκάφη. Κατά συνέπεια, το πιο πιθανόν είναι ότι αν διεξαχθεί επίθεση αυτή θα είναι με μπαράζ πυραύλων cruise, κυρίως τακτικούς Tomahawk, από πολεμικά πλοία επιφανείας και υποβρύχια, τόσο αμερικανικά όσο και βρετανικά. Σε αυτήν την περίπτωση τα πλοία αυτά, ιδιαίτερα τα επιφανείας, θα πρέπει να βρίσκονται σε αποστάσεις αρκετών εκατοντάδων ή και χιλιάδων χλμ από τις ακτές της Συρίας ώστε να επιχειρούν με ασφάλεια και να είναι εκτός του βεληνεκούς των Yakhont και των Kh – 31. Άρα, αναφερόμαστε ουσιαστικά σε μια επίθεση χαμηλών γεωστρατηγικών στοχοθετήσεων που θα προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα αλλά μικρή ουσία όσον αφορά τη μείωση των στρατιωτικών ικανοτήτων του καθεστώτος Άσαντ. Σε περίπτωση που οι αμερικανικές δυνάμεις αποφασίσουν να προχωρήσουν σε αποστολές καταστολής και καταστροφής της συριακής αεράμυνας (SEAD και DEAD αντιστοίχως) τότε αυτό θα σημαίνει ότι θα εγκλωβιστούν σε ένα επίπονο και επικίνδυνο έργο και αυτό θα αποτελεί σοβαρή ένδειξη ότι δεν επιθυμούν απλώς την «τιμωρία» του καθεστώτος Άσαντ, έστω και συμβολικό επίπεδο, για την υποτιθέμενη χρήση χημικών όπλων αλλά την ανατροπή του. Βέβαια, κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί για μια σειρά από λόγους η ανάλυση των οποίων ξεφεύγει από τα όρια αυτού του κειμένου.
Αξίζει να επισημανθεί ότι οι μέχρι τώρα πολεμικές επιχειρήσεις δεν έχουν επηρεάσει τα συστήματα υψηλής τεχνολογίας της συριακής αεράμυνας αν και το δίκτυο των παλαιότερων πυραύλων και των ραντάρ έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από τη δράση των ανταρτών. Για παράδειγμα, στις 2 Νοεμβρίου 2012 αντάρτες κατέλαβαν μια βάση ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στη βορειοδυτική Συρία. Η βάση βρίσκεται περίπου πέντε χλμ νότια της πόλης Salaqin της επαρχίας Idlib. Η περιοχή είναι ιδανική για την κάλυψη του εναέριου χώρου πάνω από την τουρκική επαρχία Χατάι και την ανατολική Μεσόγειο. Στη βάση βρίσκονταν έξι ραντάρ, με βάση τα βίντεο που ανέβασαν στο ίντερνετ οι αντάρτες. Δύο ραντάρ επιτήρησης τύπου P – 18 ‘Spoon Rest’ και άλλα δύο P – 19 ‘Flat Face B,’ ένα ραντάρ προσδιορισμού υψομέτρου PRV – 11 ‘Side Net’ και άλλο ένα επίσης προσδιορισμού υψομέτρου PRV – 09 ‘Thin Skin’ καθώς και μια κεραία IFF NRZ – 12. Τον Ιούνιο του 2012 μια άλλη βάση ραντάρ αεράμυνας της Συρίας κατελήφθη από αντάρτες. Η βάση αυτή περιελάμβανε ένα ραντάρ Ρ – 18, ένα άλλο που φαίνεται να είναι κινεζικής κατασκευής Type 120 καθώς και ένα NRZ – 12. Τον Ιούνιο του 2012 οι αντάρτες κατέλαβαν επίσης μια βάση αντιαεροπορικών πυραύλων S – 75 (SA – 2 ‘Guideline’) βόρεια της Homs, μια δεύτερη στη Halab τον Οκτώβριο του 2012 και μια Τρίτη πάλι τον Οκτώβριο στην περιοχή Al Ghutah, ανατολικά της Δαμασκού. Στις βάσεις αυτές βρίσκονταν πυραυλικά συστήματα S – 75, S – 125 (SA – 3 ‘Goa’) και S – 200 (SA – 5 ‘Gammon’) παλαιάς τεχνολογίας.

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το τελευταίο του βιβλίο «Η Στρατιωτική Άνοδος της Κίνας και η Γεωπολιτική του Πολέμου στη Μέση Ανατολή», κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις Λιβάνη και από αυτό προέρχονται κατά κύριο λόγο οι πληροφορίες που παρατίθενται στο παρόν άρθρο.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

«Πάντα κατ' αριθμό γίγνονται»

Σύμφωνα με το Φιλόλαο (Στοβαίου, Εκλ. Ι, 8) η φύση των αριθμών είναι γνωμική, ηγεμονική και διδασκαλική, δηλαδή διαλογιζόμενοι και μεταχειριζόμενοι τους αριθμούς ως σύμβολα δυνάμεθα να αποκτήσουμε συνείδηση εννοιών εκτός των ορίων του ανθρωπίνου επιστητού.
Ο Πλωτίνος (Εννεάδες) θεωρεί, ότι εκ του πλήθους των αντικειμένων ο νους αντιλαμβάνεται την ποσότητα, την ποιότητα και την κατηγορία των αριθμών που παράγουν τις έννοιες και τις ιδέες.
Ο Αριστοτέλης (Μετά τα φυσικά 1081) προβαίνει στην απόδειξη ότι οι ιδέες είναι αριθμοί: «ει δε μη εισίν αριθμοί αι ιδέαι ουδ' όλως οιόν τε αυτάς είναι, εκ τίνων γαρ έσονται αρχών αι ιδέαι».Ο Πλάτων (Τίμαιος) αναφέρει, ότι ο αριθμός είναι το αίτιο της Παγκόσμιας Αρμονίας και της παραγωγής των Πάντων.
Ο Πλούταρχος μας πληροφορεί (Στοβαίος, ανθολ.), ότι ο Πυθαγόρας επέδειξε μεγάλη σπουδή προς τους αριθμούς. Τις γεννήσεις των ζώων, τις περιόδους κινήσεως των αστέρων, επιπλέον και τους θεούς ανήγε σε αριθμούς.

Ο Συριανός, διδάσκαλος του Πρόκλου και διάδοχος της Πλατωνικής Ακαδημίας (Αριστοτ. Μετά τα φυσικά), σχολιάζει ότι οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν τους αριθμούς ειδητικούς, ότι δηλαδή οι αριθμοί έχουν σημασία ενδεικτική του είδους, της ποιότητος και όχι μόνον της ποσότητος των όντων.
Ποιός όμως εισήγαγε στην ανθρώπινη διανόηση τη δοξασία ότι οι αριθμοί εκφράζουν ιδέες;
Ο Πρόκλος κάνει μνεία για τον «Ορφικόν ύμνον εις τους αριθμούς» (Προκλ. εις Πλάτωνος Πολιτεία ΙΙ 169,25) του οποίου ελάχιστα αποσπάσματα σώζονται σε διάφορους συγγραφείς. Όπως δε φαίνεται από τα σχόλια των συγγραφέων, πρώτος ο Ορφεύς αντιστοίχισε νοητές αρχές και αριθμούς αναγνωρίζοντας ότι με τους αριθμούς και τις ιδιότητές τους μπορεί να εκφράσει τις άρρητες πνευματικές αρχές.
Ο Συριανός γράφει χαρακτηριστικά, ότι οι Πυθαγόρειοι παρέλαβαν από τον Ορφέα τις θεολογικές αρχές των νοητών και νοερών αριθμών, τις επεξέτειναν στο μέγιστο και εξέφρασαν την κυριαρχία τους μέχρι και στα αισθητά αντικείμενα, είχαν δε πρόχειρο το απόφθεγμα «τα πάντα μοιάζουν σε αριθμό».

Ο Νεοπλατωνικός Ιάμβλιχος, στο πλήρες και συνοπτικό σύγγραμμά του «Θεολογούμενα της Αριθμητικής», αποκαλύπτει τη μυστική σημασία των αριθμών.
Ερευνώντας κάποιος τους αρχαίους συγγραφείς για τη σημασία των αριθμών από το 1 έως το 10 καταγράφει τα εξής:
Μ ο ν ά ς
(εκ του μένειν)
Κατά τον Ιωάννη τον Λυδό, ο Ορφεύς, αποκαλεί τον αριθμό 1 Αγυιέα δηλαδή αδιαίρετον. Αγυιεύς, ήταν ένα από τα επίθετα του Απόλλωνος. Επίσης ο Πλούταρχος και ο Πλωτίνος αναφέρουν ότι ο Πυθαγόρας ονόμαζε τη μονάδα Απόλλωνα.
Ακόμη ο Ιωάννης ο Λυδός αναφέρει, ότι ο Πυθαγόρας αποκαλούσε τη Μονάδα Υπεριονίδη, επίθετο και αυτό του Απόλλωνα.
Ο Νικόμαχος ο Γερασηνός διαβεβαιώνει, ότι ο θεός προσαρμόζεται προς τη Μονάδα, διότι υπάρχουν εν σπέρματι όλα τα όντα στη Φύση όπως αυτή στον Αριθμό.
Ο Φώτιος (κατά Νικομάχου) μας πληροφορεί, ότι οι Πυθαγόρειοι τη Μονάδα την αποκαλούσαν Νου.
Ο Αριστοτέλης και ο Αρχύτας την ονόμαζαν αρενόθηλυ, ο Ιάμβλιχος αίτιο της αλήθειας, ο Πρόκλος (Πλατ. Θεολογία) την ονόμαζε Ζεύς, ενώ ο
Εμπεδοκλής, ο Παρμενίδης και ο Σιμπλίκιος (Περί Ουρανού), Εστίαν ή πυρ εν τω κέντρω της Γής.
Τέλος , ο Ησύχιος αποκαλεί τη Μονάδα Πολυώνυμο, δηλαδή ότι είναι τα πάντα προ των πάντων.
Δ υ ά ς
(εκ του διιέναι, δηλαδή διαπερνάν και
εκ του διαπορεύεσθαι δηλαδή διαβαίνειν)
Ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Πυθαγόρας την αποκαλούσε Άρτεμις.
Ο Νεοπλατωνικός φιλόσοφος Ανατόλιος, διδάσκαλος του Ιάμβλιχου τη Δυάδα ονόμαζε κίνηση, γένεση, μεταβολή, διαίρεση.
Ο Πλάτων (Θεαίτητος) την ονόμαζε ύλη.
Ο Ιάμβλιχος Φύση, ο Νικόμαχος αίτιο της ανομοιότητος, ο Σιμπλίκιος χάος, ο Πρόκλος έρως.
Τέλος ο Συριανός αναφέρεται, ότι οι Πυθαγόρειοι αποκαλούσαν τη Δυάδα Τόλμη, επειδή πρώτα αυτή αποχωρίσθη από τη Μονάδα.
Τ ρ ι ά ς
Κατά τον Πλούταρχο, οι Πυθαγόρειοι παρομοίαζαν την Τριάδα με τον Άρη.
Ο Ερμείας (Ερμείας εις Πλατ. Φαίδρον), την ονόμαζε τέλειο αριθμό διότι η Τριάς περιλαμβάνει την αρχή, το μέσο και το τέλος.
Ο Ιωάννης ο Λυδός θεωρούσε, ότι η Τριάς άρχει δε όλους τους αριθμούς, φέροντας ως παράδειγμα την Ορφική αντίληψη για τις τρεις πρώτες αρχές της γεννήσεως, δηλαδή το ουράνιο, το επίγειο και εκείνο που υπάρχει μεταξύ τους.
Κατά τον Ανατόλιο επίσης είναι ο πρώτος τέλειος αριθμός και ονόμαζε την Τριάδα, πλήρης.
Κατά το Νικόμαχο η Τριάδα εκφράζει τη φιλία, την ειρήνη, την αρμονία, την ομόνοια και το γάμο, ενώ κατά τον Ιάμβλιχο, τη φρόνηση και τη σύνεση.
Ο Φώτιος (κατά Νικομάχου) αναφέρεται, ότι οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν την Τριάδα την αιτία της συμβουλής, της νόησης, της γέννησης, ως διδασκάλισσα της μουσικής, και ως διδάσκουσα τη γεωμετρία και την αστρονομία.
Ο Αριστοτέλης (Περί Ουρανού) θεωρεί, ότι η Τριάς είναι το αίτιον της αναλογίας διότι εκφράζει την αρχή, το μέσον και το τέλος.
Τέλος ο Πρόκλος αποκαλεί την Τριάδα, «τον πρώτο ενεργεία περιττό αριθμό» διότι ο αριθμός αυξάνεται περισσότερο δια πολλαπλασιασμού ή δια προσθέσεως.
Τ ε τ ρ ά ς
Κατά τον Πλούταρχο, αναπαριστά τον Ερμή, ενώ ο Πρόκλος (Προκλ. εις Πολιτ.) ονομάζει το θεό τετραυγέα, τετρακέρατον.
Ο Ερμείας αναφέρει, ότι ο Φάνης είναι Τετράς, ενώ ο Ορφέας θεωρεί ότι είναι το αίτιο της δημιουργίας. Ο Ολυμπιόδωρος επισφραγίζει την αντίληψη αυτή με την αναφορά του στα τέσσερα στοιχεία, πυρ, αήρ, ύδωρ και γη (Ολυμπ.εις Πλατ.Φαιδ.).
Στη συνέχεια ο Αριστοτέλης διέκρινε τα τέσσερα παράγωγά τους, δηλαδή, το θερμό, το ψυχρό, το υγρό και το ξηρό.
Ο Πυθαγόρας (Περί Θεών), αντιλαμβάνεται τέσσερις κλίμακες προς τη κατάκτηση της σοφίας: την αριθμητική, τη φυσική, τη γεωμετρία και την αστρονομία.
Ο Εμπεδοκλής και ο Πυθαγόρας θεωρούσαν ιερή την Τετρακτύ διότι προστιθέμενοι οι τέσσερεις πρώτοι αριθμοί 1+2+3+4 αθροίζουν τη Δεκάδα.
Ο Ιάμβλιχος παρατηρεί τις τέσσερεις εποχές του έτους, τις τέσσερεις βασικές αρετές και τους τέσσερεις ορίζοντες, ενώ ο Φιλόλαος (Περί Φύσεως) αναφέρει τις τέσσερεις αρχές του λογικού Ζώου, ήτοι τον εγκέφαλο, την καρδιά, τον ομφαλό και το γεννητικό όργανο.
Οι Πυθαγόρειοι ακόμα ονόμαζαν την Τετράδα, Κλειδούχο της Φύσεως, ο Ανατόλιος Δικαιοσύνη και ο Ιπποκράτης θεωρούσε, ότι η Τετράς μαζί με την Επτάδα συμμετέχουν σε όλη την κίνηση του Σύμπαντος.
Π ε ν τ ά ς
Κατά τον Πλούταρχο αναπαριστά το θεό Δία.
Κατά τον Πλάτωνα πέντε είναι τα στερεά σχήματα: η πυραμίς, ο κύβος, το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο και το εικοσάεδρο.
Κατά τον Ανατόλιο η Πεντάς πρώτη περιέλαβε τις αρχέτυπες μορφές όλων των αριθμών, δηλαδή του 2 του πρώτου άρτιου και του 3 του πρώτου περιττού.
Ο Νικόμαχος ο Γερασηνός αποκάλεσε τη Πεντάδα πρόνοια, ενώ ο Ιάμβλιχος νέμεσις.
Ο Μέγυλλος στο «Περί Αριθμών» έργο του ονομάζει την Πεντάδα τροποποίηση και αφιλονεικία.
Τέλος, πέντε είναι οι πλανήτες εκτός του Ήλιου και της Σελήνης, πέντε τα δάκτυλα, πέντε οι αισθήσεις (όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή) και πέντε οι παράλληλοι κύκλοι στον ουρανό, ήτοι ο ισημερινός, ο θερινός, ο χειμερινός, ο αρκτικός και ο ανταρκτικός.
Ε ξ ά ς
Κατά τον Πλούταρχο την Εξάδα ο Πυθαγόρας την ονόμαζε Αφροδίτη, ωραιότητα και αρμονία.
Κατά τον Ιάμβλιχο, οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν την Εξάδα Ολομέλεια όπως και ο Ορφεύς, επειδή, το παν καθ' ολοκληρία σύμφωνα με αυτήν έχει διαμερισθεί και αρμονικά υπάρχει.
Επίσης ο Πυθαγόρας την αποκαλούσε ένωση και ο Ορφεύς (σύμφωνα με τον Ιωάννη τον Λυδό) «γεννού ίλεως ένδοξε αριθμέ, πατέρα θεών, πατέρα ανθρώπων».
Ο Ανατόλιος θεωρεί την Εξάδα τον πρώτο τέλειο αριθμό, διότι μετρείται δια των μερών της, εφ' όσον αποτελείται από τη μονάδα, τη δυάδα και την τριάδα.
Τέλος, ο Πλάτων και ο Αρισταίος ο Πυθαγόρειος συσχέτιζαν την εξάδα με την ψυχή και την αρμονία.
Ε π τ ά ς
Κατά τον Πλούταρχο οι Πυθαγόρειοι απεικόνιζαν στην Επτάδα την Αθηνά.
Ο Νικόμαχος ο Γερασινός την ονόμαζε αγέλη δηλαδή ομάς, ο Ιάμβλιχος σεβασμία, από τη σεπτάδα.
Ο Πρόκλος (Προκλ. εις Πλατ. Τιμ) αναφέρει, ότι «η Μονάς και η Επτάς είναι νοεροί αριθμοί και η μεν Μονάς είναι ακριβώς ο νούς, η δε Επτάς είναι το φως του νου. Γι αυτό και ο νους του Κόσμου είναι «μοναδικός και εβδομαδικός», όπως λέγει ο Ορφεύς.
Ο Ανατόλιος ονομάζει τον Επτά Αμήτωρ γιατί δεν προκύπτει εκ του διπλασιασμού ή πολλαπλασιασμού άλλου αριθμού.
Ο Ιάμβλιχος τον ονομάζει παρθένο και τελεσφόρο.
Ο Ιπποκράτης αναφέρει τις επτά περιόδους της ζωής του ανθρώπου: νήπιο, παιδί, έφηβος, νέος, ενήλικος, μεσήλικας και γέρων.
Επτά είναι οι μέρες της εβδομάδος. Επτά οι κινήσεις: πάνω, κάτω, εμπρός, πίσω, δεξιά, αριστερά και κυκλικά. Επτά οπές έχει το ανθρώπινο σώμα: 2 οφθαλμοί, 2 ώτα, 2 ρώθωνες και στόμα. Επτά είναι τα φωνήεντα της αλφαβήτου κ.λ.π.
Ιδιαιτέρως, σε θέματα ιατρικής είχαν ασχοληθεί με πολλές Επτάδες στο ανθρώπινο σώμα ο Ιπποκράτης, ο Στράτων ο Περιπατητικός και ο Διοκλής ο Καρύστιος.
Για τους Πυθαγόρειους ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο αριθμός 28 που του αποκαλούσαν τέλειο γιατί είναι το άθροισμα των αριθμών από το 1 έως το 7, αλλά και πολλαπλάσιος του 7.
Το ενδιαφέρον εγίνετο μεγαλύτερο με τη περίοδο της Σελήνης που αποτελείται από 28 ημέρες και τις τέσσερις φάσεις της, που η κάθε μία διαρκεί 7 ημέρες (4Χ7=28).
Ο κ τ ά ς
Κατά τον Πλούταρχο οι Πυθαγόρειοι καλούσαν τον 8 Ασφάλειος Ποσειδών.
Επίσης κατά τον Ιάμβλιχο η οκτάδα εκφράζει την ασφάλεια και κατά τον Φιλόλαο τον έρωτα, τη φιλία, τη σκέψη και τη φαντασία.
Άξιον σημειώσεως είναι οι παρατηρήσεις για τις 8 σφαίρες του Αλεξανδρινού αστροφυσικού και μαθηματικού Ερατοσθένη.
Ε ν ν ε ά ς
Κατά τον Πλούταρχο οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν την Εννεάδα Περσεφόνη.
Κατά τον Ιάμβλιχο, ο Ορφεύς και Πυθαγόρας την ονόμαζαν Κουρήτιδα ή Κόρη.
Επίσης ο Πρόκλος συσχετίζει την Εννεάδα με την Κουρητική Τάξη (Προκλ. Πλάτωνος Θεολογ.).
Ο Εννέα είναι ο μεγαλύτερος εντός της δεκάδος αριθμός και το τέλος μιας σειράς. Η λέξη ετυμολογικώς φαίνεται ότι αναφέρεται στην ενάδα (μονάδα) διότι συμπάσχει, με αυτήν και κρατεί το άλλο άκρο (της δεκάδος), έτσι έχει ονομασθεί εννεάς ως εάν να είναι ενάς κατά παραγωγή από τον 1 εντός του οποίου ενός, τα πάντα περιέχονται.
Ενδιαφέρον είναι ότι οι Μούσες ήταν εννέα.
Δ ε κ ά ς
Ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Πυθαγόρας αποκαλούσε τη Δεκάδα Παντέλεια.
Κατά τον Ιάμβλιχο (Θεολ.Αριθ.), οι Πυθαγόρειοι την ονόμαζαν Κόσμο, Ουρανό, Πάνα, Ειμαρμένη, Αιώνα, Κράτος, Ανάγκη κ.λ.π.
Κατά τον Ανατόλιο ονομάζεται κράτος και παντέλεια, διότι ο 10 περιέχει μέσα του πάσα δύναμη τόσο του άρτιου, όσο και του περιττού αριθμού, γιατί ο 10 γεννάται κατόπιν πολλαπλασιασμού αρτίου και περιττού αριθμού δηλαδή 2Χ5=10.
Ο Συριανός (Συριαν. εις Αριστ. Μεταφ.) παραθέτει τον «Ορφικό ύμνο για τον αριθμό» που αναφέρεται στη Δεκάδα και τη σχέση της με τη Μονάδα και την Τετράδα που αξίζει να αναφερθεί:
«από το άδυτο της αμίαντης μονάδος μπορεί κανείς να φτάσει στην πανίερη τετράδα, η οποία γέννησε τη μητέρα των πάντων που δέχεται τα πάντα, τη σεβαστή που έθεσε όρια περί τα πάντα, την αμετάτρεπτη και ακαταπόνητη, Δεκάδα ιερή αποκαλούν αυτή και οι αθάνατοι θεοί και οι γεννημένοι στη γη άνθρωποι».
Ο τρόπος με τον οποίο προκύπτει η Δεκάς από την Τετράδα δεν είναι άλλος από το άθροισμα 1+2+3+4=10, την ιερή τετρακτύ, των Πυθαγορείων, η οποία είναι Ορφικής προελεύσεως.
Η σημασία της δεκάδος είναι γνωστή ως η βάση του αριθμητικού μας συστήματος. Φαίνεται δε ότι το δεκαδικό σύστημα ακολουθούσαν και οι Ορφικοί, γιατί λέγεται πως ο Ορφέας ονόμαζε τη Δεκάδα «κλαδούχον», γιατί ως κλάδοι οι αριθμοί φυτρώνουν από αυτήν.
Ανακεφαλαιώνοντας,
Η Μονάς είναι ο Θεός, ο Νους, η Ενέργεια από την οποία προήλθε το παν.
Η Δυάς είναι η Ύλη αποτελούμενη από ύδωρ και γη, συμβολίζει δε την αντίθεση.
Η Τριάς είναι ο Χρόνος, ήτοι το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον και ο νόμος τη εκδηλώσεως.
Η Τετράς είναι ο Χώρος και ο Νόμος (η τάξη ή το θεμέλιο) του Κόσμου.
Το Πέντε συμβολίζει τη Ζωή στα έμβια όντα.
Το Έξι συμβολίζει τη Ψυχή στον ουρανό και επίγειο κόσμο.
Το Επτά παριστά το Νόμο της αναπτύξεως ή εξελίξεως.
Το Οκτώ συμβολίζει τον Ισορροπία.
Το Εννέα τον Περιορισμό και την Τελείωση.
Το Δέκα την Επανένωση και την Ολοκλήρωση.
Η λέξη αριθμός προέρχεται από το ρήμα αραρίσκω που σημαίνει συναρμόζω.
Ως ερευνητής του θέματος αυτού, κατερχόμενος στις αρχαίες πηγές προσπάθησα να συναρμόσω τους αρχαίους συγγραφείς για τη μυστική σημασία των αριθμών η οποία θεωρεί:
Ότι οι αριθμοί αποτελούν το θεμέλιο κάθε γνώσης για την γένεση και ανάπτυξη των όντων, καθώς και το κλειδί για την κατανόηση του Κόσμου, που «εγένετο κατ' αριθμόν» και όχι «υπό τον αριθμόν», σύμφωνα με τον Πυθαγόρα.
Ο δε Υιός της Καλλιόπης στο Όρος Παγγαίον είπε: «Η ουσία του αριθμού είναι μεν αρχή προνοούσα για ολόκληρο τον Ουρανό και τη Γη και τη μεταξύ τους φύση, επιπλέον δε και η απαρχή της υπάρξεως και των θείων και των θεών και των δαιμόνων». (Ιαμβλ. Βίος Πυθαγ. 146-147.44, Τ.)
 
 
 

Διαβάστε περισσότερα...

Χρονο - οφθαλμαπάτες ή πώς να βρεθείτε στο παρελθόν

Οι χρονο-οφθαλμαπάτες είναι ένα μυστηριώδες φαινόμενο και ελάχιστα μελετημένο αυτή τη στιγμή, αν και είναι γνωστό στην ανθρωπότητα από αρχαιοτάτων χρόνων. Η πρώτη αναφορά για τις «παράξενες οφθαλμαπάτες» γίνονται σε αρχαίες αιγυπτιακές πηγές. Τι είναι όμως οι χρονο-οφθαλμαπάτες;

Μια οπτική παραίσθηση ή ένα τούνελ του παρελθόντα χρόνου; Στην ερώτηση αυτή, απάντηση στη «Φωνή της Ρωσίας» ο Αλεξάντρ Μαχόφ, φωτογράφος, ο οποίος έρχεται σε άμεση επαφή με αυτό το φαινόμενο:
Για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με τη χρονο-οφθαλμαπάτη κατά τη διάρκεια μιας αποστολής μου στην Κρήτη. Το θέαμα ήταν εκπληκτικό. Αν δεν το είχα δει με τα ίδια μου τα μάτια – δεν θα το πίστευα! Κυριολεκτικά μερικά μέτρα πάνω από τη θάλασσα γινόταν μια πραγματική μάχη. Ακουγόταν μάλιστα ο ήχος των σπαθιών και των αρματωσιών. Πήγα να πιάσω τη φωτογραφική μου μηχανή για να καταγράψω το συμβάν, αλλά η τεχνολογία δεν τα κατάφερε. Στη συνέχεια, ντόπιοι κάτοικοι μου διηγήθηκαν ότι δεν είμαι ο πρώτος που το είδα. Έκτοτε και μέχρι σήμερα «κυνηγώ» της χρονο-οφθαλμαπάτες.

Τη χρονο-οφθαλμαπάτη θα πρέπει να τη διαχωρίζουμε από τη συνήθη οφθαλμαπάτη. Δηλαδή δεν είναι ένα απλό ατμοσφαιρικό φαινόμενο, το οποίο επιτρέπει με τη βοήθεια οπτικών αντανακλάσεων να δει κανείς μετατοπισμένα στο χώρο γεγονότα, τα οποία συμβαίνουν στο παρόν. Η χρονο-οφθαλμαπάτη είναι ορατές μορφές, οι οποίες στην πραγματικότητα συνέβησαν στο παρελθόν, και σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, μπορούν να συμβούν και στο μέλλον.
Ορισμένοι επιστήμονες, οι οποίοι μελετούν το φαινόμενο, υποθέτουν πως οι χρονο-οφθαλμαπάτες είναι ιδιόρρυθμες σήραγγες του χρόνου. Είναι γνωστά περιστατικά, όπου άνθρωποι βρέθηκαν στο εσωτερικό χρονο-οφθαλμαπατών. Στη συνέχεια τις περιέγραψαν σαν κατάσταση πολύ «βασανιστική και καταπιεστική». Είναι πιθανό ότι σε αυτές τις ζώνες έχει αυξηθεί σε εξαιρετικό βαθμό η γεωμαγνητική ακτινοβολία, η οποία και επιδρά καταλυτική στην ανθρώπινη ψυχολογία.
Μία από τις ειδοποιούς διαφορές των χρονο-οφθαλμαπατών είναι η αδυναμία καταγραφής τους σε φωτογραφία, βίντεο ή να καταγραφούν ηχητικά, δηλαδή το φαινόμενο μπορεί να το δει κανείς μόνο με την ανθρώπινη όραση. Υπάρχει μια σειρά υποθέσεων, οι οποίες εξηγούν τη φύση των χρονο-οφθαλμαπατών. Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες έχει διατυπωθεί από τον ερευνητή Χένρι Σιλάνοφ. Σύμφωνα με αυτή, υπάρχει ένα ειδικό πεδίο, το οποίο σαν μαγνητική ταινία καταγράφει όλα τα γεγονότα και τις μορφές. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες μπορείς να κοιτάξεις και να δεις γεγονότα του παρελθόντος. Ο Αλεξάντρ Μαχόφ θεωρεί πως η σοβαρή μελέτη των χρονο-οφθαλμαπατών μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την επιστήμη:
Εγώ ως φωτογράφος λυπάμαι πολύ που στη συγκεκριμένη στιγμή είναι αδύνατο με φυσικά μέσα να καταγραφεί η μυστηριώδης ομορφιά των χρονο-οφθαλμαπατών και να γίνει προσιτή στους ανθρώπους. Είναι πιθανόν, πολλοί να έβλεπαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο αυτή την πραγματικότητα, στην οποία ζούμε. Ο κόσμος είναι πολύ πιο σύνθετος και ενδιαφέρον απ’ ότι νομίζουμε. Ποιος ξέρει, ξαφνικά οι χρονο-οφθαλμαπάτες μπορεί να είναι ιδιότυπες «σήραγγες χρόνου», οι οποίες ενώνουν το παρελθόν με το παρόν.
Χρονο-οθφαλμαπάτες έχουν καταγραφεί και στη Ρωσία – στο Μιασνόι Μπορ, το γνωστό δάσος της περιοχής του Νόβγκοροντ, όπου κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου έγιναν σκληρές μάχες, και όπου σκοτώθηκε πλήθος σοβιετικών και γερμανών στρατιωτών. Για την τοποθεσία όμως αυτή θα μιλήσουμε σε άλλο μας σημείωμα.

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.




Διαβάστε περισσότερα...