
WILD WEST
Διαβάστε περισσότερα...
Απίστευτη τροπή πήρε το φινάλε μιας τσιπουροκατάνυξης στα Τρίκαλα, όταν ήρθε η ώρα να πληρωθεί ο λογαριασμός των 130 περίπου ευρώ…
Παίρνει μόνο ένα λεπτό για να διαβάσετε αυτό... Ένας νευρολόγος λέει ότι, εφόσον ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα σε 3 ώρες τύχει νοσηλείας, μπορεί να αντιστραφεί πλήρως από τις επιπτώσεις του εγκεφαλικού επεισοδίου
Βενετία, η Ιταλική πόλη που βρίσκεται επάνω σε πολυάριθμα μικρά νησιά στη λιμνοθάλασσα της Αδριατικής.
Στρατιωτική παρέλαση στην Κίνα για τον εορτασμό 60 χρόνων κουμουνισμού.
Πάνω από 1.500 Α.Ε. - ΕΠΕ έχουν μεταναστεύσει από τα τέλη του 2009 έως σήμερα, σύμφωνα με την ΕΣΕΕ Της Δημητρας Μανιφαβα
Για να ανοίξει κανείς μια επιχείρηση στην Κύπρο χρειάζεται μόλις 6 διαδικασίες, 8 ημέρες και μηδενικό ελάχιστο κεφάλαιο. Ως γνωστόν, στην Κύπρο μιλούν την ελληνική και επιπλέον από το 2004 η Μεγαλόνησος είναι εταίρος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τέλος, εάν η επιχείρηση πάει καλά κι έχει κέρδη, αυτά θα φορολογηθούν με συντελεστή 10%.
Αδράνεια
Το γιατί λοιπόν όλο και περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις επιλέγουν το τελευταίο διάστημα να μεταναστεύσουν στην Κύπρο ή σε χώρες της Βαλκανικής μόνο απορία δεν προκαλεί. Αυτό που προκαλεί απορία είναι η συνεχιζόμενη αδράνεια της κυβέρνησης, παρά το γεγονός ότι ήδη, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), πάνω από 1.500 Α.Ε. (Aνώνυμες Εταιρείες) και ΕΠΕ (Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης) έχουν μεταναστεύσει από τα τέλη του 2009 έως σήμερα, ενώ εκτιμάται ότι άλλες 150 θα φύγουν εκτός Ελλάδας μέχρι το τέλος του έτους.
Η κυβέρνηση επίσης γνωρίζει ότι πολύ μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι στους κλάδους των αναψυκτικών, των κατασκευών, του καπνού και του λιανεμπορίου, οι οποίοι αποφέρουν σημαντικά έσοδα στα ταμεία του Δημοσίου και απασχολούν χιλιάδες εργαζομένους, σκέφτονται πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο μετεγκατάστασής τους σε γειτονικές χώρες και μάλιστα κάποιοι εξ αυτών έχουν ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, δρομολογήσει τις σχετικές διαδικασίες. Πολλές είναι, εξάλλου, αυτές που τηρούν στάση αναμονής ενόψει του φορολογικού νομοσχεδίου που έχει προαναγγείλει η κυβέρνηση.
Ενας από τους δημοφιλείς προορισμούς για τις ελληνικές επιχειρήσεις, εκτός από την Κύπρο, είναι και η πολύ πιο κοντινή μας Βουλγαρία. Τα κέρδη των επιχειρήσεων στη Βουλγαρία φορολογούνται με συντελεστή 10%, για να συσταθεί μια ΕΠΕ απαιτείται μετοχικό κεφάλαιο 2 λέβα, δηλαδή 1,01 ευρώ, ενώ ήδη από το 2009 η καταχώριση των επιχειρήσεων στα μητρώα γίνεται ηλεκτρονικά. Η Βουλγαρία έχει βεβαίως και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του πολύ χαμηλού εργατικού κόστους (με τον ελάχιστο μισθό να ανέρχεται σε 122,71 ευρώ). Στην Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρξει τόσο χαμηλό εργατικό κόστος. Σε ό,τι αφορά εξάλλου το ποσοστό κάλυψης των ασφαλιστικών εισφορών από πλευράς του εργοδότη, στη Βουλγαρία είναι 20,40%, καθώς η Σόφια αποφάσισε φέτος τη μείωσή τους.
Τουρκία
Στη γειτονική Τουρκία, η οποία αποτελεί και εξαιρετικά μεγάλη αγορά με πολλές προοπτικές, τα κέρδη των επιχειρήσεων φορολογούνται με σχετικά υψηλό συντελεστή, 20%. Ωστόσο, τα πέντε πρώτα χρόνια μιας επένδυσης, αυτή δεν φορολογείται καθόλου. Για να ιδρύσει, εξάλλου, κάποιος μια επιχείρηση στην Τουρκία, χρειάζεται να κάνει μόλις 6 βήματα τα οποία ολοκληρώνονται σε έξι ημέρες και θα του κοστίσει γύρω στα 1.000 ευρώ, ενώ η τραπεζική χρηματοδότηση είναι πολύ ευκολότερη από ό,τι στην Ελλάδα, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για πιστωτική επέκταση 30% στο σύνολο του τρέχοντος έτους. Η Ρουμανία είναι επίσης μια χώρα της Βαλκανικής που επιλέγουν αρκετές ελληνικές επιχειρήσεις για τη μετεγκατάστασή τους, λόγω των χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, του χαμηλού εργατικού κόστους και της λιγότερης γραφειοκρατίας. Ενας ακόμη προορισμός για δεκάδες ελληνικές επιχειρήσεις είναι και η ΠΓΔΜ (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), η οποία ήδη εδώ και δύο χρόνια έχει δημιουργήσει υπηρεσίες μιας στάσης για την έναρξη μιας εταιρείας και οι διαδικασίες ολοκληρώνονται μέσα σε τρεις ημέρες με κόστος 78 ευρώ και μηδενικό μετοχικό κεφάλαιο.
Κατανάλωση
Ούτε η υψηλή φορολογία ούτε το ασταθές φορολογικό καθεστώς ούτε φυσικά η δαιδαλώδης γραφειοκρατία είναι κάτι καινούργιο στην ημεδαπή. Πρόκειται για χαρακτηριστικά που προϋπήρχαν της κρίσης και είχαν δημιουργήσει ένα περιβάλλον εξαιρετικά αφιλόξενο για την ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας και ταυτόχρονα εξαιρετικά φιλόξενο για την ανάπτυξη της διαφθοράς.
Το γεγονός, ωστόσο, ότι από τη μια η ιδιωτική κατανάλωση συρρικνώνεται και από την άλλη το κράτος έχει περικόψει τις κρατικές προμήθειες όσο και τις διαφόρων ειδών επιδοτήσεις, οι οποίες συντηρούσαν σημαντική μερίδα των ελληνικών επιχειρήσεων, μεγεθύνει τις επιπτώσεις των προαναφερθέντων παραγόντων. Αποτέλεσμα; Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις ελλείψει ρευστότητας κλείνουν. Οσες εξαρτούν την ύπαρξή τους αποκλειστικά από τις συναλλαγές με το Δημόσιο παραπαίουν. Και οι υγιείς, βιώσιμες επιχειρήσεις αναζητούν τρόπο διαφυγής από τη ζοφερή ελληνική πραγματικότητα.
Φθηνό εργατικό κόστος
Εδώ και αρκετά χρόνια, κυρίως λόγω φθηνού εργατικού κόστους, πολλές ήταν οι επιχειρήσεις του κλάδου της κλωστοϋφαντουργίας και των ειδών ένδυσης που είχαν μεταφέρει την έδρα, αλλά κυρίως την παραγωγική τους δραστηριότητα εκτός Ελλάδος και κατά κύριο λόγο στη Βουλγαρία.
Πλέον, όμως, τον «δρόμο της ξενιτιάς» επιλέγουν επιχειρήσεις όλων των μεγεθών και όλων των κλάδων, ακόμη και του εμπορίου, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για δύο μεγάλες λιανεμπορικές αλυσίδες που «ετοιμάζουν ήδη βαλίτσες» προς αναχώρηση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, πολλές από τις επιχειρήσεις που φεύγουν ανήκουν στον κλάδο των υπηρεσιών και ειδικά των τουριστικών υπηρεσιών (τουριστικά γραφεία κ.ά.), εταιρείες παρασκευής ειδών συσκευασίας-τυποποίησης, επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των τροφίμων (κυρίως αλλαντικά, γαλακτοκομικά και τρόφιμα), εταιρείες τυποποίησης εισαγόμενων κατεψυγμένων αλιευμάτων, καθώς και εταιρείες του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης διερευνάται όχι μόνο από μεγάλες επιχειρήσεις αλλά και από πολλές μικρές. Ενδεικτικό του πράγματος είναι ότι σύμφωνα με έρευνα της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας, μέλη της οποίας είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το 25% σκέφτεται το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας εκτός Ελλάδος για φορολογικούς λόγους.
Μάλιστα, όπως αναφέρουν πολλοί παράγοντες της αγοράς, το τελευταίο διάστημα οι επιχειρηματίες κατακλύζονται από ηλεκτρονικά μηνύματα ή ακόμη και από μηνύματα στο κινητό τηλέφωνο με αποστολείς γραφεία που αναλαμβάνουν τη διαδικασία μεταφοράς της έδρας των εταιρειών εκτός Ελλάδος.
Πηγή
Ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης υπήρξε ο πιο αγαπητός αντάρτης. Το 1785 έγινε αρματολός και δύο χρόνια αργότερα έγινε "κλέφτης" στην Πελοπόννησο και πολεμούσε τους Τούρκους. Την 1η Δεκεμβρίου 1818, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και από τον Ιανουάριο του 1821, ξεκινάει τις προετοιμασίες για το Μεγάλο Αγώνα του υπόδουλου ελληνισμού ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Μετά από ένα μήνα, στις 23 Ιουλίου 1822, ο Κολοκοτρώνης χτυπάει το Δράμαλη στα Δερβενάκια, πετυχαίνοντας την πιο σημαντική νίκη της επανάστασης, αποδεικνύοντας ότι υπήρξε μία εξέχουσα στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία.
"Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μονάχοι και δεν έχουμε ελπίδα από τους ξένους"
Ο Κολοκοτρώνης είχε συνειδητοποιήσει ότι οι Έλληνες έπρεπε να βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις. "Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μονάχοι και δεν έχουμε ελπίδα από τους ξένους" έλεγε και ξαναέλεγε κρατώντας έτσι υψηλό το σθένος και το φρόνημα των Ελλήνων.
Για αυτό και πάντα τους αποκαλούσε Έλληνες, θέλοντας να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την ιστορία που κουβαλάνε, την κληρονομική τους μεγαλοσύνη και την υψηλή τους αποστολή για τη σωτηρία ολόκληρου του ελληνικού έθνους και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Πού να το φανταζόταν, ότι σχεδόν δύο αιώνες μετά, η φράση του θα ακουγόταν τόσο -δραματικά- προφητική και επίκαιρη!
Ευτυχώς η "προφητεία" του παππού του, δεν επιβεβαιώθηκε!
Όταν απέτυχε η επανάσταση του 1770, τα λεγόμενα Ορλωφικά, οι τούρκοι ανελέητα έσφαζαν τον άμαχο πληθυσμό. Ανάμεσα σε όσους έφευγαν για να γλιτώσουν από το αβυσσαλέο μίσος του κατακτητή που ξερίζωνε κεφάλια στο διάβα του και κάρφωνε μαχαίρια στις καρδιές, ήταν και η μάνα του Θόδωρου Κολοκοτρώνη. Αν και ετοιμόγεννη, μαζί με το υπόλοιπο πλήθος πήρε το δρόμο προς τη Μεσσηνία και από εκεί προς το Ραμαβούνι, για να γλυτώσει και εκείνη αλλά και το παιδί που κουβαλούσε στα σπλάχνα της.
Στις 3 Απριλίου 1770, Δευτέρα του Πάσχα, την έπιασαν οι πόνοι. Ξάπλωσε κάτω από ένα δέντρο και έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι, που θα γινόταν ο πιο διάσημος Έλληνας, ο πολέμαρχος Θόδωρος Κολοκοτρώνης. Κάτω από ένα δέντρο φτελιάς είδε για πρώτη φορά το φως του ήλιου ο Γέρος του Μοριά και μύρισε τον αέρα, ένα αέρα βρώμικο από τα χημικά. Τότε λες και έκανε μια "μυστική συμφωνία" με το Θεό να "καθαρίσει" τον ελληνικό αέρα.
Ο παππούς του, Γιάννης Κολοκοτρώνης, όταν έπαιρνε τα συχαρίκια για τον ερχομό του αρσενικού εγγονού, κουνούσε θλιβερά το κεφάλι του μονολογώντας: "Εάν τύχει και γλυτώσουμε τώρα από το τουρκικό μαχαίρι, αυτό το παιδί θα μεγαλώσει, θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά, αλλά ποτέ ούτε εκείνος ούτε εκείνα δεν θα δουν τη λευτεριά μας".
Το παιδί που γεννήθηκε την ώρα της φυγής και της μεγάλης σφαγής, έγινε στρατάρχης του ’21 και πολέμησε για το ύψιστο αγαθό που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα: Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ειρωνεία της τύχης ή το οξύμωρο του πράγματος; Δεν ξέρουμε. Αλλά ένα είναι σίγουρο: ευτυχώς για όλους τους Έλληνες, πόσο λάθος είχε ο παππούς του!!
Πηγή
οι επιστήμονες-λέει- ανακάλυψαν τις τροφές που συμβάλλουν στη μακροζωία του ανθρώπινου οργανισμού....ανακάλυψαν-μας λένε-όλες εκείνες τις τροφές που εμποδίζουν τη δημιουργία ρυτίδων και...κατ΄ επέκταση συμβάλλουν στη υγεία και μακροζωία του ανθρώπου....έτσι συγκρότησαν μια νέα δίαιτα κατά των γηρατειών.......
το ανοσοποιητικό μας σύστημα -ως γνωστόν -είναι το σύστημα ασφαλείας του οργανισμού μας....
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, «ανακρίναμε» τον πρόεδρο της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, τον κ. Γιάννη Ιωαννίδη, υπεύθυνο του Ιατρείου Διαβήτη & Παχυσαρκίας στο Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο Νέας Ιωνίας, για να μας πει τι πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζουμε για τη νόσο.
Από τη Ντίνα ΝικολάουΠροετοιμασία: 10΄
Υλικά (για 4 άτομα):
| |
| |
Aπό τη Νένα ΙσμυρνόγλουΚόστος: 1,30 € / άτομο
Προετοιμασία: 15΄, Μαγείρεμα: 12
| |
| |
Από τη Ντίνα ΝικολάουΠροετοιμασία: 20΄, Μαγείρεμα: 25΄
| |
| |
Ο Ντέιβ είναι ένα απλό κολεγιόπαιδο που προσπαθεί να περάσει την φυσική και να κλείσει ραντεβού με την Μπέκι, την κοπέλα των ονείρων του. Ξαφνικά, στην ζωή του θα μπει ο Μαπλτάζαρ Μπλέικ, ο οποίος θα αποδειχτεί ότι είναι μάγος και αναζητεί από τον Ντέιβ δυνάμεις ακόμα μεγαλύτερες από τις δικές του. Η εμφάνιση του Μαξίμ Χόρβαθ, της νέμεσης του Μπαλτάζαρ, θα απειλήσει όχι μονάχα αυτούς αλλά κι όλη την πόλη της Νέας Υόρκης.
Εδώ σίγουρα δεν έχουμε κάτι του πεταματού, παρά την «επικίνδυνη» συμμετοχή του Cage, αλλά το πρόβλημα είναι πως δεν είναι φτιαγμένο να αρέσει σε κάθε είδους κοινό. Έχει ένα αρσενικό ύφος, δεν αφομοιώνει με άνεση τα κωμικά και ρομαντικά στοιχεία και για μπλοκ-μπάστερ δεν αφήνει την αίσθηση του μεγάλου. Θα τολμούσα να πω πως θα ικανοποιήσει περισσότερο από όλους τους νεαρούς φαν των βιντεοπαιχνιδιών. Κάπως έτσι λειτουργούν τα εφέ του και το επίπεδο των χαρακτήρων του.
Ο πράκτορας Φρανκ Μόουσες έχει εγκαταλείψει την ενεργό δράση και ζει πλέον μια ήσυχη – πολλοί θα έλεγαν βαρετή – ζωή. Η ηρεμία του όμως γίνεται θρύψαλα όταν ανακαλύπτει πως τόσο εκείνος όσο και άλλοι παλιοί του συνάδελφοι έχουν γίνει στόχοι εκτελεστών. Έτσι, μια ομάδα από εν αποστρατεία πράκτορες αναγκάζονται να ξεσκουριάσουν τις μαχητικές τους ικανότητες και να βρουν ποιος τους θέλει νεκρούς.
Κωμική περιπέτεια με πρώην και νυν πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών και βασική κόντρα όχι τόσο μεταξύ καλών και κακών, όσο μεταξύ παλιών (συνταξιοδοτημένων) και νέων. Ο παλιός είναι αλλιώς, τρελούτσικος, καλλιτέχνης της δράσης και έξυπνος αναλυτής της κάθε ίντριγκας, μυρίζεται το λάκκο στη φάβα. Ενώ ο νέος, είναι βαρετά λογικός και εύκολο πιόνι στα βρώμικα παιχνίδια της ηγεσίας. Πάνω σε αυτό μοτίβο, με τις παλιές καραβάνες να υποδύονται οι Bruce Willis, John Malkovich, Morgan Freeman, Helen Mirren, προέκυψε μια κωμωδία με ρυθμό και διαύγεια στην πλοκή, που προσφέρει στιγμές γέλιου. Η ταινία (καθόλου πρωτότυπη και νοηματικά αφελής) ακουμπά πάνω στους ηθοποιούς (και την Mary-Louise Parker γνωστή από τη σειρά Weeds) που ξέρουν πότε ακριβώς και πώς να πετάξουν τις ατάκες τουςΑ αλλά και στα γκαγκ, συχνά αναμενόμενα, που αποδίδονται με κάποιο στιλ και ψυχραιμία. Θα μπορούσε να λέγεται και «Η εκδίκηση των ΚΑΠΗ: μικρό ρόλο έχει και ο 93χρονος πια Ernest Borgnine της «Άγριας Συμμορίας» του Σαμ Πέκινπα.
Καλό θα είναι να έχετε μονάχα τον χαβαλέ κατά νου, γιατί κάτι παραπάνω δεν μπαίνει στον κόπο η ταινία να σου παρέχει. Είναι η μάζωξη μιας καλής παλιοπαρέας, άσχετα που δεν έχουν ξαναπαίξει μαζί, που πετυχαίνει εκεί που απότυχε ο Stallone με το Expendables. Εδώ έχουμε χιούμορ κι όχι «εξυπνάδες», έχουμε δράση που στέκει κι όχι ένα ακριβό b-movie και μια παλιομοδίτικη μανιέρα από τον Schwentke που παραπέμπει σε μέρες 1980, παρότι βασίζεται σε κόμικ. Είναι πλέον παραδεκτό πως Bruce Willis σε δράση χωρίς πλάκα δεν λειτουργεί κι ευτυχώς εδώ μας κάνει τη χάρη.
Διασκεδαστική ταινία δράσης με αρκετή... ηχορύπανση και στον βασικό ρόλο τον Πολύ σκληρό για να πεθάνει -αν και στη σύνταξη- Bruce Willis: στοιχεία αρκετά μπορεί να πει κανείς για να οδηγήσουν το RED στην κορυφή του Box Office, καθώς ουσιαστικά είναι ένα φιλμ το οποίο ποντάρει στα εφε και στους πρωταγωνιστές του. Μια πλειάδα από γνωστούς ηθοποιούς συμμετέχουν εδώ, απλά για να περάσουν καλά και η αλήθεια είναι πως μεταδίδουν την θετική τους διάθεση στους θεατές, καθώς όλοι τους παρότι στα γηρατειά, είναι απολαυστικοί.