Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Ιωάννης στην Κολώνα

Ένα Ασκληπιείο στο κέντρο της Πόλης! Σε μία από τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές των Αθηνών, στην οδό Ευριπίδου. Ανάμεσα σε πανάσχημες πολυκατοικίες, ετοιμόρροπα καταστήματα, μέσα στις σκιές μίας πόλης που καταρρέει. Εκεί βρίσκεται ο «Αγ. Ιωάννης στην Κολώνα»...


Αν δεν ξέρεις τι ψάχνεις, αποκλείεται να το δεις. Αν, όμως τον βρεις και κοιτάξεις προσεκτικά θα δεις ότι μέσα από την σκεπή της μικρής εκκλησίας ξεπροβάλλει ένας τεράστιος κίονας!


Πρόκειται για μία ξυλόστεγη βασιλική, που κτίσθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της είναι ο αρχαίος, με κορινθιακό κιονόκρανο, κίονας, που βρίσκεται στο Ιερό Βήμα και εξέχει από την στέγη. Η αγία Τράπεζα είναι εντοιχισμένη στην αψίδα του Ιερού Βήματος.

































Ο Κορινθιακός κίονας, που γύρω του έχει κτισθεί η εκκλησία, βρίσκεται σε μία περιοχή που παλαιότερα - όταν την κατοικούσαν ακόμη Έλληνες και όχι αλλοδαποί - ονομαζόταν «πλάτωμα των Αγίων Ολύμπων ή Κολύμπων».
Πολύ πιθανά, ο κίονας αυτός να είναι ότι έχει περισσέψει από ένα αρχαίο Ασκληπιείο.
Η εκκλησία είχε την φήμη πως θεραπεύει τις «θέρμες» (βλ: πυρετό) ενώ υπάρχει και μια καταγεγραμμένη προσευχή μίας μοναχής "Μακαρίας", η οποία περιλαμβάνει και κάποια «αρχαία μυστικά» (για την θεραπεία;) του πυρετού. Άρα μπορούμε να υποθέσουμε πως οι «Κόλυμποι» έχει άμεση σχέση με την θεραπεία, και πως εκεί βρισκόταν στην αρχαιότητα, ένα Ασκληπιείο…














































Μία παράδοση που έχει καταγράψει ο , που διέσωσε ο Δ. Καμπούρογλου έχει ως εξής: "...Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος «στα τελευταία του έστησε μια κολώνα, και στο θεμέλιό της έδεσε όλες τις αρρώστιες με μετάξια λογιώ - λογιώ χρώματα, και τα έχωσε εκεί βαθιά και από πάνω τους έβαλε την κολώνα και είπε: Σαν θα πεθάνω, όποιος αρρωστήσει, να έρθει να δέσει ένα μετάξι στην κολώνα τρείς κόμπους, με ό,τι χρώμα έχει η αρρώστια του, και να πει τρείς φορές: Άη Γιάννη μου εγώ δένω την αρρώστια μου και η χάρη σου να τήνε λύσει..." και ευθύς θα γιατρευτεί».

Αυτή η δοξασία είναι σίγουρα προχριστιανική και προέρχεται από την αρχαία ελληνική ιστορία του τόπου αυτού…
















































Σημειώσεις:

1. Η εκκλησία ήταν κλειδωμένη, με ψηλά κάγκελα και συρματοπλέγματα γύρω της. Δεν μπορέσαμε να μπούμε και άρα όλο το φωτογραφικό υλικό του άρθρου προέρχεται από τον εξωτερικό χώρο.

2. Ένα μεγάλο δέντρο στην είσοδο κρύβει τον τεράστιο κίονα ενώ  οι πανύψηλες πολυκατοικίες γύρω από την εκκλησία καταπίνουν την δόξα, την ομορφιά και την χάρη του…

3. Ένα Ασκληπιείο στο κέντρο της Πόλης! Σε έναν δρόμο που κανείς περαστικός δεν μιλά ελληνικά, ανάμεσα σε τόνους τσιμέντων και σκουπιδιών, σταματάς για λίγο, κοιτάζεις ψηλά και φεύγεις με ένα χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη: η παλιά Ελλάδα, είναι ακόμη εδώ...

Κείμενο, φωτογραφίες: dimdom για το Εν Αθήναις


 Πηγή