Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

ΓΕΛOIOΓΡΑΦΙΑ : Τι άλλο θέλουν;














Διαβάστε περισσότερα...

ΟΙ 10 ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΔΝΤ












Πηγή
http://katohika.blogspot.com/2011/06/10_09.html
Διαβάστε περισσότερα...

ΣΑΜΠΑΧ: "Η Ελλάδα, πουλάει 12 νησιά"!


















MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

Η τουρκική εφημερίδα Sabah σε δημοσίευμα της αναφέρει ότι «η Ελλάδα η οποία βρίσκεται σε βαθιά οικονομική κρίση, άρχισε να πουλά τα νησιά της»!
Η Sabah τονίζει ότι οι τιμές των νησιών κυμαίνονται από 1.5 εκατομμύριο Ευρώ μέχρι και 15 εκατομμύρια Ευρώ. Πάντως τούρκοι κτηματομεσίτες δηλώνουν πως αυτά τα νησιά στις τιμές που διατίθενται είναι «κελεπούρια»
Η τουρκική εφημερίδα δίνει τα ονόματα κάποιων νησιών όπως η «μικρή Αμοργός», «Άγιος Αθανάσιος», «Άγιος Θωμάς» κτλ

Πηγή
http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=6181
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Τι ήταν ο Πειραιάς πριν 6.000 χρόνια











Μεταξύ των ετών 2850 και 1550 π.Χ., στην πρώιμη και μέση Εποχή του Χαλκού, ο Πειραιάς ήταν χωρισμένος από τη στεριά με μια όλο και πιο ρηχή λιμνοθάλασσα.

Ο διάσημος Έλληνας γεωγράφος Στράβων είχε γράψει κατά τον 1ο αι. μ.Χ. ότι ο Πειραιάς ήταν στο παρελθόν ένα νησί ακριβώς απέναντι από την ηπειρωτική Αττική. Τώρα, μια νέα έρευνα Ελλήνων και Γάλλων γεωλόγων και αρχαιολόγων έρχεται να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα του Στράβωνα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πράγματι πριν από περίπου 6.000 χρόνια ο Πειραιάς χωριζόταν από την ξηρά με μια υδάτινη έκταση.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο γεωλογικό περιοδικό "Geology", έγινε από τον Κοσμά Παυλόπουλο, αναπληρωτή καθηγητή Γεωμορφολογίας στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, τη Μαρία Τριανταφύλλου, λέκτορα στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και τους Ζαν-Φιλίπ Γκουαράν, Ερίκ Φουάς και Ρολάν Ετιέν του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και του Πανεπιστημίου του Παρισιού.

Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την υπόθεση του Στράβωνα, συνδυάζοντας την ανάλυση ιστορικών και χαρτογραφικών δεδομένων με παλαιοπεριβαλλοντολογικά στοιχεία και χρονολόγηση με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα των γεωλογικών δειγμάτων που ελήφθησαν από γεωτρήσεις στην περιοχή του Κηφισού, νοτιοδυτικά της Αθήνας.

Τα πορίσματα αυτής της διεπιστημονικής γεωαρχαιολογικής έρευνας δείχνουν ότι όντως ο Πειραιάς ήταν κάποτε νησί. Στην αρχή της Ολοκαίνου Εποχής, ο βραχώδης λόφος του Πειραιά συνδεόταν με την ξηρά της Αττικής με στενή λωρίδα γης με τη μορφή χερσονήσου. Στη διάρκεια της ύστερης Νεολιθικής Περιόδου (4850 - 3450 π.Χ.) ο Πειραιάς μετατράπηκε σε νησί, εξαιτίας μιας ανόδου των υδάτων.

Μεταξύ των ετών 2850 και 1550 π.Χ., στην πρώιμη και μέση Εποχή του Χαλκού, ο Πειραιάς ήταν χωρισμένος από τη στεριά με μια όλο και πιο ρηχή λιμνοθάλασσα, καθώς οι συνεχείς προσχώσεις ιζημάτων από τα ποτάμια έκαναν ολοένα πιο αβαθή την υδάτινη περιοχή, ώσπου τελικά η περιοχή απέκτησε χαρακτηριστικά βάλτου.

Τον 5ο αι. π.Χ., ο Θεμιστοκλής, ο Κίμων και μετά ο Περικλής συνέδεσαν τον Πειραιά με την Αθήνα μέσω δύο "μακρών τειχών", τα οποία εν μέρει κατασκευάστηκαν πάνω στο παράκτιο έλος (αλίπεδο), το οποίο είχε απομείνει μετά την μερική απόσυρση των υδάτων. Η μελέτη αποκαλύπτει, έτσι, ότι υπήρξε μια εντυπωσιακή εξέλιξη του τοπίου του Πειραιά στο παρελθόν, ενώ ερώτημα παραμένει πώς ο Στράβων υπέθεσε σωστά ότι κάποτε ήταν νησί.


Πηγή
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=82051&catid=3
Διαβάστε περισσότερα...

Πού πάμε ρε : Ληστές "καταδρομείς" στο κέντρο της Αθήνας















Η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει εντελώς από κάθε έλεγχο, η εγκληματικότητα είναι πλέον ένα από τα σημαντικότερα θέματα της καθημερινής ατζέντας, αφού μας έχουν γίνει συνήθεια η αιματηρές ληστείες ή ακόμη και οι ληστείες μετά φόνου.

Ο καταστηματάρχες και οι κάτοικοι των περιοχών του κέντρου της Αθήνας αισθάνονται πλέον εντελώς απροστάτευτοι, στις ορέξεις των ληστών και των διαρρηκτών που στην κυριολεξία τους έχουν «ρημάξει».

Ακόμη ένα αιματηρό περιστατικό είχαμε λίγο μετά τις 10 σήμερα το πρωί όταν δύο αδίστακτοι ληστές φορώντας κουκούλες εισέβαλαν σε διαμέρισμα του 6ου ορόφου σε πολυκατοικία όπου βρίσκεται επί της λεωφόρου Γ’ Σεπτεμβρίου, όπου διέμενε ηλικιωμένο ζευγάρι.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε στους αστυνομικούς η 69χρονη ένοικος του διαμερίσματος, δύο δράστες με μία «καταδρομική» επιχείρηση ανέβηκαν στον 6ο όροφο, εισδήλθαν απο ένα παράθυρο στο διαμέρισμα, και αφού χτύπησαν με αιχμηρά αντικείμενα, αυτήν στο σώμα και τον 70χρονο άντρα της στο κεφάλι, πήραν χρήματα και τιμαλφή. Η ηλικιωμένη γυναίκα στην θέα του αιμόφυρτου συζύγου της, έντρομη βγήκε στο μπαλκόνι και φώναζε βοήθεια, κάτι που εξανάγκασε τους ληστές να φύγουν βιαστικά.

Εν συνεχεία αιμόφυρτη η γυναίκα κατέβηκε στο δρόμο για να ζητήσει βοήθεια, εκεί την εντόπισαν διερχόμενοι και κάλεσαν την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ τα οποία έσπευσαν άμεσα προς βοήθεια. Ο ηλικιωμένος βρέθηκε σε μία λίμνη αίματος και οι άνδρες του ΕΚΑΒ έδωσαν αγώνα για να του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες, ενώ εν συνεχεία διακομίσθηκε σε νοσοκομείο, για περαιτέρω εξετάσεις.

Οι δράστες κατάφεραν να διαφύγουν και αναζητούνται από την αστυνομία.

Οι Αστυνομικοί έχουν αποκλείσει την Γ' Σεπτεμβρίου στη συμβολή της με την οδό Πιπίνου και ερευνούν τους κάδους και το διαμέρισμα στο οποίο βρήκαν αιμόφυρτο τον άνδρα.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των Αξιωματικών της Ασφάλειας κίνητρο ήταν η ληστεία, ωστόσο εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα. Ενώ υπάρχουν πληροφορίες οι οποίες κάνουν λόγο για μόνο έναν αλλοδαπό δράστη

Γεγονός είναι πως η κατάσταση στο κέντρο της πρωτεύουσας έχει αρχίσει να γίνεται εντελώς ανεξέλεγκτη, και πρέπει οι αρμόδιοι να λάβουν άμεσα και δραστικά μέτρα.


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Εισβολή ληστών σε σπίτι ηλικιωμένων στο κέντρο – Τους χτύπησαν με σφυρί







- Έντρομη η γυναίκα βγήκε ζητώντας βοήθεια στο δρόμο
- Στο νοσοκομείο μεταφέρθηκε το ζευγάρι σε κατάσταση σοκ

Ένα ακόμη αιματηρό περιστατικό στην καρδιά της Αθήνας. Ώρα 10:10 στη γωνία Πιπίνου και 3ης Σεπτεμβρίου.

Το αίμα των κατοίκων και των περαστικών πάγωσε από τις κραυγές μιας γυναίκας. Ματωμένη είχε βγει στο δρόμο και φώναζε βοήθεια.

“Ακούσαμε τις φωνές της κυρίας Μαρίας” λένε οι γείτονες του ζευγαριού στο newsit, “αμέσως μετά την είδαμε στο δρόμο, φώναζε, ήταν μέσα στα αίματα”

Όλοι έτρεξαν, η 69χρονη γυναίκα ήταν σε κατάσταση σοκ. Ψέλλιζε πως πρέπει να βοηθήσουν το σύζυγό της. Αμέσως οι κάτοικοι κάλεσαν την αστυνομία αλλά και ασθενοφόρο.

Οι αστυνομικοί που ανέβηκαν στο διαμέρισμα του 6ου είδαν πεσμένο στο πάτωμα τον 79χρονο σύζυγο της γυναίκας, τον κύριο Γιάννη

Ο άτυχος άνθρωπος ήταν μέσα σε μια λίμνη αίματος, είχε ένα μεγάλο τραύμα στο κεφάλι. Όπως περιέγραψε η γυναίκα μερικά λεπτά πριν οι ληστές είχαν εισβάλει κυριολεκτικά στο σπίτι και τον είχαν χτυπήσει με ένα αντικείμενο που έμοιαζε με σφυρί. Χτύπησαν και εκείνη όταν άρχισε να καλεί σε βοήθεια όχι όμως σοβαρά.

Οι δράστες φοβήθηκαν από τις φωνές της γυναίκας, με γρήγορες κινήσεις άρπαξαν ότι βρήκαν μπροστά τους και έφυγαν.

Τότε η γυναίκα μπόρεσε να κατέβει στο δρόμο και να ζητήσει βοήθεια. Το ηλικιωμένο ζευγάρι έχει ήδη μεταφερθεί στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός.


Πηγή

http://www.newsit.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

«Κερδίσαμε 19 εκατ. ευρώ από την κρίση στην Ελλάδα»










Σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Wiener Zeitung η αυστριακή υπουργός Οικονομικών Μαρία Φέκτερ εξηγεί τί είδους βοήθεια παρέχει η Αυστρία στην Ελλάδα.

Αναφερόμενη λοιπόν στο πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οι φόβοι των Αυστριακών ως προς τη συμμετοχή της χώρας τους στην παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα η κ. Φέκτερ απάντησε ως εξής: «Δανείζουμε χρήματα, δε τα χαρίζουμε. Δεν έχουμε χάσει ούτε ένα λεπτό και μέχρι στιγμής έχουμε κερδίσει 19.000.000 ευρώ σε τόκους!» προκαλώντας τουλάχιστον έκπληξη με αυτές τις δηλώσεις.

Η συνέντευξη αυτή δόθηκε την προηγούμενη Τετάρτη. Οι δηλώσεις της υπουργού δημοσιεύθηκαν ως κάτι το αυτονόητο. Όμως αλήθεια έτσι είναι; Για κάποιον που δεν γνωρίζει οικονομία και δεν μπορεί να ερμηνεύσει αυτό που συμβαίνει μπορούν αυτές οι δηλώσεις να μην προκαλέσουν αναστάτωση, απόγνωση, εκνευρισμό; Έστω απορία.

Και επειδή τα πράγματα έχουμε πάψει να τα λέμε με το όνομά τους από τη στιγμή που εφήυραν στο Μαξίμου το λεξιλόγιο των διττών ερμηνειών όπως αξιοποίηση αντί ξεπούλημα, πακέτο στήριξης αντί για δάνειο κλπ κλπ είναι λογικό να δημιουργείται ένα χάος στις σκέψεις και μία κρίση θολή στην αξιολόγηση των αποφάσεων εκείνων που κλήθηκαν τις λάβουν και τώρα επί 14 ημέρες αποδοκιμάζονται με σημείο αναφοράς την πλατεία Συντάγματος.

Τι δείχνουν αυτές οι δηλώσεις ειδικά όταν ακούγονται από τα χείλη ενός υπουργού οικονομικών της Ευρωζώνης;

Δείχνουν ότι Μάγκες, δεν στηρίζουμε, κερδίζουμε! Και συγκεκριμένα σύμφωνα με το παράδειγμα της Αυστρίας οι δανειστές κερδίζουν μέχρι στιγμής 19 εκατομμύρια ευρώ τα όποια θα αυξηθούν και θα συνεχίσουν να αυξάνουν όσο αναζητούνται μαγικές συνταγές, νέα μέτρα και ανακυκλώνονται σενάρια και πολιτικές πανικού περί συναίνεσης και εκταμίευσης της πέμπτης δόσης. Α.Π.


Πηγή
http://www.newpost.gr/post/52187/%C2%AB%CE%9A%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-19-%CE%B5%CE%BA.-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%C2%BB/
Διαβάστε περισσότερα...

Ανέκδοτο : ΜΗΝ ΤΑ ΒΑΖΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ - ΕΙΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΧΕΡΙ












Ένα μικρό κορίτσι μιλούσε με το δάσκαλο της για τις φάλαινες.
Ο δάσκαλος είπε ότι είναι φύση αδύνατο μια φάλαινα να καταπιεί έναν άνθρωπο,

γιατί αν και είναι ένα πολύ μεγάλο θηλαστικό, ο λαιμός του είναι πολύ μικρός.
Το μικρό κορίτσι επισήμανε ότι μια φάλαινα είχε καταπιεί τον Ιωνά.
Ενοχλημένος ο δάσκαλος επέμεινε ότι μια φάλαινα δεν μπορεί να καταπιεί έναν άνθρωπο.
Τότε το μικρό κορίτσι είπε, " Όταν θα πάω στον παράδεισο, θα ρωτήσω τον Ιωνά".
Και ο δάσκαλος τη ρώτησε "Και αν ο Ιωνάς έχει πάει στην κόλαση?"
Και η μικρή απάντησε "Τότε θα τον ρωτήσεις εσύ!"


***********************************************************

Μια μέρα μια πιτσιρίκα καθόταν και έβλεπε τη μητέρα της που έπλενε τα πιάτα στον νεροχύτη.
Ξαφνικά παρατήρησε ότι η μητέρα της είχε αρκετές λευκές τρίχες, που έκαναν αντίθεση στο καστανά της μαλλιά.
Κοίταξε της μητέρα της και τη ρώτησε όλο απορία "Γιατί κάποια από τα μαλλιά σου είναι λευκά, μαμά?"
Και η μητέρα της απάντησε "Λοιπόν, κάθε φορά που κάνεις κάτι λάθος και με στεναχωρείς και με κάνεις να κλαίω, μια τρίχα μου γίνεται λευκή".
Το μικρό κορίτσι σκέφτηκε λίγο αυτή την αποκάλυψη και είπε "Μαμά, γιατί όλα τα μαλλιά της γιαγιάς είναι άσπρα?"


***********************************************************

Τα παιδιά είχαν όλα φωτογραφηθεί και η δασκάλα προσπαθούσε να τα πείσει να αγοράσουν από μια ομαδική φωτογραφία.
"Σκεφτείτε τι ωραία που θα είναι όταν μεγαλώσετε να βλέπετε αυτή τη φωτογραφία και να λέτε

"Να η Ιωάννα, είναι δικηγόρος" ή "Να ο Μιχάλης, είναι γιατρός".
Μια φωνούλα ακούστηκε από το βάθος της τάξης "Και να η δασκάλα, είναι νεκρή."

***********************************************************

Μια νηπιαγωγός παρατηρούσε τα παιδιά της τάξης της καθώς ζωγράφιζαν.
Και περνούσε που και που από δίπλα τους για να δει τις ζωγραφιές τους.
Καθώς περνούσε από ένα κοριτσάκι που δούλευε σταθερά, το ρώτησε τι ζωγράφιζε.
Το κοριτσάκι απάντησε "Ζωγραφίζω το Θεό."
Η δασκάλα σταμάτησε και είπε "Μα κανένας δεν ξέρει πως μοιάζει ο Θεός."
Χωρίς να χάσει λεπτό από τη ζωγραφιά της, το κοριτσάκι απάντησε "Θα ξέρουν όλοι σε ένα λεπτό".


***********************************************************

Μια δασκάλα εξηγούσε στα παιδιά την κυκλοφορία του αίματος. Προσπαθώντας να το κάνει πιο κατανοητό είπε
"Τώρα παιδιά, αν σταθώ με το κεφάλι προς τα κάτω, όπως ξέρετε, το αίμα θα κυλίσει όλο εκεί και το πρόσωπο μου θα γίνει κόκκινο.
"Ναι", είπαν όλα.
"Τότε γιατί όταν στέκομαι κανονικά όρθια, δεν τρέχει το αίμα στα πόδια μου?"
Και ένας μικρός φώναξε, "Γιατί τα πόδια σου δεν είναι άδεια".


***********************************************************

Τα παιδιά ήταν σε σειρά στην καφετέρια του σχολείου για το μεσημεριανό. Στην αρχή του τραπεζιού ήταν μια μεγάλη στοίβα με μήλα.
Μια δασκάλα έκανε ένα σημείωμα και το άφησε δίπλα στα μήλα: "Πάρτε μόνο ΕΝΑ. Ο Θεός κοιτάει".
Στην άλλη πλευρά του τραπεζιού υπήρχε μια μεγάλη πιατέλα με μπισκότα σοκολάτας.
Και ένα παιδί έγραψε ένα σημείωμα, "Πάρτε όσα θέλετε, ο Θεός προσέχει τα μήλα".

***********************************************************
Μια δασκάλα συζητούσε με πεντάχρονα και εξάχρονα παιδάκια τις Δέκα Εντολές.
Αφού τους εξήγησε την Εντολή «Τίμα τον Πατέρα σου και τη Μητέρα σου», τα ρώτησε

«Υπάρχει κάποια εντολή που να μας μαθαίνει πως να συμπεριφερόμαστε στα αδέρφια μας?»
Χωρίς να χάσει λεπτό ένα αγοράκι (το μεγαλύτερο στην οικογένεια του) απάντησε «Μην σκοτώσεις!»

***********************************************************

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΙ ΕΣΤΙ ΚΟΜΜΑ?













Αθάνατος ορισμός του Ροΐδη: «Κόμμα εστί ομάς ανθρώπων [.] μισούντων την εργασίαν, [.] οι οποίοι συνασπίζονται πέριξ οιουδήποτε αρχηγού [.] ίνα τους εξασφαλίσει να ζώσι χωρίς να εργάζονται.»


Διαβάστε περισσότερα...

Είσαι βέρος Έλληνας όταν:















*Kάνεις jogging για 5 χλμ και παίρνεις τον ανελκυστήρα για τον 1ο όροφο.
* Λες καλημέρα στις 3 το μεσημέρι και καλησπέρα στη 1 τη νύχτα.
* Δεν τρως ποτέ βραδινό πριν τις 10μμ.
* Τρως πρωινό πριν πας για ύπνο.
* Το πρώτο σου hangover ήταν γύρω στα 5 σου, όταν ο
μπαμπάς/ θείος/ παππούς σου έδωσε να δοκιμάσεις ουίσκι, γιατί το ζήταγες.
* Πρέπει τουλάχιστον πέντε φορές το χρόνο να τραβηχτείς στον σταθμό των ΚΤΕΛ για να παραλάβεις έναν τενεκέ λάδι, έναν τενεκέ μέλι, έναν τενεκέ φέτα, ρίγανη, τσάι βουνού, ελιές και λεμόνια.
* Σημαιοστολίζεσαι να πας για καφέ, αλλά τσαμπουκαλεύεσαι στον πορτιέρη του κλαμπ που δεν σε βάζει μέσα γιατί φοράς σαγιονάρες.
* Στη γειτονιά σου υπάρχει τουλάχιστον μια οδός που λέγεται Ελευθερίου Βενιζέλου.
* Παραπονιέσαι ότι κάνει κρύο όταν έχει 27 βαθμούς.
* Όποτε ταξιδεύεις στο εξωτερικό απορείς πως ο κόσμος ζει χωρίς περίπτερα.
* Βρίσκεις τους τουρίστες αστείους.
* Και τους μαθαίνεις να λένε «malaka».
* Έχεις δέκα χρόνια να μπεις σε λεωφορείο.
* Περιγράφεις το κτίριο της Interamerican στην Κηφισίας ως «ουρανοξύστη».
* Ξέρεις τα πάντα για την ανακύκλωση, αλλά δεν έχεις δει ποτέ από κοντά κάδο ανακύκλωσης.
* Παραγγέλνεις ταυτόχρονα σουβλάκια κι ένα ασθενοφόρο και το ασθενοφόρο έρχεται όταν χωνεύεις τα σουβλάκια.
* Σε όποιο τραπέζι κι αν καθίσεις υπάρχει ένα πακέτο Marlboro Lights
* Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέσεις σε μποτιλιάρισμα στις 6π.μ.της Κυριακής.
* Σε τσαντίζει το ότι για να πας να ψωνίσεις το Σάββατο πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς, επειδή τα μαγαζιά κλείνουν στις 3..
* Χειροκροτείς τον πιλότο όταν προσγειωθείς.
* Έχεις αυτοκίνητο που κοστίζει πάνω από 60.000 ευρώ και αρνείσαι να το δώσεις στον παρκαδόρο γιατί θεωρείς κλοπή τα 5 ευρώ που σου ζητάει.
* Αναρωτιέσαι γιατί ο φραπές δεν έχει διεθνή επιτυχία.
* Αγαπημένη σου ασχολία όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να ξεφύγεις λίγο από την Ελλάδα, είναι να ψάχνεις για άλλους Έλληνες.
* Καταλαβαίνεις τους Αλβανούς 'από τη φάτσα'.
* Δεν σου κάνει εντύπωση γομάρι 30 χρονών να ζει με τους γονείς του ή 25 και να μην έχει βγάλει ούτε μεροκάματο.
* Νηστεύεις, αλλά κάθε φορά με διαφορετικούς όρους.
* Ξέρεις ένα σωρό απόρρητα κρατικά μυστικά που αν τα αποκάλυπτες θα έπρεπε να ξαναγραφτεί η παγκόσμια ιστορία.
* Επίσης ξέρεις λεπτομέρειες για τη ζωή επωνύμων που δεν έχουν αποκαλυφθεί για τον πολύ κόσμο και πάντα από έγκυρη πηγή (π.χ. αυτή είναι σεξομανής και την πιάσανε με ένα μπουκάλι ξέρετε που, αυτός είναι gay και τα 'χει με εκείνον, ο άλλος έχει καρκίνο και όπου να'ναι πεθαίνει).
* Είσαι βέβαιος ότι το κακό μάτι έχει αποδειχθεί και επιστημονικά.
* Ποτέ δεν σου φτάνουν τα χρήματα για τα βασικά είδη ανάγκης, αλλά πάντα σου περισσεύουν για τα είδη πολυτελείας.
* Μισείς τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά όνειρο ζωής είναι να γίνεις ένας από αυτούς.
* Ξέρεις ότι οι άλλοι είναι όλοι Τουρκόσποροι ή Σλάβοι, αλλά είσαι βέβαιος ότι ο Μέγας Αλέξανδρος βρίσκεται στην αρχή της δικής σου κληρονομικής αλυσίδας.
* Καμαρώνεις που το χωριό σου, θυμίζει λίγο από Ζωνιανά, αλλά γκρινιάζεις ότι η επαρχία που κατάγεσαι είναι η πιο ριγμένη από όλες.
* Κυριακή πρωί κοινωνάς στην εκκλησία και το απόγευμα ρίχνεις Χριστοπαναγίες στο γήπεδο.
* Διπλοπαρκάρεις για τσιγάρα κλείνοντας το δρόμο και απολογείσαι σ' αυτούς που κορνάρουν, αλλά στο παρακάτω στενό πλακώνεις τον οδηγό που έκανε ακριβώς το ίδιο.
* Καυχιέσαι που ήσουν Λοκατζής στο Μεγάλο Πεύκο χλευάζοντας τους πεζικάριους αλλά βάζεις βύσμα για να πάει ο γιος σου κέντρο στην Κόρινθο και ειδικότητα διαβιβαστής στο Χαϊδάρι.
* Πας γυμναστήριο και καπνίζεις και ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα.
* Καυχιέσαι που ο γιος σου είναι γαμιάς και η κόρη σου παρθένα.
* Προειδοποιείς με τα φώτα για μπλόκο αλλά παραπονιέσαι στον αστυνομικό ότι δεν δίνει κλήση και στους άλλους οδηγούς.
* Όταν σταματάς στο φανάρι έχεις το χέρι στην κόρνα.
* Οι νοικοκυρές βάζουν σεμεδάκι πάνω απ' την οθόνη του PC.
* Πάντα αναρωτιόσουν σε τι διάολο χρησιμεύει η 'διάβαση πεζών'!



Πηγή
http://www.eglimatikotita.gr/2010/11/blog-post_1663.html

Διαβάστε περισσότερα...

ΜΙΑ ΠΟΝΗΡΗ ΜΙΚΡΗ ΑΓΓΕΛΙΑ















Aυτή η μικρή αγγελία μου ήρθε με e-mail και σας την δίνω όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στην αμερικανική εφημερίδα 'Atlanta Journal"

.

.

Νέγρα και μόνη, ψάχνω για ανδρική συντροφιά, ανεξάρτητης εθνικής καταγωγής.


Είμαι νεαρά καλλονή και μου αρέσουν τα παιχνίδια. Μου αρέσουν οι βόλτες με το αυτοκίνητο, στο δάσος, κυνήγι, ψάρεμα, ενώ το βράδυ χουζούρεμα μπροστά στο τζάκι.


Στο φως των κεριών θα τρώω από τα δάχτυλα σου.
Θα κάθομαι στο παράθυρο να σε περιμένω να γυρίσεις από τη δουλειά και θα είμαι ντυμένη μόνο με αυτά που πλούσια μου χάρισε η φύση.

Με λένε Daisy και θα με βρεις στο τηλέφωνο: (404) 875-6420.

Σε περιμένω ...........


Κοίτα στην επόμενη σελίδα για τη φωτογραφία μου .....

.

.


Περίπου 15.000 άντρες διαπίστωσαν όταν πήραν τηλέφωνο, ότι μιλούσαν με ένα καταφύγιο ζώων στην Atlanta !



Πηγή
http://atheofobos2.blogspot.com/2010/06/blog-post_10.html
Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί πιέζουν μόνο την Ελλάδα για τα χρέη της και όχι άλλες χώρες που χρωστάνε περισσότερα;











Το κείμενο που ακολουθεί, παρατίθεται για προβληματισμό και εξαγωγή προσωπικών συμπερασμάτων, από την εύλογη απορία:

Γιατί οι δανειστές μας (τράπεζες τοκογλύφοι) ζητάνε επιτακτικά από την Ελλάδα την αποπληρωμή ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του χρέους της, ενώ την ίδια στιγμή κάνουν τα στραβά μάτια για άλλες χώρες των οποίων το χρέος δεν είναι απλώς μεγαλύτερο, αλλά μερικές φορές είναι και πολλαπλάσιο του Ελληνικού;..

Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα, για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει με τους δανειστές μας:
Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει;
Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:
Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να ” ξετινάξει” μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Mετακόμισε στην Νορβηγία κάποιος πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!
Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; (Και σε ποιόν τα χρωστάει τελικά;)
Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;
Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

Εάν θέλετε να δείτε (καλύτερα) τα χρέη όλων των χωρών, τότε επισκεφθείτε αυτόν τον χώρο:

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of..._external_debt

kostasxan.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

ΟΣΟΙ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΣΑΣ











Βγήκαν οι επαγγελματίες έμποροι της πατρίδας να μας πουν οτι κινδυνεύει ο θεσμός της δημοκρατίας με αφορμή το κράξιμο που τους έριξε ο κόσμος.

Και αναρωτιόμαστε γιατί ο λαός θα πρέπει να κάνει διακρίσεις στους βουλευτές και να μην εφαρμόζει κι αυτός "οριζόντια μέτρα" όταν το πολιτικό σύστημα αντί να τιμωρήσει την πολιτική διαφθορά περικόπτει τα φάρμακα απο άρρωστους γέροντες, απεργάζεται τη φορολογία των πραγματικά φτωχών, φυλακίζει τη νεολαία στην ανεργία και σε μισθούς που δεν ξεπερνούν το απίδομα ανεργίας???

Νοιώθουν ταπεινωμένοι -λένε- οι βουλευτές απο τις αποδοκιμασίες του κόσμου και δεν αισθάνονται ταπεινωμένοι όταν έχουν παραδώσει τη χώρα στους ξένους χωρίς ουσιαστικά καμία πρόταση για έξοδο απο την κρίση???

Όσοι και όσες αισθάνονται ταπεινωμένοι να υποβάλλουν την παραίτησή τους ή να πάρουν μέτρα για την πάταξη της πολιτικής διαφθοράς και να περιορίσουν σε 200 τις έδρες του Κοινοβουλίου. Τα γεγονότα στο Σύνταγμα όταν δεν εκτρέπονται σε ανεξέλεγκτη βία είναι αξόχως πολιτικά και θεμιτά διότι έτσι ο λαός δείχνει εμπράκτως στους ξένους τοποτηρητές τα όρια του.

Δεν είναι τυχαίο οτι μόλις άρχισαν να ζορίζουν τα πράγματα με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες έσπευσαν να ανακοινώσουν οτι θα πάρουμε την 5η δόση και ας μας τρομοκρατούσε η κυρία επίτροπος απο τις Βρυξέλλες.

Πηγή
http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/06/blog-post_1900.html
Διαβάστε περισσότερα...

Πού ήσουν Αγανακτισμένε;











Που ήσουνα Αγανακτισμένε να διαμαρτυρηθείς:

Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου) κατανάλωνες 12% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ το εισόδημά σου ήταν 5% κάτω του μέσου όρου και η παραγωγικότητα της εργασίας σου 20% χαμηλότερη;
Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου) άρχισες να παίρνεις σύνταξη στα 55 σου παίρνοντας το σκανδαλώδες ποσοστό του 96% των μέσων αποδοχών και επιβαρύνοντας το ΑΕΠ με 13,5% –ενώ αντίστοιχα οι “μη αγανακτισμένοι” μαλάκες στις χώρες του ΟΟΣΑ άρχιζαν να παίρνουν σύνταξη στα 63, έπαιρναν μόλις το 61% των αποδοχών τους και επιβάρυναν το ΑΕΠ με 10%;
Όταν εσύ(και/ή οι γονείς σου) είχατε στήσει την μεγάλη φιέστα των απεργιών την δεκαετία του 80 υπονομεύοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα της χώρας; Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας κατά την περίοδο 1976-1988 χάθηκαν, εξαιτίας νομίμων απεργιών και μόνο 0,36 εργάσιμες μέρες ανά 1 εκατομμύριο κατοίκων στην Ελλάδα έναντι 0,06 στις ΗΠΑ και 0,14 στην Ιταλία και την Ισπανία.
Όταν ο Ανδρέας έπαιρνε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στις αρχές της δεκαετία του 80 στο 20% και το ανέβαζε μέσα σε μια δεκατία σε 80%;-το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δαπανήθηκε όχι σε επενδύσεις αλλά για τους μισθούς και συντάξεις των «πρασινοφρουρών» με τους οποίους γέμισε το δημόσιο;
Όταν Παγκόσμια Τράπεζα κατέτασσε την Ελλάδα 81η από 202 χώρες στην πάταξη της διαφθοράς και η Διεθνής Διαφάνεια την ταξινομούσε το 2009 σαν την χώρα με τον πιο διεφθαρμένο δημόσιο τομέα μεταξύ των EΕ-27;
Όταν οι συντεχνίες επέβαλλαν κάθε είδους εμπόδια στην αγορά εργασίας που καταλαμβάνει τη χειρότερη 5η θέση στον ΟΟΣΑ; Με αποτέλεσμα η ανεργία μεταξύ των νέων να φτάνει στο 20%, και να αποθαρρύνονται οι ξένες επενδύσεις;
Όταν στην Ελλάδα οι «προοδευτικές δυνάμεις» οικοδομούσαν ένα νομικό πλαίσιο που στοχεύει στην εξόντωση των επενδυτών: Σύμφωνα με την μελέτη Doing Business 2011 της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα αξιολογείται 154η μεταξύ 183 χωρών ως προς την ποιότητα και εφαρμογή των νόμων που αφορούν την προστασία των επενδυτών.
Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι έστηναν το μεγαλύτερο φαγοπότι που γνώρισε ο πλανήτης δημιουργώντας έναν δημόσιο τομέα όπου οι δαπάνες μισθών και συντάξεων του δημοσίου τo 2009 απορροφούν το 55% των εσόδων του δημοσίου σε σχέση με το 38% αντίστοιχα που απορροφούν στην υπόλοιπη Ευρώπη;
Όταν χτιζόταν το τεράστιο Ελληνικό κράτος-δεύτερο σε μέγεθος μετά την Πορτογαλία στην ΕΕ (με βάση τις δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ σε σχέση με το κατά κεφαλή ΑΕΠ);
Όταν η Ελλάδα δαπανούσε για την δημόσια διοίκηση το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ απ όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ -19.7%-με μέσο όρο ΟΟΣΑ 13,5%(2004)
Όταν η αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα ήταν στον πάτο μεταξύ των 23 χωρών της ΕΕ (2000);
Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες ύψωναν τους περισσότερους φραγμούς στην επιχειρηματικότητα σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ;
Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν την μεγαλύτερη χρήση διοικητικών μέτρων εναντίων των επιχειρήσεων στην ΕΕ;
Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν το μεγαλύτερο διοικητικό βάρος (κόστος κρατικής γραφειοκρατίας) στις επιχειρήσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ(το 2003 εκτιμάτο μεταξύ 5,4%-6,8% του ΑΕΠ);
Όταν τα τελευταία οκτώ χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της στην προτελευταία θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ-27;
Όταν τον Μάιο πριν από ένα έτος κάτι άλλοι «αγανακτισμένοι» δολοφονούσαν εν ψυχρώ τρεις εργαζόμενους επειδή οι τελευταίοι αρνήθηκαν να υπακούσουν στις ντιρεκτίβες τους;
Όταν οι πραιτοριανοί του ΚΚΕ συνελάμβαναν το περασμένο έτος τους 900 τουρίστες-εισβολείς του κρουαζιερόπλοιου Ζενίθ επιβάλλοντας στο ισπανικό πρακτορείο να βγάλει την Ελλάδα από το σχεδιασμό των «ιμπεριαλιστικών» κρουαζιερών που οργάνωνε;.
Όταν οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα μεταξύ των ετών 2003-2008 αντιπροσώπευαν μόνο το 1% του ΑΕΠ όταν ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 4,1%;
Όταν οι 11 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ (με συσσωρευμένες ζημίες 1,7 δις ) στην Ελλάδα πλήρωναν το 2010 μέσο μισθό 40772 ευρώ ανά εργαζόμενο –διπλάσιο από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού;
Όταν τα παλληκάρια της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ απαλλοτρίωναν τους κοινωνικούς πόρους για να κάνουν «αγανακτισμένες» κρουαζιέρες στην Άπω Ανατολή η στις Μπαχάμες;
Όταν ο μέσος όρος απόδοσης των Ελληνόπουλων στις διεθνείς εξετάσεις στην PIZA ήταν ο χαμηλότερος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ-με εξαίρεση το Μεξικό και την Τουρκία; Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα απασχολεί τους περισσότερους εκπαιδευτικούς ανά μαθητή σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
Όταν δεν υπάρχει ούτε ένα ελληνικό ΑΕΙ μεταξύ των καλύτερων 100 στον κόσμο;Ότι το πτυχίο του ΑΕΙ βελτιώνει μισθούς κατά μόνο 32%, (έναντι 61% στην ΕΕ) αποφέροντας έτσι απόδοση 3,5% στο κόστος της εκπαίδευσης (έναντι 7% στην ΕΕ);
Όταν επί δεκαετίες τώρα άλλοι «αγανακτισμένοι» καταστρέφουν τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, εμποδίζουν τα μαθήματα και εξευτελίζουν τους καθηγητές απαξιώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Όταν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στην Ελλάδα είναι μόλις 0,2% δηλαδή δέκα φορές λιγότερα από αυτά που της αναλογούν σε σχέση με τον πληθυσμό της;
Όταν τέλος, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ μεταξύ 183 χωρών, η Ελλάδα κατατάσσεται 84η στους θεσμούς, 123η στο μακροοικονομικό περιβάλλον, 94η στην αποδοτικότητα στην αγορά αγαθών, 93η στην ανάπτυξη της χρηματοοικονομικής αγοράς, 74η στην εξειδίκευση των επιχειρήσεων και 79η στις καινοτομίες;

Γιατί Αγανακτισμένε δεν σε είδα ποτέ να διαμαρτύρεσαι για όλα αυτά;

Πηγή
http://viosimotita.blogspot.com/2011/06/blog-post.html
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011

Το χρονικό των χρεοκοπιών του ελληνικού κράτους και η κρίση σήμερα(Δημ.Καζάκης)













Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα.

Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.

Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, "παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα". "Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο". Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.

Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση.

Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως "εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου". Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας.

Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές.

Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά, έλεγαν.

Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι' αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009.

Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι' αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα. Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον "θεσμό επιφανείας". Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο.

Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι. Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας.

Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα.

Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος. Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι.

Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι' αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το "οικονομικόν θαύμα" όπως το ονομάσανε, η "ισχυρή Ελλάς" αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ.

Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα.

Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες.

Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ

Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνουμε!

Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής.

Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν "εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ". Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας.

Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, "εξαναγκάσανε" τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι' αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν "τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα".

Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σε ψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα.

Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι "εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραιτήθηκα". Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και 'δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη;

Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο.
Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς.
Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι… το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σου. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι' αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας "υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα".
Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο "ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές". Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους».

Αυτό το πράγμα λοιπόν δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι' αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται.

Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ' αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 "Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία", θα ξεσηκωνότανε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; "Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας". Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει "Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει". Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια... Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια... Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι.

Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία.

Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει:

Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ' αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματικά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του.

Με αυτό το πράγμα θέλω να κλείσω, Κοιτάξτε. Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες.
Ή εμείς ή κανένας.

Ευχαριστώ πολύ.


AΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ-ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΑΖΑΚΗ ΣΤΗ «ΣΠΙΘΑ 3B» ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ 2011

Πηγή
http://www.thegreekz.com/forum/showthread.php?632640-%D4%EF-%F7%F1%EF%ED%E9%EA%FC-%F4%F9%ED-%F7%F1%E5%EF%EA%EF%F0%E9%FE%ED-%F4%EF%F5-%E5%EB%EB%E7%ED%E9%EA%EF%FD-%EA%F1%DC%F4%EF%F5%F2-%EA%E1%E9-%E7-%EA%F1%DF%F3%E7-%F3%DE%EC%E5%F1%E1%28%C4%E7%EC.%CA%E1%E6%DC%EA%E7%F2%29
Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Κάθε πάθηση θέλει το... βότανό της










Λυκίσκος, στελλάρια, γεντιανή, ταραξάκο… Ήρθε η ώρα να πάψουν να είναι άγνωστες λέξεις και να μπουν στις ζωές μας ως αυτό που είναι: θεραπευτικά βότανα που μπορούν να δράσουν προληπτικά ή και να αντιμετωπίσουν διάφορες παθήσεις που μας ταλαιπωρούν.

Μπορεί τα αναλγητικά, τα αντιβιοτικά, τα αντιφλεγμονώδη και τα πάσης φύσεως φάρμακα να μας είναι απαραίτητα σε ορισμένες παθήσεις και υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η «μητέρα-φύση» όμως, σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσε να έχει το πάνω χέρι, αν της δίναμε την ευκαιρία.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που η ημικρανία είναι έτοιμη να… χτυπήσει, αντί να κατευθυνθείτε προς το φαρμακείο του σπιτιού, αλλάξτε κατεύθυνση προς κουζίνα μεριά και αφήστε ελεύθερο τον εαυτό σας να δοκιμάσει μια διαφορετική θεραπεία για τον πονοκέφαλο, τη δυσκοιλιότητα, την αϋπνία κ.λπ., χωρίς να «κατεβάζει» τις ασπιρίνες και τα φάρμακα, το ένα μετά το άλλο.

(Αυτό που πρέπει να τονίσουμε, όμως, είναι ότι αν αντιμετωπίζετε κάποια από τις παρακάτω παθήσεις σε χρόνια βάση, θα πρέπει να επισκεφτείτε το γιατρό σας. Όπως, επίσης και αν δοκιμάσετε κάτι από τα παρακάτω για αρκετό διάστημα, αλλά τα συμπτώματα επιμένουν.)

Πονοκέφαλος: τέλος με λεβάντα

Το σίγουρο είναι ότι ταλαιπωρεί πολύ κόσμο και συνήθως οφείλεται σε καταστάσεις άγχους που μπορεί να περνάμε καθημερινά, στον αυχένα ο οποίος καταπονείται από την κακή στάση του σώματος στο γραφείο, σε κουρασμένα από τον υπολογιστή μάτια, σε πρόβλημα στα δόντια, στις λιγοστές ώρες ύπνου και την κακή ποιότητα αυτού κ.ο.κ. Αντιμετωπίστε τον φυσικά: Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να αντιμετωπίσετε τη ρίζα του προβλήματος, έτσι ώστε να περάσει και ο πονοκέφαλος. Μέχρι να το καταφέρετε, μπορείτε να ρίξετε μερικές σταγόνες αιθέριου ελαίου λεβάντας σε λίγο ελαιόλαδο και να κάνετε με το μείγμα μασάζ στους κροτάφους. Εναλλακτικά, φτιάξτε ένα ρόφημα με δενδρολίβανο, το οποίο έχει αναλγητική δράση και θα σας ανακουφίσει.

Δυσπεψία: πιείτε λάιμ στην… υγειά της


Το έντερο πάλλεται, αισθάνεστε δυσφορία, καούρα, φούσκωμα, πράγμα που σημαίνει ότι το πεπτικό σας… βασανίζεται. Πολλές φορές αυτό οφείλεται σε υπερβολική κατανάλωση τροφών ή σε κακούς συνδυασμούς αυτών με πολλές επεξεργασμένες τροφές. Αλλάζοντας τις συνήθειες κατανάλωσης φαγητού, λοιπόν, μπορούμε να απαλλαγούμε από το πρόβλημα και να αυξήσουμε την έκκριση πεπτικών υγρών, προκειμένου να γίνει σωστά η πέψη. Αντιμετωπίστε τη φυσικά: Αναμείξτε δύο κουταλιές χυμού λάιμ και τζίντζερ μαζί με λίγο μέλι, μέσα σε ένα ποτήρι ζεστό νερό και πιείτε το μετά από κάθε βαρύ γεύμα. Εναλλακτικά, πολύ καλό χωνευτικό είναι επίσης και το ταραξάκο: βράστε 2-3 μικρές κουταλιές από τη ρίζα του σε νερό, 2-3 φορές την ημέρα.

Δυσκοιλιότητα: θα περάσει μέχρι να πείτε «κύμινο»


Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις η δυσκοιλιότητα προκαλείται από τη χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών τα οποία περιέχουν φυτικές ίνες, πολλές φορές ένοχος μπορεί να είναι η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, ψυχολογικοί παράγοντες, άγχος κ.ο.κ. Αντιμετωπίστε τη φυσικά: Η στελλάρια βοηθά στην καταπολέμηση των αερίων, ανακουφίζει τις κράμπες στο έντερο και καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Πίνετε 3 κούπες από το αφέψημά της για καλύτερα αποτελέσματα. Ακόμη, το κύμινο φημίζεται για τη ρύθμιση της λειτουργίας του στομάχου και την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Εναλλακτικά, μπορείτε να δοκιμάσετε ρίζα γεντιανής, η οποία έχει καθαρτική δράση και ταυτόχρονα βοηθά στην πέψη.

Αϋπνία: συναντηθείτε επιτέλους με το Μορφέα


Η «πάλη» με τα σεντόνια το βράδυ είναι ίσως από τις πιο εκνευριστικές καταστάσεις και μπορεί να οφείλεται σε δεκάδες λόγους, όπως άγχος, υπερένταση, κατάθλιψη, βαρύ γεύμα πριν τον ύπνο κ.ο.κ. Η αϋπνία έχει σοβαρές επιπτώσεις στην εξέλιξη της επόμενης ημέρας, καθώς οι λιγοστές ώρες ύπνου μας καθιστούν κουρασμένους, μη παραγωγικούς και με κακή διάθεση. Αντιμετωπίστε τη φυσικά: Φτιάξτε ένα μείγμα με τα εξής βότανα: χαμομήλι, λυκίσκος και πασιφλώρα και αφήστε τις καταπραϋντικές τους ικανότητες να σας αποκοιμίσουν. Εναλλακτικά, μπορείτε να δοκιμάσετε ένα ρόφημα με χαμομήλι και βαλεριάνα.

Βήχας: απαλλαγείτε από αυτόν μια και καλή


Όσο ενοχλητικός κι αν είναι, ο βήχας είναι ουσιαστικά ένας αμυντικός οργανισμός που μας βοηθάει να αποβάλλουμε διάφορους βλαβερούς μικροοργανισμούς που έχουν εισέλθει σε αυτόν. Πρόκειται, δηλαδή, για την αντίδραση του οργανισμού σε διάφορες ερεθιστικές ουσίες. Αν σας συμβαίνει σχετικά συχνά, υπάρχουν τρόποι να γλιτώσετε από τις αμήχανες στιγμές που σας πιάνει ξαφνικός βήχας στο γραφείο και περιμένουν όλοι να τελειώσετε για να συνεχίσουν τη δουλειά τους. Αντιμετωπίστε τον φυσικά: Το θυμάρι κατευνάζει τον ισχυρό βήχα και βοηθάει στα αναπνευστικά προβλήματα, ενώ έχει και αντιμικροβιακή δράση. Προτιμήστε το με αλταία και βήχιο. Εναλλακτικά, ένα ρόφημα από αποξηραμένη ρίγανη, μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα στο εν λόγω πρόβλημα.

ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ

Πηγή
http://www.clickatlife.gr/story/ygeia/kathe-pathisi-thelei-to-botano-tis-?id=1988056

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ: Φάρσα στη γραμματέα του Γ. Πεταλωτή (video)




















Πηγή
http://adanaklasi.blogspot.com/2011/06/blog-post_7555.html
Διαβάστε περισσότερα...

Γλυπτική του Ron Mueck's sculptures-ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ !!!!!!!














Λήψη (2 MB)


Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

O αγώνας για την διάσωση ενός δελφινιού .














Η συγκινητική περιπέτεια ενός δελφινιού στις ακτές του Λαυρίου…
Ένας δύτης περιγράφει την τεράστια προσπάθεια των Υδροναυτών, του καταδυτικού Planet Blue, του Λιμεναρχείου Λαυρίου και των γιατρών του Αττικού Πάρκου να σώσουν ένα άτυχο δελφινάκι που βρέθηκε σε ακτή του Λαυρίου.


Κυριακή 22 Μαΐου, κοντά στις έξι το απόγευμα μετρούσαμε λίγα μόνο λεπτά επιφανείας όταν το καταδυτικό κέντρο Planet Blue που βρισκόμασταν δέχτηκε τηλεφώνημα από το λιμεναρχείο Λαυρίου ζητώντας την συνδρομή του για να βοηθήσουμε ένα δελφίνι που βρέθηκε στην ακτή του Αγίου Νικολάου Λαυρεωτικής. Καθώς είχαμε τον εξοπλισμό μας πάνω μας, δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί κανένας μας για δεύτερη φορά.


Σε λίγα μόνο λεπτά, βρεθήκαμε δίπλα στο πανέμορφο αυτό πλάσμα που εξουθενωμένο είχε εξωκείλει και δυσκολευόταν ακόμα και να αναπνεύσει. Είναι σχεδόν αδύνατο να προσπαθήσουμε καν να περιγράψουμε τα συναισθήματα που μας προκάλεσε τόσο το θέαμα, όσο και η επαφή μας με το πανέμορφο αυτό θηλαστικό.
Προσπαθήσαμε να διαπιστώσουμε αν ήταν χτυπημένο και μιλώντας με το σύνολο σχεδόν των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στον χώρο των θαλάσσιων οργανισμών, μεταφέροντας τους κάθε δυνατή πληροφορία επιχειρήσαμε να το βοηθήσουμε.
Εξετάζοντας το προσεκτικά δεν είδαμε κάτι που να παραπέμπει σε πιθανό τραυματισμό παρά μόνο κάποιους οργανισμούς που μας θύμιζαν παράσιτα, τα οποία υπήρχαν στον φυσητήρα και την ουρά του.

Αρχικά επιχειρήσαμε να το κατευθύνουμε σε βαθύτερα νερά και κάποια στιγμή πιστέψαμε πως η περιπέτεια του θα τελείωνε, ελπίζοντας πως θα μας αποχαιρετούσε επιστρέφοντας εκεί που ανήκει, αλλά δυστυχώς το πανέμορφο Ζωνοδέλφινο κατευθύνθηκε και πάλι στην ακτή. Πλέον, το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι να διευκολύνουμε όσο περισσότερο γίνεται την αναπνοή του, φροντίζοντας να διατηρεί την θέση του χωρίς να τραυματίζεται από τις πέτρες στα αβαθή και ο στόχος ήταν να το ηρεμήσουμε ώστε να ανακτήσει τον κανονικό ρυθμό αναπνοής του. Δεν ξέρω αν μπορεί εύκολα να γίνει κατανοητό ή αν ακούγεται υπερβολικό αλλά στις ώρες που περάσαμε μέσα στο νερό μαζί του, νιώσαμε πως μπορέσαμε πραγματικά να «επικοινωνήσουμε» μαζί του. Οι ειδικοί που ήρθαν μας είπαν πως τα δελφίνια μπορούν πολύ εύκολα να νιώσουν την στοργή. Ίσως γι' αυτό κάποιες στιγμές ηρεμούσε τόσο που ο ρυθμός της αναπνοής του γινόταν σχεδόν φυσιολογικός.


Η κινητοποίηση του κόσμου ήταν πραγματικά συγκινητική και όλοι ακολούθησαν ευλαβικά τις οδηγίες που λάβαμε και που ήθελαν να αποφύγουμε να δημιουργήσουμε επιπλέον άγχος στο δελφίνι.


Και όμως, κανένας δεν ήθελε να εγκαταλείψει την προσπάθεια και διαπιστώσαμε με τεράστια έκπληξη πως αυτό που το οργανωμένο κράτος δεν μπορεί να παρέχει σε ένα «λαβωμένο» πλάσμα, μπόρεσε να το κάνει, ή τουλάχιστον προσπάθησε να το κάνει μια «κερδοσκοπική εταιρεία».
Ζητήθηκε η συνδρομή λοιπόν των υπευθύνων του «Αττικού Πάρκου», αυτών ακριβώς που κατά καιρούς πολλοί από εμάς κατηγόρησαν για «βασανισμό», αιχμαλωσία και εκμετάλλευση των δελφινιών με μοναδικό γνώμονα το κέρδος, κλπ κλπ. Δεν ξέρω αν οι απόψεις αυτές είναι σωστές ή λάθος, αλλά ξέρω πολύ καλά και αυτό που ένιωσα αλλά και αυτό που είδα. Και όλο αυτό μόνο με ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μπόρεσε να εκφραστεί.


Δυστυχώς, μόνο όσοι ήταν εκεί μπορούν να καταθέσουν το πώς αυτοί οι άνθρωποι αντιμετώπισαν το γεγονός αυτό. Δεν ήταν μόνο το ότι έσπευσαν άμεσα να ανταποκριθούν και έφτασε άμεσα ένα ολόκληρο επιτελείο ανθρώπων, αλλά ο τρόπος που χειρίστηκαν την κατάσταση, η στοργή που έδειξαν στο άτυχο πλάσμα και οι φροντίδες που έσπευσαν να του δώσουν, μόνο θαυμασμό μας προκάλεσαν.


Και γιατί τους θαυμάσαμε περισσότερο? Γιατί δεν άφησαν ούτε δευτερόλεπτο να πάει χαμένο και αντιμετώπισαν το δελφίνι όχι απλά όπως θα αντιμετώπιζαν τα δελφίνια που βρίσκονται στις πισίνες τους, αλλά σαν να ήταν παιδί τους. Και αυτό, χωρίς τυμπανοκρουσίες και με πραγματικά συγκινητική διάθεση. Είναι κάτι που δεν είναι απλά μια διαπίστωση δική μας, αλλά ή αίσθηση που είχαν ΟΛΟΙ όσοι παρακολούθησαν τις προσπάθειες τους.


Ο αγώνας για τη διάσωση ενός δελφινιού ((c) Υδροναύτες)
Οι γιατροί του Αττικού Πάρκου χορήγησαν ηρεμιστικά στο δελφίνι και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να διαπιστώσουν το τι ακριβώς του συνέβαινε. Θεώρησαν απαραίτητο να μεταφέρουν το δελφίνι στις δεξαμενές του πάρκου, μια διαδικασία ιδιαίτερα δύσκολη όχι μόνο λόγω της μεταφοράς του μέχρι τις εγκαταστάσεις του αλλά λόγω της μετατροπής που έπρεπε να πραγματοποιήσουν στις δεξαμενές τους για να αποφύγουν τον κίνδυνο μετάδοσης στα υπόλοιπα δελφίνια κάποιας πιθανής ασθένειας από το άρρωστο δελφίνι.
Δεν δίστασαν όμως και είναι προς τιμή τους.
Με την βοήθεια όλου του κόσμου που βρίσκονταν στην περιοχή, από την πρώτη στιγμή που εντοπίστηκε το δελφίνι μπορέσαμε να το μεταφέρουμε στο αυτοκίνητο του Αττικού Πάρκου, και σε δευτερόλεπτα ξεκίνησαν για τις εγκαταστάσεις του.


Ο αγώνας για τη διάσωση ενός δελφινιού ((c) Υδροναύτες)
Με πραγματικά τεράστια λύπη πληροφορηθήκαμε λίγο αργότερα πως το άτυχο δελφίνι δεν κατάφερε να κερδίσει την μάχη για την ζωή του. Είναι όμως πολύ σημαντικό το να γνωρίζουμε πως όλοι μας κάναμε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να το βοηθήσουμε.


Ο αγώνας για τη διάσωση ενός δελφινιού ((c) Υδροναύτες)

Από το Λιμεναρχείο Λαυρίου που κινητοποίησε κάθε δυνατή βοήθεια και δεν έφυγε ούτε λεπτό από την παραλία, τους κατοίκους της περιοχής που έσπευσαν να φέρουν οτιδήποτε βοηθούσε την προσπάθεια, τους επιστήμονες που μας βοήθησαν αρκετά με τις οδηγίες τους, τους Υδροναύτες που πέρασαν ώρες μέσα στο νερό υποστηρίζοντας το, το καταδυτικό κέντρο που έσπευσε να παράσχει κάθε βοήθεια, μέχρι και το προσωπικό, τους γιατρούς και τους υπευθύνους του Αττικού Πάρκου που έστησαν ένα ολόκληρο ιατρείο στην παραλία του Αγίου Νικολάου.
Ο αγώνας για τη διάσωση ενός δελφινιού ((c) Υδροναύτες)
ΟΛΟΙ προτίμησαν να παλέψουν μαζί με το δελφίνι, παρά να το αφήσουν στην μοίρα του αρνούμενοι να δεχτούν πως αυτή ήταν προδιαγεγραμμένη.


Ο αγώνας για τη διάσωση ενός δελφινιού ((c) Υδροναύτες)
Και αν αυτό το δελφίνι δεν τα κατάφερε, μπορεί αύριο ένα άλλο να τα καταφέρει, αρκεί να του δοθεί η ευκαιρία και η βοήθεια για να προσπαθήσει.


Από πλευράς μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι έκαναν ότι ήταν δυνατό για να βοηθηθεί το άτυχο αυτό πλάσμα. Ήταν μια εμπειρία που θα δυσκολευτούμε όλοι μας να ξεχάσουμε.

Πηγή
http://loutrakiblog.blogspot.com/2011/05/o_24.html
Διαβάστε περισσότερα...