Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Εκεί που κρύβονται το μέλλον και οι σκέψεις!
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι απέγιναν οι σκέψεις σας ή από πού σας ήρθε μια φαεινή ιδέα; Οι Αρχαίες μυστικές παραδόσεις μιλούν για τα ακασικά αρχεία και οι σύγχρονες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν. Η σχετική θεωρία έρχεται να εξηγήσει πολλά παράξενα της ζωής μας.
Tα πιθηκάκια ζούσαν στο φυσικό τους περιβάλλον υπό τη στενή παρακολούθηση κάποιων επιστημόνων που συχνά τα τάιζαν με τον αγαπημένο τους μεζέ: νόστιμες γλυκοπατάτες. Mια μέρα κάποιες γλυκοπατάτες κύλησαν στα ρηχά νερά ενός κοντινού ποταμού και σιγά σιγά ξεπλύθηκαν. Ένα πιθηκάκι αποφάσισε να φάει αυτές ακριβώς τις ξεπλυμένες γλυκοπατάτες, που προφανώς τις βρήκε καλύτερες, γιατί και την άλλη μέρα πήγε μόνο του και τις ξέπλυνε. Kαθώς οι μέρες κυλούσαν, κάποια από τα νεότερα μέλη της φυλής αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Tελικά, ύστερα από ένα διάστημα ολόκληρος ο πληθυσμός των πιθήκων πήγαινε στο ποτάμι και ξέπλενε τις γλυκοπατάτες του. Oι επιστήμονες εντυπωσιάστηκαν, αλλά η έκπληξή τους έγινε τεράστια επιστημονική απορία όταν πληροφορήθηκαν πως την ίδια περίοδο κι ένας άλλος πληθυσμός πιθήκων σε ένα εντελώς απομακρυσμένο νησί άρχισε επίσης να πλένει τις πατάτες του.
Tι σήμαινε αυτό; Πώς είχε γενικευτεί η συνήθεια στον ντόπιο πληθυσμό πιθήκων και πώς μεταφέρθηκε στο απομακρυσμένο νησί; Oι επιστήμονες άρχισαν εντατικές έρευνες και πειράματα και διαπίστωσαν έκπληκτοι πως για την καθολική εξάπλωση της νέας συνήθειας έπαιζε καθοριστικό ρόλο ο αριθμός των πιθήκων που την είχαν υιοθετήσει πρώτοι. Όπως αποκαλύφθηκε ύστερα από πολλές μελέτες, μαθηματικούς υπολογισμούς και πειράματα, αν ένας απολύτως συγκεκριμένος αριθμός μελών μιας ομάδας -είτε σ’ αυτήν ανήκουν ζώα είτε άνθρωποι- υιοθετήσει μια νέα συνήθεια, τότε αυτή εξαπλώνεται αστραπιαία σε όλα τα μέλη της ομάδας. Tο μυστικό βρίσκεται στην «ΚΡΙΣΙΜΗ ΜΑΖΑ», δηλαδή στον κρίσιμο αριθμό των πρωτοπόρων. Όταν αυτός ο αριθμός συμπληρωθεί, τότε λες κι ανοίγει ο δρόμος για όλους τους υπόλοιπους και η νέα συνήθεια γενικεύεται.
Mε ποιο τρόπο, όμως, μεταβιβάζεται η πληροφορία και η συνήθεια στους κατοίκους άλλων περιοχών, όπως συνέβη με τους πιθήκους; Σ’ αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει μια γοητευτική θεωρία που υποστηρίζει πως όλοι είμαστε συνδεδεμένοι με ένα αόρατο πεδίο μέσα στο οποίο καταγράφονται τα πάντα, όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. Πρόκειται για ένα συμπαντικό αρχείο ή ένα θησαυροφυλάκιο μνήμης που μέσα του περιέχονται όλες οι πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο σύμπαν.
Σας φαίνεται παράξενο αυτό; Kι όμως, αυτή ακριβώς είναι η θεωρία του διάσημου βιολόγου του Kέμπριτζ, Pούπερτ Σέλντρεϊκ, που ξεσήκωσε σάλο στην επιστημονική κοινότητα. Σύμφωνα με αυτήν, όλες οι πληροφορίες -είτε αυτές αφορούν γεγονότα και ιδέες είτε συνήθειες, συναισθήματα, μορφές ή γαλαξίες και τη δομή του DNA- είναι αποθηκευμένες σε ένα πεδίο που, όπως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, βρίσκεται παντού. Έτσι, τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν, ούτε ακόμα κι αν "πεθάνει". Mπορεί να μετατραπεί από ύλη σε ενέργεια, αλλά δεν θα χαθεί. Tο ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις μας. Eμείς μπορεί να τις αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι φευγαλέο και εφήμερο, όμως έχετε αναρωτηθεί, αλήθεια, πού πάει κάθε σκέψη που κάνουμε όταν παύουμε να τη σκεφτόμαστε; Xάνεται άραγε ή μήπως καταγράφεται κάπου; Kι οι πράξεις και τα έργα μας, ολόκληρο το παρελθόν μας, κατοικεί μόνο στη μνήμη μας ή μήπως είναι επίσης καταγεγραμμένο κάπου στο σύμπαν;
Για τον Pούπερτ Σέλντρεϊκ αλλά και για την Αρχαία φιλοσοφική και μεταφυσική σκέψη οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ήταν σαφείς: τα πάντα, όλα όσα έγιναν και ειπώθηκαν, ακόμα κι όσα σχηματίστηκαν ως σκέψεις ή επιθυμίες μέσα στο νου των ανθρώπων όλων των εποχών, καταγράφονται συνεχώς σε ένα είδος συμπαντικού αιθερικού αρχείου, στο οποίο η ινδική φιλοσοφία έχει δώσει το όνομα «Aκασικά Aρχεία».
Yπάρχουν πράγματι αυτά τα αρχεία; Kι αν ναι, πού βρίσκονται; Σίγουρα όχι σε κάποιο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο στη Γη ή κάπου στο Διάστημα -π.χ. κάπου μεταξύ Ήλιου και Eρμή-, αλλά μάλλον σε έναν αιθερικό και άυλο χώρο, ένα νοητικό πεδίο. Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις, οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν, από τα υπερσμήνη γαλαξιών ως την αμοιβάδα, καταγράφεται σ’ αυτά τα αιθερικά αρχεία, στα οποία καταγράφονται επίσης κι όλες οι σκέψεις, όλες οι ιδέες και οι πράξεις μας. Aυτό γίνεται χωρίς να το αντιληφθούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Oι μύστες, όμως, και τα ξεχωριστά προικισμένα άτομα μπορούν να επικοινωνούν συνειδητά με αυτά τα συμπαντικά αρχεία και να λαμβάνουν πληροφορίες.
Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι με αυτή τη συμπαντική βιβλιοθήκη πληροφοριών, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έτσι συνηθίζουμε να λέμε ότι «μας κατέβηκε μια φαεινή ιδέα», χωρίς να αναρωτιόμαστε από πού, αλήθεια, μας κατέβηκε; Πού υπήρχε; H επικοινωνία με τα Aκασικά Aρχεία εξηγεί επίσης και το γιατί τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται, δηλαδή τις πρωτότυπες ιδέες μας που με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι τις έχει ταυτόχρονα και κάποιος άλλος.
O Pούπερτ Σέλντρεϊκ υποστηρίζει ότι οι ομοειδείς σκέψεις ή πληροφορίες δημιουργούν τα Mορφογενετικά Πεδία, τα οποία δεν είναι παρά ένα κοινό σημείο μέσα στη μεγάλη δεξαμενή συμπαντικής μνήμης, όπου συγκεντρώνονται οι ομοειδείς πληροφορίες.
Έτσι, οι φυσικοί επιστήμονες τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα δικά τους ξεχωριστά Mορφογενετικά Πεδία, το ίδιο και οι δάσκαλοι, οι έφηβοι, οι διάφορες φυλές και τα μέλη κάθε οικογένειας: έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Aυτό εξηγεί για παράδειγμα το φαινόμενο του συντονισμού που κάνει δυο ανθρώπους να έχουν την ίδια έμπνευση ταυτόχρονα. Έχει συμβεί συχνά επίσης δυο εφευρέτες να κάνουν την ίδια εφεύρεση, επειδή και οι δυο αναζητούσαν το ίδιο είδος ευρεσιτεχνίας, κι έτσι είχαν συντονιστεί με το ίδιο Μορφογενετικό Πεδίο, δηλαδή με την ίδια "περιοχή' των αιθερικών αρχείων από όπου άντλησαν την ίδια πληροφορία. Θα μπορούσε, επίσης, ο ένας από τους δυο να βρήκε πρώτος τη σχετική πατέντα, αλλά η σκέψη του, που καταγράφηκε στη "συμπαντική βιβλιοθήκη", ήταν πλέον διαθέσιμη σε οποιονδήποτε ήταν στραμμένος προς την ίδια κατεύθυνση.
Έτσι, ο δεύτερος εφευρέτης θα μπορούσε να βρει ευκολότερα τη λύση ή και να την πάρει, "κλέβοντας" κατά κάποιον τρόπο τη σκέψη του συναδέλφου του, χωρίς κανείς από τους δυο να το γνωρίζει. Mπορεί, μάλιστα, να βρίσκονται στις δυο άκρες του κόσμου και να αγνοούν πλήρως ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Tα συμπαντικά αρχεία της σκέψης μας που κάνουν το μυαλό μας να συντονίζεται με το νου κάποιου άλλου περιγράφονται κι από έναν άλλο επιστήμονα. Tον Xένρι Pιντ, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των HΠA, ο οποίος μιλάει για την "Iδεόσφαιρα", θυμίζοντας λίγο τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Kατά τον Xένρι Pιντ, η Iδεόσφαιρα είναι ένα πεδίο καθαρής συνείδησης που υπάρχει παντού στο σύμπαν και το οποίο φιλοξενεί όλες τις ιδέες. Mε αυτό το χώρο είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.
Έτσι, όταν μια φαεινή ιδέα «πέφτει» από την Iδεόσφαιρα και "προσγειώνεται" στο νου ενός ανθρώπου που αναζητάει κάτι σχετικό με το περιεχόμενο της ιδέας αυτής, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα εμφανιστεί στο νου και κάποιου άλλου που επίσης έχει στραμμένη την προσοχή του προς την ίδια κατεύθυνση. Aυτό το φαινόμενο έχουν υπόψη τους πολλά στελέχη επιχειρήσεων που εφαρμόζουν τον κανόνα: "αν έχεις μια καλή ιδέα, σπεύσε να την υλοποιήσεις χωρίς καθυστέρηση, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, θα σε προλάβει κάποιος άλλος". Oι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν αυτά τα περιστατικά απλές συμπτώσεις. Aλλά δεν είναι. Πρόκειται για συμπαντικούς νόμους και μυστικές συγχρονικότητες που σχετίζονται με τα αιθερικά αρχεία της σκέψης. Φαίνεται ότι κι αυτός ακόμα ο Aϊνστάιν είχε παρόμοιες απόψεις, αφού είπε κάποτε πως, αν δεν είχε αναπτύξει εκείνος τη θεωρία της σχετικότητας, θα το έκανε κάποιος άλλος, γιατί η ιδέα "βρισκόταν στον αέρα".
Πηγή
Ίτε, παίδες Ελλήνων ελευθερούτε πατρίδα!
Λες και η Ιστορία το κάνει επίτηδες.
Τις ημέρες που η Ελλάδα ζει μέρες οικονομικής υποδούλωσης και εξαθλίωσης του λαού τους πέσανε μαζεμένες και μερικές μεγάλες επέτειοι. Μάχη της Τριπολιτσάς, Θάνατος Καποδίστρια, Ναυμαχία Σαλαμίνας. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ, ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ …
28 Σεπτεμβρίου -480. Οι Έλληνες συντρίβουν τον περσικό στόλο
…Είχε ήδη ανατείλλει ο ήλιος της μεγάλης εκείνης ημέρας, κατά την οποία έμελλε να αποφασιστεί η τύχη της Ελλάδας.
Οι δυο στόλοι, όντας αντιπαραταγμένοι, έμειναν για κάποιο διάστημα ακίνητοι, γιατί ο καθένας είχε συμφέρον ν’ αρχίσει ο άλλος τον αγώνα: οι Έλληνες για να εισέλθουν οι Πέρσες εντός του στενότερου λιμανιού της Σαλαμίνας, οι Πέρσες για να προελάσουν οι Έλληνες στον κάπως ευρύτερο χώρο μεταξύ των δύο στομίων του πορθμού.
Ξαφνικά όμως αντήχησε πρώτος ο παιάνας των Ελλήνων, και η σάλπιγγα του Ευρυβιάδη σήμανε την έφοδο, κι επανέλαβαν το σινιάλο οι σάλπιγγες των στρατηγών, και αναβοήσαν τα πληρώματα:
«Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών».
Και όρμησε προς τα εμπρός όλη η Ελληνική παράταξη. Αλλά αφού προχώρησε λίγο, και αντήχησε ο αλαλαγμός των βαρβάρων, και βγήκαν με θάρρος τα περσικά πλοία, οι Έλληνες, για να επιτύχουν τον αρχικό τους σκοπό, να παρασύρουν δηλαδή τους εχθρούς εντός του λιμανιού της Σαλαμίνας, άρχισαν να υποχωρούν, όχι τρέποντας τα νώτα, αλλά όπως έλεγαν παλιά, ανακρουόμενοι τις πρύμνες, δηλαδή κωπηλατώντας προς τα πίσω, μέχρι που ακούστηκε ισχυρή φωνή σε όλο το ελληνικό στρατόπεδο:
«Ω ΔΑΙΜΟΝΙΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΥΜΝΗΝ ΑΝΑΚΡΟΥΕΣΘΕ;»
Και τότε, στην αριστερή πτέρυγα ο Αθηναός Αμεινίας του Παλληνέα, αδελφός του Κυνέγειρου του αδελφού του Αισχύλου, διέταξε πρώτος την τριήρη του να κωληλατήσει προς τα εμπρός, και με πολύ ορμή έμπηξε το έμβολο στα πλευρά της επερχόμενης φοινικικής τριήρους, με αποτέλεσμα τα δύο πλοία να μην μπορούν πλέον να χωριστούν. Συγχρόνως, στη δεξιά πτέρυγα, ενέβαλε κατά των εχθρών η τριήρης από την Αίγινα που έφερε τους Αιακίδες, ενώ τρίτος ενεπλέκη ο Νάξιος Δημόκριτος, τον οποίο ύμνησε ο Σιμωνίδης λέγοντα: Δημόκριτος τρίτος ήρξε μάχης, ότε παρ Σαλαμίνα Έλληνες Μήδοις σύμβαλον εν πελάγει· πέντε δε νήας έλεν δηίων, έκτην δ´ υπό χείρα ρύσατο βαρβαρικήν Δωρίδ´ αλισκομένην.
Και έτσι η ναυμαχία γενικεύτηκε.
Για πολύ χρόνο υπήρξε αμφίρροπη γιατί οι άνδρες του περσικού στόλου αγωνίστηκαν γενναιότατα.
Οι Ίωνες λίγο φαίνεται πρόσεξαν τις προτροπές που τους απηύθυνε ο Θεμιστοκλής όταν αναχωρούσε από το Αρτεμίσιο, και κατάφεραν δεινές πληγές στο δεξί κέρας των Ελλήνων. Ιδίως οι Σάμιοι Θεομήστορας και Φύλακος κυρίεψαν πολλές πελοποννησιακές τριήρεις, ενώ οι Αιγηνίτες με κόπο μπόρεσαν αρχικά να τους αντισταθούν.
Πρώτα άρχισαν να υπερισχύουν οι Αθηναίοι στο αριστερό κέρας.
…Είχε ήδη ανατείλλει ο ήλιος της μεγάλης εκείνης ημέρας, κατά την οποία έμελλε να αποφασιστεί η τύχη της Ελλάδας.
Οι δυο στόλοι, όντας αντιπαραταγμένοι, έμειναν για κάποιο διάστημα ακίνητοι, γιατί ο καθένας είχε συμφέρον ν’ αρχίσει ο άλλος τον αγώνα: οι Έλληνες για να εισέλθουν οι Πέρσες εντός του στενότερου λιμανιού της Σαλαμίνας, οι Πέρσες για να προελάσουν οι Έλληνες στον κάπως ευρύτερο χώρο μεταξύ των δύο στομίων του πορθμού.
Ξαφνικά όμως αντήχησε πρώτος ο παιάνας των Ελλήνων, και η σάλπιγγα του Ευρυβιάδη σήμανε την έφοδο, κι επανέλαβαν το σινιάλο οι σάλπιγγες των στρατηγών, και αναβοήσαν τα πληρώματα:
«Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών».
Και όρμησε προς τα εμπρός όλη η Ελληνική παράταξη. Αλλά αφού προχώρησε λίγο, και αντήχησε ο αλαλαγμός των βαρβάρων, και βγήκαν με θάρρος τα περσικά πλοία, οι Έλληνες, για να επιτύχουν τον αρχικό τους σκοπό, να παρασύρουν δηλαδή τους εχθρούς εντός του λιμανιού της Σαλαμίνας, άρχισαν να υποχωρούν, όχι τρέποντας τα νώτα, αλλά όπως έλεγαν παλιά, ανακρουόμενοι τις πρύμνες, δηλαδή κωπηλατώντας προς τα πίσω, μέχρι που ακούστηκε ισχυρή φωνή σε όλο το ελληνικό στρατόπεδο:
«Ω ΔΑΙΜΟΝΙΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΥΜΝΗΝ ΑΝΑΚΡΟΥΕΣΘΕ;»
Και τότε, στην αριστερή πτέρυγα ο Αθηναός Αμεινίας του Παλληνέα, αδελφός του Κυνέγειρου του αδελφού του Αισχύλου, διέταξε πρώτος την τριήρη του να κωληλατήσει προς τα εμπρός, και με πολύ ορμή έμπηξε το έμβολο στα πλευρά της επερχόμενης φοινικικής τριήρους, με αποτέλεσμα τα δύο πλοία να μην μπορούν πλέον να χωριστούν. Συγχρόνως, στη δεξιά πτέρυγα, ενέβαλε κατά των εχθρών η τριήρης από την Αίγινα που έφερε τους Αιακίδες, ενώ τρίτος ενεπλέκη ο Νάξιος Δημόκριτος, τον οποίο ύμνησε ο Σιμωνίδης λέγοντα: Δημόκριτος τρίτος ήρξε μάχης, ότε παρ Σαλαμίνα Έλληνες Μήδοις σύμβαλον εν πελάγει· πέντε δε νήας έλεν δηίων, έκτην δ´ υπό χείρα ρύσατο βαρβαρικήν Δωρίδ´ αλισκομένην.
Και έτσι η ναυμαχία γενικεύτηκε.
Για πολύ χρόνο υπήρξε αμφίρροπη γιατί οι άνδρες του περσικού στόλου αγωνίστηκαν γενναιότατα.
Οι Ίωνες λίγο φαίνεται πρόσεξαν τις προτροπές που τους απηύθυνε ο Θεμιστοκλής όταν αναχωρούσε από το Αρτεμίσιο, και κατάφεραν δεινές πληγές στο δεξί κέρας των Ελλήνων. Ιδίως οι Σάμιοι Θεομήστορας και Φύλακος κυρίεψαν πολλές πελοποννησιακές τριήρεις, ενώ οι Αιγηνίτες με κόπο μπόρεσαν αρχικά να τους αντισταθούν.
Πρώτα άρχισαν να υπερισχύουν οι Αθηναίοι στο αριστερό κέρας.
Εκεί
ο Θεμιστοκλής, αφού πύκνωσε καλύτερα τα καράβια του, έσπασε τελικά,
έκοψε δηλαδή στα δύο, το ημικύκλιο που είχαν σχηματίσει οι Φοίνικες,
εκμεταλλευόμενοι τον πλατύ χώρο του βορείου στομίου, αυτού που
βρίσκονταν προς την πλευρά της Ελευσίνας, και από τα εχθρικά πλοία άλλα
ανάγκασε να προσαράξουν στη στεριά και άλλα να ζητήσουν προστασία πίσω
από τα κέντρο.
Οι
περσικές μοίρες που είχαν ταχτεί εκεί ταράχτηκαν μόλις είδαν τις
φοινικικές τριήρεις να παρασύρονται πίσω τους. Έπειτα από λίγο ο
Θεμιστοκλής, ο οποίος δεν μπορούσε να καταδιώξει τα πλοία που είχαν
προσαράξει εξαιτίας των περσικών ταγμάτων που είχαν πάρει θέση στην
παραλία, στράφηκε δεξιά και εφόρμησε εναντίον του κέντρου.
Για
ένα χρονικό διάστημα οι Κύπριοι και οι Κίλικες που πολεμούσαν εναντίον
των Ελλήνων που ήταν στο μέσο, άντεχαν υπομονετικά αυτή τη νέα έφοδο που
έγινε από τα πλάγια. Αλλά σε αυτή τη μάχη έπεσε ο αρχηγός των Κιλίκων
Συέννεσης και τότε άρχισε να υποχωρεί και το εχθρικό κέντρο, το οποίο
στριμωχνόταν πότε προς την παραλία και πότε προς την αριστερή πτέρυγα.
Έτσι,
το μεγαλύτερο τμήμα του περσικού στόλου μαζεύτηκε στη γωνία που
σχηματίζει το νότιο προς τον Πειραιά στόμιο του πορθμού με την παραλία
της Αττικής.
Εκεί
οι Ίωνες και οι Κάρες, που ήταν παραταγμένοι μπροστά, στην αρχή δεν
παρασύρθηκαν από από εκείνο το ρεύμα αυτών που υποχωρούσαν, και άντεχαν
πολεμώντας με όλες τους τις δυνάμεις τους Αιγηνίτες και τους άλλους
Δωριείς. Ωστόσο, πίσω από αυτούς γινόταν θόρυβος και καταστροφικές
προσκρούσεις.
Τα
περσικά πλοία της δεξιάς πτέρυγας και του κέντρου, όσα δεν προσάραξαν,
καθώς τα καταδίωκαν οι Αθηναίοι, προσπαθούσαν να ξεφύγουν προς τον
Πειραιά και το Φάληρο από την αριστερή πτέρυγα. Αλλά πέφτοντας πάνω σε
αυτή την πτέρυγα και προσπαθώντας με κάθε τρόπο να περάσουν ανάμεσα,
χαλούσε όλο και περισσότερο τη διάταξη των ιωνικών και καρικών πλοίων
που ήταν παρατεταγμένα.
Μη
μπορώντας λοιπόν να κινηθούν άνετα, έσπαγαν τα κουπιά του άλλου και
προξενούσαν ζημιές το ένα στο άλλο με τα έμβολά τους. Έχοντας πια
πλησιάσει οι Αθηναίοι ενωμένοι και ενωμένοι πλέον με τους Αιγηνίτες,
επιχείρησαν την τελευταία επίθεση στην αριστερή πτέρυγα.
Ο
Θεμιστοκλής έδωσε εντολή η τριήρης του να πλεύσει κατά της περσικής
ναυαρχίδας. Σε αυτό το πλοίο αρχηγός ήταν ο Αριαβίγνης ο αδελφός του
Ξέρξη και στρατηγός των Ιώνων και των Καρών.
Η
τριήρης του Θεμιστοκλή πλημμύρισε από βέλη και ακόντια, αλλά ο Αμεινίας
ο Παληνέας έμπηξε το έμβολό του στα αριστερά της περσικής ναυαρχίδας.
Τότε ο ατρόμητος Αριαβίγνης διέταξε επίθεση πάνω στην πλώρη του Αμεινία
και πρώτος όρμησε για να πηδήξει πάνω σε αυτή, αλλά τον έριξαν στο
πέλαγος οι Αθηναίοι οπλίτες και η τριήρης του βυθίστηκε. Τη σωρό του
γιού του Δαρείου έσωσε η Αρτεμισία που το πλοίο της έπλεε εκεί δίπλα.
Ο
Θεμιστοκλής στράφηκε εναντίον άλλου εχθρού, κατά μιας σιδώνιας τριήρους
την οποία ήταν έτοιμος να κυριεύσει την ώρα που έφευγε, όταν μια
τριήρης των Αιγηνιτών πρόλαβε και άρπαξε τον άθλο.
Η
τριήρης αυτή ήταν του Πολύκριτου, γιου του Κρίου ο οποίος για πολλά
χρόνια είχε φυλακιστεί στην Αττική με την κατηγορία του μηδισμού.
Τώρα
λοιπόν, ο νέος Αιγηνίτης που δεν είχε ξεχάσει την εξευτελιστική
συμπεριφορά προς τον πατέρα του, αφού φώναξε από το κατάστρωμά του στο
Θεμιστοκλή τον οποίο αναγνώρισε από τη ναυαρχική σημαία: «Τώρα βλέπεις
πως μηδίζουν οι Αιγηνίτες», κυρίευσε το πλοίο από τη Σιδώνα μπροστά στα
μάτια του ναυάρχου.
Η
γενναία Αρτεμισία ακολουθούσε κάπως αργά εκείνο το πλήθος από ναυάγια
και φυγάδες όταν ξαφνικά είδε τον Αμεινία να πλέει. Οι Αθηναίοι έτρεφαν
μεγάλη οργή γι’ αυτή τη βασίλισσα γιατί είχε διαπράξει μια ξεχωριστή
ύβρη: εκστράτευσε μια γυναίκα εναντίον της Αθήνας.
Γι’
αυτό είχαν δοθεί σαφείς διαταγές σε όλους τους τριήραρχους να την
πιάσουν ζωντανή και είχε οριστεί γι’ αυτό χρηματική αμοιβή 10000
αττικών δραχμών.
Η
Αρτεμισία λοιπόν διέτρεχε το χειρότερο κίνδυνο. Ευτυχώς γι’ αυτή ο
Αμεινίας δε γνώρισε το πλοίο της κι εκείνη για να επιβεβαιώσει την πλάνη
του όρμησε εναντίον περσικού πλοίου που έφευγε μπροστά της και που
αρχηγός του ήταν ο βασιλιάς των Καλυνδέων Δαμασίθυμος, και το
καταπόντισε αύτανδρο.
Έτσι,
ο Αμεινίας υποθέτοντας από αυτό το γεγονός ότι το πλοίο της Αρτεμισίας
ήταν ελληνικό στράφηκε εναντίον άλλων και η Αρτεμισία κατάφερε να σωθεί.
Και
το παράδοξο; Ο Ξέρξης που από το θρόνο του παρακολουθούσε με αγωνία όλα
όσα συνέβαιναν, βλέποντας αυτή την ενέργεια και αφού αναγνώρισε την
Αρτεμισία, θεωρώντας την καλινδική τριήρη ως εχθρική, σύμφωνα με όσα
λέγονται φώναξε: «Οι άνδρες μου έγιναν γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες!»
Τόσο
βιαστικά έφευγαν πλέον όλοι για το Φάληρο που ξέχασαν να πάρουν το
περσικό απόσπασμα που είχαν αποβιβάσει μια μέρα πριν στην Ψυττάλεια
αφήνοντάς το στις διαθέσεις των Ελλήνων. Έτσι, κατά το απόγευμα, ο
Αριστείδης πέρασε στη νησίδα μαζί με Αθηναίους οπλίτες. Από την άλλη και
οι Πέρσες αντιστάθηκαν γενναία. Τελικά όμως σκοτώθηκαν όλοι.
(Κ. Παπαρρηγόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους)
Για την αντιγραφή, Γ. Φαίλτωρ http://nationalpride.wordpress.com/
Για την αντιγραφή, Γ. Φαίλτωρ http://nationalpride.wordpress.com/
Πηγή
Οι άπειροι κόσμοι και τα "μεγάλα κενά"
Στα πλαίσια της Κοσμολογίας του Δημόκριτου εμφανίζεται, με μια φυσική τεκμηρίωση, η ιδέα περί ύπαρξης πολλών αισθητών κόσμων σαν τον δικό μας στα πλαίσια των δημιουργούμενων "μεγάλων κενών". Η ιδέα περί υπάρξεως πολλών "κόσμων" μέσα σε επάλληλους "ουρανούς" αποτελεί μια παλαιότερη προσωκρατική άποψη. Όπως αναφέρουν ο Σιμπλίκιος και ο Αυγουστίνος, ο Αναξίμανδρος διατύπωνε την αυτή άποψη:
[Σιμπλίκιος, εις Φυσ. 24, 17]... (ο Αναξιμένης πίστευε ότι) κάποια άλλη ουσία είναι το άπειρο, από την οποία έγιναν όλοι οι ουρανοί και οι κόσμοι που υπάρχουν σ' αυτούς.....
[Αυγουστίνος, de civ. Dei VIII, 2]... (Ο Αναξίμανδρος) πίστευε ότι αυτές οι αρχές των επιμέρους πραγμάτων είναι άπειρες, και ότι παράγουν αναρίθμητους κόσμους καθώς και όλα όσα εμφανίζονται μέσα σ' αυτούς, και αυτοί οι κόσμοι, όπως πίστευε, πότε διαλύονται και πότε ξαναγεννιούνται....
Όμως και οι ιδέες του Αναξαγόρα ήταν παραπλήσιες:
[Σιμπλίκιος, εις Φυσικά 157, 9]...Το ότι υπαινίσσεται (ο Αναξαγόρας) έναν άλλο κόσμο πλάι στο δικό μας φαίνεται από τη φράση "όπως ακριβώς εμείς", που τη χρησιμοποιεί επανειλημμένα. Και ότι δεν θεωρεί αυτόν τον άλλο κόσμο έναν αισθητό κόσμο που προηγήθηκε χρονικά από το δικό μας φαίνεται από τα λόγια "από τα οποία μαζεύουν τα καλύτερα στα σπίτια τους και τα χρησιμοποιούν". Γιατί δεν είπε χρησιμοποιούσαν, αλλά χρησιμοποιούν.....
Η πλήρης όμως φυσική τεκμηρίωση και περιγραφή ενός Σύμπαντος το οποίο περιλαμβάνει και περικλείει έναν άπειρο αριθμό αισθητών κόσμων έγινε από τους ατομικούς φιλοσόφους και ιδιαίτερα από τον Δημόκριτο.
Γι' αυτή τη δομή του Σύμπαντος του Δημόκριτου γράφει ο Δ. Μακρυγιάννης στο βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών βιβλίο του "Κοσμολογία και Ηθική του Δημοκρίτου":
"...Αφού υπάρχουν άπειροι κόσμοι, άρα υπάρχουν άπειροι κενοί χώροι. Μπορούμε λοιπόν να παρομοιάσουμε το Δημοκρίτειο σύμπαν με ένα σφουγγάρι. Η ύλη του σφουγγαριού αντιστοιχεί στη συμπαγή κατά το μάλλον και ήττον συγκρότηση ατόμων, που αποτελούν το περιέχον, τα δε σφαιροειδή κενά μέσα στον όγκο του σφουγγαριού είναι οι χώροι όπου δημιουργούνται και εξελίσσονται οι κόσμοι. Το κοσμολογικό μοντέλο του σφουγγαριού δεν είναι στατικό, ούτε ως προς την δομή του περιέχοντος, ούτε ως προς το σχήμα και το μέγεθος των κενών. Όπως εντός των κενών λαμβάνουν χώρα συνεχείς διεργασίες μεταξύ των ατόμων, έτσι και το συνολικό περιέχον υφίσταται συνεχείς μεταλλάξεις, η κυριότερη των οποίων είναι να απορρέουν εξ αυτού παντοία σώματα εντός των κενών και να απορροφά πάλι τα σώματα που προκύπτουν από την καταστροφή των κόσμων".
Κατ' αυτόν τον τρόπο αυτό ο Δημόκριτος, με μεγάλη φυσικότητα τεκμηριώνει λογικά την δυνατότητα ταυτόχρονης ύπαρξης πολλών αισθητών κόσμων, οι οποίοι όμως μπορούν να μην είναι αισθητοί από εμάς, αφού παρεμβάλλεται μεταξύ αυτών και του κόσμου μας το μη αισθητό ενιαίο σύστημα "όντος"+"μη όντος" (άτομα+κενό) (ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ -9-).
Όπως αναφέρει ο Ιππόλυτος: [Ελ. Ι, 13, 2 (ΔΚ 68α 40)]...Ο Δημόκριτος υποστηρίζει τα ίδια με τον Λεύκιππο, ότι υπάρχουν άπειροι κόσμοι με διαφορετικά μεγέθη. Σε μερικούς από αυτούς δεν υπάρχει ούτε Ήλιος ούτε Σελήνη, σε άλλους τα δύο αυτά ουράνια αντικείμενα είναι μεγαλύτερα από όσο στον δικό μας κόσμο, και σε άλλους περισσότερα. Τα διαστήματα μεταξύ των κόσμων είναι άνισα, σε μερικά μέρη υπάρχουν περισσότεροι κόσμοι, σε άλλα λιγότεροι, μερικοί αναπτύσσονται, μερικοί είναι στο αποκορύφωμα της ανάπτυξης τους και μερικοί παρακμάζουν. Αλλού οι κόσμοι γίνονται και αλλού αποσυντίθενται. Η καταστροφή τους οφείλεται στην αμοιβαία τους σύγκρουση.
Στην περικοπή αυτή, αλλά και σε πολλές προηγούμενες μπορούμε να διακρίνουμε σαφέστατα την άποψη ότι οι φυσικοί νόμοι στα πλαίσια των διαφόρων κόσμων μπορούν να είναι διαφορετικοί και ως εκ τούτου να δημιουργούνται εντελώς διαφορετικά συμπαντικά γεγονότα. Και μετά τον Δημόκριτο όμως επαναλαμβάνεται η αυτή ιδέα περί πολλών κόσμων από τον Διογένη τον Απολλωνιάτη:
Ο Διογένης ο Απολλωνιάτης υποθέτει ότι ο αέρας είναι το στοιχείο και ότι όλα κινούνται και οι κόσμοι είναι άπειροι.....
Πηγή
Αυτός είναι ο «ομφάλιος λώρος» του Σύμπαντος.
Ομάδα αστρονόμων στην Αυστραλία ανακάλυψε νέα στοιχεία για τα λεγόμενα
διαστημικά «νήματα», κοσμικές δομές που όπως όλα δείχνουν διασυνδέουν
τους γαλαξίες μεταξύ τους και ουσιαστικά ενώνουν όλο το Σύμπαν.
Ο συμπαντικός ιστός
Τα τελευταία χρόνια διάφορα ευρήματα στις κοσμολογικές έρευνες οδήγησαν στην ανάπτυξη της θεωρίας ότι οι γαλαξίες δεν είναι νησιά που πλέουν αυτόνομα μέσα στο διαστημικό κενό αλλά ότι υπάρχει ένας κοσμικός ιστός που τους ενώνει. Οι κοσμικές δομές που αποτελούν αυτόν τον ιστό ονομάστηκαν «νήματα» τα οποία σύμφωνα με τους θιασώτες της θεωρίας αποτελούνται από συγκεντρώσεις ύλης και οι γαλαξίες συγκεντρώνονται γύρω από αυτά τα νήματα. Γι αυτό και στις «διασταυρώσεις» του ιστού δημιουργούνται τεράστια σμήνη γαλαξιών.
Ένα από τα βασικά συστατικά των ιστών Αστρονόμοι από την Αυστραλία υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν ένα από τα βασικά «συστατικά» αυτών των ιστών. Όπως αναφέρουν, ο ιστός (ή σκελετός κατά άλλους) του Σύμπαντος αποτελείται από τα λεγόμενα «σφαιρικά σμήνη άστρων». Πρόκειται για σμήνη άστρων με πολύ πυκνή συγκέντρωση άστρων. Η δομή αυτών των σμηνών και οι δυνάμεις που ασκούνται στο εσωτερικό τους τους προσδίδουν σφαιρικό σχήμα. Τα σμήνη αυτά περιέχουν συνήθως αρχαία άστρα και κινούνται γύρω από το κέντρο του γαλαξία.
Ερευνητές του Σχολής Ερευνών Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας δηλώνουν ότι βρήκαν στοιχεία που δείχνουν ότι κοσμικές βαρυτικές δυνάμεις απομακρύνουν τα σφαιρικά σμήνη από το κέντρο των γαλαξιών και τα οδηγούν προς τα νήματα. Δημιουργούνται έτσι κοσμικές γέφυρες που αποτελούνται και από ύλη όπως τα αστρικά σμήνη αλλά και από διαστρικό χώρο και εκτείνονται η κάθε μια τους σε αποστάσεις πολλών εκατομμυρίων ετών φωτός.
Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...
Ο συμπαντικός ιστός
Τα τελευταία χρόνια διάφορα ευρήματα στις κοσμολογικές έρευνες οδήγησαν στην ανάπτυξη της θεωρίας ότι οι γαλαξίες δεν είναι νησιά που πλέουν αυτόνομα μέσα στο διαστημικό κενό αλλά ότι υπάρχει ένας κοσμικός ιστός που τους ενώνει. Οι κοσμικές δομές που αποτελούν αυτόν τον ιστό ονομάστηκαν «νήματα» τα οποία σύμφωνα με τους θιασώτες της θεωρίας αποτελούνται από συγκεντρώσεις ύλης και οι γαλαξίες συγκεντρώνονται γύρω από αυτά τα νήματα. Γι αυτό και στις «διασταυρώσεις» του ιστού δημιουργούνται τεράστια σμήνη γαλαξιών.
Ένα από τα βασικά συστατικά των ιστών Αστρονόμοι από την Αυστραλία υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν ένα από τα βασικά «συστατικά» αυτών των ιστών. Όπως αναφέρουν, ο ιστός (ή σκελετός κατά άλλους) του Σύμπαντος αποτελείται από τα λεγόμενα «σφαιρικά σμήνη άστρων». Πρόκειται για σμήνη άστρων με πολύ πυκνή συγκέντρωση άστρων. Η δομή αυτών των σμηνών και οι δυνάμεις που ασκούνται στο εσωτερικό τους τους προσδίδουν σφαιρικό σχήμα. Τα σμήνη αυτά περιέχουν συνήθως αρχαία άστρα και κινούνται γύρω από το κέντρο του γαλαξία.
Ερευνητές του Σχολής Ερευνών Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας δηλώνουν ότι βρήκαν στοιχεία που δείχνουν ότι κοσμικές βαρυτικές δυνάμεις απομακρύνουν τα σφαιρικά σμήνη από το κέντρο των γαλαξιών και τα οδηγούν προς τα νήματα. Δημιουργούνται έτσι κοσμικές γέφυρες που αποτελούνται και από ύλη όπως τα αστρικά σμήνη αλλά και από διαστρικό χώρο και εκτείνονται η κάθε μια τους σε αποστάσεις πολλών εκατομμυρίων ετών φωτός.
Πηγή
Πώς είναι 114,5 Τρισεκατομμύρια Δολάρια? (το σύνολο των χρεών στην Αμερική)
Θεμα: Πώς είναι 114,5 Τρισεκατομμύρια Δολάρια... (το σύνολο των χρεών στην Αμερική)
Δείτε παρακάτω πως είναι σε όγκο μετρητά μέχρι 114,5 τρις δολάρια.
100 Δολάρια

Δέκα Χιλιάδες Δολάρια ( Ο μέσος ετήσιος μισθός στην Γη)

Ένα Εκατομμύριο δολάρια (δεν είναι τόσο μεγάλο σε όγκο, ο μέσος άνθρωπος στη Γη τα κερδίζει σε 92 χρόνια δουλειάς)

Εκατό Εκατομμύρια Δολάρια (Αρκετά για όλους, Χωράνε σε μια συνηθισμένη παλέτα φορτίων)

Ένα δισεκατομμύριο δολάρια (Θα χρειαστείτε βοήθεια, αν κλέψετε την τράπεζα, τα πράγματα σοβαρεύουν)

Ένα
τρισεκατομμύριο δολάρια (Αυτές είναι διπλές παλέτες η μία επάνω στην
άλλη, θα χρειαστείτε πολλά φορτηγά για να τα μεταφέρετε. Αν ξοδεύατε ένα
εκατομμύριο ανά ημέρα από την γέννηση του Χριστού μέχρι σήμερα δεν θα
είχατε ξοδέψει 1τρισεκατομύριο, αλλά περίπου 700 δισεκατομμύρια.)

Δείτε
πάλι το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε σύγκριση με ένα Αμερικάνικο και
με ένα Ευρωπαικό γήπεδο. Μαζί με ένα Boeing 747-400 που μέχρι πρόσφατα
ήταν το μεγαλύτερο επιβατικό αεροπλάνο στον κόσμο.

Δεκαπέντε τρισεκατομμύρια δολάρια, όσα θα είναι τα χρέη σε πιστωτικές κάρτες στην Αμερική μέχρι τα χριστούγεννα του 2011.

114,5
τρισεκατομμύρια δολάρια, το σύνολο των χρεών στην Αμερική. (Ο όγκος των
χαρτονομισμάτων των 100 δολαρίων είναι ψηλότερος από τους δίδυμους
πύργους της Ν. Υόρκης και το Empire State Building , κάπου εκεί θα
δείτε και το άγαλμα της ελευθερίας.)

Πηγή
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
"Καθάρισε" η Κύπρος: 2,5 δισ. ευρώ δάνειο από την Ρωσία!
Η Κύπρος γλύτωσε οριστικά από τον Μηχανισμό Στήριξης που έχει "φυλακίσει" την Ελλάδα χάρη στη στήριξη της Ρωσίας, η οποία δανείζει στο κυπριακό κράτος 2,5 δισ. ευρώ. Σήμερα το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου, ενέκρινε την δανειακή συμφωνία με την Ρωσία ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Όπως γνωστοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, το δάνειο της Μόσχας προς τη...
Λευκωσία θα έχει διάρκεια 4,5 ετών, επιτόκιο 4,5% και θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2012. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρόταση που θα έκανε στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν (για την Ελλάδα, όπως είχε επιβεβαιώσει βουλέυτής Ιβάν Σαββίδης θα έδινε 25 δισ. ευρώ) και με το επιτόκιο που παίρνει η Ρωσία κλείνει και το στόμα εκείνων που υποστήριζαν ότι "Θα είχε πολύ υψηλό επιτόκιο το ρωσικό δάνειο". Σημειώνουμε ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς είχε πει ότι "Διεθνείς οίκοι μας δάνειζαν το χειμώνα του 2010 25 δισ. ευρώ με επιτόκιο 6,5% και η κυβέρνηση αρνήθηκε και πήγε κατ΄ευθείαν στο Μνημόνιο" . Αλλά το κυπριακό δάνειο έχει και παράπλευρα οφέλη: Η Ρωσία έχει έναν επιπλέον λόγο να υπερασπιστεί την Κύπρο...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Πηγή
Παιδί παιδιών της Κατοχής
Είμαι
μια κόρη παιδιών της Κατοχής. Και να που δεν είμαι παιδί εδώ και πολλά
χρόνια. Και χρειάστηκα πολύ κόπο και ψυχοθεραπεία για να ξεπεράσω τις
φοβίες των γονιών μου, να απαλύνω το φόβο πως μπορεί ο άνθρωπος να
βρεθεί στην τραγική θέση να έχει για φαγητό λίγα χόρτα νερόβραστα από το
βουνό. Να είναι μαθητής και να πεινάει και να πονάει η κοιλιά του από
την πείνα. Χρειάστηκε εσωτερική επεξεργασία η πρώτη φορά που πέταξα
χαλασμένο φαγητό και η φορά που σκούπισα με τη σκούπα ψίχουλα ψωμιού
κάτω από το τραπέζι της κουζίνας. Που άφησα ξεχασμένα αναμμένα φώτα στο
σαλόνι και έπλυνα τα πιάτα με το νερό της βρύσης να τρέχει. Ναι για μένα
δε χρειάστηκαν οι οικολόγοι προκειμένου να μάθω τι σημαίνει οικονομία. Ο
φόβος της στέρησης ήταν πιο βαθύς από νεόκοπα συνθήματα, ήταν τρόπος
ζωής.
Και να που στα 44 χρόνια μου είμαι εγώ ο γονιός και μετά από κάποια χρόνια ψευδεπίφασης οι παλιές «καλές» συνήθειες ξαναγύρισαν. Δε φοβάμαι την οικονομία, μεγάλωσα με αυτή, είναι οικεία και μπορώ να την περνώ και στα παιδιά μου που καθόλου δεν είναι στον κόσμο τους κι έχουν ακούσει επανειλημμένα τις ιστορίες του παππού και της γιαγιάς και με πολλή σύνεση αντιμετωπίζουν τις αλλαγές στη ζωή τους όπως την πολύ σημαντική μείωση των μισθών των γονιών τους, τον περιορισμό των εξόδων τους και την αγωνία για το δικό τους αύριο… Φοβάμαι μόνο τη θέση του ενήλικα σ’ αυτές τις συγκυρίες. Γιατί πια δεν είμαι παιδί που δικαιούται να φοβάται προστατευμένο, αλλά γονιός, εκπαιδευτικός που οφείλει να προστατεύσει και να στηρίξει. Θα ‘μια αντάξια των πολύ δύσκολων περιστάσεων όπως υπήρξαν οι ήρωες παππούδες μου; Και τέλος, ακόμη δεν κατάλαβα, πότε ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος χωρίς πολεμικό ανακοινωθέν και σειρήνες να ηχούν στους δρόμους; Οι αφηγήσεις των γονιών μου πάντα έτσι ξεκινούσαν…
Σταυρούλα Ζιαζοπούλου, φιλόλογος
Πηγή
ΕΚΤΑΚΤΟ: Πυροβόλησαν 3 ανθρώπους μεσα σε 2 ώρες...ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!
1. Ώρα 20:00 ΠερίπουΔύο άγνωστοι με την απειλή πιστολιού άρπαξαν 700 ευρώ από το ταμείο και επιβιβάστηκαν σε μοτοσικλέτα για να διαφύγουν, τους καταδίωξε όμως ένας αλλοδαπός....
υπήκοος Αιγύπτου, που ήταν στο φαρμακείο την ώρα της ληστείας. Ένας από τους δράστες τον πυροβόλησε με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει στο αριστερό πόδι.
Στην συνέχεια ανέπτυξαν ταχύτητα και εξαφανίστηκαν, ενώ ο τραυματίας διακομίστηκε σε νοσοκομείο.
2. Ώρα 21:20δύο ένοπλοι μοτοσικλετιστές έσπειραν τον τρόμο στην Βεΐκου, έναν πολυσύχναστο δρόμο του Γαλατσίου, όταν άρχισαν να πυροβολούν με πρωτοφανή μανία ένα αυτοκίνητο.
Μέσα στο αυτοκίνητο τύπου Smart βρισκόταν μία γυναίκα, η οποία από τις σφαίρες έπεσε σοβαρά τραυματισμένη και μέχρι αυτή την ώρα δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή στο νοσοκομείο ΚΑΤ, όπου έχει μεταφερθεί.
Αμέσως μετά οι δράστες εξαφανίστηκαν αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα.
3. Ώρα 21:40
Δύο άγνωστοι με μηχανή μεγάλου κυβισμού πυροβόλησαν στις 21:40 μία έγκυο γυναίκα, η οποία επέβαινε σε ΙΧ αυτοκίνητο στη συμβολή των οδών Κηφισίας και Καποδιστρίου, στο Μαρούσι.
Πηγή
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
Σκάνδαλο στην μπανανία μας
Ο κύριος Κλέων Παπαδόπουλος είναι Πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Οι ζημιές εξαμήνου για το ΤΤ ανέρχονται στο ιλιγγιώδες ποσό των 498,4 εκατ. ευρώ. Kαι δεν είναι κάτι το ξεχωριστό, αφού οι περισσότερες τράπεζες έχουν φέτος ζημίες.
Τι κάνουν λοιπόν οι Τράπεζες; Μαζεύονται.
Κλείνουν δηλαδή καταστήματα και μεταφέρουν το προσωπικό σε άλλα ώστε να επιτύχουν οικονομίες κλίμακος.
Μία τράπεζα όμως, ανοίγει καινούριο υποκατάστημα!
Ποιά; Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο του κ.Κλέωνα Παπαδόπουλου.
Ποιός είναι ο κ.Παπαδόπουλος; Στενός φίλος του Ανδρέα Ανδρέα Παπανδρέου (“Αντρίκου”), του αδερφού του Πρωυθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου δηλαδή, που έγινε γνωστός από κάτι CDS, I4CENSE, χορηγίες κλπ, αλλά αυτά μπορείτε να τα διαβάσετε παντού στο διαδίκτυο και κυρίως στο olympia.gr.
Πού στήνεται το νέο κατάστημα του Τ.Τ. του οποίου η μετοχή διαπραγματεύεται 12 φορές κάτω από την εισαγωγή της; Στη Θεσσαλονίκη και για την ακρίβεια στην οδό Βασιλίσσης 129Α, δίπλα από την εκκλησία της Ανάληψης, στον παράδρομο που βλέπετε όσοι κατεβαίνετε στο κέντρο από τα Ανατολικά.
Και πού είναι το παράξενο;Ότι στα 200 μέτρα από το σημείο, στην οδό Βασιλίσσης Όλγας 84 και Σκιάθου, υπάρχει κι άλλο κατάστημα ΤΤ !
Αλλά και 300 μέτρα παρακάτω, υπάρχει κι άλλο κατάστημα ! Στην οδό Βασ.Όλγας 84 ! Δείτε τα καταστήματα από το site του ΤΤ:
Τι ήταν όμως το συγκεκριμένο ακίνητο, πριν ανοίξει εκεί νέο κατάστημα Τ.Τ.;
Στο
ισόγειο κατάστημα της οδού Βασιλίσσης Όλγας 129 Α (Ανάληψη) στη
Θεσσαλονίκη, στεγαζόταν μέχρι πρόσφατα ένα κατάστημα πώλησης ηλεκτρικών
συσκευών της γνωστής σειράς EXPERT, (ενοικιάστρια η εταιρεία ΑΝΑΔΡΑΣΙΣ Α.Ε.)
το οποίο όπως χιλιάδες άλλα καταστήματα έκλεισε, αφήνοντας πίσω του
χρέη, ανεργία, πόνο και δυστυχία. Όπως ήταν φυσικό θα έμενε κενό λόγω
της μεγάλης οικονομικής κρίσης δημιουργώντας αντίστοιχα οικονομικά
προβλήματα και στην ιδιοκτήτρια. Όμως, παρά το γεγονός ότι στη
Θεσσαλονίκη, υπάρχουν 20.000 ανοίκιαστα ακίνητα, το συγκεκριμένο
ακίνητο, έδωσε ο ….Θεός και νοικιάστηκε. Ξεκίνησαν μάλιστα οι εργασίες.
Δείτε πώς είναι σήμερα:
Ποιανού όμως είναι το συγκεκριμένο κατάστημα που είχε την τύχη να ενοικιαστεί γρήγορα; Ιδιοκτήτριά του ακινήτου ειναι η κυρία ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΝΝΑ σύζυγος ΖΑΧΑΡΙΑ ΑΛΕΞΙΟΥ, το γένος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΤΣΟΥΔΗ.
Με το υπ’αριθμ. 39541/30-4-1996 συμβόλαιο η κ.Αλεξίου ¶ννα παρεχώρησε την ψιλή κυριότητα του συγκεκριμένου ακινήτου στον γιό της Ευάγγελο και κράτησε την επικαρπία (το εισόδημα δηλαδή).
Η κυρία Αλεξίου όμως έχει και μια κόρη: Την Μαριάνθη Αλεξίου του Ζαχαρία και της ¶ννας (η οποία έχει το όνομα της γιαγιάς της Μαριάνθης)
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον:
Η Μαριάνθη Αλεξίου του Ζαχαρία και της ¶ννας, η κόρη της ιδιοκτήτριας του ακινήτου που νοίκιασε με υψηλό μάλιστα τίμημα (300% περισσότερο από ότι το διπλανό κατάστημα UNITED SPORTS), τυχαίνει να είναι … σύζυγος του Αντρίκου Παπανδρέου !
Του φίλου του Κλέωνα Παπαδόπουλου. Του αδερφού του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.
Ιδού η οικογενειακή μερίδα 34377 στο δήμο Ν.Ερυθαίας:
Διατυπώνεται λοιπόν το ερώτημα, αν όλη αυτή η υπόθεση είναι νόμιμη, αν είναι προς το συμφέρον της κρατικής τράπεζας να κάνει και τρίτο κατάστημα στα 200 μέτρα, και το κυριότερο αν είναι πολιτικά ηθικό να μισθώνεται από κρατική Τράπεζα, εν μέσω κρίσης, κατάστημα από την πεθερά του αδελφού του Πρωθυπουργού.
Αναμένονται απαντήσεις για τη «σύμπτωση».
Για την υπόθεση πιστεύουμε ότι θα ακολουθήσει αίτημα, κατά τη διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου, να προσκομίσει η διοίκηση του ΤΤ, την απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, με την οποία εγκρίθηκε η μίσθωση του συγκεκριμένου χώρου της πεθεράς του κ.Α.Παπανδρέου. Αν υπάρχει απόφαση Δ.Σ. !!!
Σημείωση: τα cds που είχε το ΤΤ πουλήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2009 στην τιμή του 1,4 δισ. ¤, δηλ. όταν ο ΓΑΠ συζητούσε με το ΔΝΤ, που σημαίνει ότι όταν οι συζητήσεις θα δημοσιεύονταν ή το ΔΝΤ θα ανελάμβανε την Διοίκηση της χώρας, όπως και έγινε τελικά λίγους μήνες αργότερα, η αξία των θα πολλαπλασιαζόταν, Η αξία αυτών των cds υπολογίζεται σήμερα πάνω από 35 δισ ¤. Όμως σύμφωνα με δημοσιογράφο του CBS η πώληση αυτή έγινε με εντολή του ΓΑΠ και το Fund που τα αγόρασε έχει στο Διοικητικό του Συμβούλιο γνωστά ονόματα Ελλήνων….. Πόσα έχασε το Ελληνικό Δημόσιο και πόσα κερδίζουν “μερικοί” που γνώριζαν από πρώτο χέρι τις ενέργειες του ΓΑΠ με το ΔΝΤ. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Τελικά ο αδελφός του ΓΑΠ είναι πανταχού παρόν!!!!
ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ From:Dimopoulos Antonios Sent: Thursday, September 29, 2011 9:12 AM
Πηγή
ΧΡΥΣΑ ΛΟΥΚΕΤΑ: Γονάτισαν και τα ιστορικά μαγαζιά της Αθήνας
Εμπορικές φίρμες με ιστορία δεκαετιών, εκλεκτή πελατεία και φήμη, λυγίζουν υπό την πίεση της ύφεσης που δεν κάνει διακρίσεις, χτυπώντας ακόμα και τα πιο "δυνατά" πόστα στο κέντρο της Αθήνας
Τίτλοι τέλους
«Ευχαριστούμε την πελατεία μας των 112 ετών. Κατάστημα Νησιώτης 1899-2011». Με αυτή τη φράση αναρτημένη σε ένα πανό στη βιτρίνα του το ιστορικό κατάστημα ασημικών κατέβασε ρολά την περασμένη Κυριακή
«Ευχαριστούμε την πελατεία μας των 112 ετών. Κατάστημα Νησιώτης 1899-2011». Με αυτή τη φράση αναρτημένη σε ένα πανό στη βιτρίνα του το ιστορικό κατάστημα ασημικών κατέβασε ρολά την περασμένη Κυριακή
Η
κρίση έχει πλήξει για τα καλά όλες τις "δυνατές" εμπορικές συνοικίες
της χώρας. Οι πολυσύχναστοι δρόμοι στην καρδιά της πρωτεύουσας
παρουσιάζουν μια εικόνα θλιβερή. Κλειστά καταστήματα, άδειες βιτρίνες,
μαγαζιά έχουν μεταφερθεί σε λιγότερο ακριβές ζώνες.
Οσο
βαθύτερα εισέρχεται η Ελλάδα στην ύφεση, παραδοσιακά "κάστρα" του
εμπορικού κόσμου καταρρέουν. Επιχειρήσεις φημισμένες, με παραδοσιακή
πελατεία, που στεγάζονταν στα καλύτερα πόστα βάζουν λουκέτο. Και όσοι
έμποροι αντέχουν δεν ξέρουν τι τους... ξημερώνει.
"Ευχαριστούμε
την πελατεία μας των 112 ετών. Κατάστημα Νησιώτης 1899-2011". Με αυτή
τη φράση αναρτημένη σε ένα πανό στη βιτρίνα του ιστορικού καταστήματος
ασημικών αποχαιρέτησε την περασμένη Κυριακή η κ. Μάρα Νησιώτη τους
πελάτες της. Κατέβασε τα ρολά και έφυγε... Ηταν μια δύσκολη απόφαση που
"ζυμωνόταν" για περισσότερο από 6 μήνες στο μυαλό της.
Τις
επόμενες ημέρες οι δύο υπάλληλοι που εργάζονταν επί σειρά ετών στην
επιχείρηση κανόνιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες. Η κ. Σοφία
Βασιλοπούλου δούλευε εκεί 26 χρόνια, τοποθετούσε τα εναπομείναντα
ασημικά σε υφασμάτινες θήκες και μαζί με τη συνάδελφό της προσπαθούσαν
να βάλουν σε τάξη την... υπεραιωνόβια ιστορία.
Η
κρίση έχει χτυπήσει αλύπητα τον εμπορικό κόσμο, με αποτέλεσμα γνωστές
φίρμες και μαγαζιά με μακρόχρονη ιστορία στο κέντρο της Αθήνας να βάζουν
λουκέτο το ένα μετά το άλλο
"Κατέβασα
τα ρολά και ξήλωσα μια ζωή 100 ετών. Το λιγότερο που μπορούσα να κάνω
ήταν να ευχαριστήσω τον κόσμο", λέει στο "Εθνος της Κυριακής" η κ.
Νησιώτη, ιδιοκτήτρια του καταστήματος.
"Με
πόνεσε πάρα πολύ το ότι αναγκάστηκα λόγω της οικονομικής κρίσης να βάλω
λουκέτο. Γνώριζα πολύ καλά εδώ και 6 μήνες ότι πρέπει να κλείσω το
μαγαζί, αλλά ''δεν μου πήγαινε η καρδιά''. Ηταν ένα είδος μαρτυρίου, σαν
να έχανα τον άντρα μου για δεύτερη φορά. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο
ουσιαστικά ''αιμοδοτούσα'' την επιχείρηση".
Οι δυσκολίες
Ο σύζυγός της Σταύρος έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2010, όμως η ίδια τα τελευταία 5 χρόνια είχε αναλάβει τη διαχείριση του μαγαζιού γιατί τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε δεν του επέτρεπαν να ασχοληθεί.
Ο σύζυγός της Σταύρος έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2010, όμως η ίδια τα τελευταία 5 χρόνια είχε αναλάβει τη διαχείριση του μαγαζιού γιατί τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε δεν του επέτρεπαν να ασχοληθεί.
Η
επιχείρηση ξεκίνησε από τον παππού Νησιώτη το 1896 και λίγα χρόνια
αργότερα το 1899 στεγάστηκε το κατάστημα στην ίδια θέση όπου και
παρέμεινε μέχρι σήμερα. Σταδίου και Κολοκοτρώνη.
"Από
το μαγαζί μας έχει περάσει ολόκληρη η Ελλάδα. Ο κόσμος ερχόταν από
παντού για να αγοράσει ασημικά, να κάνει τις προίκες των κοριτσιών. Τη
''χρυσή εποχή'' στην εταιρεία απασχολούνταν 35 υπάλληλοι. Τώρα είχαν
απομείνει δύο κυρίες που δούλευαν μαζί μας", λέει η κ. Νησιώτη.
Το
μαγαζί που διατηρούσε η οικογένεια στην Κηφισιά είχε κλείσει από το
2008. Οπως μας εξηγεί η ιδιοκτήτρια, δεν μπορούσε να παρακολουθήσει τη
λειτουργία και των δύο καταστημάτων από κοντά.
"Ηταν
πολύ ωραία χρόνια. Είχαμε πάντα προσωπική σχέση με τους πελάτες μας,
γι' αυτό και αγαπώ πολύ τον κόσμο που μας στήριξε. Από την άλλη έχω
μεγάλη πικρία, γιατί αυτό το παραδοσιακό μαγαζί της Αθήνας κατάφερε να
ξεπεράσει τον πόλεμο, την Κατοχή, τον εμφύλιο, τη χούντα, τα επεισόδια
του κέντρου, δύσκολες καταστάσεις και λύγισε μπροστά στο ΔΝΤ. Αυτή τη
φορά δεν άντεξε. Με λυπεί το ότι οι ιθύνοντες δεν έδωσαν σημασία στη
μεσαία τάξη και στους επιχειρηματίες. Εύχομαι να έχουμε δύναμη και να
αντέξουμε ως λαός".
Η
επιχειρηματίας παραδέχεται ότι τα ενοίκια των καταστημάτων στο κέντρο
είναι υπερβολικά, όμως στη δική της περίπτωση σεβάστηκαν την παλαιότητα
της εταιρείας. "Δεν εννοώ ότι το ενοίκιο ήταν χαμηλό, όμως οι λόγοι που
με ανάγκασαν να κλείσω το μαγαζί είναι συνάρτηση πολλών πραγμάτων. Το
δικό μας είδος είναι εξειδικευμένο και σίγουρα ο κόσμος δεν έχει
χρήματα. Εμείς δεν ανεβάσαμε ποτέ τις τιμές εδώ και 10 χρόνια που
περάσαμε στο ευρώ. Ισως αυτό να ήταν το λάθος μας".
«Μετά
λύπης μου βλέπω ακόμη και ιστορικά μαγαζιά της Αθήνας να κλείνουν.
Εχουμε περάσει πολέμους, σοβαρά ιστορικά γεγονότα, κακουχίες και
αντέξαμε. Τώρα δεν γνωρίζω τι θα συμβεί...», λέει ο 92χρονος Ευτύχιος
Αλεξανδράκης, ιδιοκτήτης παραδοσιακού καταστήματος ένδυσης στην οδό
Ερμού.
Η παραδοσιακή πελατεία που στήριξε διαχρονικά την επιχείρηση δεν περίμενε τη δυσάρεστη κατάληξη.
"Ολοι
απόρησαν με το λουκέτο. Δεν το πίστευαν ότι θα λύγιζε αυτό το ιστορικό
μαγαζί. Δεν ξέρω, ίσως τελικά να μην ήμουν καλή έμπορος..." λέει με
παράπονο.
Η
65χρονη Μάρα Νησιώτη ακολούθησε τα παιδιά της που ζουν και εργάζονται
στο Λονδίνο. "Η Ελλάδα δυστυχώς τρώει τα παιδιά της. Αγαπώ πολύ την
πατρίδα μου και ίσως ξεκινήσω κάτι ''ελληνικό'' στην Αγγλία. Ακόμη δεν
είναι τίποτα σίγουρο. Θα το ήθελα πολύ όμως".
Κατεβάζουν ρολά
Το
βαρύ τίμημα της κρίσης στο λιανεμπόριο αποτυπώνεται άλλωστε και με
αριθμούς. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Εμπορίου
και Υπηρεσιών της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) για
την περίοδο 25 Ιουλίου έως 6 Σεπτεμβρίου:
-
Μία στις 4 εμπορικές επιχειρήσεις στο σύνολο της χώρας έχει κλείσει.
-
Τα στοιχεία που προκύπτουν για κεντρικούς δρόμους της Αθήνας που παραδοσιακά έσφυζαν από καταναλωτική κίνηση είναι χαρακτηριστικά:
-
2 στα 5 μαγαζιά στην οδό Σόλωνος (όπου διαπιστώνεται ρεκόρ συγκέντρωσης κλειστών επιχειρήσεων) έχουν βάλει λουκέτο.
-
1 στα 3 καταστήματα στην οδό Τσακάλωφ στο Κολωνάκι έκλεισε.
-
32% των καταστημάτων στην οδό Σταδίου είναι κλειστά.
-
Στο Κολωνάκι, την πιο εμπορική και συνάμα ακριβή περιοχή του κέντρου, το ποσοστό των κλειστών επιχειρήσεων έχει διπλασιαστεί σε σχέση με τον περασμένο Αύγουστο.
-
Επίσης διαπιστώνεται από την έρευνα ότι η μη αντικατάσταση των επιχειρήσεων που κλείνουν από άλλες κυρίως στις εμπορικές περιοχές υποδηλώνει τη στασιμότητα της αγοράς, την έλλειψη ρευστότητας και το φοβικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί για κάποια νέα επιχειρηματική κίνηση στον χώρο του εμπορίου.
ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ
Ο 92χρονος "βασιλιάς" της Ερμού δεν το βάζει κάτω
Ο 92χρονος "βασιλιάς" της Ερμού δεν το βάζει κάτω
Το
κατάστημά του βρίσκεται στο ίδιο σημείο εδώ και 151 χρόνια. Στον πιο
εμπορικό δρόμο της Αθήνας, στην οδό Ερμού, "δεσπόζει" το κατάστημα
ένδυσης του Ευτύχιου Αλεξανδράκη. Η οικογενειακή επιχείρηση ξεκίνησε το
1860 και μέχρι σήμερα παραμένει εκεί, στο νούμερο 27.
Ο
92χρονος σήμερα ιδιοκτήτης της επιχείρησης πήρε "τα ηνία" από τον
πατέρα του το 1954 και μέχρι σήμερα βρίσκεται καθημερινά στο μαγαζί του
να υποδέχεται τους πελάτες.
Το
λουκέτο που έχουν βάλει πολλά και παραδοσιακά καταστήματα της
πρωτεύουσας προβληματίζουν ιδιαίτερα τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων
του κέντρου και πολύ περισσότερο τον κ. Αλεξανδράκη, που δικαίως κατέχει
τον τίτλο του "βασιλιά" της Ερμού.
"Η
κατάσταση που ζούμε είναι τόσο δύσκολη που δεν σχολιάζεται..." λέει ο
ίδιος στο "Εθνος της Κυριακής". "Μετά λύπης μου βλέπω ακόμη και ιστορικά
μαγαζιά της Αθήνας να κλείνουν. Εχουμε περάσει πολέμους, σοβαρά
ιστορικά γεγονότα, κακουχίες και αντέξαμε. Τώρα δεν γνωρίζω τι θα
συμβεί...".
"Αντέχουμε"
Ο Ευτύχιος Αλεξανδράκης μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία εργάστηκε στο κατάστημα της Ερμού και το ανέλαβε μετά τον θάνατο του πατέρα του. "Το μαγαζί μας από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του διέθετε μάλλινα αντρικά και γυναικεία ρούχα εισαγόμενα από την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Αντέχουμε μέχρι σήμερα γιατί πιστεύω ότι σε καλές, κερδοφόρες εποχές πρέπει ο επιχειρηματίας να δημιουργεί αποθεματικά.
Ο Ευτύχιος Αλεξανδράκης μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία εργάστηκε στο κατάστημα της Ερμού και το ανέλαβε μετά τον θάνατο του πατέρα του. "Το μαγαζί μας από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του διέθετε μάλλινα αντρικά και γυναικεία ρούχα εισαγόμενα από την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Αντέχουμε μέχρι σήμερα γιατί πιστεύω ότι σε καλές, κερδοφόρες εποχές πρέπει ο επιχειρηματίας να δημιουργεί αποθεματικά.
Στο
εμπόριο είναι απαραίτητο να προβλέπουμε τις δυσκολίες. Με ρωτούν πάντα,
ακόμη και ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε αναρωτηθεί στο παρελθόν,
με ποιον τρόπο επιβιώνει η επιχείρηση τόσα χρόνια. Η απάντησή μου είναι
πάντα η ίδια: Με συνετή διαχείριση..." καταλήγει ο κ. Αλεξανδράκης.
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΑΝΤΙΛΗΣ
Η ύφεση μας έκανε... έξωση από τη Σταδίου
Η ύφεση μας έκανε... έξωση από τη Σταδίου
Η
ιστορική φίρμα "Τσαντίλης" έβαλε λουκέτο στο κατάστημα της οδού Σταδίου
τον Ιούλιο του περασμένου χρόνου. Λίγους μήνες μετά έκλεισε και το
κατάστημα στο Χαλάνδρι. Τα υπόλοιπα καταστήματα της επιχείρησης
συνεχίζουν κανονικά τη λειτουργία τους, αλλά όπως λέει στο "Εθνος της
Κυριακής" ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου, Αλέξης Τσαντίλης, αν
χρειαστεί να μεταφερθούν κάποια θα γίνει, αφού ο στόχος είναι η μείωση
του κόστους.
"Ολη
η αγορά προσπαθεί να επιβιώσει. Υπάρχουν τα μαγαζιά μας στην Ερμού και
την Πανεπιστημίου, οπότε ήταν υπερβολή να διατηρούμε άλλο ένα κατάστημα,
το τρίτο ουσιαστικά, στην ίδια περιοχή" λέει. Η εμπορική, οικογενειακή
επιχείρηση ξεκίνησε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, τη δεκαετία του
'50 ασχολήθηκε με τα υφάσματα και τη δεκαετία του '70 με το γυναικείο
ρούχο. "Τα ενοίκια των εμπορικών καταστημάτων σε πολλές περιπτώσεις
είναι ιδιαίτερα υψηλά, αφού δεν έχουν προσαρμοστεί ανάλογα με την
κρίση", αναφέρει. Το λουκέτο που μπήκε στο ιστορικό κατάστημα "Νησιώτης"
τον συγκλόνισε. "Σπαράζει η καρδιά μου. Πέρασα από το μαγαζί και
διάβασα την επιγραφή στη βιτρίνα. Είναι κρίμα να κλείνουν τα μαγαζιά που
έχουν γράψει Ιστορία στον εμπορικό κόσμο" καταλήγει.
ΚΛΑΡΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΩΤΗ - ΕΘΝΟΣΠηγή
ΥΓΕΙΑ: Ασπράδι αυγού για τα εγκαύματα
Τα
ασπράδια των αβγών είναι φάρμακο. Και μάλιστα θαυματουργό. Μπορεί να
θεραπεύσει, με τον καλύτερο και πιο ανώδυνο τρόπο τα εγκαύματα.
Ένας νεαρός ψεκάζοντας το γρασίδι του με φυτοφάρμακα θέλησε να ελέγξει τη στάθμη του βαρελιού για να δει πόσο υπάρχει ακόμη. Άνοιξε το καπάκι και άναψε τον αναπτήρα του, αμέσως τον τυλίξανε οι φλόγες από τις αναθυμιάσεις του φυτοφάρμακου. Πήδηξε από την καρότσα του φορτηγού του ουρλιάζοντας.
Μια γειτόνισσά του ακούγοντας τις φωνές και βλέποντας το περιστατικό έτρεξε από το σπίτι της με μια...
ντουζίνα αυγά φωνάζοντας «φέρτε μου αβγά!».
Τα έσπασε, διαχωρίζοντας το ασπράδι από τον κρόκο. Κατόπιν τα άπλωσε στο πρόσωπο του άτυχου νέου. Όταν το ασθενοφόρο κατέφθασε και οι νοσοκόμοι είδαν τον ασθενή ρώτησαν ποιος το έκανε αυτό.
Όλοι δείξανε την γειτόνισσα που είχε αναλάβει πρωτοβουλία. Την συγχαρήκανε και της είπανε «του σώσατε το πρόσωπο». Προς το τέλος του καλοκαιριού ο νεαρός επισκέφτηκε την γειτόνισσά του με ένα μπουκέτο λουλούδια.
Το πρόσωπό του ήταν σαν μικρού παιδιού.
Θαυματουργή επίδραση στα καψίματα
Θυμηθείτε αυτή την θεραπεία για καψίματα η οποία διδάσκεται στους νέους πυροσβέστες. Πρώτα ψεκάστε κρύο νερό στην καμένη περιοχή μέχρι η θερμότητα να μειωθεί και το κάψιμο ιστού να σταματήσει.
Κατόπιν, απλώστε ασπράδια στην καμένη περιοχή.
Μια γυναίκα έκαψε ένα μεγάλο μέρος του χεριού της με βραστό νερό. Παρόλο τον πόνο έβαλε το χέρι της κάτω από κρύο νερό, χώρισε δύο ασπράδια, τα ανακάτεψε ελαφρά και βούτηξε το χέρι της στο μίγμα.
Τα ασπράδια στεγνώσανε στο χέρι της και σχηματίσανε μια προστατευτική κρούστα. Αργότερα έμαθε ότι τα ασπράδια περιέχουν φυσικό κολλαγόνο και συνέχισε να εναποθέτει χτυπημένο ασπράδι στην περιοχή.
Μέχρι το απόγευμα δεν ένοιωθε πόνο και την επόμενη μέρα με δυσκολία μπορούσες να δεις σημάδι καθώς το δέρμα αποκτούσε το κανονικό του χρώμα.
Η καμένη περιοχή είχε τελείως αναγεννηθεί χάρη στο κολλαγόνο των ασπραδιών, ένα πλακούντα πλήρη σε βιταμίνες. Αυτή η πληροφορία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στον καθένα μας.
Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...
Ένας νεαρός ψεκάζοντας το γρασίδι του με φυτοφάρμακα θέλησε να ελέγξει τη στάθμη του βαρελιού για να δει πόσο υπάρχει ακόμη. Άνοιξε το καπάκι και άναψε τον αναπτήρα του, αμέσως τον τυλίξανε οι φλόγες από τις αναθυμιάσεις του φυτοφάρμακου. Πήδηξε από την καρότσα του φορτηγού του ουρλιάζοντας.
Μια γειτόνισσά του ακούγοντας τις φωνές και βλέποντας το περιστατικό έτρεξε από το σπίτι της με μια...
ντουζίνα αυγά φωνάζοντας «φέρτε μου αβγά!».
Τα έσπασε, διαχωρίζοντας το ασπράδι από τον κρόκο. Κατόπιν τα άπλωσε στο πρόσωπο του άτυχου νέου. Όταν το ασθενοφόρο κατέφθασε και οι νοσοκόμοι είδαν τον ασθενή ρώτησαν ποιος το έκανε αυτό.
Όλοι δείξανε την γειτόνισσα που είχε αναλάβει πρωτοβουλία. Την συγχαρήκανε και της είπανε «του σώσατε το πρόσωπο». Προς το τέλος του καλοκαιριού ο νεαρός επισκέφτηκε την γειτόνισσά του με ένα μπουκέτο λουλούδια.
Το πρόσωπό του ήταν σαν μικρού παιδιού.
Θαυματουργή επίδραση στα καψίματα
Θυμηθείτε αυτή την θεραπεία για καψίματα η οποία διδάσκεται στους νέους πυροσβέστες. Πρώτα ψεκάστε κρύο νερό στην καμένη περιοχή μέχρι η θερμότητα να μειωθεί και το κάψιμο ιστού να σταματήσει.
Κατόπιν, απλώστε ασπράδια στην καμένη περιοχή.
Μια γυναίκα έκαψε ένα μεγάλο μέρος του χεριού της με βραστό νερό. Παρόλο τον πόνο έβαλε το χέρι της κάτω από κρύο νερό, χώρισε δύο ασπράδια, τα ανακάτεψε ελαφρά και βούτηξε το χέρι της στο μίγμα.
Τα ασπράδια στεγνώσανε στο χέρι της και σχηματίσανε μια προστατευτική κρούστα. Αργότερα έμαθε ότι τα ασπράδια περιέχουν φυσικό κολλαγόνο και συνέχισε να εναποθέτει χτυπημένο ασπράδι στην περιοχή.
Μέχρι το απόγευμα δεν ένοιωθε πόνο και την επόμενη μέρα με δυσκολία μπορούσες να δεις σημάδι καθώς το δέρμα αποκτούσε το κανονικό του χρώμα.
Η καμένη περιοχή είχε τελείως αναγεννηθεί χάρη στο κολλαγόνο των ασπραδιών, ένα πλακούντα πλήρη σε βιταμίνες. Αυτή η πληροφορία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στον καθένα μας.
Πηγή
Καταπληκτικό άρθρο του Μ.Μαζάουερ στους New York Times: “Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη.”
από το ιστολόγιο “Αγανακτισμένοι“
Του Μαρκ Μαζάουερ*.
Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που… αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.
Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από… τη φυλακή της αυτοκρατορίας.
Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. “Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου”, έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του “Ελλάς”, “το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! “
Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.
Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην “ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη” στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.
Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.
Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.
Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.
Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.
Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.
Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: “ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;”.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.
Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.
*Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας,
καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.
Πηγή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)