Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ... ΓΕΡΜΑΝΟ ΚΑΙ ...ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

ΙΔΟΥ ...
ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΙΟ ΠΑΣΟΚ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ










Το Bufalino δημιουργήθηκε από τον Γερμανό βιομηχανικό σχεδιαστή Cornelius Comanns και έχει βασιστεί στο σχέδιο του τρίκυκλου Piaggio APE 50. Είναι οικονομικό στην κατανάλωση βενζίνης και διαθέτει μια κουζίνα, ένα κρεβάτι, ένα νιπτήρα, αποθηκευτικό χώρο, μια δεξαμενή νερού και ένα ψυγείο. Εντυπωσιακό!



















Όπως βλέπετε, έχετε τη δυνατότητα να διαμορφώσετε το χώρο
σας, όπως εσείς θέλετε!   Μπράβο Γιωργάκη !

(το Laptop και η κατσαρόλα είναι δεν είναι στον standard εξοπλισμό)

 
βασικό πλεονέκτημα: δεν πληρώνει τέλος ηλεκτροδότησης, τέλος ακίνητης περιουσίας, τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού, ΕΡΤ κτλ και στα διόδια πληρώνετε τέλη μοτοσυκλέτας...
 
αναμένεται και η διαμόρφωση με τζακούζι...

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

77 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΥΜΠΡΑΤΤΟΥΝ - ΑΞΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ












77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ο «Ερωτόκριτος» συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά – Ζούμε Λογικά – Ενεργούμε Ομαδικά»!
Η πρωτοβουλία μας αυτή στηρίζεται στην πεποίθηση, ότι η τέχνη και κυρίως η μουσική, έχει τη δύναμη να εμπνεύσει και κυρίως να ενώσει τους ανθρώπους σ’ έναν κοινό αγώνα.

Έτσι, δημιουργήσαμε αυτό το video, θέλοντας να δώσουμε το δικό μας μήνυμα για αφύπνιση, εγρήγορση, ευαισθητοποίηση και δράση για τη διατήρηση και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος – της ίδιας μας της ζωής. Γιατί όταν λέμε περιβάλλον, δεν εννοούμε μόνο το φυσικό, αλλά και το κοινωνικό και πολιτισμικό!

Στα πλαίσια αυτά λοιπόν επιλέξαμε τον “Ερωτόκριτο”. Αυτό το λογοτεχνικό σύμβολο, το αριστούργημα της ελληνικής και κατ’ επέκταση της παγκόσμιας λογοτεχνίας.Η άψογα δουλεμένη στιχουργική του, ο βαθύς λυρισμός, η ζωντανή του γλώσσα, η δύναμη στην περιγραφή, η έντονη παρουσία του φυσιολατρικού στοιχείου καθιστούν τον “Ερωτόκριτο” ένα τεράστιο κεφάλαιο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
paizoume_oikologika1
Η επιλογή των χώρων που διεξήχθησαν τα γυρίσματα στηρίχθηκε στην προσπάθειά μας, να προβάλλουμε σημαντικούς χώρους «πράσινου» της Αττικής, ακόμα και μέσα στην Αθήνα (σε πολλές περιπτώσεις άγνωστους για πολλούς Αθηναίους), τους οποίους πρέπει να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε, αλλά και σημεία της Αθήνας, πόλο έλξης όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για τους ξένους.

Ταυτόχρονα, με έμμεσες οικολογικές αναφορές (προβολή εναλλακτικών πηγών ενέργειας, χρήση τραμ, «μπλε» κάδους, ανακύκλωση αυτοκινήτων κ.λπ) προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τις εναλλακτικές στάσεις και συμπεριφορές, που θα έπρεπε να υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας.

Η πιο σημαντική πτυχή αυτής της δράσης όμως, ήταν οι άνθρωποι.. Οι καλλιτέχνες και όλοι όσοι πίστεψαν στο σκοπό μας και θέλησαν να γίνουν αρωγοί σ’ αυτή την προσπάθεια - με την εθελοντική συμμετοχή τους - και να μας εμπνεύσουν με το δικό τους τρόπο.

Είναι σαφές, ότι μόνο μέσα από συλλογικές προσπάθειες και ομαδικές δράσεις θα καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε την “αλλαγή” και να κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή στο σημερινό “αδιέξοδο” που βιώνουμε όλοι. Ας αναλάβουμε λοιπόν τις ατομικές μας ευθύνες και ας ενώσουμε τις φωνές μας, όπως τις ένωσαν οι 77 αυτοί καλλιτέχνες, για να ξανακερδίσουμε το δικαίωμα στο όνειρο, για μας και τα παιδιά μας!

Ευχόμαστε να μην ανάψουν άλλες σπίθες στα δάση μας, αλλά να φουντώσει η “σπίθα” που άναψε πριν λίγο καιρό στις πλατείες !

Εμείς θα συνεχίσουμε να «Παίζουμε Οικολογικά» , να «ζούμε λογικά» και να «ενεργούμε ομαδικά»!

Πηγή



Διαβάστε περισσότερα...

ΓΕΛOIOΓΡΑΦΙΑ : CD στα σχολεία













Διαβάστε περισσότερα...

Ανέκδοτο : Η καταγωγή του ανθρώπου









 Το μικρό κοριτσάκι ρωτάει τη μητέρα της:
- Πως εμφανίστηκε η ανθρώπινη φυλή;
Η μητέρα της απάντησε:
- Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, εκείνοι έκαναν παιδιά, τα
παιδιά τους έκαναν κι άλλα παιδιά,
και έτσι συνεχίστηκε η δημιουργία του ανθρώπινου γένους.
Δύο μέρες μετά το κοριτσάκι ρώτησε τον πατέρα της την ίδια ερώτηση.
Ο πατέρας απάντησε:
- Εκατομμύρια χρόνια πριν, υπήρχαν οι μαϊμούδες, από τις οποίες
εξελίχτηκαν σιγά σιγά οι άνθρωποι.
Το κοριτσάκι μπερδεμένο πάει στη μητέρα της:
- Μαμά, πώς γίνεται εσύ να μου είπες ότι τους άνθρωπους τους δημιούργησε ο Θεός
και ο μπαμπάς να μου είπε ότι οι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τις μαϊμούδες;
Και η μητέρα της απαντά:
- Αγάπη μου, είναι πολύ απλό. Εγώ σου είπα για τη δική μου καταγωγή
και ο μπαμπάς σου για τη δική του!!!!!


 
Διαβάστε περισσότερα...

Σοφές κουβέντες και διηγώντας τες να κλαίς!











Αστυνομικός: € 850 για να διακινδυνεύσει τη ζωή του, 
Πυροσβέστης: € 850 για να σώσει μια ζωή,
Δάσκαλος: € 850 για να προετοιμάσει για τη ζωή,
Γιατρός: € 1000 για να μας κρατάει ζωντανούς και
Στρατιωτκός:€ 900 για να φιλαει την εθνικη μας ακεραιότητα,


Υπουργός:...

€ 30.000 για να γαμήσει τη ζωή όλων των ανθρώπων μαζί...


Πηγή 
Διαβάστε περισσότερα...

Η γυναίκα του Λοβέρδου διορίστηκε στο δημόσιο








Όχι, δεν ξεχάσαμε πως ο κύριος Λοβέρδος έβριζε τους δημοσίους υπαλλήλους...

Κι όμως είναι αληθινό!
  • Γράφει ο Στέφανος Χίος
Η κυρία στη φωτογραφία λέγεται Πηνελόπη Παπαιωάννου, τα τελευταία χρόνια λέει ότι είναι αγιογράφος ενώ από το 1993 μέχρι το 2009 ήταν αεροσυνοδός στην Ολυμπιακή Αεροπορία.
Στις 12 Νοεμβρίου 2010 με την απόφαση των υπουργών Ντόλιου, Σαχινίδη και Ρέππα, “διορίστηκε” στο δημόσιο και συγκεκριμένα στο Υπουργείο Εσωτερικών σε συνιστώμενη προσωποπαγή θέση.
Όλα τα παραπάνω θα είχαν την αξία ενός ακόμα “νόμιμου” ρουσφετιού εαν η κυρία Παπαιωάννου δεν ήταν η σύζυγος του Υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου. Ιδού και το ΦΕΚ (δεξιά) για να μην υπάρχουν παρερμηνείες.
Η κυρία Παπαιωάννου όταν έφυγε από την Ο.Α πήρε εφ άπαξ 50.000 ευρώ και τώρα θα έχει το δικαίωμα να πάρει ένα δεύτερο και βέβαια να απολαμβάνει τον μισθό της και μια καλή συνταξη για τα γηρατειά. Είναι η γνωστή συνταγή Καρχιμάκη περί “μεταφοράς” των απολυμένων της Ο.Α στο δημόσιο. Νόμιμο, θα πείτε. Ηθικόν; Αλλά τι λέμε τώρα. Το θέμα δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και όπως του πρέπει θα θαφτεί από όλα τα ΜΜΕ. Το βράδυ όμως στο “ΜΑΚΕΛΕΙΟ”, στο “ΚΟΝΤΡΑ” στις 10.15 ,θα πάρει την αξία που του πρέπει όπως και άλλα ονομάτα φίλων του κ.δελφίνου-Βασιλάκη Καίλα του ΠΑΣΟΚ που βολεύτηκαν στο δημόσιο με υπέρογκους μισθούς.
Και να φανταστούμε ότι ο μέγας πολιτικός υποκριτής Λοβέρδος, πριν από μία εβδομάδα έβριζε συλλήβδην όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο ως τεμπέληδες. “1 εκ δημόσιοι υπάλληλοι ταλαιπωρούν 9 εκ έλληνες”. Ειναι και η γυναικούλα σας μέσα κύριε Αντρέα;” Ντροπή σας και ντροπή μας που σας ανεχόμαστε ακόμα…
Πηγή: Εφημ. "Δημοκρατία"
Πηγή





Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

Το μυστήριο του πλανήτη που βγήκε εκτός πορείας














Λονδίνο
Η ανακάλυψή του έγινε πρωτοσέλιδο το 2008, όταν οι αστρονόμοι τον παρουσίασαν ως τον πρώτο εξωπλανήτη που φωτογραφήθηκε άμεσα και μάλιστα στο ορατό φως. Σε νεότερες εικόνες, όμως,  ο πλανήτης Fomalhaut b φαίνεται να έχει ξεφύγει από την προβλεπόμενη τροχιά του -μια σοβαρή ανωμαλία που γίνεται αιτία για καβγά ανάμεσα σε δύο έγκριτους αστρονόμους.

Από το 1995 μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν επιβεβαιώσει την ύπαρξη σχεδόν 700 πλανητών έξω από το Ηλιακό Σύστημα. Σχεδόν όλοι όμως έχουν εντοπιστεί μόνο έμμεσα, βάσει των οπτικών και βαρυτικών τους επιδράσεων στα μητρικά τους άστρα.

Ο Fomalhaut b, σε απόσταση 25 ετών φωτός, είναι διαφορετική περίπτωση, αφού φωτογραφήθηκε -έστω σαν μικροσκοπική κουκκίδα- από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Η ανακάλυψή του δημοσιεύτηκε μάλιστα στο κορυφαίο περιοδικό Science από την ομάδα του Ελληνοαμερικανού Πολ Κάλας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ.

Το εντυπωσιακό με τις εικόνες είναι ότι, καθώς ο πλανήτης περιφέρεται γύρω από το άστρο μέσα σε έναν δίσκο σκόνης, διακρίνεται να «μαζεύει» τη σωματίδια που συναντάει στην πορεία του και να δημιουργεί έτσι έναν καθαρό, διαυγή δακτύλιο, ο οποίος ουσιαστικά ιχνηλατεί την τροχιά του.

Όμως ο ίδιος ο Κάλας ανακοίνωσε ότι, σε νέες εικόνες που ελήφθησαν με διαφορετικό όργανο του Hubble το 2010, ο εξωπλανήτης φαίνεται να έχει ξεφύγει από αυτή την πορεία και να έχει εισέλθει μέσα στον δίσκο σκόνης και μάλιστα χωρίς να τον διαταράξει.

Και αυτό προκάλεσε την αντίδραση του Ρέι Τζεϊαγουαρντάνα, έγκριτου αστρονόμου του Πανεπιστημίου του Τορόντο -ο οποίος μάλιστα έχει προσωπικές διαφορές με τον Κάλας.

Όπως επισημαίνει ο Τζεϊαγουαρντάνα στο δικτυακό τόπο του Nature, o Fomalhaut b θα ήταν αδύνατο να εισέλθει στον δακτύλιο σκόνης χωρίς να διαταράξει τα σωματίδιά του. «Είναι πια ξεκάθαρο ότι η αρχική τους ιστορία δεν ευσταθεί» λέει ο ερευνητής.

Επισημαίνει ακόμα ότι ο Fomalhaut b είναι περίεργα φωτεινός στο ορατό φως και περίεργα σκοτεινός στο υπέρυθρο φάσμα, ένδειξη ότι είναι ψυχρός. Ο Κάλας αντιτείνει ότι ο πλανήτης υπάρχει, απλώς μπορεί να είναι παλιός και να έχει πια κρυώσει, και ίσως περιβάλλεται από φωτεινά υλικά, όπως για παράδειγμα οι δακτύλιοι του Κρόνου.

Ο Τζεϊαγουαρντάνα όμως επιμένει: αν ο Fomalhaut b περιβάλλεται από ανακλαστικά υλικά, τότε το φως που κατέγραψε το Hubble δεν προερχόταν από τον ίδιο τον πλανήτη αλλά από αυτά τα υλικά. «Συνεχίζουν να κάνουν λόγο για πλανήτη που απεικονίστηκε άμεσα. Πρέπει να σταματήσουν να το κάνουν αυτό» λέει.

Το ποιος έχει δίκιο μένει να διευκρινιστεί με περαιτέρω μελέτες. Αν όμως ο Τζεϊαγουαρντάνα έχει δίκιο, ίσως υπάρχουν κι άλλοι αστρονόμοι που θα πρέπει να επανεξετάσουν τις παρατηρήσεις τους.

Ο Κάλας βέβαια ισχυρίζεται ότι ο άσπονδος συνάδελφός του «προσπαθεί να δημιουργήσει θέμα από το τίποτα».

Οι δύο ερευνητές έχουν πάντως διαφορές από παλιά: ο Τζεϊαγουαρντάνα κατηγορεί τον Κάλας για υπερβολικούς ισχυρισμούς που τροφοδότησαν μια «πλανητική μανία» στα ΜΜΕ. Ο Κάλας όμως υποστηρίζει ότι ο όρος «πλανητική μανία» επινοήθηκε από τον ίδιο το 1998, όταν επέκρινε τον Τζεϊαγουαρντάνα με άρθρο του στο Science.

Newsroom ΔΟΛ

 Πηγή





Διαβάστε περισσότερα...

Good Karma.pps

Διαβάστε περισσότερα...

Εκβρασμός Πτεροφάλαινας στη Μύκονο

Διαβάστε περισσότερα...

Η «τέχνη» της κατασκευής φωλιών











Μαθαίνουν πώς να χτίζουν τις φωλιές τους και δεν το κάνουν μόνο από ένστικτο.
Τα πουλιά μαθαίνουν μέσα από την εμπειρία τους την τέχνη της κατασκευής φωλιών και δεν καταφεύγουν μόνο στο εκ γενετής ένστικτό τους, σύμφωνα με μια νέα σκωτσέζικη επιστημονική έρευνα, που έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα «συν» στις ικανότητες άλλων πλασμάτων πέρα από τον άνθρωπο, ενώ ανατρέπει την καθιερωμένη αντίληψη μεταξύ των επιστημόνων ότι η κατασκευή φωλιάς είναι αποκλειστικά μια έμφυτη ικανότητα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πάτρικ Γουόλς του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ζωολογίας «Behavioural Processes», σύμφωνα με το BBC, βιντεοσκόπησαν και μελέτησαν, στην Μποτσουάνα της Αφρικής, τη συμπεριφορά ενός είδους πολύχρωμης «υφάντρας», που διακρίνεται για την κατασκευή πολλών και πολύπλοκων φωλιών, δεκάδων μέσα σε μία μόνο χρονιά.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η μελέτη αποκάλυψε «ένα ξεκάθαρο ρόλο για την εμπειρία». Κάθε ξεχωριστό πουλί χρησιμοποιούσε ελαφρώς διαφοροποιημένη τεχνική από την μία φωλιά στην επόμενη, ανάλογα με την εμπειρία που είχε αποκομίσει στο μεταξύ. Άλλες φορές ξεκινούσε από δεξιά προς τα αριστερά και άλλες αντίστροφα, ενώ όσο περνούσε ο χρόνος και συσσωρευόταν η «οικοδομική» μάθηση, τα πουλιά έριχναν στο έδαφος όλο και λιγότερα «οικοδομικά υλικά» (π.χ. χορταράκια). «Αν τα πουλιά ακολουθούσαν κάποια γενετική προδιαγραφή για το χτίσιμο των φωλιών τους, τότε θα ανέμενε κανείς ότι όλα θα έχτιζαν τη φωλιά τους πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όμως αυτό δεν συμβαίνει», δήλωσε ο δρ Γουόλς.«Ακόμα και για τα πουλιά, η πρακτική τελειοποιεί την τεχνική τους»,πρόσθεσε.


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Δεν έχεις χρήματα να πληρώσεις τους φόρους; Να η λύση…













Ας μην σκάμε. Αν τα σχολεία μπορούν για πρώτη φορά στην ιστορία τους να λειτουργούν με φωτοτυπίες, γιατί δεν μπορούν και τα χαράτσια για πρώτη φορά να πληρωθούν με τέτοιες;
Βέβαια πρέπει να βρει κανείς και τα πρωτότυπα για να τις βγάλει. Όπως και να έχει όσοι και όσες θέλουν να συμμετέχουν στην εθνική προσπάθεια της Κυβέρνησης να σώσει την χώρα από τους κατοίκους της έχουν τη λύση. Φωτοτυπία και στο ταμείο. Και τα κανονικά όταν τυπωθούν…
Αν σας κατηγορήσουν, φορτώστε τα στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπως έκανε και η Αννούλα. Στην δημοκρατία άλλωστε δεν υπάρχουν αδιέξοδα.




Πηγή




Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Πανέμορφες λίμνες στον κόσμο.pps

Διαβάστε περισσότερα...

Γαλλική Πολυνησία.pps

Διαβάστε περισσότερα...

Καναδάς.pps

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Τα μυστικά για γερά δόντια










Η οδοντιατρική καρέκλα και ο τροχός προκαλούν φόβο σε πολλούς από εμάς. Υπολογίζεται ότι ποσοστό έως 75% των ενηλίκων παρουσιάζουν κάποιου βαθμού φόβο για τον οδοντίατρο, που κυμαίνεται από ήπιος έως σοβαρός.
Το 5% έως 10% πιστεύεται ότι έχουν αληθινή φοβία, δηλαδή φοβούνται τόσο πολύ να υποβληθούν στην οποιανδήποτε οδοντιατρική πράξη, ώστε αποφεύγουν με κάθε τρόπο την επίσκεψη στον οδοντίατρο.
Όταν όμως δεν πάει κάποιος στον γιατρό ή φοβάται τόσο πολύ ώστε δεν λέει λέξη, οι όποιες απορίες του μένουν αναπάντητες. Η δρ Μανράινα Ρόουντ, εκπρόσωπος της Βρετανικής Οδοντιατρικής Εταιρείας, έδωσε προσφάτως μέσα από την εφημερίδα «DailyMail» τις απαντήσεις σε μερικές από τις πιο συνηθισμένες.
* Πρέπει να πίνω υγρά με το καλαμάκι; Ναι. Τα αναψυκτικά (με ή χωρίς ανθρακικό) και τα ροφήματα φρούτων έχουν υψηλά επίπεδα οξέων, τα οποία μαλακώνουν την αδαμαντίνη ουσία των δοντιών (είναι το εξωτερικό στρώμα τους) και την καθιστούν ευάλωτη στη διάβρωση. Ο κίνδυνος αυτός περιορίζεται με το καλαμάκι επειδή το υγρό πάει κατ’ ευθείαν στο πίσω μέρος του λαιμού και έτσι τα δόντια δεν εκτίθενται ιδιαίτερα σε αυτό. Όσον αφορά τον καφέ και το τσάι, καλό είναι να καταναλώνονται με μεγάλες γουλιές και γρήγορα, και μετά να ξεπλένεται το στόμα με νερό.
* Το κόκκινο κρασί χαλάει τα δόντια; Όχι όσο το λευκό, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από δύο χρόνια στην επιθεώρηση «Nutrition Research». Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Γκούτενμπεργκ, στο Μάιντς της Γερμανίας, εξέτασαν τις επιδράσεις οκτώ λευκών και κόκκινων κρασιών σε δόντια που είχαν εξαχθεί από άντρες και γυναίκες ηλικίας 40-65 ετών, διαπιστώνοντας πως τα λευκά κρασιά τους προκαλούσαν μεγαλύτερες βλάβες. Ανεξάρτητα από το είδος του ποτού, πάντως, η συχνή κατανάλωση αλκοόλ διαβρώνει την αδαμαντίνη – και όπως ισχύει για τα άλλα ροφήματα, το ιδεώδες – αν και ανέφικτο - θα ήταν να το πίνει κανείς με το καλαμάκι.
* Πόση ώρα μετά το φαγητό πρέπει να βουρτσίζω τα δόντια; Η διάβρωση της αδαμαντίνης είναι ακόμα χειρότερη, εάν πλύνει κανείς τα δόντια του αμέσως μετά την κατανάλωση φαγητού ή ποτού. Ο γενικός κανόνας είναι να περιμένετε τουλάχιστον μισή ώρα για να τα βουρτσίσετε.
* Πρέπει να πλένω τα δόντια μετά από κάθε γεύμα; Όχι, το υπερβολικό βούρτσισμα βλάπτει τα δόντια, διότι μπορεί να διαβρώσει την αδαμαντίνη και να προκαλέσει υποχώρηση των ούλων. Να βουρτσίζετε τα δόντια σας δύο φορές την ημέρα, το πρωί που ξυπνάτε και το βράδυ πριν μπείτε για ύπνο, επί 2 λεπτά κάθε φορά. Όσον αφορά το οδοντικό νήμα, είναι απαραίτητο καθημερινά ή το λιγότερο μέρα παρά μέρα.
* Οι οδοντόπαστες λεύκανσης χαλάνε τα δόντια; Οι παλαιού τύπου ήταν πολύ διαβρωτικές για την αδαμαντίνη, αλλά οι νεώτερες περιέχουν υψηλά επίπεδα φθορίου και ήπιες ουσίες λεύκανσης, που συμβάλλουν στην απομάκρυνση των κηλίδων από την επιφάνεια των δοντιών δίχως να αλλάζουν το αληθινό χρώμα τους. Φροντίστε μόνο να αγοράζετε επώνυμες οδοντόπαστες από επώνυμα καταστήματα, και όχι απ’ όπου βρείτε – και σίγουρα όχι από το Ίντερνετ.
* Υπάρχουν τρόφιμα που ωφελούν τα δόντια; Η καλύτερη επιλογή μετά το φαγητό ή το ποτό είναι να ξεπλένετε το στόμα σας με σκέτο νερό. Υπάρχουν όμως και τρόφιμα που καθαρίζουν τα δόντια, δίχως την τριβή του βουρτσίσματος. Το τυρί λ.χ. μαζί με το ποτό ή μετά από αυτό είναι μια πολύ καλή επιλογή. Άλλα «φιλικά» προς τα δόντια τρόφιμα είναι το σέλερι και το αγγούρι.
* Που οφείλονται οι μικρές ρωγμές στην επιφάνεια των δοντιών; Η πιο συχνή αιτία είναι ο τριγμός (τρίξιμο) και το σφίξιμο των δοντιών. Οι επιφανειακές ρωγμές δεν είναι ανησυχητικές, αλλά μπορεί να βαθύνουν και να προκαλέσουν ρήξη του δοντιού ή φλεγμονή στο νεύρο του. Αν το βράδυ που κοιμάστε τρίζετε τα δόντια σας, χρειάζεστε οπωσδήποτε ένα ειδικό μασελάκι που τα προστατεύει.
* Είναι υποχρεωτικό να βγάζουμε τους φρονιμίτες; Οι φρονιμίτες πρέπει να αφαιρούνται μόνον εάν προκαλέσουν δύο κρίσεις έντονου πόνου ο καθένας.
* Βγάζω συνέχεια πληγές στο στόμα. Σε ποιον γιατρό να απευθυνθώ; Τα έλκη στο στόμα, όταν είναι υποτροπιάζοντα και επίμονα, μπορεί να έχουν παθολογικό αίτιο, όπως η ανεπάρκεια κάποιας βιταμίνης ή ένα απόστημα. Εάν, όμως, μια πληγή είναι μόνιμη και μεγαλώνει μπορεί να οφείλεται σε κάτι σοβαρό, όπως ο καρκίνος του στόματος. Η πρώτη και άμεση κίνηση, συνεπώς, είναι η επίσκεψη στον οδοντίατρο για μια πρώτη γνώμη. Ο γενικός κανόνας είναι αν παρατηρήσετε οτιδήποτε ασυνήθιστο στο στόμα σας, να πάτε στον οδοντίατρο δίχως καθυστέρηση.
* Η τερηδόνα είναι μεταδοτική; Ναι. Μελέτες έχουν δείξει πως η τερηδόνα προκαλείται κυρίως από βακτήρια (όπως ο στρεπτόκοκκος mutans), τα οποία προσκολλώνται στα δόντια και τρέφονται με τα απομεινάρια του φαγητού. Ταβακτήρια αυτά παράγουν ένα οξύ το οποίο καταστρέφει τα δόντια και μπορούν να μεταδοθούν από άνθρωπο σε άνθρωπο όταν μοιράζονται το φαγητό ή/και το ρόφημά τους.

Πηγή


Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Τα προβιοτικά «διώχνουν» την κατάθλιψη









Τα βακτήρια που υπάρχουν στα γιαούρτια μπορεί να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της κατάθλιψης, αναφέρει η επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Η σχετική μελέτη έδειξε πως τα προβιοτικά ή «καλά» βακτήρια, που προστίθενται σε γαλακτοκομικά προϊόντα, έχουν την ικανότητα να αλλάζουν την χημεία του εγκεφάλου και να καταπραΰνουν τα συμπτώματα των αγχωδών διαταραχών και των διαταραχών που σχετίζονται με την κατάθλιψη.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια, στα οποία οι ερευνητές χορήγησαν το βακτήριο γαλακτοβάκιλλος (ή λακτοβάκιλλος) rhamnosus. Τα ζώα εκδήλωσαν λιγότερες ενδείξεις στρες, άγχους και καταθλιπτικής συμπεριφοράς απ’ ό,τι άλλη ομάδα ζώων τα οποία δεν πήραν αυτό το συμπλήρωμα.
Τα ζώα που είχαν φάει τον γαλακτοβάκιλλο είχαν επίσης χαμηλότερα επίπεδα κορτικοστερόνης στο αίμα τους. Η κορτικοστερόνη είναι μία από τις ορμόνες του στρες.
Σύμφωνα με τους Ιρλανδούς ερευνητές που πραγματοποίησαν την μελέτη, είναι η πρώτη φορά που ένα προβιοτικό διαπιστώνεται ότι επηρεάζει την χημεία του εγκεφάλου.
Όπως εξηγούν ο καθηγητής Τζων Κράιαν και οι συνεργάτες του, από το UniversityCollegeστο Κορκ, τα βακτήρια του εντέρου «επικοινωνούν» με τον εγκέφαλο μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου.
«Επηρεάζοντας τα βακτήρια του εντέρου, μπορεί να πετύχει κανείς πολύ έντονες επιδράσεις στην χημεία του εγκεφάλου και τη συμπεριφορά», δήλωσε ο δρ Κράιαν.
«Τα ευρήματά μας ανοίγουν τον δρόμο για την επινόηση θεραπειών, οι οποίες θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας στοχεύοντας στο έντερο. Θα μπορούσε λ.χ. ένας ασθενής να τρώει ένα προβιοτικό γιαούρτι και να αισθάνεται καλύτερα».
Ωστόσο, ο δρ Κράιαν έσπευσε να διευκρινίσει πως οι πάσχοντες από κατάθλιψη δεν πρέπει να σπεύσουν να αγοράσουν όποιο προϊόν με προβιοτικά βρουν μπροστά τους, διότι η επίδραση στην χημεία του εγκεφάλου φαίνεται πως εξαρτάται από το είδος του «καλού» βακτηρίου που καταναλώνει κανείς.
Σε καμία περίπτωση εξάλλου δεν πρέπει ένας ασθενής να διακόψει την φαρμακευτική αγωγή του, πιστεύοντας πως θα γίνει καλά τρώγοντας γιαούρτι, πρόσθεσε.

«Τα ευρήματά μας πρέπει να επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, και να επαληθευτούν σε ανθρώπους», κατέληξε.

 Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Δημιουργήθηκε η πιο γλιστερή επιφάνεια του κόσμου












 


Επιστήμονες στις ΗΠΑ κατάφεραν να δημιουργήσουν την πιο ολισθηρή επιφάνεια που έχει ποτέ επιτευχθεί, χρησιμοποιώντας φύλλα από σαρκοβόρο φυτό.
Το επίτευγμα, μπορεί να αξιοποιηθεί σε ποικίλες εφαρμογές, όπως στο «τέλειο» αντικολλητικό τηγάνι, σε τζάμια που αυτοκαθαρίζονται, σε ρούχα που δεν μουσκεύουν από τη βροχή, ακόμα και σε τοίχους που δεν θα «επιτρέπουν» τα γκράφιτι, καθώς κανένα υγρό αλλά και πολλά στερεά, δεν μπορούν να σταθούν πάνω στο νέο υλικό. Στο παρελθόν είχαν αναπτυχθεί και άλλα υδρόφοβα (υδραπωθητικά) υλικά, που μιμούνταν κυρίως τα ολισθηρά φύλλα του λωτού, αλλά ποτέ έως τώρα δεν είχε καταστεί κάτι τέτοιο δυνατό σε αυτό το βαθμό με πιο πολύπλοκα υγρά, πέρα από το νερό.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζοάνα Άϊζενμπεργκ, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature».
Για τη δημιουργία του νέου υλικού χρησιμοποίησαν φύλλα από ένα σαρκοβόρο φυτό (το νηπενθές), το οποίο απωθεί σχεδόν κάθε υγρό που πέφτει πάνω του. Ουσιαστικά οι επιστήμονες αντέγραψαν την μοριακή δομή των συγκεκριμένων φύλλων που δεν έχουν τριβή.
Η νέα επιφάνεια παραμένει άκρως ολισθηρή τόσο σε συνθήκες παγετού, όσο και υγρασίας, καθώς επίσης και σε μεγάλη ατμοσφαιρική πίεση αντίστοιχη με αυτήν που ασκείται επτά χιλιόμετρα κάτω από τη θάλασσα. Όταν σχιστεί με μαχαίρι, το νέο υλικό (με την ονομασία Slips) αυτό-επιδιορθώνεται σχεδόν αμέσως και διατηρεί τις υγραπωθητικές ιδιότητές του.
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά στη βιοϊατρική (π.χ. για καλύτερους καθετήρες), την μεταφορά καυσίμων (για καλύτερους σωλήνες και αγωγούς), την οπτική (για καθαρότερους φακούς) κ.α. Το νέο υλικό θεωρείται μάλιστα απλό και φθηνό στην παραγωγή του.
Το σαρκοβόρο φυτό νηπενθές δημιουργεί ένα πολύ λεπτό στρώμα νερού στην επιφάνεια των φύλλων του, έτσι ώστε να παγιδεύει έντομα. Οι επιστήμονες μιμήθηκαν αυτό το φυσικό «τέχνασμα», εμποτίζοντας με ένα λιπαντικό υγρό ένα πορώδες υλικό που διέθετε μικροδομές.
Ακολούθησαν πειράματα με μυρμήγκια, τα οποία, όπως αποδείχτηκε, ήταν αδύνατο να μην γλιστρήσουν από την τεχνητή επιφάνεια. Περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι όχι μόνο τα έντομα αδυνατούν να συγκρατηθούν πάνω στο νέο υλικό, αλλά επίσης μια μεγάλη ποικιλία υγρών και στερεών.
 Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Το χωριό που «έφυγε» από το ευρώ








Το γραφικό χωριό Φιλετίνο στην Ιταλία, με 600 κατοίκους - 598 επίσημα - προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό στη Ρώμη, καθώς μετά που ανακηρύχθηκε Πριγκιπάτο, εξέδωσε και δικό του νόμισμα αποκηρύσσοντας το ευρώ. Η ισοτιμία του φιορίτο προς το ευρώ είναι 1 προς 72 σεντς. Το μεσαιωνικό χωριό βρίσκεται μεταξύ Ρώμης και Πεσκάρα σε υψόμετρο 1.063 μέτρων. 

Το γραφικό χωριό Φιλετίνο στην Ιταλία, με 600 κατοίκους - 598 επίσημα - προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό στη Ρώμη, καθώς μετά που ανακηρύχθηκε Πριγκιπάτο, εξέδωσε και δικό του νόμισμα αποκηρύσσοντας το ευρώ. Η ισοτιμία   του φιορίτο προς το ευρώ είναι 1 προς 72 σεντς. Το μεσαιωνικό χωριό βρίσκεται μεταξύ Ρώμης και Πεσκάρα σε υψόμετρο 1.063 μέτρων.



Ήταν την επομένη του Δεκαπενταύγουστου που ο δήμαρχος του χωριού Λούκα Σελάρι ανακοίνωσε το σχέδιό του να ανακηρύξει εκ νέου το Φιλετίνο Πριγκιπάτο. Έως το 1600 ήταν ήδη πριγκιπάτο, καθώς η Ιταλία ήταν γεμάτη με βασίλεια και δυναστείες πριν από την Ένωση του 1861. Η απόφαση αυτή του δημάρχου αποδίδεται στις εξαγγελίες της ιταλικής κυβέρνησης για συγχωνεύσεις οικισμών που έχουν πληθυσμό μικρότερο των 1.000 κατοίκων.



Το Φιλετίνο έχει και δικό του νόμισμα, το φιορίτο – άνθος – εμπνευσμένο από το φλορίνι, το νόμισμα της Φλωρεντίας του 13ου αιώνα. Το νόμισμα με τη συλλεκτική αξία – προς το παρόν – έχει χαραγμένο επάνω το πρόσωπο του δημάρχου, ο οποίος ίναι ένας απλός άνθρωπος που προέρχεται από τον κόσμο των επιχειρήσεων. Ωστόσο, κάποιοι είπαν ότι πρόκειται για ανέξοδο τρόπο του Λούκα Σελάρι να προσελκύσει στο χωριό του περισσότερους τουρίστες και πράγματι το Φιλετίνο σχεδόν βούλιαξε τόσο από τουρίστες όσο και από δημοσιογράφους.

«Πρέπει να ξαναπιάσουμε την ιστορία» δήλωσε ο κ. Σελάρι στην «Καθημερινή της Κυριακής», ξεκαθαρίζοντας ότι η αφετηρία για τις κινήσεις του είναι καθαρά οικονομική και πολιτική.

«Η Ιταλία διοικείται κυρίως με νόμους που ισχύουν εδώ και έναν αιώνα. Είναι δυνατόν μια χώρα με τόσο απαρχαιωμένη νομοθεσία να πάει μπροστά; Εμείς λοιπόν δεν πετάμε ένα πυροτέχνημα αλλά κάνουμε μια πρόταση στο ιταλικό κράτος!» αναφέρει ο δήμαρχος κα προσθέτει: «Το ιταλικό κράτος για τα μικρά μέρη, τα χωριά με λίγους κατοίκους όπως το Φιλετίνο, δεν κάνει απολύτως τίποτα».



Ο κ. Σελάρι επιμένει ότι η δική του πρόταση, έστω και με τον «μανδύα» του πριγκιπάτου, είναι πρόταση που προσπαθεί να ενώσει την Ιταλία και όχι να τη διχάσει: «Δεν είπαμε ποτέ να φύγουμε από την Ιταλία, να αποκτήσουμε ανεξάρτητη οντότητα ή κάτι τέτοιο... Με το σημερινό μίζερο καθεστώς είμαστε μαι σειρά από φτωχά, ελλειμματικά χωριά και δήμους που διαγκωνιζόμαστε ποιος θα πάρει τα περισσότερα από τα λίγα ψίχουλα της Ρώμης».

Ο δήμαρχος πιστεύει ότι η Ιταλία χρειάζεται άμεσα «σοβαρές ιδιωτικοποιήσεις»: «Σήμερα στην Ιταλία υπάρχουν εκατοντάδες κρατικές επιχειρήσεις, το 80% των οποίων είναι εντελώς άχρηστες. Αυτές πρέπει να κλείσουν. Όχι αύριο, σήμερα. Και ξέρετε ποιοι δουλεύουν σ’ αυτές; Συγγενείς, φίλοι και ‘’εξυπηρετήσεις’’ των πολιτικών μας».

Ο κ. Σελάρι ανησυχεί για τη χώρα του, σύμφωνα με τις δηλώσεις του στην Καθημερινή της Κυριακής: «Χρειαζόμαστε τις μεταρρυθμίσεις το συντομότερο δυνατό. Αν δεν προχωρήσουμε ταχύτατα, η Ιταλία μπορεί να οδηγηθεί στη χρεοκοπία μέχρι το τέλος του χρόνου... Είμαστε σε πολύ πιο δύσκολη θέση από τη δική σας. Χρωστάμε πολλά, πάρα πολλά λεφτά». Όσο για το πολιτικό σύστημα: «...Δυστυχώς είναι σαν το ποδόσφαιρο, όταν μια ομάδα δεν πάει καλά, πρέπει να αλλάξεις τους παίκτες».

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπές : Φθινοπωρινό weekend στην Καβάλα






Χτισμένη πάνω στην Εγνατία οδό, είχε ανέκαθεν το προνόμιο να συνδέει την Ανατολή με τη Δύση και να συνδυάζει βουνό και θάλασσα· έτσι, είδε ν’ ανοίγουν οι εμπορικοί και πολιτιστικοί της ορίζοντες και παραμένει έως σήμερα μια όμορφη και ζωντανή πόλη
 
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΙΚΟΣ ΛΟΥΠΑΚΗΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΤΣΟΥΡΑΣ

Tην περιήγησή μας στην Καβάλα θα την ξεκινήσουμε κάπως ανορθόδοξα, από μια μικρή πλατεία. Την πλατεία Καπνεργάτη, που στη μία της πλευρά φιλοξενεί ένα εξαιρετικής αισθητικής νεοκλασικό κτίριο, την καπναποθήκη. Ξεκινάμε με καπνό σε καιρό καπνοαπαγόρευσης, όμως η ιστορία της πόλης είναι στενά δεμένη με την καλλιέργεια και την επεξεργασία των ανατολικών ποικιλιών καπνού, για τις οποίες δεν θα βρείτε εκθέματα σε κανένα άλλο μουσείο στον κόσμο. Πηγή πλούτου ο καπνός για κάποιους, απλού μεροκάματου για άλλους, τις συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις των οποίων -εδώ έγιναν εν έτει 1896 οι πρώτες απεργίες στα Βαλκάνια- έμεινε να τις θυμίζει το σχετικό μνημείο στο κέντρο της μικρής πλατείας. Υπάρχει και μια δόση σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Είναι μια πλευρά της Καβάλας που, αν δεν έχεις εκ των προτέρων μελετήσει την ιστορία της, θα τραβήξει σίγουρα την προσοχή σου. Ούτως ή άλλως, αξίζει τον κόπο -και με το παραπάνω μάλιστα- να επισκεφτείς το Μουσείο Καπνού, που λειτουργεί στο ισόγειο του επιβλητικού κτιρίου που αναφέραμε.
Υπεύθυνη τώρα για τη σχέση της πόλης με τον καπνό είναι η... γεωγραφία. Προικισμένη να έχει το δικό της λιμάνι αλλά και να βρίσκεται στην περιοχή που κάποτε καλλιεργούσαν συστηματικά τον «μπασμά», την εξαιρετική αυτή ποικιλία καπνού, η Καβάλα δεν δυσκολεύτηκε να αναδειχθεί στα μέσα του 19ου αιώνα σε μεγάλο καπνεμπορικό κέντρο της Βαλκανικής. Και μπορεί το 1950 να ήρθε η «βιρτζίνια» και ο «μπασμάς» να μην παίζει πια το ρόλο που έπαιζε, αλλά οι βάσεις για να σταθεί η πόλη στα πόδια της είχαν ήδη τεθεί.
ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΒΟΥΝΟ
Το αν θα πρωτοδείς τις Καμάρες ή το Κάστρο και την Παλιά Πόλη μπαίνοντας στην Καβάλα εξαρτάται από το από πού έρχεσαι και ποιο δρόμο χρησιμοποιείς. Ομολογουμένως την πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της Καβάλας τη σχηματίζεις αν κινηθείς στην παραλία, από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη. Δεν μπορείς να πεις ότι οι πολυώροφες πολυκατοικίες που ξεκινούν από τη θάλασσα και τραβούν για το βουνό είναι ό,τι πιο γραφικό υπάρχει. Είναι όμως τέτοια η θέση τους και η συνύπαρξή τους με τη βλάστηση του όρους Σύμβολο, που τελικά το αποτέλεσμα σου αρέσει. Κάποιοι παρομοίασαν την Καβάλα με το... Μόντε Κάρλο και, τηρουμένων των αναλογιών, δεν έχουν άδικο. Αξίζει πάντως τον κόπο να περπατήσεις (ή, έστω, να οδηγήσεις) κατά μήκος της ακτής της, να περάσεις από παραλίες όπου μπορείς να κολυμπήσεις το καλοκαίρι (Καλαμίτσα, Ραψάνη, Περιγιάλι) ατενίζοντας σε κάθε σου βήμα το Κάστρο, στο οποίο αναπόφευκτα θα καταλήξεις για να παρατηρήσεις την πόλη από ψηλά.
Πριν ανέβεις, όμως, η επιβεβλημένη βόλτα στο κέντρο της πόλης δεν σου αποκαλύπτει μόνον την πλατεία Καπνεργάτη, αλλά επίσης το πάρκο των Ηρώων και το δημαρχείο, στην οδό Κύπρου, που αποτελεί μικρογραφία ουγγρικού πύργου και χτίστηκε το 1885 από τον Ούγγρο καπνέμπορο βαρώνο Πιερ Χέρτζογκ. Είναι από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα της πόλης, με ξένη αρχιτεκτονική γραμμή, μοναδική για τα δεδομένα της Καβάλας. Εδώ στεγάζεται ο δήμος από το 1937. Στην οδό Κύπρου θα βρείτε επίσης τη Μονή Λαζαριστών, το νεοκλασικό κτίριο της Μεγάλης Λέσχης, το Μέγαρο Wix που άνηκε στον Γερμανό βαρώνο Αδόλφο Δε Ζολνάι Βηξ και το Μέγαρο Τόκου που χτίστηκε το 1879 ως κατοικία του καπνέμπορου Δημήτριου Τόκου. Επίσης, σε μικρή απόσταση, στην οδό Παλαιολόγου, μπορείτε να δείτε το παλιό Παρθεναγωγείο.
Στο κέντρο πληροφόρησης του δήμου στην πλατεία Ελευθερίας θα σας δώσουν οδηγίες για το τρενάκι που κάνει το γύρο της πόλης και θα σας πάει -δωρεάν- και στο Κάστρο. Η βόλτα με τα πόδια όμως έχει άλλο κόπο και γοητεία, άλλη αμεσότητα με την παλιά πόλη, που σου κάνει εντύπωση για το πόσο καλά συντηρημένη είναι. Τα καλντερίμια προσθέτουν έξτρα γραφικότητα στο σύνολο, αλλά δεν προσφέρονται για τακούνια... Ούτως ή άλλως, μια τέτοια βόλτα απαιτεί παπούτσι περιπάτου. Ξεκινώντας την περιήγηση από την οδό Θ. Πουλίδου, συναντά κανείς το 5ο Γυμνάσιο (σήμερα Οικονομικό Γυμνάσιο), γραφικά ταβερνάκια και καφέ, ενώ, συνεχίζοντας την περιήγηση στα ιστορικά δρομάκια της παλιάς πόλης, συναντάμε τον μεντρεσέ του Χαλίλ Μπέη, ο οποίος υπήρξε τέμενος και είναι χτισμένος σε ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής.
ΑΠΟ ΨΗΛΑ
Από τον κεντρικό στρογγυλό πύργο του Κάστρου, έχεις όλη την πόλη των 55.000 κατοίκων -το δεύτερο σε μέγεθος πολεοδομικό συγκρότημα της Βόρειας Ελλάδας- στη διάθεσή σου. Γύρω-γύρω κυριαρχούν οι σκεπές των παλιών σπιτιών που βρίσκονται στο χώρο που ορίζουν τα εξωτερικά τείχη, τα οποία περιβάλλουν το λόφο της Παναγίας και καταλήγουν στον όμορφο φάρο. Τα τείχη αυτά συναντούν κάποια στιγμή το Ιμαρέτ, το περίφημο δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής που χτίστηκε το 1817 από τον αντιβασιλιά της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή Πασά, για να χρησιμεύσει ως ιεροδιδασκαλείο και να καταλήξει στις μέρες μας να λειτουργεί ως ξενοδοχείο πολυτελείας, αφού προηγουμένως, από το 1902 ώς το 1923, χρησίμευσε ως φιλανθρωπικό ίδρυμα όπου βρήκαν καταφύγιο χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ο Μεχμέτ Αλή φρόντισε επίσης να προικίσει την Καβάλα με ένα ακόμα αξιοθέατο, την κατοικία του, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το Ιμαρέτ.
Εκτός των τειχών τώρα, η πόλη μπορείς να πεις ότι χωρίζεται νοητά σε δύο μέρη: στο δυτικό της τμήμα, προς τη μεριά της Θεσσαλονίκης δηλαδή, όπου η σύγχρονη πολυώροφη δόμηση συνυπάρχει με όμορφες μεγάλες και μικρές πλατείες, ενώ ανατολικά κάνουν αισθητή την παρουσία τους τα παλαιότερα, παραδοσιακά κτίσματα. Κάπου ανάμεσά τους στέκουν οι περίφημες Καμάρες, σήμα κατατεθέν και στολίδι της πόλης, που συνδέουν τη βραχώδη χερσόνησο της Παναγίας με τους απέναντι λόφους. Πρόκειται για το υδραγωγείο που έχτισε (το 1530 μ.Χ.) ο σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής με τον βεζίρη του Ιμπραήμ πασά πάνω σε παλαιότερο βυζαντινό διατείχισμα, αμυντικό έργο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου (1306).
Κάτω από το Ιμαρέτ βρίσκεται ο χώρος των τελωνείων (εδώ υπάρχει και πάρκινγκ για να αφήσετε το αυτοκίνητό σας και να κάνετε τη βόλτα σας στο κέντρο της πόλης ή να ανεβείτε στο Κάστρο) και το λιμάνι με τα κάθε λογής πλεούμενα και φυσικά με τα άφθονα ψαροκάικα. Τα τελευταία μάς θυμίζουν ότι η Καβάλα αποτελεί, πλην των άλλων, ένα από τα σημαντικότερα αλιευτικά κέντρα της χώρας. Στην πόλη λειτουργεί μία από τις μεγαλύτερες ιχθυόσκαλες της Μεσογείου, απ' όπου διακινούνται εμπορεύματα στις εσωτερικές και διεθνείς αγορές. Δεν είναι τυχαίο επίσης που στην Καβάλα βρίσκεται το ένα από τα τρία Ινστιτούτα Αλιευτικών Ερευνών που λειτουργούν στην Ελλάδα.
Δίπλα στο λιμάνι βρίσκεται το εμπορικό κέντρο, που φιλοξενεί και σημαντικό μέρος της νυχτερινής ζωής της πόλης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια δοκιμή θα... σας πείσει! Μην ξεχνάτε ότι η Βόρεια Ελλάδα φημίζεται για τον τρόπο που διασκεδάζει αλλά και που επιλέγει φαγητό και ποτό. Και η Καβάλα δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά, ίσα-ίσα, επιβεβαιώνει τον κανόνα. Το μενού περιλαμβάνει από εστιατόρια με εξεζητημένη κουζίνα μέχρι κουτούκια με φαγητό στη λαδόκολλα, ενώ στη συνέχεια τη σκυτάλη παραλαμβάνουν πολλά συμπαθητικά μπαράκια. Η Καβάλα είναι μια ζωντανή πόλη και δεν το κρύβει...
Η ΜΑΚΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
Η ιστορία της πόλης ανάγεται στον 7ο π.Χ. αιώνα, με την ονομασία Νεάπολη. Υπήρξε επίνειο για τα μεταλλεία χρυσού του Παγγαίου, τη χρησιμοποίησαν οι Θάσιοι για τις συναλλαγές τους με την ενδοχώρα, πιθανολογείται ότι από εδώ απέπλευσε ο Μ. Αλέξανδρος για την ασιατική εκστρατεία και είναι επίσης η πόλη όπου ο Απόστολος Παύλος ίδρυσε την πρώτη χριστιανική εκκλησία στην Ευρώπη. Στα βυζαντινά χρόνια αλλάζει το όνομά της σε Χριστούπολη και αναδεικνύεται σε συγκοινωνιακό κόμβο λόγω της Εγνατίας οδού. Μετά την κατάκτηση και την καταστροφή της Χριστούπολης από τους Τούρκους, η πόλη έπαψε να υφίσταται και στη θέση της υπήρχε μόνον ένα φρούριο. Η σημερινή ακρόπολη προέκυψε από το επισκευασμένο κάστρο του 1425. Το όνομα Καβάλα εμφανίζεται προς τα τέλη του 15ου αιώνα. Ο εποικισμός και η ίδρυση της Καβάλας τοποθετείται το 1527 ή 1528 και οι πρώτοι της κάτοικοι πρέπει να ήταν Εβραίοι της Ισπανίας. Τον 16ο αιώνα θα πραγματοποιηθούν έργα υποδομής από τον Σουλεϊμάν Β' τον Μεγαλοπρεπή, που θα συμβάλουν στην αστική ανάπτυξη. Το σημαντικότερο από αυτά είναι το υδραγωγείο - οι γνωστές Καμάρες. Ο «χρυσός αιώνας» της πόλης αρχίζει μετά το 1800. Τότε, η καλλιέργεια του καπνού και η ανάπτυξη του λιμανιού της Καβάλας, που ήταν απαραίτητη για τη διακίνηση των καπνών, δημιουργούν σημαντική γεωργική, εμπορική και βιοτεχνική δραστηριότητα. Ακολουθεί η εμφάνιση τραπεζών, προξενείων ευρωπαϊκών χωρών κ.λπ. Στα τέλη του 19ου αιώνα η Καβάλα αριθμεί πλέον 20.000 κατοίκους, έχοντας ξεκινήσει -στα τέλη του 18ου αιώνα- από πληθυσμό 2.000 μουσουλμάνων και χριστιανών γεωργών. Η πόλη θα καταληφθεί από τους Βούλγαρους κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, για να απελευθερωθεί στις 29 Ιουνίου 1913 από τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Ο 20ός αιώνας θα φέρει στην Καβάλα ένα δυναμικό νέο πληθυσμιακό στοιχείο: τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής και της ανταλλαγής των πληθυσμών.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ
Οδικώς, με Ι.Χ. αυτοκίνητο μέσω Εγνατίας οδού (Καβάλα-Αθήνα 652 χλμ., Καβάλα-Θεσσαλονίκη 153 χλμ., Καβάλα-Αλεξανδρούπολη 149 χλμ.). Υπάρχει επίσης τακτική συγκοινωνία με λεωφορεία του ΚΤΕΛ από και προς Θεσσαλονίκη και Αθήνα, αλλά και με όλες τις κοντινές πόλεις (ΚΤΕΛ Καβάλας Τ/2510-222.294). Αεροπορικώς από Αθήνα με καθημερινές πτήσεις προς το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» της Χρυσούπολης (Τ/25910-53.270-3), που απέχει 30 χλμ. από την Καβάλα (Olympic Air, Τ/801 801.0101, Aegean Airlines, Τ/801 11 20.000 και Athens Airways, Τ/801 801.4000). Ακτοπλοϊκώς η Καβάλα συνδέεται με όλα τα νησιά του Β. Αιγαίου (Λήμνο, Μυτιλήνη, Χίο και Σάμο) με τακτικά δρομολόγια. Υπάρχει επίσης καθημερινή σύνδεση με τη Θάσο από τα λιμάνια της Κεραμωτής και της Καβάλας (Λιμεναρχείο Καβάλας, Τ/2510-223.716, Ναυτιλιακή Εταιρεία Θάσου, Τ/2510-834.464, 25930-22.379, Κοινοπραξία πλοίων Καβάλας-Θάσου, Τ/25930-24.001-2).
ΔΙΑΜΟΝΗ
Imaret (Θ. Πουλίδου 30-32, Τ/2510-620.151, www.imaret.gr, στα 360 ευρώ το δίκλινο με πρωινό & ελαφρύ γεύμα).
Lucy (5*, Ακτή Καλαμίτσας, Τ/2510-600.060, www.lucyhotel.gr, από 94 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Εγνατία (4*, VII Μεραρχίας 139, Τ/2510-244.891-5, www.egnatiahotel.gr, στα 99 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Esperia (3*, Ερυθρού Σταυρού 44, Τ/2510-229.621-4, www.esperiakavala.gr, στα 72 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Ωκεανίς (3*, Ερυθρού Σταυρού 32, www.oceaniskavala.gr, Τ/2510-221.981-5, στα 60 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Ακρόπολις (2*, Ελ. Βενιζέλου 29, Τ/2510-223.543, από 50 ευρώ το δίκλινο).
Europa (2*, Ειρήνης Αθηναίας 20, Τ/2510-241.227, στα 60 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Νεφέλη (2*, Ερυθρού Σταυρού 50, Τ/2510-227.441-4, στα 60 ευρώ το δίκλινο με πρωινό).
Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com
ΦΑΓΗΤΟ
Στις ταβέρνες Λαδοφάναρο (Φαναρίου 4, Καλαμίτσα, Τ/2510-246.363), Μιχαλάκης (πλ. Καπνεργάτη, Τ/2510-221.185), Μπαλαούρο (Θάσου 6, Σφαγεία, Τ/2510-225.222), Σάββας (Θάσου 6, Σφαγεία, Τ/2510-225.505), Φλοίσβος (Χρυσ. Σμύρνης 3, Ραψάνη, Τ/2510-241.010) και στο κουτούκι -όλα στη λαδόκολλα- Σούσουρο (Αγ. Νικόλαος, Τ/2510-226.111). Στις ψαροταβέρνες Ζαφείρα (Τελωνείο, Τ/2510-227.978), Θάλασσα (Τελωνείο, Τ/2510-229.898), Oστρια (ακτή Καλαμίτσας, Τ/2510-250.660) και Η Ωραία Μυτιλήνη (Τελωνείο, Τ/2510-224.749). Επίσης για καλή πίτσα στο La Rocca (Δοϊράνης 48, Τ/2510-830.850) και για γκουρμέ αναζητήσεις στο Ακρόπολις (στον Προφ. Ηλία, Τ/2510-231.830).
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ (Τ/2510-222.335). Στο κέντρο της πόλης, στο πάρκο του Φαλήρου. Στο μουσείο μπορείτε να δείτε συλλογές προϊστορικών ευρημάτων, ευρημάτων ανασκαφών που έγιναν στη Νεάπολη κ.ά
ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΠΝΟΥ (Κ. Παλαιολόγου 4, Τ/2510-223.344). Θεματικό μουσείο με αντικείμενα και αρχειακό υλικό για την καλλιέργεια και την παραγωγή του καπνού, τα βιομηχανικά καπνικά προϊόντα κ.ά. Ιδιαιτερότητα αποτελεί το γεγονός ότι πρόκειται για τεχνολογικό μουσείο που αναδεικνύει την κοινωνική ιστορία της Καβάλας και ευρύτερα της Αν. Μακεδονίας και Θράκης.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΩΝ (Τ/2510- 516.090). Σε απόσταση 17 χλμ. από την Καβάλα, βρίσκεται η αρχαία πόλη των Φιλίππων. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1861 και ολοκληρώθηκαν το 1956 από Ελληνες αρχαιολόγους. Σημαντικά ευρήματα είναι η Εγνατία οδός, τα ερείπια της Ρωμαϊκής Αγοράς, η «φυλακή» του Απoστόλου Παύλου, καθώς και το αρχαίο θέατρο το οποίο διαθέτει κυκλική ορχήστρα και παρόδους ισοδομικά χτισμένες.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ και ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ των ΕΛΛΗΝΩΝ της ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ (Τ/2510-316.192). Βρίσκεται στη Νέα Καρβάλη (7 χλμ. ανατολικά της Καβάλας). Εδώ εκτίθενται φορεσιές, χαλιά της Καππαδοκικής Σχολής, αγιογραφίες, κοσμήματα, κεντήματα κ.ά. Βραβεύτηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση ως το καλύτερο μουσείο της Ευρώπης για το έτος 1997.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπές : Φθινόπωρο στη Θεσσαλία!







Ομπρέλες κλειστές. Ξαπλώστρες άδειες. Αφήνουμε πίσω τα παράλια της Θεσσαλίας και επιχειρούμε ένα μίνι οδοιπορικό στα γραφικά χωριά Αγιά, Μεταξοχώρι, Μελιβοία και Σκλήθρο του νομού Λάρισας και στο Κεραμίδι του νομού Μαγνησίας. Η διαδρομή που ακολουθούμε περνάει από τον Κίσσαβο, το Μαυροβούνι και το Βόρειο Πήλιο και στο μεγαλύτερο μέρος της προσφέρει απλόχερα... θέα στη θάλασσα του Αιγαίου
 
ΚΕΙΜΕΝO: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΓΑΛΑΤΣΙΔΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Α

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΙΣΣΑΒΟΥ
Χτισμένη στη μέση σχεδόν του θεσσαλικού κάμπου, η πόλη της Λάρισας δεν προϊδεάζει τον επισκέπτη για την πλούσια μορφολογία που την περιβάλλει. Σηκώνοντας όμως το βλέμμα βορειοανατολικά, αμέσως τραβάει την προσοχή ένα βουνό με απόλυτα κωνική κορυφή· σαν παιδική ζωγραφιά! Είναι ο Κίσσαβος (παλαιοσλαβική λέξη, που σημαίνει «ο τόπος της βροχής») ή Οσσα. Ο ορεινός όγκος που δεσπόζει νότια του Ολύμπου -και χωρίζεται από αυτόν με το βαθύ ρήγμα της κοιλάδας των Τεμπών- και βόρεια του Πηλίου, με το οποίο τον χωρίζει το όρος Μαυροβούνι. Τούτη η διαδρομή ξεκινά από τη Λάρισα με κατεύθυνση προς Βόλο μέσω της παλαιάς οδού. Η Αγιά, σε απόσταση περίπου 20 λεπτών από την πόλη, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, εποπτεύοντας ολόκληρο το εύφορο λεκανοπέδιο που απλώνεται μπροστά της. Η κεντρική πλατεία σφύζει από ζωή.
Η κωμόπολη άλλωστε αριθμεί περί τις τρεις χιλιάδες κατοίκους. Εδώ κοντά δεσπόζει και η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, του γιατρού των ψυχών, όπως λένε στο χωριό. Σύμφωνα με τις διηγήσεις, οι άρρωστοι (σ.σ. ψυχικά ασθενείς) δένονταν με αλυσίδες έξω από την εκκλησία και τα βράδια δέχονταν την επίσκεψη του «ιατρού», ο οποίος, φορώντας κουκούλα και κραδαίνοντας ένα βούρδουλα πάνω στα σώματά τους, προσέφερε απλόχερα την «ίαση» των ασθενειών τους.
«Αντε μετά να μη γίνεις καλά», γελάει σήμερα ο Αγιώτης Γιάννης, πίνοντας καφέ στο καλόγουστο καφέ «Ερώτ' εράν». Βρισκόμαστε στον πεζόδρομο που εφάπτεται της κεντρικής πλατείας και ανηφορίζει. Τον αποχαιρετάμε και ανηφορίζουμε. Κατευθυνόμαστε στην Ανω Πόλη. Εδώ δεσπόζουν ακόμη και σήμερα διώροφα αρχοντικά με προσεγμένες αυλές, χτισμένα από τους ξακουστούς Ηπειρώτες μάστορες· σημάδια της ακμής που γνωρίζει το χωριό το 18ο αιώνα με το εμπόριο του μεταξιού και του βαμβακιού, για να ανακοπεί στη συνέχεια εξαιτίας των Ναπολεόντειων Πολέμων και της γρήγορης εκβιομηχάνισης της αγγλικής οικονομίας. Οι Αγιώτες όμως δεν το βάζουν κάτω. Στις αρχές του 19ου αιώνα στρέφονται στη σηροτροφία, τη βυρσοδεψία και τη σαπωνοποιία. Σήμερα, πάλι, η τοπική οικονομία στηρίζεται στην καλλιέργεια μήλων και σε μικρότερο βαθμό κερασιών.
Πριν πάρουμε το δρόμο για Μεταξοχώρι, κάνουμε μια στάση στο γυμνάσιο Αγιάς, όπου στεγάζεται το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κισσάβου-Μαυροβουνίου. Εδώ, οι φιλόξενοι υπεύθυνοι του Κέντρου μάς προμηθεύουν με ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για όλους όσοι επιθυμούν μια ολοκληρωμένη περιήγηση στις ομορφιές της περιοχής· έναν οδηγό με πάνω από δέκα ορειβατικά μονοπάτια, όλα τους εύκολα προσβάσιμα, καλοδιατηρημένα και με φαρδύ καλντερίμι. Πρόκειται άλλωστε για τους παλιούς δρόμους, μέσω των οποίων διεξάγονταν στο παρελθόν η επικοινωνία και το εμπόριο μεταξύ χωριών και πόλεων. Η απόσταση μεταξύ Αγιάς και Μεταξοχωρίου είναι θεωρητικά 1,5 χιλιόμετρο.
Στην πραγματικότητα, τα πρώτα σπίτια του Μεταξοχωρίου μοιάζουν να αποτελούν προέκταση της Αγιάς. Ηδη πριν από την επίσκεψή μας γνωρίζουμε ότι το χωριό αυτό έχουν επιλέξει κατά καιρούς ως τόπο μόνιμης κατοικίας ή και αναψυχής διάφοροι σημαντικοί καλλιτέχνες, ανάμεσά τους ο Μποστ, η Αλίκη Γεωργούλη, η Αννα Βαγενά, η Ρένα Αγγουρίδου, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά. Αλλά και ότι το ίδιο το χωριό έχει σημαντική παραγωγή λόγιων και καλλιτεχνών, όπως ο Θεόδωρος Χατζημιχάλης, ο συγγραφέας Γιάννης Βατζιάς και ο αδερφός του, ζωγράφος, Μάριος. Το ερώτημα «τι είναι αυτό που έλκει και ανατροφοδοτεί την έμπνευση των ανθρώπων της τέχνης» μας απασχολεί μόλις λίγα λεπτά, όσα χρειάζονται για να προσεγγίσουμε το εσωτερικό του χωριού. Μετά, όλα λύνονται. Το Μεταξοχώρι είναι πανέμορφο.
Περνώντας από το μισογκρεμισμένο αρχοντικό του Ελβετού Ευγένιου Φαβρ, όπου μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα κατοικούσε με τη Γαλλίδα σύζυγό του και χορεύτρια Στεφανία («Μαντάμω» για τους ντόπιους), το βλέμμα παραμένει και το μυαλό ταξιδεύει σε εκείνη την εποχή που το αρχοντικό απέπνεε στο χωριό έναν ευρωπαϊκό αέρα, γεμάτο με πανάκριβα έπιπλα και περίτεχνες τοιχογραφίες. Συνεχίζοντας το στενό δρόμο, έπειτα από μια αριστερή στροφή αποκαλύπτεται και η πλατεία. Είναι χτισμένη ανάμεσα σε πεύκα και αιωνόβια πλατάνια, που φύονται στις όχθες του παρακείμενου χειμάρρου. Ο τελευταίος χωρίζει το χωριό στα δύο και δικαιολογεί την παλιά σλαβική ονομασία του, Ρέτσιανη, δηλαδή «χωριό πλάι στο ποτάμι».
Τα παλιότερα χρόνια -κατά τους χειμερινούς μήνες- σημειώνονταν και πλημμύρες· σήμερα όμως το νερό είναι αισθητά λιγότερο. Οι τακτικοί θαμώνες του καφενείου της πλατείας, μαθημένοι μάλλον από τους ολοένα και αυξανόμενους περαστικούς ταξιδιώτες, δημιουργούν από την πρώτη στιγμή μιαν αίσθηση οικειότητας. Ακολουθεί η χαλάρωση -ειδικά μετά από ένα τσίπουρο ή μια μπίρα. Αλλά και το ρίσκο - κυρίως κατά τους φθινοπωρινούς μήνες, οπότε και προσγειώνονται εδώ κι εκεί κουκουνάρια από τα πεύκα! Προσοχή! Ο Δημήτρης Γεωργοβίτσας είναι κληρονόμος ενός διώροφου διατηρητέου αρχοντικού, στο ισόγειο και το υπόγειο του οποίου στεγαζόταν και λειτουργούσε από το 1850 έως το 1983 η οικογενειακή επιχείρηση κηροπλαστικής. Σήμερα, το κτίριο έχει αναπαλαιωθεί και το παλαιό κηροπλαστείο είναι ανοιχτό στο κοινό, ενώ το περασμένο Πάσχα λειτούργησε για λίγο, φτιάχνοντας και προσφέροντας λαμπάδες στη γειτονιά.
Επιστροφή στο καφενείο. Κάπου ανάμεσα στα τσίπουρα και στη συζήτηση, τραβάει την προσοχή μια αφίσα για έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας του Μποστ. Το χωριό χρωστάει πολλά στον «δικό του Μποστ», όπως είναι και ο τίτλος της έκθεσης που έγινε στο πλαίσιο της γιορτής κερασιού, που διοργανώνεται από το 1980 και κάθε Ιούνιο στο Μεταξοχώρι. Τόπος διεξαγωγής της, το παλιό παρθεναγωγείο, όπου και στεγάζεται το πολιτιστικό κέντρο με μουσείο λαϊκής τέχνης, βιβλιοθήκη, εκθεσιακό χώρο και αίθουσα διαλέξεων, σπεύδει να μας ενημερώσει ο Γιάννης, πρόεδρος ο ίδιος του πολιτιστικού κέντρου. Η συζήτηση φουντώνει. «Εδώ κρύψαμε πολλούς Εβραίους της Λάρισας από τους Γερμανούς και είχαμε και πολλούς αντάρτες», ακούγεται από το διπλανό τραπέζι ενώ έχουμε ήδη πληροφορηθεί για το τοπικό παράρτημα Αγιάς των Γενικών Αρχείων του Κράτους, που βρίσκεται στο Μεταξοχώρι.
Και το επισκεπτόμαστε. Εδώ συγκεντρώνονται από δημοτικά και διοικητικά αρχεία μέχρι εφημερίδες και οπτικό υλικό τοπικού, θεσσαλικού, αλλά και πανελλαδικού ενδιαφέροντος. Τα αρχεία είναι ανοικτά προς το κοινό και προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για την τοπική ιστορία, ενώ μπορεί να βρει κανείς ώς και τις προσωπικές συλλογές των λογίων της περιοχής από το 1876 και έπειτα. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, η πλούσια βιβλιοθήκη, ενώ κατά καιρούς οργανώνονται περιοδικές εκθέσεις αρχειακού και φωτογραφικού υλικού. Αποχαιρετούμε το Μεταξοχώρι, περνώντας τον εντυπωσιακό, σχισμένο στα δύο, βράχο, από τα σπλάχνα του οποίου ξεπετάγεται ένα πανύψηλο δέντρο (γκαβτζιά το λένε οι ντόπιοι) στη θέση Κεραμίδι, και συνεχίζουμε δεξιά στο σταυροδρόμι, που συναντάμε έξω πια και από την Αγιά. Υστερα από περίπου 9 χιλιόμετρα διαδρομής ανάμεσα στην πλούσια πλέον -σε καστανιές, καρυδιές και πλατάνια- βλάστηση του Κισσάβου, μας αποκαλύπτεται ένα φυσικό, τεράστιο μπαλκόνι με θέα το Αιγαίο.
Πρόκειται για τη Μελιβοία, ή Αθανάτη όπως είναι το παλιό όνομα που της έδωσαν οι λιγοστοί κάτοικοι που επέζησαν από μια θανατηφόρα επιδημία (αφενός για να ξορκίσουν το κακό και αφετέρου επειδή πίστευαν πως πλέον είναι αθάνατοι). Ενα χωριό 2.500 κατοίκων το χειμώνα, που το καλοκαίρι ξεπερνούν τις 7.000, με τις παραλίες Αγιόκαμπου, Βελίκας και Σωτηρίτσας να απέχουν μόλις μερικά λεπτά. Τα καφενεία της κεντρικής πλατείας προσφέρουν μοναδική θέα στο Αιγαίο Πέλαγος. Μπροστά ακριβώς ο όρμος της Μελιβοίας, εκεί όπου ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ξεβράστηκαν αρκετά πλοία του Ξέρξη μετά το ναυάγιο που υπέστη. Απέναντι, αν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, διακρίνεται η Χαλκιδική, ενώ νοτιοανατολικά, πίσω από το Μαυροβούνι, το περίγραμμα του Πηλίου εισβάλλει στη θάλασσα για να δημιουργήσει τον Παγασητικό. Από εδώ ξεκινάει και ένα από τα ομορφότερα μονοπάτια του Κισσάβου, το οποίο καταλήγει στο επίνειο της Μελιβοίας, τη Βελίκα. Διαδρομή 8 χιλιομέτρων μέσα σε ένα δάσος κατάφυτο από πλατάνια, καστανιές και φτέρες, με το ρέμα της Βελίκας να κατηφορίζει μαζί μας προς τη θάλασσα.
Μικροί καταρράκτες, βρύσες, γραφικά ξύλινα γεφυράκια και λιμνούλες ολοκληρώνουν το όμορφο τοπίο ενός απόλυτα βατού μονοπατιού. Αλλος ένας αποχαιρετισμός προς τη Μελιβοία τούτη τη φορά, για να ακολουθήσει η κάθοδος στα ερημικά πια παράλια του νομού Λάρισας και η άνοδος ξανά προς τις υπώρειες του Μαυροβουνίου. Η τοποθεσία του τελευταίου, ανάμεσα στον Κίσσαβο και το Πήλιο, το καθιστά αυτομάτως λιγότερο γνωστό, ωστόσο όχι λιγότερο σημαντικό από άποψη φυσικής ομορφιάς και πλούτου, καθώς και αυτό όπως και ο Κίσσαβος προστατεύονται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Natura 2000. Μετά τον Αγιόκαμπο, λοιπόν, ανηφορίζουμε στο Μαυροβούνι, περνώντας από το Πολυδένδρι με το πλούσιο δάσος του (πάλαι ποτέ βασιλικό κτήμα) και το λιθόκτιστο γεφύρι του Ρακοπόταμου, κάτω από το οποίο περνάει το ομώνυμο ποτάμι που εκβάλλει στο Αιγαίο και κατευθυνόμαστε προς το Σκλήθρο, στα 435 μέτρα ύψος. Οσο ανεβαίνουμε, η βλάστηση μεταβάλλεται σταδιακά.
Από τις κουτσουπιές, τις κουμαριές και τα σπάρτα, περνάμε στα πλατάνια, τα οποία ντυμένα με κισσούς δημιουργούν φυσικά πανύψηλα «τείχη», τις οξιές, τις καστανιές και τις βελανιδιές. Το χωριό εξαιτίας των πειρατικών επιθέσεων του παρελθόντος είναι χτισμένο σε σημείο που να μην είναι ορατό, παρά μόνον όταν φτάσεις εκεί. Οπως και πολλά ακόμη χωριά, έτσι και το Σκλήθρο δεν κατάφερε να αποφύγει τις συνέπειες της αστυφιλίας και της ερήμωσης της υπαίθρου. Οι κάτοικοι, το χειμώνα, μετά βίας φτάνουν τους 100, και απασχολούνται κυρίως με την ξυλεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το καλοκαίρι, ο πληθυσμός δεκαπλασιάζεται, αφού, αν και ορεινό, το Σκλήθρο διαθέτει σε κοντινή απόσταση την πανέμορφη παραλία του Μύλου της Γλυμένης, όπου βρίσκονται και τα ερείπια του παλιού ενετικού μεταλλείου.
Παρά τα παράπονα των ντόπιων για την εγκατάλειψή τους από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια· ο δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος Σκληθριωτών διοργανώνει κάθε χρόνο πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων με πιο γνωστή την πρόσφατα θεσπισμένη γιορτή μανιταριών, ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργούν στο χωριό λαογραφικό μουσείο και βιβλιοθήκη. Τα λιθόστρωτα μονοπάτια και οι γεμάτες λουλούδια αυλές, σε συνδυασμό με την απέραντη θέα στη θάλασσα, κάνουν τη βόλτα εδώ διαδικασία απολαυστική. Τον τελευταίο ελληνικό καφέ πριν από την επιστροφή στην πόλη τον πίνουμε στο παραδοσιακό καφενείο της πλατείας, σε κρασοπότηρο, ακούγοντας αναλύσεις περί της πρέφας και άλλων καφενειακών παιγνίων, ρεμβάζοντας, με το φεγγάρι να ξεπροβάλλει από τον πολύ κοντινό πλέον ορεινό όγκο του Πηλίου.
Αχιλλέας Γαλατσίδας

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ
Από Αθήνα, στην εθνική οδό στο ύψος της Λάρισας στρίβετε στην έξοδο 2 προς Βόλο και μετά προς Αγιά.
ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ
Μεταξοχώρι
Αρχοντικό Σουλιώτη
(Τ/24940-22.040, http://guesthouse-soulioti-larisa.focusgreece.gr/) € €
Σκήτη
(Ανήκει στον δήμο Μελιβοίας, τη συναντούμε φεύγοντας από Αγιά προς τον παραλιακό Αγιόκαμπο και διαθέτει ενδιαφέρουσες προτάσεις διαμονής)
Ξενώνας Αμανίτης του Καίσαρος
(Τ/24940-52.270, www.amanita-caesarea.gr) € €
Ξενώνας Ηώς
(Τ/24940-51.500, www.xenonas-ios.com)
€ - έως 60 €
€ € - έως 110 €
€ € € - έως 200 €
€ € € € - από 200 € και άνω
Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com
ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ
• Στο Κεραμίδι στο Μεταξοχώρι για παραδοσιακή κουζίνα.
• Στην Ελιά, στην Ανω Σωτηρίτσα, σε ένα όμορφο πετρόκτιστο του 1930 με μια αιωνόβια ελιά στην αυλή και καταπληκτική θέα στο Αιγαίο. Παραδοσιακή κουζίνα.
• Στα Πλατάνια στη Βελίκα για φρέσκο ψάρι και μεγάλη ποικιλία κρασιών.
• Στον Μπαρμπα-Γιάννη στο Πολυδένδρι για κρεατικά και, αν είστε τυχεροί, κυνήγι. Κάθε Σαββατοκύριακο ζωντανή μουσική.
ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ
Παραδοσιακά προϊόντα από το εργαστήριο γεύσεων «Γιαμ» της Αύρας Πανουσοπούλου, κόρης του γνωστού σκηνοθέτη. Καρβουνιάρη 6, Αγιά.
ΑΠ' ΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΠΗΛΙΟ
Χτισμένο στις πλαγιές του Μαυροβουνίου σε υψόμετρο 350, στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Μαγνησίας, το Κεραμίδι αποτελεί ένα τυπικό πηλιορείτικο χωριό. Αν και δεν υπολείπεται σε γραφικότητα των άλλων χωριών του Πηλίου, αυτό που το κάνει να μην είναι τόσο γνωστό είναι ότι δεν συνδέεται οδικώς με αυτά. Λίγα χιλιόμετρα αφότου πάρουμε τη στροφή για Βόλο στη διασταύρωση του Βελεστίνου, θα στρίψουμε για το άλλοτε παραλίμνιο και νυν καμπίσιο χωριό Κανάλια. Εδώ, μπορούμε να επισκεφτούμε το νεοσύστατο μουσείο της λίμνης Βοιβηίδας ή Κάρλας, όπου μέσα από φωτογραφίες και αντικείμενα αλιείας γίνεται προσπάθεια αναπαράστασης του ιδιαίτερου πολιτισμού της περιοχής.
Η Κάρλα, μέχρι την αποξήρανσή της τη δεκαετία του '50, ήταν μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της Ελλάδας με μοναδικό λιμναίο πολιτισμό. Η πίεση όμως για περισσότερες γεωργικές εκτάσεις οδήγησε στην αποξήρανσή της και έτσι μια σειρά από χωριά του κάμπου μετατράπηκαν αυτομάτως από αλιευτικά σε γεωργικά και κτηνοτροφικά. Σήμερα γίνεται μια προσπάθεια περιορισμένης ανασύστασής της, ένα έργο που πρόκειται να αναβαθμίσει το οικοσύστημα της περιοχής. Εντύπωση πάντως μας έκανε που, οδηγώντας βράδυ στα λίγα χιλιόμετρα στα οποία εκτείνεται το ανάχωμα της λίμνης, συναντήσαμε πολλές αλεπούδες. Από τα Κανάλια παίρνουμε το δρόμο που ανεβαίνει στο βουνό και σε διάφορα σημεία θα μας δώσει εντυπωσιακά πανοράματα προς τον κάμπο και τη μελλοντική λίμνη. Σύντομα το δάσος πυκνώνει και η διαδρομή μέσα από ένα σύμμεικτο δάσος καστανιάς, καρυδιάς, βελανιδιάς και πλατάνων γίνεται μαγευτική.
Σε λίγα χιλιόμετρα από μια διασταύρωση, στα δεξιά μας θα οδηγηθούμε στο Βένετο, ένα μικρό χωριό με λιγοστούς κατοίκους, σκαρφαλωμένο πάνω στο κατάφυτο βουνό. Στο χωριό, που δεν έχει σφιχτή οικιστική δόμηση, αξίζει να επισκεφτούμε την εκκλησία της Υπαπαντής. Οι παραλίες του, δυσπρόσιτες και απότομες, δεν ενδείκνυνται για μπάνιο. Αν όμως διαθέτετε βάρκα (του χρόνου πια!), αξίζει να επισκεφτείτε τις θαλασσοσπηλιές που ονομάζονται «Ιπνοι» και στην περίοδο της Κατοχής αποτέλεσαν μυστική βάση του ναυτικού του ΕΛΑΣ. Από το Βένετο ένα ανηφορικό μονοπάτι μετά από περπάτημα 2 ωρών θα μας οδηγήσει στη Μονή Φλαμουρίου. Η μονή, απομονωμένη μέσα στο δάσος, χτισμένη σε υψόμετρο 600, ιδρύθηκε από τον Οσιο Συμεών τον Μονοχίτωνα και Ανυπόδητο κατά τον 16ο αιώνα και αποτελεί άβατο για τις γυναίκες.
Σύμφωνα με τους ντόπιους, σε αυτή την περιοχή βρίσκεται και το πιο παρθένο δάσος του Πηλίου. Πίσω, μετά τη διασταύρωση, συνεχίζοντας τη διαδρομή μας μέσα από το βουνό, θα οδηγηθούμε στο Κεραμίδι. Χτισμένο πάνω στο βουνό σε απόσταση 5 χλμ. από τη θάλασσα, έχει ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό του την πέτρα που τη συναντάμε σε δρόμους και σκεπές. Κέντρο της ζωής του χωριού είναι η πλατεία, με τα μεγάλα πλατάνια της που ρίχνουν τον ίσκιο τους στα γραφικά ταβερνάκια. Δίπλα από την πλατεία ένα τρισχαριτωμένο γεφυράκι θα μας οδηγήσει στην παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (1787) με το υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο της. Στη γιορτή του αγίου γίνεται μεγάλο κουρμπάνι με χιλιάδες επισκέπτες.
Κατηφορίζοντας προς τη θάλασσα, θα συναντήσουμε δύο παραλίες, τον Αϊ Γιάννη -μια απόμερη παραλία με χοντρό βότσαλο- και τη μεγαλύτερη, το Καμάρι. Από το Καμάρι ένας μικρός (12 χλμ.) αλλά κακοτράχαλος δρόμος θα μας οδηγήσει στο Σκλήθρο και στα υπόλοιπα χωριά του Μαυροβουνίου και του Κισσάβου.
Αλέξανδρος Αβραμίδης

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ
Από την Αθήνα στρίβουμε για Βόλο στην έξοδο του Βελεστίνου. Μετά από λίγα χιλιόμετρα στρίβουμε και πάλι για Κανάλια και μετά για Κεραμίδι.
Από το Βόλο για Γλαφυρές, Κερασιά, Κανάλια και Κεραμίδι (περίπου 40 χλμ.)
Από τη Λάρισα βγαίνουμε στα παράλια και κινούμαστε μέσω του Σκλήθρου (12 χλμ. σκληρού χωματόδρομου) για Κεραμίδι.
ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ
Δωμάτια μπορείτε να βρείτε μόνο στο επίνειο του Κεραμιδιού, το Καμάρι (πριν τα επισκεφθείτε, τηλεφωνείστε για να δείτε αν λειτουργούν):
Τσόνος
(Τ/24280-73.765, 6932-018.782): Μικρά διαμερίσματα με θέα το Αιγαίο.
Νησάκι
(Τ/24280-73.724): δίκλινα δωμάτια δίπλα από τη θάλασσα.€ €
Λιάκος
(Τ/24280-73.882 6972-595.857).€ €
€ - έως 60 €
€ € - έως 110 €
€ € € - έως 200 €
€ € € € - από 200 € και άνω
Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com
ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ
Στο Κεραμίδι για σούβλες στην πλατεία του χωριού.
Στο Καμάρι για φρέσκο ψαράκι στις δύο ταβέρνες δίπλα στη θάλασσα.


 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...