Πείραξαν εξωγήινοι το DNA μας πριν 4.000 γενιές;;

Στην Λυών της Γαλλίας οι επιστήμονες μελετώντας το ανθρώπινο DNA σε όλο τον κόσμο
έβγαλαν το καταπληκτικό συμπέρασμα ότι κάποιος ή κάποιοι
πριν από 1000 χρόνια περίπου παρενέβαλαν ένα «πακέτο» από καινούργια γονίδια στα ήδη υπάρχοντα γονίδια του ανθρώπου .

Ο κύριος ερευνητής Δρ Jean Sedeaux θεωρεί ότι ο "κάποιος" ήταν μια φυλή γενναιόδωρων διαστημικών εξωγήινων που επισκέφτηκαν τον πλανήτη μας γύρω στο 1000 μ.Χ., και αποφάσισαν ότι μας χρειάζονταν μια ώθηση προς τα εμπρός για την η εξέλιξή μας. Η ομάδα του Δρ Sedeaux οδηγήθηκε στο απίστευτο αυτό συμπέρασμα όταν πραγματοποιούσε έρευνα για το ανθρώπινα γονίδια.  

Καταχωρώντας κάθε ένα από τα 30.000 γονίδια που βρίσκονται στο σκέλη του διπλού έλικα του ανθρώπινου DNA, βρήκαμε ένα μικροσκοπικό τμήμα που χρησιμοποιούσε έναν εξ ολοκλήρου διαφορετικό κώδικα από τα άλλα γονίδια". 

Στην αρχή υπέθεσαν ότι κάποιος ιός είχε ενσωματωθεί στο ανθρώπινο DNA , αλλά σε αυτή την περίπτωση, δεν υπήρχε κανένας τέτοιος ιός στη γη. "Και το πιο περίεργο είναι ότι αυτό το ξεχωριστό «πακέτο» από γονίδια είχε τις απαραίτητες χημικές ουσίες για να ενσωματωθεί με τα υπόλοιπα γονίδια. 

Οι επιστήμονες βρήκανε ότι αυτή η μυστήρια γενετική "βελτίωση" έγινε κατά προσέγγιση πριν από 4.000 γενεές, δηλ. περίπου πριν από 1.000 χρόνια. "Αυτή η ανακάλυψη μας ξεσήκωσε τα μυαλά μας, "λέει ο Δρ Sedeaux. "Τώρα τοποθετούμε το πακέτο γονιδίων σε εργαστηριακούς πιθήκους για να δούμε ακριβώς τι θα γίνει.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Έκτακτο - Έρχεται "Υπέρ - έκρηξη" από τον Ήλιο - τι μπορεί να προκαλέσει ;

Μια "Υπέρ - έκρηξη" ετοιμάζεται να δώσει ο ήλιος της επόμενες ώρες.  
  Ερασιτέχνες αστρονόμοι σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν ένα χαμηλό πεδίο να κοχλάζει πλάσμα στο νοτιοανατολικό άκρο του ήλιου. 
 Εμείς κρατήσαμε την φωτογραφία αυτή από το SDO "Παρατηρητήριο Solar Dynamics" στις 2.15 τα ξημερώματα της Δευτέρας 2 Ιουνίου. 
 Τι όμως είναι οι "Υπέρ - εκρήξεις" του ήλιου; ....


 Έχει να παρατηρηθεί από της 12 Σεπτέμβριο του 2012 και μπορεί να νεκρώσει της τηλεπικοινωνίες, να δημιουργήσει προβλήματα στην ηλεκτροδότηση και να δημιουργήσει προβλήματα σε κάθε είδους εκπομπές. 
 Το τέλειο χτύπημα θα ήταν, μια τέτοια ηλιακή έκρηξη να γινόταν, με την πηγή της να έχεις απέναντι της τον πλανήτη μας. Όλο δηλαδή το πλάσμα της έκρηξης να είχε μπροστά του τον πλανήτη μας. Θα ήταν ικανό να μας γυρίσει στην λίθινη εποχή.     

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Πώς οι φάλαινες κρατούν την αναπνοή τους για 90 λεπτά

Θαλάσσια θηλαστικά που κολυμπούν σε μεγάλα βάθη έχουν στο αίμα τους ηλεκτρικά φορτισμένες πρωτεΐνες, οι οποίες τους επιτρέπουν να κρατούν πάνω από μια ώρα την αναπνοή τους, όταν ψάχνουν για τροφή...

Αυτό προέκυψε από έρευνα του πανεπιστημίου του Λίβερπουλ σε 100 θαλάσσια είδη, μεταξύ των οποίων και φάλαινες φυσητήρες, οι οποίες μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους ως και 90 λεπτά, μια από τις καλύτερες επιδόσεις στα θηλαστικά.

Τα δελφίνια μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους για 20 λεπτά, ενώ το ρεκόρ για τους ανθρώπους είναι 19 λεπτά και το κατέχει ο Ελβετός δύτης Peter Colat.


Στο πλαίσιο της μελέτης οι επιστήμονες ανέλυσαν μια ξεχωριστή μοριακή υπογραφή της μυοσφαιρίνης, της πρωτεΐνης που συνδέεται με το οξυγόνο στο αίμα.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, στα ζώα που κολυμπούν σε μεγάλα βάθη, όπως οι φάλαινες, η πρωτεΐνη αυτή είναι ηλεκτρικά φορτισμένη σε μεγαλύτερο βαθμό, κάτι που την εμποδίζει να σχηματίζει δεσμούς, οι οποίοι μειώνουν την ικανότητά της να μεταφέρει οξυγόνο.

Ως εκ τούτου, οι φάλαινες φυσητήρες μπορούν να μεταφέρουν περισσότερη μυοσφαιρίνη, η οποία αποθηκεύει το οξυγόνο στο μυϊκό κύτταρο.

«Η έρευνά μας καταδεικνύει ότι η αυξημένη ηλεκτρική φόρτιση της μυοσφαιρίνης στα θηλαστικά, τα οποία έχουν υψηλές συγκεντρώσεις της συγκεκριμένης πρωτεΐνης, προκαλεί ηλεκτρο-απώθηση, όπως ακριβώς απωθούνται οι ίδιοι πόλοι δυο μαγνητών», δήλωσε ο Δρ. Scott Mirceta, ένας εκ των βιολόγων που συμμετείχαν στη μελέτη.

«Αυτό εμποδίζει της πρωτεΐνες από το να κολλήσουν μεταξύ τους και επιτρέπει την κυκλοφορία υψηλότερων συγκεντρώσεων μυοσφαιρίνης στο αίμα, η οποία αποθηκεύει οξυγόνο στους μύες των θηλαστικών», προσέθεσε.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, αναμένεται να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν την ιστορία της εξέλιξης των θηλαστικών.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Η.Κασιδιάρης για το σκάνδαλο με τον "καροτάκια"

Ο πρωταγωνιστής του... καρότου.Η υπόθεση του εξαίρετου πολιτικού ο οποίος έμπαινε σε site γνωριμιών, ανοίγοντας την κάμερα για να κάνει τις πλέον απίστευτες αθλιότητες, αφορά σε συγκεκριμένο πρόσωπο.









Η δημοσιοποίηση του όλου θέματος είναι υπόθεση ημερών μέχρι να ολοκληρωθεί η δημοσιογραφική έρευνα και να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στους άμεσα ενδιαφερόμενους να πάρουν θέση.
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος















Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

12 πράγματα που ίσως δεν ξέρατε για την Πλάκα

Είναι η παλαιότερη αθηναϊκή γειτονιά. Και η ομορφότερη. Αυτό όμως το γνωρίζατε ήδη. Μέρος της Ιστορίας της και της γοητείας της, ωστόσο, είναι τα μικρά (ή μεγαλύτερα) μυστικά που κρύβει σε καθένα από τα πλακόστρωτα δρομάκια της. Παρακάτω, συγκεντρώνουμε πληροφορίες τις οποίες θα αποκαλούσαμε «άχρηστες» αν δεν μας ήταν ιδιαίτερα χρήσιμες για να εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο τις βόλτες μας στην Πλάκα. Ιδού λοιπόν 12 ιστορίες που γράφτηκαν – και ακόμα γράφονται – στην πραγματική καρδιά της Αθήνας.






 
*Το μνημείο του Λυσικράτη και η Μονή των Καπουτσίνων Περισσότερο –όσο και λανθασμένα- γνωστό ως «Φανάρι του Διογένη», το μνημείο του Λυσικράτη είναι όχι μόνο το χορηγικό βραβείο για την καλύτερη παράσταση στο θέατρο του Διονύσου, αλλά και το πρώτο γνωστό μνημείο του κόσμου με κορινθιακά κιονόκρανα. Όταν στα τέλη του Μεσαίωνα το οικόπεδο αποκτήθηκε από την Μονή των Καπουτσίνων, το μνημείο εντάχθηκε σε αυτή – μάλιστα, χάρη στην αντίσταση του καθολικού ηγούμενου, διασώθηκε από τις «βλέψεις» του γνωστού λόρδου Έλγιν. Η Μονή κάηκε το 1890, αλλά το μνημείο ευτυχώς σώθηκε.
*Η «κοιτίδα» του Καραγκιόζη Το δημοφιλές λαϊκό θέαμα του θεάτρου σκιών, ο κοσμαγάπητος Καραγκιόζης, πρωτοεμφανίστηκε στην Αθήνα ως φιγούρα στα καφενεία της Πλάκας κατά την Τουρκοκρατία – μάλιστα ο «μπερντές» προσέλκυε πλήθη κόσμου στην πλατεία Λυσικράτους. Σήμερα, στην οδό Τριπόδων θα βρείτε τις «Φιγούρες και Κούκλες», ένα από τα πιο δραστήρια κέντρα θεάτρου σκιών και κουκλοθεάτρου, που συνεχίζει αυτή την παράδοση.
*Η Πλάκα των παιδιών Δύο παιδικά μουσεία βρίσκονται στην καρδιά της Πλάκας, τιμώντας την πιο τρυφερή ηλικία και δίνοντας την καλύτερη αφορμή σε οικογένειες να κατηφορίσουν κάτω από την Ακρόπολη. Είναι το «Ελληνικό Παιδικό Μουσείο» στην οδό Κυδαθηναίων με ελεύθερη είσοδο και πολλά προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης για τους μικρούς Αθηναίους και το «Μουσείο Παιδικής Τέχνης», ένα από τα ελάχιστα στο είδος του μουσεία στον κόσμο, το οποίο εκθέτει έργα ζωγραφικής και κατασκευές παιδιών από 5 έως 15 ετών.
*Το πρώτο Πανεπιστήμιο της Αθήνας Στην σκιά της Ακρόπολης, επί της οδού Θόλου, η οικία Κλεάνθη-Σάουμπερτ φιλοξένησε το πρώτο Πανεπιστήμιο που ίδρυσε ο Βασιλιάς Όθωνας το 1837. Το σπίτι αυτό αναστήλωσαν από τα «οθωμανικά του χαλάσματα» οι Σάουμπερτ και Κλεάνθης, αρχιτέκτονες στους οποίους ανάθεσε ο Ιωάννης Καποδίστριας την πολεοδομική μελέτη της πόλης μετά την σύσταση του ελληνικού κράτους, και διέμειναν σε αυτό μέχρι την ίδρυση του Πανεπιστημίου. Ονομάστηκε «Οθώνειον Πανεπιστήμιον», δίδασκε Επιστήμες, ενώ το κτίριο έμεινε μετέπειτα γνωστό ως «Παλιό Πανεπιστήμιο».
*Πώς πήρε το όνομά της η Πλάκα Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές εκδοχές για τα «βαφτίσια» της Πλάκας. Μία εξ αυτών κάνει λόγο για μια μεγάλη πέτρινη πλάκα που βρέθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Η επικρατέστερη όμως εκδοχή μιλά για την αρβανίτικη καταγωγή της λέξης. Στα αρβανίτικα η λέξη «πλακ» σημαίνει «παλιά», κι έτσι όταν οι Αρβανίτες που ήρθαν διωκόμενοι να μείνουν στην περιοχή τον 16ο αιώνα την αποκάλεσαν «πλακ Αθήνα», δηλαδή «παλιά Αθήνα», και η ονομασία «κόλλησε» σε ολόκληρη την γειτονιά.
*Το σπίτι του κυρίου και της κυρίας Κοκοβίκου 
Το μικρό νεοκλασικό σπιτάκι στην αρχή της οδού Τριπόδων μένει σήμερα εγκαταλελειμμένο και με ξερόχορτα και μπάζα στην αυλή του. Είναι όμως το ίδιο σπίτι που «πρωταγωνίστησε» στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» και που έχει ακόμη μεγαλύτερο παρελθόν: Χτίστηκε πριν από δύο περίπου αιώνες για να χρησιμοποιηθεί ως στέγη της τουρκικής στρατιωτικής διοίκησης, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε… δημόσιο ουρητήριο. Μάλιστα, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε πως κάτι τέτοιο συνέβαινε και πολύ παλαιότερα: Ο χώρος στην αρχαιότητα στέγαζε δημόσιες τουαλέτες. Σήμερα, το διατηρητέο αλλά «μαραζωμένο» σπίτι της Ελενίτσας και του κυρίου Κοκοβίκου έχει μεταβιβαστεί στο ΤΑΙΠΕΔ που ανέλαβε να το βγάλει στο σφυρί, στο πλαίσιο της αξιοποίησης ακινήτων του δημοσίου.
*Μια γειτονιά… από άλλον αιώνα Η Πλάκα είναι όχι μόνο η παλαιότερη γειτονιά της Αθήνας αλλά και η μοναδική στην οποία μπορεί κανείς να δει τα δρομάκια και την πόλη όπως ήταν εκατό χρόνια πριν. Κι αυτό γιατί μεταπολεμικά, τα κτίσματα της Πλάκας κρίθηκαν διατηρητέα στο σύνολό τους, με αποτέλεσμα το αρχιτεκτονικό μεγαλείο της περιοχής να μείνει ως έχει για να το απολαμβάνουμε «ατόφιο».

*Όταν η Πλάκα κινδύνευσε Ο μεγαλύτερος «κίνδυνος» για την διατήρηση του χρώματος της γειτονιάς ήταν η ξαφνική τουριστική ανάπτυξη που γνώρισε η Πλάκα στα μέσα του 20ου αιώνα. Αυτό οδήγησε την κυβέρνηση να λάβει δραστικά μέτρα το 1979, ήτοι πεζοδρόμηση πολλών οδών, περιορισμούς στις διαφημιστικές πινακίδες και, αργότερα, επί Τρίτση, απαγόρευση νυχτερινών κέντρων διασκέδασης για να αποφευχθεί η έντονη ηχορρύπανση.
*Οι διάσημοι κάτοικοι της Πλάκας
Με θέα στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, το διώροφο στο 5 της οδού Περιάνδρου στέγασε κάποτε τον μεγάλο λογοτέχνη Κωστή Παλαμά. Ο ίδιος με την οικογένειά του μοιράστηκε το κτίσμα με άλλους ενοίκους, και έγραψε εκεί πολλά από τα ποιήματά του. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή στις 27 Φεβρουαρίου του ’43, ενώ πλήθος κόσμου συνέρρευσε στο σπίτι του για την κηδεία. Επιπλέον, στο 4 της οδού Διοσκούρων μελετάται η δημιουργία του «Σπιτιού Ελύτη», με ακριβή αναπαράσταση του γραφείου του ποιητή, ενώ στο διώροφο νεοκλασικό στο 9 της Κυδαθηναίων, όπως μας ενημερώνει και η σχετική επιγραφή, έζησε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος, καθώς και η σύζυγός του, Ιωάννα Σεφεριάδη. Το σπίτι ανήκε στον πατέρα της τελευταίας και του Γιώργου Σεφέρη, Στυλιανό Σεφεριάδη – μάλιστα ο νομπελίστας ποιητής διέμενε στο ισόγειο του σπιτιού.
*Το παλιότερο θερινό σινεμά της πόλης
Ή έστω ένα από τα παλαιότερα, αφού τα ίχνη της «ίδρυσής» του χάνονται κάπου πριν την δεκαετία του 1920. Τότε ήταν που ένας κομμωτής, πρώην κάτοικος Παρισιού, σκέφτηκε να διοργανώσει στην Πλάκα προβολές θερινού σινεμά με το όνομα «Σινέ Παρί». Την δεκαετία του ’60, μεταφέρθηκε στο κτίριο που στέκεται αγέρωχο μέχρι σήμερα, και μπορεί το ιστορικό, σχεδόν αιωνόβιο σινεμά να έκλεισε για δύο δεκαετίες, αλλά από το 1986, με τον νέο του ιδιοκτήτη, άνοιξε και πάλι τις πόρτες της ταράτσας του για να απολαμβάνουμε ταινίες με θέα τον Ιερό Βράχο.
*Γειτονιές μέσα στην γειτονιά Γνωρίζετε πού είναι το Ριζόκαστρο; Πώς προέκυψε το όνομα «Βρυσάκι» και γιατί ο Ιερός Βράχος πήρε χρώμα… κυκλαδίτικο; Οι απαντήσεις έρχονται μέσα από τις… υπογειτονιές της Πλάκας. Το μέρος της γειτονιάς των Αέρηδων στο κάτω μέρος της βόρειας πλευράς της Ακρόπολης λεγόταν Ριζόκαστρο, ονομασία που έλαβε επειδή βρίσκεται «στα ριζά του κάστρου» της Αθήνας – η περιοχή όντως είχε διαμορφωθεί οχυρωματικά σαν «κάστρο» κατά την βυζαντινή περίοδο. Πριν πάρει αυτή την ονομασία, η ίδια περιοχή ονομαζόταν «Γερλάδα», γιατί κινούταν περιμετρικά του βράχου σαν γιρλάντα. Από την άλλη, το Βρυσάκι ήταν η γειτονιά που απλωνόταν μεταξύ των οδών Αδριανού, Βουλευτηρίου, Αποστόλου Παύλου και Αγίων Ασωμάτων. Η γειτονιά είχε χτιστεί πάνω στα ερείπια της αρχαίας Αγοράς των Αθηνών, γι’ αυτό και σήμερα έχει… αποδεκατιστεί – έχει όμως απομείνει το γνωστό κέντρο πολιτισμού «Βρυσάκι» για να μας το θυμίζει.

Ειδική μνεία αξίζουν φυσικά τα Αναφιώτικα, που αποτελούν μια αυτόνομη γειτονιά πάνω από την Πλάκα. Τα λευκά τετράγωνα σπιτάκια χτίστηκαν από τους κυκλαδίτες, κυρίως Αναφιώτες μάστορες που κάλεσε ο Όθωνας για να χτίσουν τα παλάτια και τα νέα κτίρια της Αθήνας. Μην έχοντας πού να μείνουν, οι Αναφιώτες φρόντιζαν στα κρυφά τα βράδια να χτίσουν αυτά τα σπάνια δείγματα αρχιτεκτονικής στην σκιά του Ιερού Βράχου. Μάλιστα, λέγεται πως ορισμένα από αυτά ξεφύτρωσαν… εν μία νυκτί, ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που ξεσηκώθηκαν εναντίον τους για την αυθαίρετη εγκατάσταση στην Ακρόπολη – μάλιστα οι τεχνίτες απέκτησαν μεγάλη έχθρα με τους κατοίκους της Πλάκας. Ωστόσο, ακόμη και οι αρχές έκαναν… τα στραβά μάτια χάρη στην δικαιολογία των Κυκλαδιτών πως τους το επέτρεψε ο Βασιλιάς, και τελικά η γειτονιά, που ακόμη και σήμερα δεν έχει διευθύνσεις παρά μόνο αριθμούς σπιτιών, κηρύχθηκε διατηρητέα.
*Ο μπαρμπα-Γιάννης ο Κανατάς Από τις θρυλικότερες μορφές της Αθήνας, ο περίφημος μπαρμπα-Γιάννης ο Κανατάς έμενε στην οδό Υπερείδου στην Πλάκα και καθημερινά κατηφόριζε τα δρομάκια με το γαϊδουράκι του και τα κανάτια του, πηγαίνοντας προς το Σύνταγμα. Εκεί, μάλιστα, η μορφή του είχε γίνει τόσο δημοφιλής, που η ορχήστρα της Φρουράς τον υποδεχόταν με άσματα στην πλατεία. Τις Κυριακές, ο μπαρμπα-Γιάννης μεταμφιεζόταν σε αριστοκράτη και έπιανε θέση στα γνωστά καφενεία της περιοχής, την «Ωραία Ελλάς» και το «Σολωνείον». Την δεκαετία του 1880, ο Κανατάς εξαφανίστηκε: Κανείς δεν τον ξαναείδε και οι φήμες στην Αθήνα εκείνη την εποχή οργίασαν, δημιουργώντας διάφορες θεωρίες για την μορφή του και την τύχη του.
*Το Λουτρό των Αέρηδων Το μοναδικό από τα δημόσια λουτρά της Αθήνας που διασώζεται μέχρι σήμερα, απέκτησε την ιδιότητα του χαμάμ κατά την πρώτη περίοδο της Τουρκοκρατίας και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 1965. Κατά τα αρχαία χρόνια, το κτίσμα ονομαζόταν «Ωρολόγιο του Κυρρήστου», και αποτελούσε ηλιακό ρολόι με ανεμοδείκτη. Μάλιστα, εξαιτίας των μάλλον ελλιπών γνώσεων των σύγχρονων Ελλήνων, όταν σχεδιάζονταν οι νέοι δρόμοι της Αθήνας τον 19ο αιώνα, πιστεύοντας πως αποτελούσε ναό προς τιμή του θεού Αίολου (εξ ου και οι «Αέρηδες»), ονόμασαν τον δρόμο που ξεκινά από εκεί «οδό Αιόλου». Σήμερα, το μνημείο επαναλειτουργεί με μια πρωτοποριακή interactive έκθεση που μας μυεί στην Ιστορία του.




Αρχαιολογική περιήγηση στην Πλάκα
Ξεκινώντας από το Σταθμό του Θησείου, περνάμε από την Αρχαία Αγορά, τη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, τη Ρωμαϊκή Αγορά και τους Αέρηδες και καταλήγουμε στο μνημείο του Λυσικράτους.

1. Αφετηρία, Σταθμός Θησείου
2. Τέρμα, χορηγικό μνημείο Λυσικράτους
3. Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να συνεχίσουν, είτε από την Οδό Λυσικράτους προς την Πύλη του Αδριανού και το ναό του Ολυμπίου Διός, είτε από την οδό Βύρωνος προς το Νέο Μουσείο Ακρόπολης.
4. Διαδρομή ξενάγησης
5. Αρχαία Αγορά
6. Εδώ θα δούμε το Θησείο, τη στοά του Αττάλου και θα συζητήσουμε για τον τρόπο λειτουργίας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.
7. Ρωμαϊκή Αγορά
8. Βιβλιοθήκη Αδριανού
9. Ρολόι του Κυρρήστου
10. Γνωστό και ως οι “Αέρηδες” ή Πύργος των Ανέμων
11. Μνημείο του Λυσικράτους
12. Προς Ναό Ολυμπίου Διός
13. Πύλη του Αδριανού
14. Ναός του Ολυμπίου Διός
15. Προς Νέο Μουσείο Ακρόπολης
16. Νέο Μουσείο Ακρόπολης

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Μία διεύθυνση ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. ΟΛΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

 Μπες και διάλεξε την ταινία που θέλεις να δεις, την ώρα που σ' αρέσει!!









 http://www.cinegreece.com/p/blog-page.html

Διαβάστε περισσότερα...

Λεπέν: «Προσοχή, κυρία Μέρκελ!»

«Προσοχή, κυρία Μέρκελ!» είναι ο τίτλος συνέντευξης της προέδρου του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, Μαρίν Λε Πεν, στο περιοδικό «Der Spiegel» στην οποία η Γαλλίδα πολιτικός προειδοποιεί τη Γερμανίδα καγκελάριο να μην συνεχίσει την πολιτική λιτότητας.

Τονίζει, μάλιστα, ότι «αν δεν βλέπει τα βάσανα στα οποία υποβάλλονται οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί, η Γερμανία θα καταστήσει τον εαυτό της μισητό».
Κάνει δε λόγο για τον κίνδυνο «να εκραγεί η Ευρωπαϊκή Ένωση».
Η κ. Μέρκελ υπερασπίζεται μια πολιτική, η οποία είναι πλεονεκτική για τη Γερμανία, αλλά ζημιογόνα για όλες τις άλλες χώρες, όπως γράφει σε δημοσίευμα του το enimerwsi.gr.


«Νομίζει ότι μπορεί κανείς να κάνει πολιτική εναντίον των λαών. Αυτό θα οδηγήσει σε έκρηξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης» δηλώνει η κ. Λε Πεν και προσθέτει ότι δεν καταλογίζει στη Γερμανίδα καγκελάριο την ευθύνη επειδή θέλει να διατηρήσει ένα ισχυρό ευρώ.
«Απευθύνω τις κατηγορίες εναντίον των δικών μας ηγετών, οι οποίοι δεν εκπροσωπούν τα συμφέροντά μας. Ένα ισχυρό ευρώ καταστρέφει τη χώρα μας» τονίζει.
Η κ. Λε Πεν χαρακτηρίζει ακόμη την Ευρωπαϊκή Ένωση «αντιδημοκρατικό τέρας» και εμφανίζεται αισιόδοξη ότι θα καταφέρει να ιδρύσει ομάδα με άλλα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Υπεραμύνεται δε της συμπάθειάς της προς τη Ρωσία στην κρίση της Ουκρανίας, λέγοντας ότι τρέφει έναν κάποιον θαυμασμό για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, διότι δεν επιτρέπει να του επιβάλλονται αποφάσεις από τη μια ή την άλλη χώρα.
«Ο Ρώσος Πρόεδρος σκέφτεται πρώτα από όλα το συμφέρον της Ρωσίας. Υπ” αυτή την έννοια, τρέφω για τον κ. Πούτιν τον ίδιο σεβασμό όπως για την κ. Μέρκελ» καταλήγει η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Οι μυστηριώδεις αρχαίοι "μαγικοί" καθρέπτες της Κίνας και της Ιαπωνίας

αρχαία τεχνολογία που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν σε κάθε μεριά του πλανήτη μας και προσπαθούν να καταλάβουν και να αναλύσουν, πολλές φορές μάλιστα αποκρύπτοντας την χρήση της και το πόσο προηγμένη είναι.

Αυτή τη φορά η προσπάθειά μας για την απόδειξη των αρχαίων προηγμένων γνώσεων, μας οδηγεί κατ 'ευθείαν στην αρχαία Κίνα και την Ιαπωνία, όπου συναντάμε μερικά από τα πιοπαράξενα αντικείμενα στον κόσμο - τους λεγόμενους «μαγικούς καθρέπτες ».
Η ακριβής προέλευση των αρχαίων κινεζικών και ιαπωνικών "μαγικών" καθρεπτών είναι άγνωστη. Περίπου 1.200 χρόνια πριν, ένα βιβλίο με τίτλο "Record of Ancient Mirrors" υπήρχε ακόμη. Αυτό το βιβλίο περιείχε τα μυστικά αυτών των
αινιγματικών αντικειμένων και τον τρόπο κατασκευής τους. Δυστυχώς, αυτό το βιβλίο έχει χαθεί για πάνω από χίλια χρόνια.

Σήμερα, αναρωτιόμαστε τι κρύβεται πίσω από τα μυστικά των χιλιάδων ετών "μαγικών" καθρεπτών που έχουν την ανατριχιαστική ικανότητα να προβάλλουν σχέδια στο πίσω μέρος τους, όταν φωτίζεται από το μπροστινό.



Στην αρχαία Κίνα, υπάρχει ένα είδος σπάνιου καθρέπτη που ονομάζεται t'ou kuand ching, που κυριολεκτικά σημαίνει «ο καθρέπτης που εκπέμπει φως ". Όταν ένα ισχυρό φως χτυπά την μη διακοσμημένη, γυαλισμένη μπροστινή επιφάνεια και ανακλάται πάνω σε ένα τοίχο ή μια οθόνη, τα μοτίβα που διακοσμούν το πίσω μέρος του καθρέφτη μυστηριωδώς εμφανίζονται στην αντανάκλαση.

Αυτά τα μυστηριώδη αρχαία αντικείμενα περιγράφονται στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Robert Temple "The Genius of China: 3,000 Years of Science, Discovery, and Invention"


«Όταν τα μαγικά κάτοπτρα κίνησαν το ενδιαφέρον και την προσοχή της Δύσης το 1832 , δεκάδες εξέχοντες επιστήμονες προσπάθησαν να ανακαλύψουν το μυστικό τους.
Εκατό χρόνια πριν, μια ικανοποιητική θεωρία για την μαγεία των "μαγικών καθρεπτών" διαμορφώθηκε από τον βρετανό κρυσταλλογράφο Sir William Bragg .

Τι ακριβώς , λοιπόν, είναι ένας μαγικός καθρέφτης ;
Στο πίσω μέρος έχει χυτές χάλκινες εικόνες , σχέδια ή γραμμένους χαρακτήρες, ή και τα δύο. Η ανακλαστική πλευρά είναι κυρτή και αποτελείται από φωτεινό, λαμπερό, γυαλιστερό χαλκό, που χρησιμεύει ως καθρέφτης .

Σε πολλές συνθήκες φωτισμού, όταν κρατιέται στο χέρι, φαίνεται να είναι ένα απόλυτα φυσιολογικός καθρέπτης. Ωστόσο , όταν το κάτοπτρο κρατηθεί κάτω από το λαμπερό φως του ήλιου , η ανακλαστική επιφάνεια του μπορεί να "ιδωθεί", καθιστώντας δυνατή την επιθεώρηση, μέσα από την αντανάκλαση που πέφτει σε ένα σκοτεινό τοίχο, των γραπτών χαρακτήρων ή σχεδίων που υπάρχουν στο πίσω μέρος .

Κάπως, μυστηριωδώς, ο στερεός χαλκός γίνεται διαφανής, οδηγώντας στην κινεζική ονομασία για τα αντικείμενα, " καθρέφτες διεισδύοντος φωτός», εξηγεί ο Robert Temple στο βιβλίο του.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να ακούγεται περίεργο , διότι ο χαλκός δεν μπορεί να είναι διαφανής , αλλά οι αρχαίοι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν ένα τέχνασμα. Από ένα έργο που ονομάζεται Dream Pool Essays , γραμμένο από τον Shen Gua, που δημοσιεύθηκε το 1086, μαθαίνουμε τα εξής :

"Υπάρχουν ορισμένα «κάτοπτρα διεισδύοντος φωτός » που έχουν περίπου είκοσι χαρακτήρες χαραγμένους πάνω τους σε ένα αρχαίο ύφος που δεν μπορεί να ερμηνευθεί.




Πάνω, η γυαλισμένη ανακλαστική επιφάνεια και (στην κορυφή) το διακοσμημένο πίσω μέρος ενός χάλκινου «μαγικού καθρέφτη». Όταν έντονο φως προβάλλεται στην ανακλαστική επιφάνεια και το κάτοπτρο κρατιέται έτσι ώστε το φως να ρίχνεται σε ένα σκοτεινό τοίχο, το διακοσμητικό μοτίβο στο πίσω μέρος γίνεται ορατό στην αντανάκλαση στον τοίχο. Ο καθρέφτης που παρουσιάζεται εδώ είναι Ιαπωνικός

Αν ένας τέτοιος καθρέφτης εκτεθεί στον ήλιο, αν και οι χαρακτήρες είναι όλοι στο πίσω μέρος, «περνούν μέσα » και αντικατοπτρίζονται σε ένα τοίχο π.χ ενός σπιτιού, όπου μπορούν να διαβαστούν πιο ευδιάκριτα ....
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί άλλα κάτοπτρα, αν και είναι εξαιρετικά λεπτά, δεν «αφήνουν το φως να περάσει από μέσα ».
Οι αρχαίοι πρέπει όντως να χρησιμοποιούσαν κάποια ιδιαίτερη τέχνη ....

Αυτοί που αναζητούν την αιτία του φαινομένου ισχυρίζονται ότι κατά τη στιγμή που ο καθρέφτης χυτεύτηκε, το λεπτότερο μέρος έγινε κρύο πρώτο, ενώ το ανάγλυφο τμήμα του σχεδίου στο πίσω μέρος, όντας παχύτερο, έγινε αργότερα κρύο, έτσι ώστε ο χαλκός να σχηματίσει λεπτές ρυτίδες.

Έτσι, παρόλο που οι χαρακτήρες είναι στο πίσω μέρος, η πρόσοψη έχει αχνές γραμμές, τόσο αχνές που είναι αδύνατο να τις δει κανείς με γυμνό μάτι".

Όπως επισημαίνει ο Temple στο βιβλίο του, "οι λαμπερές , γυαλισμένες επιφάνειες του καθρέφτη κρύβουν μικρές διακυμάνσεις που το μάτι από μόνο του δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει ".

Προσεκτικά και εκτεταμένα οπτικά πειράματα που διεξήχθηκαν από Ευρωπαίους επιστήμονες απέδειξαν ότι οι επιφάνειες των«μαγικών» κατόπτρων αναπαράγουν τα σχέδια της πίσω επιφάνειας, λόγω της πολύ μικρής ανισοτήτας της καμπυλότητας ,καθώς τα παχύτερα τμήματα είναι ελαφρώς πιο επίπεδα από τα λεπτότερα και μερικές φορές πραγματικά κοίλα".

Το βασικό σχήμα του καθρέφτη , με το σχεδιασμό στο πίσω μέρος, χυτεύτηκε επίπεδο, και η κυρτότητα της επιφάνειας παρήχθηκε μετά από περίτεχνο ξύσιμο και σκάλισμα. Η επιφάνεια στη συνέχεια γυαλίστηκε για να γίνει λαμπερή. Οι πιέσεις που ασκήθηκαν από αυτές τις διεργασίες έκαναν τα λεπτότερα μέρη της επιφάνειας να διογκωθούν προς τα έξω και να γίνουν πιο κυρτά από τα παχύτερα τμήματα.

Τέλος, ένα αμάλγαμα υδραργύρου απλώθηκε πάνω από την επιφάνεια. Αυτό προκάλεσε περαιτέρω πιέσεις και καμπύλωση σε προτιμητέες κατευθύνσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ατέλειες της επιφάνειας του καθρέπτη ταίριαξαν με τα μοτίβα στο πίσω μέρος, αν και ήταν πολύ λεπτά για να τις δει κανείς με γυμνό μάτι. Αλλά όταν ο καθρέφτης ανακλούσε το έντονο φως του ήλιου σε έναν τοίχο, με την προκύπτουσα μεγέθυνση της όλης εικόνας, το αποτέλεσμα ήταν να αναπαράγει τα μοτίβα, καθώς περνούσαν διαμέσου του στερεού χαλκού με τη μορφή ακτίνων φωτός ".

Παρόμοιοι μαγικοί καθρέπτες χρησιμοποιήθηκαν από ηγεμόνες της αρχαίας Ιαπωνίας, για να τρομάζουν τους εχθρούς τους, δημιουργώντας εικόνες από μάγους των βουνών και θεϊκά θηρία για τελετουργίες της λατρείας του ήλιου.



Ιάπωνες αρχαιολόγοι έχουν ανακτήσει 33 χάλκινα κάτοπτρα από ένα τύμβο σε σχήμα κλειδαρότρυπας στην περιοχή Yamato στην κεντρική Ιαπωνία, που χρονολογείται τον τρίτο αιώνα μ.Χ., εγείροντας το ζήτημα για μια μυστηριώδη χώρα που ονομάζεταιYamatai και την αινιγματική βασίλισσα της, Himiko. Είναι μια εκπληκτική ανακάλυψη. Δεν υπάρχουν Ιαπωνικές πηγές που να αναφέρουν μια βασίλισσα που ονομάζεται Himiko.Σύμφωνα με το Εθνικό Μουσείο του Κιότο, τα σχέδια που είναι χαραγμένα στο πίσω μέρος ενός τέτοιου τύπου χάλκινου κατόπτρου που συνδέεται με την αρχαία βασίλισσα Himiko, προβάλλονται σε έναν τοίχο, όταν το φως του ήλιου ανακλάται από το μπροστινό μέρος. «Κάποιος προφανώς παρατήρησε το φαινόμενο και σχημάτισε εκ προθέσεως καθρέφτες με αυτόν τον τρόπο. Πιστεύω ότι έχει κάτι να κάνει με την λατρεία του ήλιου," δήλωσε ο Ryu Murakami, επικεφαλής των επιμελητών του συμβουλίου του μουσείου.



Όταν το φως του ήλιου ανακλάται από την επιφάνεια του αντιγράφου ενός καθρέφτη Sankakubuchi Shinjukyo, τα σχέδια που είναι χαραγμένα στην πλάτη του, προβάλλονται σε έναν τοίχο στο Εθνικό Μουσείο του Κιότο στις 29 Ιανουαρίου του 2014.
Υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν γνωρίζουμε για αυτούς τους αρχαίους "μαγικούς" καθρέφτες και είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο παράξενα αντικείμενα στον κόσμο. Ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ την πραγματική σημασία τους, επειδή τα ​​αρχαία αρχεία που περιγράφουν αυτά τα αινιγματικά αντικείμενα έχουν χαθεί για πάντα.
Έχουν..ή όπως πάντα μας κρύβουν ..κάτι;
Eva Cat

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΩΣ η ΑΘΗΝΑ όταν ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ από τον ΔΙΑ έφερε ΖΩΗ στην ΓΗ

O μύθος των προγόνων μας λέει ότι η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δια. Να η εξήγηση: 

Πολλές φορές έγραψα ότι η ιστορία θέλει ξαναγράψιμο. Αυτοί που μας κυβερνάνε δεν θέλουμε να μάθουμε το παρελθόν μας. Κάνανε τις θρησκείες και μέσω ιδίως αυτών κοντρολάρουν τον άνθρωπο. Οι χριστιανοί επειδή η θρησκεία τους λέει ότι ο άνθρωπος έγινε πριν 6.000 χρόνια , σιάξανε, καταστρέψανε ,κάψανε ότι δεν συμφωνούσε με την δική τους θεωρία. Τους μύθους τους περιγελούν και μας διδάσκουν και λένε, δείτε σε τι παραμυθάκια πίστευαν οι πρόγονοι μας . Αλλά την πραγματική αλήθεια την ήξεραν και την δίδασκαν οι ιερείς των Ελευσινίων Μυστηρίων ,τους οποίους οι χριστιανοί φρόντισαν να τους περάσουν από μαχαίρι. 

Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα .Οι μύθοι είναι αλληγορικοί για να μην τους καταλάβαινε ο απλός λαός .Οι μυημένοι τους ξέρανε . Οι πρόγονοι μας είχαν για μεγαλύτερο θεό τον Δια . Και πράγματι ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του δικού μας πλανητικού συστήματος . Ο Δίας είναι ένας γίγαντας αερίων. Επάνω του δημιουργούνται κολοσσιαίοι ανεμοστρόβιλοι! Ο Δίας περιστρέφετε παρά τον μεγάλο του όγκο ταχύτερα από τους άλλους πλανήτες. Το ηλεκτρομαγνητικό του πεδίο είναι 50 φορές μεγαλύτερο της γης. Αυτά και αλλά που συμβαίνουν στον Δια ,έχουν ως αποτέλεσμα μερικές φορές να αποσπώνται τεράστιες μάζες από αυτόν . 

Ήδη τώρα υπάρχει η περίφημη "Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα" η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποσπαστεί από τον Δια . Γενάτε το ερώτημα αποσπάστηκε καμιά φορά κανένα μεγάλο κομμάτι από τον Δια στο παρελθόν; 

Οι Μάγια στο ημερολόγιο τους έχουν γραμμένο ότι πριν χιλιάδες χρόνια, στις 25 Δεκεμβρίου γεννήθηκε ένας καινούργιος θεός ,ένα καινούργιο άστρο, ένας καινούργιος κομήτης από τον Δια . Αυτή η γέννηση ,στις 25 Δεκεμβρίου γιορτάζουν και οι 70 περίπου μεσσίες μεταξύ αυτών και ο Χριστός την γέννηση τους. Έτσι οι Μάγια λατρεύουν τον μεσσία Quetzalcoatl που γεννήθηκε 25 Δεκεμβρίου και δίδαξε , σταυρώθηκε ανάμεσα σε δυο ληστές και αναστήθηκε μετά από 3 ημέρες. 

Οι Αζτέκοι τον παριστάνουν και με φτερωτό φλεγόμενο φίδι. Και αυτό γιατί ο θεός που γεννήθηκε από τον Δια, ήταν ένας φλεγόμενος κομήτης με ουρά, σε σχήμα δηλαδή φιδιού. Αυτός είναι λοιπόν και ο μύθος της γέννησης της Αθηνάς από το κεφάλι του Δια. 

Δεν γεννάτε γυναίκα από κεφάλι ανδρός . Αυτό κορόιδευαν οι χριστιανοί, αλλά αν δεν ξέρουν πολλά λένε ότι θέλουν , όπως ο Μωυσής ήταν πιο σοφός από τον Πλάτωνα ,Σωκράτη και δεν συμμαζεύεται .Αυτό σε εκνευρίζει, οι αγράμματοι βγάζουν τους τιτάνες του πνεύματος σκάρτους και την γνώμη τους την επιβάλουν και με σφάξιμο. 

Από τον πλανήτη Δια λοιπόν αποσπάστηκε ένα μεγάλο κομμάτι (γεννήθηκε η Αθηνά) και περιηγήθηκε στους γειτονικούς πλανήτες σαν κομήτης με τρις ουρές .Γι αυτό παριστάνουν την Αθηνά με κράνος που φέρει τρία λοφία και έχει χαίτη δηλ ουρά του κομήτη. 

Η περιήγηση της είχε καταστροφικές συνέπειες . Ο Όμηρος, περιγράφει την σύγκρουση της Αθηνάς μα τον θεό Άρη και μάλιστα ο Άρης απώθησε την Αθήνα ,δηλ. αναπήδησε στον Άρη και έφυγε . Και αυτό συνέβη στην εποχή της Τρωικού Πολέμου. Περίπου 1300 π.Χ. 

Τώρα, που πήγε ο κομήτης Αθηνά; Γύρω στην γη με τεράστιες καταστροφές για αυτήν και μετά εκσφενδονίστηκε και πήρε την θέση της Αφροδίτης . Η Αφροδίτη έχει πολλά παράξενα αλλά σημειώνω μόνο δυο .Είναι ο μόνος πλανήτης που περιστρέφετε ανάποδα από όλους τους άλλους πλανήτες και δεύτερο αν και μικρός πλανήτης και αυτή και ο Άρης, έχουν βουνά πάνω από 10 χιλιόμετρα, ενώ στην γη περίπου 8. Έγιναν λοιπόν αυτά τα βουνά από την σύγκρουση Αθηνάς και Άρη . Συμπιέστηκε το έδαφος τους .

Τα παραπάνω διαβάσαμε στο Περιοδικό Αναζήτηση. Το diadrastiko θέλοντας να προχωρήσει το σκεπτικό του συντάκτη του, αλλά και να δώσει τροφή προς σκέψη σε όλους τους αναγνώστες, παραθέτει μερικά αποσπάσματα: 

«Κάποτε […] ήταν το θείον κατάμονο και υπήρχε μόνο το επουράνιο γένος, η Γη δε, βρισκόταν σε άγρια και άμορφη κατάσταση σκεπασμένη όλη από δασά λογγάρια, που δεν τα διαπερνούσε το φως της ημέρας» (Λουκιανός, Προμηθεύς ή Καυκάσιος 12).
«Η Αθηνά έδωσε στους ανθρώπους ζωή όπως ακριβώς έκανε και με την Πανδώρα, όταν ο Προμηθέας την έφτιαξε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο» (Υγίνος, Μύθοι CXLII).

Επίσης, υπάρχει και μία ιδιόρρυθμη θεωρία που θέλει την ζωή να έχει προέλθει από τον πλανήτη Δία.

Αν και διαφωνούμε ως προς το ότι ο κομμήτης-Αθηνά απωθήθηκε από τον πλανήτη Άρη γύρω στο 1300 π.Χ. (καθώς, ίσως, θα είχαμε κάποια πληροφόρηση είτε γραπτή είτε γεωλογική κλπ), οι ενδείξεις που μας δίνουν όλα τα παραπάνω είναι τα εξής:

Ότι στο απροσδιόριστο κάποτε, ένα κομμάτι από τον πλανήτη Δία αποσπάστηκε, περιπλανήθηκε στο διάστημα, έφτασε ως τον Άρη, για κάποιο λόγο απωθήθηκε, πέρασε από την Γη αφήνοντας χημικά στοιχεία ή βακτήρια για την ανάπτυξη ζωντανών οργανισμών. Ενδεχομένως, όμως να άφησε κάτι πολύ περισσότερο (από εν δυνάμει βακτηρίδια κλπ) σε ότι αφορά την δημιουργία των ανθρώπων, αν λάβουμε υπόψη μας το παρακάτω απόσπασμα:

«Σκέφτηκα (ο Προμηθέας) πως ήταν καλύτερο να πάρω λίγη λάσπη και να πλάσω απ’ αυτήν μερικά ζωντανά όντα και να δώσω σ’ αυτά μορφές που να προσομοιάζουν με τις δικές μας. […] αφού ανακάτεψα χώμα με το νερό και το δούλεψα, έπλασα τους ανθρώπους, παρακάλεσα δε και την Αθηνά να με βοηθήσει στο έργο μου αυτό». (Λουκιανός, Προμηθεύς ή Καυκάσιος 13).

Τι θα μπορούσαν να σημαίνουν όλα αυτά; Ότι καλώς θεωρείται ο Δίας πατέρας θεών και ανθρώπων και η Αθηνά θεά της σοφίας, αφού έδωσε πνοή και νου στους ανθρώπους.

Βέβαια, μία περισσότερο προχωρημένη εκδοχή θα μπορούσε να τα συνδέσει όλα με εξωγήινους, πως ο κομήτης-Αθηνά ήταν διαστημόπλοιο που αναχώρησε από τον πλανήτη Δία, ταξίδεψε μέχρι τον Άρη και αργότερα στην Γη και κατέληξε να σταθεροποιηθεί στην θέση του πλανήτη που ονομάζουμε Αφροδίτη, ή ακόμα και να προσγειώθηκε εκεί. Εξάλλου, φαίνεται να υπάρχουν περίεργες δομές εκεί που θυμίζουν τεχνητά δημιουργήματα ή ακόμα και εγκαταστάσεις εξωγήινων...

Σκέψη στην σκέψη, κρίκο στον κρίκο, ίσως, κάποια στιγμή ανοίξει το μυαλό μας και διαλευκάνουμε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Μπαίνει στην παραγωγή το Ελληνικό super car [Εικόνες Βίντεο]

Το Korres Project 4, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα πρωτότυπο Ελληνικό super car.

Αυτό τουλάχιστον φαίνεται από τα χαρτιά, τις επιδόσεις αλλά και τα κατορθώματά του που δεν μπορεί κανείς να τα συναντήσει σε καθημερινά αυτοκίνητα. Εφοδιασμένο με κινητήρα 7.0 λίτρων (προερχόμενος από την Generl Motors) αποδίδει 505 ίππους προσφέροντας εντυπωσιακές επιδόσεις σύμφωνα με τον ίδιο τον κατασκευαστή. Το 0-100 επιτυγχάνεται σε 3.8 δευτερόλεπτα ενώ η τελική ταχύτητα αγγίζει τα 300 χλμ./ώρα. Καθόλου άσχημα θα λέγαμε...

Δείτε ποιο είναι το Korres Project 4











Τέρμα γκάζι εκτός δρόμου...
Η διαφορά όμως με τα υπόλοιπα super car (αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την έκφραση) βρίσκεται στην τετρακίνηση και στην ιδιότητα που έχει να κινείται εκτός δρόμου με πολύ ψηλές ταχύτητες.

Από εκεί και πέρα η βασική καινοτομία βρίσκεται στην ανάρτηση που δίνει τη δυνατότητα στους τροχούς να έχουν μόνιμη επαφή με το έδαφος προσφέροντας την μεγαλύτερη δυνατή πρόσφυση. Στην πράξη το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να κινηθεί για... πλάκα στο χώμα, να ανέβει σκαλιά, να περάσει εμπόδια που τα βλέπεις και... τρομάζεις και γενικά να κάνει πράγματα που ίσως να μην μπορούν πολλά καθαρόαιμα 4x4.

To Korres P4 αποδίδει 505 ίππους!!!
Παραγωγή στην Κατερίνη
Το αυτοκίνητο υλοποιείται εδώ και πέντε χρόνια από μία ομάδα επιστημόνων που φαίνεται να το έχουν φτάσει, έπειτα από ατελείωτες ώρες δοκιμών, στην τελική του μορφή. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να περάσει τη γραμμή παραγωγής και από πρωτότυπο να γίνει εμπορεύσιμο αλλά σε περιορισμένο αριθμό.

Γι' αυτό το λόγο η ομάδα του Κορρέ έχει ήδη έρθει σε επαφή με μία άλλη ελληνική εταιρεία που εδρεύει στην Κατερίνη και ονομάζεται Replicar Hellas. Η συγκεκριμένη κατασκευάζει αυτοκίνητα ρέπλικες βασισμένα σε μοντέλα της Porsche τα οποία και διαθέτει στο εξωτερικό με πολύ καλές πωλήσεις που φτάνουν σχεδόν τις 40 μονάδες ετησίως!

To Ελληνικό αυτοκίνητο πρωταγωνιστεί σε ξένο τηλεοπτικό δίκτυο







Η επιβεβαίωση
Μιλώντας στο zougla.gr, ο ιδιοκτήτης της Replicar Hellas, Ηλίας Γαγανέλης, επιβεβαίωσε την είδηση λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πράγματι βρισκόμαστε σε συζητήσεις με την ομάδα του κ. Κορρέ. Αν ολοκληρωθεί η συμφωνία μας θα ξεκινήσουμε στις εγκαταστάσεις μας την κατασκευή τεσσάρων μονάδων οι οποίες θα πωληθούν στην Ευρώπη. Υπολογίζω ότι κάτι τέτοιο θα γίνει στις αρχές του 2015».

Την επιβεβαίωση της μελλοντικής παραγωγής σε περιορισμένο αριθμό επιβεβαίωσε στο zougla.gr και συνεργάτης του Δημήτρη Κορρέ ο οποίος τόνισε πως θα υπάρξει και δεύτερος στην Αμερική που θα αφορά τα αυτοκίνητα που θα κατασκευάζονται για την άλλξη πλευρά του Ατλαντικού.

Η Replicar Hellas κατασκευάζει εδω και χρόνια αυτοκίνητα στην Κατερίνη...

Στην τελική ευθεία
Το γεγονός ότι οι συζητήσεις βρίσκονται σε τόσο προχωρημένο στάδιο σίγουρα δείχνει και τον αγώνα που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια, οι άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με το Korres Project P4. Μην ξεχνάμε πως η γραφειοκρατία στην Ελλάδα έχει... master και η κατασκευή οχημάτων με πιστοποίηση φαντάζει ως ταξίδι με διαμονή στον πλανήτη Άρη.

Αν και εφόσον το εν λόγω μοντέλο πάρει σάρκα και οστά με τη βούλα (δηλαδή να ξεπεραστεί η γραφειοκρατία) είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει προϋποθέσεις που θα ανοίξει την όρεξη και σε άλλους κατασκευαστές να φτιάξουν τα δικά τους μοναδικά αυτοκίνητα...

Δοκιμές με το P4 έχει κάνει και ο 4 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής ράλι τόμι Μάκινεν...

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΧΡΥΣΟΠΟΡΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Η ΧΡΥΣΟΠΟΡΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΟ 2009

(Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΥ)

” Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ” (;), μία φράση, η οποία ηχούσε δυνατά στο μυαλό μου, όταν το 2009 επισκέφθηκα πρώτη φορά την Βασιλεύουσα, την πόλη των Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.
Τα συναισθήματα και οι σκέψεις είχαν μία μόνιμη ροή και εναλλαγή. Δέος και Σεβασμός! Πατούσα μέσα στην Αγία Σοφία! Δεν περιγράφεται το αίσθημα!
Ο ξεναγός, Τούρκος, από τους ντόπιους εκεί, μόλις είδε την παρέα μας, έτρεξε να μας προσφέρει τις υπηρεσίες του. Ξεκίνησε να μας αραδιάζει ένα σωρό λεπτομέρειες για τον Ναό της Αγίας Σοφίας. Όταν μάλιστα του είπαμε ότι είμαστε Έλληνες, μας έδειξε μια ιδιαίτερη συμπάθεια ανάμεικτη με ελαφρά ειρωνεία. Ωραίος τύπος, έξυπνος, το μάτι του έλεγχε τα πάντα.
Ομολογώ, ότι έδειχνε σεβασμό ιδιαίτερο για την Αγία Σοφία, την τιμούσε θα έλεγα κάνοντας την ξενάγηση. Έδειχνε ότι την φροντίζει.
Τον ακούγαμε με προσοχή διαβάζοντας συγχρόνως και τα βιβλία και τις σημειώσεις τα οποία είχαμε μαζί μας. Κι όμως κάτι με “έτρωγε”. Κάτι μέσα μου έλεγε: “Πού να είναι, υπάρχει ; Είναι μύθος, θα φαίνεται, θα είναι σε κάποιο υπόγειο μήπως; “.


Κοιτούσα από εδώ και από εκεί ψάχνοντας διακριτικά….
Και αίφνης, στα δεξιά του Ναού, κάπου εκεί μετά την Βιβλιοθήκη, προσπερνώ κάτι. Μετά από κάποια μέτρα, συνειδητοποιώ ότι με την δεξιά άκρη του ματιού μου προσπέρασα μια είσοδο, κάπως σκοτεινή. Για κλάσματα δευτερολέπτων σκέφτηκα “Τί να είναι εδώ; Διάδρομο βλέπω”. Κάνω βήματα πίσω και αρχίζω να εστιάζω την προσοχή μου σε αυτόν τον διάδρομο, ο οποίος μου τράβηξε την προσοχή. Λέω από μέσα μου “Έχει γούστο! Μπά! Όχι! Αποκλείεται! “. Κι όμως…
Κοιτάω καλά και βλέπω ότι είναι ολόκληρος διάδρομος, σαν πύλη. Προχωρώ και βλέπω μία πόρτα στο βάθος του διαδρόμου, βλέπω, ότι η πόρτα αυτή είναι σφραγισμένη με μία μαρμάρινη πλάκα. Αδύνατον! Και όμως! Την χτυπάω δυνατά με τα χέρια μου και διαπιστώνω ότι είναι κούφια!
Ρίγος με διαπέρασε…
Βγαίνω γρήγορα έξω και φωνάζω την υπόλοιπη παρέα, η οποία ήταν μαζί με τον ξεναγό, πιο μπροστά. Τους προσκαλώ να πλησιάσουν και να μπουν και αυτοί στον διάδρομο, να δουν την πόρτα. Ο ξεναγός πάγωσε! Μόλις τον ρώτησα τί ήταν εκεί αρνήθηκε κατηγορηματικά να μου πει, μόνο έκανε βήματα προς τα πίσω και έφυγε! Τότε σιγουρεύτηκα, τότε σιγουρευτήκαμε όλοι. Ήταν η Χρυσόπορτα!
Πιο μετά πήγαμε να βρούμε τον ξεναγό μάς! Είχε μία έκφραση στο πρόσωπο. Ακόμη δεν μπορώ να την περιγράψω. Συνέχισε να μας μιλάει και τότε μας έδειξε κάτι ακόμη.
Μας είπε να κοιτάξουμε την οροφή του Ναού και να δούμε περιμετρικά τις τοιχογραφίες με τους Αγγέλους, τα Χερουβείμ, τα οποία εμφανίστηκαν μετά από εργασίες συντήρησης! Εκείνη την περίοδο είχαν ξεκινήσει εργασίες συντήρησης και ένεκα του λόγου αυτού, κάποιοι σοφάδες έπεσαν. Κάτω από τους σοφάδες αυτούς όμως τα Χερουβείμ περίμεναν την ώρα τους να εμφανιστούν.
Πιο κάτω μας έδειξε και την είσοδο στο δάπεδο, όπου οι Τούρκοι  σπηλαιοδύτες – αρχαιολόγοι κατέβηκαν στα υπόγεια της Αγίας Σοφίας και κάνουν έρευνες και έργα συντήρησης, με εξαιρετική προσοχή και ιδιαίτερο επαγγελματισμό. Έχουν γνώση της αξίας του μνημείου και δείχνουν μεγάλη προσοχή και επιμέλεια.

Ύστερα από αυτά και μόλις τελείωσε η ξενάγηση μας χαιρέτισε συνεχίζοντας να έχει αυτήν την περίεργη έκφραση στο πρόσωπο.
Τώρα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος γιατί αυτό το άρθρο και γιατί σήμερα;
Απλά, για να επισημανθεί ιστορικά η ύπαρξη αυτού του σημείου εντός της Αγίας Σοφίας, χωρίς υπερβολές και μυθεύματα. Για να επισημανθεί ο σεβασμός και η ευγένεια τα οποία έδειχνε ο Τούρκος ξεναγός προς στην Αγία Σοφία, ώστε να εξαλειφθεί κάθε ίχνος εθνικής εμπάθειας και φυσικά για να τιμηθεί η μνήμη όλων αυτών που έδωσαν την ζωή τους για το ιδανικό της Ρωμηοσύνης.
Για όσους αμφισβητήσουν την αυθεντικότητα των φωτογραφιών ή του ανωτέρω περιστατικού, να τους πω ΑΠΛΑ, ότι είναι πέρα για πέρα Αληθινά!

” ο μικρός Ρωμηός”,    29.05.2014


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Η σφραγισμένη πύλη της Αγιάς Σοφιάς: Μύθοι και θρύλοι για την Άλωση της Πόλης

Πάψετε το Χερουβικό, κι ας χαμηλώσουν τ’ Άγια γιατί είναι θέλημα Θεού, η Πόλη να τουρκέψη». «Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες». «Σώπασε, κυρά Δέσποινα, μην κλαις και μη δακρύζης, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι».
29 Μαΐου 1453: Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ! Η χιλιόχρονη αυτοκρατορία έπεσε. Ο θρύλος λέει ότι «ήτανε θέλημα Θεού». Από τότε το φρόνημα των Ελλήνων το κρατάνε ζωντανό ακριβώς αυτοί οι θρύλοι για την επανάκτησή της.
«Κάποτε η Αγιά Σοφιά θα λειτουργηθεί ξανά από τους χριστιανούς» λέει η παράδοση και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς θα ξυπνήσει... «Πάλι με χρόνια με καιρούς...»


Μύθοι και θρύλοι από την Άλωση της Πόλης
Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι, αναπτύχθηκαν γύρω από την άλωση της Πόλης, για να θρέψουν τις ελπίδες και το θάρρος του έθνους επί αιώνες. «Πάλι με Χρόνους και καιρούς».
Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Πόντου για την Άλωση της Πόλης.
Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα. Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα. Τότε πήγε ένα παλληκάρι, γιός μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο «Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία».
Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε.
«Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι».
Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς
Ο λαοφιλέστερος θρύλος έχει να κάνει με το τελευταίο αυτοκράτορα που μαρμάρωσε μέσα στο ναό της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση πέρασε από στόμα σε στόμα αμέσως μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.
Όταν η Πόλη πέρασε στα χέρια των Τούρκων, ο λαός δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα τέτοιο κτίσμα έχει περιέλθει σε μουσουλμανικά χέρια. Διέδωσαν λοιπόν ότι ο βασιλιάς κρύφτηκε πίσω από μία κολόνα του ναού της Αγίας Σοφίας, χάθηκε μέσα στους διαδρόμους και παρέμεινε κρυμμένος εκεί.
Οι ώρες αναμονής τον “μαρμάρωσαν”. Είναι γεγονός ότι κανείς δεν βρήκε το πτώμα του τελευταίου υπερασπιστή, του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου. Χάθηκε και πίστεψαν ότι Άγγελος Κυρίου το έκρυψε και το μαρμάρωσε.
Κάποτε θα έρθει η ώρα που πνοή Θεού θα του δώσει δύναμη και ζωή ξανά και όλα θα ξαναγίνουν από την αρχή. Η Πόλη θα είναι και πάλι ελεύθερη.
Ο παπάς της Αγίας Σοφίας
Ένας άλλος θρύλος ιδιαίτερα αγαπητός είναι ο θρύλος του παπά της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση λέει ότι την ώρα που οι Τούρκοι έμπαιναν στην εκκλησία, ο παπάς διέκοψε τη λειτουργία και κρύφτηκε πίσω από το ιερό.
Σε εκείνο το σημείο που κρύφτηκε ενώ υπήρχε μία πόρτα, “ως δια μαγείας” η πόρτα έγινε τοίχος τον οποίο κανείς και ποτέ δεν κατάφερε να σπάσει από τότε. Ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Έλληνες μάστορες τους οποίους έφερναν για αυτό το σκοπό δεν μπόρεσαν να γκρεμίσουν τον τοίχο.
Ο θρύλος καταλήγει ότι όταν η Αγία Σοφία ξαναγίνει ελληνική εκκλησία, τότε ο παπάς θα βγει από το ιερό και θα ολοκληρώσει την ημιτελή λειτουργία του.
Η κρύπτη της Αγίας Σοφίας
Ένα «μυστικό» δωμάτιο στην Aγία Σοφία της Kωνσταντινούπολης αποκαλύπτεται τώρα ως «θυρανοίξια» του κρυφού ιερού όπου είχε καταφύγει στις 29 Mαΐου 1453 ο βυζαντινός ιερέας για να συνεχίσει τη θεία λειτουργία που είχε διακοπεί στον κύριο Nαό της Aγίας Σοφίας.
H ανακάλυψη οφείλεται στον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Bιέννης Πολυχρόνης Eνεπεκίδης. Tο ξεχασμένο δωμάτιο εντοπίστηκε όταν η νέα διευθύντρια του Mουσείου της Aγίας Σοφίας Zαλέ Nτεντέογλου ρώτησε αν υπάρχει χώρος που να μην έχει ανοιχτεί και διέταξε να παραβιάσουν την κλειδαριά του συγκεκριμένου χώρου, αφού δεν υπήρχε κλειδί της πόρτας.
Αποκαλύφθηκε τότε πως το δωμάτιο που δεν είχε ανοιχτεί από το 1968, υπήρξε εργαστήρι του Γκάσπαρο Φοσάτι (1809 – 1883), ο οποίος ακολουθώντας την εντολή του Σουλτάνου, αναστήλωσε πλήρως το μνημείο στη διάρκεια της περιόδου 1847 – 1849.
H έρευνα του καθηγητή Πολυχρόνη Eνεπεκίδη καταδεικνύει ότι ο Φοσάτι είχε απλώς μετατρέψει επιδέξια σε γραφείο του την κρύπτη που του είχαν υποδείξει οι Έλληνες φίλοι του στην Πόλη.
H κρύπτη, μία από τις πολλές του μεγάλου ναού, ήταν το κρυφό εκείνο ιερό όπου συνεχίστηκε από τον ιερέα η διακοπείσα ιεροτελεστία, και όταν τελείωσε έκλεισε η πόρτα της κρύπτης και θα άνοιγε, κατά την παράδοση, όταν και πάλι Έλληνες θα ήταν οι ιερείς και το εκκλησίασμα.
Η Αγία Τράπεζα
Η Αγία Τράπεζα ήταν κατασκευασμένη από χρυσό. Από πάνω της κρέμονταν 30 στέμματα των αυτοκρατόρων, ανάμεσα τους και αυτό του Μ. Κωνσταντίνου. Και λέγεται ότι αυτό γινόταν για να θυμίζουν στους χριστιανούς την προδοσία του Ιούδα. Τα τριάκοντα αργύρια.
Σύμφωνα με την παράδοση πριν ο Μωάμεθ ο Β΄ καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κων/νος διέταξε να μεταφέρουν την αγία τράπεζα και όλα τα κειμήλια της Αγίας Σοφίας μακριά από την πόλη για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.
Τρία καράβια Ενετικά λοιπόν ξεκίνησαν από την πόλη γεμάτα με όλα αυτά τα κειμήλια, όπως λέει και ο θρύλος, αλλά το τρίτο από αυτά που μετέφερε την αγία τράπεζα βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά.

Η περιοχή του Μαρμαρά
Από τότε μέχρι σήμερα στο σημείο εκείνο που είναι βυθισμένη η αγία τράπεζα τα νερά της θάλασσας είναι πάντοτε ήρεμα και γαλήνια, ασχέτως με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην γύρω περιοχή.
Το φαινόμενο μαρτυρούν και σύγχρονοι Τούρκοι επιστήμονες, που έχουν κάνει κατά καιρούς απόπειρες να ανακαλύψουν που οφείλεται αυτό το περίεργο φαινόμενο, αλλά λόγω της λασπώδους σύστασης του βυθού, επέστησαν άκαρπες.
Στο βιβλίο του Δωροθέου Μονεμβασίας με τίτλο «Βίβλος Χρονική» (1781) διαβάζουμε:
«Οι Ενετοί την υπερθαύμαστον και εξάκουστον Αγίαν Τράπεζαν της Αγίας Σοφίας, την πολύτιμον και ωραιότατην, έβγαλαν από τον Ναό και έβαλαν εις το καράβι, και καθώς έκαναν άρμενα και επήγαιναν προς Βενετία, ω, του θαύματος!
Πλησίον της νήσου του Μαρμαρά άνοιξε το καράβι και έπεσεν εις την θάλασσαν η Αγία Τράπεζα κξαι εβούλησε και είναι εκεί ως σήμερον, και τούτο είναι φανερόν και το μαρτυρούν οι πάντες, διότι όλον το μέρος εκείνο, όταν κάμνει φουρτούνα, η θάλασσα όλη κάμνει κύματα φοβερά, εις δε τον τόπο όπου είναι η Αγία Τράπεζα είναι γαλήνη και δεν ταράσσεται η θάλασσα.
Και υπαγαίνουν τινές εκεί με περάματα, και λαμβάνουν από την θάλασσαν εκείνην, όπου είναι η Αγία Τράπεζα, και μυρίζει θαυμασιώματα μυρωδίαν, από το άγιον μύρον όπου έχει και των άλλων αρωμάτων».
Ο πατέρας της Ελληνικής λαογραφίας, Νικόλαος Πολίτης, γράφει για το περιστατικό:
«Την ημέρα που πάρθηκεν η Πόλη έβαλαν σ’ ένα καράβι την Αγία Τράπεζα, να την πάνε στην Φραγκιά, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Εκεί όμως στην θάλασσα του Μαρμαρά, άνοιξε το καράβι και η Αγία Τράπεζα εβούλιαξε στον πάτο.
Στο μέρος εκείνο η θάλασσα είναι λάδι, όση θαλασσοταραχή και αν είναι γύρω. Και το γνωρίζουν το μέρος αυτό από τη γ΄λήνη που είναι πάντα εκεί και από την ευωδία που βγαίνει. Πολλοί μάλιστα αξιώθηκαν να την ιδούν στα βάθη της θάλασσας».

«Τρία καρά – κρουσταλλένια μου, τρία καρά – τρία καράβια φεύγουνι,
που μέσα που την Πόλι, κλαίει καρδιά μας, κλαίει κι αναστενάζει.
το’ να φορτώνει του Σταυρό, κι τ’ άλλο του Βαγγέλιου
του τρίτου του καλύτερου, την Άγια Τράπεζά μας,
μη μας την πάρουν τα σκυλιά, κι μας τη μαγαρίσουν
Η Παναγιά αναστέναξι, κι δάκρυσαν οι ‘κόνις…»

Η Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας αναπαύεται στο βυθό της θάλασσας, πάνω στην άμμο και στα κοχύλια. Το σημείο όπου βούλιαξε το καράβι το ξέρουν καλά οι ναυτικοί και εύκολα το βρίσκουν. Πραγματικά, ακόμα κι όταν η πιο άγρια τρικυμία, φουσκώνει ολόγυρα τα κύματα και κάνει τη θάλασσα να μουγκρίζει, εκεί είναι γαλήνη και ησυχία.
Από τη λεία και λαμπρή επιφάνεια του νερού ανεβαίνουν γλυκές ευωδιές και αντίλαλος από αγγελικές ψαλμωδίες. Πολλοί άξιοι δύτες που μαζεύουν κοράλλια ή ψαρεύουν σφουγγάρια, προσπάθησαν να κατέβουν και να δουν το ναυαγισμένο καράβι.
Κανείς δεν τα κατάφερε. Η θάλασσα, πολύ βαθιά σ αυτό το μέρος, φυλάει την Αγία Τράπεζα και τα λείψανα των Αγίων από κάθε βέβηλο μάτι.
Όταν όμως θα ξαναπάρουμε την Πόλη, η Αγία Τράπεζα, που μένει στην άμμο του βυθού, θ ανέβει στην επιφάνεια όπως ανεβαίνει ο δύτης. Θ αρμενίσει μόνη της κατά το Βυζάντιο και θα την πάρουμε από κει που θ αράξει. Θα την ξαναφέρουμε στην Αγία Σοφία και με χαρούμενους ύμνους, θα την αφιερώσουμε πάλι στη Σοφία του Θεού.
Τότε, μέσα στη Βασιλική που έχτισε ο μεγάλος Ιουστινιανός, θα λάμψουν πάλι τα μωσαϊκά, οι εικόνες των Αγίων, τα λόγια του Ευαγγελίου, και ο σταυρός θα ξαναφανεί πάνω από το μαρμάρινο τραπέζι που ξέπλυναν τα κύματα.
«Το ποτάμι που σταμάτησε να κυλάει»
Οι περισσότεροι τοπικοί θρύλοι για την άλωση της Κωνσταντινούπολης μοιάζουν σε ένα σημείο: όλοι δείχνουν ότι ο χρόνος σταμάτησε με την κατάληψη της ιερής πόλης της Ορθοδοξίας από τους άπιστους Τούρκους και ότι η τάξη στον κόσμο θα επανέλθει με την ανακατάληψη της Βασιλεύουσας από τους Έλληνες.
Έτσι, και στην Ήπειρο υπάρχει μια αντίστοιχη λαϊκή δοξασία. Συγκεκριμένα, ένα πουλί φέρνει την αναγγελία της πτώσης της Πόλης σε μια ομάδα βοσκών που εκείνη τη στιγμή ποτίζουν τα κοπάδια τους σε ένα ποτάμι.
Ο θρύλος λέει ότι στο άκουσμα της φοβερής είδησης τα νερά του ποταμίου σταμάτησαν να κυλάνε, αφού και το φυσικό στοιχείο θεώρησε ότι η πτώση της Κωνσταντινούπολης ήταν κάτι το ανήκουστο. Το ποτάμι θα συνεχίσει και πάλι να κυλάει, μόλις απελευθερωθεί η Πόλη, συνεχίζει ο λαϊκός θρύλος…
«Τα ψάρια του καλόγερου»
Κάποιος καλόγερος είχε ψαρέψει σε ένα ποτάμι ψάρια και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους.
Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμα τους.
«Ο Πύργος της Βασιλοπούλας»
Στα κάστρα του Διδυμότειχου ένας κυκλικός πύργος, ο ψηλότερος ονομάζεται “πύργος της βασιλοπούλας”. Η παράδοση λέει πως κάποτε ο βασιλιάς διασκέδαζε κυνηγώντας και στη θέση του άφησε την κόρη του.
Όταν τον ειδοποίησαν ότι έρχονται οι Τούρκοι είχε τόση εμπιστοσύνη στην οχυρότητα του κάστρου ώστε είπε: “αν σηκωθεί από τη χύτρα ο κόκορας και λαλήσει, θα πιστέψω ότι κυριεύτηκε η πόλη”.
Οι Τούρκοι όμως χρησιμοποίησαν δόλο και έδειξαν το χρυσοκέντητο μαντήλι του βασιλιά στην κόρη του. Αυτή μόλις το είδε, τους παρέδωσε το κλειδί του κάστρου κι έγινε αιτία της άλωσης. Όταν κατάλαβε πως την ξεγέλασαν, δεν άντεξε την ντροπή και αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον πύργο. Από τότε ο πύργος λέγεται της βασιλοπούλας.
«Οι Κρητικοί Πολεμιστές»
Έναν από τους πύργους των τειχών της Πόλης τον υπεράσπιζαν τρία αδέρφια, άρχοντες Κρητικοί που πολεμούσαν με το μέρος των Βενετών (η Κρήτη τότε ήταν κάτω από την κυριαρχία των Βενετών).
Μετά την πτώση της πόλης τα τρία αδέρφια και οι άντρες τους εξακολουθούσαν να πολεμούν και παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες τους οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να καταλάβουν τον πύργο. Για το περιστατικό αυτό ενημερώθηκε ο Σουλτάνος και εντυπωσιάστηκε από την παλικαριά τους.
Αποφάσισε, λοιπόν, να τους επιτρέψει να φύγουν με ασφάλεια από τον πύργο και να πάρουν ένα καράβι με τους άντρες τους και να γυρίσουν στην Κρήτη. Πραγματικά η πρόταση του έγινε δεκτή με τη σκέψη ότι έπρεπε να μείνουν ζωντανοί για να πολεμήσουν να ξαναπάρουν τη Βασιλεύουσα πίσω από τους απίστους.
Έτσι οι Κρητικοί επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και ξεκίνησαν για το νησί τους. Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στην Κρήτη και ο θρύλος λέει ότι περιπλανιούνται αιώνια στο πέλαγος μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψη της Πόλης από τους Έλληνες.
Τότε το πλοίο των Κρητικών θα τους ξαναφέρει στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν και αυτοί μέρος στη μάχη και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και το ελληνικό έθνος να ξανακερδίσει την Πόλη.
«Στην πόρτα της Αγια-Σοφιάς, που σφράγισε / ενός αγγέλου χέρι, / διπλοσφαγμένος έπεσ' ο Δικέφαλος / απ' τ' άπιστο μαχαίρι».

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Φανερώνεται ο Παντοκράτορας στην Αγία Σοφία; - Τι λέει η προφητεία

Αγιορείτες Πατέρες αναφέρουν για μια δική τους άγνωστη σε μας προφητική παράδοση.
Κατ' αυτήν όταν θα φανερωθεί ο Παντοκράτορας στον τρούλο της Αγιάς Σοφιάς η Πόλη θα περάσει στους Έλληνες! Για το λόγο αυτό υπήρξαν μέχρι και φωνές διαμαρτυρίας κατά της τουρκικής Κυβέρνησης στο παρελθόν να μην συνεχίσει τις αρχαιολογικές εργασίες!
Μεταξύ αυτών ο Νουμάν Κουρτουλμούζ (σημαίνει σωθείς) πρόεδρος του μικρού Ισλαμικού κόμματος Σααντέτ, από το οποίο προέρχεται το κόμμα του Ερντογάν, μιλώντας σε κλειστό αμφιθέατρο προειδοποίησε ότι η εμφάνιση των αγγέλων της Αγιά Σοφιάς προαναγγέλλει τη διάλυση της Τουρκίας.


Μη διασταυρούμενες πληροφορίες στο επίπεδο ακόμα των φημών στην Κωνσταντινούπολη κάνουν λόγο για …… αποκόλληση λεπτού στρώματος σοβάδων της εσωτερικής τοιχοποιίας από τον κεντρικό θόλο της Αγίας Σοφίας μετά τον πρόσφατο σεισμό στο ρήγμα της Ανατολίας.
Το ρήγμα της Ανατολίας, είναι ένα τεράστιο ρήγμα και η σεισμική δόνηση των 6,5 Ρίχτερ που έπληξε τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης στις 12:25 το πρωί του προηγούμενου Σαββάτου έγινε αισθητή μέχρι και την Κωνσταντινούπολη.
Στην θέση αυτή και κάτω από το στρώμα του σοβά πρέπει να υφίσταται κανονικά το ψηφιδωτό του Παντοκράτορα.Φυσικά μόλις προκύψει η φανέρωση κάποιου τμήματος του ψηφιδωτού, αμέσως θα αρχίσουν οι συνειρμοί που βρίσκονται στο υποσεινήδειτο όλων των πραγματικών Ελλήνων.

Ίσως τελικά οι καιροί των γεγονότων να πλησιάζουν.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Η σημερινή εποχή , είναι εποχή στην οποία , μεγάλο μέρος από εμάς δεν ενδιαφέρεται για τον άλλον και συμπεριφέρεται όλο και πιο σκληρά στους γύρω του δείχνοντας πλήρη αδιαφορία κάτι που επιβάλλεται έντεχνα από τους δαίμονες και γενικότερα της δυνάμεις του κακού.

Δεν φτάσαμε βέβαια ακόμα στην προφητευόμενη γενική αποστασία , άλλα ο κόσμος γίνεται πιο ψυχρός και κακός όσο περνάνε οι μέρες κάτι που τελικά θα κάνει τους πάντες να μην έχουν ούτε στο ελάχιστο αγάπη για τους άλλους πόσο μάλλον για τον εαυτό τους.

Τι είναι όμως η αγάπη ;

Πολλά έχουν ακουστεί γι αυτήν , όμως ας δούμε κάποια πράγματα από την γνώση που μας έδωσαν , ο Χριστός , οι Απόστολοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας , ξεκινώντας από έναν μικρό ορισμό της.

Αγάπη σημαίνει να προσφέρει ο καθένας τον εαυτό του ανιδιοτελώς και χωρίς να έχει συμφέρον από αυτό , στους συνανθρώπους του και είναι δρόμος που οδηγεί σε συνδυασμό και με την προσευχή στην πύλη της ζωής.

Αποτελεί , την βάση του Χριστιανισμού καθώς μέσα από αυτήν ο άνθρωπος βρίσκει τον Θεό.

Για χάρη αυτής της αγάπης οι Μάρτυρες έχυσαν το αίμα τους και επίσης ο Χριστός ήρθε να ζήσει μαζί μας , σταυρώθηκε και αναστήθηκε.

Είναι μέγιστη αρετή και μάλιστα αποτελεί το τελευταίο σκαλοπατι της κλίμακος των αρετών που οδηγεί στο θείο και για να έχει κανείς αγάπη για τα πάντα γύρω του πρώτα θα πρέπει να καθαρίσει τον εαυτό του και να βγάλει τον εγωισμό του και μετά από αυτό το στάδιο , το σημαντικό και σπουδαίο ο άνθρωπος ανεβαίνει επίπεδο και φτάνει στο να κατέχει μέσα από αυτήν και όλες τις άλλες αρετές και ταυτόχρονα αποφεύγει δεινά όπως η κενοδοξία , η υπερηφάνεια και άλλα τέτοια κακά που αντί να μας ανεβάζουν μας ρίχνουν στο σκοτάδι της άγνοιας και στα νύχια του Σαμαέλ.

Ο δρόμος για να την αποκτήσει κανείς την αγάπη την πραγματική είναι επώδυνος και δύσκολος καθώς πρώτα θα πρέπει να νεκρωθεί ο νους του από τα στάνταρ που επιβάλλει ο ψεύτικος κόσμος και η λογική του και μετά μέσω της προσευχής και της καθαρής καρδιάς το δυνατόν να φτάσει σε αυτήν κάτι που πάρα πολύ δύσκολο καταφέρνει όποιος έχει μέσα του μόνο την αμαρτία καθώς αυτή τον εμποδίζει από το να δει καθαρά.

Ας δούμε σχετικά με αυτήν την μεγαλύτερη αρετή που μπορεί να βρει κανείς σε αυτόν τον κόσμο λίγα λόγια που αναφέρονται στην Ουρανοδρόμο Κλίμαξ του Αγίου Ιωάννη του Σιναίτη αρχικά , ο οποίος την συνδυάζει με την πίστη και την ελπίδα βάζοντας όμως αύτην στο υψηλότερο σκαλί.

Περὶ ἀγάπης, ἐλπίδος καὶ πίστεως.

(Διὰ τὸν σύνδεσμον τῆς ἐναρέτου τριάδος τῶν ἀρετῶν)

ΝΥΝΙ ΔΕ λοιπὸν - ὕστερα ἀπὸ ὅλα τὰ προηγούμενα - μένει τὰ τρία ταῦτα – τὰ ὁποῖα σφίγγουν καὶ διατηροῦν τὸν σύνδεσμο ὅλων – πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μείζων δὲ πάντων ἡ ἀγάπη» (πρβλ. Α´ Κορ. ιγ´ 13), διότι καὶ ὁ Θεὸς ἀγάπη ὀνομάζεται (πρβλ. Α´ Ἰωάν. δ´ 16). Ἐγὼ ὅμως τὴν μία τὴν βλέπω σὰν ἀκτίνα, τὴν ἄλλη σὰν φῶς καὶ τὴν Τρίτη σὰν ἡλιακὸ δίσκο, καὶ ὅλες μαζὶ σὰν ἕνα φωτεινὸ ἀπαύγασμα καὶ μία καὶ τὴν αὐτὴν λαμπρότητα. Ἡ μία, ἡ πίστις, δύναται νὰ ἐπιτελέση τὰ πάντα. Ἡ ἄλλη, ἡ ἐλπίς, περικυκλώνει μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν καταισχύνει τὸν ἐλπίζοντα. Καὶ ἡ Τρίτη, ἡ ἀγάπη, δὲν πέφτει ποτὲ ἀπὸ τὸ ὕψος της οὔτε σταματᾶ ἀπὸ τὸ τρέξιμό της οὔτε ἐπιτρέπει σ᾿ αὐτὸν ποὺ ἐπλήγωσε μὲ τὰ βέλη της νὰ ἠρεμήση ἀπὸ τὴν «μακαρίαν μανίαν» ποὺ τοῦ ἐπροξένησε.

2. Αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ ὁμιλῆ γιὰ τὴν ἀγάπη εἶναι σὰν νὰ ἐπιχειρῆ νὰ ὁμιλῆ γιὰ τὸν ἴδιο τὸν Θεόν. Ἡ ἀνάπτυξις ὅμως ὁμιλίας περὶ Θεοῦ εἶναι πράγμα ἐπισφαλὲς καὶ ἐπικίνδυνο σὲ ὅσους δὲν προσέχουν. Γιὰ τὴν ἀγάπη γνωρίζουν νὰ ὁμιλοῦν οἱ Ἄγγελοι, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἀνάλογα μὲ τὸν βαθμὸ τῆς θείας ἐλλάμψεώς τους. Ἀγάπη εἶναι ὁ Θεός, καὶ ὅποιος προσπαθεῖ νὰ δώση ὁρισμὸ τοῦ Θεοῦ ὁμοιάζει μὲ τυφλὸ ποὺ μετρᾶ στὴν ἄβυσσο τοὺς κόκκους τῆς ἄμμου.

3. Ἡ ἀγάπη, ὡς πρὸς τὴν ποιότητά της εἶναι ὁμοίωσις μὲ τὸν Θεόν, ὅσο βέβαια εἶναι δυνατὸν στοὺς ἀνθρώπους. Ὡς πρὸς τὴν ἐνέργειά της, μέθη τῆς ψυχῆς. Ὡς πρὸς δὲ τὶς ἰδιότητές της, πηγὴ πίστεως, ἄβυσσος μακροθυμίας, θάλασσα ταπεινώσεως.

4. Ἡ ἀγάπη κυρίως εἶναι ἡ ἀπόρριψις κάθε ἐχθρικῆς καὶ ἀντιθέτου σκέψεως, ἐφ᾿ ὅσον «ἡ ἀγάπη οὐ λογίζεται τὸ κακόν» (Α´ Κορ. ιγ´ 5). Ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἀπάθεια καὶ ἡ υἱοθεσία μόνο στὴν ὀνομασία διαφέρουν. Ὅπως ταυτίζεται ἡ ἐνέργεια στὸ φῶς, στὴν φωτιὰ καὶ στὴν φλόγα, ἔτσι νὰ σκέπτεσαι ὅτι συμβαίνει καὶ σ᾿ αὐτές. Ὅσο ποσὸν ἀγάπης λείπει, τόσο ποσὸν φόβου ὑπάρχει. Διότι ὅποιος δὲν ἔχει φόβο ἢ εἶναι γεμάτος ἀπὸ ἀγάπη ἢ εἶναι νεκρωμένος ψυχικά.

5. Δὲν εἶναι ἀπρεπὲς ἐὰν ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα πράγματα χρησιμοποιήσωμε παραδείγματα γιὰ τὸν πόθο καὶ τὸν φόβο καὶ τὴν ἐπιμέλεια καὶ τὸν ζῆλο καὶ τὴν δουλεία καὶ τὸν ἔρωτα τοῦ Θεοῦ.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ ἀπέκτησε τέτοιο πόθο πρὸς τὸν Θεόν, ὡσὰν αὐτὸν ποὺ ἔχει ὁ μανιώδης ἐραστὴς πρὸς τὴν ἐρωμένη του.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ ἐφοβήθηκε τὸν Κύριον, ὅσο οἱ ὑπόδικοι τὸν δικαστή.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ ἔδειξε τόση ἐπιμέλεια καὶ φροντίδα στὰ πνευματικά, ὅσο οἱ εὐγνώμονες δοῦλοι στὸν κύριό τους.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ ἔδειξε τόση ζηλοτυπία γιὰ τὶς ἀρετές, ὅση οἱ σύζυγοι ποὺ προσέχουν ζηλότυπα τὶς γυναῖκες τους.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἵσταται ἐμπρὸς στὸν Κύριον ὅπως οἱ ὑπηρέτες ἐμπρὸς στὸν βασιλέα.

Μακάριος ἐκεῖνος ποὺ προσπαθεῖ συνεχῶς νὰ περιποιῆται καὶ νὰ ἀναπαύη τὸν Κύριον ὅπως ἔτυχε νὰ περιποιηθῆ καὶ νὰ ἀναπαύση (σεβαστούς) ἀνθρώπους.

Δὲν προσκολλᾶται τόσο πολὺ ἡ μητέρα στὸ βρέφος ποὺ θηλάζει, ὅσο ὁ υἱὸς τῆς ἀγάπης στὸν Κύριον.

6. Ὁ πραγματικὸς ἐραστὴς φέρνει πάντοτε στὸν νοῦ του τὸ πρόσωπο τοῦ ἀγαπημένου του καὶ τὸ ἐναγκαλίζεται μυστικὰ μὲ ἡδονή. Αὐτὸς ποτέ, οὔτε καὶ στὸν ὕπνο του δὲν μπορεῖ νὰ ἡσυχάση, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ βλέπει τὸ ποθητὸ πρόσωπο καὶ συνομιλεῖ μαζί του. Ἔτσι συμβαίνει στὸν σωματικὸ ἔρωτα. Ἔτσι συμβαίνει καὶ σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ἂν καὶ ἔχουν σῶμα εἶναι ἀσώματοι (καὶ ἀσκοῦν τὸν πνευματικὸ ἔρωτα).

7. Κάποιος ποὺ ἐκτυπήθηκε ἀπὸ αὐτὸ τὸ βέλος ἔλεγε γιὰ τὸν ἑαυτό του - πράγμα ποὺ μὲ κάνει νὰ θαυμάζω - : «Ἐγὼ καθεύδω» ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τῆς φύσεως, «ἡ δὲ καρδία μου ἀγρυπνεῖ» ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ ἔρωτος (πρβλ. Ἆσμα ε´ 2).

8. Πρέπει νὰ σημειώσης καὶ τοῦτο, ὡς ἀφωσιωμένε φίλε, ὅτι ἀφοῦ ἡ ψυχὴ σὰν ἄλλη ἔλαφος ἐξοντώση τὰ δηλητηριώδη ἑρπετὰ τῶν παθῶν, τότε «ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει πρὸς Κύριον» (πρβλ. Ψαλμ. πγ´ 3), διότι πληγώνεται σὰν μὲ δηλητήριο ἀπὸ τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης (1).

9. Ἐκεῖνο ποὺ προξενεῖ ἡ πείνα εἶναι κάτι ποὺ δὲν φαίνεται καὶ δὲν ἐκδηλώνεται. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ προξενεῖ ἡ δίψα εἶναι κάτι τὸ ἔντονο καὶ φανερὸ ποὺ κάνει ἔκδηλο σὲ ὅλους τὸν ἐσωτερικὸ φλογισμό. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐπόθει τὸν Θεὸν ἔλεγε: «Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεόν, τὸν ἰσχυρόν, τὸν ζῶντα» (Ψαλμ. μα´ 3).

10. Ἐὰν τὸ πρόσωπο ποὺ ἀγαποῦμε γνήσια, μᾶς μεταβάλλη ἐξ ὁλοκλήρου μὲ τὴν παρουσία του καὶ μᾶς κάνη φαιδροὺς καὶ χαρωποὺς καὶ χωρὶς λύπη, τί δὲν θὰ προξενῆ ἄραγε τὸ πρόσωπο τοῦ Δεσπότου, ὅταν ἐπισκέπτεται μυστικὰ τὴν καθαρὴ ψυχή;

11. Ὁ φόβος, ὅταν εἰσχωρήση πραγματικὰ σὲ μία ψυχή, λυώνει καὶ κατατρώγει τὰ ρυπαρὰ πάθη τῆς σαρκός. «Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου», λέγει σχετικὰ ὁ Ψαλμῳδὸς (Ψαλμ. ριη´ 120). Ἐνῷ ἡ ὁσία ἀγάπη, ἄλλους συνηθίζει νὰ τοὺς κατατρώγη, ὅπως εἶπε ὁ σοφός: «Ἐκαρδίωσας ἡμᾶς, ἐκαρδίωσας»· δηλαδὴ «μᾶς ἐπλήγωσες στὴν καρδιά» (Ἆσμα δ´ 9). Ἄλλους τοὺς κάνει ὡρισμένες φορὲς νὰ ἀγάλλωνται καὶ νὰ λάμπουν ἀπὸ χαρά, ὅπως πάλι ἀναφέρεται στὴν Γραφή: «Ἐπ᾿ αὐτῷ ἤλπισεν ἡ καρδία μου καὶ ἐβοηθήθην καὶ ἀνέθαλεν ἡ σάρξ μου» (Ψαλμ. κζ´ 7). Καί· «Καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει» (Παρ. ιε´ 13).

Ὅταν λοιπὸν ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος συγχωνευθῆ κάπως μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε καὶ ἐξωτερικὰ στὸ σῶμα του σὰν σὲ καθρέπτη δείχνει τὴν ἐσωτερικὴ λαμπρότητα τῆς ψυχῆς. Κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο ἐδοξάσθη καὶ ἐκεῖνος ὁ θεόπτης, ὁ Μωϋσῆς. Ὅσοι κατέκτησαν τὴν ἰσάγγελη αὐτὴ βαθμίδα, ξεχνοῦν πολλὲς φορὲς τὴν σωματικὴ τροφή. Καὶ νομίζω ὅτι δὲν τὴν ἐπιθυμοῦν καὶ τόσο συχνά, πράγμα ὄχι ἀπίστευτο, ἀφοῦ συμβαίνει καὶ ὁ μὴ κατὰ Θεὸν πόθος νὰ κόβη πολλὲς φορὲς τὴν ἐπιθυμία τοῦ φαγητοῦ.

Αὐτῶν ποὺ ἔφθασαν πλέον σὲ τέτοια ἀφθαρσία νομίζω ὅτι καὶ τὸ σῶμα τους δὲν θὰ ἀσθενῆ τόσο εὔκολα. Διότι κατὰ κάποιον τρόπο ἐξαγνίσθηκε πλέον καὶ ἀφθαρτοποιήθηκε. Ἡ φλόγα δηλαδὴ τῆς ἁγνότητος ἔσβησε τὴν φλόγα τῶν σαρκικῶν παθῶν καὶ ἀσθενειῶν. Νομίζω ἀκόμη ὅτι καὶ τὸ φαγητὸ ποὺ τρώγουν δὲν τοὺς προξενεῖ καμμία εὐχαρίστησι. Διότι ὅπως οἱ ὑπόγειες φλέβες τοῦ νεροῦ ποτίζουν μυστικὰ τὶς ρίζες τῶν φυτῶν, ἔτσι καὶ τὶς ψυχὲς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων τὶς τρέφει μυστικὰ τὸ οὐράνιο πῦρ.

12. Ἡ αὔξησις τοῦ φόβου εἶναι ἀρχὴ τῆς ἀγάπης. Καὶ τὸ τέλος τῆς ἁγνείας εἶναι προϋπόθεσις τῆς θεολογίας. Ἐκεῖνος ποὺ ἕνωσε τελείως τὶς αἰσθήσεις του μὲ τὸν Θεόν, μυσταγωγεῖται στὴν θεολογία ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεόν. Ἐὰν ὅμως οἱ αἰσθήσεις δὲν ἔχουν ἑνωθῆ μὲ τὸν Θεόν, εἶναι δύσκολο καὶ ἐπικίνδυνο νὰ θεολογῆ κανείς (2).

13. Ὁ ἐνυπόστατος Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρός, σὲ ἐκεῖνον ποὺ θὰ κατοικήση, θὰ χαρίση τελεία ἁγνότητα καὶ καθαρότητα, νεκρώνοντας τὸν θάνατο, (δηλαδὴ τὰ πάθη ποὺ νεκρώνουν τὴν ψυχή). Μετὰ ἀπὸ τὴν νέκρωσι αὐτή, ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ φωτίζεται καὶ γίνεται γνώστης τῆς θεολογίας. (Ὁ ἁγνὸς γνωρίζει τὸν Ἁγνόν), ἐφ᾿ ὅσον «ὁ Λόγος Κυρίου, δηλαδὴ ὁ Υἱὸς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἁγνός (ἐστι) διαμένων εἰς αἰώνα αἰῶνος» (πρβλ. Ψαλμ. ια´ 7, ιη´ 10). Καὶ ὅποιος δὲν ἐγνώρισε κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸν Θεόν, ὁμιλεῖ περὶ Θεοῦ «στοχαστικῶς».

14. Ἡ ἁγνεία ἀνέδειξε θεολόγο τὸν μαθητή (3), ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἁγνεία του αὐτὴ ἀξιώθηκε νὰ κηρύξη καὶ νὰ στερεώση τὰ δόγματα τῆς Ἁγίας Τριάδος.

15. Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Κύριον, ἔχει προηγουμένως ἀγαπήσει τὸν ἀδελφό του. Τὸ δεύτερο ὁπωσδήποτε εἶναι ἀπόδειξις τοῦ πρώτου. Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν πλησίον του, ποτὲ δὲν θὰ ἀνεχθῆ ἀνθρώπους ποὺ καταλαλοῦν. Θὰ φύγη δὲ μακρυὰ ἀπὸ αὐτοὺς σὰν ἀπὸ φωτιά. Ἐκεῖνος ποὺ λέγει ὅτι ἀγαπᾶ τὸν Κύριον καὶ συγχρόνως ὀργίζεται κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ του, ὁμοιάζει μὲ ἐκεῖνον ποὺ τρέχει στὸν ὕπνο του!

16. Ἡ δύναμις τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ ἐλπίς, διότι μὲ αὐτὴν περιμένομε τὸν μισθὸ τῆς ἀγάπης. Ἡ ἐλπὶς εἶναι «ἀδήλου πλούτου πλοῦτος», (δηλαδὴ πλοῦτος ἑνὸς πλούτου ποὺ δὲν φαίνεται). Ἡ ἐλπὶς εἶναι ἀσφαλὴς ἀπόκτησις θησαυροῦ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπόκτησί του. Αὐτὴ εἶναι ἀνάπαυσις καὶ ἀνακούφισις ἀπὸ τοὺς κόπους. Αὐτὴ εἶναι ἡ θύρα τῆς ἀγάπης. Αὐτὴ φονεύει τὴν ἀπόγνωσι. Αὐτὴ εἰκονίζει ἐμπρός μας τὰ πράγματα ποὺ εὑρίσκονται μακρυά. Ἔλλειψις τῆς ἐλπίδος σημαίνει ἀφανισμὸς τῆς ἀγάπης. Σ᾿ αὐτὴν εἶναι δεμένοι οἱ πόνοι, σ᾿ αὐτὴν εἶναι κρεμασμένοι οἱ κόποι, αὐτὴν περικυκλώνει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

17. Ὁ εὔελπις μοναχὸς εἶναι σφάκτης τῆς ἀκηδίας, τὴν ὁποία κατανικᾶ μὲ τὴν μάχαιρα τῆς ἐλπίδος. Ἡ ἐλπὶς γεννᾶται ἀπὸ τὴν γεῦσι καὶ τὴν ἐμπειρία τῶν δώρων τοῦ Κυρίου. Διότι αὐτὸς ποὺ δὲν τὰ ἐγεύθηκε, ἔχει δισταγμούς. Τὴν ἐλπίδα τὴν ἐξαφανίζει ὁ θυμός, διότι ὅπως λέγει ἡ Γραφή, «ἡ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει» (Ρωμ. ε´ 5), ἐνῷ «ἀνὴρ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων» (Πάρμ. ια´ 25).

18. Ἡ ἀγάπη χορηγεῖ τὴν χάρι τῆς προφητείας, ἡ ἀγάπη παρέχει τὴν δύναμι τῆς θαυματουργίας, ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ ἄβυσσος τῆς θείας ἐλλάμψεως, ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ θεϊκοῦ πυρὸς – ὅσο περισσότερο πῦρ ἀναβλύζει, τόσο περισσότερο καταφλέγει ἐκεῖνον ποὺ διψᾶ. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ στάσις καὶ ἡ ἑδραίωσις τῶν Ἀγγέλων, ἡ πρόοδος εἰς τοὺς αἰῶνες ὅλων τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ.

«Ἀνάγγειλέ μας, ὦ σὺ ἡ ὡραία ἀνάμεσα στὶς ἀρετές, ποῦ βόσκεις τὰ πρόβατά σου; Ποῦ κατασκηνώνεις τὸ μεσημέρι;» (πρβλ. Ἆσμα α´ 7). «Φώτισον ἡμᾶς, πότισον ἡμᾶς, ὁδήγησον ἡμᾶς, χειραγώγησον ἡμᾶς». Ἐπιθυμοῦμε πιὰ νὰ ἀνεβοῦμε κοντά σου. Διότι ἐσὺ κυριαρχεῖς σὲ ὅλα. Τώρα μοῦ ἐπλήγωσες τὴν καρδία καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἀνθέξω στὴν φλόγα σου. Γι᾿ αὐτὸ θὰ σὲ ὑμνήσω καὶ θὰ προχωρήσω: Ἐσὺ κυριαρχεῖς ἐπάνω στὴν δύναμι τῆς θαλάσσης, ἐσὺ καταπραΰνεις καὶ νεκρώνεις τὴν ταραχὴ τῶν κυμάτων της. Ἐσὺ ταπεινώνεις καὶ καταρρίπτεις ὡς τραυματία τὸν ὑπερήφανο λογισμό. Μὲ τὸν ἰσχυρό σου βραχίονα διασκορπίζεις τοὺς ἐχθρούς σου (πρβλ. Ψαλμ. πη´ 10-11) καὶ ἀναδεικνύεις ἀνικήτους τους ἰδικούς σου ἐραστὰς.

» Καὶ βιάζομαι νὰ μάθω πῶς σὲ εἶδε ὁ Ἰακὼβ ἐπάνω στὴν κορυφὴ τῆς κλίμακος. Ἐρωτῶ νὰ μάθω γι᾿ αὐτὴν τὴν ἀνάβασι. Πές μου, πῶς ἦταν ὁ τρόπος καὶ ἡ σύνθεσις στὴν διάταξι τῶν βαθμίδων; Τῶν βαθμίδων τῆς ἀναβάσεως ἐκείνης, τὴν ὁποία ἔβαλε στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδία του νὰ ἐπιχειρήση ὁ ἐραστής σου; (πρβλ. Ψαλμ. πγ´ 6). Διψῶ ἀκόμη νὰ μάθω, ποιὸς ἦταν ὁ ἀριθμὸς τῶν βαθμίδων, καὶ πόσος χρόνος ἐχρειαζόταν γιὰ τὴν ἀνάβασι. Διότι τοὺς μὲν χειραγωγοὺς τῆς ἀναβάσεως, (τοὺς Ἀγγέλους δηλαδή), τοὺς ἀνήγγειλε αὐτὸς ποὺ σὲ εἶδε καὶ ἐπάλαιψε μαζί σου (4), ἀλλὰ γιὰ τίποτε ἄλλο δὲν θέλησε ἢ μᾶλλον δὲν κατώρθωσε νὰ μᾶς διαφωτίση».

Ἐκείνη δὲ -ἂν καὶ θεωρῶ καλύτερο νὰ εἰπῶ Ἐκεῖνος (5)- ἡ βασίλισσα, σὰν νὰ ἔσκυψε ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἔλεγε στὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς μου:

«Ἐάν, ὦ ἐραστά, δὲν λυθῆς ἀπὸ τὴν παχύτητα τοῦ σώματος, δὲν θὰ μπορέσης νὰ γνωρίσης τὸ κάλλος τοῦ προσώπου μου. Ἡ κλίμαξ ἂς σὲ διδάσκη τὴν πνευματικὴ σύνθεσι τῶν ἐπὶ μέρους ἀρετῶν. Στὴν κορυφὴ δὲ αὐτῆς τῆς κλίμακος εἶμαι στηριγμένη ἐγώ, καθὼς τὸ εἶπε ὁ μεγάλος μύστης μου, (ὁ Ἀπόστολος Παῦλος): «Νυνὶ δὲ μένει τὰ τρία ταῦτα· πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μείζων δὲ πάντων ἡ ἀγάπη» (Α´ Κορ. ιγ´ 13).

Αυτά αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης αυτή η μεγάλη μορφή της ασκητικής ζωής για την αγάπη που τόσο σημαντική είναι για τον καθένα από εμάς και για όλο τον κόσμο καθώς διώχνει την κακία και τον κάνει πιο όμορφο και πιο ανθρώπινο φέρνοντας τον κοντά στον Δημιουργό.

Σημαντικότερος όμως γι αυτήν , την αγάπη,  αποτελεί ο λόγος του Απόστολου Παύλου στην Πρός Κορινθίους επιστολή γνωστός και ως ο Ύμνος της Αγάπης που θα τον δούμε αμέσως τώρα.

Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται , δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει

Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.

Η αγάπη λοιπόν είναι κάτι που κινεί τον κόσμο αυτό και δίνει έτσι και δύναμη σε εμάς να αντέξουμε μέσα σε αυτήν την δοκιμάσια , την οποία πρέπει να κερδίσουμε εαν θέλουμε να πάμε στην μυστική πύλη της ζωής .

Σύντομα η αγάπη θα εξαφανιστεί από τον κόσμο λόγω όλων όσων έρχονται , αλλά καλούμαστε εμείς να την κρατάμε μέσα μας και να την δίνουμε σε όλους γύρω μας.

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι και να μην χάσουμε την ανθρωπιά που μας έμεινε.

Ιησούς Χριστός Νικά.

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...