Τα μυστικά της Ελληνικής Γλώσσας («Πύλες του Ανεξήγητου», Χαρδαβέλλας...

Οι Πύλες του Ανεξήγητου, με τον Κώστα Χαρδαβέλλα Alter, 21-6-2008 130 min Τα μυστικά της Ελληνικής Γλώσσας. Η Ελληνική Φύση δημιουργός της Γλώσσας. Οι Έλληνες παρατηρητές και μαθητές της Ελληνικής Φύσεως. Οι συμβολισμοί και η δύναμη των γραμμάτων. Τα παιχνίδια της ετυμολογίας. Οι θεραπευτικές ιδιότητες της Ελληνικής Γλώσσας.

Το πολυτονικό και οι σύγχρονοι Προκρούστηδες. Τα αρχαία Ελληνικά μάθημα και παιχνίδι μαζί για τα παιδιά της «Ελληνικής Αγωγής». Τα Ελληνικά και η Ακαδημία των Βάσκων. Τα Ελληνικά στο διάστημα. Η Γλώσσα, η Ποίηση, η Τέχνη. Συμμετέχουν: Κυριάκος Κάσσης, Γιάννης Πριανάκης, Ειρήνη Μαυροπούλου, Θανάσης Τσακνάκης, Μηνάς Τσικριτζής. Συνεντεύξεις: Άννα Τζιροπούλου-Ευσταθίου, Δημήτρης Τσέγγος, Θανάσης Ζερμπίλης, Δημήτρης Λάμπρου, Γρηγόρης Μπέλλος κ.ά

Πηγή
http://video.google.co.uk/videoplay?docid=-2131773459178856909#docid=-732138858247647153
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΚΑΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ!

Μια κάμερα ασφαλείας σε νοσοκομείο συλλαμβάνει στιγμιότυπα από έναν άγγελο που ήρθε για να βοηθήσει ένα κορίτσι.





Πηγή
http://www.agioritikovima.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=713:2010-09-04-18-10-29&catid=99:news&Itemid=369
Διαβάστε περισσότερα...

Οι ταινίες της εβδομάδας 5 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ -WINGS OF DESIRE

Δραματική , αισθηματική ταινία, γερμανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του κορυφαίου Βιμ Βέντερς, πρόκειται επανέκδοση της ταινίας του 1987 , που κέρδισε τότε το Bραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Kαννών.Παίζουν οι Μπρούνο Γκαντς, Σολβέιγ Ντομαρτέν, Ότο Σάντερ, Κουρτ Μπουά, Πίτερ Φολκ.

Υπάρχουν άγγελοι στους δρόμους του Βερολίνου.Το ουράνιο αφιέρωμα του Wenders στη ζωή, τον έρωτα, το Βερολίνο, τη σκηνοθεσία, τους Αγγέλους και την ποίηση , γράφτηκε τότε χαρακτηριστικά στη Washington Post .

Γύρω από την ιστορία των Αγγέλων η ταινία προσπαθεί χωρίς ειδικά εφέ να φέρει κοντά τον κόσμο του αισθητού και του υπεραισθητού, προσδίδοντάς του κάτι από την παλιά, χαμένη του μαγεία. Οι άγγελοι ζουν σ' έναν ασπρόμαυρο, όπως τα όνειρα, και παράλληλο κόσμο με το δικό μας, όπου δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τα χρώματα, τις γεύσεις, τις μυρωδιές, ούτε να ζήσουν τον έρωτα. Eκτός κι αν αποφασίσουν να απαρνηθούν την αθανασία τους .


Με χρονικό και τοπικό ορίζοντα το χωρισμένο από το τείχος Βερολίνο, άγγελοι περιπλανιούνται στους δρόμους, ακούγοντας τις σκέψεις των ανθρώπων. Ένας από αυτούς ερωτεύεται μια ακροβάτισσα του τσίρκου. Τα αισθήματά του για αυτήν είναι τόσο έντονα που ζητά να χάσει το προνόμιο της αθανασίας και να γίνει θνητός. Επιλέγει να αφήσει την αθανασία και την αιωνιότητα να ανακατευτεί με τους ανθρώπους, να σταματήσει να παρακολουθεί (με την ασπρόμαυρη ματιά του) τη ζωή και να τη ζήσει σαν άνθρωπος. Ο άγγελος Damiel θα "εκπέσει" με τη θέλησή του, στους περιορισμούς του χρόνου, στην αρρώστια, τον πόνο και στο θάνατο, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αγγίζει, να αισθάνεται, να ζήσει τον έρωτά του για τη Marion, να νοιώσει όλα αυτά τα απλά και καθημερινά που τα συνοψίζει ο Peter Falk μπροστά από μία καντίνα, ξημερώματα: "To smoke, and have coffee--and if you do it together, it's fantastic. To draw, and when your hands are cold you rub them together..”


ΒΙΜ ΒΕΝΤΕΡΣ

Ο Έρνστ Βίλχελμ Βέντερς, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1945 στο Ντίσελντορφ και μεγάλωσε στο Όμπερχαουζεν, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως γιατρός. Ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του σπούδασε Ιατρική και Φιλοσοφία στο Μόναχο, το Φράιμπουργκ και το Ντίσελντορφ. Διέκοψε τις σπουδές του και το 1966 μετακόμισε στο Παρίσι για να γίνει ζωγράφος, απέτυχε όμως στις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ακαδημία Τεχνών. Έτσι εργάστηκε ως λιθογράφος στο εργαστήρι του Αμερικανού καλλιτέχνη Τζόνι Φρίντλαντερ. Εκείνη την περίοδο έγινε τακτικός επισκέπτης της Γαλλικής Ταινιοθήκης βλέποντας πέντε ταινίες την ημέρα.
Επιστρέφοντας στη Γερμανία το 1967, έγινε δεκτός στη Σχολή Κινηματογράφου του Μονάχου (Hochschule fur Fernsehen und Film), η οποία μόλις είχε ιδρυθεί. «Ήταν η εποχή της επανάστασης. Αμφισβητούσαμε τους καθηγητές και διαμορφώναμε μόνοι μας το πρόγραμμα σπουδών», λέει ο ίδιος για εκείνη την περίοδο. Ανάμεσα στο 1967 και το 1970, παράλληλα με τις σπουδές του, ο Βέντερς εργάστηκε σαν κριτικός κινηματογράφου και συνεργάστηκε με την κινηματογραφική επιθεώρηση Filmkritik, την ημερήσια εφημερίδα του Μονάχου Suddeutsche Zeitung, το περιοδικό Twen και το Spiegel. Την ίδια περίοδο, έκανε πολλές μικρού μήκους ταινίες και το το Μάη του ’68 συνελήφθη κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης και φυλακίστηκε.

Ο Βέντερς αποφοίτησε από τη Σχολή με τη μεγάλου μήκους ασπρόμαυρη ταινία «Καλοκαίρι στη πόλη», μια ταινία αφιερωμένη στο συγκρότημα Kinks, η οποία γεννήθηκε από την επιθυμία του να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τα αγαπημένα του τραγούδια εκείνης της εποχής. Η ιστορία ενός ανθρώπου που αποφυλακίζεται και προσπαθεί να βάλει σε τάξη τη ζωή του, λειτούργησε περισσότερο σαν μια πρόφαση για να εντάξει στην ταινία σκηνές με τζουκ μποξ, μαγνητόφωνα, ραδιόφωνα αυτοκινήτων, ώστε να ακουστούν όσο το δυνατόν περισσότερα τραγούδια. Η ειρωνεία ήταν ότι δεν είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα των τραγουδιών και η ταινία δεν μπορούσε να προβληθεί...

Σε μια συνέντευξή του ο Βιμ Βέντερς αναφέρθηκε στην επίδραση που ασκεί η μουσική στο έργο του:

«Αν δεν υπήρχαν οι Κινκς, ο Βαν Μόρισον, οι Μπητλς, οι Στόουνς και πάνω απ’ όλους ο Μπομπ Ντίλαν, δε θα τολμούσα ποτέ να εγκαταλείψω τις σπουδές ιατρικής και φιλοσοφίας για ν’ αφοσιωθώ σε κάτι τόσο αβέβαιο, όπως η καλλιτεχνική δημιουργία. Σαν σκηνοθέτης ασκεί κανείς ταυτόχρονα πολλά επαγγέλματα: είναι ψυχίατρος, λογιστής, δικηγόρος, ταξιδιωτικός πράκτορας, αρχιτέκτονας, φωτογράφος, αφηγητής, διαφημιστής, συγγραφέας και πολλά ακόμη τα οποία δεν είναι τόσο λαμπερά και δημιουργικά. Πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχουν μόνο δύο αληθινοί προορισμοί: του ταξιδιώτη και του ονειροπόλου. Κανένα δεν μπορεί να διαχωριστεί από το άλλο. Οι ταινίες είναι πάντα ταξίδια είτε προς τα έξω, είτε προς τα μέσα. Και χωρίς να έχει πρώτα ονειρευτεί, κανείς ταξιδιώτης δεν ξεκινά το ταξίδι. Και οι δύο αυτές ασχολίες μου έχουν μια κοινή πηγή, από την οποία αναβλύζει διαρκώς έμπνευση και ενέργεια. Κι αυτή είναι η μουσική. Χωρίς αυτή δε θα ήμουν ούτε ταξιδιώτης ούτε ονειροπόλος και άρα ούτε σκηνοθέτης».


STEP UP-Η ΝΕΑ ΔΙΑΣΤΑΣΗ (3-D)

Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Γιον Τσου με τους Ρικ Μάλαμπρι, Σάρνι Βίνσον, Άλισον Στόουνερ, Χάρι Σαμ Τζούνιορ, Άνταμ Τζ. Σεβάνι, Κάιλι Γκολντστάιν, Κρίστοφερ Σκοτ.

Μετά την μεγάλη εισπρακτική επιτυχία των προηγούμενων ταινιών "Step Up" και "Step Up 2, ακολούθησε το τρίτο μέρος της επιτυχημένης σειράς ταινιών. Οι ταινίες "Step Up" εντυπωσιάζουν με τις μοναδικές τους χορογραφίες, σύμφωνα με το δε3λτίο Τύπου, και φημίζονται για την ικανότητά τους να μεταφέρουν στο κοινό την ενέργεια και τον ενθουσιασμό των χορευτών, τον ερωτισμό και το πάθος της κίνησης του σώματος. Το "Step Up 3D" χρησιμοποιεί την τεχνολογία 3D για να μεταφέρει τον θεατή κυριολεκτικά στην καρδιά της δράσης, προσφέροντάς του μια πρωτόγνωρη εμπειρία χορού και μουσικής στην πιο σύγχρονή τους εκδοχή.

Υπόθεση

Ο Λιουκ είναι ένας ορφανός χορευτής που θέλει με κάθε τρόπο να διασώσει το μοναδικό σπίτι που έχει: μια εγκαταλελειμμένη νεοϋορκέζικη αποθήκη, που αποτελεί καταφύγιο για νέους χορευτές από όλο τον κόσμο. Είναι μέλος μιας χορευτικής ομάδας με την ονομασία "The House of Pirates". Για να επιβιώσει η ομάδα αυτή, θα πρέπει να επικρατήσει της αντίπαλης ομάδας, "The House of Samurai", στο διαγωνισμό World Jam Competition, όπου οι καλύτερες ομάδες στον κόσμο διαγωνίζονται για ένα σημαντικό χρηματικό έπαθλο.

Ο σκηνοθέτης

Πρώην χορευτής ο Γιόν Τσού , έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο “χρησιμοποιώντας” τις δύο αγάπες του , χορό και σκηνοθεσία .

Στη νέα ταινία, η δράση μεταφέρεται από τη Σχολή Τεχνών του Μέριλαντ της Βαλτιμόρης στην πόλη της Νέας Υόρκης. "Η πόλη έχει τόση πολλή ιστορία, τόση κουλτούρα, και άνθρωποι από όλο τον κόσμο έρχονται στη Νέα Υόρκη για να ζήσουν το όνειρό τους", τονίζει ο Τσου. "Νομίζω ότι ήταν το καλύτερο σημείο για τον ήρωά μας Μουζ να γνωρίσει κάποιους από τους καλύτερους χορευτές του κόσμου και να αναγκαστεί να πάρει αποφάσεις για τη ζωή του ως προς το τι πραγματικά θέλει. Η Νέα Υόρκη μας έδωσε την τέλεια ευκαιρία να κάνουμε γυρίσματα σε 3D."

"Όταν μας προσέγγισε ο Γιον Τσου με την ιδέα του για την τρίτη ταινία", δηλώνει η σεναριογράφος Έιμι Άντελσον, "μας είπε ότι ήταν ιδιαίτερα σημαντικό γι' αυτόν να κάνει κάτι διαφορετικό, να διατηρήσει το ρομαντικό στοιχείο των υπόλοιπων ταινιών, όμως να βγάλει τον χορό εκτός στούντιο, στον έξω κόσμο. Υπάρχουν ακόμη περισσότερα χορευτικά νούμερα απ' ό,τι στην προηγούμενη ταινία."

Τα Γυρίσματα

Μετά από εβδομάδες καθημερινών προβών, τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Μάιο του 2009. Μέσα σε 10 εβδομάδες, πραγματοποιήθηκαν γυρίσματα στο Μανχάταν και στο Μπρούκλιν. Στο Greenpoint, μια παρηκμασμένη γειτονιά του Μπρούκλιν, οι συντελεστές μεταμόρφωσαν έναν εγκαταλειμμένο εμπορικό χώρο σε σοφίτα όπου συγκεντρώνεται η χορευτική ομάδα "The House of Pirates".

Η πόλη της Νέας Υόρκης αποτέλεσε έμπνευση όχι μόνο για το κινηματογραφικό συνεργείο, αλλά και για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. "Η Νέα Υόρκη είναι τρέλα", υποστηρίζει ο Άνταμ Τζ. Σεβάνι, που υποδύεται τον Μουζ. "Δεν υπάρχει άλλο μέρος σαν κι αυτό στον κόσμο. Έχει έναν δυναμισμό- όλοι κινούνται και κάνουν κάτι. Υπάρχει ρυθμός, σαν να χορεύουν όλοι μαζί."
Μια από τις πιο αξιοσημείωτες στιγμές των γυρισμάτων ήταν οι 4 ημέρες στον αγώνα World Jam, μια "ηράκλεια" προσπάθεια που χρειάστηκε εβδομάδες προετοιμασίας για θέματα κατασκευής, φωτισμού και χορευτικών.



ΒΟΡΕΙΑ-NORTH

Νορβηγική ταινία σε σκηνοθεσία Ρουν Ντενστάντ Λάνγκλο με τους Άντερς Μπάασμο Κρίστιανσεν, Τόμι Αλμένινγκ, Μάρτε Αουνέμο.


Υπόθεση

Μετά από ένα νευρικό κλονισμό, ο Jomar, ένας αθλητής του σκι, απομονώνεται και εργάζεται ως φύλακας ενός χιονοδρομικού κέντρου. Όταν όμως μαθαίνει πως ίσως είναι ο πατέρας ενός παιδιού κάπου στα βόρεια, ξεκινά ένα παράξενο ταξίδι στη Νορβηγία πάνω σε ένα χιονοδρομικό όχημα, με μοναδική του προμήθεια... 5 λίτρα αλκοόλ. Διασχίζοντας υπέροχα τοπία, ο Jomar φαίνεται να κάνει τα πάντα για να αποφύγει να φτάσει στον προορισμό του. Στην πορεία, γνωρίζει μερικές τρυφερές και “μπερδεμένες “ψυχές, που τον βοηθούν να συνεχίσει το ταξίδι του προς την "φωτεινή πλευρά της ζωής".

Η ταινία μετρά 5 βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο FIPRESCI στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου και το στίγμα της θα λέγαμε ότι είναι μια τρυφερή και αισιόδοξη κωμωδία.

Ο σκηνοθέτης

Ο Ρούνε Ντενστάντ Λάνγκλο έχει δουλέψει ως σκηνοθέτης και παραγωγός για 10 χρόνια. Ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός παραγωγής σε ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ. Έχει σκηνοθετήσει τα ντοκιμαντέρ "Too Much Norway" και "99% Honest", που έλαβαν εγκωμιαστικά σχόλια. Το "North" αποτελεί την πρώτη του ταινία μυθοπλασίας. Και εξηγεί πως προέκυψε η ταινία σαν ιδέα:



* Το 2005 υπέστην μια κατάθλιψη που σύντομα μετατράπηκε σε φόβο και μια σειρά κρίσεων πανικού. Κάποια μέρα, πέρασα μπροστά από το παλιό αναβατόριο για σκιέρ που συνήθιζα να χρησιμοποιώ όταν ήμουν παιδί. Στάθηκα εκεί και σκέφτηκα όλους αυτούς τους περίεργους τύπους, που δούλευαν κάποτε εκεί. Ήταν πάντοτε θυμωμένοι και κατάκοποι, μπορούσες να μυρίσεις το ποτό στην ανάσα τους. Τότε ήταν που ο ήρωας της ταινίας μου, ο Jomar, πήρε "σάρκα και οστά".

* Το ταξίδι που πραγματοποιεί ο ήρωας στην ταινία είναι 1.100 χιλιόμετρα! Για να εξοικονομήσουμε χρόνο και χρήμα, έπρεπε να επικεντρώσουμε τις σκηνές των γυρισμάτων γύρω από δύο περιοχές. Γυρίσαμε όλες τις σκηνές πριν από το ταξίδι του, στην πόλη του Τροντχάιμ στο μέσο της Νορβηγίας και τις υπόλοιπες στο Τρομς Κάουντι, στα βόρεια της χώρας. Αυτή η τοποθεσία βρίσκεται περίπου 500 χιλιόμετρα βόρεια του Πολικού Κύκλου. Η ταινία γυρίστηκε τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο, που είναι οι πιο σκληροί χειμερινοί μήνες και το όλο εγχείρημα αποτέλεσε τεράστια πρόκληση για το συνεργείο.

* Ήταν δύσκολο να κινηθούμε έστω και λίγα μέτρα για τη λήψη της επόμενης σκηνής. Η καταιγίδα στη σκηνή που ο Jomar παλεύει με τον πρώην καλύτερό του φίλο είναι αληθινή και τονίζει την ένταση. Ο θεατής μπορεί να δει ότι η καταιγίδα σταματά μόλις μεταφερόμαστε στην επόμενη σκηνή. Είχαμε διάφορα "θαύματα" όσον αφορά στον καιρό. Η σκηνή που ο Jomar οδηγεί το χιονοδρομικό όχημα στο Τροντχάιμ γυρίστηκε μέσα στη νύχτα και 2 ώρες πριν την έναρξη των γυρισμάτων δεν υπήρχε ούτε μια νιφάδα χιονιού στον δρόμο.

*Πολλές από τις εξωτερικές σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν σε στρατιωτικά εδάφη. Τα μικρά σπιτάκια όπου ο Jomar αντιμετωπίζει μια ομάδα στρατιωτών αποτελούν το πραγματικό μέρος όπου εξασκούνται οι στρατιώτες προτού πάνε στο Αφγανιστάν.


Ο πρωταγωνιστής

Ο Άντερς Μπάασμο Κρίστιανσεν γεννήθηκε το 1976 στη Νορβηγία. Αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Τεχνών το 2000 και από τότε έχει κάνει πολλές δουλειές σε θέατρο και κινηματογράφο. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στα Amanda Awards (Νορβηγικά Κινηματογραφικά Βραβεία) το 2004 για τον ρόλο του στο φιλμ "Buddy". Στη χώρα του θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κινηματογραφικούς αστέρες και έχει αμέτρητους θαυμαστές.



ΤΕΥΧΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ-THE SEPTEMBER ISSUE

Αμερικάνικη ταινία , για την ακρίβεια ντοκιμαντέρ με θέμα τον λαμπερό κόσμο της μόδας και τη θρυλική αρχισυντάκτρια της VOGUE Άννα Γουίντουρ . Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο βραβευμένος Ρ. Τζ. Κάτλερ , δημιουργός του άλλου πετυχημένου ντοκιμαντέρ THE WAR ROOM, αυτή τη φορά μας μεταφέρει απο την αίθουσα πολέμου , στον κόσμο της μόδας με πρωταγωνίστρια την Άννα Γουίντουρ , που επηρεάζει σημαντικά τα τεκταινόμενα στο χώρο αυτό . Γιατί , όπως χαρακτηριστικά λέγεται αν εκείνη δεν πει ότι αυτό ή εκείνο είναι στη μόδα , έχει χαθεί ... Στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ το φθινοπωρινό τεύχος Σεπτεμβρίου 2007 , το μεγαλύτερο που εκδόθηκε ποτέ στην ιστορία , καθώς ζύγιζε ...5 κιλά , είχε ...840 σελίδες και έκανε ιστορικά υψηλά κυκλοφορίας , επηρεάζοντας την παγκόσμια βιομηχανία της μόδας με τζίρους που αγγίζουν τα μυθικά ποσά των 300 δισ δολλαρίων.

Πρωταγωνίστρια και πάλι η Άννα Γουίντουρ - η γυναίκα που ενέπνευσε τον χαρακτήρα της Μέριλ Στριπ στην ταινία «Ο Διάβολος Φοράει Prada»και η κάμερα την ακολουθεί σε κάθε της βήμα καθώς προετοίμαζε το τεύχος του Σεπτεμβρίου 2007, του μεγαλύτερου τεύχους στην εκδοτική ιστορία.

Η Άνα Γουίντουρ, για είκοσι χρόνια είναι η πιο ισχυρή προσωπικότητα στο χώρο της μόδας.Με σήμα κατατεθέν της το κοντό μαλλί και τα γυαλιά ηλίου δεν έχει επιτρέψει ποτέ σε κανέναν να εξετάσει εξονυχιστικά την εσωτερική λειτουργία του περιοδικού της. Ο σκηνοθέτης Ρ. Τζ. Κάτλερ στη νέα του ταινία ΤΕΥΧΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ , είχε την απόλυτη πρόσβαση και ελευθερία σε όλη τη λειτουργία του περιοδικού και ο φακός του εστιάζει στον Αύγουστο , όπου ένας αριθμός - ρεκόρ ανθρώπων αδημονούν να πάρουν στα χέρια τους το τεύχος Σεπτεμβρίου του Vogue.
Μια ενδόμυχη, αστεία και απρόσμενη ματιά πάνω στην Άννα Γουίντουρ και την ομάδα συντακτών της καθώς δημιουργούν την must Βίβλο της μόδας, ενώ ο Κάτλερ διερευνά την ανέγγιχτη αίγλη του Vogue αποκαλύπτοντας τους εξαιρετικά παθιασμένους ανθρώπους που δουλεύουν γι αυτό

Μας οδηγεί στα παρασκήνια της Εβδομάδας Μόδας, στην Ευρώπη, σε γυρίσματα, φωτογραφήσεις και επαναφωτογραφήσεις καθώς και σε συνεδριάσεις κεκλεισμένων των θυρών, που μαρτυρούν μια επίπονη, διασκεδαστική και μερικές φορές συναισθηματικά φορτισμένη διαδικασία.

Με το μάτι στην τωρινή ετήσια θύελλα της μόδας, επικεντρώνεται στη σχέση δύο δεκαετιών, μεταξύ της Γουίντουρ και της Γκρέις Κόντιγκτον, της απαράμιλλης διευθύντριας δημιουργικού και ιδιοφυΐας μόδας.



ΜΑΡΜΑΝΤΙΟΥΚ- MARMADUKE

Ο αγαπημένος σκύλος Marmaduke, γνωστός από το ομώνυμο κόμικ του Μπραντ Άντερσον, το οποίο διαβάζουν φανατικά μικροί και μεγάλοι στην εφημερίδα όπου συμπεριλαμβάνεται από το 1954 μέχρι σήμερα, έρχεται επιτέλους και στην μεγάλη οθόνη. Την κινηματογραφική περιπέτεια του δανέζικου μολοσσού σκηνοθετεί ο Τομ Ντέι ("Shanghai Noon"), ενώ τη φωνή τους δανείζουν οι Όουεν Ουίλσον ("Marley & Me"), Κίφερ Σάδερλαντ ("24") και η Φέργκι των "Black Eyed Peas".

Η ταινία , κωμωδία , οικογενειακή είναι αμερικανικής παραγωγής και η υπόθεση της, η ζωή ενός δανέζικου μολοσσού , η αγάπη του για την οικογένεια που τον έχει, η φιλία του με τον Κάρλος το γάτο και η “συμμορία” των άλλων σκυλιών.


Υπόθεση: Ο μεγαλόσωμος σκύλος Μάρμαντιουκ περνά τον χρόνο του στο Orange County της Καλιφόρνια μαζί με την οικογένεια που τον φροντίζει. Θα διαπιστώσει όμως ότι το να συνυπάρχει με τους τετράποδους φίλους του δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο για έναν σκύλο τέτοιων διαστάσεων.
Ο γνωστός κωμικός Όουεν Ουίλσον δανείζει τη φωνή του στον Μάρμαντιουκ , ενώ ένας άλλος πετυχημένος κωμικός και παρουσιαστής talk show, ο Τζορτζ Λόπεζ, δανείζει τη φωνή του στον γάτο Κάρλος, που είναι ο πιστός φίλος του Μάρμαντιουκ. Σχεδόν πριν 2 χρόνια είχε κάνει κάτι ανάλογο, αφού στην ταινία "Beverly Hills Chihuahua" ήταν η "φωνή" του σκύλου Πάπι.

Η απρόσμενη φιλία ανάμεσα στον Μάρμαντιουκ και στον Κάρλος προκαλεί απίστευτο γέλιο και κωμικές στιγμές, που αγγίζουν όλη την οικογένεια. Σύμφωνα με τον Λόπεζ, "μου άρεσε η σχέση τους. Πολλοί νομίζουν ότι οι γάτες και οι σκύλοι δεν συνυπάρχουν, όμως αυτοί οι δύο είναι σαν αδέρφια. Ο Κάρλος είναι πάντα στο πλευρό του Μάρμαντιουκ, για να τον βοηθήσει και στα πιο τρελά του σχέδια".

Τα τρελά σχέδια του Μάρμαντιουκ περιλαμβάνουν την προσπάθειά του να βοηθήσει την οικογένεια που τον φροντίζει να επιβιώσει στη νέα της γειτονιά, στο Orange County. Όμως τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα γι' αυτόν. Το πάρκο της περιοχής είναι σαν ένα "Λύκειο για σκύλους". Όπως συμβαίνει και στα σχολεία των ανθρώπων, το πάρκο αυτό είναι γεμάτο από κλίκες: τους "Jocks"- σκυλιά που τους αρέσει να κυνηγάνε τα φρίσμπις και να την "πέφτουν" σε κόκερς-, τους "Drama Geeks", που τους αρέσει να τραβούν την προσοχή με το σκέρτσο τους, τους "Juvenile Delinquents"- μια άγρια ομάδα σκυλιών που περιφέρεται άσκοπα-, τους "Mutts", ανάμεικτη ράτσα σκύλων και τους "Pedigrees", πλούσια και κακομαθημένα σκυλιά.



ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ -DANCER IN THE DARK


Πρόκειται για επανέκδοση της ταινίας του Λαρς Φον Τρίερ το 2000 με τους Μπιόρκ, Κατρίν Ντενέβ, Ντέιβιντ Μόρς, Πίτερ Στορμάρ, Τζόελ Γκρέι, Κάρα Σειμουρ.

Αν και η συνεργασία του Lars von Trier με την γνωστή τραγουδίστρια Bjork, ήταν δύσκολη , όπως έχει πεί ο ίδιος , η Bjork απέσπασε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στις Κάννες και η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα.

Υπόθεση

Βρισκόμαστε στο 1964. Η Selma (Bjork) είναι μια Τσέχα μετανάστης, και ανύπανδρη μητέρα σε μια αγροτική περιοχή των ΗΠΑ. Η διέξοδος από τα προβλήματά της είναι τα μιούζικαλ. Ειδικά τα παλιά κλασσικά του Hollywood με τα μεγάλα μπαλέτα και την εκπληκτική μουσική. Η Selma όμως κρύβει ένα μεγάλο μυστικό. Υποφέρει από μια ασθένεια που σταδιακά της καταστρέφει την όραση. Είναι καταδικασμένη να τυφλωθεί. Καλύτερη της φίλη είναι η σύντροφός της στην δουλειά, Kathy (στον ρόλο η πάντα σαγηνευτική Catherine Deneuve). Ενώ ρόλο στην συναισθηματική ζωή της ηρωίδας διεκδικεί και ο Jeff, ένας αφελής χωρικός.

Παρόλα αυτά η Semla δεν το βάζει κάτω και καταφεύγει σε ένα σωρό επικίνδυνες πονηρίες για να κρατήσει τη δουλειά της στο εργοστάσιο, χωρίς να καταλάβουν ότι τυφλώνεται. Το λυπηρό είναι ότι ο γιος της Gene είναι επίσης καταδικασμένος να υποφέρει από την ίδια ασθένεια και κινδυνεύει να τυφλωθεί κι αυτός . Εκτός αν η μητέρα του καταφέρει να συγκεντρώσει ένα μεγάλο ποσό για να υποβληθεί σε εγχείριση. Όταν όμως ένας απεγνωσμένος γείτονας κατηγορεί την Selma ότι του έκλεψε τις οικονομίες του τότε τα πράγματα παίρνουν δραματική τροπή.
Η Selma κατηγορείται για φόνο και καταδικάζεται σε θάνατο, απόφαση που αποδέχεται μοιρολατρικά, μια και τα χρήματα που απαιτούνται για την αναθεώρηση της δίκης προορίζονται για το παιδί της.


Πηγή
http://culture.ana-mpa.gr/view5.php?id=10145
Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπές : Ο "παράδεισος" της Ακρόπολης

Τα πουλιά και τα σπάνια φυτά πέριξ του ιερού βράχου


"Η Ακρόπολη δεν είναι μόνο ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού. Είναι και ένα πολύ σημαντικό μνημείο της φύσης. Η περιοχή της Ακρόπολης είναι ένας παράδεισος επί της γης". Αυτά είναι τα λόγια του βιολόγου Γρηγόρη Τσούνη, ο οποίος ασχολείται εδώ και χρόνια με την βιοποικιλότητα της Ακρόπολης και μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για αυτόν τον παράδεισο. Η βόλτα στις περιοχές γύρω από την Ακρόπολη, στου Φιλοπάππου, στην Αρχαία Αγορά, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στους στύλους του Ολυμπίου Διός, ακόμα και στην Πλάκα, εκτός από ένας μοναδικός περίπατος για κάθε επισκέπτη, είναι και μία περιπλάνηση μέσα σε ένα μεγάλο και πλούσιο
οικοσύστημα, στο οποίο ζουν σπάνια φυτά και ζώα.


Πανίδα - Η κουκουβάγια, τα γεράκια και το "κροκοδειλάκι"

Εκτός από την κουκουβάγια, που από την αρχαιότητα ζει στην Ακρόπολη, είναι το σύμβολο της θεάς Αθηνάς και ταυτόσημη με τη σοφία και τον πλούτο, μόνιμοι κάτοικοι Ακροπόλεως είναι και ένα πλήθος άλλων ζώων. Τα πιο σπάνια από τα ζώα που απαντώνται είναι: αρπακτικά, όπως τα τρία ζευγάρια βραχοκιρκίνεζου, ένα είδος γερακιού, που φωλιάζει πάνω στον ιερό βράχο, σταχτάρες, γαλαζοκότσιφες, που το κελάηδημά τους μοιάζει με τον ήχο του φλάουτου, δενδρογαλιές και το "κροκοδειλάκι" της Ακρόπολης, ένα σαυράκι που μάλλον έχει μεταφερθεί εκεί από κάποιο νησί του Ιονίου ή του Αιγαίου μαζί με τα μάρμαρα που χρησιμοποιούνται για τις αναστηλώσεις. Συχνότερα, δε, κάνουν την εμφάνισή τους πεταλούδες και έντομα, χερσοχελώνες, πρασινόσαυρες και μικρονυχτερίδες που φωλιάζουν μέσα σε μικρές σπηλιές του ιερού βράχου, αγριοπερίστερα, η δεκαοχτούρα, ο μαυροτσιροβάκος, ο κότσυφας, ο γαλαζοκότσυφας, η καρδερίνα και ο σπουργίτης.

Το χειμώνα "επισκέπτονται" την Ακρόπολη η ποντικοβαρβακίνα, το ξεφτέρι, ο πετρίτης και η τυτώ, η σταχτοσουσουράδα, η λευκοσουσουράδα, ο τρυποφράχτης, ο φυλλοσκόπος, ο καρβουνιάρης, ο κοκκινολαίμης, η τσίχλα, η γαλαζοπαπαδίτσα, το σιρλοτσίχλονο, το ψαρόνι και οι σπίνοι. Ενώ την άνοιξη καταφθάνουν τα αποδημητικά σταβλοχελίδονα και σπιτοχελίδονα που φωλιάζουν στην Πλάκα, περιοχή στην οποία απαντώνται οι περισσότερες χελιδονοφωλιές ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στην Ευρώπη. Ακόμα, την άνοιξη μπορεί να ακούσει κανείς και το μελωδικό κελάηδημα των αηδονιών και το νυχτερινό κάλεσμα του γκιώνη. Άλλοι εκλεκτοί επισκέπτες της Ακρόπολης είναι ο μυγοχάφτης, οι παπαδίτσες, η καρδερίνα, ο φλώρος, η καρακάξα, και ο μαυροτσιροβάκος. Όλα αυτά συνθέτουν την παραδεισένια πολιτεία των ζώων της Ακρόπολης, χαρίζοντας στον επισκέπτη μία μοναδική εμπειρία.

Ο κ. Τσούνης συνεργάζεται με μία ομάδα ανθρώπων που έχουν εκτιμήσει τη σημαντικότητα της βιοποικιλότητας της Ακρόπολης και έχουν αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για την προστασία της. Ο ίδιος λέει: "Βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία με τον έφορο της Α' εφορίας αρχαιοτήτων, κ. Αλέξανδρο Μάντη, και τις αρχαιολόγους Σοφία Μοσχονησιώτη, Έφη Κασάπογλου και Αμαλία Γιαννακοπούλου και ήδη έχουν γίνει αρκετά. Βάλαμε 50 τεχνητές φωλιές και ταΐστρες γύρω από την Ακρόπολη για τις κουκουβάγιες, για τα κοτσύφια, τις παπαδίτσες, τους κοκκινολαίμιδες. Αρκετές φωλιές φιλοξενούν ήδη πουλιά και του χρόνου θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Με τον καινούριο χρόνο, σκοπεύουμε να βάλουμε φωλιές και ταΐστρες και για τα γεράκια".

Χλωρίδα- Η μοναδική Micromeria Acropolitana

Στον περίπατο στην Ακρόπολη, κάποιος θα βρει μαργαρίτες, μολόχες, παπαρούνες, στερνμπεργκιές, πεντάνευρα, χαμομήλια, περδικάκια, κάππαρες και βρωμούσες, αλλά και την μοναδική Μικρομέρια Ακροπολιτάνα (micromeria acropolitana). "Πρόκειται για ένα φυτό που φύεται στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και πουθενά αλλού στον κόσμο και προϋπάρχει του Παρθενώνα" αναφέρει με υπερηφάνεια ο κ. Τσούνης, που ανακάλυψε, ύστερα από περισσότερα από 100 χρόνια, ξανά την ύπαρξή του. Το εν λόγω φυτό είχαν πρώτοι ανακαλύψει δύο Γάλλοι βοτανολόγοι, το 1906, και από εκεί και μετά χάθηκε. Το 2006, ο κ. Τσούνης κάνοντας μία βόλτα στον αρχαιολογικό χώρο, με τον εικοσιενός ετών σήμερα γιο του Λάμπρο που τον ακολουθεί κατά πόδας, βρήκαν αυτό το σπάνιο φυτό. Πέρυσι, ήρθαν σε επαφή με την καθηγήτρια Κιτ Ταν, του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, η οποία αναγνώρισε το φυτό. Η ίδια ήρθε αργότερα στην Αθήνα και επιβεβαίωσε ότι πρόκειται γι’ αυτό το σπάνιο είδος που φύεται αποκλειστικά και μόνο στην Ακρόπολη.

"Αυτό που κρίνουμε απαραίτητο είναι να προστατευτεί αυτό το φυτό. Γίνονται μεγάλες προσπάθειες από εμάς για να προστατέψουμε το φυτό και να κάνουμε και άλλες ενέργειες. Θα βγούνε ενημερωτικά φυλλάδια, αφίσες, βιβλία, ενημερωτικές πινακίδες για την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, ενώ είναι στα σχέδια να γίνουν κάποιοι βιολογικοί κήποι με αρωματικά φυτά, στους ελεύθερους χώρους γύρω από το θέατρο του Διονύσου, οι οποίοι θα είναι πλήρως προσβάσιμοι και για τα άτομα με αναπηρία" επεσήμανε ο κ. Τσούνης.

Πώς εξηγείται, όμως, το γεγονός ότι υπάρχει τόσο σημαντική βιοποικιλότητα στην Ακρόπολη; "Γενικά, οι αρχαιολογικοί χώροι είναι χώροι μεγάλης βιοποικιλότητας. Το γεγονός ότι τα φυτά και τα ζώα βρίσκονται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης σημαίνει ότι είναι διασφαλισμένα κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Είναι καθαρός ο χώρος, δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα, δεν υπάρχουν κυνηγοί. Είναι μέσα στην πόλη, άρα είναι πιο ζεστά τον χειμώνα. Τα πουλιά φεύγουν από τον χώρο της Ακρόπολης και φωλιάζουν στα μπαλκόνια και τις ταράτσες των γύρω σπιτιών, για παράδειγμα. Επίσης, η πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου βοήθησε πάρα πολύ", εξήγησε ο κ. Τσούνης. Καταλήγοντας, εξέφρασε την επιθυμία για απτή συνδρομή στο έργο του, λέγοντας: "Η θέληση για προσφορά είναι δεδομένη, ωστόσο αυτό που χρειάζεται να γίνει στο μέλλον είναι να βρεθούν κάποιοι χορηγοί που θα μας συνδράμουν σε αυτό το έργο, έτσι ώστε να αγοραστούν κάμερες, που θα βοηθήσουν, όχι μόνο να προστατευθεί το φυτό, αλλά και ο ίδιος ο χώρος της Ακρόπολης".

Ο Γρηγόρης Τσούνης είναι υπεύθυνος του ηλεκτρονικού περιοδικού www.greenapple.gr.

Πηγή
http://culture.ana-mpa.gr/view1.php?id=10158
Διαβάστε περισσότερα...

Armin van Buuren - A State of Trance 472

Armin van Buuren presents - A State of Trance Episode Asot 472 - 02.09.2010

01. Sneijder – Away From Here (Arty Remix) [Vandit Digital]
02. First State feat. Relyk – Cross [ Read More ... ]The Line [Black Hole]
03. ID
04. Yuri Kane feat. Melissa Loretta – Daylight [Flashover/Premier]

05. ID
06. Ross Anderson & Shaun Gregory – Foundation (Maor Levi Weekend Mix) [Vision Control]
07. Cressida & Reminder – Lucid (Juicy Mix) [Afterglow]
08. Leon Bolier & Joint Operation Centre – Off Road [Streamlined] – taken from Leon’s album “Phantasma”
09. Roger Shah & Signum – Ancient World (Remix) [Magic Island]
10. ID
11. Snatt & Vix vs. In Progress – Sunride (Ronski Speed Remix) [Coldharbour] [Tune Of The Week]
12. Maor Levi feat. Ashley Tomberlin – Chasing Love (Club Mix) [Anjunabeats]
13. Shogun feat. Emma Lock – Run To My Rescue [S107]
14. Mr. Pit – Sky Traffic [Coldharbour]
15. Bartlett Bros. feat. Andrea Faustinelli – Artika (M.I.K.E.’s Progressiva Remix) [Black Hole]
16. Arnej – The Day Will Come (Sied van Riel Remix) [Armind]
17. ID
18. Vast Vision feat. Fisher – Behind Your Smile (Suncatcher Remix) [Enhanced] [Future Favorite]
19. Jorn van Deynhoven & Manuel Le Saux – Nardo [A State Of Trance]
20. Bryan Kearney – Goosebumps [Subculture]
21. Leon Bolier – I Close My Eyes [Streamlined] – taken from Leon’s album “Phantasna”
22. PPK vs. Bobina – Ressurection (Rework)
23. Plastic Boy – Silver Bath [Bonzai] [ASOT Radio Classic]

Πηγή
http://www.youclubvideo.com/audio/133099/armin-van-buuren-presents-a-state-of-trance-episode-asot-472-02-09-2010
Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΥΘΜΕΝΟ.

Ενα από τα τελευταία μέτρα της κυβέρνησης, είναι η απαγόρευση του τσιγάρου στούς δημόσιους χώρους και καταστήματα.

Είναι αυτοί που ΟΛΑ τα προηγούμενα χρόνια, μας έκαναν πλήση εγκεφάλου μέσα από τα κανάλια να καπνίζουμε.

Θα θυμίσω οτι ακόμα και στίς Ελληνικές ταινίες, είχαν σε ΠΡΩΤΗ ΘΕΑ το τσιγάρο που άναβαν ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ οι πρωταγώνιστες.

Τώρα θυμήθηκαν οτι το τσιγάρο βλάπτει.

Τωρα ενδιαφέρονται για την υγεία μας.


Γι αυτό φρόντισαν να ακριβήνουν τα τρόφιμα.

Γι αυτό ανέβασαν το ΦΠΑ.

Γι αυτό μείωσαν τους μισθούς....Τι.. Να έχετε πολλά και να αγοράζεται τσιγάρα?

Γι αυτό φρόντισαν να ανεβάσουν το ποσοστό των ανέργων.

Γι αυτό ανέβασαν τις τιμές των φαρμάκων.

Γι αυτό ανέβασαν το όριο της συνταξιοδότησης..... Αμα δεν καπνιζετε ζήτε περισσότερα χρόνια, αρα μπορούμε να ανεβάσουμε τα χρόνια εργασιας.

Γι αυτό αφήνουν ελεύθερα τα ναρκωτικά...... Θα είναι η επόμενη διαφήμιση για να το μάθουν όλοι. Το δείχνουν άλλωστε και διάφορες προοδευτικές "σειρές" στην τηλεώραση.

Γι αυτό κοιτάνε να σας βάζουν μεγάλες αυξήσεις και φόρους, ώστε να μήν σας φτάνουν να παιρνετε τσιγάρα. κ.λ.π κ.λ.π.

Τώρα το δικαίωμα στην ελευθερία επιλογής μπορούμε να το καταργήσουμε σαν όλα τα άλλα.

Τι δηλαδή...Εχετε δικαίωμα να καπνίζετε; Εμείς αποφασίζουμε και διατάζουμε. Εσείς έχετε ΜΟΝΟ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.

ΟΤΙ ΣΑΣ ΛΕΜΕ ΕΜΕΙΣ.

Φυσικά ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΩΜΑΣΤΕ.

ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ.

Πηγή
http://analytakis.capitalblogs.gr/listArticles.asp
Διαβάστε περισσότερα...

Διακοπές : ΚΥΚΛΑΔΕΣ: ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ "ΚΡΥΦΕΣ" ΑΜΜΟΥΔΙΕΣ

Η αναζήτηση της γαλήνης αποτελεί πρόκληση και επιδίωξη ταυτόχρονα. Το καλοκαίρι, στις όμορφες αμμουδιές των κυκλαδικών νήσων παρατηρείται αθρόα προσέλευση κόσμου. Γεγονός που φαινομενικά καθιστά από μάταιη έως απέλπιδα κάθε προσπάθεια για ηρεμία και χαλάρωση. Φαινομενικά πάντα. Γιατί στην πράξη, αποδεικνύεται το αντίθετο. Γνωρίστε τις πιο «κρυφές» παραλίες των Κυκλάδων και απολαύστε στιγμές πλήρους απομόνωσης και απέραντης ησυχίας…


ΑΜΟΡΓΟΣ – ΓΡΑΜΠΟΥΣΣΑ

Πώς θα πάτε:

Αποβιβάζεστε στα Κατάπολα. Κατευθύνεστε νότια με προορισμό τον όρμο της Καλοταρίτισσας. Τα λεωφορεία κάνουν στάση στην Αγία Παρασκευή. Από εκεί, περπατώντας η απόσταση είναι σχετικά μικρή. Στο μικρό λιμανάκι που θα συναντήσετε, υπάρχουν καραβάκια που σας συνδέουν με το ερημικό νησάκι της Γραμπούσσας.

Το καλοκαίρι, οι καπετάνιοι πραγματοποιούν συχνά δρομολόγια – ανά δίωρο περίπου – έως τις έξι το απόγευμα. Εάν ξεχαστείτε, να είστε προετοιμασμένοι για διανυκτέρευση στην ύπαιθρο, παρέα με τους άγριους λαγούς, τους μοναδικούς κατοίκους του νησιού…

Τι θα συναντήσετε:

Πέραν της «αυτοσχέδιας» αποβάθρας για την προσάραξη των καϊκιών, ένα ξωκλήσι αποτελεί τη μοναδική ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση. Προμηθευτείτε ομπρέλα και πετσέτες και απολαύστε τα δροσερά, πεντακάθαρα αιγαιοπελαγίτικα νερά με την ησυχία σας…



ΑΝΔΡΟΣ – ΠΙΣΩ ΓΙΑΛΙΑ

Πώς θα πάτε:

Από το Γαύριο, το λιμάνι της Άνδρου, θα κατευθυνθείτε νοτιοανατολικά προς τη Χώρα, η οποία απέχει 31 χιλιόμετρα. Στη συνέχεια, στο δρόμο προς το γραφικό χωριό Στενιές – περίπου 8 χιλιόμετρα από τη Χώρα – θα βρείτε την οργανωμένη ακτή Γιάλια.

Εκεί, μπορείτε να σταθμεύσετε. Ο δρόμος συνεχίζει ανηφορικά προς τις Στενιές. Ανάμεσα στα δένδρα, υπάρχει μονοπάτι με σκαλοπάτια που οδηγεί στην πίσω μεριά του λόφου. Περίπου πέντε λεπτά περπάτημα αρκούν για να φτάσετε στα Πίσω Γιάλια.

Εναλλακτικά, μπορείτε να επισκεφθείτε τα Πίσω Γιάλια κολυμπώντας. Κάνετε τη βουτιά σας στα Γιάλια και κινήστε παράλληλα με την ακτή. Περνάτε πίσω από τα βράχια που εκτείνονται στα αριστερά σας και έπειτα από περίπου 15 λεπτά – έχοντας διατηρήσει αργό πλην σταθερό ρυθμό – βγαίνετε στην παραλία.

Τι θα συναντήσετε:

«Κρυστάλλινα» νερά και λιγοστό κόσμο. Με λίγα λόγια, ότι χρειάζεται για να ηρεμήσετε και να χαλαρώσετε. Η απάνεμη παραλία δεν έχει την παραμικρή οργάνωση. Για αυτό, καλείστε να φέρετε μαζί την ομπρέλα σας καθώς ο ήλιος δεν… αστειεύεται.





ΝΑΞΟΣ – ΜΟΥΤΣΟΥΝΑ

Πώς θα πάτε:

Αναχωρώντας από τη Χώρα κατευθύνεστε προς τη γραφική Απείρανθο, γνωστή στους ντόπιους και ως Απεράθου. Ο δρόμος περάνει από μικρά χωριουδάκια και καταλήγει στα παράλια όπου βρίσκεται το λιμανάκι της Μουτσούνας. Απαιτούνται περίπου 40 με 45 λεπτά για να διανυθεί οδικώς η απόσταση Χώρας – Μουτσούνας.

Τι θα συναντήσετε:

Παραδοσιακά εδέσματα και απεριόριστη ησυχία. Στη Μουτσούνα και τις πολλές μικρές αμμουδιές που εκτείνονται γύρω της, ο χρόνος κυλάει αργά. Από πλευράς υποδομών, στο λιμανάκι της Μουτσούνας υπάρχουν καφενεία και ταβέρνες.



ΤΖΙΑ – ΣΠΑΘΙ

Πώς θα πάτε:

Ανατολικά της Κορησσίας – όπως λέγεται το λιμάνι του νησιού, γνωστό και ως Λιβάδι – στην άλλη πλευρά του νησιού, συναντάμε έπειτα από 17 χιλιόμετρα τον όρμο Σπαθί.

Τι θα συναντήσετε:

Η παραλία είναι αβαθής και αμμουδερή. Παρά τους διαρκώς αυξανόμενους ρυθμούς ανάπτυξης του νησιού, το Σπαθί παραμένει σχετικά απόμερο και ήσυχο. Το μοναδικό ταβερνάκι που υπάρχει εξυπηρετεί τους λάτρεις της απομόνωσης…

Κείμενο: Γιάννης - Αλέξανδρος Ιωαννίδης

Πηγή
http://walking-greece.ana-mpa.gr/articleview2.php?id=11204
Διαβάστε περισσότερα...

Το γράμμα ενός πιλότου

Το γράμμα ενός πιλότου της πολεμικής αεροπορίας. Μετά την περικοπή του πτητικού επιδόματος και τη λάσπη που δέχτηκαν από μερικούς δημοσιογράφους ότι δήθεν απείχαν από τα επιχειρησιακή τους καθήκοντα. Ότι σε περίπτωση σύρραξης θα ζητούσαν χρήματα για να πολεμήσουν.
Από την εκπομπή "Αθέατος Κόσμος" του Κ. Χαρδαβέλα στις 18-05-2010




Πηγή
http://enneaetifotos.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα...

Ερχεται η Απόλυτη Οικονομική Κατάρρευση

Ο κόσμος οδηγείται πρός την απόλυτη οικονομική κατάρρευση με πολύ μεγάλη κοινωνική αναταραχή και ξέσπασμα ταξικού πολέμου, αναφέρει ένας διάσημος Αμερικανός οικονομικός αναλυτής.Τι κάνουν με τα προγράμματα λιτότητας; Διασώζουν τις τράπεζες και βάζουν τους ανθρώπους να πληρώνουν για αυτό. Οι λαοί δεν το θέλουν αυτόΜία από τις καλές επιχειρήσεις που μπορεί κανένας να ξεκινήσει τώρα είναι βιομηχανία που να κατασκευάζει κρεμάλες και γκιλοτίνες.
Κατάρρευση της μεσαίας τάξης σημαίνει ότι δεν υπάρχει καύσιμο για την ανάκαμψη .. Η αμερικανική οικονομική ανάκαμψη κατά τα τελευταία τρίμηνα είναι κάτι περισσότερο από μια "συγκάλυψη" και ο κόσμος οδηγείται πρός μία απόλυτη οικονομική κατάρρευση με πολύ μεγάλη κοινωνική αναταραχή και ξέσπασμα ταξικού πολέμου, αναφέρει ένας διάσημος Αμερικανός οικονομικός αναλυτής.

Ο Gerald Celente, επικεφαλής του Trends Research Institute, είπε την εβδομάδα που πέρασε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος δεύτερης ύφεσης της μορφής της διπλής ύφεσης (W) της παγκόσμιας οικονομίας,απλά "επειδή η πρώτη" ύφεση "ποτέ δεν τελείωσε.

"Δεν υπάρχει η θεωρούμενη διπλή ύφεση τύπου W υποστήριξε ο Celente. "Οδηγούμαστε στην απόλυτη οικονομική κατάρρευση. Δεν υπάρχει διέξοδος από αυτό χωρίς χτίσιμο από την αρχή της παραγωγικής ικανότητας της κοινωνίας. Το χρήμα που εκτυπώνεται δεν μπορεί να μας βγάλει απο αυτό το αδιέξοδο.

Ο Celente, ο οποίος είναι γνωστός για την πρόβλεψη του κραχ των χρηματιστηρίων το 1987 , για την πρόβλεψη της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και την προαναγγελία της κρίσης των ενυπόθηκων δανείων subprime των τελευταίων ετών, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και άλλες αναπτυγμένες χώρες θα πρέπει να περιμένουν να δούν να εξελίσεται το είδος της κοινωνικής αναταραχής που ο κόσμος είδε να αρχίζει την άνοιξη φέτος στην Ελλάδα,όταν ξεκίνησαν τόσο οι κυβερνητικές προσπάθειες κάλυψης της κατάρρευσης της οικονομίας της χωρίς επιτυχία, όσο και η νομοθέτηση μέτρων λιτότητας για τους απλούς πολίτες προκειμένου να κλείσουν οι τρύπες του προϋπολογισμού.


"Θα δούμε τις ίδιες καταστάσεις σε όλο τον κόσμο," είπε ο Celente. "Τι κάνουν με τα προγράμματα λιτότητας; Διασώζουν τις τράπεζες και βάζουν τους ανθρώπους να πληρώνουν για αυτό. Οι λαοί δεν το θέλουν αυτό."

Ο Celente επεσήμανε τις ταραχές που έλαβαν χώρα την περασμένη εβδομάδα στην Ατλάντα, όταν 30.000 άτομα εμφανίστηκαν προκειμένου να δηλώσουν συμμετοχή σε μια λίστα αναμονής για απόκτηση κατοικίας,λέγοντας ότι τα γεγονότα αυτά αποτελούν προάγγελο του τι πρόκειται να επακολουθήσει..

Υποστήριξε επίσης ότι ο τρόπος που μετράται η ανεργία σήμερα αποκρύπτει την πολύ μεγαλύτερη κρίση της ανεργίας που υπάρχει, επειδή "όταν το όνομά σου αφαιρείται από τα οικεία μητρώα ανεργίας, δεν θεωρείσαι πλέον άνεργος."

Ο Celente είπε ότι αν το σημερινό ποσοστό ανεργίας μετρηθεί όπως μετρήθηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης θα ήταν περίπου 17,5 τοις εκατό στίς ΗΠΑ. Και ότι αναμένει ο αριθμός αυτός να ανέλθει σε περίπου 22 τοις εκατό κατά τα επόμενα έτη.

«Μία από τις καλές επιχειρήσεις που μπορεί κανένας να ξεκινήσει τώρα είναι βιομηχανία που να κατασκευάζει κρεμάλες και γκιλοτίνες τόνισε ο Celente επεξηγόντας ότι υπάρχει εγκεφαλικός πυρετός που συνεχίζεται αδιάκοπα σε αυτούς που οδήγησαν τα πράγματα έως εδώ.Οι πολίτες είναι πραγματικά σε απόγνωση και οργισμένοι..

Ο Celente ισχυρίστηκε ότι οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για μια οικονομική ανάκαμψη απλώς δεν υπάρχουν. «Ας πάμε πίσω στη δεκαετία του 1990. Είμαστε τότε σε μια συνηθισμένη για το οικονομικό σύστημα περίοδο ύφεσης.Τι μας έβγαλε από εκείνη την ύφεση; Το Internet. Δεν ήταν μια πολιτική της κυβέρνησης.Και βέβαια το Internet δεν εφευρέθηκε τότε από τον ο Αλ Γκορ..

Αλλά σήμερα, υποστήριξε ο Celente,δεν υπάρχουν αναπτυσόμενες βιομηχανίες που να είναι σε θέση να ωθήσουν προς μία οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη. Και η μεσαία τάξη των ΗΠΑ μπορεί να μην έχει τις κατάλληλες δεξιότητες για να αντιμετωπίσει την πρόκληση.

«Σε μια χώρα που οι κάτοικοι κάποτε ήταν έμποροι που πωλούσαν τα προιόντα της παραγωγής της, τεχνίτες που παρήγαγαν τα προιόντα αυτά και εργαζόμενοι στην παραγωγική βιομηχανία που κάλυπτε τις ανάγκες της χώρας και εξήγαγε στο εξωτερικό, μεταβλήθηκαν για να γίνουν υπάλληλοι και ταμίες," είπε ο Celente. «Πρέπει να φέρουμε την βιομηχανική παραγωγή πίσω στην Αμερική."

Ο Celente συμφώνησε με τις απόψεις φιλοξενουμένων του στο πρόγραμμα Tech Ticker ότι η πράσινη οικονομία, η οποία επιδιώκει να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα με εναλλακτικές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσει μια πορεια μιάς κάποιας οικονομικής ανάκαμψης, αλλά είπε ότι ο χειρισμός της διοίκησης του Ομπάμα για το θέμα ήταν λανθασμένος.

Ο Celente επεσήμανε ότι οι ΗΠΑ έχουν δεσμευσει 54 δισεκατομμύρια δολάρια για το πρόγραμμα επέκτασης της πυρηνικής ενέργειας και η κυβέρνηση έχει επίσης δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα "καθαρού άνθρακα".Τα δυο αυτά προγράμματα όμως δεν βλέπει να μπορούν να λειτουργήσουν σαν μεγάλες ατμομηχανές για την ανάπτυξη μιάς πράσινης οικονομίας.


Η κυβέρνηση «δεν δίνει χρήματα εκεί που πραγματικά απαιτούνται», πρόσθεσε με νόημα ο Αμερικανός αναλυτής.

Πηγή
http://www.stopcartel.info/
Διαβάστε περισσότερα...

Η χαμένη Ατλαντίδα

Η Ατλαντίδα αποτελεί τον υπέρτατο ίσως μυστικό κόσμο όπου σαν μια πανάκεια γίνεται πλέον η αναφορά της σε κάθε τομέα του παραδόξου από το σύγχρονο φαινόμενο των εξωγήινων μέχρι και το διαχρονικό στοιχείο της μαγείας στον πολιτισμό.Όπως όμως κάθε ιστορία που ο χρόνος έχει περάσει πολλά στρώματα από πάνω της, έτσι και η Ατλαντίδα έχει δεχτεί με την πορεία του γνωστού πολιτισμένου κόσμου, μια συνεχής επέμβαση διαμορφώνοντας έτσι μια πολύπλοκή εικόνα για την οποία η πλήρης της περιγραφή θα ήταν αληθινά δύσκολα να πραγματοποιηθεί μέσα στα πλαίσια ενός άρθρου. Δεν θα μπορούσαμε να κρύψουμε πως το έναυσμα για αυτή τη μικρή έρευνα μας την έδωσε η εκπομπή του κ. Λιακόπουλου και μια σχετική έρευνά του πάνω στο θέμα.

Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να εξετάσουμε συνοπτικά τους 4 παραμέτρους που έχουν σχηματίσει αυτό που σήμερα γνωρίζουμε για την Ατλαντίδα. Έτσι αναγνωρίζουμε αρχικά τις πρώτες πυγές (Ι) οι οποίες 'αγνές' ακόμη ήταν ποιο κοντά στην εποχή της ανόδου και της πτώσης του μυθικού βασιλείου. Φυσικά ακόμη και αυτές οι πρώτες πυγές δεν παύουν να έχουν στοιχεία μυθοποιίας (ένα στοιχείο που μάλλον ποτέ δεν παύει να κάνει την παρουσία του) διαφέρουν όμως σημαντικά από την μετέπειτα επεξεργασία του όλου θέματος από μια σειρά μυστικιστών (ΙΙ) που άλλοτε έμμεσα και άλλοτε ξεκάθαρα πρόσφεραν μια σειρά από επιπλέον στοιχεία στην τελική μορφή του παζλ Ατλαντίδα. Φυσικά στην σύγχρονη εποχή μπορούμε να αναγνωρίσουμε και δυο ακόμη στοιχεία που προσδίδουν στο όλο θέμα μια χροιά 'επιστημονικότητας' αφού σύγχρονοι ερευνητές, μέσα ο καθένας από τις δικές του μελέτες, οδηγούν την προσοχή του κόσμου σε διάφορα σημεία στον πλανήτη (ΙΙΙ) ως την πιθανή περιοχή που αρμόζει να βαπτιστεί με το θρυλικό όνομα. Ενώ κάπου εδώ ο θρύλος συναντά την ψυχολογία (ΙV) και ο λόγος είναι εμφανείς: μια ιστορία που ακολουθεί το ανθρώπινο πνεύμα θα πρέπει να μεταφέρει ιδιαίτερα μηνύματα που ξυπνούν στον καθένα συναισθήματα, συλλογισμούς, αλλά και γιατί όχι αρχετυπικές λειτουργίες.

Ι) Η Ατλαντίδα στην αγνή της μορφή

“Ακουσε λοιπόν Σωκράτη μια πολύ παράξενη παράδοση που όμως είναι εντελώς αληθινή, όπως τη διηγήθηκε κάποτε ο πιο σοφός από τους επτά σοφούς, ο Σόλωνας...”

Πλάτων “Τίμαιος”

Ίσως ποτέ δεν θα μιλάγαμε σήμερα για τον τόπο αυτό αν δεν υπήρχε ο Πλάτωνας (428-348 π.X.) για να μας μεταφέρει την ιστορία. Στους δυο Σωκρατικούς του διάλογους (Κριτίας και Τίμαιος), ο Πλάτωνας κάνει αναφορά στα ταξίδια του νομοθέτη Σόλωνα στην Σάιδα της Αιγύπτου, εκεί όπου οι ιερείς του ναού της Νεάθ του διηγήθηκαν τα ιστορικά γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν άλλοτε στην μεσόγειο, στα οποία οι Έλληνες αν και παίξανε ρόλο σημαντικό, μοιάζει να είχαν ξεχάσει. Πέρα λοιπόν στα δυτικά, μετά της Ηράκλειες Στήλες - που σήμερα είναι γνωστές ως Στενά του Γιβραλτάρ - υπήρχε ο εκλεκτός τόπος του Ποσειδώνα, η Ατλαντίδα ("…υπήρχε νήσος, η νήσος Δε αυτή ήτο μεγαλύτερη από την Λιβύην και την Ασίαν μαζί, απ'αυτήν Δε ήτον δυνατόν εις τους τότε ταξιδιώτας να διαβούν εις τα άλλους νήσους εις όλην την απέναντι ήπειρο…" Τίμαιος κεφ. 3, 25Ά). Το μέρος αυτό δόθηκε στον θεό όταν οι αρχαίοι θεοί μοιράσανε όλη την ύπαρξη. Εκεί κατοικούσαν τρία αδέρφια, ανάμεσα τους και η Κλειτώ που ο Ποσειδώνας κοιμηθεί μαζί τις για να φέρει στην ζωή 10 παιδιά που αργότερα θα αποτελέσουν τους βασιλείς του τόπου εκείνο (ενώ το νησί θα βαπτιστεί από τον μεγαλύτερο γιο του θεό, τον Άτλα). Ο Πλάτωνας συνεχίζει την περιγραφεί του για το νησί αναφέροντας πως στον κεντρικό λόφο ο θεός είχε χτίσει το παλάτι του και γύρω γύρω τοίχοι προστατευτικοί σχημάτιζαν μια σειρά από ομόκεντρους κύκλους και αυλάκια όπου έρεαν κρύο και ζεστό νερό. Οι άτλαντες είχαν κάθε φυσική εύνοια και σχημάτισαν έναν ζηλευτό πολιτισμό καθώς και ένα δυνατό στρατό που επιθυμούσε την επέκταση της επιρροής του νησιού ξεκινώντας έτσι ένα πόλεμο με τις φυλές της μεσογείου, δεχόμενοι όμως τελικά την ήτα από τα Ελληνικά στρατεύματα. Δυστυχώς ο Πλάτωνας δεν δίνει λεπτομέρειες για τις μάχες αλλά ούτε και περισσότερα στοιχεία αφού συνεχίζει με την μετέπειτα καταστροφή του νησιού (πριν 9560 χρόνια από την εποχή του) μέσα σε μια μέρα, μια καταστροφή που πιθανόν έγινε δια μέσου κάποιου κατακλυσμού. Ένα τέλος που δόθηκε σαν τιμωρία από τους θεούς για την πλεονεξία και την φιλοδοξία των κατοίκων τους

Κάπως έτσι αναφέρει ο μεγάλος φιλόσοφος τον τόπο εκείνο που κάποτε δέσποζε στα δυτικά. Μια ιστορία αληθινά γοητευτική που όμως δεν είχε προκαλέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στον αρχαίο κόσμο και αυτό ίσως γιατί δεν ήταν και η πρώτη φορά που γινόταν λόγος για ένα νησί στα δυτικά, ή για ένα τόπο θαυμαστό, γενικότερα. Η ιστορία λοιπόν της Ατλαντίδας, όπως τουλάχιστον μας την χαρίζει ο Πλάτωνας, δεν περιέχει εκείνα τα στοιχεία των τεχνολογικών θαυμάτων, των εξωγήινων βάσεων, τους πάνσοφους μάγους και όλες εκείνες τις ρομαντικές πινελιές που προστέθηκαν με τον χρόνο από διάφορους ερευνητές και συγγραφής. Και μόνο με αυτή την απλή μορφή της όμως η παρουσία ενός άγνωστου τόπου προκαλεί απόλυτα την περιέργεια του ερευνητή που ανακαλύπτει πως ο Πλάτωνας δεν ήταν ο μόνος που είχε μιλήσει για έναν - χαμένο πλέον - πολιτισμένο τόπο.

Παραδώσεις από το Τσιλάμ Μπάλαμ του Γιουκατάν, αναφέρουν πως την πατρίδα των Μάγια την κατάπιε η θάλασσα ανάμεσα σε σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων. Στην Βενεζουέλα κατοικούν λευκοί ιθαγενείς όπου στις παραδόσεις τους αναφέρουν πως κατάγονται από ένα μεγάλο νησί που το κατάπιε ο ωκεανός. Λευκός ήταν και ο θεός εκπολιτιστής Κετζακοάτλ που ήρθε από τα δυτικά, από τον τόπο με την κόκκινη και μαύρη γη (οι Άτλαντες αναφέρετε πως έχτιζαν τα σπίτια τους με τρία χρώματα: λευκό, κόκκινο και μαύρο). Οι κάτοικοι των Κανάριων νησιών, ισχυρίζονται πως είναι και αυτοί απόγονοι μιας χαμένης ηπείρου. Συγκεκριμένα, στην Αδέρα και στις Αζόρες η φυλή των Γκουάνς υποστηρίζουν πως είναι απόγονοι του πρώτου βασιλιά της Ατλαντίδας. Το αξιόλογο είναι πως είναι η φυλή αυτή είναι άμεση απόγονοι των Μάγιας που όμως, εντελώς παραδόξως, βρέθηκαν να κατοικούν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ξαναγυρνώντας στην Αμερική, βρίσκουμε τις περιγραφές που μας άφησαν οι Αζτέκοι για την μητρική τους ανατολική χώρα την Αζτλάν όπου την κατάπιε και αυτήν ο ωκεανός. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα πολλών φυλών που κατοικούν όλοι στα παράλια γύρω από τον Ατλαντικό ωκεανό, η ύπαρξη παραδόσεων για ένα τόπο κάπου δυτικά ή ανατολικά (ανάλογα με την τοποθεσία του καθένα), όπου η ονομασία του περιέχει τα γράμματα Α, Τ, Λ, Ν. Αυτό από μόνο του μοιάζει να αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, πιθανή ένδειξη μιας κοινής πυγής, μιας κοινής έμπνευσης.
Ο γνώστης του μυστήριου της Ατλαντίδας όμως μπορεί εύκολα να αναζητήσει και περισσότερες πυγές στον πρώτο αυτό στάδιο εξέλιξης του παζλ που μελετάμε και σε άλλους κλασσικούς. Η αλήθεια είναι όμως πως στα περισσότερα κείμενα (αν όχι όλα) η αντιγραφή από την περιγραφή του Πλάτωνα αποτελούσε και την μοναδική πυγή. Ο Ηρόδοτος για παράδειγμα αναφέρει πως στο βορειοδυτικό άκρο της Αφρικής βρισκόταν το βουνό Άτλας που αποτελούσε την 'κολόνα του ουρανού'. Ο Στράβωνας αναφέρει πως η ιστορία της Ατλαντίδας ίσως να μην είναι φανταστική (από τον ίδιο συγγραφέα μάλιστα γνωρίζουμε την σκεπτικιστική αντίθετη στάση του Αριστοτέλη στο θέμα αυτό) και πολύ αργότερα ο Πρώκλος (412-489 μ.Χ.) δεν αμφιβάλει καθόλου για την άλλοτε ύπαρξη της νήσου. Δεν είναι λοιπόν λίγοι οι αρχαίοι κλασσικοί (Ποσειδώνιος, Πλίνιος, Διόδωρος Σικελός, Μαρκελίνος, Τιμαγένης, Κλάυδιος Αιλιανός κ.α.) που ενδιαφέρθηκαν ο καθένας με τον τρόπο του για την Ατλαντίδα, όμως δεν μοιάζει να μπορούν να προσφέρουν κάτι περισσότερο στο όλο παζλ. Εκτός φυσικά και αν αναζητήσουμε τα τελευταία χαμένα κεφάλαια των διαλόγων του Πλάτωνα, όπου φημολογείται πως βρίσκονται περισσότερα στοιχεία για την Ατλαντίδα.
Είναι λοιπόν όλα αυτά η διαβίωση μιας πολιτισμένης χώρας που βρήκε μια φρικιαστική καταστροφή ή μήπως αποτελούν την αλληγορική παρουσία της ιδανικής πολιτείας που είχε στο μυαλό του ο φιλόσοφος. Είναι δύσκολο να πούμε με σιγουριά, το βέβαιο όμως είναι πως γύρω από το θέμα η σιωπή μοιάζει να γεμίζει το κενό και για ένα διάστημα 10 αιώνων περίπου η αναφορές περιορίζονται σημαντικά (εξαιρώντας τις μικρές αναφορές από τον Κοσμά Ινδικοπλεύστη, τον Μέγα Ονόριο και έναν Αιγύπτιο καλόγερο που στο βιβλίο του 'Χριστιανική τοπογραφία' στην προσπάθεια του να αποδείξει το επίπεδο σχήμα του κόσμου, αναφέρει για ένα τόπο στον Ατλαντικό που καταστράφηκε κατά τον Βιβλικό κατακλυσμό). Το αίτιο αυτής της σιωπής βρισκόταν στην λατρεία του δυτικού κόσμου για την Αριστοτέλεια προσέγκιση καθώς επίσης και στην αυθαίρετη καταμέτρηση της ιστορίας όπου σύμφωνα με τα Βιβλικά γεγονότα ο κόσμος δημιουργήθηκε το 5508 π.Χ.. Πως λοιπόν μπορεί να υπήρξε πολιτισμός σε μια εποχή που ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης δεν είχε σχηματίσει ακόμη το σύμπαν (!)


ΙΙ) Η Ατλαντίδα των μυστικιστών

Το θέμα της Ατλαντίδας όμως δεν περιορίστηκε στο έργο του Πλάτωνα, ούτε στις διάφορες σκόρπιες ιστορίες ανά τον κόσμο. Ακολουθώντας ίσως το πνεύμα του έλληνα φιλοσόφου - να μεταφέρουν δηλαδή θέματα φιλοσοφίας στην καθημερινότητα της πολιτείας - μια σειρά από παρόμοια κείμενα έκανα την παρουσία τους με τον καιρό. Έτσι το 15ο αιώνα εμφανίζεται η αναφορά ενός φημολογούμενου αληθινού περιστατικού όπου το 734 μ.Χ, 7 επίσκοποι μαζί με τους πιστούς τους, ταξίδεψαν δυτικά ανακαλύπτοντας ένα νησί και ιδρύοντας εκεί 7 πόλεις. Το νησί ονομάστηκε Antillia και σε χάρτη του 1455, το νησί αυτό ταυτίζεται με την Ατλαντίδα. Η ταύτιση της Ατλαντίδας με διάφορους κόσμους όμως συνεχίστηκε και από τον γνωστό αποκρυφιστή John Dee που σε ένα από τους χάρτες του (1580 μ.Χ.) αποκαλεί τον Νέο Κόσμο ως Ατλαντίδα.

Η επαφή του αποκρυφισμού με την Ατλαντίδα αρχίζει και παίρνει νέα μορφή όταν το 1602 εκδίδεται η ουτοπική αλχιμιστική αλληγορία του Tommaso Campanella 'Η πόλη του Ήλιου' όπου ακολουθώντας τα βήματα του Πλάτωνα, γίνεται η εξιστόρηση μιας ιδανικής πολιτείας. Είναι σχεδόν βέβαιο πως το κείμενο αυτό επηρέασε μια σειρά ακόμη αλληγορικών ιστοριών όπως το γνωστό 'Νέα Ατλαντίδα' (1627 μ.Χ.) του Σιρ Φράνσις Μπαίηκον. Ο ερμητισμός συναντά την 'Χριστιανούπολη' του Andrea σε μια πολιτεία που η ροδοσταυρική φιλοσοφία και ο χριστιανικός μυστικισμός ενώνονται κάτω από το βλέμμα του μύθου που πρωτοσχημάτισε ο Πλάτωνας.
Η ωρίμανση όμως της σχέσης αυτής έρχεται τον 19ο αιώνα όπου η συγγραφική δουλειά του Ιγνάτιου Ντονέλι (1831-1901) πρόσφερε πολλά από τα γνωστά σε εμάς πλέον μπαρόκ προσθήματα στο όλο παζλ. Έτσι, η Ατλαντίδα γίνεται η πυγή του πολιτισμού για όλον την ανθρωπότητα. Οι Θεοί των αρχαίων αποτελούσαν τους Άτλαντες βασιλείς. Η γλώσσα των Ατλάντων γέννησε όλες τις υπόλοιπες γλώσσες. Ο τόπος αυτός σχημάτισε αποικίες παντού με κυριότερη αυτή της Αιγύπτου. Αποτελούσε την κοιτίδα της Άρειας και Ινδοευρωπαϊκή φυλής και μια σειρά ακόμη από στολίσματα που απομακρύνονταν ιδιαίτερα από τις πληροφορίες που μας δίνει ο Πλάτωνας ή άλλοι λαοί. Η Ατλαντίδα όμως επανέρχεται στο προσκήνιο και έστω και με αυτή την μορφή κυριαρχεί στον κόσμο της διανόησης (ο Θεοδοσιάδης Ν. γράφει χαρακτηριστικά: "το βιβλίο του [Ντονέλι-'Ατλαντίδα: Ο προκατακλυσμιαίος κόσμος' 1882] έγινε η 'Καινή Διαθήκη' του Ατλαντισμού, ακριβώς όπως ο Τίμαιος και ο Κριτίας υπήρξαν η 'Παλαιά Διαθήκη' του."), σε μια εποχή που οι μυστικές ετερείες ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια και ο πνευματισμός ανανέωνε το ενδιαφέρον του δυτικού κόσμου για το παράδοξο.

'Άξιοι' συνεχιστές του Ντονέλι αποτελούν σίγουρα οι πρώτοι θεοσοφιστές (Blavatsky, Elliot και Steiner) που με την δική τους συγγραφική εργασία ενίσχυσαν τον μύθο της Ατλαντίδος ως πυρήνα και πυγή πολιτισμού και ιδιαίτερα της μαγείας. Συγκεκριμένα η μαντάμ Blavatsky πίστευε πως ο λαός της Ατλαντίδας αποτελούσε και αυτός απόγονος μια παλιότερης ηπείρου, γνωστής ως Μού ή Λεμούρια, και ουσιαστικά αποτελούσαν την Τέταρτη Αρχική φυλή της ανθρωπότητας. Οι πυγές της Blavatsky ήταν το μυστηριώδες 'Βιβλίο των Ντυζόν' που η συγγραφέας ονειρεύτηκε πως αποτελούσε γνήσιο Ατλάντιο κείμενο το οποίο διεσώθη στο Θιβέτ. Μια εξίσου παράδοξη πυγή είχε και ο Steiner ο οποίος διαμέσου των Ακασικών Αρχείων γνώρισε πως οι Άτλαντες ήταν όντως απόγονοι της Μού, κατείχαν θαυμαστή τεχνολογία, όμως αντίθετα με τους πρόγονους τους, δεν επικοινωνούσαν τηλεπαθητικά παρά διαμέσου της γραφής. Η απομάκρυνση από τις πρώτες περιγραφές συνεχίζεται αργότερα και από τις θεωρίες του Ραμώ ντε Σαιντ Σοβέρ ο οποίος συνδέει τον λαό της Ατλαντίδας με μύθους των ινδιάνων της Τιχουανάκο για να καταλήξει σε μια εξωγήινη προέλευση τους (!) Φυσικά από το ταξίδι μας δεν θα μπορούσε να λήψη και η τελευταία ίσως σημαντική φιγούρα των μυστικιστών που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο που γνωρίζουμε σήμερα το παζλ της Ατλαντίδας. Ο Έντγκαρ Κέησυ άφησε πίσω του 30 χιλιάδες χειρόγραφες σημείωσης από τις προβλέψεις που έκανε στην καριέρα του σαν medium, ανάμεσα στα υπόλοιπα όμως, ιδιαίτερα γνωστές έγιναν εκείνες που αφορούσαν την Ατλαντίδα. Οι Άτλαντες, σύμφωνα με την νέα απόδοση του μύθου, ήταν κάτοχοι μιας ισχυρής τεχνολογίας που αφορούσε ιπτάμενα οχήματα, υποβρύχια, και κρυστάλλους χάρης τους οποίους οι άρχοντες μπορούσαν να αναζογονιήσουν τους ιστούς αλλά και να ελέγχουν τις μάζες καθώς και άλλα θαυμαστά. Ήταν όμως η κακή χρήση αυτών των γνώσεων τους που έφερε το νησί στην καταστροφή του. Άτλαντες υπάρχουν και σήμερα, είτε μετενσαρκωμένοι είτε ζουν στις διάφορες αποικίες που είχαν σπείρει. Γνωστές είναι επίσης και οι προφητείες του για διάφορα οικοδομικά ευρήματα στο Μπίμινι που θα αποκάλυπταν την Ατλαντίδα, γεγονός που επιβεβαιώθηκε δίχως όμως να προσφέρει και περισσότερο φως στο όλο παζλ.

Φυσικά το θέμα της Ατλαντίδας δεν τελειώνει εδώ. Η ιστορία ξεκίνησε από τα γραπτά ενός φιλοσόφου, πέρασε στους αρχαίους γεωγράφους, αποτέλεσε περίεργες ιστορίες που διηγούνταν ιθαγενείς σε εξερευνητές, εμπλουτίστηκε με τις εσωτερικές ανησυχίες της Δυτικής Ευρώπης και σιγά σιγά πήρε μια αμαγαλματική μορφή ενός μυστηρίου που όλα παράδοξος μπορούν να ταιριάξουν. Ο 20ος αιώνας γνώρισε μια μεγάλη βιβλιογραφία σχετικά με το θέμα της Ατλαντίδας που κάθε φορά ο εκάστοτε συγγραφέας προσθέτει και αφαιρεί στην εικόνα που δώσαμε μέχρι τώρα. Είναι όμως στην ψυχολογία του σύγχρονου ορθολογιστή ανθρώπου να αναζητήσει την αλήθεια πίσω από τον μύθο. Μια σειρά από προσπάθειες ερευνητών (άλλοτε σοβαρών και άλλοτε επιπόλαιων) έκαναν την παρουσία τους στην παραδοξολογία. Οι θεωρίες πολλές, ενώ μερικές φορές γίνονται και πιο παράξενες και από αυτές των μυστικιστών. Η ερώτηση όμως παραμένει: Που βρισκόταν η Ατλαντίδα;

ΙΙΙ) Αναζητώντας την Ατλαντίδα στους χάρτες της γης

Όπως οι θάλασσες του κόσμου είναι πολλές, έτσι αμέτρητες είναι και οι γνώμες των ακαδημαϊκών. Δεν είναι όμως λίγοι εκείνη που στην ιστορία του Πλάτωνα αναγνωρίζουν απλά ένα πολιτικό πρότυπο διακυβέρνησης με δομές και θεσμούς που θυμίζουν την Αθηναϊκή επικράτεια. Ο πόλεμος μεταξύ Αθήνας και Ατλάντων ίσως να αποτελούσαν προεκτάσεις παραδόσεων για μάχες μεταξύ της αρχαίας πόλης των Αθηνών με προϊστορικές αιγαιακές επικράτειες, ενώ η καταστροφή του δυτικού νησιού θυμίζει ιδιαίτερα την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού στις Κυκλάδες και στην Κρήτη με την έκρηξη της Θήρας το 1450 π.Χ. ακόμη και η συσχέτιση μεταξύ των χρονολογιών μοιάζει να ενισχύει αυτή την θεωρία αφού η έκρηξη του ηφαιστείου έγινε 900 χρόνια πριν τον Πλάτωνα όταν ο ίδιος αναφέρει τον καταποντισμό της Ατλαντίδας πριν 9000 χρόνια. Παράλληλα, γεωλογικές μελέτες του νησιού της Σαντορίνης, δείχνουν μια ομοιομορφία της κυκλικότητας που περιγράφει ο Πλάτων για το εσωτερικό του νησιού. Οι αμφισβητήσεις όμως για την ταύτιση της Σαντορίνης και της Ατλαντίδας συνεχίζονται εφόσον ο Πλάτων την τοποθετεί έξω από την μεσόγειο. Ακόμη όμως και έξω από την θάλασσα που βρέχει τις Ελληνικές πόλεις το πρόβλημα παραμένει και αυτό διότι ο σημερινός Ατλαντικός Ωκεανός στους κλασικούς (Ηρόδοτος, Στράβων, Αριστοτέλη) παίρνει μια σειρά από διαφορετικές ονομασίες ('Κρόνιος Ωκεανός', 'Μεγάλη Θάλασσα' κ.α.). Έτσι σχηματίζεται η εντύπωση πως η θάλασσα πέρα από τις Στήλες του Ηρακλή περικλείουν όλό τον τότε γνωστό κόσμο έτσι ώστε να υπάρχει μια ταύτιση του Ινδικού και Ειρηνικού Ωκεανού με αυτό του Ατλαντικού. Υπό αυτή την οπτική, το εύρος των πιθανοτήτων μεγαλώνει σημαντικά και το κυνήγι αρχίζει.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Arysio Nunes dos Santos, οι ομοιότητες μεταξύ της Πλατωνικής Ατλαντίδας (σε θέματα τεχνολογίας και περιβάλλοντος) και του Ινδικού και Ινδονησιακού κόσμου είναι μεγάλη. Το 1992 όμως, ο αρχαιολόγος Τσάγκερ ταυτίζει την Τροία με την Ατλαντίδα και αναγνωρίζει στην Ιλιάδα μια ακόμη αναφορά της μάχης Ελλήνων-Ατλάντων. Πολλές δεκαετίες πιο πριν μάλιστα (1912), η σχέση Τροίας και Ατλαντίδας είχε γίνει και πάλι γνωστή με δημοσίευμα του εγγονού του Heinrich Schliemann που μιλούσε για άγνωστες ανακαλύψεις (Ατλάντιας προέλευσης) του διάσημου αρχαιολόγου στα ερείπια της Τροίας. Αν και ποτέ δεν έγινε νύξη για την συσχέτιση των δυο αυτών πόλεων, οι υποσχόμενες αποκαλύψεις για την αλήθεια πίσω από την αληθινή τοποθεσία του Ατλαντικού νησιού ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. Το 1968, ο γεωλόγος Mason Valente επιβεβαιώνει τις προφητείες του Κέυση για την άνοδο της Ατλαντίδας με μια σειρά από μεγαλιθικά οικοδομήματα που βρέθηκαν βυθισμένα στο Μπίμινι της Καραβαϊκής. Οι γνώμες διίστανται ακόμη για το αν όλοι οι σχηματισμοί που βρέθηκαν ήταν ανθρώπινα δημιουργήματα όμως το βέβαιο είναι πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την σχέση των κτισμάτων με το νησί της Ατλαντίδας - πέρα των προφητειών του γνωστού medium - παρά την ύπαρξη μιας τοπικής πολιτείας (και όχι ενός νησιού ή μιας ηπείρου) που καταποντίστηκε, γεγονός που μοιάζει να έχει συμβεί επανελημένα σε διάφορες τοποθεσίες ανά τον κόσμο. Μπορεί βέβαια η ελπίδα για την Καραβαϊκή να απομακρύνεται, μερικοί όμως (όπως ο Rand Flem-Ath) εναποθέτουν την προσοχή του κόσμου αυτή την φορά στην ανταρκτική όπου με βάση μια σειρά αρχαίων χαρτών όπως αυτών του Piri Reis (1513) και του Kircher (1644), που με την σειρά τους βασίστηκαν σε παλιότερες πυγές, δείχνουν μια διαφορετική εικόνα του αρχαίου κόσμου όπου εξαιτίας διαφορετικών κλιματικών συνθηκών, τοποθεσίες που σήμερα θεωρούνται αδύναμες να συντηρήσουν πολιτισμό, κάποτε έσφυζαν από ζωή. Γεωλογικές μελέτες όμως δείχνουν την παρουσία πάγου στην ανταρκτική πολύ πιο πριν από 11600 χρόνια και έτσι οι χάρτες του κόσμου ξανά ανοίγουν για την εύρεση μιας νέας υποψηφιότητας.

Είναι εύλογο ο κάθε αναγνώστης να διερωτηθεί για το πιο εμφανές: εφόσον ο Πλάτωνας τοποθετεί την Ατλαντίδα μετά τις ηράκλειες στήλες και πριν μια ήπειρο (Αμερική;), γιατί να μην αναζητήσουμε τον θρυλικό αυτό τόπο στα μισά του Ατλαντικού ωκεανού. Σύμφωνοι με αυτή την θεωρία είναι μια σειρά από συγγραφείς όπως οι Elliot, Livraga (ιδρυτής της Νέας Ακρόπολης) κ.α. Δεν υπάρχουν όμως μελέτες που να αποδεικνύουν την παρουσία σημαντικής σε μέγεθος γης στα μισά του ωκεανού για μερικά τουλάχιστον εκατομμύρια χρόνια. Ακόμη και η πρόσφατη θεωρία του Ζακ Ζιράρ για την προ 12 χιλιάδων ετών γεωλογική ύπαρξη ενός μικρού νησιού ακριβώς έξω από τα στενά του Γιβραλτάρ, δεν προσφέρει σημαντικές λύσεις αφού το νησί ήταν μονάχα 14 χιλιόμετρα μήκος και πλάτος 5. Φυσικά οι επίδοξοι Intiana Jones δεν σταματήσανε τις έρευνες τους και συνεχώς εμφανίζονται νέες θεωρίες όπως αυτή του Koudriavtsef (1995) που τοποθετεί τον θρύλο στα παράλια της Ιρλανδίας, ή της Λέσχης Εξερευνητών Βρετανίας που μαζί με την Κοινότητα Επιστημονικών Εξερευνήσεων αναζητούσαν την Πλατωνική πολιτεία στις Βολιβιανές Άνδεις. Φυσικά δεν θα πρέπει να αγνοούμε και άλλες 50 περίπου υποψήφιες τοποθεσίες όπως είναι το Ισπανικό Καντίθ, η Βραζιλία, η Σουηδία, η Σιβηρία, η βόρεια Λιβύη κα.

Η αναζήτηση του θρύλου παραμένει αμείωτη ακόμη και στις μέρες μας. Μια τεράστια εμπορευματική βιομηχανία έχει στηθεί γύρω από το θέμα (όπως άλλωστε γίνεται και γενικότερα στο παράδοξο και στον εσωτερισμό σήμερα) από βιβλία, κασέτες, περιοδικά, ταινίες, παιχνίδια και ποικίλα άλλα εμπορεύματα που από την μια πλευρά ενισχύουν την διατήρηση του θρύλου όσο και ταυτόχρονα τον αποπροσανατολίζουν. Μπορεί όμως να κρατούσε το ενδιαφέρον των ανθρώπων τόσους αιώνες για ένα τόπο όπου ο μύθος αναμειγνύεται με την πραγματικότητα, τόσο ώστε να αναζητά παντού να βρει τα ίχνη του; Τι είναι αυτό που αναζητά ο άνθρωπος; Ένα νησί ή μια επιθυμία; Είναι το νησί του Ποσειδώνα η ανάμνηση ενός γεγονότος ή μήπως αποκτά και μια βαθύτερη πλευρά που αγγίζει τον κάθε άνθρωπο και την ψυχολογία του;

ΙV) Για το ψυχολογικό νόημα της Ατλαντίδος

Το νησί της Ατλαντίδας δεν είναι το μοναδικό χαμένο κομμάτι γης που αποζητά ο άνθρωπος ως το λίκνο του πολιτισμού. Δίπλα στο όνομα της Ατλαντίδας στέκουν τοποθεσίες όπως η Λεμούρια (χαμένη κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό), οι Βουδιστικές Σαμπάλα και Άγκαρθα, η Θούλη των Αρείων, η Θιβετιανή Σάνκγρι-Λα, το Κέλτικο Άβαλον, η Σιντάντε Ενκάντα στον Αμαζόνιο και πολλές ακόμη. Όλες όμως οι τοποθεσίες μοιάζουν να έχουν ορισμένα βασικά πανομοιότυπα στοιχεία που ο προσεχτικός παρατήρησης θα τα επισήμανε. Όλοι οι τόποι αυτοί είναι κρυμμένοι και πάντα φέρουν ένα πολιτισμό φανερά πιο σημαντικό από τον υπάρχων γνωστό. Είναι όλα αυτά λοιπόν η ανάμνηση ενός αληθινού τόπου ή μήπως αποτελούνε την εκδήλωση μιας αρχετυπικής συμπεριφοράς, κοινή σε όλους τους ανθρώπους;

Μελετώντας τις παραδόσεις πολλών λαών, θα δούμε να υπάρχουν ιστορίες παρόμοιες με αυτή της Ατλαντίδας όπου σε παλαιοτέρους καιρούς, οι άνθρωποι ζούσανε κοντά στους θεούς μέσα σε ένα περιβάλλον θαυμάτων. Οι εποχές αυτές όμως περάσανε και όπως χαρακτηριστικά βλέπουμε στον μύθο της Εδέμ, οι πρωτόπλαστοι εκδιώκονται, ή καταποντίζονται όπως οι Ατλάντιοι. Η κοινή αυτή ιστορία δημιουργεί στο νου ενός ψυχολόγου μερικές ερμηνευτικές τάσεις που επιδιώκουν με την σειρά τους να αιτιολογήσουν τους λόγους του συνεχούς ενδιαφέροντος των λαών για τις σχετικές ιστορίες.
Τα αρχέτυπα είναι δυναμικά συμπεριφοράς που ενυπάρχουν μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο του κάθε ανθρώπου και τα οποία ανάλογα με τις περιβαντολογικές καταστάσεις μπορούν να κάνουν εμφανή την επίδραση τους στα ανώτερα στρώματα (συνειδητά ή προ-συνειδητά) του ψυχικού οργανισμού. Ένα τέτοιο λοιπόν αρχέτυπο που μπορεί να δώσει μια ξεχωριστή εικόνα στο μυστήριο της Ατλαντίδας, είναι και το αρχέτυπο της Χρυσής Εποχής. Μια εποχή όπου όλα ήταν σημαντικά ευνοϊκότερα για την τύχη του ανθρώπου, όπου το άτομο βρισκόταν πιο κοντά στην αληθινή του φύση, τόσο ως πλάσμα πνευματικό, όσο και σωματικά. Ποια όμως μπορεί να είναι η αιτιώδεις φύση του αρχετύπου αυτού;

Όπως και κάθε άλλο αρχέτυπο, έτσι και αυτό μοιάζει να πηγάζει από την εμπειρία που βιώσαμε σαν είδος αιώνες τώρα, μια εμπειρία αληθινά κοινή και αναμφίβολα απόλυτα σημαντική για την μετέπειτα εξέλιξη μας. Η αιτία αυτή λοιπόν (που για τους μη-Jungians ίσως να γίνεται πιο εύκολα αποδεκτή) είναι αυτή της ανάμνησης (και κατά επέκταση της αναζήτησης) της βρεφικής μας κατάστασης. Οι πρώτες μας αναμνήσεις από την ύπαρξη μας, για όλους τους ανθρώπους είναι παρόμοιες, και είναι μια κατάσταση όπου μας περιβάλει ένα προστατευτικό σώμα (όπως τον κεντρικό ναό της Ατλαντίδας τον περιέβαλε μια σειρά από 5 ομόκεντρους τοίχους), αυτό της μητέρας μας. Σε αυτή την κατάσταση λοιπόν όπου ο άνθρωπος διατηρεί μια παθητική στάση, γίνεται διαρκώς δέκτης δια 'μαγικού' τρόπου της τροφής και της φροντίδας από την μητέρα (όπως ίσως η αίσθηση πως οι Θεοί βάδιζαν ανάμεσα μας στην Χρυσή εκείνη Εποχή). Στην κατάσταση αυτή όμως έρχεται να δώσει τέλος ένα γεγονός ιδιαίτερα στρεσογόνο, αυτό της απομάκρυνσης από το προστατευτικό σώμα της μάνας και την εμφάνιση - δια μέσου ενός στενού σημείου - στον εξωτερικό κόσμο. Όπως λοιπόν μια καταστροφή εξαφανίζει την Ατλαντίδα, μια άλλη 'καταστροφή' μας απομακρύνει από το άλλοτε ιδανικό κόσμο μας. Αυτό που ακολουθεί βέβαια είναι μια παθητική στάση όπου μοιάζει να συνεχίζει την πρωταρχική μας παθητικότητα αλλά πλέον χάνει απόλυτα τον αρχικό της ρόλο αφού σταδιακά αναγνωρίζουμε και τις δικές μας ικανότητες. Κάπως έτσι λοιπόν θα λέγαμε πως το μυστήριο της Ατλαντίδας αποτελεί μια ανάμνηση (αλλά και ταυτόχρονα την εκδήλωση μιας αρχετυπικής λειτουργίας) ενός γεγονότος που όλοι το έχουμε βιώσει. Είναι αυτό ίσως ο λόγος για τον οποίο η Ατλαντίδα μας συγκινεί όλους. Είναι ίσως η επιθυμία του κάθε ερευνητή να επιστρέψει στην μήτρα της μάνας του, η κινητήριος δύναμη για την αναζήτηση της θαυμαστής χώρας των ατλάντων! Είναι όμως αυτή η μόνη ψυχολογική ερμηνεία που μπορεί να δοθεί;

Η αρνητική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα προέρχεται από δυο βασικά στοιχεία, αυτό του ότι δεν είναι όλες οι μυθικές χώρες καταστραμμένες (όπως η Σαμπάλα) ενώ επίσης, οι τόποι αυτοί έχουν κατά καιρούς διακοσμηθεί από μια σειρά θαυμαστών στοιχείων ηθικού πολιτισμού και υψηλής πνευματικότητας. Έτσι σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα, μπορούμε να διακρίνουμε ακόμη μερικούς ψυχολογικούς παράγοντες που μοιάζουν να δίνουν περισσότερο φως. Φυσικά ανάλογα με την ψυχολογική θεωρία που ακολουθείς, μπορείς να προσεγκίσεις και το θέμα διαφορετικά.
Μια φίλο-Freudian προσέγκιση λοιπόν θα περιελάμβανε φυσικά τη Οιδιπόδεια κατάσταση. Εδώ οι δρόμοι είναι ανοιχτοί. Η Ατλαντίδα (όπως μερικός προαναφέρθηκε) μπορεί να πάρει την μορφή της μητέρας και έτσι η αναζήτηση της να μαρτυρά της παλινδρωμιτική κατάσταση του ενήλικα σε μια σχέση εξάρτησης με την μητέρα του. Μια τέτοια συμπεριφορά φυσικά θα γινόταν σε άτομα ή σε κοινωνίες που περνάνε μια ισχυρή κρίση. Αν τώρα κάνουμε μια φίλο-Jungian προσέγκιση θα βρούμε το ίδιο το αρχέτυπο του Εαυτού (Self). Ο Εαυτός αποτελεί το ενοποιημένο στοιχείο συνείδησης και ασυνειδήτου όπου είναι τόσο η πυγή κάθε αρχετυπικής δύναμης (όταν αυτό βρίσκεται σε άμορφη ακόμη κατάσταση και εκδηλώνεται διαμέσου της Διαδικασίας της Εξατομίκευσης) όσο και ο τελικός σκοπός της ψυχικής εξελικτικής πορείας του ανθρώπου. Η Ατλαντίδα λοιπόν αλλά και η κάθε άλλη μυστική χώρα, αποτελεί ένα σύμβολο αυτής της ένωσης, αυτής της τελειότητας. Μια mantala που η σημασία της προβάλλεται από τα εσώτερα του ψυχικού μας οργανισμού σε ένα εξωτερικό κόσμο που μοιάζει να τον διέπει το χάος, και η ανησυχία της επιβίωσης. Αποτελεί έτσι η αναζήτηση μας αυτού του ξεχωριστού τόπου, την αναζήτηση του αληθινού μας εαυτού, την αναζήτηση της ένωσης αυτών που είναι αντίθετα (συνειδητό-ασυνείδητο / θηλυκό-αρσενικό / παθητικό-ενεργητικό). Είναι ακριβώς αυτός ο λόγος όπου η Ατλαντίδα από μια πολιτισμένη χώρα της δύσης με ιμπεριαλιστικές στάσεις απέναντι στην ανατολή, μετά-εξελίχθηκε σε μια ουτοπία θεϊκών διαστάσεων. Είναι επειδή ο άνθρωπος αποζητά το θείο μέσα του, που προβάλει αυτή του την αναζήτηση σε σύμβολα του κόσμου. Όταν λοιπόν αυτά δεν υπάρχουν, τα δημιουργεί.

Κάπου εδώ θα πρέπει τέλος να τονίσουμε πως η ψυχολογική προσέγκιση δεν διαγράφει την πιθανότητα την ύπαρξης ενός τέτοιου νησιού (άλλοτε ή ακόμη και σήμερα). Έρχεται όμως να δείξει πως υπάρχουν βαθιά ψυχικά αίτια που διέπουν τους ερευνητές και την κοινωνία γενικότερα έτσι ώστε να αποζητά με ζήλο πλέον τόπους όπου ο μύθος μοιάζει σαν ομίχλη να αυξάνει γύρω τους. Η αναζήτηση της Ατλαντίδας είναι η αναζήτηση της ανθρώπινης καταγωγής αλλά και ανεύρεση της γαλήνης μέσα στους πολύπλοκους λαβυρίνθους της ψυχής μας. Είναι μια εξερεύνηση που αγγίζει τον κάθε άνθρωπο και μπορεί να μεταφέρει μηνύματα που ξεχωρίζουν σε κάθε εποχή. Είναι αυτό λοιπόν το πολυπρόσωπο στοιχείο στο μυστήριο της Ατλαντίδας που γοητεύει σαν Σειρήνα τον κάθε μελετητή. Μια επίγεια ουτοπία ή μια ψυχική θαλπωρή; Η απάντηση είναι θετική και στις δυο παραμέτρους.



Πηγή
http://www.newbrain.gr/atla.html
Διαβάστε περισσότερα...

Σείριος: Το μυστηριώδες άστρο

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Σείριος αποτέλεσε το πιστό σκυλί του κυνηγού Ωρίωνα. Τόσο το κυρίως αστέρι όσο και το μικρότερο που το συνοδεύει, ήταν η συντροφιά της αστρικής μυθολογίας s1της Μεσοποταμίας. Η περίπτωση του Κυνηγού Ωρίωνα, δελεάζει και
τον πλέον απαιτητικό ενδιαφερόμενο για τη γνώση του γαλαξιακού στερεώματος.

Ο μύθος φέρει τον θεό του ήλιου Απόλλωνα να ζηλεύει τον Ωρίωνα, εξ αιτίας της αγάπης του για τη θεά Άρτεμη. Για να εξουδετερώσει τον
φημισμένο κυνηγό, ο Απόλλωνας μηχανεύεται αγώνες τοξευτικής στους οποίους η θεά συμμετέχει και σκοτώνει άθελα της τον Ωρίωνα. Από τότε
τον τοποθετεί σε τέτοιο σημείο στον νυχτερινό ουρανό ώστε να διακρίνεται και από τα δύο ημισφαίρια. Στη συνέχεια αποφασίζει να μην τον
αφήσει μόνο. Τοποθετεί σχεδόν δίπλα του τον πιστό σκύλο Σείριο και άλλο ένα μικρότερο κουτάβι για να τον συντροφεύουν στην αστροπολιτεία.

Ιστορικά, πολλοί πολιτισμοί έχουν κατανοήσει την ξεχωριστή σημασία του συγκεκριμένου αστεριού. Λατρευόταν στην κοιλάδα του Νείλου πολύ πριν ιδρυθεί η Ρώμη και πολλοί αρχαίοι Αιγυπτιακοί ναοί κατασκευάστηκαν προσανατολισμένοι έτσι ώστε το φως από το αστέρι να μπορεί να διαπεράσει τους εσωτερικούς βωμούς τους. Οι Αιγύπτιοι βάσισαν το ημερολόγιο τους στο Σείριο ενώ οι Έλληνες το συνέδεσαν με τη θερμότητα του καλοκαιριού. Οι ημέρες των σκυλιών το καλοκαίρι, ήταν κατά την αρχαιότητα στην Αίγυπτο οι 40 πιο ζεστές ημέρες του χρόνου.

Ο Σείριος συσχετίστηκε με τον Αιγυπτιακό θεό Ανούβη που είχε όψη τσακαλιού και που ήταν ο κύριος εκφραστής των νεκρικών ιεροτελεστιών, ζυγίζοντας τις ψυχές και απονέμοντας δικαιοσύνη. Άλλοι τον παρομοίωσαν με τον φοβερό Κέρβερο, το τρικέφαλο σκυλί που σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία φύλαγε τις πόρτες του Άδη. Υπάρχουν όμως μερικά άλυτα μυστήρια σχετικά με το άστρο. Οι αρχαίες παρατηρήσεις το περιγράφουν ως κόκκινο όταν σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Σείριος Α είναι γαλαζωπό λευκό. Η απόκλιση αυτή στο χρώμα απορρίπτεται από τους αστρονόμους, λόγω του ότι το χρονικό διάστημα χιλιάδων ετών είναι πολύ σύντομο για πιθανή χρωματική αλλαγή. Άλλωστε δεν έχει παρατηρηθεί κάποια πιθανή εξέλιξη από κάποιο νεφέλωμα που θα μπορούσε να προκαλέσει την οποιαδήποτε τροποποίηση.

Η ΦΥΛΗ ΝΤΟΓΚΟΝ

Στο νότιο Μαλί (πρώην Γαλλικό Σουδάν), εκεί που ο ποταμός Νίγηρας παρουσιάζει μεγάλη καμπή, ζει μια φυλή που την αποτελούν φτωχοί αγρότες, οι Ντογκόν. Οι σπηλιές των βουνών Χομπορί στην περιοχή Μόπτι είναι οι κατοικίες τους, ενώ οι κοντινότερες πόλεις είναι το Τιμπουκτού στα βόρεια και η πρωτεύουσα της Άνω Βόλτας Ουαγκαντούγκου στο νότο. Οι Ντογκόν λέγεται ότι κάποτε ήταν μέρος της φυλής Μαντίγκο που αρνήθηκε να εξισλαμιστεί στα τέλη του 17ου αιώνα και κατέφυγε στις σπηλιές για το λόγο αυτό. Η Δυτικοαφρικανική αυτή φυλή έχει αρκετά κοινά σημεία με τις υπόλοιπες της περιοχής. Η μεγάλη διαφορά όμως εστιάζεται στην αξιοσημείωτη προσήλωση στα έθιμα και τις παραδόσεις και ιδιαίτερα στη διατήρηση της θρησκευτικής τους μυστικότητας και πίστης. Οι πανάρχαιες λατρευτικές παραδόσεις τις φυλής και τα μυστικά που κατέχουν, εντυπωσιάζουν τον άνθρωπο των σύγχρονων και πολιτισμένων χωρών. Οι Ντογκόν έχουν ως αρχή και πυξίδα ένα άστρο που σε καμία περίπτωση δεν είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού και που πολύ δύσκολα εντοπίζεται ακόμα και με το τηλεσκόπιο.

Οι έρευνες για το άστρο αυτόεξασφάλισαν φωτογραφικό υλικό μετά το 1970. Οι Γάλλοι ανθρωπολόγοι που το 1930 επισκέφθηκαν τη φυλή έμειναν έκθαμβοι όταν οι Ντογκόν τους μίλησαν για το περίεργο φωτεινό ουράνιο σώμα που μόνο εκείνοι μπορούσαν να διακρίνουν, εξηγώντας τους ότι τις πληροφορίες πήραν από εξωγήινους επισκέπτες που ήρθαν από άγνωστο αστρικό σύστημα.
Η περιγραφή του συγκεκριμένου αστεριού οδήγησε τους αστρονόμους στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για τον Σείριο Β’ που οι άνθρωποι της φυλής αποκαλούσαν Πο Τολό
Το 1844 οι τότε αστρονόμοι παρατήρησαν ορισμένες ανωμαλίες στις κινήσεις του κυρίως αστεριού (Σείριου Α’) και υποπτεύθηκαν ότι μπορεί να υπάρχει και άστρο συνοδός, του οποίου η έλξη βαρύτητας πιθανόν να το επηρέαζε.

Γύρω στο 1862 και μετά από αρκετά χρόνια επίμονης έρευνας, άρχισε να διακρίνεται αμυδρά το δεύτερο αστέρι που ήταν όμως αρκετά πιο μικρό για να μπορεί να ασκεί έλξη στο μεγαλύτερο που s3είναι σε μέγεθος διπλάσιο από τον δικό μας ήλιο και τουλάχιστον 20 φορές πιο ακτινοβόλο.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Σείριος Β’ είναι ένας «Λευκός νάνος» που διαφέρει όμως από τα αστέρια της ίδιας κατηγορίας λόγω του ότι αν και μικροσκοπικός, είναι τόσο βαρύς που μπορεί να ασκεί έλξη βαρύτητας πάνω στον κυρίως Σείριο. Μάλιστα οι Ντογκόν ονομάζουν το άστρο Πο Τολό. Τολό σημαίνει στη διάλεκτο τους αστέρι και Πό ονομάζουν έναν εξαιρετικά μικρό σπόρο φυτού. Θέλουν με τη σύνθετη αυτή λέξη να δώσουν με τον πιο απλό και έντονο τρόπο, το στίγμα του. Ο Πο Τολό (Σείριος Β’) είναι για αυτούς το πιο μικροσκοπικό αστέρι αλλά παράλληλα και το πιο βαρύ. Τόσο βαρύ που ούτε όλα τα πλάσματα του κόσμου μαζί, δε μπορούν να το σηκώσουν. Το χρώμα του είναι λευκό και η τροχιά του ελλειπτική. Οι άνθρωποι της φυλής πιστεύουν ότι πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από τον Σείριο κάθε 50 έτη και μάλιστα διοργανώνουν ειδική τελετή για να τιμήσουν τη μνήμη αυτού του γεγονότος.

Οι Ντογκόν όμως αναφέρονται και στην ύπαρξη ενός τρίτου άστρου επίσης στο Σείριο το οποίο ονομάζουν Έμε Για «Θηλυκό Ζαχαρόχορτο». Ακόμα δίνουν στοιχεία για τον μοναδικό δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το αστέρι. Η Αστρονομία δεν έχει ερευνήσει ακόμα την ύπαρξη και αυτού του τρίτου αυτόφωτου ουράνιου σώματος.

Επιπλέον αίσθηση έχουν προκαλέσει στο Μαλί οι ικανότητες των Χογκόν (ιερείς των Ντογκόν). Δρώντας ως θεραπευτές, έχουν δώσει ίαση κυρίως σε πολλές δύσκολες διανοητικές ασθένειες. Οι Χογκόν θεραπεύουν αναμεταδίδοντας στον ασθενή την απίστευτη εσωτερική τους ενέργεια και δύναμη με τη χρήση της Αστρονομικής τους γνώσης. Πιστεύουν ότι σε κάθε άνθρωπο αντιστοιχεί και ένα συγγενικό άστρο που πάντα τον ακολουθεί. Αν σε ένα δεδομένο χρόνο είναι δυνατή η γνώση για τη συγκεκριμένη θέση του αστεριού, τότε η κάθε ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί.

Οι αστρονομικές γνώσεις των Ντογκόν εκπλήσσουν ακόμα και τον ικανότερο εξειδικευμένο επιστήμονα. Πέρα από το Σείριο, είναι άριστοι γνώστες του ηλιακού συστήματος. Γνωρίζουν ότι ο Κρόνος διαθέτει δακτυλίους και ότι ο Δίας έχει τέσσερις σελήνες. Είναι επίσης γνώστες της τροχιάς των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Μάλιστα στην καθημερινή τους ζωή, καθοδηγούνται από τέσσερα ημερολόγια για τον Ήλιο, τη Σελήνη, το Σείριο και την Αφροδίτη.

Από πού όμως άντλησαν όλες αυτές τις γνώσεις είναι απορίας άξιο. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι οι πληροφορίες τους προέρχονται από τους Νόμμος (περίεργα αμφίβια όντα που έφτασαν στην γη από τον Σείριο). Μιλώντας με λεπτομέρειες περιγράφουν και το παράξενο μέσο που τους μετέφερε στα νοτιοανατολικά της περιοχής τους. Κατόπιν ένα ον με τέσσερα πόδια τράβηξε το σκάφος προς μια κοιλότητα που τη γέμισε με νερό μετατρέποντας την σε λίμνη.

Η παρουσία τους στη γη σύμφωνα με τους Ντογκόν είχε να κάνει με τη σωτηρία του κόσμου. Τα αμφίβια αυτά όντα έμοιαζαν περισσότερο με ψάρια παρά με ανθρώπους. Οι Ντογκόν παρουσιάζουν s2τους Νόμμος ως λυτρωτές και πνευματικούς φύλακες. Θεωρούν ότι ο αρχηγός τους σταυρώθηκε και αναστήθηκε. Στο μέλλον πιστεύουν ότι θα τους επισκεφθεί και πάλι με ανθρώπινη μορφή. Στη συνέχεια θα ξαναπάρει την αρχική όψη του αμφίβιου και θα κυβερνήσει τον πλανήτη από τα νερά
Οι περιγραφές αυτές σχετίζονται με άλλες που υπάρχουν στις αρχαίες γραφές της Βαβυλώνας. Εκεί δεν ονομάζονται Νομμος αλλά «Οάννες». Πρόκειται για αμφίβια όντα που ήρθαν στον πλανήτη για να σώσουν τον κόσμο. Το περίεργο ωοειδές μέσο μεταφοράς τους προσθαλασσώθηκε στην Ερυθρά θάλασσα. Οι Οάννες ήταν μισοί άνθρωποι και μισοί ψάρια και οι Βαβυλώνιοι τους θεωρούσαν ημίθεους. Από αυτούς αποκόμισαν τις μετέπειτα πλούσιες αστρονομικές τους γνώσεις.

Μπορούν άραγε οι Νόμμος να συσχετιστούν με τους Οάννες; Η απάντηση έρχεται από τους ίδιους τους Ντογκόν που υποστηρίζουν ότι η περιοχή στην οποία ζούν δεν αποτελεί την κοιτίδα τους. Οι ίδιοι πιστεύουν ότι κατάγονται από τους Βέρβερους φυλή που δεν είχε συγκεκριμένη πατρογονική εστία. Οι τακτικές νομαδικές μετακινήσεις τους κατά το παρελθόν, τους μετατόπισαν από τη Λιβύη που δρούσαν τον 1ο πχ αιώνα προς τα νότια. Εκεί έγιναν ένα με τους ιθαγενείς και εδραιώθηκαν γύρω στο 1000μχ.

Αν οι Ντογκόν έφτασαν στο Μαλί από τη Λιβύη, περιοχή πλησιέστερη στην Ερυθρά θάλλασα και στη Μεσοποταμία τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι Οάννες και Νόμμος είναι το ίδιο και το αυτό. Παρότι όμως ο γεωγραφικός συσχετισμός μπορεί να γίνει εφικτός, εξακολουθεί να μας απασχολεί το ερώτημα πως οι Αιγύπτιοι που κατοικούσαν ανάμεσα στις δύο περιοχές δεν γνώριζαν κάτι σχετικό.
Το μυστήριο υφίσταται και η λάμψη του Σείριου εξακολουθεί να εκπέμπει περίεργα σήματα. Είναι η περιοχή του αστεριού χώρος προέλευσης εξωγήινων όντων; Άραγε από εκεί ήρθαν στη γη οι προπάτορες του ανθρώπινου γένους; Δε μένει παρά να στρέψουμε το βλέμμα μας στο νυχτερινό ουρανό για να παρατηρήσουμε την έντονη και γεμάτη μυστήριο λάμψη του. Μια λάμψη που υπερκαλύπτει τον μικρό αμυδρό αλλά μεστό από ερωτηματικά σύντροφό του.

Πηγή
http://www.newbrain.gr/serios.html
Διαβάστε περισσότερα...

Ομάδα ''ΕΨΙΛΟΝ''

Τι είναι τελικά η "ομάδα Έψιλον"...; Σύμφωνα με όσα έχουν κατά καιρούς γραφτεί και ειπωθεί, δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά σχετικά με την ύπαρξη της.
Πολλοί λενε πως δεν είναι παρά δημιούργημα της φαντασίας ορισμένων που σκοπίμως εκμεταλλεύονται το όνομα της με σκοπό την πνευματική καταστολή των Ελλήνων και του Ελληνισμού γενικότερα… Έχουν γίνει αναφορές σχετικά με την δράση της και έχει ειπωθεί μεταξύ άλλων πως δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επιστημονική ομάδα ξένων συμφερόντων (NASA) στην οποία συμμετείχαν και Έλληνες που απλά υιοθέτησε το όνομα της θρυλικής "ομάδος Έψιλον"…. Λέγεται ότι τα μέλη της είναι Έλληνες με ιδιαίτερα υψηλό οικονομικό επίπεδο.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η "ομάδα Έψιλον"...; Ποιοι είναι τα μέλη της...; Ποιος ο σκοπός της...;


Η "ομάδα Έψιλον" χρονολογείται τουλάχιστον από τους Μινωικούς χρόνους (1500 - 1700 πχ).Ακούγοντας σήμερα κανείς περί "ομάδος Έψιλον" σχηματίζει αυτόματα στο νου την εικόνα μιας πανάρχαιας απόκρυφης αλλά πανταχού παρούσας Ελληνικής οργάνωσης η οποία χρησιμοποιώντας διαχρονικά την την προχωρημένη ακόμα και για την εποχή μας κρυμμένη γνώση των αρχαίων προγονών μας που μεταφέρετε με απόλυτη μυστικότητα στα μέλη της από εποχή σε εποχή και εικάζεται πως έχει σκοπό:

** Να διασφαλίσει με κάθε έννομο μέσο τα συμφέροντα του Ελληνισμού.
** Να αποκαταστήσει στην διεθνή κοινή γνώμη με αδιάσειστα στοιχεία τις παραποιημένες από τους εκάστοτε εξουσιαστές, ιστορικές και επιστημονικές αλήθειες που σκόπιμα αποκρύφτηκαν ή αλλοιώθηκαν για να μειώσουν τον χαρακτήρα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
** Να επιτύχει μέσο δημοκρατικών διεργασιών και ελευθέρας βουλήσεως κάθε έλλογου όντως του πλανήτη μας, την πνευματική αποδοχή και ανάδειξη του Ελληνικού ιδεώδους ως τρόπου ζωής σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με τις προθέσεις των Σιωνιστών που μεθοδικά εξασκώντας πάσης φύσεως βία με ύπουλα σκοταδιστικά μέσα, προσπαθούν να ασκήσουν ένα είδος παγκόσμιας δικτατορίας που έχει σκοπό την πνευματική και οικονομική υποδούλωση του ανθρώπινου γένους.
** Να αποκαλύπτει εκ τον προτέρων οποιαδήποτε σχεδιαζόμενη εγκληματική ενέργεια κατά του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας γενικότερα.
Ορισμένοι λένε πως η "ομάδα Έψιλον" στις μέρες μας διεξάγει ένα μυστικό πόλεμο που τα πεδία των μαχών του σήμερα περιλαμβάνουν όλους τους τομείς της σύγχρονης ζωής όπως Πολιτική, οικονομία, επιστήμη, κοινωνία, περιβάλλον.
Στην προσπάθεια αυτή η "ομάδα Έψιλον" έχει απλωθεί σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο με πολυάριθμα "μυημένα μέλη" και ένα ευρύτατο δίκτυο ροής πληροφοριών, ενώ χρησιμοποιεί κάθε υπερσύγχρονο μέσο ή άγνωστες πήγες ενέργειας καθώς και ασύλληπτες επιστημονικές μεθόδους, γνωστές από τα αρχαία ελληνικά μυστήρια που για τον μέσο άνθρωπο και τα σημερινά δεδομένα αγγίζουν τα όρια μεταφυσικής ή τον χώρο επιστημονικής φαντασίας…
Η τήρηση πλήρους μυστικότητας ήταν τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της περασμένης 10ετιας νόμος απαράβατος.
Για λόγους στρατηγικής τα τελευταία 10 χρόνια κρίθηκε αναγκαίο να υπάρξει μια πλήρως ελεγχόμενη ροή πληροφοριών προς το ευρύ κοινό γύρο από την ύπαρξη και της δραστηριότητες της "ομάδος Έψιλον", ιδίως μέσω συγγραφέων , (Φουράκης - Κεραμιδάς κ.α) ώστε κατά αυτόν τον τρόπο να γίνουν ευρύτερα γνωστά τα ιδεολογικό περιεχόμενο και δράση της οργανώσεως, γεγονός που θα είχε σαν αποτέλεσμα αφ' ενός την προσέλκυση νέων μελών και αφετέρου την Εθνική αφύπνιση στα απλά στρώματα του λαού.
Στην πρώτη φάση ροής πληροφοριών, ορισμένες ξένες μυστικές υπηρεσίες ανησύχησαν από το γεγονός ότι γρήγορα η ομάδα Ε απέκτησε ερείσματα στον απλό λαό και για αντιπερισπασμό άρχισαν να διαδίδουν μέσο εντολοδόχων πρακτόρων ή αφελών δημοσιογράφων ότι η ύπαρξη της "ομάδος Έψιλον" είναι ένα προϊόν φαντασίας που κατασκευάσθηκε απλός για να καλύψει τους ευσεβείς πόθους κάποιων υπεραισιοδοξιών εθνικοφρόνων.
Αλλοι πράκτορες η ακόμα παραπλανημένοι αρθρογράφοι υποδυόμενοι τον ρόλο του υπερπατριώτη προσπάθησαν να προκαλέσουν αποστροφή της κοινής γνώμης προς την οργάνωση και συγχρόνως σύγχυση γύρο από το θέμα, υποστηρίζοντας δολίως ότι οι πληροφορίες για την ύπαρξη της διαχέονται έντεχνα από ανθελληνικούς κύκλους που θέλουν να δημιουργήσουν ένα κλίμα εφησυχασμού στην χώρα μας, ώστε μοιραία ο Ελληνικός λαός ξεχνώντας το "Συν Αθηνά και Χείρα κίνει" να καταστεί αδρανής και να οδηγηθεί σε πλήρη πνευματική καταστολή και παθητικότητα μπροστά σε οποιεσδήποτε σχεδιαζόμενες για την περιοχή εξελίξεις, επαναπαυμένος στις πατριωτικές παρεμβάσεις μιας φανταστικής, κατά τους ισχυρισμούς της οργάνωσης, που ως από μηχανής Θεός ανελάμβανε να τον προστατεύσει από οποιονδήποτε επερχόμενο κίνδυνο….
Οι ίδιοι κύκλοι άρχισαν να υποστηρίζουν ανυπόστατες θεωρίες εξ ονόματος της με σκοπό να φέρουν σε αντίθεση τον ελληνισμό και την Ορθοδοξία διασπείροντας διχόνοια διαμορφώνοντας 2 αντιμαχόμενα στρατόπεδα (Ελληνιστές - Ορθόδοξοι) ώστε στο μέλλον να αποτελούν εύκολη λεία στα χέρια των εξουσιαστών…
"Μέλη" της υποστηρίζουν πως η ίδρυσε το 1970 δυο τοπικές "θυγατρικές ομάδες", Στην Ρωσία την "ομάδα 68" ή "ΜΗΔΕΙΑ" και στην Γιουγκοσλαβία την "ομάδα 69" ή "ΑΘΗΝΑ".
Οι αριθμοί 68 και 69 προέρχονται από το άθροισμα των γραμμάτων σύμφωνα με την συνήθεια των Ελλήνων να μετατρέπουν τα γράμματα σε αριθμούς (λεξαριθμικό άθροισμα).
Το όνομα της "ομάδος Έψιλον" προέρχεται από το σύμβολο "Ε" που υπήρχε στο Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και σύμφωνα με το λεξαριθμικό άθροισμα σημαίνει "ΕΛΕΥΣΙΣ ΔΙΑ". ΔΙΑΜΑΧΗ " ΕΛΛΗΝΙΣΤΩΝ - ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ". Ακόμη "μέλη της ομάδας" παίρνουν θέση στην διαμάχη Ελληνιστών - Εκκλησίας σχετικά με το παρελθόν των Ελλήνων.
Οι Εκκλησιαστικοί κύκλοι υποστηρίζουν πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες πράγμα που σύμφωνα με την "ομάδος Έψιλον", με συγγραφείς και σοφούς Έλληνες ακόμα και με Αποστόλους δεν ισχύει … Τώρα ποιος έχει δίκιο είναι άγνωστο.
Η "Διαμάχη" αυτή κρατάει αιώνες και πολλές φορές στο παρελθόν έχουν γίνει συγκρούσεις και φυσικά ορισμένοι επωφελούνται από αυτήν την "εσωτερική αντιπαράθεση".
Μεταξύ άλλων έχουν κατά καιρούς ειπωθεί τα αληθή ή αναληθή στοιχεία πως οι Έλληνες ανέμεναν τον ερχομό του Ιησού όχι μόνο επειδή είχαν αφιερώσει ναούς στον "άγνωστο Θεό" αλλά γιατί υπήρχαν συγκεκριμένες προφητείες των προγονών τους, που ανέφεραν το γεγονός της έλευσης του.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αφιερώσει ναούς στον "άγνωστο Θεό" όπως αναφέρει ο Παυσανίας.
Λέγεται πως η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων στην Ν. Σμύρνη είναι κτισμένη (1870) πάνω από ένα αρχαίο κτίσμα το οποίο σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αποτελούσε τμήμα βωμού προς τον άγνωστο Θεό.
Στην αρχαιότητα από εκείνη την περιοχή περνούσε δρόμος που ένωνε το Φάληρο με την Αθήνα. Από εκεί πέρασε ο Απόστολος Παύλος κατά την επιστροφή του από την Μακεδονία ( 1 αιώνα μ.χ ) και από την ύπαρξη του Ναού εμπνεύστηκε την ομιλία του προς τους Αθηναίους στον Αρειο Πάγο.
Ο Σόλων γράφει για κάποιον Θεό που θα προέλθει από θνητή γυναίκα θα υβρισθεί και θα σταυρωθεί.Η Σίβυλλα η Κυμαία προφήτευσε τον 3ο πχ αιώνα πως ο Υιός του Θεού θα έρθει στην γη με ανθρώπινη σάρκα, το όνομά του θα έχει 4 φωνήεντα και 2 σύμφωνα και το άθροισμα του ονόματός του σύμφωνα με το λεξαριθμικό άθροισμα θα είναι 888.
Πράγματι το όνομα ΙΗΣΟΥΣ δίνει άθροισμα 888. Έτσι σε πολλά κτίσματα (μεταξύ αυτών και σε βυζαντινά όπως της Αγ. Σοφίας) υπάρχει το "οκτάκτινο αστέρι" που συμβολίζει τις εκατοντάδες , τις δεκάδες , και τις μονάδες του αριθμού 888. (…)
Οι ιερείς του ΔΙΑ φορούσαν σταυρούς και έτσι λέγεται πως ο σταυρός είναι ελληνικό σύμβολο.
Ο Σωκράτης σε συζήτηση του με τον μαθητή του Αλκιβιάδη αναφέρει πως περιμένει κάποιον απεσταλμένο από τον ουρανό που θα διδάξει τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σε ανθρώπους και Θεούς. Με αυτή τη θεωρία καταδικάστηκε και ήπιε το κώνειο.
Όταν ο Ιησούς είδε τους Αχαιούς Κρήτες είπε "Ελήλυθεν η ώρα να δοξασθή ο Υϊος του ανθρώπου" (Ιωαννης ΙΒ, 20-23 Παλαια Διαθηκη).
Πράγματι οι Κρήτες Αχαιοί είχαν μεταναστεύσει στην Παλεστίνη το 1500 πχ. Η Παλαιστίνη όπως αναφέρει ο Έλληνας εκεί πρέσβης Γ. Τσομπαρτζής το 1905, πήρε το όνομα της από τον Ηρόδοτο.
Το Νότιο τμήμα της ονομαζόταν "νεγέβ των Χερεθί" δηλαδή "νοτος των Κρητών". Πόσο αληθεύουν όλα αυτά όμως ;
Γεγονός είναι πάντως πως οι Έλληνες δέχθηκαν εύκολα τις διδασκαλίες του Ιησού που προσομοίαζαν με το θρησκευτικό - ιδεολογικό τους υπόβαθρο. Κλείνοντας:
** ΑΝ υπάρχει η "ομάδος Έψιλον" αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι ο Ελληνισμός θα πρέπει να επαναπαυτεί και να εναποθέσει την τύχη του στις ενέργειες αυτής. Ουδέποτε επήλθε λύση στα εθνικά ζητήματα μέσο κάποιων οργανώσεων (περίπτωση ΚΥΠΡΟΥ , καταστροφή ΣΜΥΡΝΗΣ κ.α).
Ο ελληνισμός πρέπει να είναι προσεκτικός και να μην επιτρέψει σε καμία περίπτωση η τυχόν ύπαρξη της "ομάδος Έψιλον" να αποτελέσει όπλο στα χέρια ανθελλήνων και μέσο εφησυχασμού του Ελληνικού έθνους.
** ΑΝ ΔΕΝ υπάρχει η ομάδα Ε αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι πρέπει να επικρατήσει ηττοπάθεια και να κυριαρχήσει το πνεύμα της υποταγής.
Ο Ελληνισμός ανέκαθεν διέθετε πρότυπα ηρωισμού και πατριωτικής αυτοθυσίας όπως μας έχει διδάξει η ιστορία.


-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε, το ζήτημα εντοπίζεται στην δική μας δράση, και στον προσωπικό αγώνα του καθενός μας.
-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς προς ανατροπή της υφισταμένης παρακμιακης καταστάσεως.
-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε, ας μην αναμένουμε ούτε από αυτή ούτε από κανένα άλλο την "εξ ουρανού σωτηρία μας", εάν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε την βούληση και την δύναμη να αγωνισθούμε για την Εθνική μας κυριαρχία και Αξιοπρέπεια…
-- Αφελείς όσοι πιστεύουν πως η ομάδα Ε κατέχει το "υπερόπλο" που "θα προστατεύσει την Ελλάδα την ύστατη στιγμή…."
-- Μέλη της Ομάδος Ε είναι ο καθένας μας ξεχωριστά, δηλαδή οποίος αγωνίζεται έστω και από μέσα του για την διάσωση του Ελληνισμού ανεξάρτητου πολιτικής ή θρησκευτικής πεποιθήσεως…


Δυστυχώς η ΘΡΥΛΙΚΗ βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας κάηκε. Μέσα εκεί υπήρχαν έγγραφες αποδείξεις για την δημιουργικότητα και την σημαντικότητα της Ελληνικής αξίας … Υπάρχουν όμως στοιχεία στις αποθήκες του Βατικανού όπου δυστυχώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η είσοδος στους πάντες με σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας.
Σύντομα όμως θα αποκαλυφθεί λένε ορισμένοι (... ) η αλήθεια η οποία θα αναβλύσει από τις προσπάθειες όλων μας… "Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον"

Πηγή
http://www.newbrain.gr/e.html
Διαβάστε περισσότερα...