Τα μυστήρια της Αιγυπτιακής σφίγγας και των πυραμίδων της Γκίζας

Ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και ταυτόχρονα ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του αρχαίου κόσμου είναι η  Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας,  η οποία ονομάζεται επίσης και ως  Πυραμίδα του Χέοπα. Είναι η  παλαιότερη και μεγαλύτερη από τις τρεις πυραμίδες της Γκίζας και θεωρείται πως κατασκευάστηκε ως τάφος (!)  κατά  την  τέταρτη Αιγυπτιακή δυναστεία του βασιλιά Χέοπα.

Δίπλα από την Μεγάλη πυραμίδα βρίσκεται ένα άλλο μεγάλο μυστήριο της αρχαιότητος, η  Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας, ένα άγαλμα το οποίο απεικονίζει μια σφίγγα (μυθολογικό πλάσμα με σώμα λιονταριού και κεφάλι ανθρώπου) .  Έχει μήκος 73,5 μέτρα, πλάτος 6 και ύψος 20.22 μέτρα,  και αποτελεί αρχαιότερο  το μεγαλύτερο μονολιθικό άγαλμα στον κόσμο.  Οι Αιγυπτιολόγοι υποστηρίζουν ότι ο Φαραώ Χεφρήνος έχτισε τη Σφίγγα το 2558 - 2532 π.χ., κατά την εποχή της 4ης δυναστείας.

Η   ονομασία Σφίγγα δόθηκε στο άγαλμα κατά την Κλασική εποχή της αρχαιότητας, δηλαδή περίπου 2000 χρόνια μετά την θεωρητική χρονολογία κατασκευής της. Αιτία ήταν τα κοινά χαρακτηριστικά του αγάλματος με τη Αρχαιο Ελληνική σφίγγα.

Σχετικά με το όνομα  που χρησιμοποιούσαν στην Αρχαία Αίγυπτο για την σφίγγα  δεν υπάρχει καμία πληροφορία. Γύρω στο 1500 π.χ, υπάρχει μία αναφορά ως as Hor-em-akht -  ο Ωρος στον Ορίζοντα.  (Αξίζει να αναφέρουμε πως ο  Ωρος ως νήπιο εμφανίζεται στην εικονογραφία, να θηλάζει καθισμένος στα γόνατα της μητέρας του. Σε όλες τις απεικονήσεις έχει το δάκτυλο στο στόμα, όπως τα μωρά. Το γεγονός ερμηνεύθηκε από του Έλληνες ως πρόσκληση σε σιγή και περίσκεψη. Τούτη η ερμηνεία έγινε αιτία να θεωρείται σε πολύ νεότερη εποχή Θεός της σιωπής).

Δεν αναφέρεται επίσης  πουθενά ο τρόπος κατασκευής ή  ο αρχικός σκοπός ανέγερσης του.  Μετά την εγκατάλειψη της Νεκρόπολης, η Σφίγγα σταδιακά θάφτηκε στην άμμο, σχεδόν ολοκληρωτικά (έως τους ώμους).

Η πρώτη καταγεγραμμένη προσπάθεια εκσκαφής της χρονολογείται το 1400 π.Χ., όταν ο νεαρός πρίγκιπας Τούθμωσης Δ' είδε όνειρο( ;) , πως  κάτω από το κεφάλι της σφίγγας υπήρχε θαμμένο και το σώμα της. Έτσι  ξέθαψε το μπροστινό μέρος της σφίγγας και  τοποθέτησε εκεί  μια γρανιτένια πλάκα, γνωστή ως η Στήλη του Ονείρου. Πάνω σε αυτήν, αναγράφεται το όνειρο που είδε ο νεαρός πρίγκιπας.

Μια στήλη στο Βρετανικό Μουσείο αναφέρει ότι καθαρίστηκε από την άμμο την εποχή του Νέρωνα (54-68 μ.Χ.), όταν ο Κλαύδιος Βάλβιλος ήταν έπαρχος της Αιγύπτου. Σχέδια που έγιναν τον τελευταίο αιώνα δείχνουν μεγάλες σχισμές στο κεφάλι και το κάλυμμά του και βαθιά ρήγματα στο λαιμό εξαιτίας  διάβρωσης. Η διάσωση της μέχρι τις μέρες μας μάλλον οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι παρέμενε θαμμένη για μεγάλα διαστήματα.

Η πρώτη σύγχρονη αρχαιολογική ανασκαφή στη Σφίγγα, πραγματοποιήθηκε το 1817 μ.χ , υπό την επίβλεψη του λοχαγού  Giovanni Batista. Η ανασκαφή αυτή έφερε στο φως όλο το στήθος του αγάλματος, ενώ ολόκληρη η Σφίγγα ανασκάφτηκε πλήρως από το 1925 έως το 1936 από τον Emile Baraize.

Όπως και για την μεγάλη πυραμίδα έτσι και για την Σφίγγα υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις και ισχυρές ενδείξεις τόσο  από ερευνητές της λεγόμενης «απαγορευμένης αρχαιολογίας», όσο και από την «εσωτερική παράδοση», που διαφωνούν με την επίσημη χρονολόγηση της Σφίγγας, και οι οποίες κάνουν λόγο για κατασκευή  που έγινε περίπου το 10.500 π.Χ.

Αυτό βασίζεται κυρίως σε  τρεις ενδείξεις.  Πρώτη ένδειξη,  το γεγονός ότι η διάβρωση και οι φθορές  που παρατηρούνται στην σφίγγα  οφείλονται όχι στην άμμο και τον άνεμο, αλλά σε διάβρωση από νερό γεγονός που παραπέμπει σε πολύ  παλαιότερη εποχή από την επίσημη χρονολόγηση κατασκευής της σύμφωνα με τους αρχαιολόγους,  όταν τα νερά του Νείλου κυλούσαν πολύ κοντά στο χώρο της Σφίγγας.  Πιο συγκεκριμένα  υπάρχει τόσο εκτεταμένη διάβρωση από νερό με την μορφή καθέτων καναλιών, στο σώμα της, που θα μπορούσε να προκληθεί μόνο από έκθεση σε ισχυρές βροχοπτώσεις, και από μακροχρόνια παραμονή της κατασκευής κάτω από το λιμνάζοντα βρόχινα νερά στη βάση του επί χιλιάδες χρόνια.Η διάβρωση αυτή δεν  παρατηρείται στο κεφάλι της Σφίγγας.

Δεύτερη ένδειξη οι  αστρονομικές ευθυγραμμίσεις που υποδεικνύουν πως  η Σφίγγα είναι  προσανατολισμένη έτσι ώστε να ευθυγραμμίζεται στον ορίζοντα στο σημείο που ανέτειλε ο Ήλιος κατά την εαρινή ισημερία. Είναι εξάλλου γνωστό πως μέρος των απόκρυφων γνώσεων που διατηρούσαν τα Ιερατεία, σχετικά με την Αστρονομία, τα Μαθηματικά, την Ενέργεια και τη Γεωδαισία, τους επέτρεπε να γνωρίζουν  τους πλέον κατάλληλους ενεργειακά γεωγραφικούς τόπους για την ίδρυση ναών, οι οποίοι ήταν προσανατολισμένοι  πρός συγκεκριμένες κατευθύνσεις τόσο προς την ξηρά,  όσο και πρός τα ουράνια σώματα.

Οι γνωστοί ερευνητές Robert Bauval και Graham Hancock, που για πολλά χρόνια μελέτησαν τα μυστήρια της περιοχής της Γκίζα, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλα τα κτίσματα στην περιοχή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αντιστοίχιση διαφόρων αστερισμών του ουράνιου θόλου στην Γη. Αυτές τις μαρτυρίες δυστυχώς τις αγνόησαν οι Αιγυπτιολόγοι. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία υπάρχει «αστρικής αντιστοιχίας» των Πυραμίδων της Γκίζας με τον αστερισμό του Ωρίωνα. Σύμφωνα με τον Graham Hancock, οι τρεις μεγάλες πυραμίδες αντιστοιχούν στα τρία άστρα της ζώνης του Ωρίωνα όπως αυτός ήταν το 10.500 πΧ. 

Κάποιες παρόμοιες σχέσεις με τον αστερισμό του Λέοντα  και το αντίστοιχο κοσμικό ή Πλατωνικό έτος (περισσότερες πληροφορίες παρακάτω), εντοπίστηκαν και για την γειτονική Σφίγγα. Ο Graham Hancock, δεν άργησε να επεκτείνει τη θεωρία του και σε άλλους ιερούς τόπους της ανθρωπότητας –κάτι που ανέπτυξε στο Heaven’s Mirror (1998).

Η Σφίγγα βρίσκεται ακριβώς πάνω στον άξονα ανατολής - δύσης της νεκρόπολης της Γκίζα, με το βλέμμα στραμμένο ανατολικά. Με αυτό τον τρόπο αποτελεί το σηματοδότη της ανατολής του Ήλιου κατά την εαρινή ισημερία.  Την  εαρινή ισημερία του έτους 10.500 π.Χ. ο Ήλιος εκείνης της χρονιάς βρισκόταν 12 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα, με το ζώδιο του Λέοντα να έχει ήδη αρχίσει να ανατέλλει, το βλέμμα της Σφίγγας ατένιζε το φαινόμενο και σημάδευε αυτή την ηλιακή ανατολή εκείνης της στιγμής.

Η Σφίγγα  λοιπόν ήταν το πανομοιότυπο της ουράνιας αστρολογικής  εποχής του Λέοντα.  Ο Λέων είναι το πέμπτο  ζώδιο του ζωδιακού κύκλου και έχει κυβερνήτη τον Ήλιο. Ο Ήλιος είναι ο πλανήτης που δίνει ζωή, χωρίς το φως του Ήλιου δε γονιμοποιείται τίποτα και τίποτα δε γεννιέται. Γιά την ανθρωπότητα ήταν  η εποχή που λατρεύεται ο Θεός Ήλιος. Το βασιλικό ζώδιο του Λέοντα, το ζώδιο της δημιουργίας, είχε σημάνει την έναρξη αυτής της εποχής, ήταν η χρυσή εποχή των  ΖΕΠ ΤΕΠΙ, της «Πρώτης Φοράς»  για την οποία έχω γράψει εδώ.  

Συμπληρωματικά στο προηγούμενο άρθρο να αναφέρω πως  Πυραμιδικά κείμενα αναφέρουν  σχετικά με την εποχή των ΖΕΠ ΤΕΠΙ :

«Ο θεός Τεχούτι έφθασε στη Αίγυπτο με μια πυραμίδα που ήρθε από τον ουρανό και έλαμπε σαν ήλιος. Οι Αιγύπτιοι ονόμασαν τον θεό αυτόν Χεμ. Ο θεός έμενε στην πυραμίδα μαζί με την φυλή των θεών Ζεπ Τεπί που τον ακολουθούσαν. Ο Τεχούτι έκρυψε τα μυστικά της δημιουργίας στην αίθουσα των αρχείων ‘’Αμέντι’’, μέσα σε μια σφαίρα κρυστάλλου. Η αίθουσα αυτή βρισκόταν μέσα στο έδαφος και κάτω από την πυραμίδα που ήρθε από τον ουρανό, και η θέση ήταν πολύ κοντά στην θέση που βρίσκεται σήμερα η μεγάλη πυραμίδα….
…Οι Ζεπ Τεπί έφυγαν στους ουρανούς με την ιπτάμενη πυραμίδα παίρνοντας μαζί τους και την κρυστάλλινη σφαίρα, και έδωσαν την υπόσχεση ότι θα επιστρέψουν και πάλι πίσω στην γη στο τέλος αυτού του χρόνου».

Είναι γεγονός πως πως σε πολλά αρχαία χειρόγραφα, και παραδόσεις των λαών της γης αναφέρονται σε Θεούς, που κατέβηκαν από τον ουρανό στην γη σαν σιδερένια πουλιά ή φλεγόμενες ασπίδες.

Η Σφίγγα είναι ένα μνημείο με  σώμα λιονταριού  και όπως λένε, με λιονταρίσιο ή γυναικείο αρχικά κεφάλι. (Για το γυναικείο κεφάλι θα γίνει λόγος πιο κάτω).  Σχετικά με το κεφάλι της Σφίγγας, κάποιος θρύλος λέει, ότι ο Φαραώ Τούθμωσις ο 4ος έδωσε εντολή να σκαλίσουν το κεφάλι του στη θέση του αρχικού λιονταρίσιου κεφαλιού του μνημείου. Ήθελε με τον τρόπο αυτό να περάσει στην αθανασία. Πράγματι, το κεφάλι της Σφίγγας είναι ασυνήθιστα μικρό σε σχέση με το σώμα της και αυτό είναι κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανώς το κεφάλι να ξανασκαλίστηκε πάνω σε κάποιο άλλο αρχικό.

Όταν η Σφίγγα επαναλαξεύτηκε, η λιονταρίσια κεφαλή αφαιρέθηκε και δόθηκε στο βράχο η μορφή του σημερινού στέρνου. Παρόμοια, το μέγεθος των μπροστινών ποδιών μίκρυνε, ενώ η πιο πρόσφατη ανθρώπινη κεφαλή τοποθετήθηκε ψηλότερα στον κορμό. Επειδή προφανώς το στρώμα αυτού του πετρώματος δεν ήταν αρκετό, εκείνοι οι καλλιτέχνες αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν κατασκευάζοντας το κεφάλι με μειωμένες αναλογίες. Αυτή τους η απόφαση οδήγησε στη σημερινή μορφή της Σφίγγας που έκτοτε αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού και διαφωνιών στους αρχαιολογικούς κύκλους.

Στο λιονταρίσιο κεφάλι της σφίγγας ενισχύει το γεγονός πως  τα λιοντάρια στην αρχαία Αίγυπτο (όπως και πολλούς άλλους αρχαίους πολιτισμούς) ήταν οι φύλακες τόσο του ύπνου και  των ονείρων όσο και άλλου κόσμου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Σφίγγα ήταν ο  προστάτης της Νεκρόπολης της Γκίζας. Για αυτό τον λόγο κι ο  θεός Τούτου,  είχε την μορφή λιονταριού και  προστάτευε τους κοιμισμένους  από τους εφιάλτες.

Στα ευρήματα από την εποχή της Πρώτης έως της Τρίτης Δυναστείας περιλαμβάνονται βασιλικές πλάκες που αναπαριστούν το κεφάλι ενός λιονταριού με χαίτη και τα μπροστινά του πόδια, υποδηλώνοντας ότι το υπόλοιπο σώμα είτε έμεινε ανολοκλήρωτο είτε θάφτηκε στην άμμο. Επίσης, το πρόσωπο του λιονταριού είναι κενό, χωρίς στόμα και μάτια, σα να είχαν σβηστεί από τις ανεμοθύελλες με το πέρασμα των αιώνων. Εάν αυτή ήταν η πρώτη μορφή της Σφίγγας, τότε τα σημάδια που δείχνουν τη φθορά από τις καιρικές συνθήκες υποδηλώνουν ότι το άγαλμα είναι πολύ πιο αρχαίο και ότι μπορεί να κατασκευάστηκε την προ-Δυναστειακή εποχή.

Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν πως  η σφίγγα είχε αρχικά κεφάλι γυναίκας. Η ερμηνεία αυτή έχει σχέση με το κοσμικό ή Πλατωνικό  έτος, το οποίο αφορά την  αλλαγή του σημείου ισημερίας, η οποία πραγματοποιείται περίπου κάθε 2.150 χρόνια. (Μία από τις 14 ταυτόχρονες κινήσεις της γης είναι η ιδιαίτερη κυκλική κίνηση του πολικού άξονά της, η λεγόμενη μετάπτωση. Αυτή αναγκάζει τον πολικό άξονα να διαγράψει έναν κώνο σε διάστημα περίπου 25.800 χρόνων). 

Με κάθε κοσμικό μήνα το σημείο ισημερίας μετατοπίζεται προοδευτικά από αστερισμό σε αστερισμό του ζωδιακού και με αυτό τον τρόπο, κάτω από αστρολογική θεώρηση, όλο αυτό το διάστημα των 2,150 χρόνων βρίσκεται υπό την επίδραση του ζωδίου στο οποίο πραγματοποιείται η ισημερία. Ο Ίππαρχος καθόρισε ότι το σημείο ισημερίας εκείνης της περιόδου συνέπιπτε στις 0 μοίρες του Κριού, την αφετηρία του ζωδιακού κύκλου. Αυτή η μετακίνηση γίνεται ακολουθώντας τη σειρά Κριός- Ιχθείς- Υδροχόος- Αιγόκερως κ.λ.π. μέχρι να ξαναφθάσει στον Κριό μετά από 25,000 χρόνια, έχοντας συμπληρώσει ένα κοσμικό έτος.

Έχει παρατηρηθεί, ότι κάθε κοσμικό έτος  εκδηλώνει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία ανήκουν στο συγκεκριμένο ζώδιο, το οποίο την «χρωματίζει». 
 
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι κάθε ζώδιο αφήνει την σφραγίδα του στην χρονική περίοδο που επιδρά.  Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε πως την εποχή της Παρθένου  περίπου το 12.000 π.χ, διαδέχεται η εποχή του Λέοντα περίπου το 10.000 π.χ. Η εποχή της Παρθένου είναι η εποχή της Μητριαρχίας ενώ η εποχή του Λέοντα η αρχίζει η εποχή της πατριαρχίας και των μεγάλων Βασιλέων.  

• Εποχή της Παρθένου    12812 π.χ
• Εποχή του Λέοντα         10.948 π.χ
• Εποχή του Καρκίνου     8.788 π.χ
• Eποχή του Διδύμων       6.628 π.χ
• Εποχή του Ταύρου         4.468 π.χ
• Εποχή του Κριού             2308 π.χ
• Εποχή του Ιχθύος           11 48 π.χ
• Εποχή του Υδροχόου     2012 μ.χ
• Εποχή του Αιγόκερου   4172 μ.χ
• Εποχή του Τοξότη          6332 μ.χ
• Εποχή του Σκορπιού     8492 μ.χ
• Εποχή του Ζυγού           10652 μ.χ

Η σφίγγα λοιπόν ίσως είχε κεφάλι γυναίκας, και σώμα Λέοντα συμβολίζοντας το κοσμικό έτος της Παρθένου την οποία ακολούθησε  το κοσμικό έτος του Λέοντα.

Θα άξιζε να αναφερθεί πως μετά το Κοσμικό έτος του Λέοντα ακολουθεί η εποχή του Καρκίνου, όπου συνέβη σύμφωνα με τον Πλάτωνα η καταστροφή της Ατλαντίδος.

Αν  τοποθετήσουμε αυτή την χρονολογία στο Κοσμικό ημερολόγιο, θα διαπιστώσουμε ότι η Ατλαντίδα βυθίστηκε περίπου όταν το σημείο ισημερίας περνούσε από το ζώδιο του Λέοντα σε αυτό του Καρκίνου περίπου το 9000 π.χ . Ο Καρκίνος ανήκει στο στοιχείο του Νερού κι έτσι δεν είναι περίεργο, ότι με τον ερχομό της εποχής του Καρκίνου, η γη γνώρισε μεγάλους κατακλυσμούς. Με την είσοδο στην εποχή του Καρκίνου και την ταυτόχρονη βύθιση της Ατλαντίδος, εξαφανίζεται σχεδόν κάθε πολιτισμός και οι λατρείες υποβιβάζονται.

Ο πλανήτης ο οποίος κυβερνάει τον Καρκίνο είναι η Σελήνη και εκείνη την εποχή αναπτύσσονται οι σεληνιακές λατρείες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής του Καρκίνου είναι η ανάπτυξη διαφόρων μορφών μητριαρχίας, αλλά όχι στο βαθμό τον οποίο είχε αναπτυχθεί την εποχή της Παρθένου. Αυτή την στιγμή εισερχόμαστε αφήνουμε την εποχή των Ιχθύων και εισερχόμαστε στην εποχή του Υδροχόου.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν  ίσως τα κοσμικά έτη  να συνδέονται με  το μυστήριο της Σφίγγας, το λέοντα με την κεφαλή γυναίκας, το Λέοντα με την Παρθένο, το σύμβολο του Λέοντος ή της Βασιλικής ψυχής και τη σχέση του με την ύλη, την όψη-Μητέρα. Μπορεί γι’ αυτό να σημαίνει τις δυο πολικότητες, το αρσενικό και το θηλυκό, το θετικό και το αρνητικό.

Η Τρίτη ένδειξη  αφορά την «μεταφυσική» και  αστρολογική ερμηνεία. Σε ασβεστολιθικό γλυπτό του 1ου αι. μ. Χ. εμφανίζονται αγαλματίδια- σφίγγες με κεφάλι ανθρώπου,  σώμα λιονταριού, φτερά αετού και ουρά κόμπρας, προφανώς επηρεασμένα από τις Ελληνικές σφίγγες.

Οι τέσσερις αυτές μορφές «Μεταφυσικά» συμβολίζουν αντίστοιχα  τα τέσσερα στοιχεία της  φύσης, δηλαδή ΝΕΡΟ (ΥΓΡΑ/ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ/ΑΝΘΡΩΠΟΣ), ΓΗ (ΣΤΕΡΕΑ /ΟΦΙΣ/ΥΛΗ), ΑΕΡΑΣ (ΑΕΡΙΑ/ΑΕΤΟΣ/ΠΝΕΥΜΑ) ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ (ΕΝΕΡΓΕΙΑ/ΛΕΩΝ/ΠΝΕΥΜΑ). Επίσης τα ίδια σύμβολα συνυπάρχουν και στα σημεία του ορίζοντα, δηλαδή αντίστοιχα στον Βορρά ο Άνθρωπος (Νερό), στην ανατολή ο Ταύρος (Γη), στη Δύση ο Αετός (Αέρας) και στο Νότο ο Λέων (Φωτιά).

Στις κάρτες Ταρώ η Σφίγγα βρίσκεται στην κορυφή του Τροχού της Τύχης,
που αντιπροσωπεύει τους Κύκλους της Αιωνιότητας και φυλάει την είσοδο
ενός νέου κύκλου. Είναι  επίσης η δέκατη  κάρτα της Μεγάλης Αρκάνας. Ο αριθμός δέκα αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση. Είναι ο ένας κύκλος που τελειώνει, για να ανοίξει ένας άλλος σε έναν υψηλότερο βαθμό. Η Σφίγγα είναι ο φύλακας της παλαιάς γνώσης και ο προάγγελος του νέου κύκλου.... 

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα είναι φανερό πως ένα μνημείο όπως η Μεγάλη Σφίγγα, δε θα μπορούσε παρά να αντιπροσωπεύει και να συμβολίζει κάτι περισσότερο από ένα απλό μνημείο.  Η θέση της,  το σχήμα της, αλλά και οι άγνωστες αίθουσες που εικάζεται πως βρίσκονται κάτω από το σώμα της σφίγγας και που προφανώς ενώνονται και σχετίζονται με τις πυραμίδες μαρτυρούν πολύ περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε. Όπως προανέφερα παραπάνω όταν ο Τούθμωσης Δ' το 1400 π.Χ., είδε όνειρο( ;) , πως  κάτω από το κεφάλι της σφίγγας υπήρχε θαμμένο και το σώμα της, και το  ξέθαψε τοποθέτησε στο μπροστινό μέρος της σφίγγας  μια γρανιτένια πλάκα, γνωστή ως η Στήλη του Ονείρου. Εκεί φαίνεται καθαρά πως η σφίγγα «κάθεται» πάνω σε άλλα κτίσματα. 

Ο Ηρόδοτος δεν αναφέρει καθόλου την Σφίγγα παρά την πληθώρα επισκέψεων του στην Αίγυπτο πιθανότατα γιατί ήταν καλυμμένη από την άμμο. Όταν η άμμος απομακρύνθηκε (1817) αποκαλύφθηκε ένας Ναός στις  πατούσες της Σφίγγας.

Το 1994, ανακαλύφθηκε κάτω από το άγαλμα ένας μυστηριώδης διάδρομος. Ξεκινά από την ουρά, εισέρχεται για πέντε μέτρα μέσα στο άγαλμα και μετά σχηματίζει απότομα ορθή γωνία, καταλήγοντας σε ένα «τυφλό» σημείο. Ο διάδρομος ανακαλύφθηκε  το 1926, αλλά μετά η ύπαρξή του ξεχάστηκε. 

Υπάρχουν και άλλα δύο παρόμοια σημεία  που οδηγούν μέσα στην Σφίγγα, τα οποία εικάζεται πως έχουν χρησιμοποιήσει ήδη τυμβωρύχοι. 

Αρκετοί ερευνητές αναφέρουν αυτές τις υπόγειες στοές ως «αίθουσες Αμέντι»,  οι οποίες είναι τα Αρχεία μίας  πανάρχαιας γνώσης του Θεού Θώθ ή του Ερμή του Τρισμέγιστου. Η ιστορία του Θώθ ή Ερμήτου Τρισμέγιστου χάνεται πίσω στον χρόνο και στον πολιτισμό της μυθικής χώρας του ΚΕΜ (Αιγύπτος). Ενας πολιτισμός ο οποίος έφτασε στο απόγειο του πριν από τον τελευταίο καταποντισμό της Ατλαντίδος. Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ήταν εκείνος που δίδαξε στους ανθρώπους όλα όσα γνωρίζουν και ήταν ο ιδρυτής των μυστηρίων. 

Μέσα στις αίθουσες αυτές υποτίθεται πως βρίσκονταν ή  ότι φυλάσσονται πάπυροι με τις απόκρυφες γνώσεις, ίσως και οι αποδείξεις ενός προηγούμενου προηγμένου  γήινου ή εξωγήινου πολιτισμού. 

Το 1934 ο  καθηγητής Alberto Tulli, πρώην διευθυντής της πτέρυγας Aιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Βατικανό, ανακάλυψε έναν πάπυρο σε ένα παλαιοπωλείο αρχαιοτήτων του Καΐρου, στον οποίον γίνεται λόγος για κύκλους φωτιάς που ερχόταν από τον ουρανό. Ο πάπυρος ήταν μέρος των Χρονικών του Τούθμωση 18η Δυναστεία -1504 έως -1450. Πιο συγκεκριμένα  στο πάπυρο που πήρε το όνομα του καθηγητή αναφέρονται τα εξής:

 «…Το έτος 22 της βασιλείας του, τον τρίτο μήνα του χειμώνα, στην έκτη ώρα της ημέρας, οι γραφείς της Βουλής της ζωής, παρατήρησαν έναν κύκλο φωτιάς που ερχόταν από τον ουρανό … και από το στόμα του που έβγαινε αποκρουστική αναπνοή. Δεν είχε κανένα κεφάλι. Το σώμα του ήταν μια ράβδος μακριά και πλατιά. (Σχήμα οβελίσκου) Δεν ακούστηκε καμία φωνή. Οι γραφείς ταράχθηκαν και έπεσαν κάτω μπρούμυτα … έπειτα εξέθεσαν τα πράγματα στον Φαραώ και αυτό που είχε συμβεί καταγράφηκε στους κυλίνδρους της Βουλής της ζωής. Μετά από μερικές ημέρες, αυτά τα ίδια πράγματα γίνονταν όλο και περισσότερο πολυάριθμα στους ουρανούς. Η λαμπρότητα τους ήταν μεγαλύτερη από αυτήν του ηλίου και επεκτάθηκε στα όρια των τεσσάρων γωνιών του ουρανού … σαν κύκλοι πυρκαγιάς. Ο στρατός του Φαραώ κοίταξε επάνω, στον ουρανό. Ήταν μετά από το βραδινό φαγητό. Κατόπιν αυτοί οι κύκλοι φωτιάς ανέβηκαν ψηλότερα στον ουρανό και κατευθύνθηκαν προς τον Νότο. Ψάρια και πουλιά έπεσαν έπειτα από τον ουρανό. Ήταν ένα θαύμα που δεν ξανάγινε ποτέ … ο Φαραώ άναψε το θυμίαμα για να παρουσιαστούν πάλι, για να κάνουν ειρήνη με την γη. Γράφτηκε στα χρονικά της Βουλής της ζωής, ώστε να το μάθουν όλες οι γενιές στο μέλλον».

Σε κάθε περίπτωση τα παράδοξα και τα μυστήρια που κρύβει ο αρχαίος Αιγυπτιακός πολιτισμός είναι πολλά. Όσο αφορά την σφίγγα η  ύπαρξη και μόνο των πυραμίδων γύρω της  υπονοεί την σχέση τους με αυτές. Όπως και οι σφίγγα, και οι πυραμίδες κρατούν τα μυστικά τους πολύ καλά κρυμμένα.Δεν είναι τυχαίο εξάλου πως χρησιμοποιούμε την έκφραση είναι  «σφίγγα» για κάποιον που δεν αποκαλύπτει τις σκέψεις του και τα μυστικά του...!!

Την προσοχή των περισσοτέρων επιστημόνων και ερευνητών έχει τραβήξει φυσικά  η Μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας γιατί θεωρήθηκε το παλαιότερο και μεγαλύτερο κατασκεύασμα του ανθρώπου με τις τελειότερες μαθηματικές και γεωμετρικές αναλογίες. Το παράδοξο είναι πως όσο παλαιότερες είναι οι πυραμίδες τόσο πιο πολύπλοκες και πιο εξελιγμένες είναι οι τεχνικές κατασκευής τους. Συμβαίνει δηλαδή το αντίθετο από ότι συναντούμε στις ανθρώπινες κοινωνίες, όπου η τεχνολογία  καλυτερεύει συν τον χρόνο καθώς η γνώση είναι μία συσωρευτική διαδικασία στον χρόνο....

Η τεχνολογία των αρχαίων Αιγυπτίων για την κατασκευή των πυραμίδων μας είναι άγνωστη,  και σε κάθε περίπτωση ξεπερνάει ακόμα και τις σημερινές δυνατότητες.

Από την Αρχαιότητα ήταν γνωστό ότι η μεγάλη πυραμίδα, εκτός των αστρονομικών και άλλων συσχετισμών της, εμπεριείχε συγκεκριμένες μαθηματικές σχέσεις στη γεωμετρική της δομή, με τις οποίες αποτύπωνε ορισμένα ιερά μαθηματικά.

Οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν την πυραμίδα εικόνα του Κόσμου, μια σκάλα φωτός που ένωνε τον Ουρανό με την Γη. Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας, η πιο φημισμένη, ονομαζόταν «Η Φωτεινή». Το ιερογλυφικό της είναι MR, το ισοσκελές μαύρο τρίγωνο που γεννιέται από δύο λόφους όπως ο ήλιος.

Πολλά  πειράματα έχουν γίνει  και επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι στις Πυραμίδες της Αιγύπτου τα βακτηρίδια σκοτώνονται, η σήψη σταματά και η οργανική ύλη μουμιοποιείται. Σ' ένα από τα πειράματα τοποθετήθηκαν για 13 ημέρες σε πυραμίδες ψάρια. Αυτά δεν σάπισαν αλλά αφυδατώθηκαν χάνοντας τα 2/3 του βάρους τους. Αυτό το φαινόμενο παρουσιάζεται σε όλες τις πυραμίδες, εφόσον αυτές είναι προσανατολισμένες ακριβώς στον άξονα Βορρά-Νότου, είναι τετράπλευρες και έχουν συγκεκριμένες αναλογίες. 

Τα μυστικά που κρύβουν οι πυραμίδες είναι φυσικά πολλά, σε αυτό το άρθρο θα αρκεστώ μόνο να αναφέρω τι αναφέρει Helena Blavatsky  για το συμβολισμό και τη χρήση της πυραμίδας:

«Η αιγυπτιακή πυραμίδα αντιπροσωπεύει συμβολικά την ιδέα του κοσμικού δένδρου. Η κορυφή της είναι ο μυστικός σύνδεσμος ανάμεσα στον Ουρανό και στη Γη και συμβολίζει τη ρίζα, ενώ η βάση της αντιπροσωπεύει τους κλάδους που εκτείνονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα του σύμπαντος. Μεταδίδει την ιδέα ότι όλα τα πράγματα είχαν την προέλευσή τους στο πνεύμα -με την εξέλιξη να έχει ξεκινήσει αρχικά από τα πάνω και προχωρήσει μετά προς τα κάτω, αντί για το αντίστροφο, όπως διδάσκει η θεωρία του Δαρβίνου...
....Εσωτερικά συμβόλιζε τη δημιουργική αρχή της Φύσης και διασαφήνιζε επίσης τις αρχές της Γεωμετρίας, των Μαθηματικών, της Αστρολογίας και της Αστρονομίας. Εσωτερικά, ήταν ένας μεγαλειώδης ναός, στα σκοτεινά κοιλώματα του οποίου τελούνταν τα Μυστήρια και του οποίου οι τοίχοι υπήρξαν συχνά μάρτυρες των σκηνών μύησης μελών της βασιλικής οικογένειας. Η πορφυρή σαρκοφάγος... ήταν μία κολυμπήθρα βαπτίσματος, όπου αναδυόμενος ο νεόφυτος «αναγεννιόταν» και γινόταν μύστης....
...Ο μυημένος σοφός, ο οποίος είχε περάσει με επιτυχία όλες τις δοκιμασίες, τοποθετούνταν, δεν καρφωνόταν αλλά απλώς δενόταν πάνω σε μια κλίνη σε σχήμα Ταυ βυθισμένος σε έναν βαθύ ύπνο. Αφηνόταν να παραμείνει σε αυτήν την κατάσταση για τρεις μέρες και τρεις νύχτες, κατά την διάρκεια των οποίων το πνευματικό "Εγώ" του λέγεται ότι συνομιλούσε με τους θεούς, κατέβαινε στον Άδη, το Αμέντι και πρόσφερε ευεργεσίες στα αόρατα όντα, είτε ήταν ψυχές ανθρώπων ή Στοιχειακά πνεύματα, ενώ το σώμα του παρέμενε όλο αυτόν το καιρό στην κρύπτη του ναού ή στην υπόγεια σπηλιά. 
Στην Αίγυπτο τοποθετούνταν μέσα στην Σαρκοφάγο, στην αίθουσα του βασιλιά της πυραμίδας του Χέοπα, ενώ κατά την διάρκεια της νύχτας πριν από την τρίτη μέρα μεταφερόταν στην είσοδο ενός διαδρόμου όπου μια ορισμένη ώρα, οι ακτίνες του ανατέλλοντος ηλίου έπεφταν πάνω στο πρόσωπό του εκστασιασμένου υποψηφίου, ο οποίος ξυπνούσε για να μυηθεί από τον Όσιρη και τον Θώθ, τον θεό της Σοφίας... Μ.Δ (ΙΙ, 558).

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

H Δημιουργία του Σύμπαντος σύμφωνα με τον Λεύκιππο

Ο Λεύκιππος (470 - 400 π.Χ.) ήταν δάσκαλος του Δημόκριτου και πατέρας της ατομικής θεωρίας, την οποία πρόβαλε και εξέλιξε ο πιο χαρισματικός, πιθανότατα, μαθητής του. Γεννήθηκε στα Άβδηρα και ήταν μαθητής του Ζήνωνα του Ελεάτη, διατύπωσε πρώτος την υπόθεση ότι η ύλη αποτελείται από άτομα. Ο μέγας αυτός θεωρητικός διέβλεψε από τότε με ακρίβεια την μεγάλη κοσμογονική έκρηξη που σήμερα είναι γνωστή ως Βig Bang.


Σύμφωνα με τον Λεύκιππο:

"O Κόσμος αυτός, σε διάσπαρτη μορφή σχηματίστηκε με τον εξής τρόπο: Τα σώματα των ατόμων, χωρίς αιτία και τυχαία έχοντας την κίνηση, κινούμενα συνεχώς και ταχύτατα, συγκεντρώθηκαν σε έναν τόπο έχοντας ποικιλία σχημάτων και μεγεθών.  

Συναθροιζόμενα δε σε αυτό, εξ’ αυτών όσα ήταν μεγαλύτερα και βαρύτερα, κάθιζαν υπό των υπόλοιπων, ενώ όσα ήταν μικρά και περιφερόμενα, λεία και ευολίσθητα, συνθλίβονταν κατά την συγκέντρωση των σωμάτων, σχηματίζοντας μετέωρο φαινόμενο.  

Όμως όταν έλειψε η πληκτική δύναμη και έπαψε να τα οδηγεί προς το μετέωρο, εμποδίζονταν να φτάσουν κάτω, βιαίως δε αυτά σπρώχθηκαν σε τόπους που μπορούσαν να τα δεχθούν. Αυτοί δε οι τόποι ήταν ο περιβάλλον χώρος και σ΄ αυτόν τον χώρο το πλήθος των σωμάτων διασπάστηκε.
Περιπλεκόμενα δε μεταξύ τους κατά την διαίρεση τους γέννησαν τον ουρανό! Αυτή η φύση των ατόμων, που είναι ποικίλα, αποτελεί την φύση των άστρων"

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Πριν 17.000.000 εκατομμύρια χρόνια στην Ελλάδα [Βίντεο]

Πριν 17.000.000 εκατομμύρια χρόνια στην Ελλάδα...
Βίντεο με τα τελευταία, συγκλονιστικά ευρήματα του δρα Άρη Πουλιανού

Μας μιλά για τον απολιθωμένο σκελετό κοριτσιού 14 ετών, της “Δάφνης”, που έζησε 17.000.000 χρόνια πριν!

Δείτε το βίντεο:













Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Deja Vu: Γιατί ο Χρόνος Επαναλαμβάνεται;

Τι είναι Deja vu και τι δεν είναι;
Ο όρος deja vu είναι γαλλικός και σημαίνει «αυτό το έχω ξαναδεί». Πιο σπάνια, για το ίδιο φαινόμενο χρησιμοποιείται ο αγγλικός όρος paramnesia που σαφώς προέρχεται από την ελληνική λέξη «παραμνησία».
Ως λέξη πρωτοεμφανίστηκε από τον Emile Boirac(1851- 1917), έναν Γάλλο ερευνητή με έντονο ενδιαφέρον για τις ψυχικές έρευνες, στο βιβλίο του L’ Avenir des sciences psychiques (Το Μέλλον των Ψυχικών Ερευνών). Το σύγγραμμα του αποτελούσε επέκταση μίας εργασίας που είχε ολοκληρώσει όταν ακόμα ήταν προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Chicago.
Τι ακριβώς όμως είναι μία deja vu εμπειρία; Είναι η αίσθηση ενός ανθρώπου ότι ένα γεγονός που τώρα βλέπει/ βιώνει/ ακούει έχει επαναληφθεί στο παρελθόν. Έτσι, η εν λόγω εμπειρία συνοδεύεται συχνά από ένα έντονο αίσθημα οικειότητας, αλλά κυρίως από ένα δεύτερο- και συχνά πιο έντονο- αίσθημα παραδοξότητας.


Η ιδιαιτερότητα όμως της εν λόγω εμπειρίας ώστε να οριστεί ως παραφυσικό φαινόμενο, δεν είναι ότι ένα γεγονός μοιάζει να επαναλαμβάνεται, αλλά το ιδιαίτερο αίσθημα που συνοδεύει την αίσθηση αυτή: είναι η έντονη πεποίθηση ότι «κάτι δεν πάει καλά», ότι αυτό που αισθάνομαι είναι αδύνατο να συμβαίνει. Κατά τη βίωση ενός deja vu συχνά αισθανόμαστε ότι δεν είναι δυνατόν να έχουμε ξαναζήσει την εν λόγω στιγμή, όσο έντονα και να νιώθουμε οικειότητα.
Δηλαδή, αρκετές φορές μπορεί να αισθανόμαστε έντονη σύγχυση με ερωτήσεις του τύπου: «Έχω ξαναδιαβάσει το εν λόγω βιβλίο;» ή «Έχω ξαναδεί την εν λόγω ταινία;». Η σύγχυση όμως αυτή δεν εμπεριέχει την αίσθηση της παραδοξότητας. Άλλωστε, είναι φυσικό ένας άνθρωπος που έχει διαβάσει εκατοντάδες βιβλία ή κάποιο βιβλίο πριν αρκετά χρόνια, να μην θυμάται τίποτα από αυτό.
Η σύγχυση όμως αυτή σε καμία περίπτωση δεν είναι deja vu.
Τα 3 Είδη Deja vu: Deja vecu – Deja senti – Deja visite.
Τα παραπάνω ίσως είναι οτιδήποτε έχετε ακούσει ποτέ για την ιδιαίτερη αυτή εμπειρία. Δυστυχώς όμως είναι εξαιρετικά, ίσως και επικίνδυνα, ελλιπείς. Κατ’ αρχήν, αυτό που ονομάζουμε Deja vu δεν είναι deja vu, παρά μία κατηγορία αυτού. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά..
Σύμφωνα με τον Arthur Funkhouser, στο paper Three Types of deja vu (Funkhouser, A., 1996), υπάρχουν τριών ειδών εμπειρίες deja vu, οι deja vecu, deja senti και deja visite.
H deja vecu μεταφράζεται ως «αυτό το έχω ξαναζήσει» και σχεδόν πάντα όταν ένας άνθρωπος μιλάει για deja vu εννοεί . Βέβαια, μία τέτοια γενίκευση και ταυτοποίηση των δύο όρων είναι απόλυτα λανθασμένη.
Τι ακριβώς όμως είναι μία deja vecu εμπειρία; Κατ’ αρχήν, εμπεριέχει κάτι πολύ περισσότερο από ότι απλά οπτικά ερεθίσματα, γι’ αυτό και η ταύτιση του με τον όρο deja vu είναι λανθασμένη. Το αίσθημα που δημιουργείται περιέχει πολύ περισσότερη λεπτομέρεια και πληροφορίες, ενώ το άτομο που το βιώνει αισθάνεται ότι τα πάντα είναι ακριβώς όπως και στο παρελθόν.
Δηλαδή, δεν είναι απλά ότι «αυτό το έχω ξαναδεί» αλλά ότι «αυτό το έχω ξαναζήσει».
Η deja senti εμπειρία έχει να κάνει αποκλειστικά με κάποιο συναίσθημα του ανθρώπου, ενώ μεταφράζεται ως «αυτό το έχω ξανανιώσει». Σε αντίθεση με τις άλλες δύο κατηγορίες deja vu, η deja senti δεν εμπεριέχει την υποψία πρόγνωσης, είναι δηλαδή κάτι απόλυτα φυσικό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι αρκετοί επιληπτικοί ασθενείς βιώνουν συχνά deja senti, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην έρευνα για τις άλλες δύο περιπτώσεις.
Τέλος, η deja visite αφορά ένα ακόμα πιο συγκεκριμένο συναίσθημα: την παράδοξη αίσθηση ότι γνωρίζουμε ένα μέρος που δεν έχουμε επισκεφτεί ποτέ στο παρελθόν. Δηλαδή, επισκεπτόμενοι π.χ. μία πόλη γνωρίζουμε πώς να κινηθούμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας, ενώ κάτι τέτοιο είναι πρακτικά αδύνατο.
Ως εμπειρία συναντάται πολύ πιο σπάνια, ενώ έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες ως εξήγηση του φαινομένου: από εξωσωματικές εμπειρίες και μετεμψύχωση, έως απλές λογικές απαντήσεις. Με το φαινόμενο έχει ασχοληθεί και ο Καρλ Γιούνγκ, στο paper On synchronicity (Συγχρονικότητα) , το 1952.
Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της εμπειρίας deja vecu και της deja visite είναι ότι στη μεν πρώτη κυρίαρχο ρόλο παίζει το συναίσθημα, ενώ η δεύτερη έχει να κάνει κυρίως με γεωγραφικές και χωρικές διαστάσεις.

Η πιο συχνή και ενδιαφέρουσα περίπτωση deja vu είναι η deja vecu, κάτι που υποδηλώνεται και από το πλήθος των ερευνών, πειραμάτων και μελετών που έχουν αφιερωθεί στην εξήγηση του φαινομένου.
1 Στους 2 Ανθρώπους Έχει Βιώσει Deja vu!
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ως φαινόμενο παρατηρήθηκε πριν αρκετούς αιώνες, πιθανόν συνόδευε τον άνθρωπο και από την αρχή της πορείας του. Ως εκ τούτου, υπάρχει πλήθος παλαιότερων ερευνών πάνω στο φαινόμενο και όλες καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: 1 στους 3 ανθρώπους έχει βιώσει deja vu!
Κατ’ αρχήν, η πρώτη αφορά που η επιστημονική κοινότητα ασχολήθηκε μαζί του ήταν μόλις το 1890, όταν ο Lach- Szyrma παρουσίασε περιπτώσεις τέτοιων εμπειριών.
Ο McKellar το 1954, από τις πρώτες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν πάνω στο φαινόμενο, κατέληξε ότι το 23% των συμμετεχόντων του είχαν βιώσει deja vu. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 182 φοιτητών του πανεπιστημίου του Aberdeen.
Το παραπάνω ποσοστό εκτοξεύθηκε στα ύψη λίγα χρόνια αργότερα, όταν το 1966 ο C.E. Green παρουσίασε τα αποτελέσματα παρόμοιας έρευνας πάνω σε 115 φοιτητές του πανεπιστημίου του Southampton. Σύμφωνα με το paper που εξέδωσε, το 80% των ερωτηθέντων είχε βιώσει έστω και μία φορά στη ζωή του deja vu!
Το 1985, σχετική έρευνα του Haraldsson έδειξε ότι το 64% των Βρετανών και το Ισλανδών έχει βιώσει εμπειρία deja vu, ενώ υπολόγισε ότι το αντίστοιχο ποσοστό για τις Η.Π.Α. αγγίζει το 60%!
Το 1991, οι Gallup και Newport υπολόγισαν ότι το παραπάνω ποσοστό στο 56%. Πιο πρόσφατα, το 1992, πραγματοποιήθηκε σχετική έρευνα από τον T. C. Gaynard με δείγμα μαθητές του Wyke College του Kingston, ηλικίας 16 με 19 ετών. Τα συμπεράσματα του; Από το σύνολο των μαθητών που βίωσαν κάποια παραφυσική εμπειρία, το deja vu ήταν το πλέον διαδεδομένο: 35.9%!
Τέλος, μόλις το 1999, σχετική έρευνα της Shari A. Cohn σε δείγμα 208 ατόμων από την Σκωτία, τη Βρετανία, την υπόλοιπη Ευρώπη, τη Νότιο Αμερική και άλλες περιοχές της υφηλίου, υπολόγισε ότι το ποσοστό των ανθρώπων που βιώνουν εμπειρίες deja vu ανέρχεται στο 66%, με το 12% να μην είναι σίγουροι και μόνο το 19% των ερωτηθέντων να απαντάνε όχι!
Επιστημονική Προσέγγιση: Γιατί Δεν Είναι Εφικτή;
Έχοντας υπόψη μας τα παραπάνω, δηλαδή ότι ως φαινόμενο βιώνεται από την πλειοψηφία των ανθρώπων και ότι έχει παρατηρηθεί από τις απαρχές της ιστορίας μας(υπάρχουν αρκετές αναφορές σε παλαιότερα κείμενα), είναι φυσικό να αναρωτηθούμε γιατί δεν αποτέλεσε μέχρι σήμερα αντικείμενο επιστημονικής έρευνας και πειραματισμού.
Και όντως, πέρα από τις αρκετές- στατιστικής φύσεως- έρευνες που παρουσιάσαμε παραπάνω, λιγοστές πραγματικά φορές οι εν λόγω εμπειρίες έχουν αποτελέσει αντικείμενο πειραματισμού. Γιατί λοιπόν;
Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή και έχει να κάνει με τη φύση των εμπειριών. Το deja vu δεν βιώνεται κατά παραγγελία, αντιθέτως μάλιστα εμφανίζεται πάντα σε τελείως απρόσμενες στιγμές, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατη η μελέτη του σε εργαστηριακό περιβάλλον.
Οπότε, η μοναδική επιστημονική προσέγγιση που μπορεί να πραγματοποιηθεί, έως τη στιγμή που θα ανακαλυφθεί τρόπος πρόκλησης εμπειριών deja vu, είναι η καταγραφή εμπειριών και οι στατιστικές έρευνες όσο το δυνατόν περισσότερων πληθυσμών.
Ασθένεια, Παρενέργεια Φαρμάκων ή Ανωμαλία των Νευρώνων;
Κάπως έτσι, δημιουργήθηκε πρόσφορο έδαφος για ανάπτυξη δεκάδων θεωριών στην προσπάθεια εξήγησης του παράδοξου αυτού φαινομένου, από αρκετά επιστημονικά πεδία.
Για παράδειγμα, έχει παρατηρηθεί μία έντονη ομοιότητα μεταξύ εμπειριών deja vu και διάφορων κλινικών ασθενειών, όπως κάποιες μορφές σχιζοφρένειας. Η πιο ισχυρή πάντως σύνδεση έχει γίνει μεταξύ deja vu και παροδικής επιληψίας του λοβού(αγγλ. temporal lobe epilepsy), κάτι που οδηγεί αρκετούς επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι είναι αποτέλεσμα νευρολογικής ανωμαλίας. Τι σημαίνει αυτό; Οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν συχνά από μικρές(μη παθολογικές) επιληπτικές κρίσεις, μερικές εκ των οποίων κατά πάσα πιθανότητα ευθύνονται και για τις εμπειρίες deja vu.
Επίσης, έχει αποδειχθεί κλινικά ότι η παράλληλη χρήση συγκεκριμένων φάρμακων αυξάνει τις πιθανότητας βίωσης εμπειρίας deja vu. Μόλις το 2001, οι Taiminen και Jaaskelainen ανέφεραν την περίπτωση ενός, κατ’ άλλα υγιή, άνδρα που άρχισε να βιώνει έντονα και αλλεπάλληλα deja vu όταν ξεκίνησε φαρμακευτική αγωγή με αμανταδίνη και φενυλοπροπανολαμίνη (amantadine και phenylpropanolamine) για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα γρίπης που τον ενοχλούσαν. Στηριζόμενοι σε παλαιότερες έρευνες, οι δύο ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το deja vu είναι αποτέλεσμα υπερδοπανιμεργικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο.
Από την άλλη, προς τα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, αναπτύχθηκε η θεωρία ότι οι εμπειρίες deja vu είναι αποτέλεσμα της ετεροχρονισμένης ενεργοποίησης των νευρώνων. Ο παραπάνω ετεροχρονισμός παραπλανούσε τον εγκέφαλο, ο οποίος πίστευε ότι δεχόταν πανομοιότυπο ερέθισμα για δεύτερη φορά, ενώ στην πραγματικότητα λάμβανε το ίδιο ερέθισμα με μία μικρή καθυστέρηση.
Η πιο διαδεδομένη θεωρία που στηρίχθηκε στην παραπάνω παραδοχή ήταν αυτή της οπτικής καθυστέρησης, η οποία εξηγούσε το φαινόμενο deja vu ως αποτέλεσμα της καθυστερημένης μεταφοράς από ένα μάτι ενός οπτικού ερεθίσματος σε σχέση με το δεύτερο. Έτσι, το ίδιο ερέθισμα έφτανε στον εγκέφαλο με καθυστέρηση χιλιοστών δευτερολέπτου, η οποία όμως ήταν αρκετή ώστε να παραπλανήσει τη συνείδηση και να δημιουργήσει μία παράδοξη αίσθηση οικειότητας: δηλαδή φαινόμενο deja vu. Η παραπάνω θεωρία όμως κατέρρευσε όταν παρουσιάστηκαν περιπτώσεις βίωσης deja vu από τυφλούς!
Deja vu: Μία ‘Aγνωστη Ικανότητα του Ανθρώπου;
Παράλληλα όμως με τις θεωρίες της καθεστηκυίας επιστήμης, αναπτύχθηκαν και ορισμένες προερχόμενες από το χώρο των ψυχικών ερευνών και της παραψυχολογίας, ιδιαίτερα διαδεδομένος και αποδεκτός σε χώρες της Βρετανίας και της Αμερικής.
Έτσι, αρκετοί επιστήμονες συνέδεσαν την εμπειρία με φαινόμενα πρόγνωσης, διόρασης ή υπεραισθητικών αντιλήψεων, ενώ η πλειονότητα της επιστημονικής κοινότητας των ψυχικών ερευνών είδαν το φαινόμενο deja vu ως την αδιαμφισβήτητη απόδειξη ύπαρξης ψυχικών ικανοτήτων στην πλειονότητα των ανθρώπων.
Από την άλλη, μικρότερος αριθμός ερευνητών υποστηρίζουν ότι το deja vu στην πραγματικότητα είναι προσπέλασης της μνήμης των ονείρων! Σύμφωνα με το σκεπτικό της εν λόγω θεωρίας, τα όνειρα- όπως και κάθε άλλο σημαντικό ερέθισμα- αποθηκεύονται στην μακροπρόθεσμη μνήμη.
Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να θυμηθούν την πλειονότητα των ονείρων που έχουν δει, εντούτοις ένας άνθρωπος που ονειρεύεται παρουσιάζει δραστηριότητα στο κομμάτι του εγκεφάλου του όπου βρίσκεται η μακροπρόθεσμη μνήμη. Έτσι, πιθανόν ένα όνειρο μπορεί να προσπεράσει τη μικροπρόθεσμη μνήμη, προσπελαύνοντας κατ’ ευθείαν τη μακροπρόθεσμη.
Με λίγα λόγια, το συναίσθημα του deja vu μπορεί να προκληθεί εξαιτίας μίας ανάμνησης ενός ξεχασμένου ονείρου, το οποίο φέρει αρκετά κοινά στοιχεία με την κατάσταση που βιώνει εκείνη τη στιγμή το άτομο.
Κάπως έτσι, αρκετοί ερευνητές συνέδεσαν την εμπειρία deja vu με το φαινόμενο deja reve, που σημαίνει «αυτό το έχω ονειρευτεί».
To Deja vu Αναδημιουργήθηκε σε Εργαστήριο!
Όπως όμως ήδη προείπαμε, όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά θεωρίες που αναπτύχθηκαν στην προσπάθεια του ανθρώπου να βρει απαντήσεις γύρω από ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να μελετήσει πειραματικά. Σαν μία ψηλάφηση δηλαδή στα τυφλά!
Και όμως, μόλις πριν λίγους μήνες, στις 21 Ιουλίου 2006, μία ανατρεπτική είδηση αναμεταδόθηκε από το ειδησεογραφικό δίκτυο του BBC News: «Εμπειρίες Deja vu αναδημιουργήθηκαν στο εργαστήριο!» .
Τι σημαίνει μία τέτοια είδηση; Εφόσον κατάφεραν να αναδημιουργήσουν κατά παραγγελία την εν λόγω εμπειρία, τότε το φαινόμενο δεν μένει παρά να εισέλθει στα εργαστήρια για πειραματική μελέτη. Τέλος στις θεωρίες δηλαδή, αρχή στις πράξεις. Σύμφωνα με δημοσίευμα λοιπόν του περιοδικού New Scientist, τα μέλη του Leeds Memory Group κατάφεραν μέσω «ύπνωσης» να προκαλέσουν deja vu εμπειρίες στους συμμετέχοντες στα πειράματα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό: «η δουλειά τους θα ρίξει φως σε θεμελιώδεις εργασίες της ανθρώπινης μνήμης».
Πως όμως κατέληξαν στην εν λόγω ανακάλυψη; Σύμφωνα με την πλειονότητα των επιστημόνων, όταν ένας άνθρωπος αναγνωρίζει ένα οικείο αντικείμενο ή πρόσωπο περνά από δύο σημαντικές διεργασίες. Αρχικά, ο εγκέφαλος προσπελαύνει τη μνήμη με σκοπό να διαπιστώσει αν το αντικείμενο που βλέπει τώρα έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν. Στη συνέχεια, αν όντως έχει παρατηρηθεί, ένα άλλο κομμάτι του εγκεφάλου αναγνωρίζει το αντικείμενο ως οικείο.
Αυτό που κατάφεραν οι επιστήμονες του Leeds είναι να διαχωρίσουν τη δεύτερη διεργασία από την πρώτη και να προκαλέσουν τη δεύτερη μέσω «ύπνωσης». Αποτέλεσμα; Αναπαράγεται επιτυχώς στους συμμετέχοντες το συναίσθημα του deja vu για κάθε τι που παρατηρούν! Με αυτόν τον τρόπο, το παράδοξο αυτό φαινόμενο μετατρέπεται σε αντικείμενο πειραματισμού.
Ο ερευνητής Akira O’ Connor, μέλος της ομάδας του Leeds, παρουσίασε τα συμπεράσματα τους στο Διεθνές Συνέδριο για τη Μνήμη στο Σύδνευ της Αυστραλίας, ενώ δήλωσε χαρακτηριστικά στο New Scientists: «Αυτό μας λέει ότι είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε στο εργαστήριο τις δύο αυτές διεργασίες, κάτι πολύ σημαντικό στην προσπάθεια μας να αποδείξουμε ότι είναι όντως ξεχωριστές».
Μάλιστα, οι παραπάνω ανακαλύψεις δεν άφησαν ασυγκίνητη την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Ο καθηγητής Alan Brown, ειδικός στο φαινόμενο deja vu στο πανεπιστήμιο South Methodist του Ντάλας, είπε χαρακτηριστικά: «Δεν έχω πολλές πληροφορίες για την έρευνα που διεξάγεται στο Leeds, όμως από οτιδήποτε γνωρίζω πρόκειται σίγουρα για μία σοβαρή και μεθοδική δουλειά με ένα ιδιαίτερα ανατρεπτικό αποτέλεσμα»!


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Ο μύθος των Illuminati - Μήπως τελικά δεν εξαφανίστηκαν ποτέ;

Αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα… brand names των σύγχρονων θεωριών συνωμοσίας. Oι Illuminati του Βαυαρού Ανταμ Βαισχάουπτ εξακολουθούν μέχρι και τις μέρες μας να στοιχειώνουν κάθε πολιτικό και οικονομικό σενάριο που αναφέρεται σε πλεκτάνες και μηχανορραφίες των ισχυρών του πλανήτη μας. Παρ’ όλα αυτά στην Ελλάδα δεν έχουν επουδενί αναδειχθεί οι ρίζες των ιδεών αυτών, ούτε οι αρχικοί σκοποί των όσων ξεκίνησαν να τις διακινούν… 

 

Την πρωτομαγιά του 1776 ο Γερμανός φιλόσοφος Ανταμ Βαισχάουπτ (1748-1830) ιδρύει στο Ingolstadt της άνω Βαυαρίας τη μυστική εταιρία των Illuminati. Αν και ο χρόνος ζωής της μυστικής αυτής οργάνωσης ήταν πολύ σύντομος (διαλύθηκε 9 χρόνια αργότερα, το 1785), εντούτοις από τις επόμενες κιόλας δεκαετίες, οι Illuminati κατηγορήθηκαν και δαιμονοποιήθηκαν όσο λίγοι.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι ιστοσελίδες και τα περιοδικά έντυπα που προωθούν συνωμοσιολογικά σενάρια, αρέσκονται απλά στο να «δείχνουν» τους Illuminati πίσω από κάθε σκευωρία ή αρνητική εξέλιξη στην πολιτική και οικονομική σκηνή του πλανήτη. Ωστόσο αρνούνται πεισματικά να αναδείξουν ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές της υπόθεσης. Ετσι στις επόμενες γραμμές θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως: Ποιες ήταν οι επιδιώξεις των αυθεντικών Ιλλουμινάτων; Ποιοι ιδεολογικοί χώροι τους ενοχοποίησαν και γιατί; Και τέλος, ταιριάζει η εικόνα που έχουμε σήμερα για τη μυστική αυτή εταιρία (αν και εφ’ όσων εξακολουθεί να υφίσταται) με τις αρχές και αξίες του Βαισχάουπτ; Αλλωστε το πρώτο πράγμα που οφείλει να κάνει ο μελετητής των εναλλακτικών θεμάτων, είναι να εξετάσει προσεκτικά τις απαρχές της γέννησης των θεωριών και των φαινομένων που έχει κληθεί να ερευνήσει, καθώς επίσης και το προφίλ των ανθρώπων που μίλησαν πρώτοι για αυτά. 

 

Υπέρ του Διαφωτισμού και της ανατροπής των κατεστημένων

Το ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης το 1789 επέφερε σταδιακά τεράστιες αλλαγές στον ευρωπαϊκό χώρο. Οι ιδέες του κινήματος του Διαφωτισμού αλλά και το σύνθημα «Ελευθερία –Ισότητα – Αδελφότητα», ξεκίνησαν δειλά δειλά να ανατρέπουν κατεστημένα συστήματα στα νέα έθνη κράτη που αποκτούσαν σταδιακά την ταυτότητά τους. Φυσικά υπήρχαν και οι αντίρροπες δυνάμεις που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να επαναφέρουν τα πράγματα στην πρότερη κατάσταση.

 

Το μυστικό τάγμα των Illuminati «γεννήθηκε» μέσα σε αυτή την γεμάτη ένταση περίοδο, όπου οι πόλεμοι δεν διεξάγονταν μόνο στο υλικό πεδίο αλλά και στο πνευματικό. Τα μέλη της οργάνωσης άνηκαν στο κίνημα των λεγόμενων «Ελευθερόφρονων» (Freethinkers), ένα κοινωνικό και πνευματικό ρεύμα, η αφετηρία του οποίου εντοπίζεται στη δολοφονία του Ιταλού φιλοσόφου Τζιορντάνο Μπρούνο (1548-1600) και ήταν προσανατολισμένο στην καταπολέμηση της χριστιανικής θεοκρατίας. Μελετώντας κανείς τα κείμενα της ιδρυτικής διακήρυξης των Illuminati (γραμμένα από τον ίδιο τον Βαισχάουπτ), θα διαπιστώσει ότι ευαγγελίζονταν πλήρως τις απόψεις των Διαφωτιστών για τον ερχομό της νέας εποχής της Γνώσης, αλλά και διαφόρων επαναστατικών κινημάτων της εποχής (όπως για παράδειγμα οι Ιακωβίνοι), που μάχονταν για την ανατροπή του κατεστημένου των βασιλέων-φεουδαρχών, αλλά και της απόλυτης εξουσίας της εκκλησίας (καθολικισμός). Ηταν τόσο ριζοσπαστικά και ρηξικέλευθα τα κείμενά τους, ώστε κατάφεραν να διαδοθούν ταχύτατα στους πνευματικούς κύκλους της εποχής προκαλώντας αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Γι’ αυτό και τα μέλη της οργάνωσης έφτασαν πολύ σύντομα να αριθμούν 2000.

 

 

Οι πολέμιοι των Illuminati

 

Οι θεωρίες συνωμοσίας ενάντια στους Illuminati ξεκίνησαν για πρώτη φορά να αναπτύσσονται μεταξύ 1789 και 1796. Κύριοι εκπρόσωποι της «σχολής» αυτής, υπήρξαν αρχικά ο Γάλλος αβάς Barruel (1741-1820) και ο Βρετανός John Robison (1739-1805). Αναφερόμενοι στους Illuminati μέσα από το έργο τους, ο πρώτος κατήγγειλε τη «συνωμοσία των σοφιστών της ασέβειας και της αναρχίας ή της ανταρσίας των αθεϊστών», ενώ λίγο αργότερα ο δεύτερος αναφέρθηκε για πρώτη φορά στους «κοσμοπολίτες» Illuminati που επιθυμούν «να εγκαθιδρύσουν μια δεσποτική ή ολοκληρωτική παγκόσμια κυβέρνηση πάνω στα ερείπια των εθνών και των θρησκειών». Ανάλογες θέσεις μπορεί κανείς να εντοπίσει στα έργα του μαρκήσιου de Luchet, του κόμη Antoine Ferrand, του αβά Jabineau, του αβά Lefranc, του Leo Taxil και του Charles Louis Cadet de Gassicourt. Σε αρκετά από αυτά τα κείμενα, γίνεται απόπειρα σύνδεσης των Illuminati με τους τελευταίους Ναΐτες Ιππότες. Οι τελευταίοι, αμέσως μετά την άγρια δολοφονία της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών του τάγματός τους, υποτίθεται πως ορκίστηκαν αιώνια εκδίκηση απέναντι στον Πάπα και επανεμφανίστηκαν μερικούς αιώνες αργότερα ως Illuminati.

 

Τις επόμενες δεκαετίες ο μύθος της μυστικής οργάνωσης του Βαισχάουπτ (που όπως είπαμε είχε διαλυθεί από το 1785) πήρε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Συνδέθηκε με την «συνωμοσία των μασόνων» (αρκετοί από τους οποίους είχαν παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εθνικές επαναστάσεις ευρωπαϊκών κρατών») και αργότερα με τους «εβραϊκούς δάκτυλους που επιθυμούσαν την παγκόσμια κυριαρχία».

 

Ο Robison για τους Illuminati

Στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου του ο Βρετανός συγγραφέας σημειώνει:

 

Είδα να σχηματίζεται ένας σύλλογος με μοναδικό στόχο να καταστρέψει εκ θεμελίων όλους τους θρησκευτικούς θεσμούς και να ανατρέψει όλες τις κυβερνήσεις που υπάρχουν στην Ευρώπη. Παρατήρησα ότι τα πρόσωπα που είχαν ενεργό συμμετοχή στη Γαλλική Επανάσταση ήταν μέλη αυτού του συλλόγου, ότι τα σχέδιά τους τα συνέλαβαν με βάση τις αρχές του και τα εκτέλεσαν με τη βοήθειά του, την οποία χρειάζονταν για τους τύπους και που τους δόθηκε χωρίς δυσκολία. Πείστηκα ότι συνεχίζει να υπάρχει, ότι εργάζεται πάντα υπόγεια και ότι όλα τα φαινόμενα μας αποδεικνύουν πως οι επιτετραμμένοι του προσπαθούν να διαδώσουν ανάμεσά μας τα βδελυρά του δόγματα. Ο σύλλογος για τον οποίο μιλώ είναι το Τάγμα των Ιλλουμινάτων.

 

 

 

Τι πραγματικά συμβαίνει στις μέρες μας;

Ολοι αυτοί οι συσχετισμοί επανήλθαν δυναμικά στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και 2000. Οι σύγχρονοι συνωμοσιολόγοι μπέρδεψαν τον μύθο των Illuminati με ένα σωρό εναλλακτικές θεωρίες που σχετίζονται με τα πεδία της εξωγήινης απειλής, των μυστικών όπλων και των γεωπολιτικών παιχνιδιών, του σατανισμού, των κρυφών στρατιωτικών πειραμάτων και της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των πολιτών.

 

Ωστόσο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το ιδεολογικοπολιτικό προφίλ της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνωμοσιολόγων που αναφέρθηκαν (και εξακολουθούν να αναφέρονται) σε «κάποιους» σύγχρονους Illuminati, είναι παρόμοιο με εκείνο των αντεπαναστατών και αντιελευθερόφρονων του 18ου και 19ου αιώνα!

 

Με βάση τα προηγούμενα, έρχονται στο προσκήνιο δύο σημαντικά ζητήματα στα οποία ο αναγνώστης οφείλει να δώσει την δέουσα προσοχή: Πρώτον, ότι τα κίνητρα των ανθρώπων που έγραψαν ενάντια στους Illuminati του Βαισχάουπτ πριν από δυόμιση περίπου αιώνες, ήταν βαθιά πολιτικά και θρησκευτικά. Και δεύτερον, ότι το προφίλ των Illuminati του 21ου αιώνα (αμφίβολο το αν όντως εξακολουθούν να υπάρχουν), όπως παρουσιάζεται από τους συγγραφείς που τους ασκούν πολεμική, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα προτάγματα των πρώτων Illuminati. Ας τα έχουμε όλα αυτά υπόψιν μας την επόμενη φορά που θα τους… «συναντήσουμε» σε κάποιο άρθρο στο διαδίκτυο ή σε κάποιο βίντεο στο youtube.

 

 

Διαβάστε:

- Pierre – Andre Taguieff, Θεωρίες Συνωμοσίας, εκδόσεις Πόλις

- John Robison, Illuminati: Αποδείξεις για την συνωμοσία εναντίον όλων των θρησκειών και κυβερνήσεων της Ευρώπης, εκδόσεις Εσοπτρον

 

 

*Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι οι Ιλλουμινάτι του Βαϊσχάουπτ και ο Ιλλουμινισμός, ως κίνημα μέσα στα πλαίσια του Διαφωτισμού, είναι διαμετρικά αντίθετα πράγματα – μοιάζουν οι όροι αλλά δεν έχουν καμία σχέση. Ο Ιλλουμινισμός ήταν ένα  ρεύμα που χρησιμοποιούσε τη λογική του Διαφωτισμού αλλά και τη φιλοσοφία (ο “καθαρός” Διαφωτισμός απέρριπτε κάθε μορφή θρησκείας ή εσωτερισμού μέσα στις φιλοσοφίες), μιας και είχε ως στόχο να διατηρήσει τα καλά και των δύο “κοσμοθεωριών”, ενώ γρήγορα συνδέθηκε με εσωτερικές φιλοσοφικές σχολές στην Ευρώπη.

 

Σημείωση: Το άρθρο αυτό του Μηνά Παπαγεωργίου δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου, τα “Φαινόμενα”. (metafysiko.gr)

 

 

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΡΧΙΣΕ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘ ΄ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει ένας ορυμαγδός δημοσιευμάτων στα τουρκικά μέσα, εφημερίδες, τηλεοράσεις και διαδίκτυο για την δίκη του υπόπτου και καθ΄ ομολογία του αποκεφαλιστή των επισκόπων. Στην Ελλάδα άκρα του τάφου ( των επισκόπων) σιωπή.

Πορφύρης Δ. / Σταφυλά Π.

Μια σειρά από δημοσιεύματα σε τούρκικα κ.α μέσα odatv ,tebetv (ασσυριακή), taraf, Αgos, habersol, aydinlikdaily, syrianfreepress  κ.α αναφέρονται εκτενώς στη δίκη του Magomed Abdurakhmanov που φέρεται να απήγαγε τους επισκόπους.

Δικάζεται ως ο ηγέτης τρομοκρατικής ομάδας που ήταν παρακλάδι της Αλ Κάιντα και για οπλοκατοχή. Από τα δημοσιεύματα των 2 – 3 τελευταίων ημερών προκύπτουν τα εξής στοιχεία και ανακύπτουν τα αδήριτα ερωτήματα :

•          Μυστικό έγγραφο της Διεύθυνσης Ασφαλείας της Κωνσταντινούπολης αναφέρει τον Magomed Abdurakhmanov ως απαγωγέα των επισκόπων. Toν ταυτοποιεί και στο βίντεο αποκεφαλισμού.

•          Κατά την ανάκρισή του ομολόγησε ότι αποκεφάλισε τους επισκόπους. Υπάρχουν τα έγγραφα της ανάκρισης που το αποδεικνύουν.

•          Αρνήθηκε τις κατηγορίες ότι είναι μέλος της Αλ Κάιντα, για οπλοκατοχή και αποκεφαλισμό στη δίκη του.

•          Κατά την ακροαματική διαδικασία της δίκης του αποκάλυψε ότι συνεργαζόταν με την  ΜΙΤ. “MİT’tenyardımaldım” δηλ. συνεργάστηκα με την ΜΙΤ. Η φράση του αποτελεί τίτλο σε πολλά δημοσιεύματα. Η ΜΙΤ μας έδινε χρήματα, αυτοκίνητα, όπλα, εξοπλισμό ενδοεπικοινωνίας είπε στη δίκη. (taraf)

•          Αν η ΜΙΤ συνεργαζόταν με τον Abdurakhmanov και αφού αυτός καθ΄ ομολογία είναι ο αποκεφαλιστής των επισκόπων αλλά και ο απαγωγέας σύμφωνα με το έγγραφο της Διεύθυνσης Ασφαλείας η εμπλοκή της ΜΙΤ στην απαγωγή δολοφονία των επισκόπων είναι προφανής.

•          Ποιός τελικά έδωσε εντολή και έστρεψε το χέρι του σφάχτη στους λαιμούς των επισκόπων; Ήταν η ΜΙΤ ο εντολέας ;

•          Γιατί κανένα μέσο στην Ελλάδα δεν καλύπτει έστω και ακροθιγώς τη δίκη του έστω υπόπτου για την απαγωγή και αποκεφαλισμό των επισκόπων;

Σύμφωνα με την εφημερίδα Αgος 23/05/14 συγκατηγορούμενοί του είναι οι Abdullah Kuşman και Mevlüt Kuşman.

Ισχυρίστηκε ότι είναι δίγαμος και πήγε στη Συρία για να προστατεύσει τη σύζυγό του. Παραδέχθηκε ότι πήγε στη Συρία και πολέμησε. Όταν του έδειξαν στο δικαστήριο φωτογραφία του ΑbuBanat είπε ότι δεν αποκεφάλισα εγώ τους αιδεσιμότατους χριστιανούς. Επομένως παραδέχθηκε ότι η εικόνα από το βίντεο αφορούσε τους επισκόπους.

«Εγώ  είμαι στις φωτό…Με τις  τουρκικές μυστικές υπηρεσίες αλληλοβοηθηθήκαμε για το συριακό. Έγραψα στις μυστικές υπηρεσίες όταν με βάλατε φυλακή αλλά δεν μου έδωσαν καμιά απάντηση. Όπλα, αυτοκίνητα και οικονομική βοήθεια έρχονταν σε μας από την Τουρκία. Για όσο καιρό βρισκόμαστε στη Συρία ήμασταν σε συνεχή επαφή με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Αλλά μετά δεν μπορούσα να πάρω καμιά απάντηση ακόμα  και όταν τους έγραψα. Η ίδια η Τουρκία μας βοηθούσε γιατί πολεμούσαμε εναντίον του Άσσαντ. Όταν βρισκόμουν στην Απελευθερωμένη περιοχή τακτικά πήγαινα στα σύνορα κι ελάμβανα βοήθεια από την ΜΙΤ…».

Ο δικαστής AhmetDamar ζήτησε την αθώωση του λόγω αμφιβολιών παρ΄ όλα αυτά το Δικαστικό Συμβούλιο ζήτησε την παράταση της κράτησης του MagomedAbdurakhmanov και των υπολοίπων κρατουμένων κατηγορούμενων.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΡΙΖΑ προς ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: «Καταργείστε το μπόνους των 50 εδρών και παραιτηθείτε αμέσως»!

Θεαματικό ελιγμό κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και ειδικά στον Ευάγγελο Βενιζέλο, που πρότεινε την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών που προβλέπει ο εκλογικός νόμος για το πρώτο κόμμα. 

 

Και μάλιστα, επιστρέφει με έναν εντυπωσιακό τρόπο την πρόκληση-πρόσκληση του ΠΑΣΟΚ για την κρίσιμη αυτή αλλαγή.

 

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δηλώνει μεν ότι αποδέχεται την κατάργηση του μπόνους, αλλά καλεί την κυβέρνηση να παραιτηθεί αμέσως, αφού σήμερα κυβερνά χάρη σε αυτό το μπόνους, το οποίο μάλιστα δεν δικαιούται και για ένα επιπλέον λόγο: ότι είναι πια δεύτερο κόμμα στην ελληνική κοινωνία, με βάση το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών!

«Η δική μας θέση παραμένει σταθερή. Θεωρούμε ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει bonus εδρών. Εάν τώρα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ άλλαξαν γνώμη και λένε ότι δεν χρειάζεται το bonus στο πρώτο κόμμα, "ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα": πρώτον, για να φέρουν το εν λόγω νομοσχέδιο στη Βουλή και, δεύτερον, για να παραιτηθεί η κυβέρνηση, διότι δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση» δήλωσε ο Δημήτρης Στρατούλης, βουλευτής και μέλος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. 

 

Και συνέχισε: «Η ΝΔ θα πρέπει να παραιτηθεί από τις 50 έδρες που έλαβε ως μπόνους στις προηγούμενες εκλογές. Κυβερνά σήμερα με καλπονοθευτικό τρόπο».

 

Αλλά και ο εκπρόσωπος Τύπου, Πάνος Σκουρλέτης, κινήθηκε σε αυτό το πνεύμα, πηγαίνοντας τη συζήτηση σε ένα γενικότερο θεσμικό επίπεδο: «Εμείς  το αντιμετωπίζουμε στη βάση αρχών. Είμαστε παγίως υπέρ της απλής και ανόθευτης αναλογικής.

 

Στη βάση μιας τέτοιας πρότασης όλα τα συζητάμε. Αλλά μιας τέτοιας πρότασης! Είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε μια συζήτηση για την καθιέρωση ενός πάγιου συστήματος απλής αναλογικής συνταγματικά κατοχυρωμένης».

 

Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινηθεί ανάμεσα σε δύο γραμμές: πρώτον, δεν θα αρνηθεί ποτέ να συζητήσει για ένα αίτημα, που διατυπώνει πάγια εδώ και δεκαετίες.

 

Και, δεύτερον, δεν θα το συζητήσει ποτέ στη βάση μιας πρόσκαιρης πολιτικής σκοπιμότητας, παρά θα ζητήσει θεσμικές εγγυήσεις ότι πράγματι αυτό το νέο σύστημα θα είναι η απλή και άδολη αναλογική και θα θεσμοθετηθεί με συνταγματική αλλαγή, ώστε να μην γίνει κουρέλι στην πρώτη ευκαιρία.

 

Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ σχολιάζει πολιτικά και την κίνηση του κ. Βενιζέλου, μιλώντας για ηττοπάθεια και ομολογία από μέρους της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ ότι τον πρώτο λόγο στο νέο πολιτικό σκηνικό μετά τις ευρωεκλογές, τον έχει πλέον ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

 

«Ξέρουν ότι χάνουν και καταφεύγουν σε κάθε μέσο, για να αποφύγουν την ήττα» λένε στην Κουμουνδούρου για τα κυβερνητικά κόμματα.

 

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...