Μήπως η Ελλάδα είναι η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;

 ΜoneyWeek: «Μήπως η Ελλάδα είναι η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;»
 

Ανατρεπτικό άρθρο για την κρίση της Ελλάδας, έχει κάνει πάταγο στις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας πως η χώρα μας είναι αυτή τη στιγμή η ισχυρότερη χώρα.

 «Μήπως η Ελλάδα είναι η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;» αναρωτιέται στο MoneyWeek η Μέριν Σόμερσετ Βεμπ δίνοντας μια διαφορετική οπτική από αυτή που είχαμε συνηθίσει.
«Η Ελλάδα είναι πανίσχυρη. Όλος ο κόσμος υποθέτει ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη και παρακολουθεί με ενδιαφέρον συνήθως τι είναι διατεθειμένη να δώσει η Γερμανία αντί να προσέξει τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να δεχθεί».
Η βασική υπόθεση σύμφωνα με τη Σόμερσετ Βεμπ, ήταν ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη. «Η στάση της Ελλάδας όμως έδειξε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα», ισχυρίζεται. «Αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να εγκρίνουν τα μέτρα και αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, αυτό
θα είναι game over για το ευρώ, την Ευρώπη και την εξαγωγική πολιτική της Γερμανίας».
«Είναι καιρός για όλους να αρχίσουν να είναι πιο ευγενικοί με την Ελλάδα. Πρόσφατα ένα μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού της Άγκελα Μέρκελ δήλωσε οργισμένος με την απόφαση για δημοψήφισμα, λέγοντας πως οι άλλες χώρες κάνουν θυσίες για να πληρώσουν
τις δεκαετίες ελληνικής κακοδιαχείρισης. Κατά τη γνώμη μου αν δεν προετοιμαστούν κατάλληλα θα πρέπει να κάνουν και άλλες», προσέθεσε δηκτικά.
Το άρθρο προκάλεσε τόσο μεγάλη εντύπωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, που ο αρχισυντάκτης του CNBC Τζόν Κάρνεϊ, εκτός του ότι το αναπαρήγαγε, προσέθεσε πως δεν πρέπει να ακούμε τις Κασσάνδρες και τα σενάρια τρόμου για το χρέος της Ελλάδας.
«Η Ελλάδα δε θα παραμείνει εκτός αγορών σε περίπτωση αναδιάρθρωσης για τον  απλούστατο λόγο ότι είναι ήδη εκτός αγορών. Αλλά μετά από μια αναδιάρθρωση η Ελλάδα θα έχει έναν από τους πλέον υγιείς ισολογισμούς στην Ευρώπη. Το μόνο που θα κάνει είναι να βελτιώσει τη θέση της. Σαφώς κάποιοι
χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν θα θέλουν να δανείσουν μια χώρα που πτώχευσε πρόσφατα. Υπάρχουν όμως τόσοι άλλοι που θα δάνειζαν μια χώρα με καθαρό ισολογισμό, ακριβώς γιατί η περίπτωση νέας χρεοκοπίας είναι απίθανη στο κοντινό μέλλον».
«Η εκδίκηση άλλωστε, δεν είναι οικονομική στρατηγική», καταλήγει με νόημα ο Κάρνεϊ.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Αθλιότητες στο Λονδίνο

Στο Λονδίνο και κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων συνέβησαν αθλιότητες σε βάρος της Ελλάδος, που παραδόξως (;) δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Οι περισσότερες περιγραφές και τα διάφορα σχόλια έμειναν στην κακουγουστιά της «παράστασης», ή στην εκ μέρους των διοργανωτών προπαγανδιστική επιχείρηση εξιδανίκευσης της αποικιοκρατικής  χώρας τους. Ορισμένοι στην Ελλάδα επιχείρησαν να εκμεταλλευθούν πολιτικά μόνο μία από τις πολλές αθλιότητες που συνέβησαν. Αυτή ήταν όταν ο Πρόεδρος της.... Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Ζακ Ρογκ ξέχασε τους ύμνους για την Ελλάδα  στην Αθήνα, κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, και προχθές με θράσος ανακοίνωσε ότι «οι Αγώνες γύρισαν στο σπίτι τους...». Δηλαδή ότι το «σπίτι» των  Ολυμπιακών Αγώνων δεν είναι η Αρχαία Ολυμπία, η Αθήνα και η Ελλάδα, αλλά ...το Λονδίνο!!!

---

Πέραν όμως από την αθλιότητα αυτή υπήρξαν κι άλλες πιο σοβαρές:

 Πρώτον οι διοργανωτές, που είχαν την ευθύνη της τηλεοπτικής κάλυψης, υποχρεωτικά έδειξαν την ελληνική ομάδα να εισέρχεται πρώτη στο Ολυμπιακό Στάδιο, αλλά την έδειξαν λιγότερο από όλες τις άλλες ομάδες και δεν παρουσίασαν καθόλου τους Έλληνες στις θέσεις των επισήμων που την χειροκροτούσαν. Την έδειξαν για χρόνο λιγότερο ακόμη και από τα μικροσκοπικά κράτη, όπως λ.χ. τα Βανουάτου και Σαιν Κιτς! Επίσης έδειξαν, παράλληλα με την παρέλαση της κάθε ομάδας, τις επίσημες εκπροσωπήσεις όλων των 203 συμμετεχουσών χωρών, πλην της ελληνικής!

          Δεύτερον δεν έγινε η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας μαζί με αυτές της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και της διοργανώτριας χώρας. Η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας τυπικά γίνεται πάντοτε προς τιμήν της χώρας, που είναι η πηγή του Ολυμπισμού.  Στο Λονδίνο όμως δεν έγινε έπαρση της Ελληνικής σημαίας και ως εκ τούτου δεν ακούστηκε  ο Ελληνικός Εθνικός Ύμνος, αλλά μόνο εκείνος της Μεγ. Βρετανίας.

          Τρίτον δεν εψάλη ο Ολυμπιακός Ύμνος του Σπύρου Σαμάρα, σε στίχους του Κωστή Παλαμά, που ακούστηκε  στους Πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών, το 1896. Το 1958 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να είναι ο επίσημος Ολυμπιακός Ύμνος και να ψάλλεται κατά την έναρξη και τη λήξη των Ολυμιακών Αγώνων. Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες που εψάλη ήταν αυτοί της Ρώμης, το 1960, και έκτοτε εψάλλετο ανελλιπώς σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μάλιστα στο Σίδνεϊ, το 2000, εψάλη στα ελληνικά από ελληνική χορωδία και στο Πεκίνο, το 2008, επίσης στα ελληνικά, και μάλιστα από παιδική κινεζική χορωδία! Σε όλες τις άλλες χώρες, όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ο ύμνος εψάλη στη γλώσσα τους.  Ντροπιαστική εξαίρεση αποτελούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου, το 1972, και τώρα του Λονδίνου, όπου ο Ολυμπιακός Ύμνος αποδόθηκε  μόνο από ορχήστρα, που μάλιστα στο Λονδίνο ήταν και αθέατη... Γερμανία και Μεγάλη Βρετανία υποτίμησαν τον Ολυμπιακό Ύμνο, που είναι ένα σημαντικό πολιτισμικό στοιχείο της σύγχρονης Ελλάδας. Τυχαίο;... 

          Τέταρτη αθλιότητα. Πριν από τη δήλωση για τη «μεταφορά του σπιτιού των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο» ο κ. Ζακ Ρογκ προέβη σε μία ακόμη αθλιότητα σε βάρος της Ελλάδας. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο το Λονδίνο είναι έτοιμο να διοργανώσει με επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες  έκανε αναφορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, παρέλειψε την Αθήνα και μίλησε για το Πεκίνο! Είπε συγκεκεριμένα: « Θα ήθελα να πιστεύω ότι από την άποψη της ετοιμότητας οι αγώνες αυτοί είναι στην ίδια θέση με αυτή του Σίδνεϊ και του Πεκίνου σίγουρα, για να μιλήσω για τους πιο πρόσφατους Ολυμπιακούς...». Πάλι ο κ. Ρογκ ξέχασε τους επαίνους και τους ύμνους προς την Ελλάδα για την επιτυχία της προετοιμασίας και το άριστα που της έδωσε στον δημόσιο λόγο του κατά την τελετή έναρξης των Αγώνων στην Αθήνα. Και η εξασθενημένη μνήμη του έχει τη σημασία της, δεδομένου ότι η Ελλάδα για να επιτύχει στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων  σπατάλησε εκατομμύρια Ευρώ, που την έσπρωξαν ταχύτερα και βαθύτερα στη σημερινή κρίση.

          Πέμπτη αθλιότητα. Όταν εισερχόταν η Ολυμπιακή Φλόγα στο Ολυμπιακό Στάδιο ο εκφωνητής σημείωσε ότι έφτασε εκεί αφού διέτρεξε μια διαδρομή 22.000 χλιομέτρων... Δεν είπε ούτε λέξη από πού ξεκίνησε για να φτάσει στο Λονδίνο. Δεν είπε λέξη για την Ολυμπία, το λίκνο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο εκφωνητής και όσοι είναι πίσω από αυτόν εφάρμοσαν τη λογική της Νέας Τάξης Πραγμάτων, σύμφωνα με την οποία προβάλλονται μόνο οι ιδέες της νέας εποχής και παραλείπονται οι ρίζες και οι πολιτισμικές παραδόσεις, καθώς και οι αξίες που τις ξεπερνούν ή/και είναι αντίθετες τους.

          Από τον Βάκωνα και τον Νίτσε έως τον Σαίξπηρ  και τον Γκαίτε Άγγλοι, Γερμανοί και γενικά η Δύση δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι ένας ολιγάριθμος λαός, όπως ο Ελληνικός,  με τόσα ελαττώματα και τόσες αδυναμίες που του προσάπτουν, είναι ο απ’ ευθείας απόγονος και πνευματικός θεματοφύλακας ενός μοναδικού θησαυρού, του Ελληνικού πολιτισμού, που δεν μπορούν να πλησιάσουν, ούτε μπορούν να οικειοποιηθούν, όσο κι αν προσπαθούν. Του πολιτισμού που είναι η βάση και του δικού τους πολιτισμού, όπως τον ερμήνευσαν μέσα από τη δική τους λογική. Η ευκαιρία φέτος για όλους αυτούς ήταν μοναδική. Απαξιωμένη από την οικονομική και κοινωνική κρίση η Ελλάδα, δέχεται με βάναυσο τρόπο την περιφρόνηση τους, περιφρόνηση που παρουσιάστηκε με όλο το φρικιαστικό της πρόσωπο στο Λονδίνο, κατά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν πειράζει. Πρώτον οι Έλληνες πρέπει να πεισματώσουμε και να ξαναβρούμε τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση και τη χαμένη μας αξιοπρέπεια. Δεύτερον να τους δικαιολογήσουμε τους Άγγλους για τα συμπλέγματα τους. Είναι πραγματικά αξιολύπητοι. Και τρίτο να μην ενοχλούμαστε από τη συμπεριφορά τους, γιατί γνωρίζουμε ότι όσο και να προσπαθήσουν η αλήθεια λάμπει και το ψέμμα έχει κοντά ποδάρια.-

 

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η αρχή του τέλους για μετρητά και κάρτες

Ξεχάστε το πορτοφόλι, με τα νέα συστήματα θα πληρώνετε είτε με το κινητό σας είτε λέγοντας απλώς το όνομά σας

The New York Times

Πολλά από τα πράγματα που θεωρούμε σήμερα «πρωτοποριακά και καινοτόμα» θα προκαλούν στα εγγόνια μας χαμόγελα συγκατάβασης. Θα θεωρείται ανέκδοτο το ότι κάποτε πηγαίναμε στο βιντεοκλάμπ για να νοικιάσουμε μια ταινία ή ότι δεν έχουμε παντού σήμα για να λειτουργήσει το κινητό τηλέφωνο. Ισως, μάλιστα, στο μέλλον τα εγγόνια μας να γελούν κοιτώντας σε κάποια βιτρίνα τα «παλιά» χαρτονομίσματα και τις πιστωτικές μας κάρτες.
Θα πρέπει, λοιπόν, να ανοίξουμε μια ιστορία του 2012 και να διαβάσουμε παρέα το κεφάλαιο για την «αρχή του τέλους» τραπεζογραμματίων και πιστωτικών καρτών. Εκείνη τη χρονιά, θα τους εξηγούμε, για πρώτη φορά, ο άνθρωπος μπόρεσε να πληρώσει λέγοντας απλώς το όνομά του στον ταμία του καταστήματος.


Πώς ξεκίνησε

Ολα ξεκίνησαν το 2010, όταν μία εταιρεία, η Square, εφήυρε τον φορητό αναγνώστη πιστωτικών καρτών. Επρόκειτο για ένα πολύ μικρό τετράγωνο πλαστικό που μπορούσε να προσαρμοστεί στην εσοχή των ακουστικών συσκευών όπως τα iPhone, iPad, το Αndroid ή οποιαδήποτε άλλη ταμπλέτα. Με μια απλή εφαρμογή ο κάτοχός του μπορούσε να «σκανάρει» την πιστωτική κάρτα οποιουδήποτε. H ύπαρξη του μικρού φορητού σκάνερ σήμαινε ότι ήταν δυνατόν να πληρωθούν οι πάντες με πιστωτική κάρτα: οι οδηγοί ταξί, οι μπέιμπι σίτερ, ο πλανόδιος πωλητής, ακόμα και τα παιδιά που αναλαμβάνουν να καθαρίσουν τον κήπο έναντι μερικών ευρώ για χαρτζιλίκι.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Η Square, βέβαια, εισπράττει το 2,75% κάθε συναλλαγής. Ομως, δεν έχει ετήσια ή μηνιαία συνδρομή ή οποιαδήποτε άλλη χρέωση για μηχανήματα κ.ο.κ., ενώ όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να προμηθευτεί τον αναγνώστη. Η εταιρεία λέει ότι δύο εκατομμύρια Αμερικανοί προμηθεύτηκαν το μικρό θαυματουργό πλαστικό.
Ομως, κάθε επιτυχία αντιγράφεται, όχι μόνο μία αλλά εκατοντάδες φορές. Ετσι εμφανίστηκαν στην αγορά και πολλά άλλα σκάνερ ανάγνωσης πιστωτικών καρτών. Επρόκειτο για την ίδια βασική ιδέα με μικρές διαφορές, κυρίως όσον αφορά τη αγορά στην οποία στοχεύει το καθένα και τα ποσοστά που εισπράττει η εταιρεία.
Το επόμενο βήμα Ξαφνικά, όμως, εμφανίστηκε και ένα που ξεχώριζε από όλα τα άλλα.Το PayPal εισπράττει λίγο χαμηλότερο ποσοστό από τη Square και έχει πολύ πιο στέρεο τριγωνικό και ταυτόχρονα μεγαλύτερο αναγνώστη από αυτόν της Square.
Σήμερα, οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να εισπράξει αμοιβές ή το αντίτιμο κάποιου προϊόντος από πιστωτική κάρτα. Η Square, ωστόσο, πιστεύει ότι το μέλλον ανήκει αλλού: στο Pay With Square.
Ας πούμε, λοιπόν, ότι πηγαίνετε σε ένα κατάστημα ή ένα ζαχαροπλαστείο. Ο ταμίας, προτού σας δει, γνωρίζει ότι βρίσκεστε στο χώρο αφού το όνομα και η φωτογραφία σας έχουν εμφανιστεί στην οθόνη του iPad που κρατά. Επιλέγει στην οθόνη του τα αντικείμενα που θέλετε να αγοράσετε πατώντας τα σωστά εικονίδια στο iPad και... τώρα είναι η στιγμή της μαγείας. Για να πληρώσετε απλώς λέτε το όνομά σας. Ο ταμίας συγκρίνει το πρόσωπό σας με τη φωτογραφία στην οθόνη της συσκευής και πληκτρολογεί το ΟΚ. Η συναλλαγή έχει ολοκληρωθεί. Ούτε μετρητά, ούτε κάρτες, ούτε καν υπογραφές. Δεν υπάρχει ανάγκη να βγάλετε το κινητό σας από την τσέπη. Πρόκειται για μια καταπληκτική εμπειρία, επειδή είναι γρήγορη και άκοπη. Και αυτό είναι εξαιρετικά θετικό, αφού πιο ευχάριστη εμπειρία για τον καταναλωτή σημαίνει αυτομάτως περισσότερες πωλήσεις για τον έμπορο. Η εφαρμογή Register που διαθέτει ο έμπορος επιτρέπουν στον πωλητή να γνωρίζει αμέσως την ποσότητα, το προϊόν και τον χρόνο πώλησής τους και έτσι να ανανεώσει το στοκ άκοπα. Και όλα αυτά δωρεάν.
Το μόνο που έχετε να κάνετε για να χρησιμοποιήσετε ένα τέτοιο σύστημα είναι να επιλέξετε τη φωτογραφία που προτιμάτε και να συνδέσει την πιστωτική του κάρτα. Η εφαρμογή με τη βοήθεια του GPS (συστήματος προσδιορισμού θέσης μέσω δορυφόρου) σας επιτρέπει να ανακαλύψετε άμεσα τα καταστήματα που διαθέτουν το Pay With Square.
Ειδικές εκπτώσεις Πριν από ένα μήνα, η Square αναβάθμισε το σύστημά της για να κάνει την εμπειρία ακόμα πιο ευχάριστη για τον καταναλωτή. Σήμερα, λοιπόν, οι έμποροι μπορούν να προσφέρουν ειδικά εκπτωτικά κουπόνια σε όποιον επισκέπτεται την επιχείρησή τους για πρώτη, δέκατη ή εκατοστή φορά και γενικά να μοιράσουν πολλά δώρα. Ο κατάλογος με το τι μπορείτε να κερδίσετε κάθε φορά σε κάθε κατάστημα εμφανίζεται στην οθόνη του κινητού σας τηλεφώνου, μαζί με τον χάρτη των καταστημάτων που έχουν εγκαταστήσει το συγκεκριμένο σύστημα πληρωμών.
Οι έμποροι γνωρίζουν τα πάντα για σας Βέβαια, όπως κάθε καινοτομία και αυτή έχει θετικά και αρνητικά. Από το σύστημα PayWithSquare θα επωφεληθούν μόνο καταστήματα συγκεκριμένου μεγέθους, αφού επιβάλλει τη χρήση του iPad ως ταμειακής μηχανής, και καθιστά αναγκαία την καταγράφή κάθε αντικειμένου που πωλείται μέσα στο μαγαζί. Η εγγραφή όλων αυτών των πληροφοριών μπορεί να αποδειχθεί κουραστική.
Σύμφωνα με τη Square, 75.000 καταστήματα χρησιμοποιούν το σύστημα. Ακόμα ο αριθμός δεν είναι μεγάλος αλλά σίγουρα είναι ελπιδοφόρος. Αλλωστε το σύστημα είναι απλό για καταναλωτή και έμπορο. Η εκδοχή που προσφέρει το Paypal, που ονομάζεται PayPal Local μπορεί να λειτουργήσει με τις υπάρχουσες ηλεκτρονικές ταμειακές μηχανές, γεγονός που θεωρείται σημαντικό πλεονέκτημα. Οι καταστηματάρχες που χρησιμοποιούν το σύστημα παραδέχονται ότι είναι ευχαριστημένοι με τον νέο τρόπο πληρωμής αν και καμία φορά οι παραξενιές της πελατείας τους κάνουν πιο δύσκολα τα πράγματα. Πολλοί αντί να βάλουν τη δική τους φωτογραφία – κάτι που επιβάλλεται προκειμένου να ελεγχθεί η ταυτότητα του καταναλωτή προτιμούν να βάλουν αυτή της γάτας τους ή ένα λουλούδι δυναμιτίζοντας έτσι την ασφάλεια των συναλλαγών.
Φυσικά είναι προφανές ότι εάν αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε κάποιο από αυτά τα συστήματα πληρωμής καταστρέφετε ολοσχερώς οποιαδήποτε ιδιωτικότητα -πιστεύατε τουλάχιστον- ότι σας είχε απομείνει. Οι έμποροι γνωρίζουν πότε και σε ποιο κατάστημα μπήκατε, ποια πράγματα επιλέξατε και αγοράσατε, αν το κάνατε, το μέγεθός σας ακόμα και τα χρώματα που προτιμάτε. Βέβαια, κατά πάσα πιθανότητα αυτά τα γνωρίζουν εδώ και χρόνια, απλώς τώρα το διαφημίζουν ως διευκόλυνση της αγοραστικής σας εμπειρίας. Αν αυτά δεν σας ανησυχούν, τότε ανοίγετε μπροστά σας ένα πραγματικά νέος θαυμαστός κόσμος άνεσης και οικονομίας. Τα προγράμματα «loyalty» που ευνοούν αυτά τα συστήματα θα κάνουν ό,τι όλο και πιο πολλοί έμποροι κάνουν, το παν για να σας ευχαριστήσουν. Περισσότερο από όλα, το Pay With Square και τα υπόλοιπα συστήματα του είδους ανοίγουν ένα παράθυρο στο μέλλον. Ενα μέλλον όπου η μοναδική θέση για το πορτοφόλι θα είναι τα σκουπίδια, αφού το μόνο που θα χρειαζόμαστε είναι το κινητό μας.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Ημερομήνια. Πρόβλεψη του καιρού όλου του χρόνου!

 Τα Ημερομήνια είναι μια πανάρχαια μέθοδος πρόβλεψης του καιρού για όλο τον ερχόμενο χρόνο. Η διαδικασία απλή: παρατηρούμε τον καιρό του Αυγούστου για 12 μέρες, εκ των οποίων κάθε μια αντιπροσωπεύει τον καιρό των επόμενων μηνών. Δηλαδή: η πρώτη μέρα θα μας πει για τον καιρό του Αυγούστου, η δεύτερη για του Σεπτεμβρίου, η τρίτη για του Οκτωβρίου κ.ο.κ.
Τα "ημερομήνια" αμφισβητούνται από την επίσημη μετεωρολογία, η οποία υποστηρίζει ότι μακροχρόνιες προβλέψεις δεν είναι δυνατόν να γίνουν.
Έχει όμως πολυάριθμους υποστηρικτές ανάμεσα στους γεωργούς, τους κτηνοτρόφους και γενικά τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο.
Συχνά, ακόμη και επιστήμονες δείχνουν ενδιαφέρον για τα αποτελέσματα που βγάζουν τα "ημερομήνια"


 Για το πότε ξεκινάμε να παρατηρούμε τις μέρες, οι γνώμες διίστανται. Κάποιοι ξεκινούν να παρατηρούν τα ημερομήνια από 1η Αυγούστου έως και την 12η Αυγούστου, ενώ άλλοι ξεκινούν με το παλιό ημερολόγιο, ήτοι από τις 14 Αυγούστου έως και τις 25 Αυγούστου. Προσέχουν δε τις καιρικές συνθήκες ολόκληρου του εικοσιτετράωρου. Αν ας πούμε, στις 18 Αυγούστου, βρέχει το βράδυ, τότε τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη θα έχει άσχημο καιρό.
Λόγω αρχαιότητας της μεθόδου, η πιθανή σωστή παρατήρηση είναι η δεύτερη (δηλαδή από τις 14 Αυγούστου).

Πως ερμηνεύονται:

Όταν έχει αέρα, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι άστατος

Όταν υπάρχουν άσπρα σταθερά σύννεφα, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα έχει βροχές

Όταν υπάρχουν άσπρα σύννεφα που τρέχουν ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι χιονιάς

Όταν υπάρχουν σκούρα σύννεφα ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι κρύος

Όταν ο ουρανός είναι καθαρός, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι καλός


Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΦΑΡΣΑ!!Άντε να τους πείσεις οτι δεν έχεις πιεί...(ΒΙΝΤΕΟ)

 Δεν νομίζω οτι υπάρχει όχι μόνο αστυνομικός,αλλά γενικά οποιοσδήποτε που δεν θα πιστέψει οτι είσαι σουρωμένος αν του πεις οτι βλέπεις έναν ρόζ ελέφαντα...
 
Δείτε τι έπαθαν τα θύματα αυτής της φανταστικής φάρσας:












Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Ο καπετάνιος που δεν ήθελε τον Παπανδρέου!

Συνέβη το Σάββατο 21 Ιουλίου. Ο καπετάνιος του ιπτάμενου δελφινιού που εκτελούσε το δρομολόγιο Πυθαγόρειο – Κως, παραιτήθηκε αμέσως μετά την εκτέλεση του δρομολογίου «για λόγους ευθιξίας» όπως αναφέρει ο ίδιος στο enikos.gr, γιατί ανάμεσα στους επιβάτες του πλοίου ήταν ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου.

Όπως αναφέρει ο ίδιος «θόλωσε» όταν το πλήρωμα του ανέφερε ότι ανάμεσα στους επιβάτες ήταν ο πρώην πρωθυπουργός με την σύζυγο του. «Πρέπει να το κατάλαβε γιατί όταν με είδε στο σαλόνι, προσπάθησε να κρυφτεί, όπως κάνουν οι μαθητές, πίσω από αυτόν που καθόταν μπροστά του».

Ο Νίκος Χατζηνάκης  χρειάστηκε μερικά λεπτά «για να συνέλθει» και για αυτό βγήκε έξω από το πλοίο, ωστόσο όπως ισχυρίζεται ο ίδιος το δρομολόγιο εκτελέστηκε κανονικά.

Αμέσως μετά, δήλωσε στην πλοιοκτήτρια εταιρεία την παραίτησή του, η οποία έγινε αποδεκτή.


 Το enikos.gr επικοινώνησε την πλοιοκτήτρια εταιρεία. Ο Γιώργος Ντινόρης, μέτοχος της εταιρείας, επιβεβαιώνει ότι η παραίτηση του πλοιάρχου έγινε αποδεκτή, ωστόσο η εκδοχή του για το περιστατικό είναι διαφορετική από αυτή του καπετάνιου, καθώς ισχυρίζεται ότι ο καπετάνιος προσπάθησε να διώξει τον πρώην πρωθυπουργό από το πλοίο.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME

Ένα συγκλονιστικό βίντεο! Μια από τις Καρυάτιδες που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο σπάει τη σιωπή χιλιάδων χρόνων και ζητά την επιστροφή της στα πάτρια εδάφη...

"Είμαι Ελληνίδα και θέλω να επιστρέψω σπίτι" είναι ο τίτλος του εκπληκτικού βίντεο που κάνει το γύρο του διαδικτύου.
Η προσπάθεια αυτή, φέρει την υπογραφή του φωτογράφου και μουσικού, Άρη Καλογερόπουλου, που ηγείται της καμπάνιας για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα.

Απολαύστε το εξαιρετικό βίντεο...

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Αιτωλικό: Σοβαρά επεισόδια, πυροβολισμοί και τραυματισμοί

Νέα εξαιρετικά σοβαρά επεισόδια με πυροβολισμούς και τραυματισμούς σημειώθηκαν εχθές αργά το βράδυ Παρασκευής στο Αιτωλικό ανάμεσα σε κατοίκους του Αιτωλικού και τους ρομά.

Μετά τα νέα σοβαρά επεισόδια και τον καταιγισμό των πυροβολισμών στο σημείο, όπου οι ρομά είχαν κάνει μπλόκο, οι αστυνομικές δυνάμεις εξακολουθούν να είναι σε πλήρη επιφυλακή.

Οι τραυματίες από τους πυροβολισμούς είναι συνολικά τρεις, ένας εκ των οποίων πιο σοβαρά, αφού πυροβολήθηκε στα πλευρά και την κοιλιακή χώρα και οδηγήθηκε στο χειρουργείο, ενώ πιθανότατα να χρειαστεί νοσηλεία του σε ΜΕΘ.

 Όσο για την αστυνομία που δέχτηκε έντονες επικρίσεις από μερίδα κατοίκων επειδή δεν προχώρησε σε επέμβαση, αναμένεται να προχωρήσει το πρωί σε προσαγωγές υπόπτων ρομά, αφού ήδη έχει συλλέξει στοιχεία σε βάρος ατόμων που πυροβολούσαν. Παράλληλα δεν αποκλείεται να γίνει και επιχείρηση στον οικισμό των τσιγγάνων, αφού το Αιτωλικό παραμένουν δυο διμοιρίες των ΜΑΤ καθώς και δυνάμεις της ΟΠΚΕ από Μεσολόγγι, Αγρίνιο και Πάτρα.
Δείτε την εικόνα που κατέγραψε το agriniopress, την ώρα που νεαρός ρομά από μπαλκόνι οικίας στο Αιτωλικό, πυροβολεί κατά πολιτών και αστυνομικών στο Αιτωλικό, την ώρα των σοβαρών επεισοδίων , κοντά στα μεσάνυχτα

Η εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Tα μεσάνυχτα περίπου,  στο σημείο του μπλόκου των ρομά, στον δρόμο Αιτωλικό – Αστακός,  φτάνουν δυνάμεις της ΟΠΚΕ και  από πίσω ακολουθούν περίπου 50 άτομα, που βρίζουν και χειρονομούν κατά των ρομά.
Εκείνη την στιγμή ακούγονται συνεχείς πυροβολισμοί, που όπως φαίνεται από την εικόνα προέρχονται από μπαλκόνι μονοκατοικίας. Στο 0:25 του video ανάβει το φως στο μπαλκόνι και φαίνεται καθαρά ένας νεαρός με λευκή μπλούζα που κρατά το όπλο προτεταμένο προς τους αστυνομικούς και τους κατοίκους.









 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Ανιχνεύθηκε καρκίνος του δέρματος σε ψάρια για πρώτη φορά!

 Προβληματισμό και μεγάλη εντύπωση έχει προκαλέσει στην επιστημονική κοινότητα η είδηση ότι για πρώτη φορά ανιχνεύθηκε καρκίνος του δέρματος σε ψάρια.

Η διαπίστωση έγινε από μελέτη επιστημόνων που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση PLoS One και αποκαλύπτει ότι το 15% του πληθυσμού της πέστροφας στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας πάσχει από καρκίνο του δέρματος.

Η ανακάλυψη έγινε εντελώς τυχαία από ερευνητές του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Επιστημών της Αυστραλίας, οι οποίοι μελετούσαν τα θηράματα των καρχαριών στην περιοχή και κυρίως τις πέστροφες των κοραλλιών.

Στο πλαίσιο της έρευνας τους έβλεπαν συνεχώς περίεργα μαύρα σημάδια στο δέρμα των ψαριών, που κανονικά θα έπρεπε να έχουν λαμπερό πορτοκαλί χρώμα, με αποτέλεσμα να ζητήσουν τη βοήθεια Βρετανών ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Newcastle, που μελετούσαν τις ασθένειες των κοραλλιών στην περιοχή.

Αν και αρχικά εκτιμήθηκε ότι τα μαύρα σημάδια οφείλονταν σε κάποια μόλυνση, η εξέταση του ιστού των ψαριών αποκάλυψε κάποιους σχηματισμούς που έμοιαζαν με όγκους. Η σύγκριση των δειγμάτων με ψάρια που απέκτησαν, τεχνητά, μελάνωμα, στο πλαίσιο εργαστηριακών πειραμάτων αποκάλυψε κάτι που προκάλεσε έντονη έκπληξη στους επιστήμονες: τα δείγματα ήταν πανομοιότυπα, που σημαίνει ότι οι πέστροφες των κοραλλιών προσβάλλονται από καρκίνο του δέρματος λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας.

Πηγή: econews

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

To τέρας μέσα μας: Το διαβόητο πείραμα του Μίλγκραμ

 Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων.
Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών.
Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.


 Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη. Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και –μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου». Ο έκπληκτος «μαθητευόμενος» δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων.
Ο «δάσκαλος», από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας. Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: «15 βολτ, 30 βολτ, 50 βολτ κλπ.» Το τελευταίο κουμπί έγραφε: «450 βολτ. Προσοχή! Κίνδυνος!». Πίσω από το «δάσκαλο» στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος.

(Και περνάμε σε ενεστώτα για να γίνουμε μέτοχοι της στιγμής.)

«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ. Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει. 15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ. «Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα».
 Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει. Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο. Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί.

Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:
«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία».
 Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του. Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή. «Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο... Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό». «Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος». «Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό». Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια «δημοσκόπηση» ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας ‘τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό. Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές.
Δυστυχώς έκαναν λάθος.
 Μόλις το 5% των «δασκάλων» αρνήθηκαν εξ’ αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν –συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή.
Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 βολτ.
Και το 65%... Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 βολτ!

Που έγκειται η φάρσα;
Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο».
Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν.
Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος».

Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει –ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί –αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές».
Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό».
 Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα. Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.

Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.

Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του.

Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα.

Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που μας θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.
Και μια τελευταία παρατήρηση:

Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο «μαθητευόμενος» ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ. Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο.

Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο «καλοί» όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.
(Περισσότερα για το πείραμα του Μίλγκραμ μπορείτε να διαβάσετε στο υπέροχο βιβλίο της Lauren Slater: «Το κουτί της ψυχής», από τις εκδόσεις Οξύ, μετάφραση Δέσποινα Αλεξανδρή, 2009)

[Πηγή: sanejoker.blogspot.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

OΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

 Eυρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του...

1. Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2. Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του. 3. Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων...

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.


 Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1. Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό

τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2. Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3. Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος! Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Εξέλιξη ή Δημιουργία

 ΕΞΕΛΙΞΗ Ή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;

Β. ΠΟΛΙΤΗ

η μαζική εξαφάνιση των ειδών (Mass Extinction)

 Ένας άλλος προβληματισμός που θέτει σε αμφισβήτηση την ισχύ της πολυδιαφημισμένης θεωρίας της Εξέλιξης είναι η μαζική εξαφάνιση χιλιάδων ειδών, ζώων και φυτών, από τη Γη σε επίπεδο οικογένειας. Τι είδους όμως εξέλιξη μπορεί να αποτελεί η εξαφάνιση μια για πάντα ενός μεγάλου συνόλου οργανισμών; Και πώς, πάλι, μέσα στα εκατομμύρια χρόνια ζωής της Γης δεν «έτυχε» κάποιο είδος μετά την εξαφάνιση του να εμφανιστεί και πάλι με τον ίδιο «τυχαίο» τρόπο που εμφανίστηκε, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της Εξέλιξης;

Η αναδιάταξη των γονιδίων στους διάφορους οργανισμούς έχει σταματήσει ποτέ; Δεν ισχύουν οι ίδιες στατιστικές πιθανότητες «τυχαίας» εμφάνισης και επανεμφάνισης για κάποιο είδος; Μόνο η παρατήρηση ότι ποτέ ως τώρα ένα είδος που κάποτε εξαφανίστηκε και δεν έκανε ξανά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα την εμφάνιση του, μπορεί να εδραιώσει μια θεωρία; Για να γίνουν περισσότερο κατανοητοί οι παραπάνω, αλλά και αυτοί που ακολουθούν, όχι θεωρητικοί αλλά πρακτικοί προβληματισμοί μας, παραθέτουμε τον πίνακα 1, που παρουσιάζει την ταξινόμηση των ειδών όπως είναι γενικά αποδεκτή απ' όλους τους Εξελικτικούς επιστήμονες.

Οι περισσότερο, τώρα, συζητημένες εκδοχές των επιστημόνων γι' αυτά τα συμβάντα μαζικής εξαφάνισης των ειδών είναι οι κλιματολογικές αλλαγές (ειδικά το κρύο και η ξηρασία), η αύξηση ή η μείωση του επιπέδου της θάλασσας, η ηφαιστειακή δραστηριότητα, η αλλαγή των ωκεάνιων και των ηπειρωτικών τεκτονικών πλακών, οι ασθένειες, η θήρευση από άλλα είδη (αρπακτικά), ο εσωτερικός (μέσα στο ίδιο είδος) ανταγωνισμός και τέλος η αλλαγή της χημικής σύστασης των θαλασσών και της ατμόσφαιρας.

Πίνακας 1. Η ιεραρχική ταξινόμηση των ειδών από το ψηλότερο επίπεδο (Βασίλειο) έως το χαμηλότερο (είδος). (Το πλήθος των βαθμίδων σε κάθε επίπεδο είναι αυθαίρετο).
  

Τα ερωτήματα όμως που προκύπτουν από τις παραπάνω απόψεις των Εξελικτικών, όπως είναι φυσικό, δεν είναι λίγα.

 Πρώτα απ' όλα τίθεται το ερώτημα: «Γιατί όλα αυτά, που αναφέρθηκαν ως αιτίες για τη μαζική εξαφάνιση των ειδών, δεν συνέβαλαν και σε κάποια άλλη τα τελευταία 65 εκατομμύρια χρόνια, τότε που συνέβη και η τελευταία μαζική εξαφάνιση, μια και στατιστικά θα μπορούσε να γίνει, αφού μεταξύ τρίτης και τέταρτης μαζικής εξαφάνισης μεσολαβούν μόνο 40 εκατομμύρια χρόνια;».

Με βάση τον πίνακα 1 και με δεδομένο ότι οι μαζικές εξαφανίσεις έχουν γίνει στη συντριπτική τους πλειοψηφία σε επίπεδο οικογένειας, τίθεται το ερώτημα πώς από άλλες εναπομείνασες οικογένειες της ίδιας τάξης, που κατά γενική ομολογία περιλαμβάνουν συγγενικά είδη (π.χ. η γάτα και ο σκύλος έχουν ταξινομηθεί ότι προέρχονται από την ίδια τάξη και θεωρούνται ότι οι οικογένειες τους είναι συγγενικές), δεν επανεμφανίσθηκαν «τυχαία» και πάλι τα ίδια εξαφανισθέντα είδη, δεδομένου ότι μεσολάβησε μεγάλο χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο; (Να σημειώσουμε ότι η πρώτη μαζική εξαφάνιση έλαβε χώρα πριν από 440 εκατομμύρια χρόνια και τα πρώτα ευκαρυωτικά κύτταρα - που είναι οι πρόγονοι των εξαφανισθέντων οργανισμών - δημιουργήθηκαν πριν από 610 εκατομμύρια χρόνια).

 Επομένως, αφού οι εξαφανισθέντες οργανισμοί (βραχιόποδα, εχινόδερμα, κοράλια κ.ά.) χρειάσθηκαν περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια για να «εξελιχθούν» από πολύ απλούς οργανισμούς, είναι λογικό να ρωτήσει κάποιος:

 Πώς και δεν επαναδημιουργήθηκε ένα είδος μιας εξαφανισθήσας οικογένειας με πρόγονο μια άλλη συγγενική της (που προέρχεται από την ίδια τάξη), αφού υπήρχε στη διάθεση του περίπου 440 εκατομμύρια χρόνια καθώς και έτοιμη πισίνα γονιδίων (gene pool), μια και για να δημιουργηθεί το

είδος αυτό - πριν την εξαφάνιση του - από απλούς ευκαρυωτικούς οργανισμούς χρειάσθηκε (κατά τα λεγόμενα των Εξελικτικών) μόλις 170 εκατομμύρια χρόνια και χωρίς μάλιστα να υπάρχει κάποια έτοιμη πισίνα γονιδίων;

Επίσης κάποιος μπορεί να προχωρήσει ακόμη περισσότερο και να θέσει το ερώτημα: «Είναι βέβαια γενικώς αποδεκτό ότι υπήρξαν 5 μαζικές εξαφανίσεις έγιναν κατά μη τακτικά χρονικά διαστήματα (εικόνα 7).

Εικόνα 7.
Σχηματική αναπαράσταση του χρόνου που μεσολάβησε για τις πέντε μαζικές εξαφανίσεις. Τα νούμερα σε κάθε περίπτωση δηλώνουν το διάστημα του χρόνου (σε εκατομμύρια χρόνια) που μεσολάβησε ως την επόμενη μαζική εξαφάνιση.

Ποιος μπορεί λοιπόν να μας διαβεβαιώσει ότι τα προαναφερθέντα φυσικά φαινόμενα (που σύμφωνα με τις απόψεις των Εξελικτικών αποτελούν τις αποκλειστικές αιτίες μαζικής εξαφάνισης), δεν συνέβησαν και σε άλλες περιόδους - (ενδιάμεσες των πέντε μαζικών εξαφανίσεων) - χωρίς όμως να προκαλέσουν απολύτως τίποτα: Κι αν όντως συνέβη αυτό, τότε πώς μπορούν οι προαναφερθείσες πιθανές αιτίες, για τις μαζικές εξαφανίσεις, να οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα τους Εξελικτικούς επιστήμονες;

Αλλά γιατί, άραγε, χρησιμοποιούνται από τους Εξελικτικούς εκδοχές για τις μαζικές εξαφανίσεις διαφόρων ειδών, οι οποίες βασίζονται μόνο σε φυσικά φαινόμενα; Είναι, θα τολμούσαμε να πούμε, τελείως φανερό για ποιο λόγο γίνεται αυτό. Με τον τρόπο αυτό, θέλουν οι ίδιοι να πείσουν τους εαυτούς τους και παράλληλα να πείσουν και άλλους ότι η θεωρία της Εξέλιξης εξακολουθεί να ισχύει, αφού και οι εξωτερικοί παράγοντες, πέρα από μια φυσιολογική εξέλιξη, επιδρούν και καθορίζουν την καταστροφική διαδικασία μιας μαζικής εξαφάνισης. Συνεπώς, γι' αυτούς, τίποτα το αφύσικο ή μεμπτό δεν υπάρχει στην θεωρία της Εξέλιξης και στα όποια παρακλάδια της!

ζωντανά απολιθώματα (Living Fossils)

Με βάση τις παρατηρήσεις και τους υπολογισμούς των παλαιοντολόγων, ένα οποιοδήποτε είδος (species) οργανισμού δεν υπερέβη ποτέ μέχρι τώρα τα 4 με 5 εκατομμύρια χρόνια ύπαρξης. Τα περισσότερα είδη που έχουν ζήσει μέχρι σήμερα και έχουν ήδη εξαφανιστεί, σε πολλές περιπτώσεις έζησαν χιλιάδες χρόνια λιγότερο από το χρονικό αυτό διάστημα.

Εικόνα 8. Τρία «ζωντανά απολιθώματα», (α) Sphenodon punctatus, (β) Latimeria chalumnae, (γ) βραχιόποδο του γένους Lingula. 

       Ας έρθουμε τώρα να δούμε τι συμβαίνει μ' εκείνους τους οργανισμούς που πρώτος ο Δαρβίνος ονόμασε «ζωντανά απολιθώματα». Οι οργανισμοί αυτοί είναι έμβια που ζουν μέχρι σήμερα χωρίς καμιά μορφολογική διαφορά από τους αρχικούς προγόνους τους, που εμφανίστηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα:

«Γιατί από τα είδη αυτά δεν προέκυψαν κάποια άλλα νέα είδη, όπως υπαγορεύει ο νόμος της Εξέλιξης; Δεν ισχύει η θεωρία της Εξέλιξης γι' αυτούς τους οργανισμούς; Και γιατί δεν την ακολουθούν και αυτοί οι ίδιοι, εντασσόμενοι στη διαδικασία της Εξέλιξης;»

Η εικόνα 8 δείχνει χαρακτηριστικά τρία είδη «ζωντανών απολιθωμάτων», που δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν στη Γη. Το (α) είναι είδος ερπετού που έχει την επιστημονική ονομασία Sphenodon punctatus. Εμφανίστηκε πριν από 225 εκατομμύρια χρόνια και ζει σήμερα σε μερικά απομακρυσμένα νησιά της Νέας Ζηλανδίας.

Το (β), που είναι είδος ψαριού, έχει την επιστημονική ονομασία Latimeria chalumnae. Συναντάται σε βάθος 60-400 μέτρων στο αρχιπέλαγος Comores βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης. Το μέγεθος του υπερβαίνει το 1,8 μέτρα. Πριν από το 1938 υπήρχε διάχυτη η άποψη μεταξύ των επιστημόνων πως από τα ψάρια προήλθαν τα αμφίβια και απ' αυτά τα τετράποδα. Η ανακάλυψη όμως των Latimeria, αλλά και άλλων ψαριών της ίδιας οικογένειας (coelacanths), που θεωρούνταν ότι εξαφανίστηκαν κατά την διάρκεια της Κρητιδικής (Cretaceous) περιόδου, δηλαδή πριν από 80 εκατομμύρια χρόνια, θορύβησε πολλούς υπέρμαχους της εξελικτικής θεωρίας, που υποστηρίζουν ότι από τα ψάρια προέκυψαν τα αμφίβια και απ' αυτά τα τετράποδα.

Και προκύπτει τώρα το λογικό ερώτημα:

 Γιατί αυτά τα ψάρια δεν εξελίχθηκαν καθόλου από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν, αλλά παρέμειναν με την ίδια σχεδόν μορφή μέχρι σήμερα;

Το (γ) είναι ένα είδος οστρακοειδούς. Πρόκειται για ένα βραχιόποδο του γένους Lingula που εμφανίστηκε την Ορδοβίσια (Ordovician) περίοδο, περίπου πριν από 450 εκατομμύρια χρόνια, και υπάρχει μέχρι σήμερα με την ίδια περίπου μορφή, χωρίς να έχει υποστεί καμιά ουσιαστική εξέλιξη.

Αυτές οι εξόφθαλμες περιπτώσεις (υπάρχουν και άλλες πολλές) φέρνουν τους απανταχού Εξελικτικούς σε μειονεκτική θέση. Μόνο ορισμένοι απ' αυτούς, ελάχιστοι στην πραγματικότητα, συνεχίζουν ανερυθρίαστα να φλυαρούν παραθέτοντας θεωρίες (αναπόφευκτα και πάλι αναπόδεικτες) και επιδιώκοντας, με τον τρόπο αυτό, να διασώσουν το αμφιλεγόμενο κύρος της θεωρίας της Εξέλιξης. Έτσι, απόψεις όπως: «αυτοί οι οργανισμοί είναι τα τελευταία απομεινάρια εξελικτικής πορείας των ειδών» ή «αυτοί οι οργανισμοί είχαν πολλά πρωτεύοντα (promitives) χαρακτηριστικά, που πιθανόν να ήταν δύσκολο να χαθούν με την εξέλιξη», μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν, διότι υποστηρίζονται από επιστήμονες που εφαρμόζουν μόνο όπου και όπως τους συμφέρει (και όχι πάντοτε και παντού) τις λογικές επαγωγικές μεθόδους απόδειξης διαφόρων γεγονότων-φαινομένων. Στην περίπτωση αυτή καταφεύγουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα (χωρίς την απαιτούμενη λογική επαγωγική διαδικασία), προκειμένου να καταστήσουν αληθοφανή τη θεωρία τους περί μοναδικού κυττάρου-προγόνου των έμβιων, το οποίο είχε μια συνεχόμενη εξελικτική διαδικασία ερήμην του Δημιουργού Θεού.

αστήρικτες υποθέσεις

Είναι πραγματικά πολύ «περίεργες» οι διάφορες υποθέσεις στις οποίες αρέσκονται να καταφεύγουν και να αναλίσκονται οι Εξελικτικοί επιστήμονες, στην προσπάθεια τους να δώσουν κάποιες λογικές εξηγήσεις για αναντίρρητα γεγονότα-φαινόμενα που δεν ευνοούν τις βασικές αρχές τους.

Στο βιβλίο «Evolution» του Ρ.Scelton , γίνεται μια προσπάθεια να δοθεί μια λογική εξήγηση όσον αφορά τη μη εύρεση απολιθωμάτων σε κατώτερα γεωλογικά στρώματα:

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Γη δέχεται συχνά τυχαία χτυπήματα από μεγάλους μετεωρίτες κι αυτό το μαρτυρούν οι μεγάλοι κρατήρες που υπάρχουν στην επιφάνεια της. Υπάρχουν τουλάχιστον 28 κρατήρες με διάμετρο πάνω από 10 χιλιόμετρα, που χρονολογούνται περισσότερο από 250 εκατομμύρια έτη. Υπολογίζεται ότι περίπου δύο αστεροειδείς με διάμετρο 10 χιλιόμετρα κτυπούν τη Γη κάθε 100 εκατομμύρια χρόνια. Η σύγκρουση λοιπόν κάποιου μετεωρίτη με την επιφάνεια της Γης, μπορεί να παράγει αζωτούχα οξείδια (ΝΟ)χ που στη συνέχεια δημιουργούν νιτρικό οξύ, στο οποίο οφείλεται το γνωστό φαινόμενο της όξινης βροχής. Αυτό έχει σαν πιθανότητα την αύξηση της οξύτητας (ρΗ) της θάλασσας και άρα τη διάλυση του ασβεστούχον κελύφους διαφόρων οργανισμών».

Εδώ, πραγματικά, εκπλήττεται κανείς όχι μόνο από τη συνεχή λεκτική πιθανολογία, αλλά και από την ανερυθρίαστη αντικπιστημονική αυθαιρεσία. Παρόμοιες προσπάθειες ή απόπειρες εξήγησης τέτοιων φαινομένων από επιστήμονες που βασίζονται σε ανυπόστατα και μικρής πιθανότητας θεωρητικά συμβάντα, υπάρχουν αμέτρητες. Όλες όμως προσκρούουν αναπόφευκτα στο γνώμονα της επιστημονικής αντικειμενικότητας και αλήθειας.

Γι' αυτό σταματούμε εδώ, γιατί και η απλή ακόμη αναφορά του πλήθους των παράδοξων «εξηγήσεων» των Νεοδαρβινιστών που δεν ακολουθούν τους δεοντολογικούς κανόνες της επιστήμης, θα κούραζε τον αναγνώστη, χωρίς μάλιστα να του προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στην παραπέρα ενημέρωση του.

Στο σημείο αυτό θα ήταν ίσως χρήσιμο να βλέπαμε σχηματικά με ποιο τρόπο οι παλαιοντολόγοι ορίζουν το γεωλογικό χρόνο, όπως φαίνεται στον πίνακα 2 που παραθέτουμε αμέσως παρακάτω.

Από τον πίνακα 2 μπορούμε να συμπεράνουμε πολλά σ' ότι αφορά στους γεωλογικούς αιώνες σε συνάρτηση με τα διάφορα γεγονότα που έχουν αναφερθεί ως τώρα, καθώς και για όσα απ' αυτά θα μνημονευθούν αργότερα.

Εξέλιξη ή Δημιουργία B'

«ο Θεός εκ του μη όντος εις το είναι παράγει και δημιουργεί τα σύμπαντα, αόρατα τε και ορατά και τον ες αοράτου και ορατού συγκείμενον ανθρωπον».

Άγιος Δαμασκηνός

ΕΞΕΛΙΞΗ Ή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;

(Β')

Β. ΠΟΛΙΤΗ

Κεφάλαιο 11

Οι πίθηκοι υπήρξαν, πράγματι, πρόγονοι των ανθρώπων;  Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ίδιοι οι Εξελικτικοί επιστήμονες βρισκόμενοι σε αμηχανία και πραγματικό αδιέξοδο ως προς το να εξηγήσουν με σαφήνεια γεγονότα σαν αυτά που είδαμε παραπάνω, και που έχουν σχέση μι: τη θεωρία της Εξέλιξης, προστρέχουν στη μέθοδο του συγκαλυμμένου ψεύδους ή, για να μην είμαστε πολύ καυστικοί, προβαίνουν σε εσκεμμένα μη ορθή και μη αληθινή πληροφόρηση.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση των ανθρώπινων απολιθωμάτων που βρέθηκαν μέχρι σήμερα. Τι υποστηρίζουν λοιπόν οι υπέρμαχοι της θεωρίας της Εξέλιξης των ειδών; Ο άνθρωπος, λένε, είναι απόγονος των πιθήκων. Ας δούμε όμως το θέμα όσο το δυνατό λεπτομερέστερα, αλλά και με όσο γίνεται πιο απλό τρόπο.

Εικόνα 9. Η πορεία των «πιθηκοειδών» (Australopithecus afarensis) μέχρι το σύγχρονο άνθρωπο (Homo sapiens sapiens), σύμφωνα με τη γνώμη των υπέρμαχων της θεωρίας της Εξέλιξης.

 Είναι κοινά αποδεκτή ανάμεσα στους Εξελικτικούς επιστήμονες η γενική άποψη, που απεικονίζεται στην εικόνα 9 και αφορά την δήθεν εξελικτική διαδοχική πορεία από τον αρχικό πρόγονο του ανθρώπου μέχρι τον σημερινό άνθρωπο. Ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που παραμένει κενό, λόγω της έλλειψης ευρημάτων, σημειώνεται με κόκκινη διακεκομμένη γραμμή. Σ' αυτή την - υποτιθέμενη - εξελικτική διαδοχική πορεία πολλά θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος, με τη βοήθεια και των ενδεικτικών φωτογραφιών από τα αντίστοιχα κρανία των ειδών που αναφέρονται στην εικόνα 10.

 Εικόνα 10. Η πορεία που ακολούθησαν, σύμφωνα με τον ισχυρισμό των Εξελικτικών επιστημόνων, τα πιθηκοειδή μέχρι την εμφάνιση του σημερινού ανθρώπου (τα κρανία είναι φωτογραφίες ή ακριβείς αναπαραστάσεις διαφόρων ευρημάτων).

Australopithecus afarensis

Χαρακτηρίζεται από τους Εξελικτικούς επιστήμονες ως ο νεότερος πρόγονος του σημερινού ανθρώπου. Υπολογίζουν ότι το είδος αυτό έζησε πριν από 4 έως 2.9 εκατομμύρια χρόνια. Η χωρητικότητα του μεγαλύτερου εγκεφάλου που βρέθηκε ήταν 500 κυβικά εκατοστά (κ.εκ.). Υποστηρίζεται ότι περπατούσε όρθιος (Lovejoy,1975 και Susman et al., 1984), όπως και όλα τα είδη των Australopithecus και των Homo.

 Australopithecus africanus

Υπολογίσουν ότι το είδος αυτό έζησε πριν από 2 έως 3 εκατομμύρια χρόνια. Η χωρητικότητα του μεγαλύτερου κρανίου που βρέθηκε ήταν 485 κ. εκ.

Australopithecus robustus

Υπολογίζεται ότι έζησε πριν από 2 έως 1,5 εκατομμύρια χρόνια, ενώ σύμφωνα με άλλους πριν από 1,8 έως 1 εκατομμύριο χρόνια, και εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει απογόνους. Η χωρητικότητα του κρανίου του ήταν περίπου 530 κ. εκ.

Homo habilis

θεωρείται απόγονος του Australopithecus Africanus όπως άλλωστε και ο Australopithecus robustus. Υπολογίζεται ότι εμφανίστηκε 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν, και μετά από 0,9 εκατομμύρια χρόνια αντικαταστάθηκε από τον Homo erectus. Η χωρητικότητα του κρανίου του ήταν περίπου 640 κ.εκ. Το συγκεκριμένο είδος δεν αμφισβητείται από κανέναν Εξελικτικό επιστήμονα ότι οπωσδήποτε ανήκει στον πρόγονο του σημερινού ανθρώπου.

Homo erectus

Υπολογίζεται ότι έζησε πριν από 1,6 έως 0,4 εκατομμύρια χρόνια- Σ' αυτό το είδος κατατάσσονται ευρήματα με χωρητικότητα εγκεφάλου από 750 έως 1225 κ. εκ. Πιθανολογείται η χρήση φωτιάς. Είναι το μόνο είδος ευρήματος που δεν βρέθηκε αποκλειστικά και μόνο στην Αφρική, όπως συνέβη με όλα τα προηγούμενα είδη.

Homo sapiens

Υπολογίζεται ότι πρωτοεμφανίστηκε 500 χιλιάδες χρόνια πριν. Η χωρητικότητα του κρανίου του ήταν περίπου 1200 κ. εκ. Το νεότερο απολίθωμα χρονολογείται πριν από 300 χιλιάδες χρόνια.

Homo sapiens neanderthalensis

Υπολογίζεται ότι πρωτοεμφανίστηκε πριν από 230 χιλιάδες χρόνια (αν και τα αρχαιότερα ευρήματα χρονολογούνται μετά βίας πριν από 100 χιλιάδες χρόνια) και εξαφανίστηκε πριν από 30 χιλιάδες χρόνια. Η χωρητικότητα του κρανίου του ήταν περίπου 1450 κ. εκ. (μεγαλύτερη από το κρανίο του σημερινού ανθρώπου).

Homo sapiens sapiens

Υπολογίζεται ότι πρωτοεμφανίστηκε 120 χιλιάδες χρόνια πριν. Σ' αυτό το είδος έχουν κατατάξει οι Εξελικτικοί επιστήμονες το σημερινό άνθρωπο. Η χωρητικότητα του κρανίου του είναι περίπου 1350 κ. εκ.

Παρατηρήσεις - Ερωτήματα που ζητούν απάντηση

  Πολλά μπορεί κάποιος να αντιπαρατάξει στα παραπάνω στοιχεία που παρουσιάζουν οι Εξελικτικοί, θα αναφερθούμε όμως σε ορισμένα μόνο από τα πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε, για να μην δημιουργηθούν προβλήματα κατανόησης στον μέσο αναγνώστη.

Πριν όμως από οτιδήποτε άλλο, θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε μια σημαντική επισήμανση που θα διευκολύνει τις κρίσεις μας:

Η είσοδος της σπονδυλικής στήλης στο κρανίο των πιθήκων βρίσκεται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου τους λόγω της τετράποδης στάσης τους [εικόνα 11 (β)]. Στον άνθρωπο όμως βρίσκεται στο κάτω μέρος του κρανίου του λόγω της όρθιας στάσης του σώματος του [εικόνα 11 (α)].

1   1.  Η πρώτη παρατήρηση έχει να κάνει με το χρόνο εξαφάνισης του  Homo sapiens, (300 χιλιάδες χρόνια πριν) και την εμφάνιση του απογόνου του, του Homo sapiens neanderthalensis (230 χιλιάδες χρόνια πριν. Σύμφωνα όμως με τα ευρήματα, το πολύ 100 χιλιάδες χρόνια πριν).

Ανάμεσα σ' αυτά τα δύο είδη υπάρχει ένα κενό 70 χιλιάδων χρόνων, το λιγότερο. Για το διάστημα αυτό δεν έχει βρεθεί κάποιο απολίθωμα που θα μπορούσε να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των δύο αυτών ειδών. Πώς, επομένως, προήλθε ο Homo sapiens neanderthalensis.

Εδώ θα ήταν ίσως χρήσιμο να μνημονεύσουμε την ύπαρξη πολλών δημοσιευμάτων, που δεν έχουν επίσημα διαψευσθεί, τα οποία αναφέρουν ότι υπήρξε μια μεγάλη προσπάθεια (που ξεκίνησε από τα τέλη του 19ου αιώνα και έληξε πριν από τριάντα περίπου χρόνια) να βρεθούν όσο το δυνατό περισσότεροι ιθαγενείς της Αυστραλίας.

Οι πιο πολλοί απ' αυτούς που βρέθηκαν τελικά θανατώθηκαν προκειμένου να εμπλουτίσουν ως πειραματικό υλικό πολλά επιστημονικά εργαστήρια! θυσιάστηκαν δηλαδή κατά τρόπο απάνθρωπο στο βωμό της προσπάθειας να βρεθεί ο συνδετικός «ελλείπων κρίκος» (missing link), μια ενδιάμεση μεταβατική μορφή από τον πίθηκο στον άνθρωπο!!! Κάποιοι άλλοι πάλι ιθαγενείς... ταριχεύτηκαν(!), για  να... «στολίσουν» όχι λίγα μουσεία Φυσικής Ιστορίας ανά την υφήλιο!... (βλέπε σχετικά στην ιστοσελίδα: www.answersingenesis.org)

2.  Η δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με το είδος Homo erectus. Σ' αυτό έχουν καταταγεί απολιθώματα με μεγάλο φάσμα χωρητικότητας εγκεφάλου (750-1225 κ.εκ.), πράγμα που σε κανένα άλλο είδος δεν συμβαίνει.

Ένα ακόμη επίσης ερωτηματικό πλανάται γύρω από την τεράστια διασπορά τον απολιθωμάτων τους σε Αφρική, Ασία και Ευρώπη. Πώς, αλήθεια συνέβη η διασπορά αυτή από ένα είδος του οποίου ο πρόγονος (Homo habilis) δεν πέρασε ποτέ σε άλλη ήπειρο εκτός από την Αφρική όπου έζησε;

3. Η τρίτη παρατήρηση έχει να  κάνει με τη  χωρητικότητα του εγκεφάλου του Homo sapiens neanderthalensis (1450 κ. εκ.), που είναι μεγαλύτερη σε σχέση μ' εκείνη του σημερινού ανθρώπου (έχει βρεθεί και κρανίο στη Γαλλία με 1620 κ. εκ. χωρητικότητα).Τι είδους λοιπόν εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί η μείωση ενός τόσο ζωτικού μέρους (εγκέφαλος) σ' έναν οργανισμό, αφού είναι γεγονός πέρα από κάθε αμφισβήτηση για τους Εξελικτικούς ότι η χωρητικότητα του εγκεφάλου είναι μια σαφής απόδειξη της εξέλιξης του πιθήκου σε άνθρωπο;

4.  Το επόμενο ερώτημα - παρατήρηση έχει να κάνει με το είδος Homo habilis. Αυτό το είδος παρουσιάζεται απ' όλους σχεδόν τους Εξελικτικούς ως ο αδιαμφισβήτητος πρόγονος του ανθρώπου, μια και πολλοί απ' αυτούς υποστηρίζουν ότι βρήκαν ενδείξεις πρωταρχικής ομιλίας (Foley,2002). Ας παρατηρήσουμε την εικόνα του κρανίου στην πλάγια όψη του (εικόνα 11).

Με την επισήμανση ότι λείπει η κάτω γνάθος θεωρείται ήδη δεδομένο ότι η είσοδος της σπονδυλικής στήλης είναι αδύνατο να εισέρχεται από τη βάση του κρανίου (όπως θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να συμβαίνει σ' ένα πρόγονο του ανθρώπου), διότι τότε θα έπρεπε να εισχωρεί δια μέσου της κάτω σιαγόνας. Άρα, η πιθανότητα όρθιας στάσης σχεδόν εκλείπει και φαίνεται ότι το συγκεκριμένο είδος ενδεχομένως δεν περπατούσε όρθιο, τουλάχιστον σε μόνιμη βάση.

Επιπλέον, όμως, τα ευρήματα που κατατάσσονται στο είδος Homo habilis είναι τα περισσότερο αδιευκρίνιστα από κάθε άποψη. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει ένα τεράστιο χρονικό κενό μεταξύ των ευρημάτων του Homo habilis και του Homo erectus , που καθιστά αδύνατη την στήριξη της Εξελικτικής θεωρίας. Στην αγωνία λοιπόν των Εξελικτικών επιστημόνων να καλύψουν όπως - όπως το χρονικό αυτό χάσμα, κατατάσσουν οποιοδήποτε εύρημα είναι παλαιοντολογικά αμφισβητούμενο στο είδος Homo habilis, θεωρώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουν, ίσως, να «ενώσουν» την εξελικτική αλυσίδα.

   Χαρακτηριστικός πάνω σ' αυτό είναι ο επίλογος του C. D. Kreger σε μια προσεγμένη μελέτη του για το είδος Homo habilis, όπου γράφει: «Ούτε δύο επιστήμονες δεν υπάρχουν που να μπορούν να κατατάξουν όλα τα ευρήματα (που αναφέρονται ως Homo habilis) στο είδος αυτό. Λίγοι μπορούν να συμφωνήσουν ποια είναι τα χαρακτηριστικά (όχι απαραίτητα εξωτερικά) των Homo habilis κι ακόμη αν αυτό το είδος ανήκει στο γένος Homo ή Australopithecus».

5.  Άλλο ένα ερώτημα - παρατήρηση που θα μπορούσε να τεθεί, αφορά στη σχέση μεταξύ του Australopithecus Africanus και των απογόνων του Homo habilis και Australopithecus robustus. Μορφολογικά αλλά και βιολογικά (βλέπε χωρητικότητα εγκεφάλου) οι δύο - χρονικά σχεδόν ταυτισμένοι - αυτοί απόγονοι του Australopithecus Africanus διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους. Πώς λοιπόν από ένα είδος προέκυψαν δύο τόσο διαφορετικά είδη, που μάλιστα έζησαν παράλληλα; Οι συνήθεις προϋποθέσεις- συνθήκες, όπως σημαντικά διαφορετικό κλίμα, απομόνωση πληθυσμών, εντελώς διαφορετική διατροφή κ.ά., δεν υπήρξαν καν, για να μπορέσουν να επιφέρουν τόσο μεγάλες αλλαγές, αφού ο κοινός χώρος δράσης τους ήταν η ΝΑ. Αφρική.

Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ένα γεγονός που συνέβη με ένα απολίθωμα κρανίου του είδους Homo habilis. Το 1972 ο παλαιοντολόγος Bernard Ngeneo ανακάλυψε στο Koobi Fora της Κένυας ένα κρανίο, που κατατάχθηκε λόγω μορφολογικών ομοιοτήτων στο είδος Homo habilis, αλλά υπολογίσθηκε ότι ήταν 3 εκατομμυρίων ετών (Leaky,1973). Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι ήταν παλαιότερο είδος από τον προγονό του! Έτσι λοιπόν, με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς εξηγήσεις το  απολίθωμα καταγράφηκε ότι ήταν 1,9 εκατομμυρίων ετών, για να ταιριάζει προφανώς στην εξελικτική «αλυσίδα», που με μεγάλη επιτηδειότητα και επιτήδευση έφτιαχναν οι Εξελικτικοί (Foley, 2002).

6. Ένα τελευταίο ερώτημα, από τα πολλά που θα μπορούσαν να τεθούν, αφορά στον Australopithecus afarensis. Στην εικόνα 10 που έχουμε παραθέσει πιο πάνω, είναι εμφανέστατο ότι η σπονδυλική του στήλη εισέρχεται στο κρανίο από το πίσω μέρος (και όχι από το κάτω μέρος). Πώς είναι λοιπόν δυνατό να περπατούσαν όρθια τα μέλη του είδους αυτού; Εκτός βέβαια κι αν είχαν εξελιχθεί κατά τέτοιο τρόπο, από κάποιο προγονό τους, με σκοπό να κοιτάζουν... μόνο κάτω!

      Κεφάλαιο 12

Οργανωμένη προπαγάνδα

   Διαβάζοντας ένας καλοπροαίρετος αναγνώστης άρθρα, μελέτες ή δημοσιεύσεις Εξελικτικών επιστημόνων στο Διαδίκτυο (Ιnternet) σχετικά με το υπό εξέταση θέμα μας, όχι μόνο δε θα βρει επιστημονική ακρίβεια και συνέπεια, αλλά θα βρει σωρεία αβλεψιών και περιπτώσεις εσκεμμένης παρασιώπησης αληθινών γεγονότων.

Πέρα όμως από τις αβλεψίες και την παρασιώπηση πραγματικών επιστημονικών γεγονότων και παρατηρήσεων, συναντά κανείς, παράλληλα, και μια οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια να υποβιβάσουν, να γελοιοποιήσουν και να σπιλώσουν όσους προσπαθούν τεκμηριωμένα να αποδείξουν ότι η πολυδιαφημισμένη, αλλά και ετεροχρονισμένη πλέον, θεωρία της Εξέλιξης δεν προσφέρει, σήμερα πια, έγκυρες επιστημονικές απαντήσεις στο ερώτημα για την προέλευση της ζωής και δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την προβολή ενός ετερόκλητου συνόλου διάφορων, διάσπαρτων χρονικά, στοιχείων. Τελικά εκείνο που απομένει στους Εξελικτικούς ως προσωπική τους βεβαιότητα είναι η «πίστη» τους ότι.. .δεν υπάρχει Θεός!

Παραδείγματα τέτοια μπορούμε να βρούμε πολλά, ειδικά στο Διαδίκτυο, που αποτελεί το πρόσφορο έδαφος για κείνους που θέλουν να κάνουν γρήγορες και φτηνές παρουσιάσεις.

Έτσι στην ιστοσελίδα http://home.austarnet.com.au, πριν από το κύριο άρθρο υπάρχει ένας υπέρτιτλος που λέει:

«Οι υπέρμαχοι της δημιουργίας λένε ότι η θεωρία της εξέλιξης είναι υπεύθυνη για όλες τις ασθένειες πάνω στη γη». Και συνεχίζει με τον πηχυαίο κύριο τίτλο: «Είναι επίσημο! Ο ρατσισμός είναι αναπόσπαστο μέρος του Δόγματος της δημιουργίας». Το κείμενο που ακολουθεί κάτω από τον κύριο τίτλο έχει ένα πλήθος ασυναρτησίες, παραπομπές σε άλλες ιστοσελίδες και αναφορές σε κράτη όπως η Ν. Αφρική στα χρόνια που στη χώρα αυτή επικρατούσαν οι φυλετικές διακρίσεις. Δεν είναι δυνατό βέβαια να εξαχθεί κάποιο λογικό νόημα απ' όλα όσα αναφέρονται εκεί, αλλά φυσικά μένει η εντύπωση του τίτλου...

Στην ιστοσελίδα www.talkorigins.org/faqs, μπορούμε να βρούμε τα σχόλια κάποιου J.Pieret για τον K.Hovind, ο οποίος προσφέρει 250.000 δολάρια Αμερικής σε όποιον του προσφέρει αποδείξεις που να συνηγορούν υπέρ της Εξέλιξης. Στο 12σέλιδο άρθρο του ο J.Pieret δεν κάνει σχεδόν καμιά αναφορά στο ζητούμενο, παρά μόνο προσπαθεί να αποδείξει ότι ο προσφέρων δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει το προαναφερθέν ποσό!...

Στην ίδια ιστοσελίδα, σε άλλο σημείο, υπάρχει άρθρο που υπογράφουν ο R.Trott και ο J.Lippard και έχει τίτλο:

«Η δημιουργία υπαινίσσεται ρατσισμό;», με πολλές παραπομπές περί του ότι δήθεν στους υποστηρικτές της Δημιουργίας υποβόσκει ρατσισμός.

Όποια σκέψη κι αν κάνει, πάντως, κάποιος υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος για την αιτία που οδήγησε τους συγγραφείς των παραπάνω άρθρων να προβούν σ' αυτές τις ανυπόστατες υποθέσεις, δεν θα απέχει πολύ από την πραγματικότητα... Αλλά γιατί, αλήθεια, υπάρχει τόσο πολύ μένος από την πλευρά αυτών των επιστημόνων κατά του Δημιουργού θεού: Μήπως κάποιοι θέλουν να αποδείξουν ότι είναι σοφότεροι απ' Αυτόν; Ή μήπως θέλουν να μας πείσουν ότι επιστήμη και Θεός δεν μπορούν να συνυπάρξουν; Βέβαια για πολλούς απ' αυτούς τέτοια συνύπαρξη δεν είναι εφικτή - αλλά και δεν τους συμφέρει ιδεολογικά να είναι εφικτή. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τις αμέτρητες και απαράδεκτες - μέχρι «κανιβαλισμού» θα λέγαμε - πρακτικές τους στην περίπτωση των μεταλλαγμένων εργαστηριακά ζώων και φυτών;

Ας μην προχωρήσουμε όμως στην - αβίαστη - απάντηση αυτών των ερωτημάτων κι ας ακολουθήσουμε την επιστημονική μέθοδο, δηλαδή την παρατήρηση και την απόδειξη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13

Μερικές ακόμη από τις αποδείξεις υπέρ της Δημιουργίας

Όπως είναι γνωστό, το ανθρώπινο μάτι αλλιώς αντιλαμβάνεται τα αντικείμενα στο κέντρο του ματιού κι αλλιώς στις άκρες του. Πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα αυτό αφ' ότου εντοπίστηκε, εδώ και αιώνες, κατασκευάζοντας φακούς που να μην έχουν αυτή την ιδιαιτερότητα.

 Έτσι, αρχικά ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Descartes (1596-1650) το 1637 και αργότερα ο Ολλανδός μαθηματικός Huygens (1629-1695) το 1690 δημοσίευσαν σχέδια φακών που δεν θα είχαν το πρόβλημα αυτό (βλέπε εικόνα 12 (α) και (β)).

  Όμως, το 1975 οι καθηγητές Euan Clarkson (του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου) και Riccardo Lavisetti (του πανεπιστημίου του Σικάγου) ανακάλυψαν μέσα στους φακούς των ματιών από τριλοβίτες ένα μικροσκοπικό όργανο [εικόνα 12 (γ)και (δ)] που εξαφάνιζε το πρόβλημα από τα μάτια αυτών των οργανισμών.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι οι τριλοβίτες ήταν οργανισμοί που πρωτοεμφανίστηκαν στην αρχή της Καμβρίου περιόδου, εκεί όπου κατά γενική ομολογία υπάρχει μια έξαρση εμφάνισης και διασποράς εξελιγμένων ζώων που προγονοί τους δεν έχουν βρεθεί ποτέ. Πώς λοιπόν τόσο εξελιγμένα όργανα βρέθηκαν σε οργανισμούς, χωρίς αυτά να έχουν περάσει από πρωταρχικά στάδια εξέλιξης; Και πώς τόσο εξελιγμένα όργανα δεν πέρασαν σε άλλες μορφές ζώων, αφού με βάση τη θεωρία της Εξέλιξης από τους τριλοβίτες θα μπορούσαν να δημιουργηθούν άλλα είδη οργανισμών;

  Άλλη περίπτωση είναι του καθηγητή David Raup του πανεπιστημίου του Σικάγου που χρησιμοποιώντας κομπιούτερ κατόρθωσε να ανακαλύψει μια πολύ σημαντική αναλογία (εικόνα 13) στην κατασκευή του κελύφους πολλών οστρακόδερμων.

Γενικά ο Raup ανακάλυψε ότι για τα γαστρόποδα (gastropods), τα σπειροειδή κεφαλόποδα (coiled cephalopods), τα δίθυρα (bivalves) και τα βραχιόποδα (brachiopods) (εικόνα 14), οι τιμές των παραμέτρων W, D και Τ (βλέπε σχετικά για τις παραμέτρους τη λεζάντα της εικόνας 13) κυμαίνονται μεταξύ του 1 και του 1.000.000 για την πρώτη παράμετρο, από 0 έως 4 για την δεύτερη παράμετρο και από 0 έως 1 για την τρίτη παράμετρο.

 Βλέποντας λοιπόν αυτούς τους θαυμαστούς, από άποψη αναλογικότητας κατασκευής, οργανισμούς πολλά ερωτήματα μπορεί να μας δημιουργηθούν. Πρώτα απ' όλα, γιατί δεν έχουν βρεθεί οι προγονοί τους, παρά τις απέλπιδες προσπάθειες των απανταχού παλαιοντολόγων; Επομένως, είναι λογικό να συνεχίζουν πολλοί επιστήμονες να υποστηρίζουν την εξέλιξη ενός και του ίδιου κυττάρου σε ό,τι έμβιο βλέπουμε σήμερα; Αλλά πέρα απ' όλα τούτα, αυτή η θαυμαστή αναλογικότητα, που δεν χαλάει σε καμιά περίοδο της ύπαρξης των οργανισμών της εικόνας 14, μέχρι και την εξαφάνιση μερικών απ' αυτά, είναι λογικό να υποστηρίζει αναπόδεικτα κάποιος επιστήμονας ότι έγινε τυχαία; Αν λοιπόν τα γεγονότα αυτά δεν δείχνουν ξεκάθαρα και πρωτίστως την ύπαρξη ενός Θεού δημιουργού, που τα δημιούργησε όλα με τόση σοφία, τότε τι άλλο μπορεί να δείχνουν;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14

Συμπέρασμα

     Μετά από όλα τα προαναφερθέντα, αν ήθελε κάποιος να οδηγηθεί σ' ένα συμπέρασμα, πολύ εύκολα θα κατέληγε στο ότι όλα όσα ειπώθηκαν από το Δαρβίνο και συντηρήθηκαν με διάφορους τρόπους από τους Νεοδαρβινιστές είναι ένα σύνολο εσκεμμένων λαθών, επιστημονικών παραβιάσεων και απόκρυψης στοιχείων. Πρωτίστως σ' όλους αυτούς ενυπάρχει (φανερά ή αδιόρατα) η πεποίθηση ότι Θεός-Δημιουργός δεν υπάρχει και γίνεται φανερή η επιδίωξη πως στο βωμό αυτής της θέσης πρέπει να θυσιαστούν τα πάντα, ακόμη και η επιστήμη, την οποία επαγγέλλονται ότι υπηρετούν!...

Οι αυθαίρετες αυτές ακατάπαυστες ερμηνείες και γενικεύσεις - αν όχι μεθοδεύσεις - των Εξελικτικών επιστημόνων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα αντιλήφθηκαν ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει πλέον γι' αυτούς τίποτα καλύτερο να πράξουν από το να κωλυσιεργούν προκειμένου να κερδίζουν χρόνο μέχρι την τελική απογύμνωση και ανατροπή των αναπόδεικτων θεωριών τους. Τις αναπόδεικτες όμως θέσεις τους τις πρόβαλαν και τις ισχυροποίησαν τόσο μεθοδικά, ώστε διαμόρφωσαν ακόμη και τη γνώμη ανυποψίαστων νέων υποψήφιων επιστημόνων, οδηγώντας τους σε αλλότριες ιδεολογικές ατραπούς (στον αγνωστικισμό και τον αθεϊσμό).Περιπτώσεις προσπαθειών συνειδητής εξαπάτησης του επιστημονικού κόσμου (από τους Εξελικτικούς) δεν μας είναι καθόλου άγνωστες, όπως για παράδειγμα εκείνης του Γερμανού βιολόγου E.Haeckel (1834-1919) - το παραδέχθηκε τελικά κι ο ίδιος στις 29-1-1908 με ολοσέλιδο άρθρο του στην εφημερίδα «Volks-Zeitung» - ο οποίος περιφρονώντας κάθε στοιχειώδες καθήκον επιστημονικής δεοντολογίας και δείχνοντας ασέβεια προς την επιστήμη και την αλήθεια, πλαστογράφησε με το ίδιο φωτογραφικό κλισέ τα έμβρυα γουρουνιού, μοσχαριού, κουνελιού και ανθρώπου για να αποδείξει τάχα τον...κοινό τους πρόγονο!

Άλλη παρόμοια συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης είναι εκείνη που έχει σχέση με τη δόλια παραποίηση ενός μετεωρίτη που έπεσε στη Γαλλία, στον οποίο κάποιοι άγνωστοι πρόσθεσαν γήινο οργανικό υλικό, με σκοπό να δείξουν -ή να «αποδείξουν» -ότι η προέλευση της ζωής προήλθε από.. .άλλο πλανήτη! Τελικά και η απάτη αυτή αποκαλύφθηκε από το περιοδικό «Scientific American» στο τεύχος του Ιανουαρίου 1965.

Την «εικονική πραγματικότητα», όμως, που επικρατεί στις τάξεις των υποστηρικτών της θεωρίας της Εξέλιξης, την παρουσιάζει με τον καλύτερο τρόπο ο παγκόσμια γνωστός βιολόγος και τέως διευθύνων σύμβουλος του Commonwealth institute of Biological Control του Καναδά dr. W.R.Thompson, Στην εισαγωγή που κάνει ο ίδιος στην εκατοστή επανέκδοση του βιβλίου «The Origin of Speaces» του Δαρβίνου, γράφει: «Ο Δαρβίνος δεν έδειξε ότι τα είδη προήλθαν από Φυσική Επιλογή, Απλά έδειξε πως αυτό θα μπορούσε, να είχε συμβεί. Και όπως αυτός πείσθηκε, μπορούσε κι άλλους να πείσει».»

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

ΘΕΩΡΙΑ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ: «...κανείς σοβαρός επιστήμονας σήμερα δεν μπορεί να την αποδείξει»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος

 για την θεωρία της εξέλιξης...

«...κανείς σοβαρός επιστήμονας

σήμερα δεν μπορεί να την αποδείξει»

 Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστοδούλου

 ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2004

α) Η χριστιανική κοσμολογία

     Όλοι μας έχουμε κάποτε ακούσει το ότι «ο Θεός εκ του μηδενός εδημιούργησε τον κόσμο». Αύτη την αλήθεια επαναλαμβάνει το «Σύμβολο» μας, όταν διακηρύττει ότι ο Θεός Πατέρας είναι και «ποιητής ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων». Το θέμα αυτό συνιστά για πολλούς πρόβλημα. Δεν είναι όλοι έτοιμοι να δεχθούν αύτη την εξήγηση στο ερώτημα πώς έγινε τούτος ο κόσμος. Ίσως και αυτή τους η ανετοιμότητα να είναι και μια διαφυγή τους από την επιτακτική λύση στο πρόβλημα του Θεού. Ωστόσο το ζήτημα του ποιος και πώς εδημιούργησε τον κόσμο δεν είναι παρωνυχίδα αλλά κεντρικό θέμα της ζωής μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει διερωτηθεί επανειλημμένως και να μην έχει εκφράσει την επιθυμία του να μάθει για την προέλευση του σύμπαντος, για την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη, για τον κόσμο και για τον άνθρωπο. Απόδειξη αυτού είναι ότι από πολύ παλιά η φιλοσοφία καταπιάσθηκε με το πρόβλημα και ύστερα και η επιστήμη, που με τις περιωρισμένες δυνατότητές της κινούμενη μέσα στο χώρο της Φυσικής πασχίζει να αξιολογήσει τα δεδομένα της φύσης, που είναι αισθητά, για να καταλήξει στη διατύπωση κάποιας πρότασης που θα ικανοποιεί την ανθρώπινη περιέργεια. Στην προσπάθεια του αυτή ο άνθρωπος δεν έμεινε χωρίς ανταμοιβή. Ο νους του εσχεδίασε και η γνώση του εμεθόδευσε την ανίχνευση των πηγών της ζωής, την προέλευση του κόσμου όλου.

    β) Η αξία της επιστήμης

     Ποιος δεν γνωρίζει ή δεν αναγνωρίζει τις αλματώδεις προόδους που έχει κάνει η επιστήμη στον τομέα αυτόν; Και όχι μόνο μία, αλλά πολλές επιστήμες σήμερα αλληλοφωτίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται στην κοινή προσπάθεια ανακάλυψης των αρχών της ζωής. Είμαστε ευγνώμονες στην επιστήμη για τις έρευνές της καθώς και για τη συνεχιζόμενη προσπάθειά της να εξαντλήσει όλα τα όρια του επιστητού και να αποκαλύψει όλα τα μυστικά της Δημιουργίας. Δεν πρέπει όσοι είμαστε πιστοί να φοβόμαστε τις προόδους της επιστήμης, αντίθετα εμείς περιμένουμε από αυτήν πορίσματα και προτάσεις που στερεώνουν μέσα μας την πίστη. Ωστόσο δεν αγνοούμε ότι στο παρελθόν, και μάλιστα τον περασμένο αιώνα, εξεπήγασε μέσα από ορισμένα επιστημονικά εργαστήρια η αμφισβήτηση της Γραφής που κράτησε αρκετά. Ήταν η εποχή που «μυθοποιήθηκε» η επιστήμη σαν παντοδύναμη και ικανή να δώσει απάντηση στα καίρια ερωτηματικά του ανθρώπου. Οι εκπληκτικές πρόοδοι της εθάμπωσαν τους ανθρώπους και στήριξαν επάνω της ελπίδες περισσότερες εκείνων που αυτή είχεν εξ αντικειμένου τη δύναμη να ικανοποιήσει. Στις ημέρες μας αυτές οι πρόοδοι στάθηκαν κρίσιμες για τη συνείδηση μας. Εκεί που θεωρείς την σχεδόν παντοδυναμία του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη έρχεται ένα ατύχημα στον αμερικανικό «Τσέλλεντζερ» ή στο σοβιετικό Τσερνομπίλ για να καταδείξει την τελική αδυναμία του ανθρώπου να γίνει παντοδύναμος. Εκπληκτικά τα επιστημονικά του επιτεύγματα, αλλά και συγκλονιστικές οι στιγμές της αμήχανης αδυναμίας του. Τα ίδια τα έργα των χειρών του τον προδίδουν και του υπενθυμίζουν τη σχετικότητα και μηδαμινότητά του.

      Ιερό δώρο, λοιπόν, στον άνθρωπο η επιστήμη, αλλά με σχετικές και όχι απόλυτες διαστάσεις. Στέκεται στο όριο ανάμεσα στα φυσικά και μεταφυσικά. Με όπλα την παρατήρηση, το πείραμα και τον μαθηματικό λογισμό προσπαθεί να εξιχνιάσει τα δρώμενα και μη ορώμενα. Μα περιορισμένος πάντοτε ο ορίζοντας της. Για τούτο ο θαυμασμός γι' αυτήν που εμεσουράνησε τον 19ον αιώνα σήμερα πια παρεχώρησε τη θέση του σε μια προσγειωμένη θεώρηση της, περιορισμένη στα φυσικά της όρια. Η αναζήτηση ωστόσο ερεισμάτων αθεΐας στα επιστημονικά πορίσματα δεν έπαυσε και σήμερα ακόμη να αποτελεί φαινόμενο, που βέβαια μπορεί μεν να μην επιβιώνει μέσα στα επιστημονικά εργαστήρια, όμως εξακολουθεί να επιζεί στη φαντασία μερικών, που διατείνονται πώς μπορεί η επιστήμη να αποφανθεί με κύρος και αυθεντία για την ύπαρξη η την ανυπαρξία του Θεού. Όμως εμείς, χωρίς να αρνούμεθα στην επιστήμη τις αληθινές της διαστάσεις, παίρνοντας την όπως είναι, στηριζόμαστε πολλές φορές σ' αυτήν για να επιβεβαιώσουμε όσα η Γραφή μας πληροφορεί για την αρχή του κόσμου και για τη δημιουργία του ανθρώπου.

    γ) Γιατί ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμο

     Ένα πρώτο ερώτημα που αναδύεται από τη θρησκεύουσα συνείδηση μας είναι το γιατί τάχα ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμο. Ποια ανάγκη Τον ώθησε στην απόφασή Του αυτή; Γιατί, μια και δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από το μηδέν, θέλησε ο Θεός να κτίσει την πλάση; Τα ερωτήματα φαίνονται εκ πρώτης όψεως περίεργα ή και ανόητα. Τι μας ενδιαφέρει εμάς το κίνητρο του Θεού; Όμως σκεπτόμαστε ανθρώπινα. Κανείς μας δεν αποφασίζει να κάνει κάτι αν δεν έχει στο μυαλό του ένα συγκεκριμένο σκοπό. Πως ο Θεός θα μπορούσε να αποτελέσει εδώ εξαίρεση;

Την απάντηση στο περίεργο αυτό ερώτημα τη βρίσκουμε θεωρώντας εμάς που είμαστε εικόνα του Θεού. Εμείς κάνουμε κάτι για κάποιον άλλον που είναι καλό, γιατί τον αγαπάμε. Η αγάπη είναι το κίνητρο μας. Μήπως και ο Θεός από αγάπη έκανε τον κόσμο; Αυτό είναι αλήθεια. Ούτε από ανάγκη, ούτε από σκοπιμότητα ενήργησε ο Θεός, άλλα από αγάπη. «Το να αγαπάς -γράφει ο π. Κάλλιστος Γουέαρ- σημαίνει να μοιράζεσαι, -όπως τόσο καθαρά μας έχει δείξει το Τριαδικό δόγμα: ο Θεός δεν είναι μόνο ένας μέσα σε τρεις, επειδή είναι μια κοινωνία προσώπων, που μετέχουν με αγάπη το ένα στο άλλο. Ο κύκλος της θεϊκής αγάπης όμως δεν έχει παραμείνει κλειστός. Η αγάπη του Θεού είναι, στην κυριολεκτική σημασία της λέξης «εκστατική» -μια αγάπη που κάνει το Θεό να βγαίνει από τον εαυτό του και να δημιουργεί πράγματα διαφορετικά από τον ίδιο. Από εκούσια εκλογή ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο με «εκστατική» αγάπη, έτσι ώστε να υφίστανται εκτός απ' τον ίδιο άλλες υπάρξεις για να μετέχουν στη ζωή και στην αγάπη που είναι δικά του» (Καλλίστου Γουέαρ: Ο ορθόδοξος δρόμος, σ. 52).

    δ) Αναπόδεικτες κοσμολογικές θεωρίες

      Μερικοί υποστηρίζουν ότι ο κόσμος έγινε τυχαία και όχι από το Θεό. Η υπόθεση αυτή δεν βρίσκει επιστημονικό έρεισμα. Τίποτε στον κόσμο αυτό δεν έγινε από μόνο του, τυχαία. Όπως βλέποντας το καράβι σκέπτεσαι τον ναυπηγό, και θεωρώντας το κτίριο ανάγεσαι στον κτίστη, και θαυμάζοντας ένα ρολόγι επαινείς τον κατασκευαστή του, έτσι και βλέποντας τον κόσμο ο νους σου πηγαίνει στον δημιουργό του. Ούτε τα άψυχα, ούτε πολύ περισσότερο τα έμψυχα και έμβια όντα έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να γίνουν από μόνα τους, τυχαία. Αν ούτε μία καρφίτσα δεν κατασκευάζεται μόνη της, πώς θα παραδεχθούμε την αυτόματη γένεση του κόσμου η της ζωής; Δεν είναι παράλογη μια τέτοια υπόθεση;

Άλλοι υποστηρίζουν την εξέλιξη. Η γνωστή θεωρία του Δαρβίνου δεν λύνει το πρόβλημα. Η εξέλιξη αυτή δεν περιορίζεται στην ποιότητα, εγγίζει και το είδος. Τέτοια εξέλιξη δεν έχει επιστημονικά αποδειχθεί. Η μετατροπή δηλ. από είδους σε είδος. Είναι κάτι που κανείς σοβαρός επιστήμονας σήμερα δεν μπορεί να αποδείξει. Στην περίπτωση του ανθρώπου δεν μπορεί επιστημονικά να αποδειχθεί ότι ο πίθηκος ήταν ο πρόγονος του ανθρώπου. Ο ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στον πίθηκο και στον άνθρωπο δεν έχει βρεθεί. Σήμερα η θεωρία του Δαρβίνου έχει δεχθεί τόσα επιστημονικά πλήγματα που δεν μπορεί πια να σταθεί στα πόδια της. Και ο νεοδαρβινισμός είναι και αυτός ανεπαρκής.

    ε) Ο Θεός είναι η αιτία της δημιουργίας

Ο Θεός, κατά τη θεία αποκάλυψη, είναι ο δημιουργός του κόσμου και του άνθρωπου. Αυτό σημαίνει ότι η ύλη δεν είναι αιώνια, πως υποστήριζαν οι Μανιχαίοι και ο Μαρκίων, και ότι δεν έχει αυθυπαρξία. Η αιτία της υπάρξεως της δεν είναι μέσα της αλλά εκτός της. Το ότι ο Θεός εδημιούργησε τα κτιστά όλα σημαίνει ακριβώς τούτο, ότι αυτός είναι η αιτία τους και ότι τα εδημιούργησε για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Ο κόσμος είναι προϊόν της σοφίας του Θεού, δεν έγινε μόνος του, έχει αρχή και επομένως και τέλος και έχει σχετική αυτοτέλεια.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...