Νέο τσίρκο στη Βουλή! Πήγαν να κάνουν ενός λεπτού σιγή και τελικά… (βίντεο)

Ο Δ. Παπαδημούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε να κρατήσουν ενός λεπτού σιγή για τη δολοφονία του 34χρονου στο Κερατσίνι. Ο Προεδρεύων, εκείνη την ώρα, Γ. Τραγάκης έκανε δεκτό το αίτημα, τον λόγο έλαβε ο Η. Κασιδιάρης, ο οποίος συμφώνησε για τη σιγή.

Το ένα λεπτό έγινε ..λίγα δευτερόλεπτα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να ..αποσύρει το αίτημα..

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Το «τυχαίο γεγονός» που έγινε για να μας χωρίσουν πάλι…

Ακόμη ένας νεκρός. Αυτή τη φορά ο θάνατος ήρθε μέσα από το αδιανόητο μίσος που τα τελευταία χρόνια με ιδιαίτερη σπουδή έσπειραν οι «ταγοί». 
Ένας θάνατος που όλοι περιμέναμε και όλοι τον απευχόταν. 
Ένας θάνατος που από μερικούς είχε προαναγγελθεί πως θα συμβεί για να φέρει την πόλωση, την όξυνση, την διχόνοια και (οι σχεδιαστές του ελπίζουν) την εμφύλια σύγκρουση. 
Ένας θάνατος που συνέβη σε μία κρίσιμη χρονική καμπή, όπως έγινε και με τα θύματα της Marfin.

Η συνταγή είναι πάγια και χρησιμοποιείται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, όπου οι κυβερνήσεις καταπατούν τους λαούς ή όπου μυστικές υπηρεσίες ετοιμάζουν αλλαγές προσώπων (και όχι πραγμάτων). Ένας νεκρός ή και περισσότεροι αν χρειαστεί, για να ξεχυθεί η οργή των πολιτών, για να παρεισφρύσουν οι "ειδικοί" των ταραχών, για να χυθεί αίμα και να απλωθεί μίσος και διχόνοια. Έτσι κυβερνούσαν από πάντα οι δυνάστες και η συνταγή τους αυτή πολύ λίγες φορές δεν τους απέδωσε καρπούς.

Δεν μας αξίζει η διχόνοια, αδέλφια. Δεν μας αξίζει να βρισκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο. Δεν μας αξίζει να γίνουμε (και πάλι) υπηρέτες και εκτελεστικά όργανα εκείνων που θέλουν να μας καταστρέψουν.

Η ιστορία θα έπρεπε να διδάσκει. Τουλάχιστον όσους την έχουν διαβάσει, αφού η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά και με πολύ αίμα, την διχόνοια και το μίσος αδελφού προς αδελφό. Και μέσα από το μίσος, μέσα από τον όλεθρο, οι επιτήδειοι συνεχίζουν να κάνουν τις βρώμικες δουλειές τους, αλλά πάνω απ’ όλα ξεπλένονται από τα εγκλήματά τους.

Δεν μας αξίζει να είμαστε χώρια, γιατί αυτό θέλουν τα δουλικά εκείνων που βάλθηκαν να μας σώσουν αρπάζοντας όλα όσα έχουμε, όλα όσα φτιάξαμε.

Αφού το σάπιο σύστημα γέννησε και γαλούχησε δύο άκρα, αφού δημιούργησε στο καθένα από αυτά την κρίσιμη μάζα που θα μπορούσε να δημιουργήσει έκρηξη, τοποθέτησε το «τυχαίο γεγονός» και περιμένει τα αποτελέσματα. Σειρά θα πάρουν οι περισπούδαστοι τελάληδες, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, για να γίνει η έκρηξη που θα καταστρέψει τους πολίτες, θα βυθίσει στο τέλμα τη χώρα και θα διασώσει εκείνους που εμπνεύστηκαν όλη αυτή την καταστροφή.

Δεν πρέπει να ψάχνουμε για ενόχους που βρίσκονται ανάμεσά μας.
Οι ένοχοι βρίσκονται απέναντί μας και κρυφογελούν όποτε μας κοιτάζουν, όποτε μας μιλάνε, όποτε βροντοφωνάζουν πως μας νοιάζονται και πως θα μας σώσουν.

Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς, τις ημέρες αυτές που οι δωσίλογοι γίνανε (και πάλι) αφέντες, όλοι εμείς θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Ιδιαίτερα προσεκτικοί, μάλιστα, αφού η πατρίδα πονάει και γεννάει κάτι νέο. Στο χέρι μας είναι αυτή η γέννα να φέρει κάτι όμορφο, κάτι ποθητό, κάτι που δεν θα έχει καμία σχέση με το σκοτάδι που μέχρι και σήμερα διαφεντεύει την χώρα. Στο χέρι μας είναι αυτή η γέννα να μην φέρει κάποιο τέρας...

Τώρα, που το θηρίο ξεσκεπάζεται, τώρα που νιώθει πως έρχεται το τέλος του, τώρα θα γίνει πιο σκληρό, πιο αδυσώπητο, πιο επικίνδυνο, για όλους μας.
Κι αν δεν μπορέσει να σωθεί με αυτόν τον νεκρό, τότε θα φτιάξει ένα άλλο, μεγαλύτερο, "τυχαίο γεγονός" για να ξαναχτυπήσει και να βγει κι άλλο αίμα…

Προσοχή χρειάζεται απ’ όλους μας.

Ετούτα τα σκύβαλα που φωνασκούν για να φανούν ισχυρά, καμία εξουσία δεν έχουν και δεν πρέπει να αποκτήσουν στα όσα έρχονται. Κανείς μας δεν πρέπει να τους ακολουθήσει στον δρόμο της ατίμωσης και της ντροπής...

Όσο αυτοί χτυπάνε, τόσο χάνουν, τόσο ξεσκεπάζονται, τόσο και φαίνεται το έργο που ανέλαβαν να κάνουν εις βάρος όλων μας, εις βάρος της πατρίδας μας.

Ακόμη κι αν αποφασίσουν και για άλλα «τυχαία γεγονότα» για να βυθίσουν αυτή τη χώρα στην μέγιστη οδύνη, εμείς όλοι θα πρέπει να παραμείνουμε μαζί.

Αυτοί θέλουν να μας καταστρέψουν. Αν ακολουθήσουμε τα κελεύσματά τους, τότε θα υπογράψουμε σιωπηλά την θανατική μας καταδίκη.

Δεν υπάρχουν άλλες λύσεις εκτός από το να είμαστε ενωμένοι κι όλοι μαζί να βάλουμε μπροστά τον τρόπο για να σωθούμε όλοι, ή από το να είμαστε απέναντι και να γίνουμε εμείς οι δολοφόνοι της πατρίδας.

Αυτοί κάνουν σχέδια, αλλά εμείς θα αποφασίσουμε τι θα συμβεί…
Αυτοί κινούν νήματα μέσα από τα σκοτεινά τους γραφεία κι εμείς αποφασίζουμε αν θα επιτύχουν στο δόλιο έργο τους, που δεν είναι άλλο από αυτό της καταστροφής μας.
Αυτοί ποντάρουν στην οργή μας, εμείς πρέπει να προτάξουμε την λογική μας.

Η ευθύνη για το αύριο είναι δική μας… Κανενός άλλου.

Αν ενωθούμε θα βγούμε νικητές, αν διχαστούμε (όπως θέλουν) θα χάσουμε τα πάντα.

Ας γυρίσουμε την πλάτη στα δόλια κελεύσματά τους, ας φύγουμε από τους σκοτεινούς δρόμους που θέλουν να μας οδηγήσουν και ας πάρουμε τον δρόμο που οδηγεί στην ελευθερία μας και όχι στην υποδούλωσή μας...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του νέου ανθρώπου που τόσο άδικα έφυγε από ανάμεσά μας. Και την συγνώμη όλων μας, που δεν μπορέσαμε να σταματήσουμε αυτό το κακό πριν να συμβεί...


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Πωλείται το σπίτι του... ζεύγους Κοκοβίκου

Εκεί γυρίστηκε μία από τις καλύτερες ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Το σπίτι του Αντωνάκη από την διάσημη ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, που βρίσκεται στην Πλάκα, στην οδό Τριπόδων 32, είναι ανάμεσα στα δεκαπέντε ακίνητα νεοκλασικά και διατηρητέα που παίρνουν τον δρόμο της αξιοποίησης μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Το κτίριο είναι γνωστό από την κινηματογραφική του ιστορία, καθώς σε αυτό γυρίστηκε η διάσημη ταινία: «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» με τον Γιώργο Κωνσταντίνου και τη Μάρω Κοντού.

Όλοι θυμούνται την κλασική ατάκα του Αντωνάκη (Γιώργος Κωνσταντίνου) να απειλεί την Ελενίτσα (Μάρω Κοντού) ότι θα την εγκαταλείψει στην ασπρόμαυρη ελληνική κινηματογραφική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα».
Το κινηματογραφικό σπίτι του ζεύγους Κοκοβίκου, στον αριθμό 32 της οδού Τριπόδων, παίρνει τώρα τον δρόμο της αξιοποίησης.

 Σύμφωνα με «Τα Νέα», στην αυλή του σπιτιού (κτίσθηκε στις αρχές του 1800 και στέγαζε την τουρκική στρατιωτική διοίκηση) καθώς και στο οικόπεδο έχουν γίνει εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές. Στη νοτιοδυτική γωνία η σκαπάνη ανακάλυψε ότι παλιά λειτουργούσαν δημόσια ουρητήρια.

Το ενδιαφέρον είναι ότι στο ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά πιο βαθιά, ανακαλύφθηκε ότι λειτουργούσαν αρχαίες βεσπασιανές (δημόσιες τουαλέτες). Επί αιώνες δηλαδή γινόταν η ίδια χρήση, όπως αποδεικνύουν τα κανάλια αποχέτευσης που διασχίζουν το οικόπεδο.




 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Λαμόγια: η ετυμολογία της λέξης

Στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας, στον αγώνα Παναθαναϊκού – Εργοτέλη (22/10/2011), αναρτήθηκε πανό που έγραφε «Πολιτικοί λαμόγια, βουλή των βολεμένων. Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων»
Ο διαιτητής διέκοψε για 8 λεπτά τον αγώνα, προκειμένου να κατέβει το πανό, επικαλούμενος ότι προσβάλει το φίλαθλο πνεύμα.
Το σύνθημα είχε, σαφέστατα, πολιτικό χαρακτήρα και ισοπεδωτικό,  αφού αναφερόταν σε όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς,
αλλά για να διαπιστώσουμε αν ήταν και υβριστικό πρέπει να ερμηνεύσουμε τον όρο “Λαμόγιο/α”
Τα Λαμόγια ήταν οι βοηθοί, οι αβανταδόροι, των παπατζήδων. Ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως στα ευθυμογραφήματα του Νίκου Τσιφόρου για να προσδιορίσει τους τσιλιαδόρους, που υποκρίνονταν τον παίκτη του παπατζή, για να προσελκύσουν τα θύματα.


Η λέξη λαμόγια προέρχεται από το ιταλικό έναρθρο ουσιαστικό «la moglie» (πρφ.: λα μόγιε – μτφ.: η σύζυγος). Τη στιγμή που κάποιος Ιταλός χαρτοπαίκτης κέρδιζε και ήθελε να φύγει από το τραπέζι για να μη ξαναχάσει, φώναζε, δήθεν φοβισμένος «la moglie, la moglie», (λαμόγιε…), ότι, δήθεν, τον έψαχνε η γυναίκα του, βούταγε βιαστικά τα χρήματα και έφευγε τρέχοντας (την έκανε λαμόγιο δεν τήρουσε, δηλαδή, τις υποσχέσεις του). Αυτή η σατιρική έκφραση έφτασε στην Ελλάδα, ενώ ξεχάστηκε στην Ιταλία,  και τη χρησιμοποιούμε για να προσδιορίζουμε τον ασυνεπή και τον μικροαπατεώνα. Οι χαρακτηρίσμοί αυτοί, είτε δεν ταιριάζουν, είτε κολακεύουν ορισμένους, όχι όλους, από τους πολιτικούς μας.

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Επίθεση από τους «Μπράβους» της...εισπρακτικής των υιών Σιούφα, δέχτηκε ο δημοσιογράφος Φρίξος Δρακοντίδης

Το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου για "Τα Πιράνχας των Κατασχέσεων" ήταν η αιτία που ο δημοσιογράφος δέχτηκε απρόκλητη επίθεση από  "Μπράβους" της εταιρείας, το μεσημέρι της Τρίτης. Για...
...το συμβάν έγραψε το "Πρώτο Θέμα": Επίθεση από μπράβους δέχτηκε ο δημοσιογράφος του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ Φρίξος Δρακοντίδης προσπαθώντας να κάνει ρεπορτάζ - Οι γιοι του πρώην υπουργού και πρώην προέδρου της Βουλής με 500 δικηγόρους-συνεργάτες είναι πρωταθλητές στους πλειστηριασμούς, την είσπραξη απαιτήσεων, τις διαταγές πληρωμής και τις διαδικασίες προσωποκράτησηςΝομική βιομηχανία σε κτίριο 8.000 τ.μ. με 500 εργαζομένους, ζωντανά… πιράνχας σε ενυδρείο και μαρμάρινα λιοντάρια, όπου για να μπεις και μόνο μέσα καλείσαι να πληρώσεις «εισιτήριο» 130 ευρώ, δημιούργησε η οικογένεια Σιούφα κερδίζοντας εκατομμύρια ευρώ ετησίως. 

 
 Η «κληρονομιά» που άφησε στα δύο του παιδιά, Γιώργο και Μάριο, ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας, πριν αποχωρήσει από τη Βουλή, ήταν μια... βιομηχανία. Και πιο συγκεκριμένα, μια νομική βιομηχανία, η οποία σήμερα διεκπεραιώνει όλη τη «βρόμικη» δουλειά των τραπεζών και των διαφόρων οργανισμών, δημόσιων και ιδιωτικών, που έχουν φεσωθεί από τους πελάτες τους. Δηλαδή εισπράττουν κάποιο μέρος από τα χρωστούμενα με πιέσεις ή, αν δεν πιάσουν τόπο οι πιέσεις, προχωρούν σε διαταγές πληρωμής, υποθηκεύσεις και στο τέλος πλειστηριασμούς.



Ο υιός Γιώργος Σιούφας την ημέρα του γάμου του με την Εύη Πανέρη. Μαζί με τον αδελφό του Μάριο και τη βοήθεια του πατέρα τους, μέσα σε λίγα χρόνια, σάρωσαν την αγορά των κόκκινων δανείων πραγματοποιώντας τζίρους πολλών εκατομμυρίων

Και επειδή καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, οι γιοι του βετεράνου πολιτικού, αξιοποιώντας την «κληρονομιά» του πατρός τους και υπό τη διεύθυνση της μητρός τους, κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να σαρώσουν σχεδόν το 90% όλης αυτής της αγοράς των κόκκινων δανείων, πραγματοποιώντας τζίρους πολλών εκατομμυρίων, αλλά και ετήσια κέρδη επίσης εκατομμυρίων.

Αυτή η νομική βιομηχανία, λοιπόν, στεγάζεται πλέον σε κτίριο 8.000 τ.μ. στον Ταύρο, που εξωτερικά μοιάζει με φρούριο από άποψης security, και απασχολεί πάνω από 500 άτομα για τη διεκπεραίωση των εκατοντάδων χιλιάδων φακέλων με τα κόκκινα δάνεια που τους παραδίδουν καθημερινά οι νομικές υπηρεσίες όλων των τραπεζών. Και ευτυχώς η περίπτωση των νομικών εργασιών δεν εμπίπτει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού κι έτσι ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τη νομική εταιρεία Σιούφας και Συνεργάτες για δεσπόζουσα θέση. Ετσι, ο ανταγωνισμός, ήτοι άλλα 10-15 δικηγορικά γραφεία που μπήκαν εκ των υστέρων στη συγκεκριμένη δουλειά, απλώς τρώνε τη σκόνη των Σιουφαίων. Ολα ξεκίνησαν μόλις πριν από μερικά χρόνια, όταν ο κ. Σιούφας ανέλαβε στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή υπουργός Ανάπτυξης, έχοντας στην εποπτεία του κομμάτι της λειτουργίας των τραπεζών που είχε να κάνει με τα δικαιώματα πελάτη - καταναλωτή. Ο πρωτότοκος γιος του Γιώργος μόλις μερικούς μήνες πριν είχε πάρει την άδεια άσκησης δικηγόρου και είχε τη φαεινή ιδέα να ασχοληθεί με τους μπαταχτσήδες των τραπεζών (τότε δεν είχαμε κρίση και τους δανειολήπτες που δεν πλήρωναν τους αποκαλούσαν έτσι), αναλαμβάνοντας να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
Το πώς όλες οι τράπεζες μυρίστηκαν ότι υπάρχει τέτοιο γραφείο κι άρχισαν να ξεφορτώνουν με φορτηγά τους φακέλους με τα ληξιπρόθεσμα δάνεια στο επί της οδού Ακαδημίας γραφείο του νεαρού Σιούφα είναι απορίας άξιον… Σημασία έχει ότι έπειτα από 6 μήνες λειτουργίας του γραφείου του ο νεαρός Σιούφας εμφανίζεται στα κιτάπια του Δικηγορικού Συλλόγου να έχει αμοιβές που δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί ούτε το μεγαλύτερο και πιο φημισμένο δικηγορικό γραφείο της Αθήνας.

Εκτοτε οι δουλειές αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο, όπως άλλλωστε και τα ακριβά ακίνητα της οικογένειας Σιούφα στο Κολωνάκι και αλλαχού, καθώς τα κέρδη πρέπει να επενδύονται. Στο μεταξύ τελείωσε τη Νομική Σχολή και  ο έτερος υιός Σιούφας, Μάριος, και εντάχθηκε πάραυτα στην οικογενειακή επιχείρηση, το διοικητικό μάνατζμεντ της οποίας μέχρι σήμερα κρατάει η μητέρα τους.

Μπράβοι προπηλάκισαν τον δημοσιογράφο του ΘΕΜΑΤΟΣ Φρίξο Φρακοντίδη

Επίθεση από τους άνδρες ασφαλείας της «νομικής βιομηχανίας» Σιούφα δέχτηκε το μεσημέρι της Τρίτης ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», Φρίξος Δρακοντίδης.

Ο συντάκτης μας στο πλαίσιο της έρευνάς του για τις δραστηριότητες της «νομικής βιομηχανίας» Σιούφα, ανακάλυψε και νέο κτίριο με εκατοντάδες υπαλλήλους, στην οδό Νέου Φαλήρου στο Ρέντη.

Στην προσπάθειά του να φωτογραφίσει το κτίριο εξωτερικά, παρενέβησαν επτά με οκτώ άνδρες της ασφάλειας, οι οποίοι με προπηλακισμούς και σπρωξίματα προς τον συντάκτη μας και το φωτογράφο μας προσπαθούν να αποσπάσουν τη φωτογραφική μηχανή, ενώ έχει κληθεί επιτόπου και η αστυνομία.

Πώς λειτουργεί η νομική βιομηχανία Σιούφα

Με έναν ανεξήγητο και συμπτωματικό τρόπο, οι νομικές υπηρεσίες όλων ανεξαιρέτως των τραπεζών αναθέτουν καθημερινά χιλιάδες υποθέσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών στο γραφείο Σιούφα για τα περαιτέρω και κάποιες εκατοντάδες σε άλλα δικηγορικά γραφεία.

Τα δάνεια αυτά μπορεί να είναι καταναλωτικά, τα οποία δεν έχουν και επαρκείς εξασφαλίσεις, στεγαστικά, αλλά και επιχειρηματικά. Σε πρώτο στάδιο τους φακέλους αναλαμβάνει το εσωτερικό τμήμα call center που αναλαμβάνει να ενημερώσει τον δανειολήπτη ότι ο φάκελός του έχει περιέλθει στην αρμοδιότητα  του δικηγορικού γραφείου και στην αρχή ευγενικά προσπαθεί να τον πείσει για  κάποια ρύθμιση. Σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις ρυθμίσεων, το γραφείο εισπράττει ποσοστό επί του ρυθμιζόμενου ποσού. Οταν εξαντληθεί η ευγένεια (δεν είναι δα και σε αφθονία) καταργείται ο πληθυντικός και αρχίζουν οι πιέσεις.

Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του γραφείου αυτό το κομμάτι της δουλειάς δινόταν φασόν σε μια εισπρακτική με έδρα την Ηλεία, για τον τρόπο λειτουργίας της οποίας, με κοινό χαρακτηριστικό τους τραμπουκισμούς, είχαμε γράψει προ πενταετίας στο «ΘΕΜΑ».

Σήμερα έχει διακοπεί αυτή η συνεργασία για να μη δυσφημίζεται η φίρμα Σιούφα και έχει δημιουργηθεί ένα πολυπρόσωπο τμήμα που κάνει αυτή τη δουλειά. Μάλιστα οι τηλεφωνήτριες όταν τηλεφωνούν δεν λένε από το γραφείο Σιούφα, αλλά δίνουν το όνομα κάποιου από τους εκατοντάδες συνεργαζόμενους νεαρούς δικηγόρους που λόγω κρίσης έχουν αποδεχθεί για έναν μνημονιακό μισθό ανειδίκευτου εργάτη να δανείζουν και να εκθέτουν το όνομά τους στα μάτια των δανειοληπτών και της κοινωνίας.

Οταν περατωθεί το πρώτο στάδιο από το call center, οι δικηγόροι της εταιρείας αναλαμβάνουν να διερευνήσουν αν υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, εφόσον πρόκειται για καταναλωτικό δάνειο, για να εγγράψουν προσημείωση και στη συνέχεια να προχωρήσουν σε εκποίηση μέσω πλειστηριασμού. Για τα στεγαστικά δάνεια ακολουθείται επίσης η ίδια διαδικασία και οι δικηγόροι  της εταιρείας καταθέτουν διαταγές πληρωμής σε πρώτο στάδιο στα πρωτοδικεία. Αν το ακίνητο προστατεύεται από τον νόμο για την πρώτη κατοικία, σταματούν εκεί. Αν δεν εμπίπτει στον νόμο, προχωρούν σε πλειστηριασμούς.

 Για κάθε νομική ενέργεια, είτε πρόκειται για ελέγχους σε υποθηκοφυλακεία, κτηματολόγια, εγγραφή προσημείωσης, κατάθεση διαταγής πληρωμής ή πλειστηριασμούς, το δικηγορικό γραφείο πληρώνεται από την τράπεζα ή την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ή διάφορους άλλους οργανισμούς που έχουν μαζικές απαιτήσεις, με το ελάχιστο που προβλέπει ο Δικηγορικός Σύλλογος για τις συγκεκριμένες νομικές εργασίες. Και μπορεί αυτά τα ελάχιστα να μοιάζουν ψίχουλα για να τα αναλάβει μεμονωμένα ένας δικηγόρος, ωστόσο στη συγκεκριμένη δουλειά ο όγκος είναι που κάνει τη διαφορά και μετατρέπει μια νομική εργασία για αρχάριους δικηγόρους σε πραγματικό χρυσωρυχείο. Το οποίο μάλιστα πρώτοι ανακάλυψαν οι Σιουφαίοι και έλαβαν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης με τρόπο ευφυή και διαφανή!

Τα πιράνχας

Σαρκοβόρα ψάρια τύπου πιράνχας στο λόμπι του κτιρίου. Προέρχονται από τα βάθη του Αμαζονίου, ονομάζονται Arowana και στο Φενγκ Σούι χρησιμοποιούνται «για την αντιμετώπιση ανταγωνιστικών καταστάσεων». Υποστηρίζεται πως φέρνουν στον ιδιοκτήτη τους ευημερία και πλούτο

Το χρυσωρυχείο της οικογένειας με την επωνυμία Σιούφας και Συνεργάτες στον Ταύρο θα μπορούσε άνετα να συγκριθεί με τα γιγαντιαία γραφεία της Eurobank που βρίσκονται μόλις λίγα μέτρα πιο πέρα. Πουθενά, όμως, δεν θα βρεις κάποια ταμπέλα, κι αυτό για λόγους ασφάλειας. Βλέπετε, μέσα από αυτό το κτίριο πραγματοποιούνται καθημερινά εκατοντάδες τηλεφωνικές κλήσεις προς πελάτες τραπεζών και οργανισμών που εμφανίζονται με «κόκκινη» σημείωση στο σύστημα. Δεν θα ήθελαν, λοιπόν, σε καμία περίπτωση να δεχτούν περίεργες επισκέψεις, εξ ου και το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης που σαρώνει κάθε κίνηση μέσα και έξω από το κτίριο της εταιρείας. Οι υπολογιστές των υπαλλήλων -επί το πλείστον γυναίκες νεαρής ηλικίας- βρίσκονται συνεχώς ανοιχτοί, καθώς επεξεργάζονται χιλιάδες δεδομένα δανειοληπτών στο δευτερόλεπτο. Κανείς δεν σηκώνει κεφάλι και χρειάζεται η άδεια των προϊσταμένων προκειμένου να κατέβει κάποιος για ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα στον εξωτερικό χώρο, εκεί όπου έχει στηθεί πρόχειρα ο χώρος του καπνιστηρίου. Ωστόσο η πρώτη εντύπωση σχηματίζεται καθώς βαδίζει κανείς προς την κεντρική είσοδο. Θα πρέπει να είσαι αρκετά αφηρημένος για να μην προσέξεις τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια, την αυτόματη πόρτα με τα γεωμετρικά σχήματα (μοιάζουν με τα ινδουιστικά σύμβολα Mandalas) αλλά και τον αριθμό 999 (το 9 στο Φενγκ Σούι συμβολίζει τον πλούτο και τη δόξα) στο πιο ψηλό σημείο, παρότι το κτίριο βρίσκεται στο νούμερο 7 επί της οδού 25ης Μαρτίου.

Απλώς Φενγκ Σούι ή και κάτι παραπάνω με μυστικιστές προεκτάσεις; Ουδείς φαίνεται να γνωρίζει, ούτε καν το προσωπικό. «Μέρος της διαρρύθμισης και της διακόσμησης του κτιρίου έχει επιμεληθεί προσωπικά η κυρία Σιούφα», θα πει κάποιος από τους υπαλλήλους, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να γνωρίζει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις εξωτερικές εικαστικές παρεμβάσεις. Αλλά και στο εσωτερικό του συναντάς εκπλήξεις, όπως το μεγάλο ενυδρείο με τα σαρκοβόρα ψάρια τύπου πιράνχας που βρίσκεται στα αριστερά σου καθώς μπαίνεις στο λόμπι. Ο ρεσεψιονίστ θα χαρεί να σου εξηγήσει πως τα περίεργα αυτά θαλάσσια όντα προέρχονται από τα βάθη του Αμαζονίου, ονομάζονται Arowana και αν το ψάξεις λίγο στο Ιντερνετ, θα διαβάσεις πως στο Φενγκ Σούι χρησιμοποιούνται «για την αντιμετώπιση ανταγωνιστικών καταστάσεων», καθώς λέγεται πως φέρνουν στον ιδιοκτήτη τους ευημερία και πλούτο. Τώρα ποια ανταγωνιστική κατάσταση έχει να αντιμετωπίσει η οικογένεια Σιούφα που εδώ και χρόνια μονοπωλεί το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς εισπράττοντας εκατομμύρια, αυτό μόνο οι ίδιοι είναι σε θέση να το γνωρίζουν.


Για να συναντήσεις και μόνο κάποιον από τους δικηγόρους που συνεργάζονται με την εταιρεία της οικογένειας Σιούφα και να πεις την υπόθεσή σου πρέπει να πληρώσεις ένα είδος «εισιτηρίου» κόστους 130 ευρώ

«Εισιτήριο» 130 ευρώ

Ανεβαίνοντας στους πάνω ορόφους οι επόμενες εικόνες που αντικρίζεις είναι εξίσου εντυπωσιακές. Ενδεχομένως να μην υπάρχει άλλη δικηγορική εταιρεία στην Ελλάδα που να απασχολεί τόσο πολύ προσωπικό, έστω και αν η πλειονότητα αμείβεται με τον κατώτατο βασικό μισθό. Αξίζει να σημειωθεί ότι για να συναντήσεις και μόνο κάποιον από τους δικηγόρους που συνεργάζονται με την εταιρεία της οικογένειας Σιούφα πρέπει να πληρώσεις ένα είδος «εισιτηρίου» αξίας 130 ευρώ. Αυτό υπενθυμίζεται μάλιστα στον υποψήφιο πελάτη στο πρώτο τηλεφώνημα που θα κάνει στην εταιρεία ώστε να είναι προετοιμασμένος κατά την άφιξή του να διαθέτει πάνω του το παραπάνω χρηματικό ποσό. Ναι, σε αυτή τη δύσκολη οικονομικά εποχή ακόμα και για τους δικηγόρους που πασχίζουν να αναλάβουν μια υπόθεση, η εταιρεία Σιούφας και Συνεργάτες κόβει ταρίφα 130 ευρώ με το «καλώς ήρθατε». Η αιτιολογία, όπως αναγράφεται στη χειρόγραφη απόδειξη που εκδίδουν, επί λέξει αφορά «Κλείσιμο συνάντησης με δικηγόρους». Για τις περαιτέρω αμοιβές θα πρέπει να μιλήσεις απευθείας με κάποιο από τα μέλη της οικογένειας Σιούφα, καθώς ουδείς από τους υπόλοιπους συνεργάτες-δικηγόρους, όπως εξηγούν και οι ίδιοι, είναι εξουσιοδοτημένος να διαπραγματευτεί την αμοιβή της εταιρείας.   

Η ακίνητη περιουσία

Κόντρα στο ρεύμα της εποχής, η οικογένεια Σιούφα όχι μόνο  δεν φαίνεται να πλήττεται από την κρίση, αλλά βγαίνει και κερδισμένη από αυτή, εις βάρος πάντα των καταχρεωμένων ελληνικών νοικοκυριών. Την τελευταία δεκαετία η οικογένεια του πρώην προέδρου της Βουλής, όπως είχε αποκαλύψει και παλαιότερα το «ΘΕΜΑ», αγοράζει το ένα ακίνητο μετά το άλλο. Διαμέρισμα με πισίνα δίπλα στον Λυκαβηττό, άλλα διαμερίσματα σε κεντρικούς δρόμους του Κολωνακίου, πάρκινγκ στην ίδια περιοχή, αλλά και πολλές αποθήκες, καταφέρνοντας -κυρίως μέσα στα χρόνια της «γαλάζιας» διακυβέρνησης- να αποκτήσει ακίνητα συνολικής εμπορικής αξίας 1,5 εκατ. ευρώ. Ολη η ακίνητη περιουσία εμφανίζεται στο όνομα του ενός εκ των δύο γιων, του κ. Γιώργου Σιούφα. Πιο συγκεκριμένα, το 1988 ο πατήρ Σιούφας αγοράζει μαζί με τη σύζυγό του ένα διαμέρισμα 135 τ.μ. στην Πατριάρχου Ιωακείμ με αντικειμενική αξία, τότε, 15 εκατ. δραχμές, ενώ η πραγματική του αξία εκτιμάται στα 60 εκατ. δραχμές. Ο Γιώργος Σιούφας τον Νοέμβριο του 2003 και σε ηλικία 28 ετών εμφανίζεται ως αγοραστής ενός πάρκινγκ 11 τ.μ στην οδό Αριστίππου 30, στο τρίτο υπόγειο μιας πολυκατοικίας, αντί 4.680,27 ευρώ, τη στιγμή που, σύμφωνα με τους μεσίτες της περιοχής, η εμπορική του αξία υπολογιζόταν στα 25.000 ευρώ. Τον Απρίλιο του 2005, ο ίδιος αγοράζει ένα διαμέρισμα 180 τ.μ. στην οδό Πλουτάρχου, με την αντικειμενική του αξία να ανέρχεται στα 467.809,32 ευρώ. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των μεσιτών της περιοχής, η πραγματική αξία του ακινήτου για το συγκεκριμένο έτος υπολογιζόταν στις 900.000 ευρώ. Στις 7 Νοεμβρίου 2005 ο υιός Σιούφα αποκτά και δεύτερο σπίτι επί της οδού Αριστίππου. Πιο μικρό, αλλά με πισίνα και θέα στον Λυκαβηττό.



Το διαμέρισμα με πισίνα δίπλα στον Λυκαβηττό είναι  ένα από τα πολλά ακίνητα της οικογένειας Σιούφα

Η εμπορική αξία του ακινήτου, όπως εκτιμάται από τους ειδικούς, ανερχόταν στις 450.000 ευρώ, καθώς διαθέτει και θέση για πάρκινγκ στο δεύτερο υπόγειο. Η επόμενη επενδυτική κίνηση στην αγορά ακινήτων γίνεται και πάλι από τον ίδιο υιό Σιούφα δεκατέσσερις ημέρες αργότερα, όταν στις 21 Νοεμβρίου του αυτού έτους προχωράει σε αγορά όχι μίας, ούτε δύο, αλλά επτά υπόγειων αποθηκών, επίσης στον ίδιο δρόμο. Οι επτά αποθήκες του κ. Σιούφα είχαν ως αντικειμενική αξία τις 3.403,20 ευρώ, ενώ, σύμφωνα πάντα με μεσιτικές πληροφορίες, η εμπορική τους αξία εκτιμούνταν γύρω στις 50.000 ευρώ. Στις 25 Μαΐου του 2006 ο Γιώργος Σιούφας αγοράζει ακόμα ένα υπόγειο πάρκινγκ 11,05 τ.μ. στην οδό Αριστίππου, του οποίου η αντικειμενική αξία ήταν 5.692,50 ευρώ. Ο ίδιος δήλωσε 5.700 ευρώ, ενώ οι εκτιμήσεις των ειδικών κάνουν λόγο για εμπορική αξία 28.000 ευρώ. Ο κύκλος των αγορών φαίνεται πως κλείνει τον Δεκέμβριο του 2007, μόλις δύο ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, όταν αγοράζει ακόμα μία υπόγεια αποθήκη στην οδό Αριστίππου, αρ. 32, έκτασης μόλις 6,29 τ.μ. Η αντικειμενική αξία του υπογείου ήταν 2.372,21 ευρώ, με τον ίδιο να έχει δηλώσει 2.380 ευρώ, ενώ η πραγματική αξία του υπολογιζόταν στις 10.000 ευρώ…

Η συνεργασία με μεγάλη εισπρακτική

Οι κύριοι Γιώργος και Μάριος Σιούφας στο ξεκίνημα της χρυσοφόρου βιομηχανίας της οικογένειας είχαν συνεργαστεί με μεγάλη εισπρακτική εταιρεία (Pano Finance) διεκπεραιώνοντας τις νομικές ενέργειες για λογαριασμό μεγάλων τραπεζών. Η δικηγορική εταιρεία των νεαρών δικηγόρων-υιών Σιούφα γνώρισε πλήρη άνθηση και τεράστιο τζίρο κατά τη διάρκεια της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, εξασφαλίζοντας μεγάλα πακέτα συνεργασίας με όλες τις τράπεζες. Μέσω της οικογενειακής δικηγορικής εταιρείας οι Γιώργος και Μάριος Σιούφας δημιούργησαν βιομηχανία κατασχέσεων και πλειστηριασμών ακινήτων σε συνεργασία με τις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες (Alpha Bank, Εμπορική, Eurobank, Aspis κ.λπ.), από τις οποίες παίρνουν πακέτα προσημειώσεων ακινήτων, διαταγών πληρωμής, κατασχέσεων και πλειστηριασμών εισπράττοντας ως αμοιβή εκατομμύρια ευρώ.

Μάλιστα το 2007 είχαν δηλώσει στην Εφορία καθαρά κέρδη 639.336 ευρώ και όπως ήταν επόμενο έγιναν αντικείμενο συζητήσεων σε όλο το δικηγορικό σώμα. Σε επίσημη ανακοίνωση που είχε εκδώσει ο τότε Συνήγορος του Kαταναλωτή κ. Γιάννης Αδαμόπουλος  και σημερινός πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, είχε επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Η είσπραξη απαιτή­σεων από τέτοιες εταιρείες συνιστά αντιποίηση του δικηγορικού λειτουργήματος και θίγει τις θεσμοθετημένες από την Πολιτεία και τους νόμους αποκλειστικές αρμοδιότητες δικηγόρων και δικαστικών επιμελητών». Κυβερνητικές πηγές, πάντως, είχαν κάνει  τότε λόγο για μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα που δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από τα προφανή συνήθη επιχειρήματα. Αντιθέτως, σε μια εποχή που η δράση των εταιρειών αυτών έχει προκαλέσει τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα για χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, το ηθικό ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί άραγε όλες οι μεγάλες τράπεζες επέλεξαν τους υιούς Σιούφα, 28 και 33 ετών έκαστος, για όλες αυτές τις δουλειές;



Πάνω από 500 άτομα, συνεργάτες και υπάλληλοι, εργάζονται στη νομική βιομηχανία Σιούφα για τη διεκπεραίωση των εκατοντάδων χιλιάδων φακέλων με τα κόκκινα δάνεια που τους παραδίδουν καθημερινά οι νομικές υπηρεσίες όλων των τραπεζών



Αυστηρά τα μέτρα ασφαλείας στην είσοδο, ενώ οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να χτυπάνε κάρτα


Πάνω από την κύρια είσοδο με τα ινδουιστικά σχήματα βρίσκεται ο αριθμός 999: το νούμερο 9 στο Φενγκ Σούι συμβολίζει τον πλούτο και τη δόξα. Είναι όμως απλώς Φενγκ Σούι ή κάτι παραπάνω;



Στην είσοδο του κτιρίου τους επισκέπτες υποδέχονται δύο μαρμάρινα λιοντάρια

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ... ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΥΣ..!!! ΠΑΠΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΤΑ ΕΣΠΑΣΑΝ ΠΑΛΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ...!!! "ΑΜΑ ΣΕ ΧΑΛΑΕΙ ΤΡΑΒΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ"...!!!

Ο κ. Παππάς έκανε λόγο για τουρκόφιλη πολιτική, τουρκόσπορους και ραγιαδισμό.

"Ανθέλληνες και τουρκοπροσκυνημενοι μνημονιακοί που έχετε το θράσος να τα βάζετε με τους Έλληνες πατριώτες να κατηγορείτε και να λασπολογείτε τους εθνικιστές", είπε και αναφέρθηκε στην


εκδήλωση εγκαινίων του «Μουσείου Κεμάλ Αταττούρκ» στη Θεσσαλονίκη.

"Τράβα στην Ισταμπούλ" είπε ο Ηλίας Κασιδιάρης παρεμβαίνοντας.

Οι χαρακτηρισμοί αυτοί προκάλεσαν την αντίδραση του αντιπροέδρου της βουλής Χρήστου Μαρκογιαννάκη ο οποίος απευθυνόμενος στον Χρήστο Παππά του είπε ότι έχει διαπράξει επανειλημμένα ατοπήματα.

"Φώναξτε τον φρούραρχο", του απάντησε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής και συνέχισε.

Μετά το τέλος της ομιλίας του ο κ. Μαρκογιαννάκης του είπε και πάλι να συναινέσει για τη διαγραφή αυτών των χαρακτηρισμών . "Δεν συναινώ" του απάντησε ο κ. Παππάς.












Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Η επιταχυνόμενη Διαστολή του Σύμπαντος και η Σκοτεινή Ενέργεια

Κοσμική ταινία- ξενάγηση στα 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια της εξελικτικής πορείας του Σύμπαντος

Των Διονύση Π. Σιμόπουλου (Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου), Αλέξη Α.Δεληβοριά (Αστρονόμου Ευγενιδείου Πλανηταρίου)

Από τις αρχές του τρέχοντος μηνός μία καταπληκτικής ανάλυσης φωτογραφική μηχανή 570 megapixels αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων, που έχει τοποθετηθεί στο τηλεσκόπιο τεσσάρων μέτρων Blanco στο Cerro Tololo της Χιλής, ξεκίνησε να καταγράφει τον νυχτερινό ουρανό του Νότιου ημισφαίριου, κάτι που θα συνεχιστεί για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κάθε φωτογραφία καταγράφει 100.000 γαλαξίες, ενώ στο τέλος του προγράμματος θα έχουν καταγραφεί συνολικά 300 εκατομμύρια γαλαξίες και 4.000 σουπερνόβα εκρήξεις. Στο τέλος αυτής της προσπάθειας 200 ερευνητών, από 23 ερευνητικά κέντρα έξη χωρών, θα έχει δημιουργηθεί μία εντυπωσιακή κοσμική ταινία που θα μας ξεναγεί στα 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια της εξελικτικής πορείας του Σύμπαντος. Στην ταινία αυτή θα βρίσκεται η απάντηση σε ένα από τα πιο πολύπλοκα και ενδιαφέροντα κοσμολογικά προβλήματα που εντοπίστηκε μόλις πριν από 15 περίπου χρόνια. Πρόκειται για το περίφημο πρόβλημα της επονομαζόμενης «σκοτεινής ενέργειας» που αποτελεί το 68,3% των συστατικών του Σύμπαντος και η οποία τα τελευταία 6,5 δισεκατομμύρια χρόνια υποχρεώνει το Σύμπαν να διαστέλλεται επιταχυνόμενο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Οι περισσότεροι επιστήμονες, μέχρι τα τέλη σχεδόν του περασμένου αιώνα, θεωρούσαν ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιβραδύνεται, κάτι που θεωρούνταν απολύτως φυσιολογικό, αφού σ’ αυτές τις κολοσσιαίες κοσμικές κλίμακες η βαρύτητα είναι εκείνη η φυσική αλληλεπίδραση που υπερισχύει. Και καθώς η βαρύτητα είναι πάντα ελκτική, από τη στιγμή της δημιουργίας του και μετά, από τη στιγμή δηλαδή που η Μεγάλη Έκρηξη γέννησε τον ίδιο το χώρο και το χρόνο, η διαστολή του επιβραδύνεται. Γι’ αυτό, όταν ξεκίνησε στα 1987 το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα Supernova Cosmology Project, ο βασικός του στόχος ήταν να υπολογίσει, μέσα από την ανίχνευση συγκεκριμένων σουπερνόβα εκρήξεων, αυτόν ακριβώς το ρυθμό επιβράδυνσης της διαστολής του.

Λίγα χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το 1995, μία δεύτερη ερευνητική ομάδα, η High Z Supernova Team, μπήκε στο παιχνίδι. Τα αποτελέσματα των δύο ερευνητικών ομάδων που ανακοινώθηκαν επίσημα τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1998 άφησαν τη διεθνή επιστημονική κοινότητα «με το στόμα ανοιχτό»! Γιατί η ανάλυση των δεδομένων, αντί απλά να οδηγήσει στον υπολογισμό του ρυθμού επιβράδυνσης της διαστολής του Σύμπαντος με περισσότερη ακρίβεια, όπως όλοι περίμεναν, οδήγησε τους ερευνητές στο ακριβώς αντίθετο, στο συμπέρασμα δηλαδή ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιταχύνεται! Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι, προκειμένου να εξηγηθεί αυτή η επιταχυνόμενη κοσμική διαστολή, το συνολικό απόθεμα μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος θα πρέπει να κυριαρχείται από ένα άγνωστο, παράξενο και βαρυτικά απωστικό «κάτι». Αυτό το κάτι το ονόμασαν «σκοτεινή Τενέργεια». Και είναι πράγματι σκοτεινή γιατί, ακόμα και σήμερα, 15 χρόνια μετά την επιβεβαίωση της ύπαρξής της, η φύση της σκοτεινής αυτής ενέργειας εξακολουθεί να διαφεύγει από τους επιστήμονες. Με αυτά τα νέα δεδομένα προκύπτει κάτι εξίσου εντυπωσιακό, που αναδεικνύει παράλληλα και τον όγκο της άγνοιάς μας για το Σύμπαν στο οποίο ζούμε. Γιατί φαίνεται ότι από το συνολικό ποσοστό μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος ένα συγκλονιστικό 68,3% αντιστοιχεί στην άγνωστη σκοτεινή ενέργεια, ενώ ένα ακόμα 26,8% αντιστοιχεί στην εξίσου άγνωστη σκοτεινή ύλη, και μόλις το 4,9% που απομένει αντιστοιχεί στην κλασική, βαρυονική ύλη από την οποία αποτελούνται τα μυριάδες άστρα των 100 δισεκατομμυρίων γαλαξιών του Σύμπαντος, αλλά κι εμείς οι ίδιοι.

FERMILAB VMS

Σήμερα λοιπόν, 2.500 χρόνια από τότε που οι προσωκρατικοί Ίωνες φιλόσοφοι πρώτοι προσπάθησαν να εξηγήσουν «αυτόν τον κόσμο το μικρό τον μέγα» με ορθολογικό τρόπο, απαλλαγμένο από θρησκευτικές δοξασίες και την αναγωγή σε υπερφυσικά φαινόμενα, ένα σχεδόν αιώνα μετά τη μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 20^ου αιώνα που βασίστηκε στην Κβαντική Μηχανική και στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, τους θεμέλιους λίθους της σύγχρονης φυσικής, αλλά και 15 χρόνια μετά την επιβεβαίωση της επιταχυνόμενης διαστολής του Σύμπαντος, μια σειρά από κορυφαία κοσμολογικά ερωτήματα εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα. Για να περιγράψουμε όσο είναι δυνατό την εξέλιξη των επαναστατικών ιδεών που οδήγησαν την επιστημονική κοινότητα να παραδέχεται σήμερα ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιταχύνεται, θα χρειαστεί να ανατρέξουμε περίπου 100 χρόνια πριν, όταν η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας δεν είχε διατυπωθεί ακόμα, σε μια εποχή όπου ήταν κοινή πεποίθηση ότι το Σύμπαν είναι σταθερό, αιώνιο και αμετάβλητο. Σύμφωνα με το κοσμοείδωλο εκείνης της εποχής, το Σύμπαν αποτελούνταν αποκλειστικά από τον Γαλαξία μας, ένα απομονωμένο δηλαδή σμάρι άστρων περιβαλλόμενο από το απέραντο κενό του διαστήματος. Μέσα σ’ αυτό το γενικότερο κλίμα απόρριψης μιας κοσμολογικής εξέλιξης, κι αυτός ακόμη ο Αϊνστάιν, που διατύπωσε τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, ήταν αδύνατο να μείνει ανεπηρέαστος. Πιστεύοντας και ο ίδιος ακράδαντα σε ένα στατικό Σύμπαν και συνειδητοποιώντας ότι η επίλυση των εξισώσεων της Γενικής Σχετικότητας αναδεικνύει και δυναμικές λύσεις, με άλλα λόγια επιτρέπει την ύπαρξη είτε διαστελλόμενων είτε συστελλόμενων συμπάντων, ο Αϊνστάιν προσπάθησε «τεχνητά» να τις «ακυρώσει» εισάγοντας στις εξισώσεις του, κάπως αυθαίρετα ίσως, έναν ακόμη όρο, γνωστό σήμερα ως κοσμολογική σταθερά.
Η κοσμολογική σταθερά αντιπροσώπευε μια μορφή ενέργειας διάχυτης σε όλο το χώρο, η οποία είχε την παράξενη ιδιότητα να αντιστέκεται στη περαιτέρω συστολή του Σύμπαντος ακριβώς κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να οδηγεί σε ένα στατικό Σύμπαν. Σιγά-σιγά όμως η εικόνα των επιστημόνων για το Σύμπαν άρχισε να αλλάζει. Ήδη στα 1922 και 1924, ο Ρώσος μαθηματικός Alexander Friedmann (1888-1925) δημοσίευσε ορισμένες λύσεις των εξισώσεων της Γενικής Σχετικότητας, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε μη στατικά Σύμπαντα. Ούτε όμως ο Αϊνστάιν ούτε κανένας άλλος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το επιστημονικό έργο του Friedmann, ο οποίος πέθανε ένα χρόνο αργότερα από τύφο, μην έχοντας τη δυνατότητα να υποστηρίξει και να κάνει ευρύτερα γνωστές τις απόψεις του. Ανεξάρτητα από τον Friedmann, ένας Βέλγος αστρονόμος και ιερέας ο Georges Lemaitre (1894-1966) κατέληξε το 1927 στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα προχώρησε ακόμη περισσότερο, προτείνοντας ότι το Σύμπαν προήλθε από ένα υπέρπυκνο και υπέρθερμο «αρχέγονο άτομο» ενέργειας.
Οι πρώτες ισχυρές παρατηρησιακές ενδείξεις ότι «υπάρχουν πολλά περισσότερα εκεί έξω απ’ όσα ονειρεύονταν» ως τότε οι επιστήμονες δεν άργησαν να έρθουν, αρχικά μέσα από τις μελέτες του αστρονόμου Vesto Slipher (1875-1969) και άλλων. Κορυφώθηκαν όμως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 με τις πρωτοποριακές παρατηρήσεις του Αμερικανού αστρονόμου Edwin Hubble (1889-1953). Χρησιμοποιώντας το νέο τηλεσκόπιο Hooker στο Αστεροσκοπείο του όρους Wilson, ο Hubble συνειδητοποίησε αρχικά ότι οι αμυδροί «νεφελοειδείς» που είχαν εντοπιστεί από λιγότερο ισχυρά τηλεσκόπια της εποχής του ήταν στην πραγματικότητα άλλοι γαλαξίες σαν τον δικό μας. Η «απομάκρυνση» του ανθρώπου από το κέντρο του κόσμου που είχε ξεκινήσει με την απόρριψη αρχικά του γεωκεντρικού και αργότερα του ηλιοκεντρικού συστήματος συνεχίστηκε έτσι και με τον Hubble, ο οποίος απέδειξε ότι όχι μόνο ο Ήλιος μας αλλά ούτε κι ο Γαλαξίας μας κατείχε κάποια ξεχωριστή θέση στο Σύμπαν. Λίγο αργότερα, διαπιστώνοντας ότι οι γαλαξίες αυτοί απομακρύνονταν από εμάς με ταχύτητες ανάλογες της απόστασής τους, ο Hubble ανακάλυψε και την διαστολή του Σύμπαντος. Το αναμφισβήτητο αυτό γεγονός υποχρέωσε τον Αϊνστάιν να αποσύρει από τις εξισώσεις της Γενικής Σχετικότητας την κοσμολογική σταθερά, παραδεχόμενος ότι η εισαγωγή της ήταν «η μεγαλύτερη γκάφα της ζωής» του.
Έκτοτε, και για αρκετά χρόνια, η πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας βαρυτικά απωστικής ενέργειας παρέμενε ως ένα ακόμα ενδιαφέρον παράδοξο, αν και όπως έγραφε πριν από σχεδόν 40 χρόνια ο μεγάλος Αμερικανο-Ρώσος κοσμολόγος George Gamow (1904-1968) στην αυτοβιογραφία του: «Η γκάφα αυτή, την οποία εν τέλει ο ίδιος ο Αϊνστάιν απέρριψε, χρησιμοποιείται μερικές φορές, ακόμα και σήμερα, από τους κοσμολόγους και η κοσμολογική σταθερά ανασηκώνει το απειλητικό της κεφάλι ξανά και ξανά και ξανά». Απ’ ό,τι φαίνεται είχε δίκιο γιατί η κοσμολογική σταθερά «ήρθε τελικά για να μείνει». Και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ότι ίσως η «μεγαλύτερη γκάφα της ζωής» του Αϊνστάιν δεν ήταν τόσο η εισαγωγή της κοσμολογικής σταθεράς στις εξισώσεις της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας όσο αυτή ακριβώς η απόρριψή της. Γιατί οι επιστήμονες σήμερα υιοθετούν την άποψη ότι η επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος θα πρέπει να οφείλεται σε κάποιον φυσικό μηχανισμό ανάλογο ίσως της κοσμολογικής σταθεράς.
Η τυχαία ανακάλυψη το 1965 από τους Arno Penzias (1933- ) και Robert Wilson (1936- ) της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, του θερμικού αυτού υπολείμματος του υπέρθερμου παρελθόντος του αρχέγονου Σύμπαντος, αποτέλεσε το δεύτερο, μετά τη διαστολή του Σύμπαντος, θεμελιώδες παρατηρησιακό δεδομένο πάνω στο οποίο στηρίζεται η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Το τρίτο αφορά στην επονομαζόμενη εποχή της πυρηνοσύνθεσης και στις μετρήσιμες περιεκτικότητες του νεαρού Σύμπαντος σε υδρογόνο, ήλιο και λίθιο, οι οποίες ταιριάζουν απόλυτα με αυτές που προβλέπει η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Οι τρεις αυτές θεμελιώδεις παρατηρήσεις σε συνδυασμό με τις μελέτες, μεταξύ άλλων, των Friedmann, Lemaitre και Gamow οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι εάν γυρίσουμε την κοσμική ταινία της εξέλιξης του Σύμπαντος προς τα πίσω, όταν οι γαλαξίες του Σύμπαντος βρίσκονταν πλησιέστερα ο ένας με τον άλλον, όταν το ίδιο το Σύμπαν γινόταν ολοένα και νεότερο, ολοένα και θερμότερο, θα φτάσουμε σε ένα «σημείο» όπου η πυκνότητα και η θερμοκρασία του γίνονται άπειρες, όπου ο χώρος και ο χρόνος παύουν να έχουν νόημα. Πρόκειται για τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης, που πριν από 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια δημιούργησε τον ίδιο το χώρο και το χρόνο, καθώς και όλη την ύλη και την ενέργεια που εμπεριέχει. Από τη στιγμή αυτή και μετά, το Σύμπαν συνέχισε να διαστέλλεται με επιβραδυνόμενο ρυθμό εξαιτίας της βαρύτητας που τείνει να φρενάρει την επέκτασή του, ενώ η θερμοκρασία του συνεχώς μειώνονταν.
Με εξαίρεση τα πρώτα κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τη δημιουργία του, η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια την μετέπειτα εξέλιξή του. Αντιμετωπίζει εντούτοις ορισμένα θεμελιώδη προβλήματα, τα οποία εικάζεται ότι αίρονται στο πλαίσιο της θεωρίας του Πληθωριστικού Σύμπαντος, η αρχική μορφή της οποίας αποδίδεται συνήθως σε δημοσίευση του αμερικανού φυσικού Alan Guth (1947- ) το 1981, αν και λίγους μήνες νωρίτερα ο Έλληνας αστροφυσικός Δημοσθένης Καζάνας (1950- ) είχε κινηθεί στα ίδια περίπου πλαίσια σε μελέτη του που είχε δημοσιευθεί το 1980. Σύμφωνα με τη θεωρία του Πληθωρισμού, για ένα απειροελάχιστο χρονικό διάστημα το πολύ νεαρό Σύμπαν διογκώθηκε με εκρηκτικό τρόπο, εξαιτίας μιας άγνωστης μορφής ενέργειας που προκάλεσε ένα είδος κοσμικής βαρυτικής απώθησης και οδήγησε σε μια εκθετικά επιταχυνόμενη διαστολή. Εάν λοιπόν εξαιρέσουμε αυτήν τη πρώτη, απειροελάχιστη χρονικά αλλά ακραία εκθετική διαστολή του εμβρυακού Σύμπαντος, οι αστρονομικές παρατηρήσεις των τελευταίων 15 ετών μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Σύμπαν εισήλθε σε μια δεύτερη, αλλά πιο ομαλή περίοδο επιταχυνόμενης διαστολής, που οφείλεται στην σκοτεινή ενέργεια ή, για να είμαστε πιο ωμοί, που δεν γνωρίζουμε ακόμη τι την προκαλεί. Μια πιθανή εξήγηση είναι ένας φυσικός μηχανισμός, αντίστοιχος με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν.
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι κάτι αντίστοιχο με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν προβλέπεται και από την κβαντική φυσική, τη φυσική του ελάχιστου. Ο κενός χώρος, λέει η κβαντική φυσική, δεν είναι στην πραγματικότητα καθόλου κενός αλλά αντίθετα είναι γεμάτος με μια «θάλασσα» εικονικών στοιχειωδών σωματιδίων που δημιουργούνται ξαφνικά και εξαϋλώνονται τόσο αστραπιαία που η απευθείας ανίχνευσή τους είναι αδύνατη. Το γεγονός αυτό προσδίδει στον κενό χώρο μια ενεργειακή πυκνότητα, μιας μορφής ενέργεια, αντίστοιχη κατά κάποιο τρόπο με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν. Μια παράξενη ενέργεια με αρνητική πίεση, που της προσδίδει βαρυτικά απωστικές ιδιότητες.
Όταν όμως οι επιστήμονες προσπάθησαν να υπολογίσουν αυτή την ενέργεια του κενού βασισμένοι στις γνώσεις τους της κβαντικής φυσικής βρέθηκαν μπροστά σε ένα ακόμα παράδοξο αφού η τιμή στην οποία κατέληξαν ήταν 10¹²⁰ (10 στην 120^η δύναμη) φορές μεγαλύτερη από αυτήν που απαιτείται για να εξηγήσει την κοσμική επιτάχυνση. Ένας ασύλληπτα ακραίος αριθμός, ακόμα και για τα κοσμολογικά δεδομένα, αφού για παράδειγμα από τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης μέχρι σήμερα έχει περάσει ένας αριθμός της τάξης των 10¹⁷ (δέκα στην 17^η δύναμη) «μόλις» δευτερολέπτων. Για να το πούμε διαφορετικά, αν και η κβαντική μηχανική μας προσφέρει με απόλυτα φυσικό τρόπο έναν υποψήφιο για τη σκοτεινή ενέργεια, ο υποψήφιος αυτός είναι 120 τάξεις μεγέθους μεγαλύτερος από αυτόν που θέλουμε. Και για να γίνουν τα πράγματα ακόμη πιο δυσνόητα, η κοσμική επιτάχυνση του Σύμπαντος, η στιγμή δηλαδή που η κοσμολογική σταθερά, ή οτιδήποτε άλλο είναι αυτή η σκοτεινή ενέργεια, υπερίσχυσε της βαρυτικής αλληλεπίδρασης, φαίνεται να ξεκίνησε πριν από περίπου 6,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Γιατί όμως τότε και όχι νωρίτερα ή αργότερα; Η βαθύτερη αιτία γι’ αυτό παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη.
Άλλοι επιστήμονες πάλι, υιοθετούν την άποψη ότι η σκοτεινή ενέργεια είναι κάποιο νέο είδος δυναμικού ενεργειακού πεδίου, διάχυτου σε όλο το χώρο, που ονομάστηκε πεμπτουσία, η οποία σε αντίθεση με τη κοσμολογική σταθερά μεταβάλλεται στο χώρο και στο χρόνο. Κάποιοι άλλοι, τέλος, που αποτελούν και τη μειοψηφία, υποστηρίζουν ότι η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν κάπου καταρρέει και απαιτείται μια νέα θεωρία βαρύτητας.
Όπως και νάχει το πράγμα, η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, ένα από τα κορυφαία επιστημονικά επιτεύγματα της ανθρώπινης νόησης και ο ακρογωνιαίος λίθος της σύγχρονης επιστήμης, έδωσε, μαζί με τη Κβαντική Φυσική, το έναυσμα για τη μεγάλη επανάσταση που σημειώθηκε στην εξέλιξη των ιδεών στις φυσικές επιστήμες, ο απόηχος της οποίας ακούγεται μέχρι σήμερα. Κι όμως, εξακολουθούμε ακόμα να αγνοούμε πολλά. Ποιος, για παράδειγμα, είναι ο βαθύτερος φυσικός μηχανισμός που προκάλεσε την εποχή του κοσμολογικού πληθωρισμού; Σχετίζεται η εκθετικά επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος στη διάρκεια της πληθωριστικής εποχής με την επιταχυνόμενη διαστολή που προκαλεί η παρουσία της σκοτεινής ενέργειας; Ποια είναι η φύση της σκοτεινής ενέργειας; Παραμένει η πυκνότητά της σταθερή στο χρόνο ή μεταβάλλεται;
Για να βρεθούν οι απαντήσεις σ’ αυτά και σ’ άλλα θεμελιώδη κοσμολογικά ερωτήματα, για να καταφέρουμε, με άλλα λόγια, να αποκαλύψουμε την πολύ καλά κρυμμένη ρότα που οδηγεί στην Ιθάκη της κοσμολογικής γνώσης, θα χρειαστεί μια νέα επιστημονική επανάσταση η οποία θα ξεκινά από εκεί που μας άφησε ο Αϊνστάιν. Το ερευνητικό πρόγραμμα της NASA «Πέρα από τον Αϊνστάιν» (Beyond Einstein) σχεδιάστηκε με σκοπό να βοηθήσει τους επιστήμονες να κάνουν τα πρώτα τους βήματα σ’ αυτό το δύσβατο μονοπάτι, προτείνοντας μεταξύ άλλων την υλοποίηση συγκεκριμένων ερευνητικών προγραμμάτων και διαστημικών αποστολών, σχεδιασμένων να διερευνήσουν αυτά ακριβώς τα ερωτήματα. Ένα από τα τέσσερα ερευνητικά προγράμματα που θα διερευνήσουν το δεδομένο θέμα είναι κι αυτό που ξεκίνησε στις αρχές του μήνα στη Χιλή. Ένα δεύτερο
Η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ δήλωσε πρόσφατα ότι η αποκρυπτογράφηση της φύσης της σκοτεινής ενέργειας είναι ίσως το πιο σημαντικό από τα αναπάντητα ακόμη ερωτήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Αστροφυσική. Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μέσα από τις προσπάθειες των επιστημόνων να το απαντήσουν, οι γνώσεις μας για τον χώρο, τον χρόνο και την ύλη, αλλά και γι’ αυτήν ακόμη την μελλοντική εξέλιξη του ίδιου του Σύμπαντος, θα διευρυνθούν εντυπωσιακά. Πόσο λάθος είχαν τελικά όλοι εκείνοι οι επιστήμονες, οι φιλόσοφοι και οι λόγιοι που στα τελευταία 300 και συναρπαστικότερα χρόνια της εξέλιξης των ιδεών στις φυσικές επιστήμες αποφαίνονταν κατά καιρούς ότι «το τέλος της φυσικής» πλησίαζε και ότι σύντομα θα αποκαλύπταμε τους φυσικούς νόμους που διέπουν τη λειτουργία του Σύμπαντος σε όλο τους το μεγαλείο! Κι όμως κάθε φορά μια νέα επιστημονική επανάσταση τους διέψευδε, ανοίγοντας καινούριους ορίζοντες προς διερεύνηση. Η στιγμή για την επόμενη επανάσταση ίσως να πλησιάζει. Και ίσως σε τελική ανάλυση να είχε απόλυτο δίκιο ο μεγάλος προσωκρατικός φιλόσοφος Ηράκλειτος, που κι αυτόν τον είχαν χαρακτηρίσει «σκοτεινό», όταν έλεγε ότι «η φύσις κρύπτεσθαι φιλεί».


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Κωνσταντοπούλου: Άκυρη η ψηφοφορία για τον Κώδικα Δικηγόρων - Βίντεο

Άκυρη και πλασματική καταγγέλλει τη διαδικασία ψηφοφορίας στην Επιτροπή για τον Κώδικα Δικηγόρων η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για «μονταζιέρα και στη Βουλή», σημειώνοντας ότι στην αίθουσα την ώρα της ψηφοφορίας εκτός της ίδιας ήταν άλλοι δύο βουλευτές (ανεπαρκής αριθμός για μια έγκυρη ψηφοφορία), οι οποίοι παρέμειναν σιωπηλοί, ενώ ο πρόεδρος της Επιτροπής επέμενε να εκφωνεί ότι τα άρθρα γίνονται δεκτά κατά πλειοψηφία.
Η ψηφοφορία διενεργήθηκε την Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου και κατόπιν αυτής ο Κώδικας Δικηγόρων εισάγεται στο Γ' Θερινό Τμήμα της Βουλής την ερχόμενη Τρίτη.

Δείτε το σχετικό video













Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Κατεβάστε δωρεάν 25 βιβλία για την Επανάσταση του 1821 (PDF)

 Κατεβάστε δωρεάν 25 βιβλία για την Επανάσταση του 1821 (PDF). Κλικάρετε απλώς στους συνδέσμους:












Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (1)
Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (2)
Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (3)
Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (4)
Γιάννης Κορδάτος , Η Κοινωνική σημασία της Ελλ.Επαναστάσεως
Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου (1825-1826)
Μακρυγιάννη-Απομνημονεύματα
Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (1)
Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (2)
Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (3)
Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (4)
ΦΩΤΑΚΟΥ-Απομνημονεύματα
Τα Απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Π. Πατρών.Γερμανού- Υπομνήματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως της Ελλάδος Από του 1820 μέχρι του 1823
Ν.Σπηλιάδης-τΓ
Περραιβός, Χριστόφορος, Απομνημονεύματα πολεμικά
Οι Έλληνες της διασποράς – Βουλή των Ελλήνων
Ανδρέας Μιαούλης – Υπόμνημα Βασιλικού Ναυτικού
ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ
AΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ – ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ιωάννης Φιλήμων – Δοκίμιον Φιλικής Εταιρείας
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗ ΠΑΡΓΑΣ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΝΕΚΟΣ – ΚΩΛΕΤΗΣ
Περισσότερα e-books στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του Ερανιστή, ΕΔΩ


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Βόμβα στα θεμέλια του καπιταλισμού> Η Μέρκελ έτοιμη να κουρέψει 80% τις καταθέσεις ύψους 200 δις ευρώ Ελλήνων στις ελβετικές τράπεζες!

Ένα κούρεμα που θα μείνει στην ιστορία του καπιταλισμού σχεδιάζει η Γερμανίδα καγκελάριος και ήδη προετοιμάζεται το έδαφος!
Η γερμανική κυβέρνηση έχει αγοράσει όλες τις λίστες των Ελλήνωνκαταθετών-η ελίτ της φοροδιαφυγής- στις ελβετικές τράπεζες και ετοιμάζεται αμέσως μετά τις εκλογές να κουρέψει 80% τις καταθέσεις τους.
Μάλιστα η υπόθεση είναι τόσο καλά δεμένη από τους Γερμανούς που τα ίχνη του χρήματος θα εντοπισθούν σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη εαν αποπειραθούν να τα ταξιδέψουν οι πονηροί συμπολίτες μας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οι καταθέσεις των Ελλήνων ανέρχονται στα 200 δις ευρώ!

Σε τράπεζες της Ελβετίας, που είναι οι κερδισμένοι της φοροδιαφυγής στην Ευρώπη, Έλληνες – άνθρωποι του χρήματος έχουν καταθέσεις περίπου 200 δισ. ευρώ και η Ελλάδα είναι ο χαμένος της φοροδιαφυγής, γράφει η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ» σε σημερινό δημοσίευμά της που ασχολείται με την προχθεσινή μετάδοση του γαλλικού ντοκιμαντέρ «Ωρολογιακή βόμβα φοροδιαφυγή» του Ξαβιέ Αρέλ από το γαλλογερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο «Άρτε». 
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτεται, μεταξύ άλλων, πως γνωστός γαλλικός βιομηχανικός όμιλος με πολλά δισ. δολάρια ετήσιο κύκλο εργασιών, έχει μεταφέρει την έδρα του για λόγους ευνοϊκής φορολογίας στην Ελβετία, κάτι που κάνουν και άλλες πολυεθνικές εταιρείες και με τον τρόπο αυτό η Γαλλία χάνει σε φόρους περισσότερα από 30 δισ. ευρώ ετησίως. 
Αναφορές γίνονται στις υπεράκτιες εταιρείες, για παράδειγμα στα νησιά Κέιμαν, όπου είναι «εγκαταστημένες» σε τετραώροφο κτίριο 18.000 τέτοιες εταιρείες ή στο Ντελαουάρε, όπου οι Αμερικανοί έχουν τη δική τους φορολογική όαση και όπου σε ένα μονοόροφο κτίριο είναι καταχωρισμένες περί τις 285.000 εταιρείες των οποίων οι ιδιοκτήτες παραμένουν μυστικοί.

Οι απώλειες των ΗΠΑ από φοροδιαφυγή υπολογίζονται σε 100 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ σε παγκόσμια κλίμακα 21 έως 32 τρισ. δολάρια κρύβονται σε φορολογικούς παραδείσους.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, για την παραγωγή του γαλλικού ντοκιμαντέρ, το οποίο παρουσιάζει και ειρωνικές πτυχές, έχουν γίνει επισταμένες έρευνες, ενώ πρόκειται να επαναληφθεί η μετάδοσή του στις 14 και στις 24 Σεπτεμβρίου.


Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Αλέξανδρος Ισιγόνης: Όλη η ιστορία του Έλληνα που δημιούργησε το θρυλικό Mini Cooper κι έγραψε ιστορία [εικόνες]

Τον Έλληνα δημιουργό του πρώτου Mini cooper σκοπεύει να τιμήσει η BMW στην Οξφόρδη, παρουσιάζοντας το νέο της μοντέλο στις 18 Σεπτεμβρίου στη συμπλήρωση των 107 χρόνων από τη γέννηση του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να αποκαταστήσει και την αδικία να θεωρείται πατέρας του Mini ο Cooper και όχι ο Αλέξανδρος Ισιγόνης από τη Σμύρνη. 


 



Ο ευρηματικός Αλ Ισιγόνης, όπως αναφέρεται στο ένθετο του Έθνους "Εικόνες", πίστευε πάντα πως μόνο αυτός ήξερε τη λύση και όταν κάποιος τον αμφισβητούσε, απλώς παρατούσε τη δουλειά και έφευγε. Παρ' όλα αυτά δημιούργησε κάποια από τα δημοφιλέστερα αυτοκίνητα όλων των εποχών.

Ο νεαρός είχε μόλις τελειώσει -μετά κόπων και βασάνων τις σπουδές- του ως μηχανικός. Η μητέρα του, του κάνει ένα απρόσμενο δώρο. Ένα αυτοκίνητο για να γυρίσει την Ευρώπη προτού μπει στη μάχη της βιοπάλης. Ωραία ιδέα και αρκετά πρωτοποριακή για την δεκαετία του 1920, στην οποία βρισκόμαστε. Το ταξίδι αυτογνωσίας αρχίζει, υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Το αυτοκίνητο αποδεικνύεται εντελώς σαράβαλο και ο νεαρός Αλέξανδρος, μηχανικός είναι στο κάτω-κάτω, αποφασίζει να το φτιάξει ο ίδιος. Ίσως τότε να του ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα ότι μπορούσε να βελτιώσει όχι μόνο το σαραβαλάκι της μητέρας του, αλλά και την αυτοκινητοβιομηχανία ολόκληρη. Πολύ πιθανό για έναν άνθρωπο που πάντα πίστευε ότι αυτός μόνον ήξερε τη σωστή λύση στο πρόβλημα με το οποίο καταπιάνονταν. Δεν συμβαίνει συχνά, αλλά μπορεί να συμβεί όταν είσαι μεγαλοφυΐα. Και ο Αλέξανδρος Ισιγόνης, στον τομέα του τουλάχιστον, ήταν.
Ο παππούς του, Δημοσθένης, είχε πάει στην Σμύρνη από την Πάρο το 1830 και μέσα από τη δουλειά που έκανε για την βρετανική εταιρεία που κατασκεύαζε την σιδηροδρομική γραμμή Σμύρνη – Αϊδίνι, κατάφερε να πάρει την βρετανική υπηκοότητα. Έτσι, ο γιός του Δημοσθένη και πατέρας του Αλέξανδρου, ο Κωνσταντίνος, γεννήθηκε το 1872 έχοντας την βρετανική υπηκοότητα και σπούδασε στην Αγγλία, όπου και παντρεύτηκε την Χίλντα Πρόκοπ, κόρη ενός Βαυαρού ζυθοποιού. Όταν γεννήθηκε ο γιός τους Αλέξανδρος (Άρνολντ) είχαν επιστρέψει στην Σμύρνη. Παρ' όλο, όμως, που και ο παππούς του και ο πατέρας του ήταν μηχανικοί και ήδη από τα δεκατέσσερά του του είχαν δώσει να οδηγήσει μια Κάντιλακ, ο μικρός Άλεκ δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τις μηχανές και τα αυτοκίνητα μέχρι σχεδόν την εφηβεία του –που ήλθε σε μια πολύ δύσκολη εποχή.
Το 1922, λίγο πριν την Μικρασιατική τραγωδία, η οικογένεια Ισιγόνη μεταφέρθηκε στη Μάλτα από τον βρετανικό στρατό. Την ίδια χρονιά πέθανε ο πατέρας του και η μητέρα του αποφάσισε ότι μοναδική επιλογή ήταν να καταφύγουν στην Αγγλία. Παρά την επιθυμία της να γραφτεί ο γιός της στη Σχολή Καλών Τεχνών, αυτός προτίμησε να σπουδάσει μηχανικός στο Battersea Polytechnic του Λονδίνου. Ήταν πολύ καλός στο σχέδιο, χρειάστηκε όμως να δώσει τρεις φορές τα Μαθηματικά για να περάσει. Ίσως γι' αυτό αργότερα θα πει ότι: «... τα Μαθηματικά είναι εχθρός κάθε δημιουργικού ανθρώπου». Ως επιβράβευση η μητέρα θα του χαρίσει το αυτοκίνητο που είπαμε στην αρχή, ώστε να γυρίσει την Ευρώπη. Έτσι άρχισαν όλα.

Αναζητώντας το τέλειο κουνούπι
Οι επιδιορθώσεις του πρέπει να ήταν αρκετά επιτυχημένες αφού το ταξίδι κράτησε δύο μήνες και επέστρεψε μόνον αφού η μητέρα του έκρινε ότι αρκετά διασκέδασε και ήταν καιρός να βρει δουλειά. Σύντομα, την δεκαετία του 1930, μπήκε στον κόσμο της αυτοκινητοβιομηχανίας ως μηχανικός και σχεδιαστής αγωνιστικών αυτοκινήτων για την Huber. Ταυτόχρονα, εργαζόταν για τον φίλο του Τζον Ντόσον με την φιλοδοξία να φτιάξουν ένα χειροποίητο αγωνιστικό αυτοκίνητο. Και το πέτυχαν! Το οδηγούσε, μάλιστα, ο ίδιος σε αγώνες ταχύτητας. Αργότερα είπε ότι ήταν απλώς ένας τρόπος να μάθει να χρησιμοποιεί τα χέρια του. Το 1936 τον προσέλαβε η Morris Motor Company. Εργάστηκε σε διάφορα προγράμματα της εταιρείας, με πιο σημαντικό αυτό με τον κωδικό «Κουνούπι», το οποίο ολοκληρώθηκε μεταπολεμικά –η παραγωγή του κράτησε από το 1948 μέχρι το 1971- και κατέληξε στο μοντέλο Morris Minor. Ο Ισιγόνης αργότερα δήλωνε υπερήφανος περισσότερο για αυτό το «παιδί του», παρά για το Mini.
Στην διάρκεια του πολέμου η εταιρεία πρόσφερε τις υπηρεσίες της και στο κράτος, με αποτέλεσμα αρκετές από τις μηχανικές επινοήσεις του Ισιγόνη να χρησιμοποιηθούν από την Αεροπορία και το Ναυτικό. Ανεξάρτητα από την επιτυχία του «Κουνουπιού», το μεγάλο στοίχημα για την Morris Motor ήταν να βρεθεί ο τέλειος συνδυασμός (ασφάλειας, άνεσης και χωρητικότητας) για το ιδανικό μικρό αυτοκίνητο. Σε αυτή την κατεύθυνση συνέχισε να εργάζεται και ο Ισιγόνης μέχρι το 1952, όταν η Morris Motor συγχωνεύτηκε με την Austin Motor Company και δημιούργησαν τον κολοσσό British Motor Corporation (B.M.C.). Τότε παραιτήθηκε πιστεύοντας ότι σε μια τόσο μεγάλη εταιρεία δεν θα είχε πια αυτό το προνόμιο. Πήγε, λοιπόν, στην εταιρεία «Alvis Cars», όπου ξεκίνησε την κατασκευή ενός πρωτοποριακού μοντέλου. Η απόπειρα αυτή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ γιατί αποδείχτηκε ότι ξεπερνούσε κατά πολύ τον προϋπολογισμό της εταιρείας. Έτσι επέστρεψε στην B.M.C., όταν τον διαβεβαίωσαν ότι θα έχει την δική του ομάδα και απόλυτη αυτονομία. Είχε έλθει η εποχή της επινόησης που θα το έκανε διάσημο.
Το μικρό είναι όμορφο

Ο Ισιγόνης δεν επινόησε το μίνι αυτοκίνητο˙ είχαν προηγηθεί πολλές ανάλογες προσπάθειες. Έγινε, όμως, ο δημιουργός του μακράν διασημότερου μοντέλου αυτού του τύπου. Με τις αλλαγές που έκανε στη θέση της μηχανής και την εξοικονόμηση χώρου κατάφερε να φτιάξει ένα τετραθέσιο αυτοκίνητο, μικρό και εύκολο στο παρκάρισμα, χωρίς να «στριμώχνει» τους επιβάτες. Αλλά το ενδιαφέρον του για τους επιβάτες σταματούσε εκεί. Θεωρούσε άχρηστη πολυτέλεια τις άνετες θέσεις, όπως και το ραδιόφωνο (αντίθετα, ως φανατικός καπνιστής φρόντισε να υπάρχει τασάκι στο σχέδιο) φτάνοντας στο σημείο να πει κάποτε «... θα προτιμούσα να κάθονται πάνω σε καρφιά, να μην νιώθουν καμία άνεση όλη την ώρα». Το Mini βγήκε τελικά στην αγορά το 1959 και έγινε πολύ σύντομα το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο της Ευρώπης ταιριάζοντας απόλυτα με την εικόνα της αισιοδοξίας που έφερναν οι αρχές της δεκαετίας του '60. Θα ταίριαζε, επίσης, και με το ρεύμα της ανεξαρτησίας και της επαναστατικότητας που θα έφερναν τα επόμενα χρόνια. Γιατί το Mini ήταν, εκτός από «αισιόδοξο», προσιτό και πρωτότυπο και έδινε τον απαραίτητο για την εποχή αέρα αντισυμβατικότητας στον ιδιοκτήτη του.
Ανάμεσα στα εκατομμύρια αυτοκίνητα Mini που πλημμύρισαν την Ευρώπη (αλλά όχι τις Η.Π.Α.) ήταν και εκείνα των Beatles, του Πίτερ Σέλερς, του Ντάντλεϊ Μουρ και του Στιβ ΜακΚουίν. Ο πραγματικός θρίαμβος μετουσιώθηκε και σε κινηματογραφική εικόνα στην ταινία «Ληστεία αλά Ιταλικά» του 1969, όπου ο Μάικλ Κέιν είναι ο αρχηγός μιας συμμορίας που κλέβει χρυσάφι και το μεταφέρει στην Ιταλία μέσα σε ένα Mini Cooper. Η πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό, αργότερα η πριγκίπισσα Νταϊάνα, το τοπ μόντελ σύμβολο των 60's Τουίγκι, η Μέρι Κουάντ, αλλά ακόμη και η βασίλισσα Ελισάβετ (που αποθανατίζεται σε ένα Mini –για το απαραίτητο τέστ ντράιβ, μαζί με τον Ισιγόνη) ήταν μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που του έδωσαν ακόμη μεγαλύτερη λάμψη.
Το επόμενο βήμα ήταν η συνεργασία με τον Τζον Κούπερ, κατασκευαστή αυτοκινήτων για την Φόρμουλα 1. Παρά το παρελθόν του στα αγωνιστικά αυτοκίνητα, ο Ισιγόνης δεν σχεδίασε ειδικό τύπο για τα ράλι. Κι όμως, τα χαρακτηριστικά του Mini και ο ασφαλής χειρισμός του δημιούργησαν ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μοντέλο. Θρυλικοί πιλότοι όπως ο Τζέιμς Χαντ, ο Τζάκι Στιούαρτ και ο Νίκι Λάουντα ξεκίνησαν την καριέρα τους οδηγώντας αυτοκίνητα Mini Cooper. Ακολουθούν ένα σωρό παραλλαγές για να καλύψουν όλα τα γούστα, από βαν και αγροτικό φορτηγάκι μέχρι το πρακτικό Mini-Moke και το ταξιδιάρικο Morris Mini Traveller. Σε συνεργασία με τον σχεδιαστή της Ferrari, Σέρτζιο Πινινφαρίνα, έφτιαξαν το μοντέλο 1100, που βγήκε στην αγορά το 1962 και έναν χρόνο μετά το Austin 1100 με τις ξεκάθαρες, κλασικές πια, γραμμές αγγίζοντας την τελειότητα στο είδος και παραμένοντας για χρόνια το πιο δημοφιλές αυτοκίνητο στην Βρετανία. Από το 1961 ο Ισιγόνης είχε προβιβαστεί σε τεχνικό διευθυντή της B.M.C. Συνέχισε να εργάζεται στην εταιρεία μέχρι το 1968 όταν για μια ακόμη φορά διαφώνησε με τον τότε γενικό διευθυντή και παραιτήθηκε.
Τιμές και δόξες

Παρέμεινε πάντα ένας αδιόρθωτος ατομικιστής. Το απόφθεγμά του «Η καμήλα είναι ένα άλογο που το σχεδίασε μια επιτροπή» είναι από τα αγαπημένα του. Όπως και ένα άλλο «Ειδικός είναι κάποιος που σου εξηγεί πως δεν θα καταφέρεις να κάνεις κάτι». Σε όλη του την ζωή απεχθανόταν τις συμβάσεις και κυρίως τις επεμβάσεις και δεν δεχόταν συμβουλές από κανέναν πιστεύοντας πάντα ότι αυτό που σχεδίαζε ήταν το καλύτερο για όλους. Χαρακτήρες τέτοιου είδους γίνονται ο πιο σταθεροί θαμώνες στον πάγκο του μπαρ της γειτονιάς τους. Ο Ισιγόνης όμως (γνωστός με το προσωνύμιο «Έλληνας Θεός» ανάμεσα στους συναδέλφους του –αυτούς τουλάχιστον που δεν τον μισούσαν θανάσιμα), το 1967 έγινε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών του Ηνωμένου Βασιλείου και το 1969 πήρε τον τίτλο του Σερ. Συνέχισε να σχεδιάζει μέχρι τα 80 του, όταν πλέον η κατάσταση της υγείας του, εξαιτίας της αρρώστιας του Πάρκινσον από την οποία είχε προσβληθεί, επιδεινώθηκε. Ήταν μάλλον η μόνη δύναμη που κατάφερε να του επιβληθεί.
Η Mini επανάσταση σε αριθμούς
26 Αυγούστου 1959: Το πρώτο μοντέλο εμφανίζεται στην αγορά.
496 στερλίνες κόστιζε το πρώτο μοντέλο.
20.000 αυτοκίνητα είναι η παραγωγή της πρώτης χρονιάς.
3 είναι οι κατακτήσεις του στο Ράλλι Μόντε Κάρλο.
41 χρόνια συνεχούς παραγωγής μέχρι να αποσυρθεί το μοντέλο, το 2000.
5.387.862 αυτοκίνητα πέρασαν συνολικά από την γραμμή παραγωγής όλα αυτά τα χρόνια.
68 λέσχες φίλων του Mini Cooper υπάρχουν σήμερα σε όλο τον κόσμο.
100.000 αυτοκίνητα ήταν η παραγωγή του μοντέλου το 1961.
140 διαφορετικές εκδόσεις κυκλοφόρησαν από διάφορες εταιρείες.
Η φίρμα Mini αποτέλεσε το μοναδικό τμήμα που διατήρησε η B.M.W. μετά την πώληση του Ομίλου Rover. Το τελευταίο παλαιού τύπου Mini βγήκε από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου του Longbridge, στις 4 Οκτωβρίου του 2000, ενώ ένα νέο μοντέλο Mini κυκλοφόρησε το επόμενο έτος στην Ευρώπη και το 2002 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Mini Cooper πάει σινεμά
«Συλλάβετε τον Κάρτερ» -1971
«Χωρίς Ταυτότητα» (Bourne Identity) -2002
«Ο Κρουπιέρης» -1998
«Ληστεία αλά Ιταλικά» -2002
«Όστιν Πάουερς, το Χρυσό Εργαλείο» -2002
Αυτές είναι οι πέντε δημοφιλέστερες ταινίες της κατηγορίας «Mini Cooper», όπως ψηφίστηκαν από τους αναγνώστες βρετανικού κινηματογραφικού site. Η λίστα των ταινιών στις οποίες «πρωταγωνιστεί» περιλαμβάνει από το αισθηματικό «Ένας Άντρας, μια Γυναίκα» του Κλ. Λελούς και το ψυχολογικό δράμα «Ο Υπηρέτης» του Τζ. Λόουζι, έως το «Πάρε τα Λεφτά και Τρέχα» του Γούντι Άλεν και τις «Διακοπές του Μίστερ Μπιν».

Πηγή Εθνος

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Σε κατάσταση συναγερμού είχαν θέσει οι Ρώσοι τα πυρηνικά τους στις 2 Σεπτεμβρίου!

Ένα βήμα πριν από μια γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή της Α. Μεσογείου η οποία μπορεί να οδηγούσε μέχρι και σε ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, βρέθηκαν Ρωσία και ΗΠΑ  από αποκαλύπτουν  δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ. 
Πρόκειται για το συμβάν της 2ας Σεπτεμβρίου όταν ΗΠΑ και Ισραήλ είχαν την φαεινή ιδέα –και εν μέσω της κρίσης στη Συρία- να πραγματοποιήσουν δοκιμή του ισραηλινού αντι-βαλλιστικού συστήματος Arrow στην »καρδιά» της Μεσογείου.
Ο λόγος;
Κανείς είτε στην αμερικανική διοίκηση είτε στην ισραηλινή κυβέρνηση δεν σκέφτηκε μήπως θα έπρεπε να ειδοποιήσουν πριν τη Μόσχα ότι επίκειται δοκιμή του αντι-βαλλιστικού συστήματος και ότι οι πύραυλοι που εντόπισαν τα ρωσικά ραντάρ ήταν μέρος της δοκιμής αυτής και όχι επίθεση κατά της Συρίας ή κάπου αλλού.
Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Ρώσος πρόεδρος να θέσει τις πυραυλικές δυνάμεις της Ρωσίας σε συναγερμό.


Η ανευθυνότητα αυτή όμως που επέδειξαν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ –πρωτοφανής για το επίπεδο και των δύο κρατών- παραλίγο να οδηγήσει τον πλανήτη στον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο όπως εκτίμησαν αργότερα Ρώσοι αξιωματούχοι.
Η δοκλιμή ως γνωστόν αφορούσε την εκτόξευση δύο βλημάτων στόχων Ankor από την κεντρική Μεσόγειο προς την ΑΑ. Μεσόγειο προκειμένου αυτοί να αναγνωριστούν και να καταρριφθούν από το σύστημα Arrow-3.
Με τον εντοπισμό των δύο πυραυλικών ιχνών στα ρωσικά ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης η αντίδραση της Μόσχας ήταν άμεση: Το ρωσικό γενικό επιτελείο και νομίζοντας ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ είχαν ξεκινήσει την πραγματοποίηση προληπτικού κτυπήματος εναντίον της Συρίας
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία το ρωσικό ραντάρ εντοπισμού βαλλιστικών απειλών στο Armavir στην Μαύρη Θάλασσα – το οποίο παρέχει έγκαιρη προειδοποίηση για βαλλιστικές απειλές από την Ευρώπη ή την Μέση Ανατολή εντόπισε την εκτόξευση των δύο Ankor δίνοντας ως κατεύθυνση τη Συρία;
Το ρωσικό γενικό επιτελείο με την ανίχνευση της εκτόξευσης ενημέρωσε αμέσως τον πρόεδρο της χώρας Vladimir Putin ο οποίος έδωσε εντολή να τεθούν σε κατάσταση  συναγερμού οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις και όλες οι στρατηγικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών πυραύλων.
Μόνο όταν  έγινε γνωστό περί τίνος επρόκειτο ο συναγερμός ανεστάλη και οι Ρώσοι φανερά εκνευρισμένοι κατηγόρησαν το Ισραήλ πρακτικά για ανευθυνότητα.
Ο  Ρώσος υφυπουργός Αμύνης Anatoly Antonov προχώρησε αμέσως σε δριμεία κριτική του Ισραήλ για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας άσκησης εν μέσω της κρίσης στη Συρία και σε μια τόσο ευαίσθητη από κάθε άποψη περιοχή.
Ο Ρώσος υφυπουργός και αναφερόμενος στην περιοχή ως «πυριτιδαποθήκη» είχε προειδοποιήσει  ότι μια τέτοια κίνηση όπως μια άσκηση με βαλλιστικά βλήματα η οποία δεν είχε ανακοινωθεί από πριν θα μπορούσε να προκαλέσει εκρηκτικές καταστάσεις οδηγώντας σε πόλεμο.
«Ένα σπίρτο είναι ικανό να ανάψει τη φωτιά που πιθανός θα μπορούσε να μεταδοθεί όχι μόνο στα γειτονικά κράτη αλλά και σε άλλες περιοχές επίσης», είχε  πει προσθέτοντας ταυτόχρονα με νόημα: «Σας υπενθυμίζω πως η Μεσόγειος είναι κοντά στα σύνορα της ρωσικής  Ομοσπονδίας».
Οι Ρώσοι αργότερα περιέγραψαν το συγκεκριμένο περιστατικό με το σοβαρό συμβάν του 1995 όταν οι Νορβηγοί και χωρίς πρότερη προειδοποίηση είχαν εκτοξεύσει ένα μετεωρολογικό πύραυλο με τη Μόσχα να νομίζει ότι πρόκειται για πυραυλική επίθεση από τη Δύση.
Το αμερικανικό Πεντάγωνο απάντησε απλά ότι η δοκιμή είχε προγραμματιστεί πριν από την συριακή κρίση!
Ακόμη και οι Ιρανοί οι οποίοι εντόπισαν και αυτοί την εκτόξευση νόμισαν αρχικά ότι πρόκειται για εκτόξευση βαλλιστικών βλημάτων από ισραηλινά υποβρύχια Dolphin κάτι που μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένο πόλεμο. Οι Ιρανοί εκτιμούν ότι η μη προαναγγελία της άσκησης δεν ήταν τυχαία αντίθετα ήταν στο πλαίσιο εκτίμησης των ρωσικών δυνατοτήτων έγκαιρης προειδοποίησης.
Όπως σημειώνεται αν και ο ρωσικός Τύπος κάλυψε το γεγονός εκτενώς τα αμερικανικά μεγάλα ΜΜΕ δεν έδωσαν καμία σημασία στο συμβάν που σύμφωνα με τους Ρώσους θα μπορούσε να είχε προκαλέσει γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή.
Αυτό γιατί ακόμη και τώρα η προσοχή των αμερικανικών μεγάλων ΜΜΕ είναι στραμμένη στο Ισραήλ, στη Συρία το Ιράν και τη  Hezbollah αλλά δεν δίδεται καμία σημασία στον κίνδυνο ρωσικής αντίδρασης σε περίπτωση βομβαρδισμού της Συρίας. Απλά θεωρούν εκ προοιμίου όπως και ο γερουσιαστής John McCain  ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να αντιδράσει έτσι και αλλιώς.
Αυτό που πολλοί στις ΗΠΑ αγνοούν είναι πως η Ρωσία διατηρεί σήμερα στη Μεσόγειο τουλάχιστον 16 πολεμικά σκάφη σε σταθερή ανάπτυξη. Τα αμερικανικά μεγάλα ΜΜΕ αναφέρουν την ύπαρξη των 5 αμερικανικών σκαφών Arleigh Burke δεν αναφέρουν όμως τίποτα για το ρωσικό Στόλο!
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική

Οι αμερικανικές εκτιμήσεις για το ρωσικό δόγμα: “Happy trigger” στα πυρηνικά
«Η απόσταση που χωρίζει τις ναυτικές δυνάμεις ΗΠΑ και Ρωσία δεν συνιστά καμία εγγύηση ότι μια επίθεση στη Συρία δεν θα εξελιχθεί σε ένα γενικότερο πόλεμο ο οποίος θα συμπεριλαμβάνει και τη Ρωσία», εκτιμά το κέντρο αμυντικών σπουδών Langley Intelligence Group Network, ή Lignet.
«Το δόγμα της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας έχει μια και μόνη λύση για την όποια τεχνολογική υπεροχή απολαμβάνουν οι ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα: Κτυπάμε πρώτοι» αναφέρεται στην ίδια αναφορά του Lignet και συνεχίζετ: «Πράγματι το ρωσικό δόγμα της «από-κλιμάκωσης» μιλά για έγκαιρο τερματισμό  μιας περιφερειακής σύγκρουσης με τη χρήση πυρηνικών όπλων έναντι του αντιπάλου –- συνήθως τις ΗΠΑ- πριν τα χρησιμοποιήσει ο τελευταίος. Πρόκειται για μια ρωσική έκδοση του δόγματος των ΗΠΑ «σοκ και δέος».
Μάλιστα το Lignet. Αναφέρει χαρακτηριστικά ως την υλοποίηση του συγκεκριμένου δόγματος το καταδρομικό Moskva το οποίο 16 βλήματα επιφανείας-επιφανείας N-12 το καθένα εκ των οποίων μεταφέρει κεφαλή των 350 kt.
«Το ρωσικό Ναυτικό οπλισμένο με πυρηνικά βλήματα είναι πολύ πιο ικανό από το αμερικανικό Ναυτικό το οποίο έχει εφησυχάσει ότι η υψηλή τεχνολογία είναι ικανή να το καταστήσει άτρωτο από απειλές» καταλήγει η αναφορά

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Ο τοκογλύφος μόνον ένα πράγμα φοβάται. Να μην πεθάνει ο δανειζόμενος! ... Ένα μήνυμα των “Ελεύθερων Ανθρώπων”… που πρέπει να δουν όλοι οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες!

“Ελεύθεροι Άνθρωποι”… έχουν αναστατώσει τις υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Ευρώπης… Μια νέα πρωτοεμφανιζόμενη διεθνής οργάνωση στα χνάρια των Anonymous; Περί τίνος πρόκειται; Θ’ ακολουθήσει δεύτερο ανακοινωθέν;

Πάντως στο πρώτο Ανακοινωθέν τους είναι σαφείς, με πολιτική σκέψη και ανάλυση για την “οικονομική κρίση”…
Για τα μνημόνια, σαν αυτά της Ελλάδας, έχουν μια άποψη που κτυπάει κέντρο!

«Θα πρέπει να ξέρετε ένα πράγμα. Ο τοκογλύφος μόνον ένα πράγμα φοβάται. Να μην πεθάνει ο δανειζόμενος. Ο τοκογλύφος πρέπει να τον αρπάξει από το λαιμό, να τον κάνει σκλάβο, αλλά ο πελάτης δεν πρέπει να... πεθάνει!».


Επισημαίνουν: «Βρισκόμαστε σε πόλεμο! Για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα! Είναι ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος. Αθόρυβος, καταστροφικός, σαν ένα τοξικό νέφος που τυλίγει ολόκληρη την ανθρωπότητα…
Όπως κάθε πόλεμος, οι στόχοι είναι πάντα οι ίδιοι, διαιρέσεις, κατακτήσεις και καταστροφές…
Με την μόνη διαφορά τώρα, τα όπλα να μην είναι τα τουφέκια, οι βόμβες κι οι πύραυλοι…

Ονομάζονται Spread, Ευρωπαϊκη Κεντρική Τράπεζα, Swap, Μνημόνια, Δημοσιονομικά Σύμφωνα, Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, Χρηματιστηριακές Εταιρείες Αξιολόγησης και πολλά ακόμα…

Πρέπει να ξαναπάρουμε την εξουσία! Να την αρπάξουμε από τις δυνάμεις της οικονομίας.
Η οικονομία που με ένα μαγικό τρόπο δημιουργεί χρήμα από το πουθενά!».
Και συγκεκριμένες αναφορές στην Ελλάδα και την Κύπρο…

Ένα μήνυμα των “Ελεύθερων Ανθρώπων”… που πρέπει να δουν όλοι οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες!














Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Πότε μπορεί να πυροβολήσει ο αστυνομικός και ο λιμενικός; Άρθρο του Γιώργου Μαρή

Απορώ γιατι οι ελληνες αστυνομικοί επιμένουν να θέλουν να εφαρμόσουν τον νόμο, αφού ξέρουν οτι πάντοτε,ότι κι αν συμβεί, βρίσκονται κατηγορούμενοι ή απολογούμενοι η υπό περιοριστικούς όρους. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα (ας μην αναφερθούμε βέβαια στις ΗΠΑ),απο την Αγγλία μέχρι την Εσθονία και από την Φινλανδία μέχρι την Μάλτα,που να τολμάει ο πολίτης,πεζός η εποχούμενος, να μην υπακούει σε σήμα αστυνομικού ελέγχου.Κι αν τέλος πάντων για δικούς του λόγους δεν υπακούσει,δεν τολμάει μετά να ζητήσει και τα ρέστα αν πυροβοληθεί. Στις περισσότερες χώρες αυτό θα συμβεί με προειδοποιητικά πυρά και στις υπόλοιπες χώρες -πλην Ελλάδος-με πυρά ακινητοποίησης, ενώ στις ΗΠΑ με πυρά εξουδετέρωσης.

Στην Ελλάδα,αρκεί να διαβάσουν οι κακοποιοί και κάθε λογής παράνομοι τον νόμο 3169/2003 "περί Χρήσεως Όπλων από Αστυνομικούς" για να διαπιστώσουν οτι δεν θα έχουν την παραμικρή επίπτωση αν δεν συμμορφωθούν σε αστυνομικό έλεγχο αφού απαγορεύεται η χρήση όπλων από αστυνομικούς "εναντίον προσώπου που τρέφεται σε φυγή,όταν καλείται να υποστεί νόμιμο έλεγχο". Αλλά ας σκεφτούμε μία άλλη, ακραία περίπτωση για να δούμε κατά πόσο επιτρέπει τελικά ο νομοθέτης στη χώρα μας την χρήση όπλου από αστυνομικό. Ας υποθέσουμε οτι όχλος που αποτελείται από 30 ένοπλους με πολεμικά, κυνηγετικά και αγχέμαχα όπλα, σε μια στιγμή που εχει χαθεί ο έλεγχος της ασφάλειας της χώρας,επιτίθεται σε δυο αστυνομικούς σε μια γειτονιά της Αθήνας.Οι σφαίρες σφυρίζουν δίπλα στους Αστυνομικούς που ήδη εχουν εξαντλήσει τα μισά τούς πυρομαχικά με "εκφοβιστικές" βολές στον αέρα.Τι λέτε,στην ακραία αυτή περίπτωση μπορούν οι αστυνομικοί να πυροβολήσουν προς τούς ένοπλους επιτιθέμενους ώστε να σωθούν?
Όχι βέβαια. Ο νόμος τους το επιτρέπει μόνο αν τυχει να βρεθούν στην έρημο Σαχάρα.
Αντίθετα, σε πόλεις και χωριά και όπου αλλού υπάρχει τσιμέντο και σπίτια και παραθυρα, είναι υποχρεωμένοι να θυσιαστούν (άρθρο 3,παρ 7 περίπτωση β:)πυροβολισμός (ακόμα και) ακινητοποίησης (πχ στα πόδια) απαγορεύεται εναντίον ΕΝΟΠΛΟΥ πλήθους,εφόσον υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πληγούν άοπλοι".Με λίγα λόγια καταργείται τελείως,όσον αφορά τούς αστυνομικούς αλλά όχι τούς πολίτες, το νόμιμο δικαίωμα για άμυνά τους. Γενικότερα η χρήση όπλου από αστυνομικούς και λιμενικούς επιτέπεται μόνο σε περιπτώσεις που πρακτικά δεν πρόκειται ποτέ να συμβούν και υπό όρους που δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξουν.Δηλαδή ποτέ. Και η καταδίωξη οχήματος που δεν συμμορφώνεται σε νόμιμο αστυνομικό έλεγχο επίσης ουσιαστικά απαγορεύεται, αφού σε περίπτωση που ο καταδιωκόμενος πέσει και χτυπήσει,ως δια μαγείας καταδιωκόμενος γίνεται πλέον ο αστυνομικός και οι γονείς του θα πρέπει να μαζεύουν χρήματα για καταβολή εγγύησης προκειμένου να μην προφυλακισθει το παιδί τούς.
Στην μόνη χώρα του κόσμου που οι κακοποιοί επιτίθενται με ΑΚ 47 και με Tokarev σε πολίτες και σε αστυνομικούς ( όπλα με σφαίρες διατρητικές, απέναντι στις οποίες τα αλεξίσφαιρα γιλέκα δεν προστατεύουν),που διαφεύγουν ρίχνοντας πίσω τούς βαριές αμυντικές χειροβομβίδες και που αποφυλακίζονται - για λόγους που δεν είναι του παρόντος- για να αρχίσουν την άλλη μέρα πάλι τα ίδια εγκλήματα, σε μια τέτοια χώρα θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να εφαρμόζεται ο νόμος ή όχι.
Ούτε στο Ιράκ αλλά ούτε και στο Αφγανιστάν οι αστυνομικοί και οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι καθε μερα με πολεμικά όπλα και με χειροβομβίδες. Εκεί τούς κινδύνους αυτούς τούς αντιμετωπίζουν μόνο στρατοί. Ας σταματήσει λοιπόν αυτή η υποκρισία που εκλαμβάνει τον αφοπλισμό αλλά και την πλήρη ακύρωση κάθε δικαιώματος των αστυνομικών ως δημοκρατικό επίτευγμα.
Δημοκρατία είναι το να εφαρμόζεται ο νόμος. Και ακόμα περισσοτέρο είναι το να μπορεί να εφαρμόζεται.

Ο Γιώργος Μαρής είναι δικηγόρος


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...