Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Ο οπλισμός του βαρέως πεζικού στην αρχαία Ελλάδα








Οπλίτης σημαίνει οπλισμένος πολεμιστής. Οι οπλίτες ήταν εξοπλισμένοι με μεγάλη στρόγγυλη ασπίδα "όπλον", δόρυ, ξίφος, θώρακα, κράνος, περικνημίδες και σπανιότερα περιβραχιόνια, περιμηρίδες και περιχειρίδες. Από τα προαναφερθέντα όπλα, αμυντικά και επιθετικά αυτά που χαρακτηρίζουν τον οπλίτη είναι η μεγάλη στρόγγυλη ασπίδα και το νηκτικό δόρυ.
Η ασπίδα τύπου όπλον είχε στρόγγυλο σχήμα με εσωτερική κοίλη και εξωτερική κυρτή επιφάνεια ώστε να εξοστρακίζονται τα εχθρικά χτυπήματα. Ήταν κατασκευασμένη από κομμάτια επεξεργασμένου ξύλου συνδεδεμένα μεταξύ τους τα οποία επικαλύπτονταν με δέρμα ενώ δεν έλειπαν και οι ενισχύσεις με μέταλλο. Η εξωτερική επιφάνεια της ασπίδας, και κατά περιπτώσεις και η εσωτερική, διακοσμούνταν με διάφορα εμβλήματα. Πολλοί οπλίτες άλειβαν την εξωτερική επιφάνεια της ασπίδας με λάδι ώστε αυτή να γυαλίζει στον ήλιο και να φαίνεται πιο εντυπωσιακή. Η ασπίδα ήταν προσδεμένη στο αριστερό χέρι του οπλίτη κατά τέτοιο τρόπο ώστε το βάρος της (7-8 κιλά, διάμετρος 90cm-1m) να μοιράζεται σε όλο το μήκος του χεριού. Για την πρόσδεση στο αριστερό χέρι υπήρχε ο πόρπαξ, ένας ιμάντας στο εσωτερικό της ασπίδας που περνούσε από το κέντρο της ενώνοντας δύο αντιδιαμετρικά σημεία φέροντας στο μέσο του μια υποδοχή για το "κούμπωμα" του βραχίονα, καθώς και η αντιλαβή, δηλαδή μια λαβή την οποία έπιανε ο οπλίτης με την παλάμη.
Το δόρυ αποτελούνταν από ένα ξύλινο στέλεχος μήκους περίπου 2 μέτρων στο ένα άκρο του οποίου τοποθετούνταν σιδερένια αιχμή μήκους 20 - 40 cm και στην άλλη άκρη ένα σιδερένιο τμήμα γνωστό ως σαυρωτήρας, που είχε ανάλογο μήκος και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική αιχμή σε περίπτωση που έσπαγε το τμήμα του δόρατος με την κύρια αιχμή. Συνήθως στο σημείο όπου ο οπλίτης έπιανε το δόρυ τοποθετούνταν ύφασμα ώστε το δόρυ να μη γλιστρά από τον ιδρώτα της παλάμης του οπλίτη. Το δόρυ το χρησιμοποιούσε ο οπλίτης με το δεξί χέρι ανασηκωμένο προς τα πάνω ώστε να πραγματοποιεί κατωφερή πλήγματα στον αντίπαλο αλλά και για να μην τραυματίσει με τον σαυρώτηρα τους συμπολεμιστές που βρίσκονταν πίσω από αυτόν σε διάταξη φάλαγγας.
Το κράνος ήταν συνήθως κατασκευασμένο από χαλκό. Εσωτερικά έφερε υφασμάτινη επένδυση ώστε να μην ερεθίζεται το δέρμα της κεφαλής του οπλίτη από το μέταλλο αλλά και για την καλύτερη προσαρμογή του σε αυτήν. Μάλιστα πολλές φορές οι οπλίτες πριν φορέσουν το κράνος τους, τύλιγαν τα μαλλιά τους με υφασμάτινη ταινία για ακόμη καλύτερη σταθεροποίηση του κράνους στο κεφάλι τους. Το κράνος ήταν σχετικά φθηνό και μπορούσε να το αποκτήσει σχεδόν κάθε οπλίτης - πολίτης. Υπήρχαν διάφοροι τύποι κρανών μεταξύ των οποίων ο πιο ίσως γνωστός είναι το κορινθιακό κράνος. Το κορινθιακό κράνος γεννήθηκε από την ανάγκη της πλήρης κάλυψης του προσώπου του οπλίτη κάτι το οποίο ήταν αναγκαίο για μια εκ του σύνεγγυς μάχη. Το κορινθιακό κράνος αποτελείται από δύο μεταλλικά τμήματα συγκολλημένα μεταξύ τους. Έχει δύο αμυγδαλωτές οπές για την όραση, επιρρύνιο για την προστασία της μύτης και μια κάθετη οπή ώστε να είναι δυνατή η αναπνοή του οπλίτη. Πολλές φορές το κορινθιακό κράνος, όπως και οι υπόλοιποι τύποι, έφερε στην κορυφή του υποδοχές για την τοποθέτηση εντυπωσιακών λοφίων που αποτελούνταν ως επί το πλείστον από τρίχες αλόγου οι οποίες ήταν βαμμένες με ζωηρά χρώματα. Πέρα από το κορινθιακό υπήρχαν και άλλοι τύποι κρανών όπως το χαλκιδικό, κρητικό, ιλλυρικό, αττικό, φρυγικό κράνος και το κράνος τύπου "πίλου".
Οπλίτης καθώς πραγματοποιεί
κατωφερές χτύπημα.
Φέρει κράνος, μεταλλικό μυώδη
θώρακα με σπολάδα από μέσα,
δόρυ, ασπίδα, και περικνημήδες.
Οι θώρακες των οπλιτών ήταν συνήθως μεταλλικοί και άνηκαν στον τύπο "κωδωνόσχημος θώρακας". Ένας τέτοιος μεταλλικός θώρακας είχε πάχος κάτω από μισό εκατοστό προσφέροντας επαρκή προστασία του κορμού του οπλίτη, άφηνε όμως εκτεθειμένο το υπογάστριο του. Αργότερα εμφανίστηκαν οι λινοθώρακες ή σύνθετοι θώρακες καθώς και οι μυώδεις μεταλλικοί θώρακες. Οι λινοθώρακες αποτελούνται από αλλεπάλληλα στρώματα λινού υφάσματος ενωμένα μεταξύ τους ώστε να δημιουργούν ένα αδιαπέραστο στρώμα πάχους περίπου 0,5 cm. O θώρακας προσέφερε και προστασία του υπογαστρίου με διπλή συνήθως σειράν πτερύγων. Ο λινοθώρκας κούμπωνε στην αριστερή μεριά του κορμού του οπλίτη. Αρκετοί οπλίτες δεν εμπιστεύονταν την προστασία που τους παρείχε ο καθεαυτού λινοθώρακας για αυτό το λόγο τον θωράκιζαν με μεταλλικές φολίδες ή λέπια καθώς και με μεταλλικά ελάσματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο θώρακας ήταν σύνθετος και το βάρος του ήταν παρόμοιο με αυτό ενός κωνωδόσχημου ή μυώδους μεταλλικού θώρακα. Ο λινοθώρακας ήταν γενικά ο καταλληλότερος για το θερμό ελληνικό κλίμα (οι επιχειρήσεις λάμβαναν χώρα από τα μέσα άνοιξης έως αρχές του φθινοπώρου) και επίσης προσάρμοζε αρκετά καλά στο σώμα του οπλίτη. Πολλές φορές οι λινοθώρακες κατασκευάζονταν και από δέρμα το οποίο ήταν φθηνότερο από το λινό ύφασμα και προσέφερε και αυτό ανάλογη προστασία. Ο μυώδης μεταλλικός θώρακας έφερε πάνω του ανάγλυφη αποτύπωση του ανδρικού σώματος. Όπως και ο κωνωδόσχημος έτσι και ο μυώδης μεταλλικός θώρακας αποτελούνταν από δύο τμήματα, ένα για το μπροστινό τμήμα του κορμού και ένα για το πίσω, που κούμπωναν μεταξύ τους στα πλευρά. Ο μυώδης θώρακας με μια προς τα κάτω επέκταση προσέφερε επαρκή προστασία της κοιλιάς και τμήματος του υπογαστρίου και συνήθως φοριούνταν πάνω από μια δερμάτινη στολή με πτέρυγες στα άκρα γνωστή ως σπολάδα.
Το ξίφος. Τα κύρια είδη ξιφών του οπλίτη ήταν δύο, το κλασσικό ελληνικό δίκοπο θλαστικό - νηκτικό ξίφος αλλά και η ελληνική κοπίδα. Το μήκος και των δύο ήταν περίπου πάνω κάτω μισό μέτρο. Μάλιστα η κοπίδα χρησιμοποιούνταν ιδίως από τους ιππείς καθώς ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αποκοπή του κεφαλιού του εχθρού, καθώς ο ιππέας εφορμούσε με ταχύτητα.
Αριστερά κοπίδα, δεξιά κλασσικό ελληνικό ξίφος
Οι περικνημίδες προσέφεραν προστασία του μπροστινού τμήματος του ποδιού περίπου έως το ύψος του γονάτου και ήταν κατασκευασμένες από λεπτό μεταλλικό έλασμα. Οι αρχικές περικνημίδες (-8 - 6 αι.) ως προς την διακόσμηση ήταν απλές χωρίς ανάγλυφη αποτύπωση μυών και νευρώσεων όπως οι μεταγενέστερες από αρχές -5 αι. και μετά. Άλλοι τύποι θωράκισης για τα άκρα, όπως οι περιμηρείδες και περιχειρίδες ελάχιστα χρησιμοποιούνταν ιδίως οι περιμηρείδες.
Αυτός σε γενικές γραμμές ήταν ο οπλισμός ενός οπλίτη. Βέβαια υπήρξαν διαφοροποιήσεις από περίοδο σε περίοδο, για παράδειγμα κατά τον πελοποννησιακό πόλεμο πολλοί οπλίτες δεν φορούσαν θώρακα αλλά είχαν μόνο ασπίδα και κράνος και ίσως περικνημίδες, για να ξαναχρησιμοποιηθούν ευρέως οι θώρακες από το τέλος του -5 αι. και μετά όπως φαίνεται σε σχετικά αγγεία. Επίσης τον οπλισμό του Έλληνα οπλίτη τον υιοθέτησαν ή επηρεάστηκαν από αυτόν και άλλοι λαοί, όπως πληθυσμοί της Ιταλίας, οι Πέρσες κ.α. Συμπερασματικά οι Έλληνες οπλίτες για αιώνες ήταν οι πιο αποτελεσματικοί πολεμιστές της λεκάνης της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.


Πηγή
http://enneaetifotos.blogspot.com/2011/07/blog-post_22.html

Διαβάστε περισσότερα...

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ και Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΤΟ 1821














Οι Χαλκιδικιώτες όπως και όλοι οι Έλληνες περίμεναν πώς και πώς τη μεγάλη ώρα του ξεσηκωμού. Ήδη στο ξεκίνημα της επανάστασης από τη Μολδοβλαχία συμμετείχε ένας σημαντικός αγωνιστής από τα Σιποτνίκια (Ριζά) ο Βασίλειος Αθανασίου, ο οποίος συνέχισε τη δράση του στη νότια Ελλάδα και στην Κρήτη και συμμετείχε σε σημαντικές μάχες σαν λοχαγός και αργότερα ταγματάρχης του ιππικού.
Η πρώτη επαναστατική πράξη στη Χαλκιδική γίνεται στις 17 Μαΐου όταν οι Πολυγυρινοί αρπάζουν τα όπλα μετά την τρομοκρατία που είχαν επιβάλλει οι Τούρκοι από το βράδυ της 16ης και αφού πατούν το διοικητήριο σκοτώνουν το Βοεβόδα και 14 άνδρες του και τραυματίζουν άλλους τρεις. Οι Τούρκοι για αντίποινα προβαίνουν σε ανελέητες σφαγές στη Θεσσαλονίκη. Αντί όμως οι Έλληνες να τρομοκρατηθούν ξεσηκώνονται ακόμη περισσότερο. Στο Άγιο Όρος όπου βρισκόταν ήδη ο Εμμανουήλ Παπάς απεσταλμένος της Φιλικής Εταιρείας σε Γενική Συνέλευση ανακηρύσσεται «Αρχηγός και υπερασπιστής της Μακεδονίας» και κηρύσσεται η επανάσταση κατά τα τέλη του Μαΐου. Το ίδιο γίνεται σε δημόσια συνέλευση στην Κασσάνδρα και ακολουθούν η Ορμύλια, τα χωριά της Σιθωνίας, Παρθενώνας και Νικήτη και τα Μαντεμοχώρια με αρχηγούς τον Κων. Δουμπιώτη και Αν. Χιμευτό.
Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι η Χαλκιδική επαναστάτησε από τις πρώτες περιοχές της πατρίδας μας και η πρώτη στη Μακεδονία. Και παρόλο που δεν πέτυχε για διάφορους λόγους να ελευθερωθεί προσέφερε με τον αγώνα της, τις θυσίες και τα ολοκαυτώματά της τα μέγιστα στη θετική έκβαση της επανάστασης γενικότερα γιατί καθυστέρησε για 6 μήνες σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις των Τούρκων οι οποίες κατευθύνονταν προς τη νότια Ελλάδα. Εν τω μεταξύ ο Γιουσούφ-μπέης μετά τις σφαγές στη Θεσσαλονίκη εκστρατεύει δια της κοιλάδας του Λαγκαδά στη Βόρεια Χαλκιδική εναντίων των επαναστατών. Φτάνοντας στην Παζαρούδα πνίγει στη λίμνη τους περισσότερους κατοίκους της και μέσω της Ρεντίνας φτάνει στην Ιερισσό όπου κατασφάζει άνω των 400 κατοίκων της.
Ο Εμμανουήλ Παπάς χωρίζει το στρατό των 3900 μαχητών που είχε, σε δύο τμήματα. Το ένα υπό την αρχηγία του Καπετάν Χάψα που συνέπραττε με τον Δουμπιώτη, το Βασιλικό, τον Αγγέλου και άλλους. Αυτό το τμήμα προχώρησε προς τη Γαλάτιστα και τα Βασιλικά και απώθησε τους Τούρκους μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Το άλλο τμήμα υπό την αρχηγία του κινήθηκε κατά της Ιερισσού την οποία κατέλαβε και στη συνέχεια στη Ρεντίνα και στο Εγρί- Μποτζιάκ. Δύο από τους υπαρχηγούς του τμήματος αυτού γράφουν: «Όλα τα χωριά μας ευρίσκονται εις τα όπλα και κινούνται εναντίον του κοινού εχθρού του γένους με θαρραλεότητα και ορμήν, ώστε οπού οι μουσουλμάνοι κυριεύονται από άκραν δειλίαν». Αναχωρούν αγεληδόν από τα χωρία των και δραπετεύουν με φόβον μεγάλον. Τα Ραυνά (Μαραθούσα δηλ.) και το Εγρί- Μποτζιάκ εκκενώθησαν και έφυγαν πέραν από το Ζαγκλιβέρι.
Δυστυχώς οι επιτυχίες των ήταν προσωρινές. Οι Τούρκοι περνούν στην αντεπίθεση και υπό τον Αχμέτ μπέη των Γεννιτσών και 500 ιππείς, ατάκτους Γιουρούκους καταλαμβάνουν τα Βασιλικά και τα παραδίδουν στις φλόγες. Σφάζουν, βιάζουν, αιχμαλωτίζουν και οδηγούν στα σκλαβοπάζαρα πολλούς νέους και νέες, όπως θα κάνουν μετά και στη Γαλάτιστα που πέφτουν στα χέρια τους 150 γυναικόπαιδα, στα Πετροκέρασα άλλα 400 και στη συνέχεια σ’ όλα τα χωριά της Χαλκιδικής.
Ο καπετάν Χάψας πέφτει ηρωικά μαχόμενος μαζί με άλλα παλικάρια από τη Συκιά και το Βάβδο στο μέρος κάτω από την Αγία Αναστασία, όπου υπάρχει το μνημείο τους.
Την ίδια τύχη έχουν και οι μαχητές υπό την αρχηγία του Ρήγα που προσπάθησαν να υπερασπιστούν τα Πετροκέρασα.
Το άλλο σώμα υπό τον Εμμανουήλ Παπά αφού δίνει μάχη στην Παζαρούδα με τις δυνάμεις του Χατζή Μεχμέτ Μπαϊράμ Πασά που ήρθε για ενίσχυση από τη Μικρά Ασία, μπροστά στον πολυπληθέστερο και καλύτερο οργανωμένο και οπλισμένο εχθρό, υποχωρεί προς το Χολομώντα.
Οι Τούρκοι όμως προλαβαίνουν την οπισθοφυλακή του στο Εγρί Μποτσιάκ και τη διαλύουν, ενώ ο ίδιος ο Εμμ. Παπάς με 20 άνδρες μέσω του πυκνού δάσους του Χολομώντα καταφεύγει στον Πολύγυρο.
Παραδίδονται στις φλόγες. Όσοι δεν προλαβαίνουν να φύγουν σφαγιάζονται. Οι υπόλοιποι καταφεύγουν κυρίως προς Ιερισσό και Άγιο Όρος και οι υπόλοιποι προς Πολύγυρο, στη συνέχεια Κασσάνδρα και από κει περνούν στα νησιά και στη νότια Ελλάδα.
Στα χωριά απλώνεται μια απέραντη σιωπή. Παντού ερείπια και μυρωδιά του καμένου. Ήταν ο μεγάλος χαλασμός όπως έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένος στη μνήμη των παλαιότερων που τον διηγούνταν στις επόμενες γενιές. Λίγοι από τους κατοίκους ξαναγύρισαν και αυτό μαρτυρείται από τους φορολογικούς καταλόγους των επόμενων ετών. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που σώθηκαν δεν ξαναγύρισαν ποτέ. Για κάποιους από αυτούς έχουμε ιστορικές μαρτυρίες.
Ο Κωνσταντίνος Δουμπιώτης με τ’ αδέρφια του πέρασαν στη Σκόπελο και στη συνέχεια στην Αταλάντη, και συνέχισαν τον αγώνα στη νότια Ελλάδα. Μετά την οργάνωση του στρατού από τον Καποδίστρια πήραν βαθμούς στρατιωτικούς. Ο Κων/νος αποστρατεύτηκε ταγματάρχης και ο Νικόλαος λοχαγός. Στη Σκόπελο επίσης κατέφυγε ο Σπύρος Αθανασίου με την 5μελή οικογένειά του από τα Σιποτνίκια και ο Κων/νος Κρημνιανιώτης από την Κρήμνη, ο οποίος αναφέρεται ως στρατιώτης που σημαίνει ότι συνέχισε και από εκεί τον αγώνα.
Έτσι λοιπόν η επανάσταση περιορίστηκε στη νότιο Χαλκιδική και κυρίως στις χερσονήσους Σιθωνίας και Κασσάνδρας. Σε μια μάχη στη Συκιά σκοτώνεται και μια γυναίκα από τα Ριζά με το όνομα Ντελή Μαρία που σημαίνει τρελή – θαρραλέα Μαρία και είχε πάρει ενεργά μέρος στην επανάσταση.
Τελικά η επανάσταση στη Χαλκιδική έσβησε το Δεκέμβριο του 1821. Δεν έσβησε όμως και η φλόγα, ο πόθος για τη λευτεριά.
Δυο φορές ακόμη ξεσηκώθηκαν οι Χαλκιδικιώτες. Το 1854 με τον Τσιάμη Καρατάσο (στου Τσιάμ’ τα χρόνια) όπως καταγράφηκε στη συνείδηση των Ζερβοχωριτών που τον ακολούθησαν.
Και το πλήρωσαν πάλι, εκτός των άλλων, και με τον ηρωικό θάνατο των 6 κοριτσιών από το Γεροπλάτανο που προτίμησαν το μαρτυρικό θάνατο. Σ’ αυτήν την επανάσταση συμμετείχε και ο Ιωάννης Ν. Δουμπιώτης, ενώ στην επανάσταση του 1878 ο Κοσμάς Δουμπιώτης ήταν αρχηγός της επανάστασης του Ολύμπου. Επίσης το ίδιο χρονικό διάστημα σχηματίζονται στη Χαλκιδική δύο αντάρτικα τμήματα με αρχηγό στο ένα τον Αθανάσιο Σιποτνικιώτη.
Στα χωριά σχηματίζονται επαναστατικές επιτροπές και αναφέρονται ότι συμμετείχαν οι Βάνος Παπαγεωργίου και Μιχαήλ Χρήστου από τα Ριζά. Μέχρι να ΄ρθει η ποθητή μέρα της λευτεριάς μεσολάβησε και ο Μακεδονικός Αγώνας στον οποίο έδωσαν το παρόν και οι Ζερβοχωρίτες.
Απ’ όλα τα παραπάνω καταλαβαίνουμε όλοι ότι τα Ζερβοχώρια και οι κάτοικοί τους έδωσαν το δικό τους παρόν στην επανάσταση του 1821 και σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες. Πολέμησαν με ηρωισμό, ανέδειξαν σημαντικές προσωπικότητες και είχαν τα ολοκαυτώματά τους. Έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στον αγώνα για την ελευθερία και δικαιούνται το δικό τους χώρο στο βιβλίο της Ιστορίας.


Πηγή
http://enneaetifotos.blogspot.com/2011/07/1821.html
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Kaleidoscope!

This is really incredible! It is truly amazing that someone could not only create this, but make it to change when you move your mouse / cursor. It's real computer technology and, if you like, you can just sit back and let it change by itself. Either way it is awesome!!! Very nice, and pure genius! ALSO, IF YOU PUT YOUR CURSOR RIGHT IN THE MIDDLE & JUST SIT BACK AND WATCH, IT IS TRULY AMAZING!!!

Be sure to run your mouse over the screen slowly for a different look.




http://inoyan.narod.ru/kaleidoskop.swf

Διαβάστε περισσότερα...

Τα μυστήρια της Γης









Ισπανία – ο κόκκινος ποταμός

Το ποτάμι Rio Tinto, στα βουνά Siera Morena της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τα παράξενα κοκκινο-κίτρινα νερά του. Τα αλλόκοτα χρώματα του οφείλονται στο γεγονός ότι περνάει από σημεία πλούσια σε διάφορα μεταλλεύματα και πετρώματα, τα οποία είναι υδροδιαλυτά (και αρκετά πλούσια σε οξέα) με αποτέλεσμα να έχει αυτές τις απίστευτες αποχρώσεις!
Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για την καταλληλότητα του νερού για οποιαδήποτε χρήση! Μόνο για να το βλέπουν οι επισκέπτες είναι!

Ισπανία ο κόκκινος ποταμός 1 Τα μυστήρια της Γης

Ισπανία ο κόκκινος ποταμός 2 Τα μυστήρια της Γης

Ισπανία ο κόκκινος ποταμός 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Βολιβία – η μεγάλη αλμυρή λίμνη

Η λίμνη αυτή με την ονομασία Salar de Uyuni που βρίσκεται στα υψίπεδα της νοτιοδυτικής Βολιβίας, στην Νότια Αμερική είναι η μεγαλύτερη αλατο-λίμνη του κόσμου και βρίσκεται σε ύψος 3.656 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας!
Οι αντικατοπτρισμοί που προσφέρει είναι μαγευτικοί και το τοπίο μοιάζει να είναι Αρειανό – μάλιστα όταν βρέξει και υπάρχει νερό στην λίμνη, αποτελεί τον μεγαλύτερο καθρέφτη του πλανήτη μας. Περιτριγυρισμένη από βουνά με κάκτους, ηφαίστεια και geysers είναι ένα πολύ αλλόκοτο τοπίο που δικαίως βρίσκεται πολύ ψηλά στον κατάλογο με τα πιο παράξενα μέρη της γης!

Βολιβία η μεγάλη αλμυρή λίμνη 1 Τα μυστήρια της Γης

Βολιβία η μεγάλη αλμυρή λίμνη 2 Τα μυστήρια της Γης

Βολιβία η μεγάλη αλμυρή λίμνη 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Αυστρία – η σπηλιά των πάγων

Το Eisriesenwelt, στα βουνά Hochkogel στην περιοχή Tennengebirge του Salzburg της Αυστρίας είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο πάγων στον κόσμο. Στις αίθουσες τους υπάρχουν κάθε μορφής σχηματισμοί από πάγο, τεράστιες κολώνες και πύργοι από πάγο καθώς και πολύ εντυπωσιακοί παγωμένοι καταρράκτες!
Με συνολικό μήκος πάνω από 40 χιλιόμετρα (!) ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1879, αλλά οι κάτοικοι της περιοχής δεν έμπαιναν στο σπήλαιο καθώς φοβόντουσαν πως είναι η είσοδος της κόλασης ! Σήμερα έχει πάνω από 200.000 επισκέπτες τον χρόνο.
Το σπήλαιο έχει θερμοκρασίες μονίμως κάτω του μηδενός και έτσι οι αρχαίοι πάγοι δεν λιώνουν ποτέ αλλά λόγω των αέριων ρευμάτων που δημιουργούνται αλλάζουν συνεχώς σχήμα.

Αυστρία η σπηλιά των πάγων 1 Τα μυστήρια της Γης

Αυστρία η σπηλιά των πάγων 2 Τα μυστήρια της Γης

Αυστρία η σπηλιά των πάγων 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-


Νεκρή θάλασσα – 400 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας!

Η Νεκρά Θάλασσα, στα σύνορα Ισραήλ και Ιορδανίας, θεωρείται το “χαμηλότερο” σημείο του πλανήτη μας που βρίσκεται σε ξηρά (μάλιστα η ακριβής τοποθεσία υποδηλώνεται από μια πλάκα στην Ιορδανική πλευρά) καθώς είναι 422 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Δεν είναι όμως μόνον αυτή η ιδιαιτερότητα της Νεκράς Θάλασσας. Το αλάτι που έχει η λίμνη είναι τόσο πολύ ώστε πρακτικά είναι αδύνατον να πνιγείς καθώς η άνωση σε κρατάει στην επιφάνεια! Πέραν αυτού θεωρείται το πρώτο spa στον κόσμο καθώς οι θεραπευτικές ιδιότητες των αλάτων της (αλλά και της . λάσπης της) ήταν πολύ γνωστά ήδη από την αρχαιότητα.

Νεκρή θάλασσα 1 Τα μυστήρια της Γης

Νεκρή θάλασσα 2 Τα μυστήρια της Γης

Νεκρή θάλασσα 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Νησιά Socotra – το μέρος που ξέχασε ο χρόνος

Τα νησιά Socotra (ανοιχτά της Υεμένης, στο λεγόμενο Κέρας της Αφρικής) μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από έναν απίστευτο φανταστικό κόσμο. Παράξενα φυτά και περίεργοι κορμοί δέντρων συνθέτουν την πανίδα αυτών των νησιών – θα ένοιωθε κανείς κάτι σαν να βρίσκεται σε ένα κόσμο που μοιάζει αλλά δεν βρίσκεται στον πλανήτη Γη. Αν μας ζήταγε κανείς να βαθμολογήσουμε μάλλον θα τα τοποθετούσαμε πρώτα στην λίστα με τα πλέον περίεργα μέρη της γης μας, μαζί με το επόμενο.

Η αλήθεια είναι ότι όντως αυτά τα νησιά τα ξέχασε ο χρόνος – καθώς αποκολλήθηκαν πριν από 20 περίπου εκατομμύρια χρόνια από την Αφρική, παρέμειναν σχεδόν αναλλοίωτα και αυτό που θα αντικρύσει ο επισκέπτης σίγουρα θα του μείνει αξέχαστο! Το 1/3 των φυτών του νησιού δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο και το περίεργο περιβάλλον δημιουργεί μια απόκοσμη αίσθηση!

Νησιά Socotra 1 Τα μυστήρια της Γης

Νησιά Socotra 2 Τα μυστήρια της Γης

Νησιά Socotra 3 Τα μυστήρια της Γης


Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος – Εντελώς εξωγήινο…

Νήσος Σοκότρα Socotra Island Είναι σα να είσαι σε άλλο πλανήτη… Πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις. Το νησί αυτό διαλύει κάθε έννοια “φυσιολογικού” για ένα τοπίο εδώ στη Γη

011 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Φαντάσου να ξυπνήσεις μια μέρα στο νησί αυτό και να ρίξεις μια ματιά γύρω σου. Μετά από ένα επιφώνημα έκπληξης θα νομίσεις ότι σε μετέφεραν σε κάποιο άλλο πλανήτη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ομάδα τεσσάρων νησιών που έχει μείνει απομονωμένη γεωγραφικά από την Αφρικανική ήπειρο για περισσότερο από 6 ή 7 εκατομμύρια χρόνια. Όπως και τα νησιά Γκαλαπάγκος, το νησί αυτό βρίθει από περίπου 700 εξαιρετικά σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, το 1/3 των οποίων είναι ενδημικά εκεί, δηλαδή δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στη Γη.

02 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

03 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το κλίμα είναι αντίξοο, ζεστό και ξηρό, αλλά και όμως – τα πιο καταπληκτικά φυτά ευδοκιμούν εκεί. Ευρισκόμενο στον Ινδικό Ωκεανό, 250 χλμ. από τη Σομαλία και 340 χλμ. από την Υεμένη, οι πλατειές αμμώδεις παραλίες υψώνονται σε σχιστολιθικές πλαγιές γεμάτες από σπηλιές (μερικές μέχρι και 7 χλμ. μήκος) και σε βουνά ύψους 1525 μέτρων .

04 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το όνομα Σοκότρα προέρχεται από τα Σανσκριτικά και σημαίνει Ευδαιμονία.

05 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Μερικές από τις ποικιλίες των φυτών και των δένδρων μέσα από γεωλογική απομόνωση είναι γένη 20 εκατομμυρίων ετών.

06 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το δένδρο “Αίμα του Δράκου” είναι πηγή πολύτιμων συστατικών, βαφών αλλά και φαρμάκων για όλες τις ασθένειες. Από άπόσταση φαίνονται σαν ιπτάμενοι δίσκοι και από πάνω σα γιγάντια μανιτάρια.

07 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το “Άνθος της Ερήμου” μοιάζει με πόδι ελέφαντα.

08 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

09 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Αυτό το φυτό φαίνεται να μη χρειάζεται καθόλου χώμα και περνά τις ρίζες του κατευθείαν μέσα από το βράχο.

10 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

11 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Επίσης έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και του αρέσει να “χαμογελάει” για μια φωτογραφία.

12 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Παρακάτω ένα “λαχανικό” που το συναντούμε και στην Κροατία.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το παράξενο και εξαιρετικά σπάνιο δένδρο “Αγγουριά” ναι βγάζει αγγουράκια.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Η κυκλοφορία είναι πρόβλημα καθώς δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου δρόμοι. Παρόλα αυτά το νησί έχει 40.000 κατοίκους. Η κυβέρνηση της Υεμένης έφτιαξε τους πρώτους δρόμους μόλις πριν δυο χρόνια μετά διαπραγματεύσεις με την UNESCO που ανακήρυξε το νησί Παγκόσμια Φυσική Κληρονομιά. Ξεχάστε τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, εδώ επιτρέπεται μόνο “οικοτουρισμός” που διαφυλάσσει την τοπική οικονομία και τον τρόπο ζωής.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το νησί είναι παράδεισος επίσης για 140 διαφορετικά είδη πουλιών, 10 από τα οποία δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Έχει στις ακτές του και μερικά πολύ ενδιαφέροντα ναυάγια.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Μια ιδέα από την μοναδική αρχιτεκτονική του Σοκότρα και της Υεμένης γενικότερα. Al Hajarah, Υεμένη – τυλιγμένη στην ομίχλη.

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

 Ένα νησί που μοιάζει να το ξέχασε ο χρόνος   Εντελώς εξωγήινο...

Το θέμα είναι από τον “Antonios Grizos”

Ισλανδία – η χώρα της φωτιάς και του πάγου

Ατμοί, φυσαλίδες σε καυτά νερά δίπλα σε χιόνια και παγετώνες και μοναδικά τοπία πέρα από κάθε περιγραφή. Η Ισλανδία είναι ένα από τα πιο παράξενα μέρη στην Γη μας, μέρη με πραγματικά άγρια ομορφιά. Δεν έχει δέντρα, έχει ελάχιστους κατοίκους (που κάνουν μπάνιο σε θερμές πηγές, ακόμα και τον χειμώνα) και είναι ο μεγαλύτερος παγετώνας του πλανήτη μας !

Επιπλέον το πολικό σέλας, ένα από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά φαινόμενα του κόσμου μας, συντελεί στην ανεπανάληπτη επιβλητικότητα αυτών των απίστευτων και αλλόκοτων τοπίων!

Ισλανδία 1 Τα μυστήρια της Γης

Ισλανδία 2 Τα μυστήρια της Γης

Ισλανδία 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Ουζμπεκιστάν – η Πύλη της Κόλασης

Δεν είναι ηφαίστειο – στην τρύπα αυτή καίει διαρκώς μια τεράστια φωτιά από φυσικό αέριο, το οποίο αναδύεται από τα έγκατα της γης, εδώ και 35 χρόνια συνεχόμενα!

Ή φωτιά ξεκίνησε όταν έγινε μια γεώτρηση σε εκείνο το σημείο που χτύπησε σε κάποιο (προφανώς τεράστιο) θύλακα φυσικού αερίου και κατέρρευσε. Καθώς η περιοχή γέμισε (επικίνδυνο) φυσικό αέριο που απειλούσε την κατοικημένη περιοχή αποφασίστηκε να γίνει ανάφλεξη του αερίου, δημιουργώντας αυτό το περίεργο αξιοθέατο, που είναι πλέον γνωστό σαν “η πύλη της κόλασης”, ονομασία που μάλλον την αξίζει! Βρίσκεται κοντά στην πόλη Darvaz του Ουζμπεκιστάν.

Ουζμπεκιστάν 1 Τα μυστήρια της Γης

Ουζμπεκιστάν 2 Τα μυστήρια της Γης

Ουζμπεκιστάν 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Μεξικό – Το σπήλαιο των γιγάντιων κρυστάλλων

Αναμφίβολα δεν υπάρχει άλλο τέτοιο μέρος στον πλανήτη μας! Από το 2000 που ανακαλύφθηκε τυχαία, σαν συνέχεια ενός ορυχείου, το σπήλαιο των γιγάντιων κρυστάλλων στην περιοχή της Νότιας Chihuahua στο Μεξικό γοήτευσε όλο τον κόσμο με την απόκοσμη ομορφιά του!
Δείτε την φωτογραφία και τις ανθρώπινες φιγούρες (με τις πορτοκαλί στολές) για να αντιληφθείτε το απίστευτο μέγεθος των κρυστάλλων αυτών, που φτάνου τα 9,2 μέτρα σε μήκος και περίπου 1,2 μέτρα σε πλάτος! Με απίθανες μορφές και σχήματα πραγματικά σου κόβουν την ανάσα – οι φωτογραφίες είναι από μια από τις πρώτες αποστολές εξερεύνησης ενώ μπορείτε να δείτε και άλλες φωτογραφίες από το γνωστό περιοδικό National Geographic καθώς και ένα άρθρο στο website τους.

Μεξικό 1 Τα μυστήρια της Γης

Μεξικό 2 Τα μυστήρια της Γης

Μεξικό 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Νέα Ζηλανδία – το σπήλαιο με τον “φυσικό” φωτισμό

Στο Waitomo της Νέας Ζηλανδίας (νότια του Auckland, στο Βόρειο νησί) υπάρχει μια σειρά από μοναδικά σπήλαια που δεν είναι απλά όμορφα αλλά έχουν έναν ιδιαίτερο .φωτισμό. Όχι από λάμπες αλλά από τα φωσφορίζοντα σκουλήκια του είδους Arachnocampa luminosa, που υπάρχουν μέσα σε αυτά τα σπήλαια κατά χιλιάδες.
Τα . φωτεινά αυτά ζωύφια υφαίνουν ιστούς από την οροφή, οι οποίοι κρέμονται και προσελκύουν έντομα με το απαλό φως τους. Το θέαμα είναι εκπληκτικό καθώς χιλιάδες “φωσφορίζουσες κλωστές”, θυμίζουν σκηνές από την ταινία Avatar. Να θυμίσουμε ότι η ταινία γυρίστηκε στην Νέα Ζηλανδία.

Νέα Ζηλανδία 1 Τα μυστήρια της Γης

Νέα Ζηλανδία 2 Τα μυστήρια της Γης

Νέα Ζηλανδία 3 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Arizona – Τα γλυπτά βράχια

Το φαράγγι της Αντιλόπης, στην γη των Ινδιάνων Navajo στο Page της Arizona μοιάζει με ζωγραφικό πίνακα και όχι με βράχια. Είναι το φαράγγι με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Αμερική μετά το Grand Canyon και δικαίως!
Οι απίστευτες πτυχώσεις των βράχων γίνονται ακόμα πιο απίστευτες το μεσημέρι όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν κάθετα στα βράχια και τα χρωματίζουν με όλες τις αποχρώσεις του ερυθρού φάσματος – τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν αυτό το υπερθέαμα της φύσης!

Arizona 1 Τα μυστήρια της Γης

Arizona 2 Τα μυστήρια της Γης

Arizona 3 Τα μυστήρια της Γης

Arizona 4 Τα μυστήρια της Γης

Arizona 5 Τα μυστήρια της Γης

—————————————————————————————————————-

Το θέμα αυτό μας ήρθε με e-mail από τον “Antonios Grizos”


Πηγή

http://blog.moudaniwn.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B7%CF%82-10727
Διαβάστε περισσότερα...