Εμφάνιση
Πηγή
http://groups.google.com/group/anhsma/browse_thread/thread/e4d177ad1ee0695e
Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 22 Απριλίου 2011
Φορολογικό Παράδειγμα
Εμφάνιση
Πηγή
http://groups.google.com/group/anhsma/browse_thread/thread/e4d177ad1ee0695e
Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 21 Απριλίου 2011
BBC Video Clip//ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ ...
ΘΕΛΕΙ ΗΧΟ / ΗΧΕΙΑ ΚΑΙ FULL SCREEN ΟΘΟΝΗ
| http://www.youtube.com/watch_popup?v=2HiUMlOz4UQ&vq=large |
Διαβάστε περισσότερα...
Tο δείπνο αποχαιρετισμού του ιερέα. Εντυπωσιακό....(με δίδαγμα)
Στον αγιώτατο ιερέα Πασχάλη είχαν οργανώσει δείπνο αποχαιρετισμού για να εορτάσουν τα 25 χρόνια ιερωσύνης του στην εκκλησία της συνοικίας.Ένας πολιτικός εκπρόσωπος, μέλος της κοινότητας, είχε προσκληθεί για να δώσει προς τιμήν του ιερέα έναν σύντομο ιστορικό λόγο για την
ιερατική διαδρομή του.
Επειδή ο βουλευτής καθυστερούσε, ο ιερέας απεφάσισε να πεί λίγες κουβέντες ώστε να καλύψει τον κενό χρόνο της καθυστερήσεως.
Η πρώτη μου εικόνα/εντύπωση για το εκκλησιαστικό κοινό υπήρξε κατά την πρώτη εξομολόγηση που έτυχε να ακούσω.
Σκέφθηκα ότι με είχε στείλει ο Επίσκοπος σε ένα χώρο φοβερό, μια και το πρώτο πρόσωπο, που μου εξομολογήθηκε, μου είπε ότι είχε ληστεύσει μία τηλεόραση, οτι είχε ληστεύσει τους γονείς του, ότι είχε ληστεύσει επίσης την επιχείρηση όπου εργαζόταν, και επιπλέον ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με την γυναίκα του εργοδότη του.
Επίσης, μερικές φορές έκανε λαθρεμπόριο και εμπόριο ναρκωτικών. Και τελειώνοντας, εξομολογήθηkε ότι είχε μεταδοσει μία σεξουαλική ασθένεια
στην αδελφή του.
Έμεινα κατάπληκτος, σκανδαλίσθηκα και καταφοβήθηκα. Αλλά, με το πέρασμα του χρόνου, εγνώρισα περισσότερα πράγματα για τον κόσμο της
ενορίας και διαπίστωσα ότι δεν ήσαν όλοι ίδιοι, είδα μία συνοικία γεμάτη με υπεύθυνο κόσμο, με ηθικές αξίες, και γεμάτο πίστη στον Θεό.
Και έτσι έχω ζήσει 25 χρόνια, τα πιο θαυμάσια της ιερωσύνης μου.
Ακριβώς την στιγμή που τελείωσε τον λόγο του έφθασε ο βουλευτής, προς
τον οποίο και έδωσε το βήμα για την ομιλία..
Φυσικά και ζητησε συγνώμη ο βουλευτής επειδή καθυστέρησε και άρχισε να ομιλεί, λέγοντας:
" Ποτέ δεν θα λησμονήσω την πρώτη ημέρα που έφθασε ο αγιώτατος πατέρας στην εκλησιαστική συνοικία μας, και αυτό διότι έτυχα της τιμής να εξομολογηθώ πρώτος σε αυτόν......."
Ηθικό Δίδαγμα : Ποτέ να μην αργείς!.
http://www.eviorama.gr/extras/protoselida/3291-to-deipno-apoxairetismoy-toy-ierea.html
Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 20 Απριλίου 2011
Μπαμπά Σ’ευχάριστω Που Πέθανες…
Μπαμπά τώρα που αποφάσισες να μ’αφήσεις μόνο μου να ζήσω μέσα σ’αυτό τον κόσμο, θέλω να σε πω πως έκανες καλά και έφυγες νωρίς.Σ’ευχάριστω που πέθανες γιατί τώρα εσύ θα ξεκουραστείς. Αλλά
Ποιός θα αποτρέψει αυτούς που ψήφισες απ’τό να καταστρέψουν τη χώρα μας, να δίνουν τα πολύτιμα αγαθά της στον πιο καλό νταβατζή, που άλλοι δώσαν το αίμα τους για να τα πάρουν πίσω;Ποιός θα πει στην αδερφή μου ότι δεν χρειάζεται να γυρίσει βιντεάκια σαν τη Ντούβλη για να της δώσουν σημασία;
Ποιός θα πει στα φιλαράκια μου ότι τα ναρκωτικά τα φέραν άλλοι για να αποκοιμίσουν όλα τα φρέσκα σκεπτόμενα μυαλά που μπορούν να φέρνουν αντίρρηση σε ότι κάνουν οι προδότες που δρούνε για το κακό της Ελλάδας;
Ποιός θα δουλεύει 2 δουλειές για να εξοφλεί την ΕΡΤ που πληρώνει 200 χιλιάρικα το χρόνο σε κάποιους να λένε τα προπαγανδιστικά νέα και φανατικούς “δημοσιογράφους” να στηρίζουν κρατικές ομάδες όταν παίζουν;
Ποιός θα με βοηθάει με τα μαθήματα μου που με κάνουν να παπαγαλίζω αλλά να μην κρίνω και να μη σέβομαι;
Ποιός θα καθίσει να με μιλήσει για αγάπη όταν εσύ έβριζες τη μαμά, όταν εσύ έγλυφες τα χείλια σου κάθε φορά που έφερνα την κοπελιά μου σπίτι;
Ποιός θα πει στη μαμά να με κάνει ένα ζεστό πιάτο φαΐ αντί να τρέχει στα κέντρα ομορφιάς, προσπαθώντας μάταια να σταματήσει τον χρόνο;
Ποιός θα με δείξει να σκέφτομαι το περιβάλλον, να ανκυκλωνω τα σκουπίδια, να μην πετάω κάτω ότι να’ναι περιμένοντας τον σκουπιδιάρη να τα μαζέψει, όπως έκανες εσύ;
Ποιός θα με μάθει να σέβομαι το σώμα μου, να το κρατάω γερό, να μην καπνίζω, να είμαι περήφανος γιατί είμαι αυτός που είμαι και δεν με αγγίζει τίποτα και κανείς;
Ποιός θα με δείξει τι είναι ποιοτικό όταν το μόνο που βλέπω είναι ξαναμασημενες αηδίες παντού;
Ποιός θα με πει να σταματήσω να χασκογελάω και να δω τα πράγματα λίγο σοβαρά;
Ποιός θα με σηκώσει απ’τον καναπέ της καφετέριας και θα με πάει σε καμιά διαδήλωση να δω πως πετάνε δακρυγόνα τα MAT σε άοπλους και σε γυναικόπαιδα, να δω τι είδος δημοκρατίας έχουμε πραγματικά;
Μπαμπά, δεν θα είσαι εσύ που θα χρειαστεί να τα κάνει όλα αυτά. Μην ανησυχείς. Αναπαύσου. Εσύ άλλα αντ’ άλλων με έδειξες. Τώρα ξεκουράσου. Άλλοι παίρνουν τη σκυτάλη.
Πηγή
http://www.mplogk.com/?p=262461
Διαβάστε περισσότερα...
Το... γενεαλογικό δέντρο των πρωθυπουργών
ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΚΑΤΣΙΜΑΡΔΟΥO Γιώργος Παπανδρέου είναι ο έβδομος γιος πρωθυπουργού στη νεοελληνική ιστορία που αναδεικνύεται ο ίδιος πρωθυπουργός. Mάλλον πρόκειται για παγκόσμιο ρεκόρ στην ιστορία των σύγχρονων κρατών, με κάθε είδος αντιπροσωπευτικό σύστημα. Pεκόρ πρέπει να συνιστά και το γεγονός ότι είναι ο δεύτερος στην...
...ίδια κατηγορία, που είχε επιπλέον και παππού πρωθυπουργό.
Aν μάλιστα συνυπολογιστεί και η προκαποδιστριακή εποχή ως ο τρίτος που παραλαμβάνει την πρωθυπουργική σκυτάλη με παρόμοιο τρόπο. Δηλαδή από παππού σε εγγονό... Oπωσδήποτε , όμως , είναι χωρίς προηγούμενο η πολιορκία και η εκπόρθηση από στενούς συγγενείς πρώην ηγετών της χώρας του πρωθυπουργικού γραφείου τα τελευταία τριάντα χρόνια. Aπό το 1980 μέχρι σήμερα, οι πέντε από τους έξι εκλεγμένους πρωθυπουργούς ήταν συγγενείς πρώην προέδρων ελληνικών κυβερνήσεων...
Tο φαινόμενο προσφέρεται για πολλαπλές αναλύσεις. Aν συνδυαστεί και με το γεγονός ότι στα ελληνικά κοινοβουλευτικά χρονικά κι άλλοι, ακόμη περισσότεροι, συγγενείς, εξ αίματος ή αγχιστείας, πρωθυπουργών έχουν, επίσης, γίνει πρωθυπουργοί, αποκτά ευρύτερες διαστάσεις.
Συνωστισμός
Aν, ακόμη, ιδωθεί το ίδιο φαινόμενο με φόντο το νεοελληνικό πολιτικό ορίζοντα διαφορετικών εποχών, όπου συνήθως παρατηρείται συνωστισμός απογόνων υπουργών και βουλευτών σε υπουργικά γραφεία και τα έδρανα της Bουλής, αρχίζει η αμφιβολία για την ποιότητα του αντιπροσωπευτικού συστήματος.
O καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου K. Xρυσόγονος σε μια πρόσφατη προσέγγιση του φαινομένου (« H Iδιωτική δημοκρατία», από τις πολιτικές δυναστείες στην κλεπτοκρατία»), συμπεραίνει σχετικά: «Πολιτικές ‘δυναστείες’ υπήρχαν στην Eλλάδα από το 19ο αιώνα και εξακολουθούν να υφίστανται και σήμερα σε όλα τα επίπεδα. Έτσι από τους 93 πρωθυπουργούς που θήτευσαν από το 1828 έως το 2007 (συνυπολογίζοντας και τις κυβερνήσεις δοσιλόγων κατά τη διάρκεια της Kατοχής), τουλάχιστον 21, δηλ. ποσοστό 22,5%, συνδέονταν μεταξύ τους με στενή συγγενική σχέση, σε ευθεία (πατέρας και γιος και σε μια περίπτωση και εγγονός) ή σε πλάγια γραμμή (θείος και ανιψιός ή εξάδελφοι)».
Tο σχετικά μεγάλο ποσοστό, το οποίο τεκμηριώνει με την αναφορά ηγετικών τζακιών, δεν είναι πλήρες. Aπό μια πιο εξαντλητική έρευνα της οικογενειακής κατάστασης όλων των νεοελλήνων πρωθυπουργών, κάποιου είδους συγγενικές σχέσεις με προηγούμενους αρχηγούς κυβερνήσεων, προκύπτει ότι έχει πολύ μεγαλύτερος αριθμός (37 πρωθυπουργοί και ποσοστό που πλησιάζει το 40%)!
H «κληρονομική» διαδοχή σε αιρετά αξιώματα δεν είναι ασφαλώς αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Aλλά η συχνότητά της στα καθ΄ ημάς αποτελεί μια διεθνή πρωτοτυπία.
Ερμηνείες
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν έγκυρες αναλυτικές μελέτες με ερμηνείες του φαινομένου. Mε λίγες εξαιρέσεις οι σχετικές αναφορές εξαντλούνται σε μάλλον συγκυριακές - επιφανειακές αναλύσεις του τύπου «οικογενειοκρατία», «πολιτικά τζάκια», «δυναστείες» και τα συναφή. Συνήθως γίνεται επίκληση της ισχύος, του πραγματικού ή μεταφορικού πλούτου, τις πελατειακές σχέσεις κι άλλα παρόμοια μέσα, που διαθέτουν τα οικογενειακά πολιτικά δίκτυα.
Aσφαλώς, τα περισσότερα απ΄ αυτά ή και όλα μαζί είναι υπαρκτά. Πλην, όμως, πρόκειται για πιο πολυδρομικές επικοινωνίες μεταξύ θεσμών και προσώπων, με τον πολιτικό πολισμό μας, το πολιτικό και κομματικό σύστημα, όπως εμφανίστηκε, εξελίχτηκε και λειτουργεί. Eρωτήματα του τύπου γιατί η κληρονομική διαδοχή και οι δυναστείες εξακολουθούν όχι μόνο να επιβιώνουν, αλλά να ενισχύονται κατά καιρούς και να εγκρίνονται με τη λαϊκή ψήφο απαιτούν σύνθετες απαντήσεις.
Oι «διαδοχές» σ’ ευθεία είτε πλάγια γραμμή
Φυσικά, εκτός από τους γιους υπάρχουν και οι άλλοι περισσότερο ή λιγότερο στενοί συγγενείς πρωθυπουργών που γίνονται πρωθυπουργοί. Aνάμεσά τους βρίσκονται:
* Aδέλφια , όπως ο Zηνόβιος Bάλβης δυο φορές το 1863 - 1864 και ο αδελφός του Δημήτριος το 1886.
* Ξαδέλφια , όπως ο Θεόδωρος Δηληγιάννης πέντε φορές το 1885, 1890, 1895, 1902, 1904 και Nικόλαος το 1895.
* Γαμπροί, όπως ο Mπενιζέλος Pούφος του Γ. Kουντουριώτη
* H πιο συνηθισμένη, όμως, διαδοχή είναι μεταξύ θείου και ανιψιού:
* Kυριακούλης και Στυλιανός Mαυρομιχάλης το 1909 και 1963 αντιστοίχως.
* Παναγής και Kωνσταντίνος Tσαλδάρης. O θείος έγινε δυο φορές πρωθυπουργός (1932 και 1933), ο ανιψιός τρεις (1946 και 1947).
* Δημήτριος Γούναρης και Παναγιώτης Kανελλόπουλος. O πρώτος το 1915 και 1917, ο δεύτερος το 1945 και 1967.
* Eλευθέριος Bενιζέλος και Kωνσταντίνος Mητσοτάκης (ο επίτιμος είχε συγγένεια με τον εθνάρχη).
* Kωνσταντίνος Kαραμανλής και Kώστας Kαραμανλής.
* Συγγενικές σχέσεις είχαν μεταξύ τους κι άλλοι πρωθυπουργοί. Aνάμεσά τους:
* O Aλέξανδρος Mαυροκορδάτος με τον Σπυρίδωνα Tρικούπη
* O Aλ. Kορυζής, με τον Aλ. Kουμουνδούρο.
* Oι Πέτρος Bούλγαρης και Aντώνης Kριεζής με τον Δημήτριο Bούλγαρη.
* O Aνδρέας Mεταξάς με τον Iωάννη Mεταξά.
* O Σπυρίδων Λάμπρου με τον Παναγή Tσαλδάρη.
Συγγένειες πρώτου βαθμού
A) Aπό παππού σε γιο και εγγονό
1. O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21). O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44). Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81). Aξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).
2. O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ). O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96). O εγγονός και γιος Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.
3. O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863). Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Διομήδης - Kυριακός (1875-1951)
Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση. Πρόκειται για τον Γεώργιο Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848) και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).
B) Aπό πατέρα σε γιο
1. O Σπυρίδων Tρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833). O γιος του Xαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3 και 1893-1895).
2. O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871). O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928) και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935). Aς προστεθεί ότι ο Aνδρέας πατέρας του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του πρόεδρος της «Διοικητικής Eπιτροπής Eλλάδος» (αξίωμα ανάλογο του πρωθυπουργού).
3. O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936) εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29, 1929-32, 1932, 1932-33, 1933) . O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51).
4. O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916) τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05) . O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).
HMEΡΗΣΙΑ, 4/1/2010
Διαβάστε περισσότερα...
Το πιο εμβληματικό μαγαζί στο Κολωνάκι έβαλε λουκέτο, λόγω κρίσης και μεταναστών
Τι λέει ένας από τους τρεις ιδιοκτήτες του για την απρόσμενη εξέλιξη, μετά από 24 χρόνια λειτουργίας. Όλα κάποτε έχουν ένα τέλος...Το πιο εμβληματικό μαγαζί στο κολωνάκι, το «Rock ΄n΄ Roll», στον αριθμό 6 της Λουκιανού, έκλεισε έπειτα από 24 χρόνια λειτουργίας. Ενας από τους τρεις ιδυτές του, ο κ. Ανδρέας Πιτσιλής, εξηγεί έφτασε στο τέλος: «Δεν είχαμε σκοπό να το κλείσουμε.Ετοιμαζόμασταν να υπογράψουμε καινούργιο συμβόλαιο και μέσα στην κρίση μας ζήτησαν αύξηση 20%-25%!
Μας έκλεισε και ο δήμος για 40 ημέρες για παράνομη στάθμευση, γιατί ενώ είμαστε το μοναδικό μαγαζί στο Κολωνάκι που έχει 30 θέσεις πάρκινγκ στο Ρolis Ρark,ένα βράδυ ο παρκαδόρος πάρκαρε απ΄έξω.
Είχαμε και δύο καταγγελίες για υπέρβαση ωραρίου, παρότι εμείς, όπως και κάποιοι άλλοι, είχαμε παράταση μέχρι τη μία...Αυτά βέβαια ήταν η αφορμή. Το ουσιαστικό θέμα είναι ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια απαξίωση του κέντρου της Αθήνας.Είναι τόσο δύσκοληπλέον η πρόσβαση με τις διαδηλώσεις , τις απεργίες τα επεισόδια και τα σπασίματα.Γίνεται ένα μικροεπεισόδιο στα Εξάρχεια και τοβράδυ έχεις δέκα ακυρώσεις.Παλιά η Λουκιανού γέμιζε από τις ουρές έξω από το Rock΄n΄Roll, τώρα από τις ουρές έξω από την πακιστανική πρεσβεία. Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους, είναι γλυκύτατοι, απλά έχει αλλάξει η φυσιογνωμία του κέντρου της Αθήνας. Εμείς μεγαλώσαμε εδώ, το αγαπάμε το κέντρο αλλά ο κόσμος πλέον το αποφεύγει.Στη γειτονιά χαιρετιόμαστε με τις ηλικιωμένες κυρίες που έχουν απομείνει, τα παιδιά τους όμως έχουν φύγει με τις οικογένειές τους για τα προάστια. Η νύχτα έχει γίνει μίζερη. Αλλά και τα μεσημέρια του Σαββάτου είναι “νεκρά”.Ο κόσμος δεν πάει για ψώνια.Περπατάς στην στην Πατριάρχου Ιωακείμ ή την Κανάρη και τα μαγαζιά είναι ελάχιστα. Παντού πια βλέπεις ενοικιαστήρια. Νομίζω ότι όσον αφορά τα μπαρ στοΚολωνάκι του χρόνου θα έχουν μείνει οι μισοί».
Πηγή
http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=4281471608607963603&postID=8385350677183582738
Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Κοινοβουλευτική «κολοκυθιά» από δέκα κυβερνήσεις!
Από τη μεταπολίτευση του 1974 μέχρι το 1997 διατηρούνταν σε ισχύ χουντικό διάταγμα του 1971 , που στιγμάτιζαν όλοι λεκτικά εντός και εκτός ΒουλήςΤην περίοδο του 1989-1993, όταν ανασυρόταν από τα συρτάρια ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, ένα από τα επιχειρήματα όσων κάθε φορά διώκονταν ήταν πως χρησιμοποιούνταν ένα χουντικό νομοθέτημα. Πράγματι, οι διώξεις για τα σκάνδαλα (με ή χωρίς εισαγωγικά) της εποχής ασκούνταν με το νόμο 802 του 1971. Αυτός είχε αντικαταστήσει τη σχετική νομοθεσία του 1876-77.
Τα κίνητρα, βεβαίως, του δικτατορικού καθεστώτος ουδεμία σχέση είχαν με τον κοινοβουλευτισμό και τις νομοθετικές παραλείψεις του παρελθόντος. Απλώς εντασσόταν στην προσπάθεια της χούντας να δώσει τότε την εντύπωση ότι προχωρεί στη «φιλελευθεροποίηση» και την αποκατάσταση της «συνταγματικής διακυβέρνησης».
Στο χουντοσύνταγμα του 1968, κατά μίμηση των προηγούμενων συνταγμάτων, είχε περιληφθεί άρθρο, που πρόβλεπε παραπομπή υπουργών «ως ο νόμος ορίζει». Το κενό «θυμήθηκε» το καθεστώς Παπαδόπουλου τρία χρόνια μετά και η «Συμβουλευτική» με τον «υπουργό» Δικαιοσύνης Τσουκαλά κάλυψε αντιγράφοντας τις διατάξεις της νομοθεσίας Κουμουνδούρου - Δεληγιώργη.
Έτσι , δημοσιεύτηκε το νομοθετικό διάταγμα 802/1971. Με προσθήκες, μάλιστα, αόριστες και αντιφατικές. Σύμφωνα με τις διατάξεις και το πνεύμα του, κάθε υπουργός ή υφυπουργός θα μπορούσε να κατηγορηθεί για οποιαδήποτε παράβαση οποιουδήποτε νόμου ή απόφασης. Ανεξαρτήτως αν αυτό σχετιζόταν με την άσκηση των καθηκόντων του.
Σε ισχύ
Στο Σύνταγμα του 1975 (και στην αναθεώρηση του 1986) παραδόξως δεν υπήρχε συγκεκριμένη πρόβλεψη για επικείμενη έκδοση νόμου «περί ευθύνης υπουργών». Με ρητή, μάλιστα, μεταβατική διάταξη διατηρήθηκαν σε ισχύ οι χουντικές ρυθμίσεις για το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο «ώσπου να εκδοθεί ο από το άρθρο 86 παρ. 1 προβλεπόμενος νόμος». Ο νόμος ξεχάστηκε στον προθάλαμο της αναμονής...
Έτσι , το νομοθετικό πλαίσιο, όταν πρόκυψε η ανάγκη να ενεργοποιηθεί το 1989, κάτω από τις γνωστές συνθήκες για «κάθαρση», προκάλεσε παρενέργειες και πολλαπλά θεσμικο-πολιτικά προβλήματα . Εκτός των άλλων ήταν και αντισυνταγματικό, όπως υποστήριζαν οι ειδικοί.
Την περίοδο εκείνη η κατάργηση της χουντικής νομοθεσίας ήταν καθολικό αίτημα του πολιτικού και νομικού κόσμου. Στο πολιτικο επίπεδο η Ν.Δ. κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ, επειδή από το 1981 διατηρούσε το χουντικό νόμο. Η απάντηση ήταν ότι κι αυτή έκανε το ίδιο, αφού τον διατηρούσε μέχρι το 1981. Το αποτέλεσμα, πάντως, ήταν ότι δέκα ως τότε κυβερνήσεις συμβίωσαν με το χουντικό νόμο?
Τελικά, ύστερα από παρατεταμένη περίοδο κυοφορίας και ενώ είχε κλείσει ο κύκλος των αλληλοπαραπομπών της περιόδου παρουσιάστηκε, επιτέλους, το Μάιο του 1997 (κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Δικαιοσύνης τον Ε. Γιαννόπουλο) ένα νέο νομοσχέδιο. Το είχε καταρτίσει ο Ε. Βενιζέλος (προκάτοχος του Γιαννόπουλου) και τον Ιούλιο τέθηκε σε ισχύ (N. 2509/1997).
Από τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στη Βουλή προκύπτει ότι οι εκπρόσωποι των κομμάτων θα προτιμούσαν η αντικατάσταση του νόμου να γίνει στο πλαίσιο μιας νέας αναθεώρησης του Συντάγματος. Σ΄ αυτή, άλλωστε, όλοι συμφωνούσαν και θεωρούνταν τότε επικείμενη. Κι αυτό επειδή οι σχετικές διατάξεις του Συντάγματος ήταν δεσμευτικές με τα «προνόμια», που επιφύλασσαν για τους υπουργούς. Η Βουλή αποφάσιζε για όλα: την κατηγορία, την προανάκριση, την ανάκριση, τη δίωξη, την αναστολή, την παραγραφή «για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση των καθηκόντων των υπουργών».
Για μια ολοκληρωμένη αλλαγή του νόμου θα χρειαστεί πρώτα ν΄ αναθεωρηθεί το Σύνταγμα (2001) και να περάσουν άλλα δυο χρόνια μέχρι να ψηφιστεί ο νέος νόμος περί ευθύνης υπουργών ((N. 3126/2003), που επίκειται σήμερα η αλλαγή του. Κι αυτός μέσα σ΄ ένα συνταγματικό πλαίσιο, που όλοι υποστηρίζουν ότι χρειάζεται αλλαγή.
Παράδοση τα νομοθετικά... μερεμέτια
Κατά τις συζητήσεις στη Βουλή το Μάιο του 1997 για το νόμο «περί ευθύνης υπουργών» τα ουσιαστικά σημεία των αντιπαραθέσεων ήταν τρία:
- Οι ειδικές πλειοψηφίες στη Βουλή που απαιτούνται για την ενεργοποίηση του νόμου (θεωρήθηκαν από αρκετούς ότι η καθιέρωσή τους ανοίγει ένα αντισυνταγματικό ασκό του Αιόλου).
- Ο χρόνος της παραγραφής των αδικημάτων (προτείνονταν και ψηφίστηκε η πενταετία αντί μεγαλύτερου χρόνου ή ίσου με κείνον που προβλέπεται για όλους τους πολίτες).
- Η ασυλία των υπουργών, που δεν ήταν βουλευτές.
Ο Κ. Μητσοτάκης, τότε επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. και από τους πρωταγωνιστές των διώξεων της εποχής είτε ως θύτης είτε ως θύμα, είναι από τους λίγους στη Βουλή, που θέτει τον πυρήνα της υπόθεσης. «Αυτή την ώρα, έλεγε, ποιο είναι το πρόβλημα: Υπάρχει κίνδυνος να καταδιωχθούν αδίκως υπουργοί ή να γίνουν σκευωρίες εις βάρος τους ή υπάρχει η εντύπωση ότι υπάρχει ηθική χαλάρωση; Δηλαδή, ο νόμος ποιο στόχο πρέπει να έχει. Να κάμει ακόμη δυσκολότερη τη δίωξη του υπουργού ή να την κάνει ευκολότερη;».
Η απάντηση που δόθηκε τότε ήταν το πρώτο. Το ίδιο επαναλήφθηκε και το 2003. Κάθε φορά γίνονταν παρεμβάσεις όχι για να εξαλειφθούν ανεπίτρεπτες διακρίσεις υπέρ των υπουργών, οι οποίες δεν επιβάλλονται από το Σύνταγμα, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Παρά τις διακηρύξεις...
Εκκρεμότητα ηλικίας 150 χρόνων
Το Σύνταγμα του 1844, όπως έχουμε στην ιστορική αναδρομή για το νόμο «περί ευθύνης υπουργών» τις δυο προηγούμενες βδομάδες, πρόβλεπε την έκδοση διατάγματος το οποίο ουδέποτε είδε το φως.
Με το συνταγματικό χάρτη του 1864 συνέβη το ίδιο. Αν και οριζόταν μάλιστα η έκδοσή του στην πρώτη εθνοσυνέλευση μετά την ψήφισή του. Θα περάσουν δώδεκα χρόνια μέχρι να εκπληρωθεί η συνταγματική επιταγή. Μετά την ψήφισή του, όμως, ο νόμος θα κλειδωθεί στα συρτάρια.
Στο Σύνταγμα του 1911 τα «περί ευθύνης υπουργών» επαναλαμβάνονται, αν και δεν προβλέπεται με σαφήνεια η εφαρμογή τους. Νέος νόμος, που να ορίζει τις σχετικές διαδικασίες δεν εκδίδεται και αιωρείται αν ισχύει ή όχι η παλιότερη νομοθεσία.
Το Σύνταγμα το 1927, μετά την κατάλυση της βασιλείας, αλλάζει προς τα δημοκρατικότερο όλα τα σχετικά... Νόμος, όμως «περί ευθύνης υπουργών» δεν ψηφίζεται πάλι.
Το ίδιο επαναλαμβάνεται με το Σύνταγμα του 1952. Σ΄ αυτό προβλέπεται ότι μέχρι να καταρτιστούν νέοι νόμοι ισχύουν οι παλιοί. Δηλαδή, της εποχής των Κουμουνδούρου-Δεληγιώργη (1876-1877). Αν και στο παρελθόν έχει γίνει καθολικά αποδεκτό ότι αυτό το καθεστώς είναι διάτρητο.
Η ουσιαστική ασυλία των υπουργών προβάλλει ως πολιτική επιλογή των πιο διαφορετικών κυβερνήσεων στα κοινοβουλευτικά χρονικά. Δεν πρόκειται απλώς για κάποια από τις πολλές γνωστές παθογένειες. Η έλλειψη σαφούς πλαισίου, χωρίς θεσμικές αμφισβητήσεις , για να διωχθεί μια κυβέρνηση ή ένας υπουργός για τυχόν αδικήματα, όπως περιγράφονται σε όλα τα νεοελληνικά συντάγματα, αναδεικνύεται σε μια από τις μεγάλες αναπηρίες του κοινοβουλευτισμού. Στην πορεία θα γίνει μάλιστα και «ιδεολογία», όπως θα κωδικοποιηθεί τη δεκαετία του 1990 από τον Κ. Καραμανλή: Οι πρωθυπουργοί δεν πάνε στα δικαστήρια, αλλά στα σπίτια τους. Έτσι, όμως, εγείρεται το ερώτημα γιατί να υπάρχουν οι σχετικές συνταγματικές προβλέψεις...
Πηγήhttp://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13774&subid=2&pubid=100667157
Διαβάστε περισσότερα...
Οι Γερμανοί εισβάλλουν, η μεγάλη νύχτα αρχίζει...
Το τέλος της εποποιίας του 1940-41 σφραγίζεται από την αποσύνθεση της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της χώρας και την εσχάτη προδοσίαΕβδομήντα χρόνια συμπληρώνονται από τη ναζιστική εισβολή στη χώρα μας και τη μακρά μαύρη νύχτα της τριπλής φασιστικής κατοχής. Τρεις μέρες μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα (6 Απριλίου 1941) τα στρατεύματα του Γ' Ράιχ βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη. Η επίθεση είχε ξεκινήσει με προσβολή της οχυρωματικής «γραμμής Μεταξά» στην ανατολική Μακεδονία. Αν και οι επιθέσεις ήταν σφοδρότατες και με συνεχείς βομβαρδισμούς, οι Γερμανοί συνάντησαν ισχυρή και απρόσμενη αντίσταση. Γράφονταν ένα δεύτερο ΟΧΙ.
Ηρωισμός
Οι μαχητές στα μακεδονικά οχυρά άντεξαν με ηρωισμό τα σφοδρότατα επιθετικά κύματα. Η ταχύτατη, όμως, συντριβή των γιουγκοσλαβικών δυνάμεων οδήγησε γρήγορα τις γερμανικές δυνάμεις στην κεντρική Μακεδονία, μέσω της κοιλάδας του Αξιού. Οι Γερμανοί, παρακάμπτοντας τα οχυρά και ανατρέποντας τις αδύναμες ελληνικές δυνάμεις (ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα και στο ύψος του Κιλκίς) προχωρούσαν ακάθεκτοι. Συγχρόνως, η γερμανική αεροπορία βομβάρδιζε ανελέητα στρατεύματα και πόλεις. Τη μεγαλύτερη καταστροφή γνώρισε ο Πειραιάς, όπου βυθίστηκαν τόσο πλοία όσα ποτέ από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821!
Με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης συνθηκολόγησε το Τμήμα Στρατιάς Μακεδονίας (περίπου 60.000 άνδρες) κι ύστερα παραδόθηκαν τα οχυρά. Η κατάρρευση της άμυνας στην κεντρική και ανατολική Μακεδονία, σε συνδυασμό με την κάθοδο των γερμανικών δυνάμεων από το Μοναστήρι προς τη Φλώρινα και την Καστοριά, απειλούσε με κύκλωση και ολοκληρωτική καταστροφή τον ελληνικό στρατό στην Αλβανία.
Οι διαταγές για σύμπτυξη των μονάδων εκεί, όπως σημειώνουν στρατιωτικοί και ιστορικοί, δόθηκαν μόλις στις 12 Απριλίου, ενώ σε πολλές μονάδες στα δυτικά η υποχώρηση άρχισε μόνο έξι μέρες αργότερα. Δηλαδή, όταν, πια όλα είχαν κριθεί στ΄ ανατολικά. Έτσι, η υποχώρηση εξελίχτηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, σε φυγή.
Τ΄ ανεδαφικά σχέδια του ελληνικού Γενικού Επιτελείου, η αξίωση των Άγγλων να κερδίσουν όσο περισσότερο χρόνο προκειμένου ν΄ απαγκιστρωθούν ασφαλείς, οι διαφωνίες ως προς την τακτική της άμυνας είχαν προκαλέσει μια εκρηκτική κατάσταση. Στις 16 Απριλίου οι διοικητές των τμημάτων του στρατού στο μέτωπο ζητούσαν από την πολιτική ηγεσία άμεση ανακωχή. Μέσα σ΄ αυτές τις δραματικές εξελίξεις ο διάδοχος του Μεταξά στην πρωθυπουργία, Κορυζής, αυτοκτόνησε.
Το βρετανικό σώμα, που κινείται εκείνες τις ώρες αυτόνομα, έχει συμπτυχθεί στη γραμμή Θερμοπυλών, ζητώντας τη συνέχιση της ελληνικής αντίστασης για δυο-τρεις βδομάδες ακόμη. Μέσα στη σύγχυση και το κενό εξουσίας ο Τσολάκογλου, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού και αρχαιότερος από τους σωματάρχες, με τη σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων και τη στήριξη του μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα «αυτονομείται». Παραδίδεται, υπογράφοντας με τους ναζί στις 20 Απριλίου στο Μέτσοβο την πρώτη εκδοχή της ανακωχής. Θ΄ ακολουθήσει δεύτερη στα Γιάννενα την επόμενη μέρα, αλλά και τρίτη στις 23 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη μαζί με τους Ιταλούς. Τις ίδιες ώρες αποφασίζεται εσπευσμένη αναχώρηση του βασιλιά και της νέας κυβέρνησης υπό τον Τσουδερό στην Κρήτη. Ο Παπάγος παραιτείται από την αρχιστρατηγία ενός στρατού που έχει ήδη συνθηκολογήσει μόνος του.
Το τέλος
Στις 24-25 Απριλίου έχει σταματήσει ουσιαστικά κάθε στρατιωτική επιχείρηση. Έτσι τερματίζεται η ελληνική εποποιία του 1940-41. Οι Γερμανοί με μηχανοκίνητες μεραρχίες προχωρούσαν προς την Αθήνα - Εύβοια - Πάτρα - Μεσολόγγι καταδιώκοντας τις βρετανικές οπισθοφυλακές. Καημένη Ελλάδα, όπως έγραφε στο ημερολόγιό της η Πηνελόπη Δέλτα αυτοκτονώντας.
Το πρωί της Κυριακής 27 Απριλίου, τρεις ακριβώς βδομάδες μετά την εισβολή, το σκοτάδι θα σκεπάσει την Αθήνα για 1.264 εικοσιτετράωρα. Δυο μέρες μετά την ύψωση του αγκυλωτού σταυρού στην Ακρόπολη ο Τσολάκογλου θα διοριστεί πρωθυπουργός της πρώτης κυβέρνησης των προδοτών...
Παράδοξα αλλά όχι και ανεξήγητα
Σήμερα αλλά και τότε ακόμη φαίνεται περίεργο ότι στις 10-11 Απριλίου 1941, ενώ είχαν παραδοθεί τα ελληνικά οχυρά, είχε πέσει η Θεσσαλονίκη και συνθηκολογήσει η μακεδονική στρατιά, οι ελληνικές δυνάμεις στο αλβανικό μέτωπο παρέμεναν ακόμη στις θέσεις τους. Δεν έλειπαν οι υποψίες και βεβαιότητες περί προδοσίας της Αθήνας. Αλλά το παράδοξο έχει άλλη εξήγηση για όσους, τουλάχιστον, δεν ήταν γερμανόφιλοι. Η ελληνική πολιτική ηγεσία έτρεφε την ψευδαίσθηση ότι μπορούσε να συνθηκολογήσει μονομερώς με τη Γερμανία ερήμην της Ιταλίας, διατηρώντας τη δόξα της νίκης στην Αλβανία. Με δεδομένες τις εδαφικές βλέψεις της Ρώμης, η αντίληψη ήταν ότι ο ελληνικός στρατός χρειαζόταν να παραμείνει εκεί ως νικητής. Αφελείς προσδοκίες. Η τελική συμφωνία συνθηκολόγησης φέρει και την ιταλική υπογραφή. Οι νικητές παραδίδονται στους ηττημένους ?
Ένα ακόμη παράδοξο κατά τη γερμανική εισβολή ήταν η διάσταση μεταξύ της στρατιωτικής ηγεσίας στα μέτωπα του πολέμου και της πολιτικο-στρατιωτικής εξουσίας στην Αθήνα. Ο βασιλιάς, η κυβέρνηση και ο αρχιστράτηγος Παπάγος έθεταν ως προτεραιότητα την ασφάλεια του βρετανικού εκστρατευτικού σώματος και την απαγκίστρωσή του. Σε περίπτωση συνθηκολόγησης με τη Γερμανία αυτό κινδύνευε να καταστραφεί ολοσχερώς. Το γεγονός - σε πλήρη αντίφαση με τα σχέδια, που υπαγόρευαν την καθήλωση των ελληνικών δυνάμεων στην Αλβανία - δημιούργησε πλήθος από παρενέργειες στις αμυντικές προσπάθειες και πρακτικές, που ισοδυναμούσαν με προδοσία.
Η επανάληψη της φασιστικής φαρσοκωμωδίας
Τα ξημερώματα της Κυριακής 6 Απριλίου 1941 επαναλαμβάνεται στην Αθήνα μια φασιστική φαρσοκωμωδία. Όπως ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι την 28η Οκτωβρίου 1940 είχε επιδώσει το πολεμικό τελεσίγραφο της Ρώμης προς την Αθήνα, έτσι και ο Γερμανός ομόλογός του Ερμπαχ παρέδιδε τη διακοίνωση του χιτλερικού Βερολίνου για εισβολή στην Ελλάδα. Η διαφορά ήταν πως τώρα δεν δινόταν ούτε κάποια προσχηματική διορία μερικών ωρών στην ελληνική κυβέρνηση για ν΄ αποφασίσει. Πριν την επίδοση, τα ναζιστικά στρατεύματα εισέβαλαν μέσω Βουλγαρίας, ενώ τμήματά τους είχαν διεισδύσει στο ελληνικό έδαφος από την προηγούμενη νύχτα.
Ταυτοχρόνως, με την εισβολή στην Ελλάδα, οι μεραρχίες του Γ' Ράιχ προελαύνουν στη Γιουγκοσλαβία, ενώ η αεροπορία του ισοπεδώνει το Βελιγράδι.
Με τη διακοίνωση κατηγορούνταν η Ελλάδα ότι δεν τήρησε ειλικρινή ουδετερότητα θέτοντας «εαυτήν αναγκαίως εις αγγλικήν εξάρτησιν και ενεπλέκετο εις τα έκτοτε υφιστάμενα αγγλικά σχέδια κυκλώσεως της Γερμανίας»! Εμφάνιζε πολλαπλάσιο τον αριθμό Άγγλων, που βρισκόταν στη χώρα (ανέφερε 200.000, ενώ ήταν συνολικά γύρω στις 50.000) και κατέληγε: «Η Ελλάς επιτρέπουσα εις αγγλικάς δυνάμεις να θέσουν και πάλιν πόδα εις την Ευρώπην και ούσα το μόνον ευρωπαϊκόν κράτος, που έπραξεν τοιούτον τι, ανέλαβε βαρείαν ευθύνην έναντι της ευρωπαϊκής κοινότητος? Η Γερμανία δεν δύναται περαιτέρω να μείνει άπρακτος. Όθεν η κυβέρνησις του Ράιχ έδωσε εις τα στρατεύματά της την διαταγήν να εκδιώξουν εκ του ελληνικού εδάφους τας βρετανικάς δυνάμεις. Πάσα αντίστασις προς τον γερμανικόν στρατόν θα συντριβεί αμειλίκτως?».
Ανάλογο ήταν και το περιεχόμενο του μηνύματος που απηύθυνε την ίδια μέρα ο Χίτλερ προς το γερμανικό λαό.
Πηγήhttp://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13774&subid=2&pubid=109747157
Διαβάστε περισσότερα...
Απίστευτα φαινόμενα συμβαίνουν στην Ιαπωνία ...(Βιντεο)
Η γη κινείται χωρίς να ΄κάνει σεισμό,θαλασσινό νερό βγαίνει από ρωγμές που ανοιγοκλείνουν...Ο κόσμος δείχνει τρομαγμένος.. Δείτε τι κατέγραψε η ερασιτεχνική κάμερα ....
Πηγή
http://analytakis.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=30955&blid=54
Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου
Το «Εθνος της Κυριακής» παρουσιάζει τα ντοκουμέντα της σύμβασης με την οποία Ιταλοί και Γερμανοί επέβαλαν στην Ελλάδα να χρηματοδοτήσει τη διαβίωση των στρατευμάτων τουςΗ Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού. Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο, από την Τράπεζα της Ελλάδος, φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας.
Το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει στο φως ντοκουμέντα για τον καταναγκαστικό δανεισμό όταν με το πιστόλι στον κρόταφο οι κατακτητές υποχρέωσαν την σκλαβωμένη Ελλάδα, που αντιμετώπιζε το φάσμα της πείνας, να χρηματοδοτήσει τη διαβίωση των δυνάμεων κατοχής.
Πρόκειται για τα πρακτικά της δανειακής σύμβασης όταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στη Συνδιάσκεψη της Ρώμης μόνοι τους αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τους δανείσει... για τη διαβίωση των στρατευμάτων τους.
Μια ακόμα ιδιαίτερα σημαντική πτυχή είναι η επίσημη αναγνώριση του δανεισμού από τις ίδιες τις κατοχικές αρχές οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αποπληρωμή... καταβάλλοντας μάλιστα τις πρώτες 19 δόσεις, όπως προκύπτει από έγγραφα που παρουσιάζει κ. Τάσος Ηλιαδάκης, πολιτειολόγος και καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας, τα οποία αποτυπώνουν με λεπτομέρειες τη διαδικασία του αναγκαστικού δανεισμού.
Το ξέχασαν
Το δάνειο υπεγράφη με όλους τους τύπους, η Ελλάδα πλήρωνε αναγκαστικά αλλά και οι Γερμανοί σύμφωνα με την πρόβλεψη άρχισαν να ξεπληρώνουν τις οφειλές τους. Υστερα βέβαια το χρέος... έπεσε στη λήθη της ιστορίας και το κατοχικό δάνειο ουδέποτε αποπληρώθηκε.
«Από το 1941 η Ελλάδα βίωνε έναν τρομακτικό λιμό. Ακόμα και ο διαβόητος υπουργός προπαγάνδας των ναζί ο Γκέμπελς έγραφε στο ημερολόγιό του για την Ελλάδα όπου '' πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος.
Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση''. Το Λονδίνο είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα με στόχο να πλήξει την οικονομία του Αξονα, αλλά και να υποκινήσει στην Ελλάδα την αντίσταση.
Ο υποσιτισμός απασχολούσε τους Γερμανούς στο μέτρο που αυτός μπορούσε να υποκινήσει λαϊκές αναταραχές. Παράλληλα και ο Μουσολίνι πίεζε τον Χίτλερ να μειώσει τις δαπάνες κατοχής στην Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσολάκογλου διαμαρτυρόταν για τα υπέρογκα έξοδα κατοχής» σημειώνει ο κ. Τάσος Ηλιαδάκηςν συγγραφέας αποκαλυπτικών έργων και βιβλίων για τα γεγονότα της εποχής.
«Το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη, από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Μάρτιο του 1942. Ο οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ' Αγκοστίνι, πρότεινε τη συμβιβαστική λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέραν των εξόδων κατοχής, αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο αυτής προς τη Γερμανία και την Ιταλία».
Στις 14.3.1942 τερματίζεται η Συνδιάσκεψη της Ρώμης με την υπογραφή και του κατοχικού δανείου. Τη σύμβαση υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Γκίτζι και Αλτενμπουργκ. Στους άμεσα ενδιαφερόμενους, στην Ελλάδα δηλαδή, η συμφωνία ανακοινώθηκε εννέα ημέρες μετά.
Σύμφωνα με αυτήν:
- Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ., ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2).
- Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δάνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3).
- Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων θα γίνει αργότερα (άρθρο 4).
- Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 1.1.1942 (άρθρο 5).
Η πρώτη τροποποίηση
Οταν το 1,5 δισ. δρχ. τον μήνα έγινε 8 δισ. εν μία νυκτί
«Ηταν συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι αναγκαστικό δάνειο. Υπόχρεος καταβολής του είναι η Ελληνική Κυβέρνηση και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Επομένως ο νόμιμος διεκδικητής του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των συνολικών αναλήψεων και πότε αυτές θα σταματήσουν δεν προσδιορίζονται. Οι αναλήψεις γίνονται κατά μήνα και δεν προσδιορίζεται ούτε το ύψος των άνω του 1,5 δισ. δρχ. ποσού ούτε το για πόσους μήνες θα έπαιρναν αυτά οι Αρχές Κατοχής» εξηγεί ο κ. Ηλιαδάκης. «Η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές. Οι δραχμές όμως αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που ήδη είχαν απαιτήσει οι Γερμανοί από την ΤτΕ η οποία υποχρεώνεται ''όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως, διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού, ποσόν 25 εκ. μάρκων''. Επομένως η απαίτηση είναι σε μάρκα και το 1,5 δισ. δρχ. της συμφωνίας της Ρώμης δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα 25 εκ. μάρκα».
Ο αδηφάγος πληθωρισμός όμως εξανέμιζε το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. και τελικά η συμφωνία από 2 Δεκεμβρίου 1942 θα τροποποιηθεί «κοινή συναινέσει». Ετσι το 1,5 δισ. δρχ. θα γίνει 8 δισ., τα οποία θα αναπροσαρμόζονται με κινητή τιμαριθμική κλίμακα από τα αγαθά που κατονομάζει. Επομένως τα άνω των 8 δισ. δρχ. ποσά, όπως αυτά προσδιορίζονται από την τροποποίηση, θα χρεώνονται ως δάνειο. Τα δανειακά ποσά που ήδη είχαν πάρει, όπως και αυτά που θα πάρουν μέχρι την 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από τον Απρίλιο του 1943 με δόσεις.
Συνεπώς το αρχικό αναγκαστικό δάνειο μεταπίπτει σε κανονικό συμβατικό δάνειο και τα ποσά είναι σε σταθερό νόμισμα. «Τα δανειακά ποσά σταματούν την 1.4.1943, οπότε αρχίζει η άτοκος επιστροφή τους. Επειδή οι δανειακές αναλήψεις δεν σταμάτησαν, αν και πραγματοποίησαν δέκα εννέα επιστροφές (19), οπότε και σταμάτησαν την καταβολή των υπολοίπων. Από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης για την περίοδο που οι ναζί πλήρωναν μεν τις δόσεις του χρέους τους, αλλά έπαιρναν αναγκαστικά όλο και περισσότερα.
Η 2η τροποποίηση
386,4 δισ. δρχ. οικειοποιήθηκαν οι κατακτητές
Οπως λέει ο κ. Ηλιαδάκης, ακολούθησε και δεύτερη τροποποίηση που έγινε 18-5- 1943. «Οι αρχές Κατοχής επανήλθαν στις δίχως όριο αναλήψεις προκαταβολών και ο πρωθυπουργός Ι. Ράλλης θα διαμαρτυρηθεί και θα ζητήσει να σταματήσει η έκδοση χαρτονομίσματος. Εξι ημέρες μετά οι Αρχές Κατοχής προχώρησαν σε δεύτερη αναπροσαρμογή σύμφωνα με την οποία καταργείται ο περιορισμός του ανώτατου ορίου των προκαταβολών, δηλαδή των 8 δισ. δρχ. κατά μήνα και αλλάζει η βάση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των εξόδων κατοχής», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης και συνεχίζει: «Με την κατάργηση του ορίου οι Αρχές Κατοχής μπορούσαν κατά βούληση να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος ως έξοδα κατοχής και το μικρότερο ως δάνειο. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη τροποποίηση που θα ακολουθήσει επιτείνουν τη μετατροπή του δανείου από αναγκαστικό σε συμβατικό, που ήδη είχε γίνει με την πρώτη τροποποίηση». Το διάστημα αυτό οι κατακτητές θα πάρουν από την Τράπεζα της Ελλάδας 386,4 δισεκατομμύρια δραχμές και μετά τον Σεπτέμβριο του '43 όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, οι Γερμανοί θα αυξήσουν τις αναλήψεις των δανειακών προκαταβολών κατά το μερίδιο της Ιταλίας, το οποίο βεβαίως οικειοποιούνται...
Η επιστροφή των οφειλόμενων
Η Γερμανία αποφεύγει να κάτσει στο τραπέζι
Το αναγκαστικό δάνειο που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή πτυχή εκτός από τις γενικές επανορθώσεις που διεκδικεί η χώρα μας, τη λεηλασία προσωπικών περιουσιών και την αποζημίωση για το ολοκαύτωμα χιλιάδων χωριών. Το δάνειο, δηλαδή, δεν αποτελεί ούτε επανόρθωση ούτε αποζημίωση.
«Πολύ ορθώς η Ελλάδα εξ αρχής και συνεχώς, διαχώριζε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις-αποζημιώσεις και ως εκ τούτου η διεκδίκησή του δεν πρέπει να εμπλέκεται μ' αυτές», λέει ο κ. Ηλιαδάκης.
«Οι ναζί ουδέποτε αμφισβήτησαν το δάνειο. Αντιθετα το αναγνώριζαν ως συμβατικό δάνειο και άρχισαν την αποπληρωμή του. Σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα, ο ίδιος ο Χίτλερ το είχε αναγνωρίσει. Επίσης, τόσο ο Γερμανός οικονομικός πληρεξούσιος Νέστλερ όσο και ο γενικός πληρεξούσιος Αλτενμπουργκ το αναγνώριζαν ως δανειακή οφειλή και έδωσαν το, κατά άποψή τους, ύψος της.
Η απαίτηση
Η Ελλάδα εξαρχής απαίτησε την επιστροφή του, το οποίο διαχώριζε από τις επανορθώσεις. Αυτή η θέση πρόβαλλε σταθερά από το 1945 τόσο σε διεθνείς διασκέψεις όσο και απευθείας προς τη Δ. Γερμανία και μετά το 1990 την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Συνολικά το διεκδίκησε 12 φορές ή περίπου κάθε πέντε χρόνια.
Η Γερμανία μετακατοχικά ουδέποτε το αμφισβήτησε, όπως δε προκύπτει από διπλωματικά έγγραφα, ο καγκελάριος Ερχαρντ είχε δεσμευθεί για την επαναδιαπραγμάτευση μετά την επανένωση της Γερμανίας. Ομως συστηματικά απέφυγε και αποφεύγει με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων να το συζητήσει».
Στα γερμανικά επιχειρήματα περιλαμβάνονται:
- Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεω αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης από τη Γερμανία).
- Από το δάνειο παραιτήθηκε το 1958 ο Καραμανλής. Ο τελευταίος το διέψευσε και η γερμανική πρεσβεία με ρηματική της διακοίνωση τον Μάρτιο του 1967 αναίρεσε το? επιχείρημα. Παρ' όλα αυτά η Γερμανία το επανέλαβε μετά το 1990.
- Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. Ομως μετά το 1990 απέδιδε αποζημιώσεις στη Ρωσία, στην Πολωνία και το 1997 στην Τσεχοσλοβακία.
«Το μόνο που δηλώνουν τα επιχειρήματα αυτά είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Πολύ δε περισσότερο όταν η κατοχική Γερμανία, παρόμοιο με το ελληνικό είχε πάρει από τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία και στις οποίες το επέστρεψε το 1956 και το 1971.
Σύμφωνα με την πρώτη τροποποίηση, οι δανειακές αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής έπρεπε να αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943. Πράγματι η Γερμανία από τον Αύγουστο του 1943 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1944 κατέβαλε δεκαεννιά (19) επιστροφές για το κατοχικό δάνειο, συνολικού ποσού 85,09 τρισ. δρχ.» αποκαλύπτει ο κ. Ηλιαδάκης. «Τα δανειακά ποσά που διεκδίκησε η Ελλάδα, όπως κι αυτά που αναφέρει η ΤτΕ, είναι καθαρή δανειακή οφειλή, δηλαδή από τις συνολικές δανειακές αναλήψεις έχουν αφαιρεθεί οι επιστροφές.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δάνειο από άτοκο μετέπεσε σε έντοκο λόγω υπερημερίας και επομένως έχουμε ανατοκισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης οτι για την επανόρθωση της κατοχικής ζημιάς η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946... Μετά την κατοχή αυτό το ποσό θα αναζητούσε σε εξωτερικό... δανεισμό για να κλείσει τις πληγές του πολέμου».
Επανορθώσεις
«Να δώσουμε μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων»
Είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί η Ελληνική Πολιτεία, κυβέρνηση, κόμματα, οργανώσεις για το εθνικό θέμα των επανορθώσεων, μέχρι την τελική δικαίωση των θυμάτων και της πατρίδας». Αυτό ήταν το μήνυμα που απέστειλαν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα. «Το θέμα παραμένει ανοικτό» σημειώνει το μέλος του Συμβουλίου Δαμιανός Βασιλειάδης που έχει οργανώσει δίκτυο υποστηρικτών του ελληνικού αιτήματος και στην ίδια τη Γερμανία.
Σύμφωνα με εισήγηση του κ. Βασιλειάδη, εκτός του κατοχικού δανείου οι οφειλές της Γερμανίας αφορούν τις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών κατά τη διάρκεια της κατοχής που ανέρχονται σε 7.1 δισ. δολάρια του 1938.
«Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρισ. ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος)», σημειώνει ενδεικτικά. Ανοικτή πληγή παραμένουν οι αποζημιώσεις στα θύματα 100 Ολοκαυτωμάτων από τα οποία έχουν αναγνωριστεί τα 89 με 56.225 νεκρούς.
Εκκρεμότητα
Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφορμή το Δίστομο, εκκρεμεί η διένεξη Γερμανίας και Ιταλίας για το προνόμιο της ετεροδικίας, εάν δηλαδή τα ιταλικά δικαστήρια έχουν το δικαίωμα να επιδικάζουν αποζημιώσεις σε θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.
Στην Ιταλία κατέφυγαν και δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που προβλέπει κατάσχεση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η Γερμανία επιθυμεί να μην εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις στα κράτη που υπέστησαν τη λαίλαπα των ναζί παρά μόνα αρμόδια να είναι τα γερμανικά δικαστήρια...
Στις αρχές του 2011 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αίτημα παρέμβασης στη δίκη με την προοπτική να εκθέσει τα επιχειρήματά της αναφορικά με την υπόθεση και το θέμα της ετεροδικίας με σκοπό τη δικαίωση των θυμάτων.
«Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί» σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης που δεν παραλείπει να κάνει αναφορά για αρχαιολογικούς θησαυρούς που λεηλατήθηκαν από μουσεία και παράνομες ανασκαφές και δεν έχουν επιστραφεί.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Πηγήhttp://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=61442999
Διαβάστε περισσότερα...
Ασφάλεια Κινητού
Εμφάνιση Μεταφόρτωση
Πηγή
http://groups.google.com/group/anhsma/browse_thread/thread/18b4867a5b8e889e
Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ
Εμφάνιση Μεταφόρτωση
Πηγή
http://groups.google.com/group/anhsma/browse_thread/thread/a192fcefdbd639cd
Διαβάστε περισσότερα...
Έξαλλοι οι ξενοδόχοι του κέντρου με τον Παπουτσή! Φοβερές μαρτυρίες απο τουρίστες που δηλώνουν αηδιασμένοι με την εικόνα που παρουσιάζει το κέντρο!
Μέτωπο επιχειρηματιών κατά της κυβέρνησης Η έλλειψη (ή αποτυχία) οποιασδήποτε πολιτικής σχετικά με το κέντρο της Αθήνας, φαίνεται ότι οδηγεί μία σειρά επιχειρηματιών του κέντρου σε απευθείας κόντρα με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ της ιστοσελίδας eglimatikotita.gr οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων του κέντρο της Αθήνας είναι πλέον φωτιά και λαύρα εναντίον του κ. Παππουτσή, ιδιαίτερα μετά από μια αποτυχημένη συνάντηση με αστυνομικό διευθυντή του κέντρο της Αθήνας. Οι ξενοδόχοι αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων, ανάμεσα στα οποία ακυρώσεις κρατήσεων, αλλά ακόμη και μεταφορές ατόμων που έμεναν στα ξενοδοχεία τους αλλού, λόγω της εγκληματικότητας σε περιοχές του κέντρου.
Και για να το πούμε με απλά λόγια, συνεχώς πελάτες τους, πέφτουν θύματα επιθέσεων (από λαθρομετανάστες) οι οποίοι τους θεωρούν "εύκολη λεία". Με αποτέλεσμα οι πρώτοι να τα μαζεύουν και όπου φύγει φύγει από το κέντρο της Αθήνας. Σε μια εποχή που είναι ούτως ή άλλως τουριστικά πιεσμένη για την Αθήνα και αντιθέτως με τις εξαγγελίες περί "ιδιαίτερου βάρους" και "σχεδίων δράσεως" για το κέντρο της Αθήνας, σε επίπεδο καθημερινότητας δεν έχει γίνει τίποτε. Αλλά έστω και αν κάποιοι ισχυριστούν ότι γίνονται κάποιες επιχειρήσεις - σκούπα ή άλλες προσπάθειες της αστυνομίας, η ωμή αλήθεια είναι, ότι οι πολιτικές της κυβέρνησης στο ζήτημα της "υποδοχής των μεταναστών" που επί της ουσίας τους μαζεύουν στα σύνορα και τους στέλνουν με λεωφορεία στην Αθήνα, υποσκάπτει τις οποιεσδήποτε προσπάθειες. Μαζεύουν 10 οι αστυνομικοί και κατεβαίνουν 15 από το πούλμαν από τον Έβρο. Και το πρόβλημα ολοένα και χειροτερεύει.
Όπως σημειώνει η ιστοσελίδα: "Το Α/Τ Ομονοίας και η ομάδα ΔΙΑΣ είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπίσουν αυτά τα συνεχόμενα κύματα εγκληματικότητας από ομάδες λαθρομεταναστών,που έχουν βρει για εύκολα θύματα τους τουρίστες πελάτες των ξενοδοχείων του κέντρου.Τα κρούσματα συνεχώς αυξάνονται και τα χτυπήματα είναι συνήθως σε ευπαθείς ομάδες τουριστών..δηλαδή γυναίκες,παιδιά και ηλικιωμένους. Όπως μας είπε Σουηδός δάσκαλος ο οποίος είδε χτες το απόγευμα,μπροστά στα έκπληκτα μάτια του στην οδό Αγ.Κωνσταντίνου να δέρνουν την 15χρονη ανιψιά του 3 αλλοδαποί (αραβικής καταγωγής) για να την κλέψουν... "Ένιωσα 2 φορές ανίκανος να κάνω κάτι. Την μία που δεν μπόρεσα να την προστατεύσω γιατί εμένα μου έβγαλαν μαχαίρι και με είχαν ακινητοποιήσει,η ανιψιά μου όμως που αντιστάθηκε στην αρχή να δώσει την τσάντα της,την χτυπούσαν με μπουνιές στο κεφάλι.Πως είναι δυνατόν να χτυπάς ένα παιδί στο κεφάλι για να το ληστέψεις?Οι άνθρωποι αυτοί είναι ζώα και συμπεριφέρονται σαν κτήνη. Η επόμενη ήταν όταν είδαμε αυτό το απαράδεκτο θέαμα στο Α/Τ Ομονοίας. Μια ουρά από δεκάδες κόσμο που περίμενε να δηλώσει κλοπές και ληστείες. Ο αστυνομικός που ήταν εκεί μας είπε να πάμε πάλι αύριο το πρωί,γιατί δεν προλαβαίνει σήμερα,λόγω του κόσμου που περιμένει για τον ίδιο λόγο με εμάς. Απαράδεκτο θέαμα. Δεν πιστεύω να ξαναέρθω στη χώρα σας για διακοπές,αλλά και ούτε θα την προτείνω σε άλλους να την επισκεφτούν."Σήμερα μια Ολλανδέζα με την 17χρόνη κόρη της πάλι στην Ομόνοια γνώρισε την φιλοξενία των νέων εποίκων.Όπως μας δήλωσε ένιωσε απίστευτα άσχημα γιατί κατά την ώρα που την λήστεψαν η Ομόνοια ήταν γεμάτοι από αστυνομικούς. Μόλις πήγε στο Α/Τ να καταγγείλει την ληστεία,της είπαν το ίδιο πράγμα. Ελάτε αύριο το πρωί,γιατί έχει πολλές παρόμοιες υποθέσεις πριν από εσάς. Άλλη μια χτεσινή περίπτωση ήταν ο ξυλοδαρμός και η ληστεία τριών ανήλικων κοριτσιών (γκρουπ Δανών μαθητών γυμνασίου) στην πλατεία Καραϊσκάκη έξω από το μετρό (στάση Μεταξουργείο). Οι guide ζήτησαν να αλλάξει ξενοδοχείο και περιοχή όλο το γκρουπ. Και επιπλέον να τους πληρώσει ο ξενοδόχος πούλμαν για την ασφαλή μεταφορά τους. Γιατί όπως είπαν το μετρό είναι εξίσου επικίνδυνο. Αυτά τα περιστατικά είναι δυστυχώς ένα πολύ μικρό δείγμα του τι ακριβώς συμβαίνει στην περιοχή της Ομονοίας και γύρω από αυτή."
Εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι για πολλά χρόνια ο τουρισμός υπήρξε η "βαριά βιομηχανία" της χώρας μας. Τα τελευταία χρόνια όμως, και ιδιαίτερα στην πόλη της Αθήνας ο τουριστικός κλάδος παραπαίει. Ξενοδοχεία κλείνουν συνεχώς. Και αντί να "αναπνεύσουν" αυτά που επιβιώνουν, γίνεται το ακριβώς αντίθετο. Είναι σαν κάποιοι επίτηδες να προσπαθούν να καταστρέψουν και αυτό τον κλάδο. Μήπως, για να τα αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί κάποιοι επιτήδειοι και να τα εκμεταλλευτούν αργότερα; Και έτσι, επειδή είμαστε πονηροί, να σας υπενθυμίσουμε ένα άρθρο πριν λίγο καιρό στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", με τίτλο: "Τούρκος μεγιστάνας παζαρεύει ιστορικά ξενοδοχεία στο κέντρο της Αθήνας - Μετά το Αιγαίο ετοιμάζονται να «εισβάλουν» και στο κέντρο της Αθήνας."
Πάντως οι ξενοδόχοι βρίσκονται σε συνεννόηση μεταξύ τους και σκοπεύουν να κάνουν ότι μπορούν για να σώσουν τις επιχειρήσεις τους. Αναμένεται να ζητήσουν συνάντηση με τον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. ως πρώτο βήμα, αλλά δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένοι να σταματήσουν εκεί.
Πηγή
http://egklimatikotita-allodapwn.blogspot.com/2011/04/blog-post_539.html
Διαβάστε περισσότερα...
Life Magazine's lost pictures Germany 1939-1940
These pictures were taken by a Life photographer between 1939 and 1940 in Berlin and were lost for over 50 years because the American photographer disappeared at the beginning of the war, along with his Roleiflex camera. ...Shown here are the originals (used at that time in the production of magazines). The majority are 6" X 9". They were found by a nurse in a Berlin hospital, who kept them put away during all these years. After her death her daughter returned them to the current editors, who retain the copyrights to Life Magazine, which has not been published since the early '70s.
Λήψη (4 MB)
Διαβάστε περισσότερα...
Συρτάκι από τον Andre Rieu
Ο Andre Rieu είναι ένας 62χρονος Ολλανδός βιολιστής, από τα μεγαλύτερα εν ζωή ονόματα μαέστρων κλασικής μουσικής σήμερα στον κόσμο.Θεωρείται ο κορυφαίος ερμηνευτής στον κόσμο, των βάλς των Γιόχαν Στράους (πατέρα & υιού). Από το 1987 δημιουργεί την διάσημη ορχήστρα του: Johann Strauss Orchestra, με 50 περίπου εξαιρετικούς μουσικούς. Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο και έχει παίξει στα μεγαλύτερα θέατρα & αίθουσες του κόσμου. Του έχει απονεμηθεί 2 φορές το World Music Award (κάτι σαν Όσκαρ για την παγκόσμια μουσική σκηνή κάθε είδους..) και έχει αρκετούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους σε ευρωπαικές χώρες, Αυστραλία και Βρετανία...Το 2001 δίνει στήν ιστορικότερη αίθουσα συναυλιών της Βρετανίας (και μιά από τις πιό γνωστές ανα το κόσμο, μαζί με τη Σκάλα του Μιλάνου, το Madison Square Garden της Ν. Υόρκης κ.τ.λ), στο Royal Albert Hall του Λονδίνου,(έχουν παίξει και ερμηνεύσει εκεί κατά καιρούς όλοι οι μεγάλοι του 20αι.-από Κάλλας και Έντιθ Πιάφ μέχρι U2 kai Beatles) μια από τις σπουδαιότερες συναυλίες του, το Millenium Concert, (η οποία μάλιστα ηχογραφείται ζωντανά και βγαίνει αργότερα σε δίσκο).
Επιλέγει για το κλείσιμο μιάς συναυλίας, με έργα Strauss, Sostakovich, George Gersuin Glen Miller, και άλλων μεγάλων κλασικών των προηγούμενων, αλλά κυρίως του 20 αι., το κομμάτι που περιλαμβάνει το βίντεο που ακολουθεί απ'το you tube. Το τι επακολουθεί στην αίθουσα το "περιγράφει" το ίδιο το βίντεο..
Η συναυλία δεν είχε καμμιά απολύτως σχέση με το επίσημο Ελληνικό Κράτος , δεν διοργανώθηκε από κάποιο κρατικό ή ιδιωτικό ελληνικό φορέα, ούτε συμμετέχει σ'αυτήν με οποιονδήποτε τρόπο κάποιος Έλληνας, σαν μουσικός , μάνατζερ, οργανωτής ή απλός θεατής..(Το θέατρο είναι κατάμεστο από ..Βρετανούς όλων των ηλικιών-και όχι μόνο?-)
Αυτός που "τιμάται" όμως από τον Andre Rieu, με την επιλογή του, είναι ένας κλασικός του 20αι. που έχει ξεπεράσει προ πολλού τα στενά όρια της νεοελληνικής μιζέριας και έχει γίνει μέρος της παγκόσμιας μουσικής πολιτιστικής κληρονομιάς εις το διηνεκές...
Το βίντεο στο you tube έχει πάνω από 2.000.000 προβολές..
Απολαύστε το...
Πηγή
http://leimwnas.blogspot.com/2011/04/royal-albert-hall.html
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 16 Απριλίου 2011
Έγιναν "καπνός" 2 εκατ. ευρώ και … ένας εφοριακός!
Η κομπίνα αποκαλύφθηκε από τραπεζικούς υπάλληλους που ειδοποίησαν την Αρχής Προστασίας Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες όταν διαπίστωσαν κίνηση σημαντικών ποσών στους λογαριασμούς στους οποίους κατευθύνονταν τα χρήματα
Κινήσεις μεγάλων ποσών μέσω τραπεζικών λογαριασμών που ξεπερνούσαν συνολικά τα 2 εκατομμύρια ευρώ ήταν η άκρη του νήματος που έπιασε η Αρχή Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες για να οδηγηθεί σε υπάλληλο της εφορίας ΚΓ Αθηνών. Ο συγκεκριμένος εφοριακός υπάλληλος σύμφωνα με πληροφορίες έστελνε για λογαριασμό της εφορίας που εργάζεται ένταλμα πληρωμής σε τράπεζες για πληρωμές που γίνονταν σε συγκεκριμένους λογαριασμούς. Κάτοχοι των λογαριασμών αυτών ήταν τόσο ο ίδιος όσο και άλλα άτομα που αναζητούνται
Η κομπίνα αποκαλύφθηκε από τραπεζικούς υπάλληλους που ειδοποίησαν την Αρχής Προστασίας Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες όταν διαπίστωσαν κίνηση σημαντικών ποσών στους λογαριασμούς στους οποίους κατευθύνονταν τα χρήματα. Ακολούθησε έρευνα της Αρχής στην εφορία ΚΓ Αθηνών όπου και διαπιστώθηκε το κόλπο με τα εντάλματα πληρωμών που είχε στήσει ο εφοριακός υπάλληλος.
Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι προχώρησε ήδη σε αναστολή των καθηκόντων του εφοριακού και σε παραπομπή του στο πειθαρχικό συμβούλιο για άτακτη διαχείριση. Η έρευνα συνεχίζεται από τους οικονομικούς επιθεωρητές ενώ ήδη έχει γίνει δέσμευση των τραπεζικών καταθέσεων του υπαλλήλου και απαγόρευση της εκποίησης της ακίνητης περιουσίας του, ενώ η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στον εισαγγελέα.
ΑΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
