Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Οι πολιτισμοί της Αφρικής

Η Αίγυπτος υπήρξε το λίκνο ενός από τους αρχαιότερους και μακροβιότερους πολιτισμούς του πλανήτη μας. Η αρχή του πολιτισμού της χάνεται στα βάθη του χρόνου. Τα πρώτα ανθρώπινα ίχνη στην Αίγυπτο ανάγονται σε εποχές που δύσκολα μπορούν να προσδιοριστούν χρονολογικά.

Ένας από τους μεγαλύτερους σε διάρκεια πολιτισμούς, αυτός της Αιγύπτου, διάρκεσε περισσότερο από 3000 χρόνια και επηρέασε πολλούς άλλους πολιτισμούς.. Γι αυτό πολλοί αρχαιολόγοι πιστεύουν κι αναζητούν σε άλλους πολιτισμούς στοιχεία αιγυπτιακής επιρροής και δεν έχουν άδικο αφού είναι κοινός τόπος για τους επιστήμονες ότι οι Αιγύπτιοι σηματοδότησαν το δρόμο της επιστήμης και των τεχνών και σ' αυτούς πρέπει να αποδώσουμε τις πρώτες-πρώτες ανακαλύψεις που οδήγησαν στην σημερινή επιστήμη.

Τι μπορούμε όμως να πούμε για την αρχή του πολιτισμού της Αιγύπτου; Πώς ξεκίνησε; Εδώ θα χρειαστούμε τη βοήθεια των μύθων και των παραδόσεων που έγιναν γνωστοί σε μας από τον "Πατέρα της Ιστορίας" Ηρόδοτο, ο οποίος συνέλεξε τις πληροφορίες του από τους Αιγυπτίους ιερείς, αλλά και από άλλους Έλληνες σοφούς που επισκέφθηκαν την Αίγυπτο. Οι παραδόσεις αυτές αναφέρουν ότι οι πρώτες δυναστείες που κυβέρνησαν τη χώρα σε πολύ παλιές εποχές ήταν θεϊκές. Ακολούθησαν αργότερα ημιθεϊκές δυναστείες και τέλος φτάνουμε στις ιστορικές εποχές, όπου οι κυβερνήτες της χώρας είναι άνθρωποι.
Η Αίγυπτος, η χώρα του μυστηρίου φανέρωσε κάποια από τα μυστικά της κατά τους ελληνιστικούς χρόνους όπου οι Πτολεμαίοι, οι διάδοχοι του Μ. Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο, κατάφεραν να συνδυάσουν αρμονικά την αιγυπτιακή μαγεία και μυθολογία με την ελληνική φιλοσοφία, με αποκορύφωμα τα πολύ σημαντικά λεγόμενα "Ερμητικά Κείμενα".

Η Αίγυπτος δίνει μια εικόνα αιωνιότητας και Μυστηρίου. Το γεγονός ότι έχει αμετακίνητους τους θεούς της κατά τη διάρκεια όλων αυτών των αιώνων είναι κάτι που δεν έχει κατορθωθεί ποτέ. Η Θρησκεία της υπήρξε η πιο ισχυρή. Είναι άνθρωποι που ποτέ δεν αμφισβήτησαν τη Μοίρα του ανθρώπου στη Γη ούτε την ύπαρξη του Θεού. Τη δίψα τους για την αιωνιότητα την "έπλασαν" σε κτίρια που ακόμα και σήμερα είναι τα πιο ανθεκτικά της Υδρογείου. Τα πιο σημαντικά και διαχρονικά της κτίσματα είναι οι Πυραμίδες.
Η πυραμίδα είναι μια τεράστια δομή που συμβολίζει το Ιερό Βουνό και τον παγκόσμιο αγώνα της ανθρωπότητας να φτάσει στον ουρανό. Αποτελεί μέρος ενός συνόλου λειτουργικών κατασκευών προορισμένων για μεταθανάτια και μυητική λατρεία. Είναι η "εικόνα του κόσμου" και περιέχει τις τέσσερις κατευθύνσεις του διαστήματος. Αυτό το τυπικό σύνολο είναι πράγματι κατασκευασμένο σε συνάρτηση με δύο καλά καθορισμένους άξονες: ο ένας ακολουθώντας την πορεία του ήλιου οδηγεί στην Πυραμίδα, ο άλλος ανεβαίνοντας το ρεύμα του Νείλου μας φέρνει στην “Αρχή”.

Πέρα από την αρχιτεκτονική μοναδικότητα και μεγαλείο, η μεγάλη πυραμίδα θεωρείται από εσωτεριστικές πηγές ως ένα σύμβολο που περικλείει μυστηριώδεις αναλογίες και αριθμούς που κωδικοποιούν τα μυστήρια του Κόσμου. Η Ε. Π. Μπλαβάτσκυ υποστηρίζει στο έργο της "Μυστική Δοξασία" (II, 432) ότι η "μεγάλη πυραμίδα" κτίστηκε πολύ πιο πριν από τον Χέοπα, ως ναός μυήσεων και ότι ο Χέοπας της έδωσε άλλη χρήση αφού στην εποχή του δεν χρησιμοποιούνταν πλέον για μυήσεις.

Σημαντική προσφορά είχε και η Αίγυπτος στις επιστήμες. Οι γιατροί της Αιγύπτου γνώριζαν πώς να κολλάνε σπασμένα κόκαλα, είχαν μελετήσει τη δομή του εγκεφάλου, ήξεραν ότι ο παλμός προέρχεται από την καρδιά. Μπορούσαν να θεραπεύσουν πολλές ασθένειες όπως προκύπτει από τους ιατρικούς παπύρους που έχουν βρεθεί. Οι Αιγύπτιοι γνώριζαν ό,τι κι εμείς αν όχι περισσότερα για την κίνηση της γης γύρω από τον άξονά της και την κλίση του, την απόσταση από τον ήλιο και πολλά άλλα αστρονομικά φαινόμενα παρόλο που δεν είχαν τον τεχνικό εξοπλισμό που διαθέτουμε εμείς σήμερα. Είναι άξιο απορίας πως ένας πολιτισμός αναδυόμενος -θεωρητικά- από την νεολιθική εποχή να υπολογίζει με τέτοια ακρίβεια αστρονομικά και γαιοδετικά δεδομένα που ο σημερινός πολιτισμός μας μετά βίας κατάφερε να αποκτήσει τους δυο τελευταίους αιώνες.

Οι επιστήμες ήταν στενά συνυφασμένες με την Μαγεία. Η μαγεία θεωρείται ως η συνιστάμενη των επιστημών και η πηγή από την οποία γεννήθηκαν αργότερα όλες οι θετικές επιστήμες. Εκτός από τα μαθηματικά και την αστρολογία από τους κόλπους της μαγείας γεννήθηκε και η χημεία, η νεότερη και πρακτικότερη των φυσικών επιστημών Η αρχαία Αίγυπτος υπήρξε ο κατεξοχήν τόπος της Μαγείας. Η μαγεία μέσω του μυστικισμού ήταν συνδεδεμένη στενά με την θρησκεία της Αιγύπτου. Ο Μάγος στην Αίγυπτο έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος σοφός, που γνωρίζει την ουσία των πραγμάτων, τις σχέσεις που συνδέουν στον κόσμο τους ζωντανούς οργανισμούς με την νεκρή ύλη και της μεταξύ αυτών συμπάθειες ή αντιπάθειες. Δηλαδή όπως θα λέγαμε σήμερα, τους φυσικούς νόμους. Επίσης ο μάγος έπρεπε να γνωρίζει την ιατρική, τα μαθηματικά και να είναι αστρολόγος.

Πάνω από όλα η Αίγυπτος έχει να προσφέρει την σπουδαία Ηθική της. Η Ηθική αποτελεί από μόνη της έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης που είναι ο σκελετός και η βάση του πολιτισμού της Αιγύπτου. Στα κείμενα που έχουμε συλλέξει συναντάμε ένα ανθρωπισμό τόσο βαθύ με μυστικιστικά και ιερά στοιχείου που διαποτίζουν όλες τις όψεις της, θείας, κοινωνικής και ατομικής ζωής, όπως είναι η λεγόμενη αρνητική εξομολόγηση του εκσαρκωμένου υποψηφίου προς την πνευματική απελευθέρωση, ο οποίος απαντώντας αρνητικά στις αντίστοιχες ερωτήσεις προχωρούσε στην αιωνιότητα.

Ας ταξιδέψουμε στον μυστήριο πολιτισμό εκείνων των ανθρώπων που έπλασαν φοβερούς κώδικες ηθικής όπως είναι η "Βίβλος της Απόκρυφης Εστίας" ή "Βίβλος των Νεκρών " που θεωρήθηκαν από μεγαλοφυείς Έλληνες σαν μια κορυφή. Είναι δυνατόν, ο Σόλων , ο Πλάτων, ο Πλωτίνος, ο Ιάμβλιχος, ο Πρόκλος και τόσοι άλλοι να ήταν αφελείς ή ακόμη κι ανόητοι, όταν επαινούσαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τα Μυστήρια της Αιγύπτου;

Οι υπόλοιποι πολιτισμοί της Αφρικής

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ

Η ήπειρος αυτή ονομάστηκε "Αφρική" για πρώτη φορά τον 2ο π.Χ. αι. από τους Ρωμαίους, πιθανόν από το όνομα της φυλής "Αφαρίκας" που ζούσε γύρω από την αρχαία Καρχηδόνα, κοντά στη σημερινή Τύνιδα. Η ονομασία αυτή, αν και αναφερόταν μόνο στη συγκεκριμένη περιοχή, γενικεύτηκε για ολόκληρη την ήπειρο, που αλλιώς ονομάζεται σήμερα Μαύρη Ήπειρος, λόγω του χρώματος των κατοίκων της.

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ

Πρόκειται για μία πολύ αρχαία ήπειρο. Οι έρευνες έχουν φέρει στο φως ευρήματα οστών από ανθρώπινους προϊστορικούς τύπους που έχουν μεγαλύτερη ηλικία από εκείνα της Ευρώπης. Επίσης χρησιμοποιούνταν εργαλεία τουλάχιστον 500.000 πριν (π.χ. από τον λεγόμενο Ατλαντάθρωπο). Αυτό δείχνει ότι αυτό που βλέπουμε σήμερα στην Αφρική δεν είναι ένδειξη του πώς η ανθρωπότητα ήταν στην παιδική της ηλικία, αλλά του ότι είναι κατάλοιπο πολύ αρχαίων πολιτισμών του μακρινού παρελθόντος που εκφυλίστηκαν και συνεχίζουν να εκφυλίζονται συνεχώς ως την τελική τους εξάλειψη.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Μέχρι πριν έναν αιώνα η Αφρική ήταν ελάχιστα γνωστή, αν και βρίσκεται πολύ κοντά στην Ευρώπη. Η έρημος της Σαχάρας τη χωρίζει ουσιαστικά σε δύο κομμάτια : στη βόρεια ή λευκή Αφρική και στην κάτω από τη Σαχάρα ή Μαύρη Αφρική, με πολύ διαφορετική ιστορική εξέλιξη και περιορισμένη επικοινωνία και ανταλλαγή.

Μερικοί από τους πιο έντονους σταθμούς στην ιστορία της ήταν η κατάκτησή της από τους Αραβες που ξεκίνησε το 639 μ.Χ., η εισχώρηση του Ισλαμισμού ως θρησκείας (που πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιήθηκε σαν πρόσχημα για κατακτήσεις και για ίδρυση αυτοκρατοριών από ηγεμόνες). Μερικά από τα πιο δυνατά κράτη της Μ. Ηπείρου ήταν η Γκάνα, η αυτοκρατορία του Μάλι, το Κράτος του Σουγκάι, τα βασίλεια Μπουγκάντα, Κιτάρα, Τόρο, Ακόλε.

Εξερευνήσεις

Την εποχή του ευρωπαϊκού μεσαίωνα δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον για την Αφρική. Από το 1433 άρχισε η εξερεύνηση των δυτικών ακτών. Ο Βαρθολομαίος Ντιαζ, ο Βάσκο ντε Γκάμα, ο Ρενέ Καγιέ, ο Λίβινγκστον και ο Στάνλεϋ αποτελούν μερικούς από τους σημαντικότερους εξερευνητές που ταξίδεψαν και γνώρισαν αυτή την αρχαία ήπειρο.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αι. έγινε η πραγματική εξόρμηση και επιδρομή των ευρωπαϊκών κρατών στη Αφρική. Ακολούθησαν ιεραπόστολοι, έμποροι, στρατιωτικά αποσπάσματα, αποικιοκράτες, μοίρασμα των περιοχών της σε Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γερμανία. Δεσμεύτηκαν φυσικές πηγές, χώροι, ανθρώπινο δυναμικό για σκοπούς ξένους προς τους ντόπιους πληθυσμούς. Σιγά σιγά άρχισαν να δημιουργούνται ανεξάρτητα αφρικανικά κράτη με πρωτοπόρους σ΄αυτό το θέμα την Αίγυπτο, τη Νοτιοαφρικανική Ένωση και την Λιβερία.

ΦΥΛΕΣ

Η Αφρική κατοικείται κυρίως από τη νέγρικη φυλή. Διακρίνονται μέσα σ' αυτήν οι Πυγμαίοι με το πολύ χαμηλό ανάστημα (ισημερινή Αφρική), οι Βουσμάνοι και οι Οττεντότοι (Ν. Αφρική) επίσης με χαμηλό ανάστημα και συσσώρευση λίπους στους γλουτούς. Οι Πυγμαίοι σε πανάρχαιες εποχές κυριάρχησαν σε ολόκληρη την Αφρική και ήταν γνωστοί στον Όμηρο και τον Ηρόδοτο. Νέγροι : Είναι η βασική φυλετική ομάδα της Μ. Αφρικής. Γενικά έχουν ψηλό ανάστημα, σκούρο δέρμα, επίμηκες κρανίο και σγουρά μαλλιά. Επίσης συναντάμε την Αιθιοπική φυλή που έχει σχηματιστεί από την επιμειξία των Νέγρων του Νότου και των λαών του Βορρά.

ΓΛΩΣΣΕΣ

Υπάρχουν 4 μεγάλες αφρικανικές γλωσσικές οικογένειες : α) νιγηρο - κογκολέζικη, β) νειλο - σαχαριανή, γ) αφρο - ασιατική, δ) οικογένεια Χοϊσαν. Υπάρχουν και 2 ελεύθερες γλώσσες, η σουαχίλι και η χάουσα που χρησιμοποιούνται ανάμεσα σε άτομα με διαφορετική μητρική γλώσσα.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Η σημερινή έρευνα δείχνει ότι οι αφρικάνικες λατρείες βρίσκονται σε παρακμή εδώ και αιώνες. Οι τελετουργικοί τύποι χάνουν τη μεταφυσική τους ουσία και μετατρέπονται σ' ένα είδος φολκλόρ. Οι παραδόσεις υποχωρούν και υιοθετούνται ξένα ήθη και έθιμα. Μερικές χαρακτηριστικές πίστεις των διαφόρων ομάδων της Μ.Αφρικής :

Η Πίστη σ΄έναν Ανώτατο Θεό είναι ευρέως διαδεδομένη στις διάφορες ομάδες ιθαγενών της Μ. Αφρικής, το όνομα του οποίου αλλάζει ανάλογα με τη φυλή για την οποία μιλάμε.

Δαίμονες, καλοί και κακοί, αλλά πανίσχυροι, κυριαρχούν στα φυσικά φαινόμενα, προκαλούν θάνατο ή αντίθετα προστατεύουν και καθοδηγούν τους ανθρώπους. Ο κόσμος είναι γεμάτος από αόρατα όντα που οι κοινοί θνητοί δεν μπορούν να δουν, αλλά οι μάγοι μπορούν να τα εξουσιάζουν. Η αρρώστια και ο θάνατος δεν θεωρούνται φυσικές καταστάσεις, αλλά το αποτέλεσμα γοητειών και μαγείας.

Η ψυχή μετά το θάνατο συνεχίζει να υπάρχει σε άλλους κόσμους και διαστάσεις. Σε ορισμένες φυλές πιστεύεται ότι η βροχή είναι απόδειξη της επικοινωνίας και διαμεσολάβησης των προγονικών ψυχών στους θεούς, οι οποίες προστατεύουν και φροντίζουν τους ζωντανούς απογόνους τους. Συχνά συναντάται επίσης η πίστη στη μετενσάρκωση ή στη μετεμψύχωση.

Τα φετιχ, αντικείμενα που συνδέονται με δυνάμεις και πνεύματα, πιστεύεται ότι έχουν την ικανότητα να διώχνουν τις δυστυχίες και τους κακούς δαίμονες. Φτιάχνονται από διάφορα υλικά, συνήθως ξύλο, ψάθα, κόκαλα, ελεφαντόδοντο, φτερά κ.α. και αποτελούν μεσίτες μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού. Είναι έντονα φορτισμένα με παραψυχολογικές δυνάμεις και κατέχουν ένα είδος μαγικής ψυχής που τους δίνει τρομερή δύναμη σε όλα τα επίπεδα.

TΕΧΝΗ

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είδη τέχνης της Αφρικής είναι οι βραχογραφίες. Υπάρχουν σε χιλιάδες σπήλαια σε ολόκληρη την ήπειρο, κυρίως στη Σαχάρα και στη Ν. Αφρική. Χρονολογικά ξεκινάνε από τη νεότερη Παλαιολιθική ως και τη Νεολιθική εποχή. Πολλές από τις βραχογραφίες αποδίδονται στους Βουσμάνους, αλλά κάποιες φανερώνουν την παρουσία εθνολογικών ομάδων που έχουν εξαφανιστεί πια.

Ο χορός είναι η υψηλότερη μορφή τέχνης στη Μ. Αφρική. Αποτελεί ένα είδος συμβολικής γλώσσας που εκφράζει πλήθος συναισθημάτων. Ενώνει όλους τους λαούς της Αφρικής και αποτελεί τη μυστικιστική έκφραση της θρησκείας. Η αφρικανική μουσική έχει δημιουργηθεί για τον χορό. Πολλές φορές συνοδεύεται από τραγούδι. Ιερά τύμπανα : Στενά συνδεδεμένα με τη μουσική και το χορό είναι και τα ιερά τύμπανα. Υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη και σχήματα και συνήθως συνοδεύουν ρυθμικά το χορό και χρησιμοποιούνται στις διάφορες τελετές. Τα "Ντικομάνα" είναι τα πιο ενδιαφέροντα από όλα τα τύμπανα, θεωρούνται θεοί και η φύλαξή τους ανατίθεται σε ειδικά επιλεγμένα άτομα. Τα παίζουν μόνο μυημένοι και τα παρουσιάζουν μία ή δύο φορές το χρόνο, συνήθως την εποχή της σποράς. Είναι το ισχυρότερο μέσο επίκλησης στους προγόνους για να στείλουν βροχή.

ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

Τα ερείπια του Ζιμπάμπουε

Ζιμπάμπουε σημαίνει "πέτρινα σπίτια". Πρόκειται για ερείπια που ανακαλύφτηκαν εδώ και έναν αιώνα στο βορρά του Λιμπόπο από έναν κυνηγό. Αποτελούν μία κατασκευή από πέτρες πολύ καλά συναρμολογημένες. Πιστεύεται ότι εκεί υπήρξε ένα πολιτισμικό κέντρο με έντονη θρησκευτική ζωή, εφόσον βρέθηκαν βωμοί, αίθουσες για τελετές, ιερά συμβολικά ζώα. Σήμερα οι ιθαγενείς φοβούνται αυτά τα ερείπια και ισχυρίζονται ότι εκεί κατοικούν κακά πνεύματα και οι σκιές των παλιών Βασιλιάδων.

ΟΜΑΔΑ Χ

Έτσι ονομάζεται ένα κέντρο πολιτισμού στο Νείλο της Νουβίας, που υπήρξε μέχρι τον 6ο αι. Σύμφωνα με τους σκελετούς που βρέθηκαν, επρόκειτο για μία ομάδα της μαύρης φυλής με σημαντικά πολιτιστικά στοιχεία. Είχαν μοναρχικό σύστημα, αναπτυγμένη διαχείριση, θρησκεία γεμάτη σύμβολα και υψηλά νοήματα.

Ανακαλύφτηκαν επίσης αναπαραστάσεις αιγυπτιακών, ρωμαϊκών και ελληνικών θεοτήτων, πράγμα που δείχνει μία σωστή γνώση για τους συμβολισμούς των πολιτισμών αυτών. Η ομάδα Χ παραμένει ένα αίνιγμα για τους ερευνητές, αλλά είναι φανερό ότι πρόκειται για ένα κέντρο πολιτισμού που κατάφερε να αφομοιώσει στοιχεία των σημαντικών πολιτισμών εκείνης της εποχής, δίνοντας όμως τα δικά του χαρακτηριστικά

Πηγή
http://rc-cafe।blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ: Γιατί οι γυναίκες ΔΕΝ εμπιστεύονται τους άντρες;

Όταν μια γυναίκα δεν εμπιστεύεται το σύντροφό της, συνηθίζουμε να υποθέτουμε δύο πράγματα: Ή ότι είναι υπέρεμετρα ανασφαλής ή ότι ο σύντροφός της της "δίνει το δικαίωμα" να τον αμφισβητεί και να τον ζηλεύει! Κι όμως, σύμφωνα με μία νέα έρευνα, δεν συμβαίνει τίποτε από τα δύο! Για όλα φταίει η...τεστοστερόνη!

Νέα μελέτη ήρθε στο φως της δημοσιότητας μέσω του περιοδικού: Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (Proceedings of the National Academy of Sciences) και υποστηρίζει ότι για την γυναικεία καχυποψία φταίει το ορμονικό της σύστημα! Η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Dr Jack Van Xonk από το πανεπιστήμιο Utrecht της Ολλανδιας, ασχολήθηκε με τη... κακή συνήθεια του ωραίου φύλου και τι είναι αυτό που τη καλλιεργεί! Ούτε που φαντάζονταν το αποτέλεσμα!

Τεστοστερόνη η αιτία!

Παρόλο που η ορμόνη τεστοστερόνη θεωρείται κατεξοχήν ανδρικό προνόμιο, σύμφωνα με τους ερευνητές αποτελεί καύσιμο για την ενεργοποίηση της σεξουαλικής ζωής και των δύο φύλων. Αποφάσισαν λοιπόν να αποκωδικοποιήσουν το μυστικό κόσμο της γυναικείας δυσπιστίας και να σπάσουν το γόρδιο δεσμό. Χορήγησαν σε 24 νεαρές φοιτήτριες - μέσο όρο ηλικίας 20 - με δόσεις την εν λόγω ορμόνη και σε άλλες 24 εικονικό ανάλογο σκεύασμα.

Μετά τη λήψη, κάθε μια κλήθηκε να εκτιμήσει την αξιοπιστία διαφόρων ανδρών μέσω φωτογραφικού υλικού. Εκείνες που έφεραν στο σώμα τους την τεστοστερόνη δεν έδωσαν κανένα δείγμα εμπιστοσύνης. Κάθε φορά, καθώς έβλεπαν την εικόνα ενός γοητευτικού αρσενικού, χρησιμοποιούσαν τις εξής εκφράσεις: "Ψώνιο" , "σίγουρα έχει συναναστραφεί με χιλιάδες γυναίκες", "αυτοί οι άνδρες δεν είναι για πολλά" κλπ. Οι υπόλοιπες, που δεν την είχαν λάβει, μιλούσαν με ένα τρόπο άκρως κολακευτικό. Σαν να ερωτοτροπούσαν!

Τρόπος επιβίωσης η αμφισβήτηση των αντρών!

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου "η εν λόγω ορμόνη ακινητοποιεί τη δράση της οξυτοκίνης, η οποία φαίνεται να αυξάνει το αίσθημα της αρνητικότητας και της αναξιοπιστίας. Η τεστοστερόνη ουσιαστικά προτρέπει τις θηλυκές αμαζόνες να βρίσκουν τρόπους επιβίωσης στη ζούγκλα της κοινωνίας. Μέσα στο βασίλειο του ανδρικού πληθυσμού πρέπει να κατακτήσουν το θρόνο. Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι να μην δείξει ούτε ένα ίχνος ευαισθησίας και ευπιστίας."

Επομένως όταν η σύντροφος είναι κατηγορηματική, μην μπείτε στο κόπο να την πείσετε! Κάποια στιγμή θα μειωθεί η ποσότητα της τεστοστερόνης και θα σας πιστέψει! Μέχρι τότε... υπομονή!

Πηγή
http://www.pyles.tv/News/Research-psychology/Giati-i-gynaikes-DEN-ebistevodai-tous-adres.aspx Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 29 Μαΐου 1453. Η αποφράδα ημέρα του ελληνισμού.

του Παναγιώτη Ι. Παπαδόπουλου
Φιλόλογου-Καθηγητή


Η πτώση της Κων/λης ήταν πράγματι κοσμοϊστορικό γεγονός που επηρέασε την τύχη των λαών της Ευρώπης αλλά και την παγκόσμια ιστορία. Το Βυζάντιο μαζί με την πρωτεύουσά του, τη δοξασμένη πόλη, δεν υπάρχει. Παντού ερείπια καταστροφές και θάνατοι είναι η εικόνα των πρώτων ημερών.

Ο λαός της πόλης με τον πλούτο, τις τέχνες και τα γράμματα δεν υπάρχει. Πολλοί, πιο προνοητικοί, πριν ξεσπάσει η λαίλαπα, εγκατέλειψαν τα πάντα και έσπευσαν στα κράτη της Ευρώπης σε αναζήτηση προστασίας. Αλλοι σκοτώθηκαν πάνω στα κάστρα πολεμώντας γενναία τους επιδρομείς. Ενας μεγάλος αριθμός των κατοίκων οδηγήθηκε αιχμάλωτος στα βάθη της Ασίας προς πώληση κατά την επικρατούσα τότε επικερδή, για τους Τούρκους αρχηγούς, συνήθεια.

«Κατά την πολιορκία, την άλωση και την τριήμερη σφαγή μέσα στην Κων/λη, γράφει ο καθ. Α.Βακαλόπουλος, βρήκαν τον θάνατο 4.000 περίπου άνδρες, γυναίκες και παιδιά, Ελληνες και ξένοι. Σκλαβώθηκαν περισσότεροι από 50.000 χιλιάδες. Οι Τούρκοι δεν άφησαν κανένα μέσα στην πόλη, ούτε Ελληνα, ούτε Φράγκο, ούτε Αρμένιο, ούτε Εβραίο».

Η πτώση της Κων/λης είχε κοσμοϊστορική σημασία. Ο,τι χάθηκε ήταν κοινό κτήμα της χριστιανοσύνης και του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Γι’ αυτό για πολλούς αιώνες συγκίνησε και συγκινεί ακόμη τους καλλιτέχνες, ποιητές και σοφούς της Ευρώπης. Ο Ελληνικός λαός αισθάνθηκε βαθύτατα το πλήγμα και έμεινε απαρηγόρητος. Το μαρτυρούν οι σωζόμενοι ως σήμερα πάμπολλοι λόγιοι και λαϊκοί θρήνοι, ποιητικοί και πεζοί και οι πολύ περισσότεροι ακόμη σκοτεινοί χρησμοί, θρύλοι και παραδόσεις (1).

Στα μάτια ενός ξένου παρατηρητή που θα παρακολουθούσε τα γεγονότα θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι ο Ελληνισμός γονάτισε και ότι το μέλλον του διεγράφετο μαύρο και αβέβαιο. Την εποχή εκείνο ο Τούρκος έμοιαζε αήττητος. Ενας άλλος λαός θα υποτασσόταν στη μοίρα του που θα τον οδηγούσε στον αφανισμό. Δεν έγινε, όμως, το ίδιο και με τον Ελληνικό λαό. Λίγους μήνες αργότερα, μετά την άλωση, άρχισε να πλέκει το θρήνο γι’ αυτά που έχασε μαζί με την ελπίδα. Αρχισε από στόμα σε στόμα να κυκλοφορεί το δημοτικό τραγούδι που γράφτηκε για το χαμό της Βασιλεύουσας. «Ο θρήνος της Κων/λης».

Το ποίημα βγαλμένο από την ψυχή του λαού, δεν θρηνεί μόνο το χαμό της λευτεριάς, τη σκλαβιά. «Είναι σάλπισμα ελπίδας. Είναι κραυγή που μιλά για ξεσηκωμό, για επανάσταση. Πάλλεται η ψυχή του ποιητή, η ψυχή της υποδουλωμένης Ελλάδος. Η εθνική φιλοτιμία είναι βαθιά τραυματισμένη:

«Ω Θεοί να τόχαν πολεμάν και οι Ρωμαίοι ούτως
και νάχαν κάμνιν αίματα και κρίσες του θανάτου
ποτέ να μην εχάνασιν, λέγω την βασιλείαν».

Γράφει ο ποιητής και ύστερα καλεί όλους τους λαούς της Ευρώπης να εκστρατεύσουν όλοι μαζί έχοντας στο κεφάλι τους τον Πάπα για να χτυπήσουν τον Τούρκο. Τότε οι σκλαβωμένοι θα ορμήσουν αμέσως στα όπλα, γιατί το μόνο που περιμένουν είναι:

Σημάδι μέγα φλάμπουρον τον σταυρόν του Κυρίου
Και τότε να συγκλίνουσιν οι έσω με τους έξω
Να γένει μούρτος μοχθηρός, ως οι πολλοί το λέγουν» (2)
(το άρθρο υπογράφει ο Δημοσιογράφος Κώστας Κυριαζής, δ/ντης της εφημερίδος το «Εθνος».

Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος και ιδρυτής της επιστήμης της λαογραφίας Νικόλαος Πολίτης, ως εξής σχολιάζει στο βιβλίο του την ψυχοσύνθεση του Ελληνικού λαού μετά την άλωση της Κων/λης. «Δότι προ ταύτης μεν τα περί του μέλλοντος μαντεύματα ήσαν απαίσια, και προανήγγειλον όλεθρον και καταστροφάς, μετά δε την άλωσιν αντίθετα όλως διεδίδοντο , μαρτυρούντα μεταβολήν του φρονήματος του Εθνους… ευθύνης δ’ όμως, μετά την άλωσιν εγεννήθησαν αίσιαι περί της μελλούσης τύχης του έθνους ελπίδες και ερριζώθη η πεποίθησις παρά τω Ελληνικώ λαώ, ότι αφεύκτως δια της σπάθης θ’ ανακτήσει την δια της σπάθης αρπασθείσαν υπό των εχθρών πατρικήν κληρονομίαν» (3). ΤΗΣ ΑΓΙΑ – ΣΟΦΙΑΣ «Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια. Σημαίνει κι’ η αγιά – Σοφιά, το μοναστήρι με τετρακόσια σήμαντρα κ’ εξηνταδυό καμπάνες, κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος…

… Η Δέσποινα ταράχτηκε, κ’ εδάκρυσαν οι εικόνες. «Σώπασε, κυρά Δέσποινα, και μη πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνια, με καιρούς πάλι δικά σας είναι».

Η παράδοσή μας αναφέρει ότι η τελευταία λειτουργία που έγινε στην αγιά Σοφία, το πρωί της 29ης Μαΐου 1453 διακόπηκε πριν από την έξοδο των ιερέων από το Ιερό. Την ώρα που οι ψάλτες έψαλλαν τον χερουβικό ύμνο, ψαλλόμενης της φράσης «ως τον βασιλέα των όλων υποδεξόμενο. Πόσες γενιές δεν ανατράφηκαν με τα μηνύματα που εκπέμπει το δημοτικό ποίημα, τα χρόνια της φριχτής σκλαβιάς του δυνάστη. Διατηρούσε στα κατάβαθα της ψυχής σαν ένα πολύτιμο φυλαχτό την ελπίδα της ανάτασης του γένους και της λευτεριάς.

Η μοίρα του ελληνισμού μετά την άλωση της Κων/λης διαγραφόταν δραματική. Ένα μεγάλο μέρος του εξοντώθηκε ή κατέφυγε στη Δύση για να αποφύγει τα δυσάρεστα. Οι Ελληνες όμως που παρέμειναν ζούσαν μέσα σ’ ένα χάος γιατί έχασαν τις πολιτικές και στρατιωτικές τους ηγεσίες.

Όσο διαρκούσε η άμυνα της πόλης, οι ελπίδες του λαού για μια ενδεχόμενη αντίσταση πιο αποτελεσματική τόνωνε, μέχρι σ’ ένα βαθμό την ψυχική του αντοχή. «Ταύτης της πόλεως ισταμένης» έγραφε πριν από την άλωση ο Ιωσήφ Βρυέννιος, λόγιος μοναχός και ένας από τους σημαντικότερους θεολόγους των τελευταίων χρόνων της αυτ/ριας, «συνίσταται πως αυτή και η πίστις ακράδαντος εδαφισθείσης δε ή αλούσης, άπερ, Χριστέ μου, μη γένοιτο, ποια έσται ψυχή κατά πίστιν ακλόνητος»;

Στο εξής οι προσδοκίες των Ελλήνων για την εθνική τους αποκατάσταση θα περιοριστούν κυρίως σε παρηγορητικές προφητείες και θρύλους που θα θρέψουν τη λαϊκή φαντασία και θα απαλύνουν την απελπισία των κλονισμένων λαϊκών μαζών. Λιγότερο ζοφερή ήταν η εικόνα στην Καππαδοκία στα Ν.Α. και Βόρεια Παράλια της Μ.Α. και στον Πόντο.

Οι πληθυσμοί εκεί κατόρθωσαν να διατηρήσουν μέχρι σ’ ένα βαθμό τον ελληνικό τους χαρακτήρα και να διαφυλάξουν τη βυζαντινή τους παράδοση. Σε ορισμένα μέρη το ελληνικό στοιχείο ενισχύθηκε με τις συχνές μεταναστεύσεις, τις βίαιες μετακινήσεις εποίκων από το Αιγαίο και την ηπειρωτική Ελλάδα (4).

Βιβλιογραφία
1.Ιστορία του Ν. Ελληνισμού Α. Βακαλόπουλος Τ.Α. σελ. 270-271
2.Εικονογρ. Ιστορία τ. 89/1975 εκδ. Πάπυρος σελ. 128
3.Εκλογαί από τα Ελλ. Τραγούδια Ν. Πολίτη εκδ. Γιοβανάκη
4.Ιστορία του Ελλ. Εθνους τ. 10ος Εκδοτ. Αθηνών σελ. 11-12


Πηγή
http://deltio11.blogspot.com/2010/05/blog-post_2491.html Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 29 Μαΐου 2010

ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΩ



ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΑΓΑΡΗΝΟ
[Μ. ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ - Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ]
Αφιερωμάνο εξαιρετικά στα αδέλφια μας τους
Κύπριους...και όχι μόνον!...

Πηγή
http://www.youtube.com/user/VasoKouk#p/c/8156C41BA63FBB6A
Διαβάστε περισσότερα...

Θα 'ρθεις σαν αστραπή



Ένα τραγούδι για τον Κων/νο Παλαιολόγο‏...
του Σταμάτη Σπανουδάκη

Πηγή
http://press-gr.blogspot.com/2010/05/blog-post_4027.html Διαβάστε περισσότερα...

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΠΑ - "Τη Υπερμάχω"



Η Ειρήνη Παππά ψάλλει το "Τη Υπερμάχω" μέσα στην Αγιά Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη।

Πηγή
http://redskywarning.blogspot.com/2010/05/blog-post_29.html
Διαβάστε περισσότερα...

Μύθοι των Ινδιάνων για τους αστερισμούς

Οι διηγήσεις των Ινδιάνων μπορούν να χωριστούν σε μύθους, παραμύθια και μικρές κωμικές ιστορίες. Οι μύθοι αναφέρουν ιερές πράξεις. Τους διηγούνταν στην έναρξη των θρησκευτικών τελετών και των χορών. Σε μερικές φυλές τους διηγούνταν μόνο όταν άρχιζαν οι πρώτες παγωνιές. Όλοι οι μύθοι είχαν το κοινό ότι, τα υπερφυσικά όντα εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή και δρουν ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχουν σα σκοπό να διδάξουν και να προτείνουν ιδανικά. Τα παραμύθια ήταν ανάμεσα στις άλλες διηγήσεις τα περισσότερα. Τα γεγονότα της καθημερινής ζωής μπερδεύονται με θαυμαστά γεγονότα, σύμφωνα με την αντίληψη της ζωής του Ινδιάνου. Για τον Ινδιάνο όλα αυτά τα γεγονότα έπρεπε να παίρνονται στα σοβαρά, και ήταν, από την πιο υψηλή άποψη, απόλυτα αληθινά και αξιόπιστα. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο δεν υπήρχαν πραγματικά σύνορα ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα, ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Το θαυμαστό ήταν για τον Ινδιάνο κάτι ζωντανό. Δεν μετρούσε τον κόσμο με τα περιορισμένα μέσα της λογικής του σημερινού ανθρώπου.

Ο Ινδιάνος μισούσε πάνω απ΄ όλα να λέει καθαρά, οριστικά πράγματα. Το θεωρούσε αυτό βέβηλο και το έβλεπε σαν παραμόρφωση της αλήθειας. Διότι μερικά πράγματα έπρεπε να αφήνονται μόνο στη διαίσθηση. Ο καθένας τα ερμηνεύει με τον τρόπο του, δεν είναι αλήθειες παρά μόνο με την μορφή προτάσεων.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΙΝΔΙΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Ένα μεγάλο μέρος της θεματολογίας των μύθων των Ινδιάνων, αναφέρεται σε έναν ήρωα ή μια ομάδα ανθρώπων που αναγκάζονται να ταξιδέψουν στον ουρανό είτε ψάχνοντας ουράνια αντικείμενα είτε για να αποφύγουν μια μεγάλη πλημμύρα ή φωτιά πάνω στη Γη. Υπάρχουν πολλοί τρόποι, σύμφωνα με την μυθολογία των Σαλίς, για να ανέβει στους επάνω κόσμους.

Σε μερικές ιστορίες, οι άνθρωποι των άστρων υπνώτιζαν και απήγαγαν κάποιους και κατόπιν τους οδηγούσαν στις ουράνιες κατοικίες τους. Κάποιες άλλες φορές ο ιστός μιας αράχνης γινόταν ο ζωτικός σύνδεσμος. Κάποτε ο ήρωας ρίχνει ένα βέλος που καρφώνεται σε ένα αστέρι. Άλλο ένα βέλος καρφώνεται στην ουρά του πρώτου. Και άλλα βέλη ακολουθούν με τον ίδιο τρόπο μέχρι που σχηματίζεται μια σκάλα που ενώνει τη Γη με τον Ουρανό.

Σε μερικές ιστορίες οι κάτοικοι των ουρανών θέλουν να αποδράσουν. Αυτό το πετυχαίνουν αρκετές φορές με το να σκάβουν για ρίζες. Μια ρίζα φτέρης αν σκαφτεί μπορεί να οδηγήσει κατευθείαν στα υψηλότερα σύννεφα του γήινου κόσμου, που βρίσκονται μόλις κάτω από το στρώμα του χώματος του ουράνιου κόσμου. Κατόπιν ο κεντρικός χαρακτήρας του μύθου συνήθως ύφαινε ένα σκοινί με ίνες από τσουκνίδες ή από βλαστούς κέδρου, και γλιστρούσε προς τα κάτω, αφήνοντας πίσω του τον κόσμο του ουρανού. Κάποιες φορές αφού η επιτυγχάνονταν με αυτόν τον τρόπο η απόδραση το σκοινί που συνέδεε τους δυο κόσμους τραβιόταν, καταστρέφοντας έτσι με συμβολικό τρόπο το πέρασμα και την πιθανότητα να επιστρέψει πάλι πίσω.

Οι Ινδιάνοι ενδιαφέρονταν για τα αστέρια και είχαν πολλούς μύθους που εξηγούσαν τα σχήματα αρκετών αστερισμών, όπως του Ωρίωνα (τα δύο κανό) και την Κασσιόπης (το μεγάλο ελάφι).

Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ

Πολλές φορές, ειδικά τον χειμώνα, οι ιστορίες λέγονταν γύρω από μια μεγάλη φωτιά, δίνοντας στην συγκέντρωση μια μυστικιστική και θρησκευτική σημασία. Σε τέτοιες συγκεντρώσεις όσοι είχαν ταλέντο στην αφήγηση μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα το ακροατήριο τους. Οι αφηγητές ήταν κάθε άλλο από παθητικοί ομιλητές. Έπρεπε να έχουν και αξιόλογες υποκριτικές ικανότητες. Ένας καλός αφηγητής κινείται διαρκώς, αλλάζει εύκολα τις εκφράσεις του προσώπου του, και τον τόνο της φωνής του για μοιάσει στα ζώα ή στα πνεύματα που πρωταγωνιστούν στους μύθους. Διάφοροι ήχοι, σφυρίγματα, χτυπήματα με τα χέρια ήταν το οπλοστάσιο ενός ταλαντούχου παραμυθά έτσι ώστε να μιμηθεί πειστικά τις φωνές της φύσης και των ζώων.

Όταν έπεφτε το σούρουπο και οι ιστορίες άρχιζαν, τα πολύ μικρά παιδιά πήγαιναν για ύπνο, αλλά όλοι οι υπόλοιποι προσκαλούνταν να συμμετάσχουν. Ήταν σημαντικό για τα παιδιά να ακούσουν και να καταλάβουν τους μύθους. Όμως δεν έπρεπε να τα πάρει ο ύπνος, γι' αυτό σε διάφορα σημεία της αφήγησης έπρεπε να φωνάξουν όλα μαζί. Έτσι έδειχναν στους μεγαλύτερους ότι όντως πρόσεχαν τις ιστορίες Η αφήγηση μύθων ήταν ο παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας.

Οι μύθοι ξυπνούσαν την διάθεση και τα κίνητρα για να μιμηθείς τους ήρωες και να γίνεις θαρραλέος, καλός δυνατός, καλός αφηγητής ή αρχηγός. Σε ένα μύθο που εξηγούσε το πως ο ουρανός βρίσκεται τόσο μακριά, όλοι οι άνθρωποι μαζεύτηκαν να τον σπρώξουν προς τα πάνω γιατί αρχικά ήταν πολύ κοντά στη Γη. Ο μύθος αυτό διδάσκει ότι με την συνεργασία πετυχαίνονται μεγάλα κατορθώματα. Άλλες συμβουλές είναι "μην είσαι καυχησιάρης, αλλιώς θα θρηνήσεις σαν το Ελάφι", "πάντα να είσαι σε εγρήγορση, αλλιώς θα σε κοροϊδέψει κάποιος πονηρός, όπως την πάτησε η Φώκια από την Αλεπού", "μην περιφρονείς τους μεγαλύτερους σου", "αν είσαι πάντα ευγενικός με τους φτωχούς, θα έχεις καλή τύχη", "μην κάνεις παρέα με άτομα που ξέρεις πως δεν αξίζουν. Πάντα βρίσκουν τρόπο να σε μπλέξουν και σένα, ενώ είσαι αθώος, όπως ακριβώς η Νυφίτσα έμπλεξε τον μικρό αδερφό της".

Η "τελετή" της διήγησης των μύθων έφερνε τους ανθρώπους και τις οικογένειες πιο κοντά, ισχυροποιώντας τους δεσμούς της κοινότητας. Για τους Ινδιάνους, ήταν κάτι παρόμοιο με την εκκλησία, επειδή κιόλας τα περισσότερα μηνύματα είχαν πνευματικό περιεχόμενο.

Οι μύθοι των Ινδιάνων


1. Σπρώχνοντας τον Ουρανό (Chinook)

Ο Δημιουργός έφτιαξε τον κόσμο από την Ανατολή προς τη Δύση, δίνοντας διαφορετικές γλώσσες στον κόσμο καθώς προχωρούσε. Πέρασε και από το Puget Sound, και εκεί του άρεσε τόσο πολύ που σταμάτησε την δημιουργία και έδωσε τις υπόλοιπες γλώσσες με τη μια.

Ο καινούργιος αυτός κόσμος δεν άρεσε καθόλου στους ανθρώπους, γιατί ο ουρανός ήταν τόσο χαμηλός που χτυπούσαν τα κεφάλια τους συνέχεια. Οι αρχηγοί τους συναντήθηκαν και αποφάσισαν ότι ο ουρανός έπρεπε να σπρωχτεί πιο πάνω. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν και με τη βοήθεια γιγαντιαίων ελάτων, έσπρωξαν με όλη τους τη δύναμη. Συντόνισαν τις προσπάθειές τους χρησιμοποιώντας την παγκόσμια λέξη "για - χου ! " που σημαίνει "σπρώξτε !". Καθώς όλοι έσπρωχναν τον ουρανό, μερικοί κυνηγοί, και τρία ελάφια ήταν πάνω σε ένα ψηλό βουνό. Τυχαία είχαν μείνει εκεί πάνω και έτσι μεταμορφώθηκαν σε αστέρια του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου. Επίσης την ίδια τύχη είχε ένα ψάρι και μερικοί άντρες σε δύο κανό, που έγιναν ο αστερισμός του Ωρίωνα.

2. Η προέλευση του θρόνου της Κασσιόπης (Yakima)

Ένας κακός άνθρωπος ξεγελάει τέσσερα αδέρφια πουλώντας κακοφτιαγμένα βέλη και κατόπιν μεταμορφώνεται σε μεγάλο ελάφι και τους σκοτώνει με τα μεγάλα κέρατά του. Παρόλα' αυτά ο πέμπτος αδερφός έρχεται και αρνείται να κάνει παζάρια για τα ελαττωματικά βέλη. Όταν ο άντρας μεταμορφώνεται σε ελάφι ο πέμπτος αδερφός το σκοτώνει με τα δυνατά του βέλη. Γδέρνει το ζώο και πετάει το δέρμα του στον αέρα όπου αυτό παραμένει ανάμεσα στα αστέρια. Οι τρύπες που δημιούργησαν οι πάσσαλοι, που χρησιμοποίησε ο πέμπτος αδερφός, για να τεντώσει και να αποξηράνει το δέρμα, έγιναν τα άστρα του θρόνου της Κασσιόπης.

3. Ο Αλγκον και η Αστροκόρη (Pawnee)

Μια μέρα ένας Ινδιάνος που τον έλεγαν Άλγκον (Λευκό Γεράκι), ανακάλυψε ένα κυκλικό μονοπάτι από ανθρώπινα χνάρια. Κρύφτηκε σε ένα κοντινό θάμνο και περίμενε. Μετά από λίγο άκουσε μια θειική μουσική από τον ουρανό, και στρέφοντας το κεφάλι ψηλά είδε ένα μαγικό καλάθι που είχε μέσα του δώδεκα όμορφες αδερφές, να πλησιάζει προς τα κάτω. Σαν έφτασαν στη γη, κατέβηκαν στο κυκλικό μονοπάτι, και άρχισαν να χορεύουν πανέμορφους μαγικούς χορούς.

Ο Άλγκον αμέσως ερωτεύτηκε την πιο μικρή από τις κοπέλες, ένα λεπτοκαμωμένο και ντελικάτο πλάσμα. Προσπάθησε να την πιάσει αλλά αυτή του ξέφυγε με τις υπόλοιπες νεράιδες στον ουρανό. Ο κυνηγός όμως δεν πτοήθηκε και την επόμενη μέρα μεταμορφώθηκε σε ποντίκι, κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου μαζί με άλλα ποντίκια και περίμενε. Οι ουράνιες αδερφές εμφανίστηκαν και πάλι και άρχισαν να χορεύουν. Όταν αντιλήφθηκαν τα ποντίκια άρχισαν να τα κυνηγούν. Η μικρότερη κυνήγησε τον Άλγκον, ο οποίος όταν η Αστροκόρη τον πλησίασε αρκετά πήρε την ανθρώπινη μορφή του και την έπιασε. Όταν ο Ινδιάνος έφτασε σπίτι του, παντρεύτηκε αμέσως τη νεράιδα και γρήγορα κέρδισε την αγάπη της γιατί ήταν καλός και ευγενικός.

Η Αστροκόρη όμως αν και αγαπούσε τον άντρα της, δεν μπορούσε να ξεχάσει τους δικούς της. Μια μέρα που την κυρίεψε νοσταλγία, έφτιαξε ένα καλάθι από λυγαριά, όμοιο με αυτό των αδερφών της, τραγούδησε το μαγικό τους τραγούδι και άρχισε να ανεβαίνει, μαζί με τον γιο της στην Αστροχώρα. Εκεί όλοι χάρηκαν που την ξαναείδαν, όμως αυτός που στεναχωρήθηκε πολύ ήταν ο Άλγκον όταν διαπίστωσε τι είχε συμβεί. Κάθε μέρα πήγαινε στο μαγικό μονοπάτι ελπίζοντας ότι η γυναίκα του θα επέστρεφε. Τα χρόνια όμως περνούσαν και κανένα σημάδι δεν παρουσιαζόταν.

Εν τω μεταξύ η γυναίκα του και το παιδί του σχεδόν τον είχαν ξεχάσει. Όταν όμως το αγόρι μεγάλωσε θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο πατέρας του. Έτσι κατέβηκαν κάτω στη γη να συναντήσουν τον Άλγκον και να τον προσκαλέσουν να έρθει κι αυτός στην Αστροχώρα. Αφού τον βρήκαν, αυτός χάρηκε πολύ και δέχτηκε την πρόσκληση. Έτσι μεταμορφώθηκε σε Λευκό Γεράκι και από τότε και έπειτα μπορούσε να ταξιδεύει στον ουρανό για βλέπει την γυναίκα του. Στην ιστορία αυτή ο Άλγκον είναι ο Αρκτούρος, οι δώδεκα αδερφές είναι ο αστερισμός του Βόρειου Στέμματος που όμως είναι ανοιχτός αφού η μικρότερη αδερφή τριγυρνάει με τον Άλγκον.

4. Τα Εφτά Αδέρφια (Seneca)

Κάποτε υπήρχαν εφτά αδέρφια που εκπαιδεύονταν για να γίνουν πολεμιστές των της φυλής των Σενέκα. Ο θείος τους κάθονταν κοντά τους και χτυπούσε το τύμπανό του μαθαίνοντας τους τον χορό του πολέμου και τους τρόπους των πολεμιστών. Η μητέρα τους όμως στεναχωριόταν που τα αγόρια της θα γίνονταν πολεμιστές. Όταν ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση τους και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν για τον πόλεμο, τα αδέρφια χόρεψαν, σύμφωνα με το έθιμο γύρω από την κολώνα του πολέμου και πήγαν στην μητέρα τους να ζητήσουν το αποξηραμένο κρέας που θα έπαιρναν για το ταξίδι τους. Η μητέρα τους όμως αρνήθηκε καθώς ήξερε ότι κάποιοι από τους γιους της ίσως δεν γύριζε ποτέ πίσω. Τρεις φορές χόρεψαν γύρω από την κολώνα του πολέμου και τρεις φορές η μητέρα τους αρνήθηκε να τους δώσει το φαγητό τους. Την τέταρτη φορά ο μεγαλύτερος αδερφός άλλαξε το τραγούδι τους και είπε ένα μαγικό τραγούδι. Καθώς το έλεγε τα αδέρφια άρχισαν να ανεβαίνουν προς τον ουρανό. Η μητέρα τους φοβήθηκε ότι θα τους χάσει και άρχισε να τους παρακαλά να κατέβουν.

Ο μεγαλύτερος αδερφός συγκινήθηκε από τις φωνές της κοίταξε προς τα κάτω και έπεσε σαν πεφταστέρι δίπλα στη μητέρα του. Αυτή έτρεξε στο σημείο που έπεσε και τον έψαξε στην τρύπα που δημιούργησε το φλεγόμενο άστρο. Η τρύπα όμως ήταν πολύ βαθιά και δεν υπήρχε τίποτε μέσα της. Κοίταξε προς τα πάνω και είδε ότι οι υπόλοιποι γιοι της είχαν γίνει ένας κύκλος από έξι αστέρια που χόρευαν συνέχεια γύρω από την κολώνα του πολέμου στον ουρανό. Η γυναίκα έχτισε με τα χέρια της ένα σπίτι πάνω από την τρύπα που έγινε στο έδαφος. Από την τρύπα φύτρωσε ένα δέντρο τόσο ψηλό όσο ο πρωτότοκος γιος της. Όταν ένας κυνηγός έκοψε το δέντρο για να δει αν ο χυμός του ήταν τόσο γλυκός, αντί για χυμό έτρεξε αίμα. Η μάνα έδεσε το κόψιμο, έμεινε με το δέντρο και του τραγουδούσε κάθε βράδυ το τραγούδι που έλεγε στον μεγάλο γιο της όταν αυτός ήταν μωρό. Την άνοιξη το δέντρο ξεπέταξε δέσμες από φτερά σαν αυτά που διακοσμούσαν την πολεμική φορεσιά του γιου της. Τα φτερά όμως αυτά ήταν από ξύλο και ήταν οι σπόροι μιας νέας ράτσας δέντρων ένα από τα οποία είναι το πεύκο. Από τα πεύκα οι Σενέκα χρησιμοποιούσαν τον χυμό τους στην κατασκευή κανό και σκοινιών. Οι δέσμες των φτερών σήμερα έγιναν οι κώνοι των πεύκων που ξέρουμε.

Όταν η μητέρα του πεύκου γέρασε και πέθανε, μαζί της πέθανε και το πρώτο πεύκο, και τότε το πνεύμα του μεγαλύτερου από τα αδέρφια πήγε μαζί τους στον ουρανό. Κάθε βράδυ τα Εφτά Αδέρφια (Πλειάδες) ξανά μαζί, χορεύουν ψηλά πάνω από το σπίτι που βρίσκεται το Συμβούλιο των Σενέκα.

5. Γιατί το Αστέρι του Βορρά μένει ακίνητο (Paiute)

Σε μια πάρα πολύ μακρινή εποχή, όταν ο κόσμος ήταν ακόμα πολύ νέος, οι Άνθρωποι του Ουρανού ήταν τόσο ανήσυχοι και ταξίδευαν τόσο πολύ που άφηναν τα ίχνη τους στον ουρανό. Στην εποχή μας αν κοιτάξουμε τον ουρανό σ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μπορούμε να δούμε πια πορεία ακολούθησαν. Όμως ένα αστέρι δεν ταξιδεύει. Αυτό είναι το Άστρο του Βορρά. Δεν μπορεί να μετακινηθεί. Παλιά όταν βρίσκονταν στη Γη είχε το όνομα Na-gah, το βουνίσιο πρόβατο, ο γιος του Shinoh. Ήταν γενναίος, τολμηρός και θαρραλέος. Ο πατέρας του δε, ήταν τόσο περήφανος και αγαπούσε τόσο πολύ τον γιο του, που του κρέμασε μεγάλα σκουλαρίκια και από τις δυο πλευρές του κεφαλιού του για να φαίνεται αξιοσέβαστος και μεγαλοπρεπής. Κάθε μέρα ο Na-gah σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε. Κυνηγούσε τα πιο ψηλά βουνά, τα σκαρφάλωνε, ζούσε πάνω τους και ήταν ευτυχισμένος.

Κάποια φορά βρήκε μια πολύ υψηλή κορφή. Οι πλαγιές τις ήταν απότομες και λείες, με την κορφή να φτάνει ως τα σύννεφα . Ο Na-gah κοίταξε προς τα πάνω και είπε: "Αναρωτιέμαι τι να υπάρχει εκεί πάνω. Θα σκαρφαλώσω ως το πιο ψηλό σημείο" Το βουνό αυτό όμως τον δυσκόλεψε πολύ γιατί δεν έβρισκε μια χαραμάδα για να γραπωθεί. Τελικά βρήκε μια μεγάλη ρωγμή σε ένα βράχο, μπήκε μέσα και άρχισε να ανεβαίνει. Το περιβάλλον ήταν τόσο σκοτεινό και τρομαχτικό που ο Na-gah για πρώτη φορά στη ζωή του φοβήθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία του. Μετά από πολύ προσπάθεια και κούραση είδε ένα αμυδρό φως, σημάδι ότι κόντευε στην έξοδο. "Τώρα είμαι χαρούμενος," φώναξε. "Χαίρομαι που ανέβηκα από την σκοτεινή τρύπα." Κοιτάζοντας γύρω του έμεινε άναυδος από το θέαμα, γιατί διαπίστωσε ότι ήταν πάνω σε μια κορφή, τόσο στενή που με δυσκολία μπορούσε να στρίψει και τόσο ψηλή που ζαλιζόταν. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί και έτσι άρχισε να μονολογεί:

"Εδώ θα μείνω μέχρι να πεθάνω," είπε. "Ανέβηκα όμως στο βουνό μου!" Όταν τον είδε ο πατέρας του τον λυπήθηκε και τον μεταμόρφωσε σε ένα αστέρι που θα μπορούσαν όλοι να το δουν. έτσι ο Na-gah έγινε το άστρο που κάθε άνθρωπος μπορεί να δει. Είναι το μόνο άστρο που δεν αλλάζει θέση τη νύχτα. Γι αυτό αποκαλείται "το Σταθερό Αστέρι". Και επειδή πάντοτε δείχνει προς την πραγματική κατεύθυνση του Βορρά, καλείται και "το Άστρο του Βορρά". Εκτός από τον Na-gah υπάρχουν και άλλα βουνίσια πρόβατα στον ουρανό. Είναι η "Μικρή Άρκτος" και η "Μεγάλη Άρκτος". Και αυτές βρήκαν το μεγάλο βουνό που τους κάλεσε στην περιπέτεια. Είδαν τον Na-gah στην κορφή και θέλησαν να τον φτάσουν. Έτσι ο Shinoh, ο πατέρας του Πολικού Αστέρα, τα μετέτρεψε σε άστρα που στον ουρανό φαίνονται να βρίσκονται στους πρόποδες του μεγάλου βουνού. Αυτά πάντα ταξιδεύουν. Στριφογυρίζουν γύρω απ' το βουνό προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μονοπάτι που οδηγεί στην κορφή.

6. Πώς το Κογιότ δημιούργησε τον Γαλαξία (Shoshone)

Η ιστορία αυτή αρχίζει την εποχή που το Μεγάλο Μυστήριο ξεκίνησε να φτιάχνει το σύμπαν. Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις που είχε αρχίσει να τοποθετεί τα αστέρια στους ουρανούς, όταν διαπίστωσε ότι ήταν μόνος. Αν και είχε πολλές ιδέες σχετικά με τα πράγματα που έπρεπε να δημιουργήσει, η μοναξιά που ένοιωθε ήταν αφόρητη. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει έναν σύντροφο. Αποφάσισε ότι το πλάσμα που θα έφερνε στη ζωή έπρεπε να είναι έξυπνο, χαρισματικό, με ευχάριστη φωνή και να είναι καλός ακροατής. Επίσης θα έπρεπε να έχει πολύ καλή όραση και να είναι γοργοπόδαρο για να μην μπερδεύεται συνέχεια στα πόδια του. Τέλος θα έπρεπε να ξέρει να λέει αστεία, και να είναι και λιγάκι πονηρός. Έτσι δημιούργησε τον Μικρό Αδερφό Κογιότ.

Για αρκετό καιρό το Μεγάλο Μυστήριο και ο Κογιότ τοποθετούσαν τα αστέρια στον ουρανό και ήταν ικανοποιημένοι. Μια μέρα καθώς ταξίδευαν στους αιθέρες, ο Κογιότ ρώτησε: "Γιατί καταναλώνεις τόσο πολύ χρόνο για να τοποθετείς τα άστρα σε αστερισμούς;"
Το Μεγάλο Μυστήριο απάντησε, "Άκου φίλε μου, βλέπεις εκείνον τον μικροσκοπικό πλανήτη εκεί κάτω; Κάποια μέρα αυτός θα γίνει ένα θαυμάσιο μέρος. Θα υπάρχουν απέραντες πεδιάδες καθώς και ατέλειωτες θάλασσες. Στη στεριά θα κατοικούν εκατοντάδες ζώα όλων των ειδών, που θα μοιάζουν με εσένα αλλά θα είναι και διαφορετικά από εσένα. Θα υπάρχουν ψάρια και άλλα παράξενα πλάσματα στις θάλασσες. Θα δημιουργήσω πολλά είδη πουλιών που θα πετάνε ψηλά στον ουρανό. Όμως το πιο θαυμαστό μου δημιούργημα θα είναι ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος θα είναι πολύ έξυπνος. Θα θελήσει να ταξιδέψει σε όλον τον μικρό πλανήτη. Αν και πανέξυπνος θα χάνεται μερικές φορές. Γι αυτό τοποθετούμε τα άστρα σε σχηματισμούς σα οδηγούς για να βρίσκει τον δρόμο του." Μια μέρα, καθώς τοποθετούσαν μια γιγαντιαία κατσαρόλα με νερό στον ουρανό, το Μεγάλο Μυστήριο παρατήρησε ότι ξέχασαν έξω ένα πολύ λαμπερό άστρο.

Ήταν αυτό που το είχαν προορίσει να μπει ακριβώς πάνω από το χείλος της κατσαρόλας για να δείχνει στους ανθρώπους τον Βορρά. Το Μεγάλο Μυστήριο έψαξε και ξανάψαξε στο σακούλι που είχε τα άστρα αλλά δεν μπόρεσε να βρει τον Πολικό Αστέρα, το Άστρο του Βορρά. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο σπίτι του για να τον φέρει, αφήνοντας το σακουλάκι με τα άστρα στον Κογιότ. Ο Κογιότ στην αρχή περίμενε το Μεγάλο Μυστήριο να επιστρέψει, όμως σύντομα βαρέθηκε. Για να περάσει η ώρα δάγκωσε το σακουλάκι και άρχισε να διασχίζει τους ουρανούς. Για κακή του όμως τύχη ο σάκος είχε μια μικρή τρύπα με αποτέλεσμα να χύνονται τα άστρα έξω.

Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις είδε τι γινόταν φώναξε τόσο πολύ που ο Κογιότ τρόμαξε και άρχισε να τρέχει. Έτρεξε τόσο γρήγορα που έφτασε στο άλλο άκρο του σύμπαντος. Όταν γύρισε να κοιτάξει πίσω του είδε ότι κατά μήκος του ουρανού σχηματίστηκε ένα μεγάλο μονοπάτι από άστρα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ο Γαλαξίας. Ο Κογιότ κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε από το Μεγάλο Μυστήριο να τον συγχωρήσει. Αυτός τον συγχώρησε, αλλά θα έπρεπε να ζήσει με τις συνέπειες των πράξεών του. Το Μεγάλο Μυστήριο τον έστειλε να ζήσει κάτω στη Γη. Έτσι τέλειωσαν για αυτόν οι εποχές που θα μπορούσε να περπατά ανάμεσα στα άστρα μαζί με το Μεγάλο Μυστήριο.

Αυτός είναι ο λόγος που το πνεύμα του Μικρού Αδερφού Κογιότ, και οι απόγονοί του συχνά στρέφουν το κεφάλι τους στον Γαλαξία και ουρλιάζουν για την μοναξιά τους.

7. Οι Εφτά Αδερφές (Ιowa)

Κάποτε, εφτά νεαρές κοπέλες (Πλειάδες) ενώ έπαιζαν απομακρύνθηκαν χωρίς να το καταλάβουν από το χωριό τους. Μια αγέλη από αρκούδες τις είδε και άρχισε να τις κυνηγάνε. Οι εφτά μικρές βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση: ήταν πολύ μακριά για να γυρίσουν πίσω στο χωριό τους και πολύ αργές για να ξεφύγουν από τα ζώα. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να ανέβουν στην κορυφή ενός μικρού βράχου και να προσευχηθούν στο βράχο να τις σώσει.

Οι νεαρές κοπέλες είχαν αγνή καρδιά και έτσι το πνεύμα του βράχου άκουσε την προσευχή τους. Ξαφνικά η πέτρα άρχισε να ανυψώνεται, μεταφέροντας τις εφτά κοπέλες στον ουρανό. Οι αρκούδες χίμηξαν στην πέτρα και άρχισαν να σκαρφαλώνουν προς την κορυφή που βρίσκονταν οι νεαρές, αλλά δεν μπόρεσαν να τις φτάσουν. Ο βράχος έφτασε τελικά πολύ ψηλά, και όταν σταμάτησε οι εφτά μικρές αδερφές βρήκαν τις θέσεις τους στο ουράνιο στερέωμα, όπου ακόμη μπορούμε να τις βλέπουμε. Η πέτρα που τις έσωσε υπάρχει ακόμα. Οι Kiowa την αποκαλούν Mateo Tipi, αλλά οι αγγλική μετάφραση είναι "Πέτρα του Διαβόλου", που βρίσκεται στο Γουαϊόμινγκ.

8. Ο Γέρος Άντρας (Iroquois)

Σε μια πολύ παλιά εποχή ζούσε ένας άντρας που είχε φτάσει σε τόσο βαθιά γεράματα που δεν μπορούσε να κυνηγάει πια. Είχε γίνει μπελάς για την οικογένειά του και ένας απόκληρος για τους υπόλοιπους. Ο γέρος γνώριζε πως οι μέρες που του έμεναν ήταν μετρημένες, έτσι με μεγάλο κόπο άρχισε να σκαρφαλώνει ένα ψηλό βουνό με ένα σακίδιο στην πλάτη και το μπαστούνι στο χέρι του. Όταν έφτασε στην κορυφή, άρχισε να τραγουδάει τον ύμνο του θανάτου του, που μιλούσε για το πνευματικό ταξίδι που θα ακολουθούσε μετά το θάνατό του στη Γη. Η φωνή του έφτασε κάτω, μέχρι το χωριό του, και έκανε τους ανθρώπους να παρατήσουν τις δουλειές τους και να στρέψουν το βλέμμα τους στη μοναχική φιγούρα, πάνω στη βουνοκορφή. Ενώ οι άνθρωποι τον παρατηρούσαν, ο γέρος άρχισε να ανεβαίνει προς τον ουρανό. Καθώς ανέβαινε η φωνή του εξασθένιζε και μετά από λίγο κανένας δεν μπορούσε να τον ακούσει. Τελικά πήρε τη θέση του στον ουρανό.

Όμως ο Γέρος Άντρας δεν πέθανε, αλλά του ανατέθηκε ένας άλλος ρόλος. Αφού ανέκτησε τις δυνάμεις του, ξεκίνησε να κουβαλάει, κάθε καλοκαίρι, τον Ήλιο στις πλάτες. Γνωρίζει πόσο σημαντικός είναι ο Ήλιος και έτσι τον ανεβάζει ψηλά, σκορπίζοντας ζεστασιά και ζωτικότητα στους ανθρώπους και στις σοδειές τους. Καθώς όμως άρχισαν να φυσούν οι άνεμοι του χειμώνα, οι δυνάμεις του Γέρου Άντρα εξαντλούνται και παρέδωσε το βαρύ φορτίο του στο γιο του. Δυστυχώς όμως και αυτός δεν ξεφεύγει από τον κανόνα που θέλει τους νέους να προσπαθούν με κάθε μέσο να γλυτώσουν από την βαριά εργασία και έτσι μεταφέρει τον Ήλιο χαμηλά στον ουρανό, κάνοντας τις μέρες σύντομες και κρύες. Την κρύα αυτή εποχή ο Γέρος Άντρας φαίνεται την νύχτα, στον αστερισμό που στη Δύση είναι γνωστός σαν Ωρίωνας, με το σακίδιο που είχε για να κουβαλάει τον Ήλιο, άδειο. Αλλά την άνοιξη θα πάρει ξανά τον Ήλιο στους ώμους του για να τον ανεβάσει ψηλά και να φέρει μεγάλες και ζεστές ημέρες.

9. Το Ατέλειωτο Ταξίδι (Tewa)

Σε παλιές εποχές οι άνθρωποι βασίζονταν πάνω σε ένα σοφό άντρα και σπουδαίο πολεμιστή, τον Long Sash. Κάποτε όταν ήρθαν δύσκολοι καιροί, ζήτησαν από τον Long Sash να τους απελευθερώσει από τα προβλήματά τους. Αυτός τους οδήγησε στο Ατέλειωτο Μονοπάτι, τον Γαλαξία.

Δεν είχε περάσει πολύς καιρός και οι άνθρωποι κουράστηκαν και άρχισαν να γκρινιάζουν. Ο Long Sash σταμάτησε κοντά στα δύο λαμπερά άστρα που οι λευκοί καλούν Δίδυμοι και απαίτησε από τους ανθρώπους να τον ακολουθούν γαλήνια ή αν δεν θέλουν να φύγουν. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο όπου σταμάτησαν "Τόπο της Απόφασης" και συμβολίζεται από τον αστερισμό του Καρκίνου. Αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον αρχηγό τους, αλλά μετά από ένα μακρύ, σχεδόν ατέλειωτο ταξίδι, ξανάρχισαν να διαμαρτύρονται και να αμφιβάλουν για τις ικανότητες του Long Sash. Σταμάτησαν και ο Long Sash έβγαλε τα διακοσμητικά φτερά από το κεφάλι του. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο που σταμάτησαν για δεύτερη φορά "Τόπο της Αμφιβολίας". Στο σημείο εκείνο ο Long Sash αφού μπήκε σε έκσταση είδε ένα όνειρο και τελικά οδήγησε τους ανθρώπους στη "Μέση Χώρα", όπου εγκαταστάθηκαν και έζησαν αιώνια.
Ο Long Sash ζει και αυτός εκεί, στα άστρα του Ωρίωνα. Ακόμη και σήμερα το φτερωτό κάλυμμα του κεφαλιού του μπορεί να το δει κανείς στο αστρικό σμήνος που άλλοι καλούν σαν "Εφτά Αδερφές" ή "Πλειάδες"

10. Το Μεγάλο Κυνήγι (Woodland)

Κατά το τέλος της άνοιξης, μια αρκούδα ξύπνησε από την χειμερία νάρκη και άρχισε να τριγυρνά στις βουνοπλαγιές ψάχνοντας για τροφή. Σύντομα έγινε αντιληπτή από τρεις κυνηγούς και το κυνήγι άρχισε. Όπως και η αρκούδα έτσι και οι κυνηγοί ήταν πολύ πεινασμένοι, μετά τον μακρύ και βαρύ χειμώνα. Ο πρώτος κυνηγός κρατούσε μια φαρέτρα και ένα τόξο με το οποίο ήλπιζε πως θα σκοτώσει την αρκούδα. Ο δεύτερος κυνηγός κρατούσε ένα μεγάλο καζάνι στο οποίο ήλπιζε πως θα μαγειρέψει την αρκούδα. Ο τρίτος κυνηγός ακολουθούσε τους υπόλοιπους. Αυτός μάζευε ξύλα που θα χρειάζονταν για να ανάψει μια μεγάλη φωτιά, που θα χρειάζονταν για να ψηθεί ένα τόσο μεγάλο θήραμα.

Όλο το καλοκαίρι οι άντρες κυνηγούσαν την αρκούδα στον ουρανό. Το φθινόπωρο, η αρκούδα είχε χάσει τις δυνάμεις της και ο πρώτος κυνηγός κατάφερε και την σημάδεψε με το τόξο του. Το βέλος σκότωσε την αρκούδα που έπεσε στο χώμα. Οι τρεις άντρες έφαγαν την αρκούδα και άφησαν πίσω το σκελετό της. Καθώς το φθινόπωρο έδινε τη θέση του στο χειμώνα, ο καιρός γινόταν όλο και πιο κρύος. Ο σκελετός της αρκούδας εξακολουθούσε να παραμένει στον ουρανό, αλλά το πνεύμα της μπήκε σε ένα νέο σώμα-στο σώμα μιας άλλης κοιμούμενης αρκούδας. Για όλο τον μακρύ χειμώνα η αρκούδα κοιμόνταν. Όταν ξανάρθε η άνοιξη, το ζώο ξύπνησε και άρχισε να ψάχνει για τροφή. Για άλλη μια φορά την κυνήγησαν και τη σκότωσαν. Το πνεύμα της μπήκε στο σώμα μιας άλλης αρκούδας που κοιμόταν. Και έτσι γίνεται κάθε χρόνο.

11. Ο Ήλιος, η Σελήνη και τα Αστέρια (Ναβάχο)


Στον παρόντα Πέμπτο Κόσμο, οι Πρώτοι Άνθρωποι είχαν τέσσερα φώτα που τα είχαν φέρει από τον κατώτερο κόσμο. Λευκό Φως εμφανιζόταν πάνω από τα Ανατολικά βουνά, Μπλε Φως απλωνόταν πάνω από τα Νότια, Κίτρινο Φως ερχόταν από τις Δυτικές κορυφές και Σκοτάδι από το Νότο. Τα φώτα αυτά ήταν πολύ απομακρυσμένα, δεν μπορούσαν να ζεστάνουν τη Γη και έτσι ο αέρας είχε πάντα την ίδια θερμοκρασία και δε συνέβαιναν εποχιακές αλλαγές, αν και υπήρχε εναλλαγή μεταξύ ημέρας και νύχτας.

"Η ημέρα δε διαρκεί πολύ", οι άνθρωποι παραπονιόντουσαν.
"Χρειαζόμαστε περισσότερο φως". Έτσι η Πρώτη Γυναίκα έστειλε το Θηλυκό Φωτεινό Σκαθάρι στην Ανατολή και είπε στην Αλεπού της Φωτιάς να πάει προς το Νότο, το Φωτεινό Σκαθάρι το έστειλε στη Δύση και την Πυγολαμπίδα στο Βορρά. Κατόπιν όποιος χρειαζόταν περισσότερο φως, αυτοί οι τέσσερις ήταν έτοιμοι να τον βοηθήσουν.
Για αρκετό καιρό το πλάνο αυτό λειτουργούσε καλά, αλλά και πάλι οι Πρώτοι Άνθρωποι διαμαρτύρονταν ότι τα φώτα ήταν πολύ μικρά και τρεμόσβηναν. Έτσι η Πρώτη Γυναίκα σκέφτηκε τον Άνθρωπο-Φωτιά και το Λαμπερό Βουνό του, και του έστειλε ένα μήνυμα ρωτώντας τον αν θα μπορούσε να τη βοηθήσει.
"Ναι," συμφώνησε ο Άνθρωπος - Φωτιά, "Μπορώ να κάνω όλη την περιοχή γύρω από το Βουνό μου να λάμπει, αλλά το φως αυτό δε θα αρκεί για τα μακρινά μέρη και επίσης θα υπάρχει κάπνα."
"Δεν μας αρέσει η λάμψη και η ζέστη που έρχεται από ο Λαμπερό Βουνό", δήλωσαν οι Άνθρωποι. "Η ζέστη ξεραίνει τη Γη και πνιγόμαστε από τους καπνούς!"

Καθώς όλοι διαμαρτύρονταν και κανείς δεν έδειχνε ικανοποιημένος η Πρώτη Γυναίκα αποφάσισε πως έπρεπε να βρει άλλους τρόπους για να δώσει Φως στη Γη. Αφού συμβουλεύτηκε το Συμβούλιο των Σοφών, είπε στους βοηθούς της να φέρουν μια μεγάλη επίπεδη πλάκα από το σκληρότερο και πιο ανθεκτικό πέτρωμα που θα μπορούσαν να βρουν. Αφού επισκέφτηκαν όλα τα βουνά επέστρεψαν με ένα μεγάλο κομμάτι χαλαζία: είχε διπλάσιο μήκος απ' όσο πλάτος, και όταν το τοποθέτησαν μπροστά στη Πρώτη Γυναίκα, αυτή αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μεγάλο για να κατασκευάσει δυο κυκλικούς τροχούς με το ίδιο μέγεθος. Είχε ελπίσει να φτιάξει τέσσερις, ένα για κάθε κατεύθυνση, αλλά η πέτρα ήταν πολύ μικρή για τόσα, και μόνο δύο θα μπορούσε να φτιάξει. Αφού η Πρώτη Γυναίκα χάραξε δύο μεγάλους κύκλους στην πλάκα, όλοι άρχισαν να δουλεύουν με πυρόλιθους και πέτρινα σφυριά, κόβοντας τους δυο όμοιους τροχούς. Αυτό δεν ήταν κάτι εύκολο, αφού ο χαλαζίας ήταν σχεδόν τόσο σκληρός όσο και τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν, αλλά τελικά δυο κυκλικοί επίπεδοι δίσκοι ετοιμάστηκαν για το σκοπό τους. Στον πρώτο έβαλαν μια μάσκα με χρώμα μπλε-τυρκουάζ για να παράγει φως και ζέστη, κατόπιν κρέμασαν κόκκινα κοράλλια στους λοβούς των αυτιών της και γύρω από τους άξονες. Ένα κέρατο κρεμάστηκε σε κάθε του πλευρά για να προσφέρει αρσενική αστραπή και αρσενική βροχή. Φτερά από αετούς και άλλα πουλιά δέθηκαν στους άξονες του πρώτου τροχού για να τον μεταφέρουν στους ουρανούς και για να διασκορπίσουν τις ακτίνες του φωτός στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Τέσσερις γραμμές σε ζικ-ζακ, από αρσενικό άνεμο και αρσενική βροχή στέκονταν στην κορυφή, τέσσερις κρέμονταν στον πάτο και τέσσερις ηλιακές κηλίδες τοποθετήθηκαν σα φύλακες που μερικές φορές στεκόταν στο πρόσωπό της και άλλοτε έπαιρναν τις θέσεις τους στις τέσσερις κατευθύνσεις. "Τώρα τελείωσε," είπε ο Πρώτος Άντρας, "και θα το ευλογήσω με ένα μίγμα από γύρη και με το τραγούδι ενός κορυδαλλού που από εδώ και στο εξής θα λέγεται 'η φωνή του ήλιου'."
"Αυτό όμως δεν μπορεί να μείνει εδώ!" φώναξε η Πρώτη Γυναίκα. "Η θέση του είναι στον ουρανό!"

Όμως κανείς δεν είχε ιδέα για το πως θα γινόταν αυτό, μέχρι που ο Πρώτος Άντρας τους πρότεινε ότι θα έπρεπε να μεταφερθεί στην κορυφή του πιο ψηλού βουνού και να τοποθετηθεί στην πιο ψηλή κορυφή, στην άκρη του κόσμου, απ' όπου θα στέλνει το ίδιο φως παντού. Έτσι το μετέφεραν στα Ανατολικά Βουνά και το έδεσαν στον ουρανό με δέσμες κεραυνού. Η Πρώτη Γυναίκα με τους βοηθούς της επέστρεψαν για να διακοσμήσουν και τον δεύτερο πέτρινο τροχό, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον πρώτο. Αυτή την φορά όμως δε χρειάζονταν η πέτρα να δίνει ζέστη και φως, αλλά έπρεπε να φέρνει κρύο και υγρασία. Έτσι στόλισαν τη μάσκα της δεύτερης πέτρας με λευκά όστρακα, βάζοντας μια ταινία από κίτρινη γύρη στο πηγούνι της, και έφτιαξαν ένα άξονα από κόκκινο κοράλλι. Φτερά από κίσσα, γεράκι της νύχτας, γαλοπούλα, και πελαργό, έδεσαν στις τέσσερις πλευρές για αντέχει το βάρος της. Στα κέρατά της υπήρχαν θηλυκός κεραυνός και ελαφρές αύρες. Τέσσερις ευθείες γραμμές μπήκαν στην κορυφή, και άλλες τόσες στη βάση, που εξουσίαζαν την καλοκαιρινές βροχές. Κι' αυτός ο τροχός μεταφέρθηκε πάνω στην υψηλότερη Ανατολική κορυφή και δέθηκε στο ουρανό με δεσμίδες κεραυνού.

"Τώρα όλοι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι," παρατήρησε η Πρώτη Γυναίκα, καθώς κοιτούσε τους δίσκους. "Έχουμε φως, θερμότητα και υγρασία, όλα προερχόμενα από τον ουρανό." Και πάλι όμως, πολλοί από τους ανθρώπους διαμαρτύρονταν.
"Αυτό δεν είναι σωστό," είπαν. "Αν ο ήλιος μείνει στην ανατολή συνέχεια, θα είναι καλοκαίρι στην περιοχή εκείνη, αλλά και παντοτινός χειμώνας στην άλλη."

"Ο ήλιος πρέπει να κινείται στον ουρανό," συμφώνησε ο Πρώτος Άντρας, "αλλά πως μπορεί να κινηθεί, αφού είναι μόνο πέτρα και καθόλου πνεύμα;" Δύο γέροι και σοφοί άντρες πλησίασαν τις δύο πέτρες και είπαν, "Εμείς θα δώσουμε τα πνεύματά μας στον ήλιο και τη σελήνη, ώστε να έχουν τη δύναμη και τη ζωτικότητα για να κινούνται στον ουρανό."
Το ένα πνεύμα μπήκε στο δίσκο με χρώμα τυρκουάζ και ονομάστηκε "Κουβαλητής του Ήλιου", ενώ το άλλο μπήκε στον λευκό δίσκο και ονομάστηκε "Κουβαλητής της Σελήνης". Αμέσως οι δυο δίσκοι έδειξαν σημεία ζωής και άρχισαν να κινούνται.
"Αλλά πως θα ξέρω που θα κατευθυνθώ και ποια μονοπάτια θα ακολουθώ;" ρώτησαν ο Ήλιος και η Σελήνη.
"Ο αετός καθοδηγείται από τα φτερά της ουράς του," είπε ο Πρώτος Άντρας. "Ο καθένας σας θα πάρει δώδεκα φτερά από την ουρά του αετού, που θα δείχνουν την σωστή πορεία που πρέπει να ακολουθήσετε, και οι αλλαγές στο δρόμο θα δείχνουν τις αλλαγές στις εποχές."
Ο Ήλιος ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το ταξίδι στον ουρανό, ενώ η Σελήνη περίμενε όλη τη μέρα, μέχρι που ο Ήλιος έφτασε τις κορυφές των δυτικών βουνών αλλά εξακολουθούσε να κοιτάζει την χώρα από επάνω. Στο σημείο αυτό η Σελήνη ρώτησε "Τώρα;" Και ο Ήλιος απάντησε, "Τώρα!"

Έτσι ενώ η Σελήνη ήταν έτοιμη να σκαρφαλώσει και αυτή στον ουρανό, το Παιδί-Άνεμος, που στέκονταν ακριβώς πίσω της, σκέφτηκε πως θα την βοηθούσε αν την έσπρωχνε με ένα ελαφρό αεράκι. Το αεράκι αυτό χτύπησε τον "Κουβαλητή της Σελήνης" στην πλάτη και φυσώντας τα δώδεκα φτερά, τα έφερε μπροστά στο πρόσωπό της. Έτσι δεν μπορούσε να δει που πηγαίνει. Γι' αυτό η Σελήνη ακολουθεί παράξενη πορεία στον ουρανό.

Ο Πρώτος Άντρας και η Πρώτη Γυναίκα δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γι' αυτό και έτσι όλοι επέστρεψαν στην τοποθεσία που κατεργάζονταν τα κομμάτια χαλαζία. Στην κουβέρτα που είχαν αφήσει τους δύο δίσκους, είχαν μείνει πάρα πολλά κομματάκια πέτρας κάθε μεγέθους και σχήματος, μαζί με τη σκόνη που δημιουργήθηκε.
"Κοίτα πόσο πολύ όμορφο πέτρωμα έχει μείνει!" φώναξε ο Πρώτος Άντρας.
Και η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Δεν πρέπει να πάει χαμένο! Θα τα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε περισσότερα φώτα στο νυχτερινό ουρανό."

Έτσι πήραν ξανά τα σφυριά και τα εργαλεία τους για να δώσουν σχήμα στα άστρα που έλαμπαν μόνο τη νύχτα." Είχαν μείνει μόνο λίγα μεγάλα κομμάτια χαλαζία, αλλά μυριάδες μικρά, μαζί με τη σκόνη.
Όταν όλα τα αστέρια ήταν έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στον ουρανό, η Πρώτη Γυναίκα είπε,

<<ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΑΦΟΥ ΣΥΧΕΧΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ, ΑΦΟΥ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΣΒΗΝΕ ΑΜΕΣΩΣ, ΟΜΩΣ ΑΝ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.>>

Αμέσως μετά δημιούργησε ένα σχεδιάγραμμα του ουρανού, στο χώμα, και τοποθέτησε ένα από τα μεγάλα αστέρια στο βορρά. "Αυτό δεν θα κινείται ποτέ!" είπε, "και θα είναι γνωστό σαν την Φωτιά της Βόρειας Κατασκήνωσης. Θα ονομάζεται επίσης "Ο Οδηγός του Ταξιδιώτη" και "Πολικός Αστέρας" ." Μετά τοποθέτησε μεγάλα αστέρια στις υπόλοιπες τρεις κατευθύνσεις και ένα στο ίδιο το κέντρο του σχεδιαγράμματος. "Αυτά θα πρέπει να τοποθετηθούν στις σωστές θέσεις στον ουρανό," είπε ο Άντρας-Φωτιά, που έριξε δύο φλεγόμενα βέλη στον ουρανό ώστε τα ίχνη τους να σχηματίσουν μια σκάλα. Ο Άντρας-Φωτιά είχε τώρα το καθήκον να τοποθετήσει τα άστρα στις σωστές τους θέσεις στο σεντόνι της νύχτας. Πριν σηκώσει το πρώτο, η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε στην άμμο τα μονοπάτια που θα ακολουθούσε το καθένα στην πορεία του στον ουρανό, και ο Πρώτος Άντρας έδεσε ένα φτερό της προσευχής πάνω στο καθένα, δίνοντας τους μια προσευχή για να τραγουδάνε καθώς θα πορεύονταν μόνα στα σχεδιασμένα μονοπάτια.

Ο Άντρας-Φωτιά ξεκίνησε με τον Πολικό Αστέρα και συνέχισε να ανεβαίνει τη σκάλα ως ότου όλα τα μεγάλα άστρα είχαν πάρει τις θέσεις τους, ενώ η Πρώτη Γυναίκα έσμιξε άλλα άστρα σε ομάδες σχηματίζοντας τους αστερισμούς. Ήταν μια πολύ αργή διαδικασία αφού τα κομμάτια ήταν πολλά και η σκάλα πολύ ψηλή. Ενώ όλα αυτά προχωρούσαν, ο Κογιότ παραμόνευε την κάθε κίνηση του Άντρα-Φωτιά. Τότε είδε ένα αρκετά μεγάλο άστρο να είναι ακόμη πεσμένο στην κουβέρτα στο χώμα, και έτσι ρώτησε τον Άντρα-Φωτιά αν θα μπορούσε να το πάρει για δικό του. "Μπορείς να το έχεις," συμφώνησε η Πρώτη Γυναίκα, "αν το τοποθετήσεις ακριβώς πάνω από το βουνό σου. Για κάποιο χρόνο θα είναι αρκετά αμυδρό, αλλά όταν λάμπει δυνατά θα σημαίνει ότι θα αρχίζει η περίοδος του ζευγαρώματός σου." Έτσι ο Κογιότ άρχισε να ανεβαίνει προσεκτικά την σκάλα, πατώντας με τη μια πατούσα του τα σκαλιά και κρατώντας το αστέρι με την άλλη, και τοποθέτησε τον Κάνωβο, στο νότιο ουρανό ακριβώς πάνω από το βουνό του. Οι δύο πρώτοι αστερισμοί που σχεδίασε η Πρώτη Γυναίκα ήταν η Μεγάλη Άρκτος, που στη γλώσσα των Νάβαχο σημαίνει "Κρύος Άντρας από το Βορρά", και την Κασσιόπη την γυναίκα του. Αυτοί οι δύο τοποθετήθηκαν σε δύο αντίθετες πλευρές του Πολικού Αστέρα, που ήταν η εστία του σπιτιού τους. Έτσι περιστρέφονται γύρω της και ποτέ δεν την εγκαταλείπουν για να πέσουν κάτω από τον ορίζοντα. Κανείς άλλος αστερισμός δεν τους πλησιάζει, για να τους χωρίσει. Αυτή η διάταξη των αστερισμών υπόκειται σε ένα νόμο που διατηρείται μέχρι τις μέρες μας. Ο νόμος είναι ότι ένα και μόνο ένα ζευγάρι μπορεί να ζήσει γύρω από μια εστία.

Στη συνέχεια η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε ένα αχνό αστερισμό στο σχήμα δυο αχναριών από λαγό, το ένα να ακολουθά το άλλο. Τοποθετήθηκε στη θέση που στην Δύση βρίσκονται τα άστρα της ουράς του αστερισμού του Σκορπιού. Αυτός είναι ο αστερισμός που κυβερνά το κυνήγι, και κατά τη διάρκεια της άνοιξης ως τις αρχές του καλοκαιριού, κανείς δεν επιτρέπεται να κυνηγήσει κανένα ζώο. Κατά τα τέλη φθινοπώρου, η κυνηγετική περίοδος αρχίζει. Τις εποχές που οι Νάβαχο εξαρτώνταν αποκλειστικά από το κυνήγι για την διατροφή τους, οι νόμοι που τα αφορούσαν ήταν πολύ αυστηροί. Απαγορεύονταν το κυνήγι σε περιόδους ζευγαρώματος και σε περιόδους που τα μικρά ήταν ακόμα με τις μητέρες τους. Καμιά αντιλόπη και κανένα ελάφι κάτω των δυο ετών, δεν σκοτώνονταν.

Το επόμενο σχήμα που έφτιαξε η Πρώτη Γυναίκα ήταν ένας άντρας με φαρδύς ώμους, γερμένος, με τα χέρια στα γόνατά του για να αντέξει το βαρύ φορτίο του θερισμού. Αυτός ο αστερισμός, "ο Θεριστής", προστάζει το λαό να δουλεύει σκληρά την περίοδο του θερισμού έτσι ώστε να έχουν αρκετή τροφή για τον μακρύ και βαρύ χειμώνα.
Το Πουλί-Κεραυνός, που κουβαλά όλα τα σύννεφα στην ουρά του και όλες τις βροχές κάτω από τα φτερά του, ήταν ο επόμενος αστερισμός, μαζί με την Ύδρα, "το κερασφόρο κρόταλο", που ήταν υπεύθυνο για τα υπόγεια κανάλια του νερού. Η τοποθέτηση των αστεριών στις κατάλληλες θέσεις προχωρούσε όλο και πιο αργά, αφού ο Πρώτος Άντρας δεν μπορούσε παρά να πάρει μαζί του λίγα αστέρια κάθε φορά που ανέβαινε τη σκάλα.

Ο Κογιότ άρχισε να ανησυχεί βλέποντας αυτή την αργή διαδικασία. Είπε στην Πρώτη Γυναίκα, "Αυτό παίρνει πάρα πολύ χρόνο! Γιατί δε με αφήνεις να βοηθήσω κι εγώ ; Έτσι θα τελειώσουμε ότι είναι να γίνει δυο φορές πιο γρήγορα!"
Η Πρώτη Γυναίκα απάντησε, "Πάντα κάνεις λάθη και προκαλείς προβλήματα." Αλλά ο Κογιότ επέμενε, λέγοντας, "Θα κάνω ακριβώς ότι μου πεις και θα ακολουθήσω το σχέδιο ακριβώς όπως το δημιούργησες στο έδαφος."

Η Πρώτη Γυναίκα έβαλε δυο πανομοιότυπα άστρα στο σχέδιο της και τα ονόμασε "Οι Δίδυμοι". Τα έδειξε στον Κογιότ και είπε, "Πάρε αυτά τα άστρα και τοποθέτησέ τα κάπου στη Δύση, από όπου θα περπατούν χέρι-χέρι ως το κέντρο του ουρανού."
Έτσι ο Κογιότ σήκωσε τα όμοια άστρα, ένα σε κάθε χέρι, και περπάτησε προς τη σκάλα. Είχε δει τον Πρώτο άντρα να ανεβαίνει τη σκάλα με τη χούφτα του γεμάτη άστρα, και έτσι νόμιζε πως θα μπορούσε να το κάνει κι αυτός. Όμως, όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή, κατά λάθος κοίταξε κάτω, ζαλίστηκε και παραλίγο να πέσει. Για κακή του τύχη το Παιδί-Άνεμος, πλησίασε σφυρίζοντας για να δει τι έκανε ο Κογιότ, και ταρακούνησε τη σκάλα από την Ανατολή προς τη Δύση. Ο Κογιότ γρήγορα έπιασε και τα δύο άστρα με το αριστερό του χέρι, ελευθερώνοντας το δεξί του για να μπορεί να γαντζωθεί στη σκάλα. Όταν έφτασε στον ουρανό βρήκε εύκολα τη θέση που ήταν για τα άστρα που κουβαλούσε, αλλά όταν τα κοίταξε στη χούφτα του δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα δυο αστέρια αφού τα είχε μπερδέψει. Έτσι δεν ήξερε πιο θα έβαζε δεξιά και πιο αριστερά. Μην έχοντας άλλη λύση έκλεισε τα μάτια του και τα τοποθέτησε στην τύχη. Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος. Κατάλαβε ότι τα είχε βάλει σε λάθος θέση, και αυτά προσπάθησαν να πάρουν τη σωστή. Δυστυχώς όμως είχε απομακρυνθεί απ' αυτά και δεν μπορούσε πια να επέμβει, και έτσι άρχισε να κατεβαίνει βιαστικά τη σκάλα ενώ τα δυο άστρα διασταυρώθηκαν, το ένα μπροστά στο άλλο για να βρουν τη σωστή τροχιά τους. Η Πρώτη Γυναίκα τον περίμενε στη βάση της σκάλας, έξαλλη από θυμό. "Τώρα κοίτα πως τα κατάφερες!" φώναξε. "Αυτά τα δυο άστρα ήταν προορισμένα να εγκαθιδρύσουν την ειρήνη και συναδελφοσύνη μεταξύ όλων των ανθρώπων της Γης. Τώρα θα προκαλέσουν έχθρες και διαμάχες που θα μαστίζουν την ανθρωπότητα παντοτινά. Δε θα ξαναμεταφέρεις άστρα στον ουρανό!"

Ο Κογιότ γκρίνιαζε καθώς απομακρυνόταν, "Δεν έφταιγα εγώ! Το Παιδί-Άνεμος ταρακούνησε τη σκάλα και παραλίγο να γκρεμοτσακιστώ!" Η Πρώτη Γυναίκα του είπε να φύγει καθώς δεν ήθελε πια να την απασχολεί, και συνέχισε να δημιουργεί σχήματα που ο Πρώτος Άντρας έβαζε στον ουρανό. Έφτιαξε την "Πεταλούδα", τον "Κορυδαλλό" που κελαηδούσε για τον Ήλιο κάθε πρωί, τη "Σαύρα", το "Λύκο", τον "Αετό", τον "Σκαντζόχοιρο" που ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη όλων των δέντρων στα βουνά και τέλος την "Κάμπια". Η Πρώτη Γυναίκα δημιούργησε πολλά ακόμα σχέδια έως ότου δεν υπήρχε ζώο, πτηνό ή έντομο που μα μην έχει το αντίστοιχό του στον ουρανό. Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά τα κουβαλούσε στον ουρανό, μετέφερε και το δαυλό του, που έκαιγε με κάρβουνο, δεμένο στο αριστερό του μπράτσο. Όταν κάποιο άστρο έμπαινε στη θέση του έδινε μια μικρή φλόγα για να φωτίζει τον σκοτεινό δρόμο που θα ακολουθούσε στον ουρανό. Όλα έδειχναν εντάξει, αλλά καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κουβαλούσε προς την Ανατολή, ένα άστρο μέτριας λαμπρότητας, τα λουριά λύθηκαν και ο δαυλός έπεσε στο έδαφος. Έτσι δεν είχε άλλο φως να δώσει στο άστρο αυτό. Αφού το έβαλε στη θέση του, έτρεξε γρήγορα προς τα κάτω για να ξαναπάρει το δαυλό, και μετά πάλι προς τα πάνω για να προλάβει να δώσει στο άστρο το φως του. Όμως δεν τα κατάφερε αφού του ήταν αδύνατο να το βρει μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια της νύχτας. Αυτό το άστρο ονομάστηκε "Σκοτεινό Αστέρι". Περιτριγυρίζει στον ουρανό και φέρνει κακή τύχη όπου κι αν πάει.

Εξαπολύει μικρά μαύρα βέλη που προκαλούν πόνο και αρρώστια, και λένε πως αν κάποιος ενώ ταξιδεύει τη νύχτα νοιώσει έναν οξύ πόνο στους ώμους ή στην πλάτη, τότε σημαίνει ότι το "Σκοτεινό Άστρο" είναι κάπου κοντά. Όταν ο Άνθρωπος-Φωτιά επέστρεψε στη Γη, η Πρώτη Γυναίκα δεν ήξερε αν θα έπρεπε να του αναθέσει και άλλους αστερισμούς να κουβαλήσει. Δεν είχαν μείνει και πολλά μεγάλα κομμάτια στην κουβέρτα που θα μπορούσαν να γίνουν άστρα, αλλά ένας σωρός από σκόνη είχε απομείνει. Γέμισε τη χούφτα τον Άνθρωπου-Φωτιά με μικρά κομματάκια, και αυτός άρχισε να ανεβαίνει. Όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή παρατήρησε ότι τα κομμάτια που είχε ήταν πολύ μικρά και πολυάριθμα για να αποτελέσουν ξεχωριστά άστρα, και έτσι έδωσε στο καθένα μια φωτιά και τα πέταξε στον ουρανό. Εκεί μπορούμε ακόμα να τα δούμε σαν μικρά αστρικά σμήνη που αντιπροσωπεύουν τα μικρά πλάσματα της Γης που φεγγοβολούν, όπως οι πυγολαμπίδες.

Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κατέβαινε από τη σκάλα, ο Κογιότ ανέβηκε στην κουβέρτα και αρπάζοντας την από τις δυο άκρες της την τίναξε στον αέρα, στέλνοντας τη σκόνη κατά μήκος του νυχτερινού ουρανού, σχηματίζοντας ένα μεγάλο τόξο που έφτανε από τον ένα ορίζοντα στον άλλον. Έτσι σχηματίστηκε ο Γαλαξίας. Οι Νάβαχο πιστεύουν ότι είναι ένα μονοπάτι για τα πνεύματα που ταξιδεύουν μεταξύ Γης και Ουρανού, με κάθε μικρό άστρο να είναι μια πατημασιά. Η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Τώρα οι νόμοι που ο λαός μας θα χρειαστεί έχουν αποτυπωθεί στον ουρανό και όλοι μπορούν να τους δουν. Ένας άνθρωπος από κάθε γενιά πρέπει να μαθαίνει αυτούς τους νόμους ώστε να τους εξηγήσει και στους υπόλοιπους και, όταν αυτός γεράσει, πρέπει να μεταφέρει τη γνώση αυτή σε έναν νεότερο ο οποίος θα είναι ο επόμενος Δάσκαλος. Οι εντολές που είναι γραμμένες στα άστρα πρέπει παντοτινά να είναι σεβαστές !"
Στις μέρες μας, μόνο οι σαμάνοι των Νάβαχο ξέρουν τους αστερισμούς και μπορούν να εξηγήσουν τους νόμους που αντικατοπτρίζουν


Πηγή
http://rc-cafe.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 28 Μαΐου 2010

Ευχές ξεματιάσματος από την ελληνική παράδοση!

Με τον όρο "μάτιασμα" ή "κακό μάτι", αναφερόμαστε σε μία πεποίθηση και όχι σε μία κατάσταση. Σύμφωνα με αυτήν, ένας άνθρωπος μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά από την "κακή ενέργεια", την καλή ή κακή ζήλια, ή ακόμα και μια ματιά, ενός άλλου!

Η πίστη στη βασκανία, έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική παράδοση. Αυτό που εξετάζουμε εδώ, είναι οι τρόποι αντιμετώπισής της, από τους έλληνες χριστιανούς. Το αν υπάρχει ή όχι "κακό μάτι", αποτελεί μία άλλη συζήτηση.

Η ορθόδοξη εκκλησία δεν αρνείται τη βασκανία, αλλά την συνδέει με "πονηρά πνεύματα" και υποστηρίζει ότι οι ευχές κατά της βασκανίας, πρέπει να διαβάζονται μόνο από ιερωμένους και όχι από τον καθέναν μας!

Τα τελευταία χρόνια, έχουν κάνει την εμφάνισή τους ακόμη και ηλεκτρονικά ξεματιάσματα μέσω internet ή και με sms. Το βασικό όμως στοιχείο της παράδοσής μας είναι ότι το ξεμάτιασμα γίνετε ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ, συνεπώς κάθε αντάλλαγμα σε αυτόν που ξεματιάζει, αυτομάτως ακυρώνει την ευχή!

Ευχές κατά του ματιάσματος

Παρακάτω, σας δίνουμε διάφορες ευχές που -κατα τη λαϊκή πεποίθηση- διώχνουν το "κακό μάτι". Το αν "πιάνουν" ή όχι, αποτελεί προσωπική άποψη του καθενός και έχει να κάνει με την πίστη του, την κουλτούρα του και τον τρόπο που έχει μεγαλώσει!

Τα "ξεματιάσματα" διαφέρουν από τόπο σε τόπο και μεταδίδονται από τη μία γενιά στην άλλη. Κατά την παράδοση, την ευχή πρέπει να στην μάθει ένας άντρας, αλλιώς δεν έχει "δύναμη"! Ο "ματιασμένος" που δέχεται τις ευχές, δεν πρέπει να πει "ευχαριστώ" γιατί το ξεμάτιασμα δε θα πιάσει!

Ξεμάτιασμα με λάδι.

Σε ένα μικρό φλιτζάνι ή πιατάκι, βάζετε δύο δάχτυλα νερό. Σε ένα μπολάκι, ρίχνετε λίγο ελαιόλαδο. Το ξεμάτιασμα ξεκινάει λέγοντας "Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος για τον/την (το όνομα του/της ματιασμένου/ης)". Παράλληλα σταυρώνετε τρεις φορές το φλιτζάνι/πιάτο με το νερό.

Στη συνέχεια λένε διάφορες ευχές. Εμείς εδώ σας δίνουμε κάποιες από αυτές. Επιλέγετε να πείτε μόνο μία από αυτές:

Ευχή 1: "Ιησούς Χριστός νικά, κι αν είναι μάτι το σκορπά, η κυρά η Παναγιά".

Ευχή 2: "Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά"

Ευχή 3: "Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, δωρεάν ελάβατε δωρεάν δότε ημίν"

Ευχή 4: "Αγία Ειρήνη, ρήνεψέ το Παναγιά μου Περασιά, πέρασε το".


Την ώρα που το λέτε αυτό, ρίχνετε μία μόνο σταγόνα από το λάδι, μέσα στο νερό. Επαναλαμβάνεται δύο φορές ακόμα την ευχή και ρίχνετε άλλες δύο σταγόνες λάδι.Αν ο άνθρωπος τον οποίο ξεματιάζετε είναι ματιασμένος, τότε βλέπετε τις σταγόνες του λαδιού να διαλύονται μέσα στο νερό και να χάνονται. Αν δεν είναι ματιασμένος, οι σταγόνες του λαδιού δεν διαλύονται.

Στη συνέχεια λέτε "Βασκανία ηπέρασε και τα δέντρα ξερίζωσε Βασκανία πού υπάγεις και τα δέντρα ξεριζώνεις. Πάγω στου(στης) το κεφάλι να της (του) πιω το αίμα. Βασκανία λείψε από το κεφάλι του(της) και πήγαινε στα μονόκερα, δίκερα, τρίκερα, τετράκερα, πεντάκερα, εξάκερα, επτάκερα, οκτάκερα, εννιάκερα, δεκάκερα, εντεκάκερα, δωδεκάκερα, εις το πυρ το εξώτερον το ετοιμασμένο, το μυρισμένο και εις τον Θεό παραδομένο στ’ άγρια βουνά και στ’ άκαρπα δέντρα έξω το κακό, έξω το κακό, έξω το κακό".

Ξεμάτιασμα για μικρά παιδιά

Με ένα κομμάτι βαμβάκι, βουτηγμένο στο λάδι από το καντήλι, "σταυρώνουμε" το μέτωπο του παιδιού που θέλουμε να ξεματιάσουμε. Στη συνέχεια λέμε την ευχή:

Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας,
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,
Σταυρός πιστών το στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.
Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Σωτήρ ημών Δόξα Σοι.

Ξεμάτιασμα από την Μικρά Ασία

Στην αρχή, μετράμε από το 1 εως το 9. Συνεχίζουμε με την ευχή:

Μάτια που τον/την ματιάσανε,
τρία είναι καλά να τον γιατρέψουν,πατήρ υιος και άγιο πνεύμα,
και του/της (λέμε το όνομα του ανθρώπου που ξεματιάζουμε) το κακό,
στην γη να σκορπιστεί και την υγειά του να'χει
!

Νησιώτικο ξεμάτιασμα

Ξεκινάμε λέγοντας "Στο όνομα του/της..." αυτού/αυτής που ξεματιάζουμε. Ακολουθεί η ευχή:

Σταυρός στον ουρανό,
Σταυρός στη γη,
κι αν είναι μάτι να φύγει.
Ανάτριχα ήρθε, ανάτριχα να φύγει.

Στο τέλος φυσάμε τρεις φορές!

Πηφή
http://www.pyles.tv/News/thriskies-profities/xematiasma.aspx Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 27 Μαΐου 2010

Υποδείξεις για επιβίωση μετά από σεισμό...


Αποσπάσματα από το άρθρο του Doug Copp στο " Triangle of Life", επιμέλεια
έκδοσης από τον Larry Linn του MAA Safety Committee , 13/4/04

Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής
Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης ( American
Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου.
Οι πληροφορίες που περιέχονται σ' αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο
ενδεχόμενο ενός σεισμού.

Το πρώτο κτίριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο στη
πόλη του Μεξικού κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά
ήταν κάτω από τα θρανία. Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε
σημείο ισοπέδωσης. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει
δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου
αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους.
Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να
κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο.

Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα
διάφορα αντικείμενα ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα,
αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που
αποκαλώ "τρίγωνο της ζωής". Όσο μεγαλύτερο και δυνατότερο είναι το
αντικείμενο, τόσο το λιγότερο θα συμπιεστεί. Όσο λιγότερο συμπιεστεί, τόσο
μεγαλύτερο το κενό και τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πιθανότητα ο άνθρωπος
που χρησιμοποιεί το κενό αυτό για την ασφάλειά του να μη τραυματιστεί. Την
επόμενη φορά που θα δείτε κτίρια που έχουν καταρρεύσει στην τηλεόραση,
μετρείστε τα "τρίγωνα" που έχουν σχηματιστεί. Είναι παντού.
Είναι το πιο κοινό σχήμα που θα δείτε στα γκρεμισμένα κτίρια. Είναι παντού.



ΔΕΚΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ

1. Σχεδόν όλοι που απλά "βουτούν και κρύβονται κάτω από κάτι" όταν
καταρρέει ένα κτίριο συνθλίβονται μέχρι θανάτου. Οι άνθρωποι που
χώνονται κάτω από αντικείμενα, όπως θρανία ή αυτοκίνητα, συνθλίβονται.

2. Οι γάτες, τα σκυλιά και τα μωρά πολύ συχνά και φυσικά διπλώνουν το
σώμα τους στην εμβρυακή θέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς το ίδιο σε
περίπτωση σεισμού. Είναι ένα φυσικό ένστικτο ασφάλειας και επιβίωσης.
Μπορείτε να επιβιώσετε σε ένα μικρό κενό. Πηγαίνετε δίπλα σε ένα
αντικείμενο, δίπλα σε ένα καναπέ, δίπλα σε ένα ογκώδες αντικείμενο που
θα συμπιεστεί ελαφρά αλλά θα αφήσει ένα κενό δίπλα του.

3. Τα ξύλινα κτίρια είναι η ασφαλέστερη κατασκευή που μπορεί κανείς να
βρεθεί κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Το ξύλο είναι ελαστικό και κινείται
με τη δύναμη του σεισμού. Αν όντως ένα ξύλινο κτίριο καταρρεύσει,
δημιουργούνται μεγάλα κενά επιβίωσης. Επιπλέον, ένα ξύλινο κτίριο έχει
λιγότερη συμπυκνωμένη μάζα όταν καταρρεύσει. Τα κτίρια από τούβλα θα
σπάσουν σε πολλά ατομικά τούβλα. Τα τούβλα αυτά θα προκαλέσουν πολλούς
τραυματισμούς, αλλά λιγότερα πολτοποιημένα πτώματα σε σύγκριση με
πλάκες από μπετόν.

4.Αν είστε ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι τη νύχτα και συμβεί σεισμός, απλά
κυλήστε έξω από το κρεβάτι. Ένα ασφαλές κενό θα υπάρχει γύρω από το
κρεβάτι. Τα ξενοδοχεία θα είναι σε θέση να πετύχουν ένα πολύ υψηλότερο
ποσοστό επιβίωσης από σεισμό, απλά με το να αναρτήσουν μία πινακίδα στο
πίσω μέρος της πόρτας κάθε δωματίου, που να λέει στους ενοίκους να
ξαπλώσουν στο πάτωμα δίπλα στη βάση του κρεβατιού κατά τη διάρκεια ενός
σεισμού.

5. Αν συμβεί ένας σεισμός και δεν μπορείτε εύκολα να ξεφύγετε με το να
βγείτε έξω από τη πόρτα ή το παράθυρο, τότε ξαπλώστε κάτω και διπλώστε
το σώμα σας στην εμβρυακή θέση δίπλα σε ένα καναπέ ή σε μία μεγάλη
καρέκλα.

6. Σχεδόν όλοι που πηγαίνουν κάτω από το κούφωμα της πόρτας όταν
καταρρέει το κτίριο, σκοτώνονται. Και αυτό γιατί αν κάθεστε κάτω από
το κούφωμα και η πόρτα πέσει προς τα μπρος ή προς τα πίσω θα
συνθλιφτείτε από την οροφή από πάνω. Αν ή πόρτα πέσει προς τα πλάγια
θα κοπείτε στη μέση από το κούφωμα. Και στις δύο περιπτώσεις θα
σκοτωθείτε!

7. Ποτέ να μη πάτε στις σκάλες. Οι σκάλες έχουν διαφορετική ιδιοσυχνότητα
(ταλαντώνονται διαφορετικά από το κεντρικό όγκο του κτιρίου). Οι σκάλες
και το υπόλοιπο τμήμα του κτιρίου συνεχώς προσκρούουν μεταξύ τους μέχρις
ότου οι σκάλες διαλυθούν εκ θεμελίων. Οι άνθρωποι που πάνε στις σκάλες
πριν λάβει χώρα η οριστική διάλυσή τους, ακρωτηριάζονται φρικτά από τα
σκαλοπάτια της σκάλας τη στιγμή που αυτά διαλύονται. Ακόμα και αν το
κτίριο δεν καταρρεύσει, μείνετε μακριά από τις σκάλες, καθόσον αυτές
είναι από τα πιο πιθανά μέρη του κτιρίου να υποστούν βλάβες. Ακόμα και
αν οι σκάλες δεν καταρρεύσουν από το σεισμό, μπορεί να καταρρεύσουν
αργότερα από την υπερφόρτωσή τους από τον πανικόβλητο κόσμο που έχει
στραφεί σ' αυτές για εκκένωση του κτιρίου. Οι σκάλες πρέπει πάντα να
ελέγχονται για
καταλληλότητα μετά από σεισμό, ακόμα και αν το υπόλοιπο κτίριο δεν έχει
υποστεί ζημιές.

8.Πηγαίνετε κοντά στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ή έξω από
αυτούς αν είναι δυνατόν. Είναι πολύ καλύτερα να είστε κοντά στο
εξωτερικό του κτιρίου παρά στο εσωτερικό. Όσο πιο μακριά είστε από την
εξωτερική περίμετρο του κτιρίου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να
μπλοκαριστεί η οδός διαφυγής σας.

9. Οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα οχήματά τους συνθλίβονται όταν ο
δρόμος από πάνω (ανισόπεδοι δρόμοι) καταρρεύσει σε περίπτωση σεισμού και
καταπλακώσει τα οχήματά τους. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με τις
πλάκες ανάμεσα στα καταστρώματα στη λεωφόρο Nimitz. Τα θύματα του
σεισμού του Σαν Φραντσίσκο έμειναν όλα μέσα στα αυτοκίνητά τους.
Σκοτώθηκαν όλοι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί απλά με το να είχαν βγει
έξω και να είχαν καθίσει ή ξαπλώσει δίπλα στα οχήματά τους. Όλα τα
καταπλακωμένα αυτοκίνητα είχαν κενά ύψους ενός μέτρου δίπλα τους,
εκτός από εκείνα στα οποία οι κολώνες από μπετόν είχαν πέσει εγκάρσια
πάνω τους.

10. Ανακάλυψα, καθώς μπουσουλούσα μέσα σε γραφεία εφημερίδων που είχαν
καταρρεύσει, καθώς και σε άλλα γραφεία με πολύ χαρτικό υλικό, ότι το
χαρτί δεν συμπιέζεται. Μεγάλα κενά δημιουργούνται γύρω από στοίβες από
χαρτί.


Πηγή
http://liondani.blogspot.com/2010/05/blog-post_1742.html Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

ΥΓΕΙΑ: Στέβια: Η φυσική αντικαταστάτρια της ζάχαρης

Γενικά

Η Στέβια (Steviarebaudiana) είναι ένα μικρό βότανα που ανακαλύφθηκε το 1887 στα υψίπεδα της Παραγουάης. Για χρόνια καλλιεργούνταν και χρησιμοποιούνταν από τις τοπικές φυλές των Ινδιάνων, ως γλυκαντικό και θεραπευτικό φυτό. Αποτελεί μια καινοτόμο και εναλλακτική καλλιέργεια – τρόφιμο που υποκαθιστά πλήρως τη ζάχαρη αφού είναι πιο γλυκιά και χωρίς καθόλου θερμίδες.

Σε ορισμένες χώρες (όπως ΗΠΑ κ.α.) επιτρέπεται μόνο ως διαιτητικό συμπλήρωμα , ενώ σε άλλες (Ιαπωνία από το 1971, Βραζιλία κ.α.) ως υποκατάστατο ζάχαρης ή ως συμπλήρωμα διατροφής. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, Αντιθέτως έρευνες του Πανεπιστημίου της Ασουνσιόν στην Παραγουάη έχουν δείξει ότι η Στέβια διαθέτει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Ένα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι η κρυσταλλική γλυκιά ουσία της Στέβια είναι σταθερή σε θερμοκρασία έως και 200°, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση της στη μαγειρική σε αντίθεση με τη συνθετική ασπαρτάμη.

Αποτελεί
πηγή χρήσιμων φυσικών χημικών ουσιών, όπως χλωροφύλλη (φυσική χρωστική), ισοστεβιόλη, φυτοστερόλες, γιββερελλίνη (φυτοορμόνη) καιστεβιοσίδη (φυσική γλυκαντική ουσία) για την οποία καλλιεργείται κυρίως σήμερα η Στέβια. Είναι 150 έως και 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, το ίδιο γλυκιά με τις συνθετικές γλυκαντικές ουσίες αλλά με σχεδόν μηδέν θερμιδική περιεκτικότητα. Οι μεγαλύτεροι χρήστες της στεβιοσίδης είναι η βιομηχανία τροφίμων, ποτών, ζαχαροπλαστικής και η φαρμακευτική βιομηχανία, αφού η ουσία υποκαθιστά τη ζάχαρη για τους διαβητικούς. Η Στέβια έχει επιπλέον ιδιότητες όπως αντιυπερτασικές, αντιβακτηριακές, αντιοξειδωτικές ενώ είναι προληπτικό της τερηδόνας, ρυθμιστής ζαχάρου στο αίμα, καρδιοτονωτικό, επουλωτικό, περιποιητικό δέρματος.

Ασφαλή η κατανάλωση στέβιας

Η στέβια είναι μια φυσική γλυκαντική ουσία, κατάλληλη και για διαβητικούς, που ήδη χρησιμοποιείται από τον περισσότερο πληθυσμό της γης (Ελβετία, Γαλλία, Ιαπωνία, Λατινική Αμερική, Κίνα κ.λπ.), συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ. Για τα κράτη - μέλη της EU, εξαιρουμένης της Γαλλίας, δεν επιτρέπεται η χρήση της ως τροφίμου, αλλά μόνο για οδοντιατρική ή καλλυντική χρήση, αφού ενεργεί κατά της τεριδόνας και έχει μηδέν θερμίδες.
Η «ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ» EFSA, τον Απρίλιο του 2010, ανακοίνωσε ότι τοξικολογικά τα γλυκοσίδια (Στεβιοσίδη, Ρεμπαουδιοσίδη κ.λπ.) του φυτού Στέβια είναι τελείως ασφαλή για την ανθρώπινη υγεία. Ως ημερήσια δοσολογία ορίζονται τα 4mg/kgbw/day

Το φυτό

Το φυτό Στέβια, το οποίο χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες από τους αυτόχθονες Νοτιοαμερικανούς, έχει τραβήξει τον τελευταίο καιρό τα φώτα της δημοσιότητας.

Ο θάμνος Stevia rebaudiana Bertoni, ή απλά Stevia όπως συνήθως αναφέρεται, πήρε το όνομά του από τον Ελβετό βοτανολόγο Mois
ιs Santiago Bertoni, ο οποίος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το φυτό. Η Στέβια αποτελεί βότανο, το οποίο φυτρώνει ελεύθερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική και ανήκει στην ίδια οικογένεια φυτών με το ηλιοτρόπιο και το ραδίκι. Η Στέβια καλλιεργήθηκε εκτενώς, λόγω των γλυκών της φύλλων και χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες από τους αυτόχθονες Νοτιαμερικανούς ως παραδοσιακό γλυκαντικό σε τσάι βοτάνων και άλλα αφεψήματα.

Η Στέβια καλλιεργείται ακόμα στην Λατινική Αμερική, αλλά στην παραγωγή πλέον κυριαρχούν οι Ασιατικές χώρες। Η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο καλλιεργητή Στέβια στον κόσμο, ενώ η Ιαπωνία και η Κορέα διαθέτουν τη μεγαλύτερη αγορά εκχυλισμάτων Στέβια. Πρόσφατα, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία ενέκριναν ορισμένα παρασκευάσματα Στέβια ως συστατικά σε φαγητά και ροφήματα στις αγορές τους.

Ιδιότητες

Σήμερα, η κύρια χρήση της στέβιας είναι η εξαγωγή από τα φύλλα της -χλωρά ή ξηρά- των φυσικών γλυκαντικών ουσιών στεβιοσίδη, ρεμπαουδιοσίδη, κ.ά.. Η στεβιοσίδη μόνη της ή μαζί με τις άλλες γλυκαντικές ουσίες (αναφερόμενη ως στεβιοσίδη) είναι μία λευκή, μικροκρυσταλλική ουσία, όπως και η κοινή ζάχαρη, αλλά με μηδενική θερμιδική αξία και 200-300 φορές πιο γλυκιά, ανάλογα με την συγκέντρωση κάθε μιας από τις γλυκαντικές ουσίες.

Γι’ αυτό και η στεβιοσίδη αναφέρεται και ως “ζάχαρη της στέβιας”. Η στεβιοσίδη, ρεμπαουδιοσίδη, κάθε μία ή σε συνδυασμό (στεβιοσίδη), μπορεί να αντικαταστήσει την κοινή ζάχαρη σε οποιαδήποτε χρήση της, έχοντας όμως πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τη γνωστή μας ζάχαρη και τις συνθετικές γλυκαντικές ουσίες. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως χλωρά/ξηρά, τριμμένα ή αλεσμένα, ενώ γίνεται χρήση ακόμη και του εκχυλίσματός τους. Τα στελέχη και τα υπολείμματα των φύλλων, μετά την εξαγωγή της ”ζάχαρης”, αποτελούν ζωοτροφή.
Άλλες πολύ χρήσιμες φυσικές χημικές ουσίες της στέβιας είναι οι φυτοστερόλες(Ιατρική), η γιββερελλίνη (φυτοορμόνη) η χλωροφύλλη (φυσική χρωστική), κ.ά. Οι μεγαλύτεροι χρήστες της στεβιοσίδης είναι η βιομηχανία τροφίμων-ποτών-ζαχαροπλαστική (υποκαθιστά τη ζάχαρη και την πράσινη χρωστική) και η Ιατρική (για τους διαβητικούς τύπου 2).


Στις διάφορες μορφές της -φύλλα, εκχυλίσματα, γλυκαντική ουσία- αποδίδονται πολλές βιοχημικές ιδιότητες. Η στέβια είχε πολύ σημαντικό διατροφικό, ιατρικό, θεραπευτικό και εθνοβοτανικό ρόλο στις παραδόσεις, δοξασίες και ιεροτελεστίες των λαών στους τόπους καταγωγής της στέβιας
. Στη στέβια, οι ιθαγενείς Guarani, Mestizos, και άλλες τοπικές φυλές απέδιδαν διάφορες ιδιότητες. Στην Κίνα, τσάι από φύλλα στέβιας συνίσταται ως ορεκτικό, ως χωνευτικό, για απώλεια βάρους, για διατήρηση της νεότητας, ως διαιτητικό ή και για μείωση της επιθυμίας για κάπνισμα και ποτό.

Η στέβια, στις διάφορες μορφές της, χρησιμοποιείται σε περισσότερες από 20 χώρες ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ως συμπλήρωμα διατροφής και δίαιτας. Στην Ιαπωνία και άλλες ασιατικές χώρες, γίνεται χρήση αυτής από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στις ΗΠΑ, η ρεμπαουδιοσίδη και στην Αυστραλία – Ν. Ζηλανδία η στεβιοσίδη από το τέλος του 2008 και ως υποκατάσταο της ζάχαρης Ήδη, στη Γαλλία, εταιρίες τροφίμων πήραν έγκριση χρήσης της ρεμπαουδιοσίδης σε τρόφιμα για δύο έτη. Στην Ιαπωνία και την Κορέα, η στεβιοσίδη καλύπτει περί το 40-50% της αγοράς γλυκαντικών ουσιών.


Η στέβια, στις διάφορες μορφές της, χρησιμοποιείται στη Ν. Αμερική για περισσότερα από 500 χρόνια, στην Ευρώπη από το 1999, ενώ στον Καναδά και τις ΗΠΑ, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι το 1991, επιτρέπονταν μόνο ως διαιτητικό συμπλήρωμα. Το 1991, στις ΗΠΑ απαγορεύθηκε κάθε χρήση μέχρι το 1995 οπότε επέτρεψε και πάλι την χρήση. Άλλες χώρες όπου χρησιμοποιείται η στέβια είναι η Ελβετία, μερικές της Ανατολικής Ευρώπης και της Αφρικής.


Με την έγκριση χρήσης της στεβιοσίδης ως τρόφιμο-υποκατάστατο της ζάχαρης, στην Αυστραλία και τη Ν. Ζηλανδία, από τον Οκτώβριο του 2008 και στις ΗΠΑ (από διάφορες πολυεθνικές το 2009), η χρήση και ο αριθμός των χωρών όπου επιτρέπεται αυτή, αναμένεται να αυξάνει κάθε χρόνο. Η Κίνα είναι η μεγαλύτερη χώρα -παραγωγός και η Ιαπωνία η μεγαλύτερη χώρα- καταναλωτής.
Σήμερα, εκτιμάται πως χρήση στέβιας, κάθε μέρα, σε διάφορες χώρες, κάνουν πάνω από 150 εκατομμύρια άνθρωποι, χωρίς να παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα.


Στην ΕΕ και τον FAO έχει ορισθεί, από το 2008, Ημερήσια Αποδεκτή Λήψη 10 mg στεβιοσίδη/kg ζώντος βάρους. Στην ΕΕ επιτρέπεται από το 2005 η χρήση της στέβιας και εκχυλισμάτων της στα σιτηρέσια (ως αρωματικό συστατικό) έως ποσοστό 2% και στα καλλυντικά. Η διαδικασία έγκρισης χρήσης της στεβιοσίδης ως νεοφανές τρόφιμο και υποκατάστατο της ζάχαρης στην ΕΕ είναι σε εξέλιξη και αναμένεται το 2010/2011
.



Πηγή
http://www.biostevia.gr/home.html


Διαβάστε περισσότερα...

Ο Τρίτος Ναός και ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Οι Μουσουλμάνοι στο Ισραήλ γνωρίζουν ότι έρχεται ο Τρίος Ναός και μαζί με αυτόν ο Πόλεμος

Άρθρο του Aviel Schneider στο ‘Israel Today’


Οι Μουσουλμάνοι στο Ισραήλ φαίνεται να παίρνουν πολύ πιο σοβαρά την πιθανή κατασκευή του τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ, από ό, τι οι Εβραίοι.

Το θέμα που έχει γίνει πλεόν «καυτό» αφορά την ανασυγκρότηση της Συναγωγής Hurva στην εβραϊκή συνοικία της Παλιάς Πόλης, την οποία Ισραηλινοί Άραβες και Παλαιστίνιοι είδαν ως ένα ‘σημάδι’ ότι οι Εβραίοι σχεδιάζουν την ανοικοδόμηση του Ναού. (Για την Hurva.


--Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ραββίνος του 18ου αιώνα, Vilna Gaon, «προφήτευσε» ότι όταν η Συναγωγή Hurva στην Ιερουσαλήμ, η οποία χτίστηκε στις ημέρες του, θα καταστρεφόταν και θα ξαναχτιζόταν δύο φορές, κατά την χρονική στιγμή που θα ήταν και πάλι έτοιμη για τρίτη φορά, η ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ θα ξεκινούσε. Στις 15 Μαρτίου 2010, άρχισε επίσημα η ανακατασκευή της Συναγωγής ου Hurva.


Μουσουλμάνοι πολιτικοί και κληρικοί εκδίδουν τρομερές προειδοποιήσεις: «Σώστε την Ιερουσαλήμ από την εβραϊκή απειλή!" "Σώστε το Τζαμί του Al Aksa από την καταστροφή!" "Η κατασκευή του τρίτου Ναού είναι μια Εβραϊκή συνωμοσία για τον έλεγχο του κόσμου!" Κατά την άποψή τους, ο τρίτος Ναός είναι μια συνταγή για το Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.


Το Όρος του Ναού είναι το κεντρικό σημείο της ισραηλο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Δεδομένου ότι η περιοχή των βιβλικών ναών (εννοεί, προφανώς, τον 1ο και τον 2ο ναό) είναι ο ιερότερος χώρος του Ιουδαϊσμού ενώ και οι Μουσουλμάνοι ισχυρίζονται ότι αποτελεί τον τρίτο ιερότερο τόπο του Ισλάμ. Αντιπροσωπεύει τη σύγκρουση μεταξύ δύο ‘αποκαλυπτικών βιβλίων’, της Βίβλου και του Κορανίου, καθώς και μεταξύ του Εβραϊκού και του μουσουλμανικού εθνικισμού.


Για να αναλυθεί αυτή η "σύγκρουση πολιτισμών", το ‘Israel Today’ διεξάγει μια σειρά συνεντεύξεων με Ισραηλινούς Εβραίους και Άραβες।


Ανοικοδόμιση Συναγωγής προαναγγέλει το κτίσιμο του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ;


Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εβραϊκής εφημερίδας Haaretz, αν ο Vilna Gaon, (φωτο), ο Ραββίνος του 18ου αιώνα που θεωρείται αυθεντία, ήταν σωστός, στις 16 Μαρτίου 2010, θα αρχίσει η κατασκευή του Τρίτου Ιουδαϊκού Ναού.

Το σχέδιό του αναφέρει ότι η ευοίωνος ημέρα θα συμπέσει με την ολοκλήρωση της τρίτης ‘Συναγωγής Hurva’ στην εβραϊκή συνοικία της Ιερουσαλήμ.


(Σ.Σ. Κατά τον 18ο αιώνα, ο Vilna Gaon, «προφήτευσε» ότι όταν η Συναγωγή Hurva στην Ιερουσαλήμ, η οποία χτίστηκε στις ημέρες του, θα καταστρεφόταν και θα ξαναχτιζόταν δύο φορές, κατά την χρονική στιγμή που θα ήταν και πάλι έτοιμη για τρίτη φορά, η ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ θα ξεκινούσε).


Η μεγάλη μέρα πλησίασε: Στις 15 Μαρτίου θα γίνει η «αφιέρωση» της ανακατασκευασμένης ‘Συναγωγής Hurva’, η οποία θεωρείται ο σημαντικότερος οίκος προσευχής στην Ιερουσαλήμ. Καταστράφηκε τελευταία στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας.


Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανακατασκευή, η Συναγωγή Hurva έγινε το μήλο της έριδος μεταξύ των υπερ-Ορθοδόξων Ιουδαίων και άλλων Ιεροσολυμιτών.


Η σύγκρουση αφορά το είδος του ιδρύματος που θα έχει τελικά η Hurva. Μια ομάδα ‘σεκουλαριστών’ (κοσμικών) και εθνικο-θρησκευόμενων Ιεροσολυμιτών λένε ότι αν το κράτος δεν δράσει γρήγορα, η Hurva θα γίνει άλλη Υπερ-Ορθόδοξη συναγωγή, όπου οι γυναίκες και οι τουρίστες θα είναι ανεπιθύμητοι.


"Η κυβέρνηση έχει επενδύσει εκατομμύρια για την αποκατάσταση της συναγωγής. Είναι ένα μέρος με ιδιαίτερη αξία για τους τουρίστες. Η Εβραϊκή συνοικία έχει δεκάδες συναγωγές και δεν χρειάζεται άλλη μία», δήλωσε ο ακτιβιστής Tehila Nahlon.


Η συζήτηση αντικατοπτρίζει τα ευρύτερα θέματα ταυτότητας που αντιμετωπίζει η εβραϊκή συνοικία, η οποία καθίσταται όλο και πιο Υπερ-Ορθόδοξη τα τελευταία χρόνια.


Η δημοτική σύμβουλος της πόλης, Rachel Azariya, είπε, "Η Hurva δεν πρέπει να γίνει άλλη μια συναγωγή, και η Εβραϊκή Συνοικία απλώς μια άλλη ‘Haredi’ γειτονιά."


Η Hurva, όνομα που σημαίνει «καταστροφή», χτίστηκε αρχικά από τους μαθητές του Ραβίνου Ιούδα Hahasid στις αρχές του 18ου αιώνα. Καταστράφηκε λίγο αργότερα από μουσουλμάνους οι οποίοι απαιτούσαν την επιστροφή των δανείων που δόθηκαν για την κατασκευή του συναγωγή. Μετά ξαναχτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, έγινε η σημαντικότερη συναγωγή στη χώρα, αλλά ανατινάχθηκε το 1948 από τους άνδρες της Ιορδανικής Λεγεώνας, λίγες ημέρες πριν από την πτώση (στα χέρια των Ισραηλιτών) της εβραϊκής συνοικίας στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας.


Το 2001, μετά από χρόνια συζητήσεων, η κυβέρνηση αποφάσισε να αποκαταστήσει το κτίριο.


Το ιστορικό κτήριο, του οποίου ο γνωστός θόλος δεσπόζει ακόμη στον ορίζοντα της εβραϊκής συνοικίας, έχει τώρα σχολαστικά αναδημιουργηθεί, συμπεριλαμβανομένης της επίπλωσης και των τοιχογραφιών στον τοίχο.


Ωστόσο, οι «κοσμικοί» και οι σιωνιστές Ορθόδοξοι της Ιερουσαλήμ ανησυχούν ότι δύο εξελίξεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη συναγωγή να γίνει ultra-Ορθόδοξη.


Η πρώτη ήταν ο διορισμός ενός ραββίνου στη συναγωγή - που συνέβη περίπου πριν από τρία χρόνια, όταν το όλο θέμα ήταν ακόμη στα σκαριά – ο αρχιραββίνος Simcha Hacohen Kook, ο οποίος θεωρείται ότι είναι κοντά στον υπερ-Ορθόδοξο μη Χασιδικό ηγέτη, Rabbi Yosef Elyashiv . Είχε επιλεγεί από μια ομάδα ραββίνων, με την ευλογία του Σεφαραδίτικου Αρχιραββίνου Shlomo Amar


"Μια κρατική εταιρεία ήταν αυτή που έχτισε την συναγωγή. Υπάρχουν κάποια θέματα σχετικά με το πως επιλέχθηκαν κάποιοι άνθρωποι. Έκαναν την επιλογή αυτή για να αποτραπεί ο διορισμός ενός σιωνιστή Ορθόδοξου ραββίνου," είπε ο Anat Mufkadi, ένα μέλος της ομάδας που ανησυχεί για τη συναγωγή.


Ο Ραβίνος Elyashiv φέρεται να είπε στον Haredi δημοσιογράφο Shlomo Kook, ανιψιό του ραββίνου της Συναγωγής, ότι ο βιαστικός διορισμός είχε ως στόχο να μείνει μακριά από την θέση του ραββίνου ένας σιωνιστής ορθόδοξος ραββίνος.


Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αναπτυξιακής Εταιρίας της εβραϊκής συνοικίας, η οποία έχτισε την Συναγωγή, Nissim Arazi, που δήλωσε ότι εξεπλάγη από τον διορισμό του ραββίνου, αρνήθηκε να παραστεί στην τελετή ανάληψης των καθηκόντων του πριν από τρία χρόνια. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας ραβίνος είναι απαραίτητος όταν δεν υπάρχει καν η Συναγωγή και δεν ξέρουμε ποιοι θα αποτελούν το ‘ποίμνιο’", είπε στην Haaretz πριν από λίγες ημέρες. Ωστόσο, ο Arazi είπε ότι πιστεύει ότι ο Kook είναι ένας άξιος υποψήφιος.


Η δεύτερη εξέλιξη είναι ότι ο Arazi πρόκειται σύντομα να αντικατασταθεί, μαζί με πέντε από τα οκτώ μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Αναπτυξιακής Εταιρίας της εβραϊκής συνοικίας. Σύμφωνα με το νόμο, τα νέα μέλη του διοικητικού συμβουλίου θα επιλεγούν από τον Υπουργό Στέγασης Ariel Atias, μέλος του Shas (πολιτικό κόμμα). Το υπουργικό συμβούλιο έδωσε επίσης το Ίδρυμα Κληρονομιάς του Δυτικού Τείχους (Western Wall Heritage Foundation), ενός κρατικού φορέα υπό τη διεύθυνση του ραββίνου του Δυτικού Τείχους, Shmuel Rabinovich, να έχει λόγο στην επιλογή των νέων μελών του διοικητικού συμβουλίου. Κάτω από την ηγεσία του Rabinovich, ορισμένοι έχουν πει ότι η περιοχή του Δυτικού Τείχους έχει γίνει πιο ultra-Ορθόδοξη.


Οι ακτιβιστές λένε ότι η ανακατασκευασμένη Συναγωγή θα πρέπει να παρουσιάζει το ιστορικό έπος της εβραϊκής συνοικίας, με απεικονίσεις αρχαιολογικών ευρημάτων, και θα πρέπει να είναι πλήρως προσβάσιμη για τους τουρίστες και άνδρες και γυναίκες, χωρίς διακρίσεις.


Ο δημοσιογράφος, Kook, δήλωσε: «Ο θείος μου είναι κοντά σε όλες τις κοινότητες, δεν είναι ένας κλασικός Haredi ή ένας φανατικός. Δεν περιμένει το μέρος να γίνει μια συναγωγή Haredi με 50 προσευχές την ημέρα. Καταλαβαίνει ότι είναι μια διαφορετική συναγωγή. Αλλά είναι σημαντικό για αυτόν ότι είναι περισσότερο μια συναγωγή παρά ένα μουσείο. "


Παρακάτω ορισμένα βίντεο για τους Υπερ-Ορθόδοξους Ιουδαίους.

Όπως φαίνεται στο πρώτο βίντεο η κοινότητα αυτή είναι αντίθετη στην τηλεόραση και τα νέα τα μαθαίνουν οι πιστοί από τις αφίσες που κολλάνε στους τοίχους. Επίσης απαγορεύται αυστηρά το χοιρινό. Κάποιος που τόλμησε να το πουλήσει τους κάψαν το μαγαζί! Δημιούργησαν επεισόδεια κατά τη παρέλαση των ομοφυλόφιλων και έκαψαν ένα κέντρο καύσης νεκρών.

Ττο δεύτερο δείχνει επεισόδια με την αστυνομία.

Το τρίτο αναφέρεται στην ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ να κάθονται στα λεοφωρεία μπροστά οι γυναίκες! Μήπως και αγγίξουν, κατά λάθος, άνδρες και μολυνθούν! Μία που διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν μπορούσε να πάει πίσω την ξυλοφόρτωσαν!










Πηγή
http://redskywarning.blogspot.com/2009/12/hurva.html
Download:
FLVMP43GP
Download:
FLVMP43GP
Download:
FLVMP43GP
Διαβάστε περισσότερα...