Ο Βασιλικός τάφος της Αμφίπολης ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ άμεσα από τους ηγέτες της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ  ΤΑΦΟΣ  &  ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ Πρόλογος             
Από το 1956 ήταν γνωστά τα ευρήματα της Αμφίπολης, αλλά υπήρχε απαγορευτικό από τη παγκόσμια Σιωνιστική κυβέρνηση………
Σήμερα αποφάσισαν να επιτρέψουν, με συμφωνίες άγνωστες, να γίνουν οι ανασκαφές, διότι φαίνεται ότι κάτι αλλάζει στη Γεωπολιτική!!!
Η ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρξε περιπετειώδης. Το ίδιο ο θάνατός του στη Βαβυλώνα το 323 π.χ. και κυρίως η ταφή του!!!
Όπως γράφει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γενεύης Δρ. Νικόλαος Καλογερόπουλος, «Άκρως αμφίβολον κατ’ εμέ να έχει μεταφερθεί η σορός του Μ.Αλεξάνδρου στην Αμφίπολη (κατά πρόταση της Ολυμπιάδος ως λέγουσι), από την Αλεξάνδρεια-Αίγυπτο, και να μην έχει γράψει κανείς τίποτε για το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός».

Δύο μεγάλες προσωπικότητες του πλανήτη, ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ & ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, πέθαναν σε ηλικία 33 ετών. Και τις δύο αυτές μεγάλες προσωπικότητες, που συγκλόνισαν το πλανήτη, εξαφάνισαν οι υπονομευτές της οικουμένης! Για τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ γνωρίζουμε!!!

Γιατί πέθανε ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  33 χρονών;;;;; Τυχαίο;;; δεν νομίζω!!!
Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο ΑΛΕΧΑΝΔΡΟΣ  δηλητηριάσθηκε!
Ο νοών νοείτω!! Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ο Βασιλικός τάφος της Αμφίπολης ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ  ΑΜΕΣΑ
από τη παγκόσμια Σιωνιστική διακυβέρνηση-Δικτατορία.
Οι Στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά και η οικογένειά του, σύμφωνα με τη λογική, θα ήθελαν ο Μεγάλος Βασιλιάς να ενταφιασθεί στη πατρίδα του, και ΟΧΙ στην έρημο Σαχάρα, στην όαση Σίβα, ή στην Αλεξάνδρεια, εκτός εάν ο μεγάλος βασιλιάς είχε αφήσει διαθήκη!
Οι ανασκαφές θα δείξουν!!! Σύμφωνα με ιστορικούς, ο Πτολεμαίος (Βασιλιάς της Αιγύπτου), μετέφερε το νεκρό Κοσμοκράτορα πρώτα στη Μέμφιδα, και μετά στην Αλεξάνδρεια σε μαυσωλείο.
Το 321 π.χ. σχεδόν δύο χρόνια μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, ο Αρριδαίος (Στρατηγός του Μ. Αλεξάνδρου), ολοκλήρωσε τη κατασκευή της αρμάμαξας-νεκροφόρου-σαρκοφάγου, που θα μετέφερε τη σορό από τη Βαβυλώνα, στο μαντείο του Άμμωνα, όπως λέγεται ότι ήταν η επιθυμία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Έλληνες προστατέψτε τα ιερά μας ευρήματα, ιστορικά, & πολιτισμικά κειμήλια, γιατί ως άλλος ΕΛΓΙΝ, θα μας τα πάρουν τα διεθνή
αρπακτικά, οι γύπες, της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας.
Ο σύμβουλος των προέδρων της παγκόσμιας Σιωνιστικής κυβέρνησης, ΑμερικανοΕβραίος και ΓερμανοΕβραίος Ερρίκος Κίσσινγκερ έχει είπει, «Εάν οι Έλληνες μάθουν την ιστορία τους και το πολιτισμό τους, θα γίνουν μεγάλοι και τρανοί».
Αυτό ακριβώς προσπαθούν να αποφύγουν οι Σιωνιστές Πλανητάρχες, επικυρίαρχοι, και παγκόσμιοι εξουσιαστές, να μη γίνουν οι Έλληνες μεγάλοι και τρανοί, γιαυτό το σκοπό πολεμούν τον Ελληνισμό από αρχαιοτάτων χρόνων. Από την εποχή της Εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης, των Ιουδαίων Βασιλέων και των Προφητών της Σιών.
Ο Βασιλικός αυτός τάφος ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ άμεσα από τους ηγέτες της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, οι οποίοι δεν θέλουν να έλθει στο φώς τίποτα από τον Μέγα Αλέξανδρο, και την Ελληνική Ιστορία- πολιτισμό, διότι είναι εμπόδιο στα σχέδιά τους για το Σκοπιανό θέμα, και τη σχεδιαζόμενη από αυτούς, «Μακεδονία του Αιγαίου».
Για να σιγουρευτούν, έστειλαν επάνω τον υπάλληλο ραγιά-Αντωνάκη, για να τους πληροφορήσει σχετικώς, και να του δώσουν οδηγίες πώς να χειριστεί και «θαφτεί» το μέγιστο για τον Ελληνισμό πολιτιστικό ιστορικό αυτό γεγονός. Στο υπουργείο πολιτισμού είναι διορισμένοι όλοι οι δικοί τους. Σας παραπέμπω σε δηλώσεις της Αρχαιολόγου κυρίας Λιάνας Σουλβατζή όπου δήλωσε, «Οι Εβραίοι, ο Σημίτης, ο Πάγκαλος, και ο Βενιζέλος, με σταμάτησαν να ανακαλύψω το τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην όαση Σίβα της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου». Ο Σημίτης-κατά κόσμον Ααρών Αβουρί- έχει τις κύριες ευθύνες για τη κατάσταση της χώρας, και πρέπει να του ζητηθούν ευθύνες από την Ελληνική Δικαιοσύνη, εάν υπάρχει αυτή!!!
Όπως φαίνεται από τα ιστορικά γεγονότα, ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ αρχικά ετάφη στην ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, και εν συνεχεία, με απόφαση της οικογενείας αυτού, η σορός αυτού μετεφέρθη στην Αμφίπολη-ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Το γεγονός κρατήθηκε μυστικό, «διά τον φόβον των Ιουδαίων», ψάλλει η αγία ημών εκκλησία!!!
Είτε στην Αίγυπτο βρίσκεται ο νεκρός ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ,
είτε στην Αμφίπολη, ΑΥΤΟΙ θα τον κλέψουν, ήδη τον έχουν κλέψει!!!
Σιγά μην αφήσουν στα χέρια των Ελλήνων, τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, ΕΚΕΙΝΟΙ φοβόνται ακόμη και τη σκιά του…………
Έτσι έγιναν Κοσμοκράτορες, κλέβοντας τους Λαούς του πλανήτη!!!
Μας μισούν διότι όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, αυτοί έφτιαχναν φάτνες. Θέλουν τη πατρίδα μας γιατί είναι ευλογημένη χώρα, γιαυτό φέρνουν εδώ τους Ισλαμιστές λαθρομετανάστες, για να σβήσουν τον Ελληνισμό, ενώ οι Ελληνικές αρχές κοιμούνται όρθιες, ή είναι εφιάλτες.
  Τεκμήρια ότι θέλουν τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ  νεκρό:
           ————————————————————–
Εάν ο Παρθενών στην Ακρόπολη των Αθηνών, οι Δελφοί, οι Μυκήνες,
η Ολυμπία, ο Μινωϊκός πολιτισμός στη Κρήτη, κ.λ.π. διεσώθησαν,
αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Σιωνιστική Παντοκρατορία δεν είχε τότε γιγαντωθεί. Σήμερα επιχειρείται πλαστογράφηση της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας μέσω Σλάβων των Σκοπίων, και ντόπιων πολιτικών δοσιλόγων και εφιαλτών, οι οποίοι ενεργούν για λογαριασμό της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας.
Για ρωτήστε τη Ρεπούση της ΔΗΜΑΡ εάν είναι ευχαριστημένη με την
ανακάλυψη του Βασιλικού τύμβου της Αμφίπολης;;;;;;;
Τώρα προσπαθούν να εκλέξουν σαν Πρόεδρο Δημοκρατίας, έναν άλλο
δικό τους  Πρόεδρο. Εμείς βροντοφωνούμε,  ΟΧΙ  άλλον Παπούλια!!
Ο ΡΟΤΣΙΛΝΤ ανακατεύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδος, και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. Τώρα προσπαθεί να εκλέξει πρόεδρο δημοκρατίας δικό του άνθρωπο, με βουλευτές λαδωμένους…(ΜΜΕ)
Οι εφιάλτες πολιτικοί τηρούν στάση αναμονής για τον τύμβο, την ώρα που οι Σκοπιανοί & Σιωνιστές, κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα…….
Οι προδότες πολιτικοί θέλουν να αλλάξουν την Ελληνική σημαία, διότι ενοχλεί ο Σταυρός τους Σιωνιστές Παντοκράτορες, τα αφεντικά τους, και δεν θα θάψουν τα αρχαία ιστορικά πολιτιστικά ευρήματα;;;;;;
Έφεραν το ρατσιστικό νόμο για να καταστήσουν τους Έλληνες δούλους και θύματα των Ισλαμιστών λαθρομεταναστών!!!
Πλημμυρίζουν την Ελλάδα με Ισλαμιστές λαθρο-μετανάστες!!!
Να δείτε που τελικά θα ανακοινώσουν ότι δεν βρήκαμε τίποτε στο τύμβο της Αμφίπολης, ή βρήκαμε τάφο Στρατηγών, και άλλων…….
Ήδη ανακοινώνουν ότι ο τύμβος είναι συλημένος!
Γιατί τη μια λένε ότι ο τάφος είναι ασύλητος, και την άλλη ότι υπάρχει πιθανότητα να τον βρούν άδειο;;;
Γιατί άργησε τόσο πολύ η ανασκαφή;;; ενώ πανεπιστημιακοί είχαν κάνει γεωμηχανική στατική μελέτη του χώρου από το 2003;;;
Το μέγεθος του τύμβου της Αμφίπολης είναι τεράστιο, ενώ ο τάφος του Φιλίππου στη Βεργίνα είναι μόλις 40 τ.μ. ο τύμβος της Αμφίπολης έχει 500 μέτρα περίβολο, διακοσμημένος με σφίγγες και λέοντα!!!
Άρα κάτι μεγάλο συμβαίνει!!!
Οι ηγέτες της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας δεν επιθυμούν να
έλθουν στο φώς νέες πολιτιστικές Ελληνικές ανακαλύψεις διότι τους χαλάνε τα σχέδια που έχουν για τη Βαλκανική.
Η υπηρέτριά τους Σιωνίστρια Μέρκελ έχει λυσσάξει αυτές τις ημέρες να κάνει συνδιάσκεψη των Βαλκανικών κρατών με θέμα την αναγνώριση των Σκοπίων σαν Μακεδονία. Ενεργεί για λογαριασμό των αφεντικών της προέδρων της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας, όπως άλλοτε και ο Χίτλερ!!!! Οι Σιωνιστές Κοσμοκράτορες της Νέας Τάξης Πραγμάτων, και παγκόσμιας κυβέρνησης, διέταξαν τους εφιάλτες «Έλληνες» πολιτικούς να θάψουν το θέμα του Βασιλικού τύμβου της Αμφίπολης, που αποδεικνύει περιτράνως και διεθνώς την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Οι αχυράνθρωποι «Έλληνες» πολιτικοί είναι πρόθυμοι να θάψουν την Ελλάδα, προκειμένου να ικανοποιηθούν τα αφεντικά τους. (ΡΟΤΣΙΛΝΤ )
Αυτό αποδεικνύεται από τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνουν εναντίον των Ελλήνων, προκειμένου να στείλουν όλο και περισσότερα ποσά στο Σιωνιστικό αφεντικό τους, το Κοσμοκράτορα ΡΟΤΣΙΛΝΤ, και να αφήσουν το λαό ρακένδυτο, άστεγο, και πεινασμένο.
Με το κόλπο των δανείων, μας παίρνουν τα σπίτια μας, για να τα δώσουν στους εκλεκτούς της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας!!
Αυτό αποδεικνύεται από τους φόρους,  το Ρατσιστικό νόμο, και από τη λαθρομετανάστευση, ώστε να μη αντιδράσει ο ΄Ελληνας στην Ισλαμοποίηση της πατρίδος τους. Προσπαθούν να κάνουν τον Έλληνα δούλο των Ισλαμιστών Τζιχαντιστών λαθρομεταναστών. Να δείτε που η Βουλή θα αποκτήσει Ισλαμιστές λαθρομετανάστες βουλευτές, όπως και η κυβέρνηση Τζιχαντιστές υπουργούς. Ιδίως ο υπουργός Πολιτισμού θα είναι είτε Σιωνιστής, είτε Ισλαμιστής λαθρομετανάστης, για να καταστραφεί ότι απέμεινε από την Ελληνική Ιστορία και τον Ελληνικό Πολιτισμό!!! Απόδειξη αυτού είναι ότι οι Παντοκράτορες κατάστρεψαν την Ελληνική οικονομία, με όργανα τη Goldman Sachs, Moodys, Fitch,  Standard & Poors, ΕΛΣΤΑΤ, Τρόϊκα, και άλλους προδότες πολιτικούς.
Τους Σιωνιστές δανειστές των κρατών, επιτελείς της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, διεθνώς τους αποκαλούν Αρπακτικά, γύπες, κοράκια, και ύαινες. Οι δοσίλογοι πολιτικοί μας είναι ανίκανοι να παράξουν πλούτο για τη χώρα, και δανείζονται συνεχώς από τους Σιωνιστές της διασποράς, δηλαδή από τους γύπες, κοράκια, και ύαινες.
Οι Ισραηλινοί, Τούρκοι, Σκοπιανοί, Αλβανοί, βράζουν από εθνικισμό, και σε εμάς η παγκόσμια δικτατορία επιβάλλει τακτική προβάτων.
Οι προδότες πολιτικοί δεν έστησαν αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου σε όλη την Ελλάδα, κατόπιν εντολών των Σιωνιστών Παντοκρατόρων.
Τα κανάλια των Σιωνιστών της Ν.Τ.Π. έπαψαν να αποκαλούν τους λαθρομετανάστες λαθραίους και παρανόμους, αλλά τους προσφωνούν απλώς μετανάστες, τα Τουρκοκάναλα με τη πολιτική τους συνηγορούν να μας σφάξουν σαν αρνιά όλους εμάς τους Έλληνες οι Τζιχαντιστές που κατά κύματα κατακλύζουν την Ελλάδα, και οι Ελληνικές αρχές –σαν αφελείς- τους διασώζουν και περιθάλπουν, ενώ οι αποκεφαλισμοί πάνε σύννεφο στις Ισλαμικές χώρες!!! Έβαλαν έναν Σιωνιστή διευθυντή της υπηρεσίας μεταναστευτικής πολιτικής της Ελλάδος, κατά διαταγή του ΡΟΤΣΙΛΝΤ του παγκόσμιου Δικτάτορα . Δεν υπήρχε κανένας Έλληνας;;; Διασώζουν και περιθάλπουν τους σφαγείς μας!!!! Όλοι οι υπάλληλοι του ΡΟΤΣΙΛΝΤ γίνανε υπουργοί & Πρωθυπουργοί της «Ελληνικής» Κυβερνήσεως. Είναι κυβέρνηση δοσιλόγων που δρούν για λογαριασμό της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης-δικτατορίας!!!
Έλληνες ξεσηκωθείτε, μας κλέβουν την ιστορία μας και το πολιτισμό μας, μετατρέπουν την Ελλάδα σε Ισλαμικό Χαλιφάτο Τζιχαντιστών.
Όπως λένε τα ΜΜΕ, η Ελλάδα ευρίσκεται στο έλεος των λαθροεισβολέων, 200.000 Ισλαμιστές αναμένονται μέσα στο 2015!!!
Οι Τζιχαντιστές εκπαιδεύονται, και γυρίζουν στην Ευρώπη, μεγάλο είναι το κενό ασφαλείας σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Οι Ευρωπαϊκές Σιωνιστικές κυβερνήσεις τώρα καταλαβαίνουν τι μπορούν να κάνουν οι ορδές του Χαλιφάτου, που εξέθρεψαν οι Σιωνιστικές Η.Π.Α. κατά διαταγήν της παγκόσμιας Σιων. Δικτατορίας!
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας απεδείχθη με τις πράξεις του υπαλληλάκος του ΡΟΤΣΙΛΝΤ προέδρου της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να εκλέγεται από τον Ελληνικό Λαό, και όχι από τους εφιάλτες βουλευτές μαριονέτες και ορντινάντσες του παγκόσμιου δικτάτορα Σιωνιστή ΡΟΤΣΙΛΝΤ.
Έλληνες πόσο ακόμα θα φερόμαστε δουλικά ψηφίζοντας τα πιόνια της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας και Ν.Τ.Π.;;;;;;;
Πόσο ακόμα θα αφήνουμε τα δουλικά τους πολιτικούς του ΡΟΤΣΙΛΝΤ να μας ντροπιάζουν διεθνώς;;; Δεν βλέπετε ότι και να κάνουν οι εχθροί της Ελλάδος, η ιερή γή των Ελλήνων δεν τους αφήνει να της κάνουν κακό, και μας δίνει συνέχεια δήγματα για το ποίοι είμαστε;;;;;;;;;;;
Έχουμε το DNA των Αρχαίων Ελλήνων, μη το προδίδουμε………
Η ιερή αυτή γη, μας καλεί στο ιερό πατριωτικό καθήκον,  να υπερασπιστούμε τα ιερά και όσια των Ελλήνων. Μην τους αφήνουμε άλλο. Οι Σιωνιστές μισούν τη Μακεδονία μας, από τα χρόνια της Εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης, διότι ο Μέγας Αλέξανδρος Βασιλεύς των Ελλήνων, είχε καταλάβει όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής, φυσικά και το Ισραήλ, και οι προφήτες της Εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης στάζουν αίμα και δηλητήριο κατά του Αλεξάνδρου και γενικά κατά των Ελλήνων, και προσπαθούν να μας κάνουν κακό με κάθε τρόπο.
Ποιώ έκκληση προς τους Έλληνες Αρχαιολόγους να λάβουν ΕΚΤΑΚΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ του τύμβου της Αμφίπολης, διότι οι Σιωνιστές της παγκόσμιας δικτατορίας θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να καταστρέψουν το τύμβο. Μην περιμένουν από τους Σιωνιστές πολιτικούς της κυβέρνησης να λάβουν μέτρα.
Είτε βρεθεί ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, είτε μέλη της οικογενείας του, δεν αλλάζει την ιστορικότητα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, και του Ελληνισμού!!!
Οι εχθροί Σιωνιστές γνωρίζουν πολλούς πολιτικούς & πολεμικούς εχθρικούς τρόπους να σαμποτάρουν τα ιερά ευρήματα και κειμήλια!!!!
Γιαυτό εγκατέστησαν Σιωνιστική κυβέρνηση στην Ελλάδα, την οποίαν στηρίζουν αφελείς και επιπόλαιοι βουλευτές εχθροί του Ελληνισμού, πιστοί στο κόμμα, ΟΧΙ στην Ελλάδα, οι οποίοι εψηφίσθησαν από αθώους και απληροφόρητους Έλληνες ψηφοφόρους.
Το μίσος των Σιωνιστών εναντίον των Ελλήνων ανάγεται από τα αρχαία χρόνια των προφητών του Σιωνισμού. Όπως γράφει στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» της 19ης Αυγ. 2014 ο Δρ. Ησαϊας Κωνσταντινίδης το μίσος αυτό κατά των Ελλήνων αναγράφεται στις προφητείες του Δανιήλ, και στο Κεφάλαιο περί Μακκαβαίων Παίδων, στην Εβραϊκή Παλαιά Διαθήκη, όπου γίνεται αναφορά στο μελλοντικό βασιλιά της Ευρασίας, το Μακεδόνα παντοκράτορα Βασιλιά Μέγα Αλέξανδρο. Όσο η Ελλάδα μας βρίσκεται κάτω από τη Σιωνιστική Δικτατορία, η αλήθεια για το πολιτισμό ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ!!!
Όσον αφορά το ρατσιστικό νόμο αυτός επεβλήθη από την Αμερικανο-Εβραϊκή επιτροπή (AJC), της Σιωνιστικής παγκόσμιας κυβέρνησης
προς τους «Έλληνες» δοσίλογους και εφιάλτες πολιτικούς.
Ο σκοπός είναι να καταστήσουν τους Έλληνες υποτακτικούς των Ισλαμιστών Τζιχαντιστών λαθρομεταναστών, ώστε να σβήσει η Ελλάς.
Οι Ισλαμιστές Τζιχαντιστές του γνωστού Χαλιφάτου, είναι έργο της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας, όπως και κάθε κακό που συμβαίνει επάνω στο πλανήτη.
Όλοι οι φόροι που πληρώνουμε (ΕΝΦΙΑ και άλλα χαράτσια), πηγαίνουν κατευθείαν στις τσέπες του ΡΟΤΣΙΛΝΤ προέδρου της λαομίσητης παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας, ( ο ΓΑΠ την έλεγε διακυβέρνηση), για να χρηματοδοτεί τους Τζιχαντιστές για να αποκεφαλίζουν Χριστιανούς. Τέτοια χάλια, και ο ΣΥΡΙΖΑ, με την  ΔΗΜΑΡ, (βλέπε Μπαρμπα-Φανούρη, Ρεπούση, και άλλους), επικροτούν τους Σιωνιστές πολιτικούς της ΝΔ/ΠΑΣΟΚ των Σαμαρο-Τούρκογλου, στο ρατσιστικό νόμο, που αναγνωρίζει ΜΟΝΟ τη γενοκτονία-Ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Ξέχασαν τις γενοκτονίες των Ελλήνων στη Μικρά Ασία, (Τουρκία), κατόπιν διαταγών της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας.
Τώρα προσπαθούν να βγάλουν Πρόεδρο Δημοκρατίας έναν άλλο υπάλληλο-πιόνι του ΡΟΤΣΙΛΝΤ, για να συνεχίσουν να κάνουν τις δουλειές τους εις βάρος του Ελληνισμού και της Ελλάδος!!!
Όταν στο ΥΠ.ΠΟ. διοικούν οι Σιωνιστές ορντινάντσες του ΡΟΤΣΙΛΝΤ, μη περιμένετε να αποκαλυφθεί η αλήθεια στο τύμβο της Αμφίπολης.
Ότι προλάβαμε να αποκαλύψουμε από το πολιτισμό των προγόνων μας
εκεί μας σταματήσανε, από εδώ και πέρα θα έχουμε για Ιστορία και Πολιτισμό μας, τα γραφόμενα της Εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης, προς μεγάλη χαρά του Αρχιραββίνου Καϊάφα, της Ελλαδικής εκκλησίας, και των άλλων Ιουδαίων & Φαρισαίων της Δ.Ι.Σ. και της Ιεραρχίας.
(βλέπε απόφαση για αναγνώριση του Ρατσιστικού κατά των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών νόμου)! Τέτοιους Πατέρες έχουμε!!!
Υπάρχει μεγάλος ΚΙΝΔΥΝΟΣ να κλαπούν τα ευρήματα του τύμβου.
Οι μεγάλοι νεκροί του Ελληνισμού θα διοχετευθούν στα υπόγεια θησαυροφυλάκια των τραπεζών του ΡΟΤΣΙΛΝΤ, (GOLDMAN SACHS), προέδρου της Σιωνιστικής παγκόσμιας δικτατορίας, για να διατηρήσει ο ραγιαδο-Αντωνάκης την εύνοια του ΡΟΤΣΙΛΝΤ!!!
Τα βράδια που εμείς κοιμόμαστε, αυτοί θα βγάζουν στο εξωτερικό τα ιερά κειμήλια, και στο τέλος θα μας παρουσιάσουν κενούς τάφους.
Θα τα «θάψουν» στα θησαυροφυλάκια του ΡΟΤΣΙΛΝΤ!!!!
Ενώ οι Σιωνιστές Κοσμοκράτορες επιχειρούν γενοκτονίες Ελλήνων μέσω Ισλαμιστών Τζιχαντιστών λαθρομεταναστών, και γενοκτονίες Παλαιστινίων στη Γάζα, οι εφιάλτες πολιτικοί ψηφίζουν ρατσιστικούς κατά Ελλήνων νόμους!!! Ζητάμε άμεση ενημέρωση του Ελληνικού Λαού, από στόματος Πρωθυπουργού, και του Προέδρου της Δημοκρατίας, για τον τύμβο! Τώρα ετοιμάζουν ένα νέο Παπούλια, κατά διαταγή ΡΟΤΣΙΛΝΤ.
Ζητάμε ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να καταστούν υπεύθυνοι  θεματοφύλακες των ιερών λειψάνων!!!
Έλληνες πάντα να θυμάστε ότι οι Σιωνιστές Παντοκράτορες, ΜΙΣΟΥΝ
τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ και τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, γιαυτό φέρνουν εδώ στίφη Τζιχαντιστών λαθρομεταναστών , για να σβήσουν τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!!!
Οι προδότες πολιτικοί έκαμαν το χρέος τους, έκλεψαν, αδίκησαν, σκότωσαν, περιγέλασαν τους πεινασμένους, πολλαπλασίασαν και σκλάβωσαν τους αδυνάτους, οδήγησαν τους Έλληνες σε αυτοκτονίες. Έκαμαν πάλι το χρέος τους.
Για το νέο Ολοκαύτωμα-Γενοκτονία των Ελλήνων (αυτοκτονίες), ποιος νόμος θα μιλήσει;;;;;
Δημιούργησαν τις μεγάλες Σατανικές δυνάμεις, Πείνα, Αδικία, Οργή, Κλοπή, Φόνους, Αυτοκτονίες, Ιεροσυλία-Τυμβωρυχία, Εκδίκηση.
Αν αγωνιστείς μπορεί και να κερδίσεις. Αν δεν αγωνιστείς, είσαι ήδη χαμένος!!!
Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους πολιτικούς, κλέφτες, προδότες, και απατεώνες, δεν είναι θύμα, είναι συνεργός τους!!!
ΑΝΤΩΝΗΣ  Ι.  ΓΡΥΠΑΙΟΣ
Διεθνολόγος
E-mail: ant.grypaios@gmail.com
Πηγές
———
1.- ΑΤΤΙΚΑ  ΝΕΑ
2.- ΑΡΧΑΙΑ  ΙΘΩΜΗ
3.- ΞΥΠΝΗΣΤΕ  ΡΕ!!!
4.- DEFENCENET


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Η περιπέτεια της χαμένης Ατλαντίδας: Από τον Πλάτωνα μέχρι την εποχή μας

Γράφει η Βάλια Παπαναστασοπούλου

«Άκουσε λοιπόν, Σωκράτη, μία ιστορία, η οποία, αν και φαίνεται παράξενη, είναι εξολοκλήρου αληθινή, όπως ο Σόλων, ο σοφότερος από τους Επτά, είπε κάποτε».

(Τίμαιος, 20.e.1).

Με αυτά τα λόγια ξεκινάει ο Κριτίας την αφήγησή του σχετικά με τη χαμένη Ατλαντίδα στον περίφημο διάλογο του Πλάτωνα, Τίμαιο. Αυτή η γοητευτική ιστορία άσκησε μεγάλη επίδραση στους ερευνητές από πολύ νωρίς και τους διαίρεσε σε δύο κυρίως στρατόπεδα: εκείνους που θεωρούν την αφήγηση ως το μεγαλύτερο ψέμα στην ιστορία της λογοτεχνίας και αυτούς που είναι πεπεισμένοι πως πρόκειται για μία ιστορική πραγματικότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναπτύχθηκαν αμέτρητες θεωρίες και ερμηνείες που άλλοτε μένουν πιστές στο κείμενο του Πλάτωνα και άλλοτε ξεφεύγουν από αυτό.

Ο μύθος και οι γραπτές πηγές του
Οι μοναδικές αρχαίες πηγές που αφορούν στο μύθο της Ατλαντίδας και οι οποίες έφτασαν έως και εμάς προέρχονται από την Αίγυπτο και την Ελλάδα. Οι αιγυπτιακές πηγές είναι έμμεσες, καθώς δε σώθηκαν, αλλά γνωρίζουμε την ύπαρξη τους, γιατί απετέλεσαν την πηγή των διατηρημένων ελληνικών πηγών. Δυστυχώς, όμως και αυτές οι πηγές είναι μικρής έκτασης και συχνά όχι ιδιαίτερα σαφείς. Τα κείμενα, όπου εμφανίζεται το όνομα Ατλαντίς προέρχονται από το φιλόσοφο Πλάτωνα (427-347 π.Χ.). Πρόκειται για τους διαλόγους του, Κριτίας και Τίμαιος, όπου μας πληροφορεί λεπτομερώς για την ιστορία ενός υψηλού και ακμαίου πολιτισμού με θεϊκή καταγωγή, ο οποίος έζησε σε ένα νησί έξω από τις Ηράκλειες στήλες. Η ιστορία πρέπει να γράφτηκε ανάμεσα στο 359 π.Χ., όταν ο Πλάτων επέστρεψε στην Αθήνα από τη Σικελία και το 351 π.Χ., οπότε και πέθανε σε ηλικία 81 ετών. Εξυπηρετεί μόνο σα μία μικρή εισαγωγή στην ιστορία του πολέμου ανάμεσα στην Ατλαντίδα και την προϊστορική Αθήνα και δεν αποτελεί το κύριο θέμα του διαλόγου Τίμαιος, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι μία συζήτηση γύρω από την περιγραφή της δημιουργίας του κόσμου και την ερμηνεία των φυσικών φαινομένων.
Η μικρή ιστορία στον Τίμαιο (23d- 25d) αποτελεί μία πρόγευση για τη διήγηση, η οποία επανεμφανίζεται στον Κριτία (113c – 121c). Στην εκδοχή του Τίμαιου βλέπουμε έναν ιερέα της Σάιδος στην Αίγυπτο να διηγείται στο Σόλωνα τα σχετικά με τον πόλεμο των Αθηναίων με τους Άτλαντες, εξαιτίας της απουσίας οποιασδήποτε άλλης πληροφόρησης ή παράδοσης ανάμεσα στους Έλληνες σχετικής με αυτό το θέμα.
Από την άλλη πλευρά, ο Κριτίας παρέχει μία λεπτομερή περιγραφή του χαμένου νησιού και των κατοίκων της, όπως επίσης πληροφορίες σχετικές με τους αρχαίους Αθηναίους. Και οι δύο διάλογοι πραγματοποιούνται ανάμεσα στο Σωκράτη, τον Ερμοκράτη, τον Τίμαιο και τον Κριτία και προφανώς λειτουργούν ως απάντηση σε προγενέστερη ομιλία του Σωκράτη σχετικά με τις ιδανικές πολιτείες, όπου ο Τίμαιος και ο Κριτίας συμφωνούν να διασκεδάσουν τον Σωκράτη με μία ιστορία που «δεν είναι μύθος, αλλά αληθινή ιστορία».
Ο Πλάτων για να ενισχύσει την αυθεντικότητα της αφήγησής του, μέσω των λόγων του Κριτία, επιμένει ότι χρησιμοποίησε μία αρχαία αιγυπτιακή πηγή. Συγκεκριμένα, ο Κριτίας αναφέρει πως είχε ακούσει την ιστορία από τον παππού του που επίσης ονομαζόταν Κριτίας. Αυτός με τη σειρά του την είχε ακούσει από το μεγάλο νομοθέτη Σόλωνα, ο οποίος έζησε μεταξύ του 640-560 π.Χ. Ο Σόλων άκουσε την ιστορία κατά τη διάρκεια ενός από τα ταξίδια του στην Αίγυπτο από τους ιερείς του ναού της Νεΐθ στη Σαίδα, ενώ φεύγοντας πήρε μαζί του και ένα αντίγραφο της ιστορίας γραμμένο στα αρχαία αιγυπτιακά, το οποίο μετέφρασε αργότερα ο ίδιος. Η ιστορία αναφέρεται στη διαμάχη ανάμεσα στους Αθηναίους και τους κατοίκους του νησιού της Ατλαντίδας 9000 χρόνια πριν από την εποχή του Πλάτωνα. Προφανώς, η γνώση του μακρινού παρελθόντος είχε ξεχαστεί από τους Αθηναίους της εποχής του Σόλωνα, αλλά οι Αιγύπτιοι ιερείς την αναμετέδωσαν στον Αθηναίο νομοθέτη. Οι πηγές αναφέρουν τα εξής:
Η Ατλαντίδα βρισκόταν κάτω από την κυριαρχία του Ποσειδώνα, του παντοδύναμου θεού της θάλασσας, ύστερα από το μοίρασμα της γης που έκαναν οι θεοί μεταξύ τους. Όταν ο Ποσειδώνας ερωτεύτηκε την θνητή Κλειτώ, την κόρη του Εβήνορα και της Λευκίππης, κατασκεύασε μία κατοικία στην κορυφή ενός λόφου που βρισκόταν κοντά στο μέσο του νησιού και περιέβαλε την κατοικία αυτή με εναλλασσόμενους δακτυλίους, δύο ξηράς και τρεις θάλασσας απομονώνοντας και προστατεύοντας παράλληλα την αγαπημένη του. Επίσης, έφερε πηγές ζεστού και κρύου νερού.
Η Κλειτώ γέννησε πέντε ζευγάρια διδύμων αγοριών, τα οποία έγιναν αργότερα οι πρώτοι ηγεμόνες της Ατλαντίδας. Το νησί μοιράστηκε από τον Ποσειδώνα σε δέκα μέρη ανάμεσα στους αδελφούς και ο μεγαλύτερος, που ονομαζόταν Άτλας έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Ατλαντίδας διατηρώντας τον έλεγχο του κεντρικού λόφου και των γύρω περιοχών. Από αυτόν πήρε το όνομά του το νησί καθώς επίσης και ο ωκεανός. Τα αδέλφια και οι απόγονοι των δέκα βασιλικών οίκων κυβέρνησαν πολλά νησιά και ακόμη και τους ανθρώπους της Μεσογείου που ζούσαν δυτικά της Αιγύπτου.
Στην κορυφή του κεντρικού λόφου κτίστηκε ένας ναός προς τιμήν του Ποσειδώνα. Εκεί στεγαζόταν ένα γιγάντιο χρυσό άγαλμα του Ποσειδώνα, το οποίο παρίστανε το θεό της θάλασσας να οδηγεί ένα άρμα που το έσερναν φτερωτά άλογα. Σε αυτό το σημείο οι αρχηγοί της Ατλαντίδας έρχονταν για να συζητήσουν τους νόμους, να διεκπεραιώσουν κρίσεις και να αποτίσουν φόρο τιμής στον Ποσειδώνα. Για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων και του εμπορίου διανοίχθηκε ένα υδάτινο κανάλι που διέσχιζε κάθετα τους δακτυλίους της θάλασσας και της ξηράς και κατευθυνόταν νότια καταλήγοντας στην θάλασσα. Η πόλη της Ατλαντίδας βρισκόταν μόλις έξω από τον εξωτερικό δακτύλιο του νερού και εξαπλωνόταν κατά μήκος της πεδιάδας. Ήταν μία στενά κατοικημένη περιοχή, όπου ζούσε η πλειονότητα του συνολικού πληθυσμού του νησιού.
Πέρα από την πόλη απλωνόταν μία εύφορη πεδιάδα, η οποία περιβαλλόταν από ένα ακόμη κανάλι, το οποίο χρησιμοποιείτο για να συλλέγει νερό από τα ποτάμια και τους χείμαρρους που κατέβαιναν από τα βουνά. Οι κάτοικοι της Ατλαντίδας κατείχαν έναν τεράστιο πλούτο, αφού διέθεταν όλα τα είδη των αγαθών σε άφθονες ποσότητες. Πέρα από τις σοδειές, το νησί είχε όλα τα είδη κοπαδιών, φρούτων, ξηρών καρπών, μετάλλων και ξυλείας. Μία αφθονία ζώων, συμπεριλαμβανομένων και των ελεφάντων κατέκλυζε το νησί.
Η φυλή των Ατλάντων ήταν δυνατή και υγιής, είχε όλες τις ηθικές αρετές και ζούσε ειρηνικά και με απλότητα για όσο διάστημα η θεϊκή τους φύση υπερίσχυε. Αυτό κράτησε για πολλές γενιές, έως ότου η ισχύς και η απληστία άρχισε να τους διαφθείρει. «Όταν η ανθρώπινη φύση άρχισε να επικρατεί»¹, έγιναν αμαρτωλοί και κατακλύστηκαν από τα εγκλήματα. Άρχισαν να κάνουν πολέμους με τον υπόλοιπο κόσμο και υπέταξαν άλλους λαούς κάτω από την σκληρή δύναμή τους. Μόνο οι Αθηναίοι κατάφεραν με τη στρατιωτική τους αρετή και την ηθική τους ισχύ να νικήσουν την Ατλαντίδα και να τη σταματήσουν να ελέγχει τον υπόλοιπο κόσμο. Παράλληλα, ο Δίας βλέποντας αυτή την ανηθικότητα των κατοίκων της Ατλαντίδας συγκάλεσε τους υπόλοιπους θεούς σε συμβούλιο, για να καθορίσουν μία τιμωρία, η οποία θα ήταν και η πλέον αρμόζουσα. Το κείμενο του Τίμαιου διακόπτεται απότομα σε αυτό το σημείο, αλλά από τη σύντομη αφήγηση στον Κριτία πληροφορούμαστε πως ο θυμός των θεών ήταν τελικά τόσο ισχυρός, ώστε το νησί καταστράφηκε μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα από σεισμούς και στη συνέχεια καταποντίστηκε στα βάθη της θάλασσας, αφήνοντας πίσω του μόνο μία μάζα από λάσπη, την οποία ήταν αδύνατον να διαπλεύσουν τα πλοία.

Ο αντίκτυπος της αφήγησης
Όπως κατέστη σαφές, η ιστορία της Ατλαντίδας ξεκίνησε με έναν λογοτεχνικό τρόπο μέσα από τους δύο διαλόγους του Πλάτωνα και στον μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο οφείλουμε το μύθο της Ατλαντίδας, αυτή τη στοιχειωμένη ιστορία ενός αρχαίου νησιωτικού πολιτισμού, ο οποίος εξαφανίστηκε εξαιτίας μίας μεγάλης φυσικής καταστροφής. Από τη στιγμή που για πρώτη φορά εκδόθηκε η ιστορία του Πλάτωνα, οι άνθρωποι γοητεύτηκαν και προβληματίστηκαν από αυτήν και προσπάθησαν είτε να την ερμηνεύσουν ως ένα απλό παραμύθι είτε να την αιτιολογήσουν, εντοπίζοντας τα κατάλοιπα του χαμένου νησιού. Αυτές οι δύο τάσεις είναι δυνατό να ανιχνευτούν πολύ νωρίς, ακριβώς μία γενιά μετά το θάνατο του Πλάτωνα.
Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.), μαθητής του Πλάτωνα συνέκρινε την ιστορία της Ατλαντίδας με την αφήγηση του Ομήρου για το τείχος, το οποίο οι Αχαιοί έκτισαν γύρω από το στρατόπεδό τους στην Τροία και που καταστράφηκε λίγο αργότερα με θεϊκή επέμβαση. Ο Αριστοτέλης με αυτή τη σύγκριση ήθελε να αποδείξει πως και οι δύο ιστορίες ήταν μία ποιητική δημιουργία των συγγραφέων, ούτως ώστε να μπορέσουν να ενισχύσουν τις αφηγήσεις τους. Συνεχίζοντας, πρότεινε πως, όπως ακριβώς ο Όμηρος απομάκρυνε το τείχος, όταν πια αυτό είχε εξυπηρετήσει τον σκοπό του, έτσι και στη διήγηση της Ατλαντίδας ο Πλάτων βύθισε το νησί στα βάθη του ωκεανού για να προκαταλάβει τις συζητήσεις σχετικά με το πού βρίσκεται το νησί. Κλείνοντας το θέμα, ο Αριστοτέλης αναφέρει χαρακτηριστικά πως «ο άνδρας που το ονειρεύτηκε το εξαφάνισε» δίνοντας με αυτόν τον τρόπο μία οριστική λύση στο πρόβλημα της Ατλαντίδας.
Παρόλα αυτά, το πρόβλημα δε θα έβρισκε τη λύση του τόσο εύκολα και γρήγορα. Ο Κράντωρ (3ος αι. π.Χ.), φιλόσοφος της ελληνιστικής περιόδου και ο πρώτος σχολιαστής του Τίμαιου έφτασε στο άλλο άκρο. Θεώρησε πως κάθε σημείο της διήγησης ήταν ιστορικά πραγματικό. Μολονότι ο ίδιος ο Πλάτων επιμένει στην αλήθεια της ιστορίας, ήδη από εκείνη την εποχή οι ερμηνείες γύρω από την Ατλαντίδα κινήθηκαν ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους. Ο Αριστοτέλης, όπως είδαμε και όπως αναφέρεται δις από τον Στράβωνα, ήταν ανάμεσα στους πρώτους μεγάλους αμφισβητίες της αλήθειας στην αφήγηση. Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν υποστηρικτές της θεωρίας του Πλάτωνα, όπως ο Πλούταρχος, ο Πρόκλος (410-485 μ.Χ.), ο Στράβων (67 π.Χ.-23 μ.Χ.), ο Ποσειδώνιος (135-51 π.Χ.) και ο Αμμιανός Μαρκελλίνος (330-400 μ.Χ.).
Σε χάρτες του Μεσαίωνα, όπως για παράδειγμα σε αυτόν του Toscanelli del Pozzo, ο οποίος χρονολογείται στα 1475 και χρησιμοποιήθηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο, σημειώνονται μερικά μικρά και μεγάλα νησιά στις θάλασσες δυτικά της Ευρώπης και της Αφρικής. Μεταξύ αυτών ήταν και το νησί-φάντασμα Antillia, η ονομασία του οποίου πιθανόν να αποτελούσε παραφθορά της Ατλαντίδας του Πλάτωνα. Οι πρώτοι Ισπανοί και Πορτογάλοι θαλασσοπόροι ήταν πρόθυμοι να πιστέψουν πως αυτά ήταν τα ίχνη ενός χαμένου νησιού που δεν είχε ακόμα ανακαλυφθεί, και η σαγήνη αυτής της αναζήτησης αποτελούσε ένα αναγνωρισμένο κίνητρο των εξερευνήσεων τους.
Ο μύθος της Ατλαντίδας υπέστη αρκετές ταλαιπωρίες κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Πολλοί λίγοι ήταν εκείνοι οι επιστήμονες που ήταν έτοιμοι να εκτεθούν στα χλευαστικά σχόλια των συναδέλφων τους με το να συζητούν αυτό που το θέμα, όπως φαίνεται στην περίπτωση του νεαρού ακαδημαϊκού, ο οποίος, ενώ έκανε κάποια σύνδεση ανάμεσα στο Μινωικό πολιτισμό και την Ατλαντίδα την εποχή που ο Evans ανέσκαπτε την Κνωσό, προτίμησε τελικά να δημοσιεύσει τις ιδέες του ανώνυμα. Πρόκειται για κάποιον K. T. Frost, που ανήκε στο προσωπικό του Queen University στο Μπέλφαστ και ο οποίος στα 1909 δημοσίευσε ανώνυμα ένα άρθρο υπό τον τίτλο “The Lost Continent” στους Times του Λονδίνου. Ο ίδιος ο Frost χρόνια αργότερα παραδέχτηκε την πατρότητα του άρθρου του σε ένα άλλο άρθρο υπό τον τίτλο “The Critias and Minoan Crete” που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Hellenic Studies.

Η θέση της Ατλαντίδας – Θεωρίες
Η βασική δυσκολία που προξενεί αυτή η ιστορία με το τεράστιο μέγεθος της Ατλαντίδας και την εξαφάνισή της μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα, καθίσταται πιο πολύπλοκη και επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο από το μύθο, τις ερμηνείες και την ψευδό-επιστήμη. Η θέση της Ατλαντίδας δε φαίνεται να απασχόλησε την ανθρωπότητα έντονα από την εποχή του Πλάτωνα μέχρι περίπου και τα μέσα του 16ου αι. Αυτό πρέπει να οφείλεται στους ακόλουθους λόγους:
α) στη μεγάλη αυθεντία του Αριστοτέλη, ο οποίος θεώρησε πως η Ατλαντίδα ήταν ένας μύθος που είχε επινοήσει ο δάσκαλός του, ο Πλάτων.
β) στην απουσία οποιασδήποτε άλλης πηγής σύγχρονης ή παλαιότερης του Πλάτωνα.
γ) στην απουσία επιστημονικών πληροφοριών που θα μπορούσαν να ελέγξουν το μέγεθος και την τοποθεσία της Ατλαντίδας και τη χρονολογία της βύθισής της.
Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στον Ατλαντικό ωκεανό μοιάζει να είναι μία προφανής λύση και φαίνεται σαν θεόσταλτη απάντηση στους ερευνητές, τόσο τους παλαιότερους όσο και τους σύγχρονους. Η ύπαρξη ενός μεγάλου νησιού ή ηπείρου στα νερά του Ατλαντικού που θα σχημάτιζε μία χερσαία γέφυρα ανάμεσα στον Παλαιό και το Νέο κόσμο, θα παρείχε μία εύκολη εξήγηση για μία πληθώρα ομοιοτήτων, γεωλογικών, βιολογικών, ανθρωπολογικών και γλωσσικών, των οποίων η ύπαρξη είχε διαπιστωθεί ανάμεσα στις ηπείρους εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Και για αυτό το λόγο, μία Ατλαντίδα στον Ατλαντικό υποστηρίχθηκε από τόσους συγγραφείς με τόση θέρμη, όχι τόσο για να υποστηρίξουν τον Πλάτωνα, όσο για να παρέχουν μία υπόθεση εργασίας για τις δικές τους θεωρίες. Για αυτούς τους συγγραφείς, το ζητούμενο δεν ήταν, αν πραγματικά υπήρχε ένα νησί ή μία ήπειρος των διαστάσεων που δόθηκαν από τον Πλάτωνα, αλλά, αν, στην πραγματικότητα, υπήρχε ένας προϊστορικός λαός ενός τέτοιου πολιτιστικού επιπέδου που αποτέλεσε τη ρίζα και την πηγή προέλευσης όλων των κατοπινών πολιτισμών. Ως εκ τούτου, η Ατλαντίδα αποτελεί μία θαυμάσια λύση.
Αυτοί οι συγγραφείς υποστηρίζουν πως η Ατλαντίδα είναι η πηγή όλων των πολιτισμών της Μεσογείου, όπως του αιγυπτιακού και του μυκηναϊκού, αλλά και εκείνων της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Γι’ αυτούς η Ατλαντίδα συνδέεται με την Ωγυγία, τον παράδεισο και τον Κήπο της Εδέμ σαν ένα σύμβολο της κοινής προέλευσης της ανθρωπότητας και των πολιτισμών της. Είναι απαραίτητο όμως, να υπογραμμίσουμε πως ο Πλάτων δεν έδινε καμία τέτοια σημασία στην Ατλαντίδα και πως οι Αθηναίοι και οι Αιγύπτιοι στις αφηγήσεις τους θεωρούσαν σαφέστατα τους Άτλαντες εχθρούς τους.
Η αναζήτηση της Ατλαντίδας έλαβε χώρα με αμείωτο ρυθμό από τον 16ο έως και τον 18ο αιώνα. Προτάθηκαν πολλά μέρη ως η πιθανή χαμένη Ατλαντίδα, όπως π.χ. το Τυρρηνικό πέλαγος, η θάλασσα του Αζόφ, η ανατολική Μεσόγειος κοντά στο Ισραήλ, η Ανταρκτική, η Κελτική θάλασσα και η ανατολική θάλασσα της Ιρλανδίας και φυσικά η Κρήτη και η Θήρα. Δεν λείπει όμως και ένας εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός προτεινόμενων περιοχών που βρίσκονται στη στεριά, όπως το Μαρόκο, η Τυνησία, η Παλαιστίνη, η Μάλτα, το Βέλγιο, η Καταλονία, η νότια Σουηδία, ο Καύκασος, η Σαχάρα κ.ά. Και δε σταματάει εδώ ο αριθμός των υποψηφίων περιοχών, όπως επίσης ούτε και οι δημιουργικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις της ιστορίας. Αυτό δείχνει πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της ιστορίας του Πλάτωνα που πέτυχε να πυροδοτήσει τόσο πολύ τη φαντασία και προς τόσες πολλές κατευθύνσεις. Αρκετές από αυτές τις αναζητήσεις βασίζονται σε έρευνες για την παλαιά Ατλαντίδα, δηλαδή το χαμένο βασίλειο του Πλάτωνα. Είναι όμως σημαντικό, να αναγνωρίσει κανείς πως ένα μεγάλο μέρος από όσα γράφτηκαν μέσα στον 20ο αιώνα δεν αφορούν στην Ατλαντίδα του Πλάτωνα, αλλά σε μία νέα Ατλαντίδα, η οποία υφίσταται ως ιδέα μόνο από το 1882 και εφεξής.
Η ιστορία του Πλάτωνα έλαβε μία άλλη σημασία από τη στιγμή που ανακαλύφθηκε η Αμερική. Αρκετοί άνθρωποι, όπως ο Ισπανός ιστορικός Francisco López de Gomara στα 1553 και ο Γάλλος γλωσσολόγος Guillaume Postel στα 1561, υπέθεσαν πως η Αμερική ήταν η Ατλαντίδα. Ο Postel θεωρούσε πως έπρεπε να δοθεί προσοχή στην ιθαγενή ονομασία του Μεξικό που ήταν Aztlan. Ο Sir Francis Bacon ταύτισε επίσης την Αμερική με την Ατλαντίδα στο φιλοσοφικό του μυθιστόρημα Nova Atlantis. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ένας φιλόσοφος κοίταξε προς τα δυτικά πέρα από τη θάλασσα στο Νέο κόσμο, όπου υπήρχε μία ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα ιδανικό κράτος. Ο πρώτος γνωστός χάρτης που απεικόνιζε την Ατλαντίδα σχεδιάστηκε από τον Athanasius Kircher στα 1644. Παρουσιάζει μία αχλαδόσχημη μάζα στεριάς στο μέσον του Ατλαντικού ωκεανού αμέσως μετά το Γιβραλτάρ, μαζί με δύο μικρότερα νησιά από την πλευρά της Αμερικής.
Η Νέα Ατλαντίδα ως ένα λογοτεχνικό φαινόμενο είναι λίγο περισσότερο από έναν αιώνα παλιά και αποτελεί αυθεντική δημιουργία του λαϊκού συγγραφέα Ignatius L. Donnelly. Είναι πολύ πιθανόν, η περιγραφή της επίσκεψης του captain Nemo στην αρχαία πρωτεύουσα που βρισκόταν στο βυθό στη γνωστή ιστορία του Ιουλίου Βέρν 20 χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα, που εκδόθηκε το 1870 να ενέπνευσε τον Donnelly, ώστε να εξερευνήσει την ιδέα ακόμη περισσότερο. Στο βιβλίο του The Antediluvian World (1882) έθεσε τα θεμέλια για την μεγάλη υπόθεση πως η ήπειρος της Ατλαντίδας υπήρξε στην πραγματικότητα έξω στον Ατλαντικό ωκεανό κατά τους προϊστορικούς χρόνους και απετέλεσε την κοιτίδα όλων των πολιτισμών, την καρδιά μιας αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από τον Μισισιπή και τον Αμαζόνιο στα δυτικά μέχρι και της στέπες της Ευρασίας και την Ινδία στα ανατολικά. Σε όλα αυτά προσέθεσε και ένα ισχυρό μυθολογικό στοιχείο. Υποστήριξε πως η Ατλαντίδα ήταν ο κήπος της Εδέμ, ο κήπος των Εσπερίδων, τα Ηλύσια Πεδία, οι κήποι του Αλκίνοου, ο Μέσος Ομφαλός, ο Όλυμπος, η Άσγκαρντ των παραδόσεων των αρχαίων εθνών. Ο Donnelly παραδέχτηκε πως ο κήπος της Εδέμ αποτελούσε ένα πρόβλημα, γιατί υποτίθεται πως βρισκόταν ανατολικά της Παλαιστίνης. Κατ’ αυτόν, οι θεοί και οι θεές της Ελλάδας, της Σκανδιναβίας και της Ινδίας ήταν στην πραγματικότητα οι βασιλείς και οι ήρωες της Ατλαντίδας.
Τα επιχειρήματα του Donnelly στηρίχθηκαν στην πολιτιστική θεωρία της «διάχυσης» (diffusion). Κατά τη γνώμη του, αν οι πυραμίδες βρέθηκαν στην Αίγυπτο και τη Λατινική Αμερική και το δεκαδικό σύστημα μέτρησης βρέθηκε ανάμεσα στους Περουβιανούς και τους Αγγλοσάξονες, τότε οι άνθρωποι θα πρέπει να είχαν ταξιδέψει από τη μία περιοχή στην άλλη, μεταφέροντας μαζί τους τις γνώσεις και τις τεχνικές που χρειάζονταν για την κατασκευή των πυραμίδων και τη μέτρηση με το δεκαδικό σύστημα. Τοποθετώντας μία μάζα στεριάς στον Ατλαντικό ωκεανό θα μπορούσε να κάνει αυτή τη διάχυση πιο εύκολη συντομεύοντας τα θαλάσσια ταξίδια που απαιτούνταν. Από τη στιγμή που το πολιτισμικό κέντρο βυθίστηκε, οι αποικίες αναπτύχθηκαν ξεχωριστά, αλλά διατήρησαν παράλληλα ίχνη του αρχικού πολιτισμού.
Τα φυσικά κατάλοιπα της Ατλαντίδας του Donnelly είναι οι Αζόρες, η Μαδέρα και οι Κανάριοι νήσοι, βουνά κάποτε της παλιάς ηπείρου. Το βιβλίο του Donnelly εκδόθηκε λίγο μετά από την πρώτη ωκεανογραφική έρευνα του βόρειου Ατλαντικού, η οποία αποκάλυψε την ύπαρξη της Μεσοατλαντικής κορυφογραμμής, μίας οροσειράς κάτω από το νερό που είναι ίση σε μέγεθος με τις Άνδεις. Ο βυθός του ωκεανού ήταν διάσπαρτος με θαλάσσια βουνά, ανενεργά ηφαίστεια σε βάθη των 1000 μέτρων και ακόμη περισσότερο. Ο Donnelly θεώρησε την καινούρια πληροφορία σαν μία απόδειξη ότι εκεί υπήρχε κάποτε στεριά.
Η υπόθεση του Donnelly στηρίζεται σε 4 σημεία: στη νεοανακαλυφθείσα μεσοατλαντική οροσειρά, στην παράλληλη οικολογική ανάπτυξη στις απέναντι πλευρές του Ατλαντικού, στην παράλληλη πολιτιστική ανάπτυξη και στη βεβαιότητα πως η διάχυση ήταν η αιτία για όλες αυτές τις ομοιότητες. Στη συνέχεια, αυτή η άποψη αντιπαρατέθηκε με την εξελικτική θεώρηση που υποστήριζε πως οι πυραμίδες μπορούσαν να είχαν επινοηθεί ανεξάρτητα σε διαφορετικά μέρη από διαφορετικές κοινότητες χωρίς καμία επαφή η μία με την άλλη. Τελικά, οι τοποθετήσεις του Donnelly στηρίζονται στην πεποίθηση πως ο πολιτισμός είναι ομοιογενής, πράγμα φυσικά που δεν ισχύει. Μολονότι η θεωρία του Donnelly βρήκε πολλούς υποστηρικτές, τελικά αποδείχτηκε αναληθής. Από το 1960 είναι πλέον γνωστό πως όλα τα υποθαλάσσια χαρακτηριστικά που τα θεώρησε ως απόδειξη μιας βυθισμένης χώρας, έχουν εξηγηθεί από τους γεωλόγους με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο.
Αρκετοί συγγραφείς προσπάθησαν να διατηρήσουν την ιστορία μίας ηπείρου που βούλιαξε στον Ατλαντικό. Κατά καιρούς προβλήθηκαν πολλά επιχειρήματα. Υποστηρίχθηκε πως η Ατλαντίδα εκτεινόταν από τη δυτική ακτή του Μαρόκου έως και την ανατολική ακτή της Βενεζουέλας και περιελάμβανε τις σημερινές Αζόρες, τη Μαδέρα, τα Κανάρια νησιά και την περιοχή της θάλασσας των Σαργασσών. Μέσα από αυτό το πρίσμα, τα παραπάνω νησιά και πιθανόν και τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου ήταν όλα ορεινά συγκροτήματα της Ατλαντίδας, των οποίων οι κορυφές ύστερα από την καταβύθιση της ηπείρου παρέμειναν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι υποστηρικτές της απόλυτης αλήθειας στην ιστορία του Πλάτωνα θεωρούν τη βύθιση της Ατλαντίδας ως ένα από τα πιο καθοριστικά γεωτεκτονικά γεγονότα και ισχυρίζονται πως ένα δυνατό επιχείρημα υπέρ τους είναι η ταύτιση της χρονολογίας της υποχώρησης των παγετώνων από την Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική με τη χρονολογία που δίνει ο Πλάτων για τη βύθιση της Ατλαντίδας, δηλ. 9000 χρόνια πριν από την επίσκεψη του Σόλωνα στην Αίγυπτο. Όμως επιστημονικές μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια διαφόρων φυσικών μεθόδων και επιπλέον η ωκεανογραφική έρευνα αποδεικνύουν ξεκάθαρα πως ο Ατλαντικός ωκεανός είχε παγιωθεί στη σημερινή μορφή του πολύ πριν από την περίοδο της υποχώρησης των παγετώνων.
Η ύπαρξη ποικίλλων κοινών ειδών φυτών και ζώων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, στη Μεσόγειο, τις Αζόρες, τη Μαδέρα, τα Κανάρια νησιά, τις Αντίλλες και την Κεντρική Αμερική θεωρήθηκε ως ένδειξη πως η Ευρώπη και η βόρεια Αμερική ήταν κάποτε συνδεδεμένες μέσω μιας ξηράς. Και φυσικά, αυτοί που υποστηρίζουν τη θεωρία πως η Ατλαντίδα βρισκόταν στον Ατλαντικό ωκεανό πιστεύουν πως αυτό το νησί χρησίμευε ως γέφυρα κατά μήκος του ωκεανού. Βεβαίως, θεωρητικά, η σύνδεση αυτή θα μπορούσε να υφίσταται, επίσης, υπό τη μορφή μιας οποιασδήποτε χερσαίας συνένωσης της Ευρασίας με τη βόρεια Αμερική. Επιπλέον, οι ομοιότητες ανάμεσα στα φυτά και τα ζώα μπορούν να επιτευχθούν χωρίς ποτέ οι ήπειροι να έχουν συνδεθεί. Για παράδειγμα, οι σπόροι αρκετών φυτών μεταφέρονται σε τεράστιες αποστάσεις με τη βοήθεια του ανέμου ή με το πέταγμα των αποδημητικών πουλιών που πετώντας διασχίζουν τις θάλασσες.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο των ομοιοτήτων ανάμεσα στις δύο ηπείρους μπορεί να τοποθετηθεί κα το επιχείρημα των πολιτιστικών ομοιοτήτων. Μια σύγκριση των τεχνών και των επιτευγμάτων των αρχαίων πολιτισμών που έζησαν στην Μεσόγειο ή και κοντά σε αυτή με εκείνους τους πολιτισμούς της Αμερικής οδήγησε στην υπόθεση πως οι πολιτισμοί των δύο κόσμων δείχνουν μία περίεργη αναλογία. Σύμφωνα με τον Γάλλο ατλαντολόγο Roger Devigne, τα δύο ημισφαίρια κατοικούνταν από ανθρώπους της ίδιας φυλής, της «φυλής του χαλκού». Ισχυρίζεται πως αυτή η φυλή εμφανίζεται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, όπου βρέθηκε χαλκός, από το Μαρόκο, την Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα, τις ετρουσκικές περιοχές στην Ιταλία, τη βασκική περιοχή στην Ισπανία και τη Γαλλία, τα Κανάρια νησιά έως και την Κεντρική και νότια Αμερική, από το Μεξικό έως και το Περού. Ως πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα οποία φανερώνουν έναν παραλληλισμό θεωρούνται οι ομοιότητες των πυραμίδων της Κεντρικής Αμερικής με αυτές της Αιγύπτου.
Αυτή η φαινομενική ομοιότητα του ευρωπαϊκού και του αμερικανικού πολιτισμού και η ύπαρξη στην Αμερική μύθων σχετικών με μία χαμένη γη κάτω από παρόμοιες περιστάσεις με αυτές που αναφέρονται από τον Πλάτωνα στην αφήγησή του σχετικά με την Ατλαντίδα θεωρούνται από κάποιους ως οι πιο ισχυρές αποδείξεις υπέρ της ύπαρξης ενός «χαμένου νησιού». Θεωρήθηκε πως το νησί πριν από την καταστροφή του ήταν μία γέφυρα ξηράς κατά μήκος του Ατλαντικού και πως ύστερα από την καταβύθισή του οι επιζώντες κατέφυγαν στις ηπείρους ανατολικά και δυτικά, όπου ήδη υπήρχαν αποικίες. Αυτό το τελευταίο σημείο, λένε οι υποστηρικτές της θεωρίας, πως υπάρχει στην αναφορά του Πλάτωνα πως η μετανάστευση των νησιωτών της Ατλαντίδας στην Ευρώπη προηγήθηκε της εξαφάνισης του νησιού.
Απέναντι σε όλες αυτές τις φαντασίες πρέπει να τονιστεί πως σύμφωνα με την αποδεκτή άποψη ο πρώτος άνθρωπος εγκαταστάθηκε στην Αμερική από την Ασία κατά τη διάρκεια ή μετά την ύστερη περίοδο των παγετώνων μέσω μιας χερσαίας οδού που ένωνε τη Σιβηρία με την Αλάσκα, αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Βερίγγειο πορθμό. Όσον αφορά στις γλωσσικές και ανθρωπολογικές ομοιότητες ανάμεσα στους κατοίκους του Παλιού και του Νέου κόσμου, όσο αυτές υπάρχουν, και σε όλα τα εθνογραφικά στοιχεία, αυτά μπορούν να εξηγηθούν χωρίς να εμπλέκεται η ύπαρξη κάποιου μεγάλου νησιού που απλωνόταν κατά μήκος του Ατλαντικού. Εντούτοις, όπως αναφέρθηκε ήδη, ο Ατλαντικός ωκεανός δε μονοπωλεί την προτεινόμενη θέση της Ατλαντίδας. Έχουν προταθεί και άλλοι ωκεανοί και ήπειροι με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολύ λίγα μέρη στον κόσμο που να μην έχουν θεωρηθεί ότι είναι η χαμένη Ατλαντίδα ή κάποια αποικία της.
Η νέα Ατλαντίδα πέρασε γρήγορα μέσα από πολλές μεταμορφώσεις, κάποιες από τις οποίες ξεπερνούν τον κόσμο της πραγματικότητας. Υπάρχουν θεωρίες που είτε αγνοούν τη γεωλογική πραγματικότητα είτε την εξηγούν με την επίκληση περίεργων και τελείως φανταστικών και εξωγήινων φαινομένων. Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τη γεωλογική και κοσμολογική επιστήμη, οι οποίες σχετίζονται με την ιστορία της γης και του ηλιακού συστήματος. Για παράδειγμα ο Αμερικανός γλωσσολόγος Charles Berlitz πρότεινε πως η Ατλαντίδα υπάρχει ακόμη στο βυθό κάτω από το τρίγωνο των Βερμούδων και πως η εξαφάνιση των πλοίων και των αεροπλάνων στην περιοχή οφείλεται στις βλαβερές δραστηριότητες των Ατλάντων που κατοικούν κάτω από το βυθό. Μία ακόμη περίπτωση που κινείται στο ίδιο μήκος κύματος παρουσιάστηκε από τον Immanuel Velikovsky, ο οποίος πρότεινε πως η Ατλαντίδα βυθίστηκε ύστερα από τη σύγκρουση της γης με έναν κομήτη περίπου στα 1500 π.Χ. Σε αυτή την περίπτωση όμως, η βυθισμένη ήπειρος τοποθετείται στον Ινδικό Ωκεανό. Η Μαδαγασκάρη, η νότια Ινδία, το αρχιπέλαγος του Ινδικού ωκεανού και η Σουμάτρα θεωρήθηκαν ως τα σωζόμενα υπολείμματα αυτής της χαμένης ηπείρου, στην οποία δόθηκε το όνομα Λεμουρία και αργότερα Gondwana. Όλα αυτά βέβαια αποτελούν ένα συνονθύλευμα των μύθων διαφόρων λαών και μιας ζωηρής φαντασίας χωρίς να συνδέονται καθόλου με όλα αυτά που γνωρίζουμε για τη δομή και σύσταση του βυθού του Ινδικού ωκεανού και τη χρονολόγηση της γένεσής του και που βέβαια δε συνδέονται σε καμία περίπτωση με την ιστορία του Πλάτωνα.

Η περίπτωση της Θήρας
Αρκετοί σοβαροί ερευνητές διετύπωσαν την πρόταση πως πηγή της αφήγησης του Πλάτωνα είναι στην πραγματικότητα η καταστροφή που συντελέστηκε στο νησί της Θήρας κατά την προϊστορική εποχή και πως η Ατλαντίδα θα πρέπει να αναζητηθεί στο χώρο του Αιγαίου και όχι εκτός της Μεσογείου. Υποστήριξαν πως, όταν ο Πλάτων μιλάει για την Ατλαντίδα περιγράφοντας την σαν ένα κυκλικό νησί με κυκλοτερείς κατασκευές, είναι σα να «φωτογραφίζει» τη Σαντορίνη, η οποία έχει σήμερα μία εντυπωσιακή κυκλική γεωγραφική θέση, την οποία είχε και πριν την καταστροφή.
Επιπλέον, αναφέρουν πως η διάσημη τοιχογραφία στη Δυτική Οικία από το Ακρωτήρι είναι πολύ πιθανό να αναπαριστά ένα σχετικά φυσιοκρατικό πορτραίτο της Θήρας. Παρουσιάζει δηλαδή, το τοπίο ενός κατοικημένου και ανθισμένου νησιού με το θηραϊκό στόλο να αναχωρεί, ενώ είναι επίσης ορατές και κάποιες ομόκεντρες κατασκευές που μπορούν να ταυτιστούν με αυτές που περιγράφει ο Πλάτων πως υπήρχαν στην Ατλαντίδα. Ο Πλάτων γράφει πως η Ατλαντίδα τοποθετείται στον ωκεανό, πέρα από τις «στήλες του Ηρακλέους». Οι τελευταίες ήταν την εποχή του Πλάτωνα το Στενό του Γιβραλτάρ και αυτό τοποθετεί την Ατλαντίδα στον Ατλαντικό ωκεανό. Επιπλέον, ο Πλάτων αναφέρει πως η Ατλαντίδα ήταν μεγαλύτερη από τη Λιβύη και την Ασία μαζί.
Αν κάποιος πιστεύσει τον Πλάτωνα επί λέξει, η Ατλαντίδα βρισκόταν έξω από τη Μεσόγειο. Αλλά είναι πιθανόν επίσης, ο Σόλων ή ο Πλάτων να παρερμήνευσαν τις αρχαίες πηγές τους ή ότι ο Πλάτων την τοποθετεί εσκεμμένα πολύ μακριά από την επιρροή του ελληνικού κόσμου. Η δεύτερη πιθανότητα θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι το αυθεντικό κείμενο ήταν πολύ παλιότερο και οι Στήλες του Ηρακλέους δεν ήταν απαραίτητα πάντα συνδεδεμένες με το Στενό του Γιβραλτάρ. Θα μπορούσε άνετα να εννοηθεί ένα μέρος μέσα στο Αιγαίο. Τοποθετώντας την Ατλαντίδα και τον πολιτισμό της μακριά από τον αρχαίο κόσμο θα ταίριαζε με την πρόθεση του Πλάτωνα να παράσχει μία αντίθεση με την ελληνική κοινωνία και τις αρχές της, τις οποίες υπερασπιζόταν. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος στόχος του Πλάτωνα στην αφήγησή του. Ερμηνεύτηκε επίσης ότι ο Πλάτων ή κάποιος πριν από αυτόν στην αλυσίδα της προφορικής ή της γραπτής παράδοσης του γεγονότος άλλαξε κατά λάθος τη λέξη «μέσον» με τη λέξη «μείζων» (μείζων Λιβύης και Ασίας). Αν αυτό ισχύει τότε η Ατλαντίδα θα μπορούσε να ταυτιστεί με τη Σαντορίνη.
Οι Γαλανόπουλος και Bacon υποστηρίζουν πως η χρονολογία της καταστροφής που δίνει ο Πλάτων, δηλ. 9000 χρόνια πριν την εποχή του, θα πρέπει να αναγνωσθεί ως 900 χρόνια και πως ήταν μία λανθασμένη μετάφραση από τον Σόλωνα του αρχαίου αιγυπτιακού συστήματος αρίθμησης. Επιπλέον, αρχαιολογικά δεν υπάρχει κανένα ίχνος ενός υψηλού ανεπτυγμένου αθηναϊκού πολιτισμού περίπου το 9000 π.Χ. Αυτό σημαίνει πως το 9000 είναι είτε λάθος είτε επινόηση.
Τα εντυπωσιακά ευρήματα της Θήρας, στο Ακρωτήρι αποδεικνύουν πως εκεί αναπτύχθηκε μία πλούσια και πιθανόν ολιγαρχική ναυτική κοινωνία, της οποίας η οικονομία βασίστηκε στο εμπόριο, τη ναυτιλία και την καλλιέργεια του αμπελιού. Δεν ξέρουμε τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους, καθώς δεν έχουν ανακαλυφθεί ανθρώπινα κατάλοιπα, τα οποία να έχουν προκύψει από θάνατο εξαιτίας της έκρηξης. Αυτό σημαίνει πως υπήρξε έγκαιρη προειδοποίηση ώστε να εκκενώσουν το νησί. Αναμφίβολα, ένα τέτοιο γεγονός ενός τέτοιου μεγέθους θα προκάλεσε τεράστιες εντυπώσεις στους ανθρώπους της εποχής. Δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε πως η έκρηξη ξεχάστηκε εντελώς. Παρόλα αυτά απουσιάζουν οι γραπτές πηγές, οι οποίες να αναφέρονται απευθείας στο γεγονός και τίποτα ουσιαστικό δε φαίνεται να μπορεί να συνδέσει τη Θήρα με την ιστορία του Πλάτωνα.

Η περίπτωση της Κύπρου
Σύμφωνα με τον Αμερικανό ερευνητή Robert Sarmast η Ατλαντίδα ανακαλύφθηκε στο θαλάσσιο χώρο ανάμεσα στην Κύπρο και τη Συρία. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη θεωρία σχετικά με τη θέση της χαμένης Ατλαντίδας. Ο Sarmast και οι συνεργάτες του ισχυρίζονται πως έχουν βρει αρκετές και πειστικές αποδείξεις που τοποθετούν το χαμένο νησί στις ακτές της Κύπρου. Η ερευνητική ομάδα πέρασε έξι ημέρες, το Νοέμβριο του 2004 στη Μεσόγειο θάλασσα ανάμεσα στη Συρία και την Κύπρο ερευνώντας την περιοχή με τη βοήθεια sonar, δηλ. ειδικών υποβρυχίων ραντάρ. Οι ερευνητές είναι πεπεισμένοι πως ανακάλυψαν αποδείξεις που σχετίζονται με την ανθρώπινη δραστηριότητα. Πιο συγκεκριμένα, σε βάθος 1,5 χλμ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας εντοπίστηκαν συμπαγείς κατασκευές συμπεριλαμβανομένου και ενός τείχους μήκους 3 χλμ. Ο Sarmast ερμηνεύει αυτή την κατασκευή ως το τείχος της Ακρόπολης της Ατλαντίδας και υποστηρίζει πως η εικόνα αυτή ταιριάζει με απόλυτη ακρίβεια με την περιγραφή της Ακρόπολης από τον Πλάτωνα. Παράλληλα με την ανακάλυψη του τείχους οι Αμερικανοί ερευνητές ισχυρίζονται πως ανακάλυψαν κανάλια ποταμών και άλλα σημαντικά στοιχεία, τα οποία όμως είναι απαραίτητο να εξεταστούν με μία ακόμη αποστολή και τη χρήση επιπλέον πολύ εξειδικευμένων οργάνων που θα μπορούν να διακρίνουν μέσα από τα ιζήματα.
Ο Sarmast με βάση αυτά τα ευρήματά του είναι πεπεισμένος πως ανακάλυψε το μέρος όπου έχει καταβυθιστεί η Ατλαντίδα του Πλάτωνα στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κύπρο και τη Συρία, όπου εκείνη την εποχή υπήρχε ένα ορθογώνιο κομμάτι γης που συνέδεε τις δύο περιοχές και αυτό δεν ήταν άλλο από την Ατλαντίδα. Εκεί, κατά τη γνώμη του, άνθισε ένας υψηλός πολιτισμός από το 11000 π.Χ. έως και την καταστροφή του ανάμεσα στο 9600-9550 π.Χ. από μία «εποχική πλημμύρα». Αυτό συνέβη όταν η λεκάνη της Μεσογείου πλημμύρισε, επειδή έσπασε το «φράγμα» του Γιβραλτάρ που χώριζε τη Μεσόγειο από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η απότομη είσοδος του νερού από τον Ατλαντικό στη Μεσόγειο προκάλεσε τον καταποντισμό της Ατλαντίδας στα βάθη της θάλασσας.
Βέβαια, δεν είναι λίγοι και εκείνοι οι επιστήμονες που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τις παραπάνω απόψεις. Ένας από αυτούς είναι και ο Γερμανός γεωφυσικός Dr. Christian Huebscher, ο οποίος ερεύνησε την παραπάνω περιοχή μαζί με μία ομάδα συνεργατών, χρησιμοποιώντας τον ίδιο εξοπλισμό που χρησιμοποίησε και ο Sarmast. Σύμφωνα με τον Huebscher οι ισχυρισμοί του Sarmast είναι απλούστατα λανθασμένοι, γιατί αυτά που ο τελευταίος ερμηνεύει ως κατάλοιπα μιας χαμένης πόλης δεν είναι τίποτα άλλο από αρχαία ηφαίστεια ηλικίας περίπου 100.000 χρόνων. Είναι πολύ πιθανόν αυτά τα πορίσματα να αποτελέσουν το τέλος μίας ακόμη θεωρίας σχετικά με τη χαμένη Ατλαντίδα.
Το σίγουρο είναι πως η Ατλαντίδα εξακολουθεί να ασκεί γοητεία και να θέτει ερωτηματικά, όπως έγινε φανερό και στο 1ο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Μήλο μεταξύ 11-13 Ιουλίου 2005 με τίτλο The Atlantis Hypothesis: Searching for a Lost Land. Συγκεντρώθηκαν πολλοί ειδικοί από όλο τον κόσμο και από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους, όπως η ηφαιστειολογία, η σεισμολογία, η ωκεανογραφία, η αρχαιολογία, γεωλογία και πολλοί άλλοι. Απώτερος σκοπός του συνεδρίου ήταν να ακουστούν οι τελευταίες υποθέσεις γύρω από το θέμα και οι οποίες βασίζονται στη σύγχρονη τεχνολογία και τις νέες ιδέες. Έγιναν πολύ ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις και τα πρακτικά του συνεδρίου δημοσιεύτηκαν σε συλλογικό τόμο. Ακολούθησαν και άλλα δύο συνέδρια το 2008 και το 2011 στην Αθήνα και στη Σαντορίνη αντίστοιχα με εξίσου ενδιαφέρουσες εισηγήσεις.

Επίλογος
Συμπερασματικά, θα πρέπει να πούμε πως τα πορίσματα που συνδέονται με αστρονομικές, ανθρωπολογικές και γεωλογικές παραμέτρους και βασίζονται στην μυθολογία, τη λαϊκή παράδοση, τα τοπωνύμια και τη γλωσσολογία έχουν αυξήσει τη βιβλιογραφία σχετικά με την Ατλαντίδα χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή βοήθεια στη λύση του γρίφου της εξαφάνισης της Ατλαντίδας. Ο καταποντισμός ενός νησιού μπορεί να αποτελέσει ένα γεγονός, το οποίο απαιτεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξηγηθεί βάσει της συγκριτικής φιλολογίας, της ανθρωπολογίας, της αρχαιολογίας, της εθνογραφίας, της ιστορίας και της προϊστορίας, της γεωλογίας και της παλαιοντολογίας. Η επιστήμη είναι μία και αδιαχώριστη και τα συμπεράσματα του ενός κλάδου δεν μπορούν να θεωρηθούν σωστά, αν δε συμφωνούν με τις παρατηρήσεις και τις αποδείξεις άλλων κλάδων τουλάχιστον αυτών που συνδέονται στενά μεταξύ τους. Αυτή η αρχή που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε επιστήμης που σέβεται τον εαυτό της, έχει αγνοηθεί από ερασιτέχνες ερευνητές και αυτούς που ασχολούνται με υπερφυσικά ζητήματα. Έχουν προταθεί οι πιο εξωφρενικές ερμηνείες για τη βύθιση της Ατλαντίδας. Ο παραλογισμός αρκετών από αυτές οδήγησαν τον Franz Susemihl, έναν μεταφραστή και σχολιαστή του Πλάτωνα του 19ου αι., να σημειώσει εύστοχα πως, αν συγκεντρώνονταν όλες οι θεωρίες που σχετίζονται με την Ατλαντίδα, θα αποτελούσε μία πολύ καλή ιστορική συνεισφορά στην γνώση μας γύρω από την ανθρώπινη παράνοια.
Συνεπώς, καθίσταται σαφές πως είτε είναι επινοημένη η ιστορία είτε όχι, ο κυριότερος σκοπός των διαλόγων του Πλάτωνα δεν ήταν να παρουσιάσει μια ιστορική αφήγηση ή μια εντυπωσιακή ιστορία επιστημονικής φαντασίας, αλλά να μορφώσει τους ανθρώπους και να εξυμνήσει την Αθήνα και τις αρετές της. Ο Πλάτων σε καμία περίπτωση δεν είναι ιστορικός, αλλά ένας φιλόσοφος που με τους παιδαγωγικούς του μύθους επιθυμεί να παρουσιάσει με ζωηρές εικόνες τις ιδέες του και τις θεωρίες του. Ουσιαστικά, με την ιστορία της Ατλαντίδας παρέχει το χωροχρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσαν να πραγματωθούν οι θεωρίες που έχει διατυπώσει προγενέστερα στην Πολιτεία του. Επιπρόσθετα σε αυτό, η πτώση της Ατλαντίδας από τις θεϊκές ρίζες της και την ευημερία της στην παρακμή και την πλήρη καταστροφή λειτουργεί διττά: και σα σημείο μέτρησης για την Αθήνα και σαν προειδοποίηση. Η Αθήνα της εποχής του Πλάτωνα με την μεγάλη ναυτική δύναμή της, την εμπορική και πολιτιστική ακμή της και την ηγεμονική της θέση θα κινδύνευε να περιπέσει στο σφάλμα της αλαζονείας και την απώλεια της, ως συνεπαγόμενη τιμωρία κατά το παράδειγμα των κατοίκων της Ατλαντίδας. Τέλος, ο Αθηναίος φιλόσοφος μέσα από την ιστορία της νίκης του αθηναϊκού στρατού επί των Ατλάντων δημιουργεί το εγκώμιο της Αθήνας που πέτυχε στο παρελθόν με πολύ λιγότερη δύναμη να υπερνικήσει μία τόσο μεγάλη δύναμη, όπως ήταν αυτή των Περσών.
Ως εκ τούτου, το να αναζητεί κάποιος σήμερα την Ατλαντίδα αποτελεί ματαιοπονία, ενώ παράλληλα δείχνει παρερμηνεία και παρανόηση των κειμένων του Πλάτωνα και των νοημάτων που ήθελε να εκφράσει μέσω αυτών.

¹ Πλάτων, Κριτίας 121b.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία:
Ashe, G. (1992) Atlantis: Lost Lands, Ancient Wisdom, London: Thames and Hudson.
Bacon, E. (ed.) (1963) Vanished Civilizations, London: Thames and Hudson.
Berlitz, C. (1984) Atlantis: The Lost Continent Revealed, London: Macmillan.
Friedrich, W.L. (1994) Feuer im Meer. Spectrum Akademischer Verlag, Heidelberg, Berlin Oxford.
Bramwell, J. (1974) Lost Atlantis, California: Newcastle.
Cameron, A. (1983) “Crantor and Poseidonius on Atlantis”, Classical Quarterly 3: 1, 81-91.
Carpenter, R. (1966) Beyond the Pillars of Heracles, New York: Delacorte.
Childress, D. H. (1996) Lost Cities of Atlantis, Ancient Europe and Mediterranean, Stelle, Illinois: Adventures Unlimited Press.
Castleden, R. (2001) Atlantis Destroyd, London: Routledge.
Devigne, R. (1924) Un continent disparu, l’ Atlandide, sixieme part du monde, Paris.
Donnelly, I. (1882) Atlantis: The Antediluvian World, New York : Harper.
Frost, K. T. (1909) “The Lost Continent”, The Times, 19 February 1909.
Galanopoulos, A.G. and Bacon, E. (1969) Atlantis: The Truth behind the Legend, London: Nelson.
James, P. (1995) The Sunken Kingdom: The Atlantis Mystery Solved, London: Jonathan Cape.
Luce, J. V. (1969) The End of Atlantis, London: Thames and Hudson.
Ramage, E. S. (ed.) (1978) Atlantis: Fact or Fiction? Bloomington and London: Indiana University Press.
Sarmast, R., (2003) Discovery of Atlantis: The Startling Case for the Island of Cyprus, Origin Press, USA. ,
Timaeus, (ed. J. Burnet), Platonis opera, vol. 4, Oxford: Crarendon, 1902 (1968²).
Critias, (ed. J. Burnet), Platonis opera, vol. 4, Oxford: Clarendon, 1902 (1968²).

*H Βάλια Παπαναστασοπούλου είναι Αρχαιολόγος-Θεολόγος MS και Υποψήφια διδάκτωρ Α.Π.Θ.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ: Επαμεινώνδας Σταθόπουλος. Ο Έλληνας που ηλέκτρισε την κιθάρα

Δεν ήταν ένα ακόμα σενάριο αγάπης τεχνίτη με ικανό «μεράκι» στην κατασκευή μουσικών οργάνων. Είναι η καταγραφή του αληθινού πάθους που έδειξε ο Αναστάσιος Σταθόπουλος και ο πρωτότοκος, από τα τέσσερα παιδιά του, Επαμεινώνδας, στην εξέλιξη των λαϊκών εγχόρδων παγκοσμίως.

Ας πάρουμε τα πράγματα αντίστροφα. Από το τέλος προς την αρχή. Ο Επαμεινώνδας Σταθόπουλος στη Νέα Υόρκη, στις αρχές του εικοστού αιώνα, γνωστός στους κύκλους οργανοποιών και μουσικών με το προσωνύμιο «Έπι», υπήρξε ο καινοτόμος οργανοποιός υπεύθυνος στη μετεξέλιξη ακουστικών οργάνων όπως η κιθάρα, το μαντολίνο, το μπουζούκι, το μπάντζο σε ηλεκτρικές κιθάρες, χωρίς ακουστικά ηχεία. Η φίρμα του Epiphone (το «Επι» και το phone από την ελληνική λέξη ήχος – φωνή) ιδρύθηκε το 1924. Το 1941 ο «Επι» Σταθόπουλος μαζί με τον βιρτουόζο κιθαρίστα Les Paul κατασκεύασαν την πρώτη κιθάρα φτιαγμένη σε μασίφ ξύλο.
  Λέγεται πως εκείνη την περίοδο έκαναν δοκιμές τις Κυριακές. Όταν στο εργοστάσιο του Σταθόπουλου υπήρχε ησυχία. Μέχρι τότε οι κατασκευαστές οργάνων έβαζαν μαγνήτες σε ακουστικές και ημιακουστικές κιθάρες. Η ηλεκτρική κιθάρα, στο σώμα που γνωρίζουμε σήμερα και αποθεώθηκε από τους μουσικούς του μπλουζ, της τζαζ, της ροκ, είναι αποτέλεσμα πολύωρων δοκιμών ενός παθιασμένου με τον ήχο των εγχόρδων Έλληνα.


Ο «Επι» πέθανε χτυπημένος από λευχαιμία το 1943. Το 1957 η Epiphone, το καμάρι του, αγοράστηκε από τον τότε μεγαλύτερο ανταγωνιστή της Gibson στην τιμή των, μόλις, 20.000 δολαρίων. Ακόμα και έτσι. Δηλαδή την υποταγή της «θρυλικής» Epiphone στον αντίπαλό της οι κιθάρες που ο Σταθόπουλος εμπνεύστηκε, σχεδίασε, κατασκεύασε, θεωρούνται έως σήμερα ανίκητες στην ποιότητα του ήχου τους. Κοιτάξτε προσεκτικά φωτογραφίες συγκροτημάτων όπως των Μπίτλς, των Oasis, των U2, γνωστών και λιγότερων γνωστών μπλούζμεν. Θ’ ανακαλύψετε πως συχνά στα χέρια τους κρατούν κιθάρες σχεδιασμένες από εμπνεύσεις του Έλληνα εμιγκρέ. Οι αυθεντικές Epiphone – που έχουν ως λογότυπο το κεφαλαίο Ε – εκείνες που έβγαλε το εργοστάσιο του «Επι»- είναι ένας ζωντανός θρύλος.

Ο Πόλ ΜακΚέρτνει ποζάρει για διαφημιστικό της Epiphone

Μια οικογενειακή ιστορία
Η ιστορία της οικογένειας Σταθόπουλου είναι ένας φάρος ευγενικής προσφοράς στη μουσική. Οι ρίζες της αναζητούνται στη Λακωνία. Ο Αναστάσιος Σταθόπουλος γεννήθηκε στο 1863 στο χωριό Καστανιά του Δήμου Πελάνας. Και εγγράφηκε στο μητρώο της κοινότητας Μαγούλας Λακωνίας ένα χρόνο αργότερα. Το 1873 η οικογένεια του μετανάστευσε στη Σμύρνη. Λέγεται πως ο Αναστάσιος Σταθόπουλος, που είχε κατασκευάσει το πρώτο του μουσικό όργανο ήδη από ηλικίας 10 ετών, εκεί βρήκε την ιδανική ατμόσφαιρα, τους κατάλληλος ανθρώπους να εξελίξει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή οργάνων. Η πρώτη εργασία του νεαρού Σταθόπουλου ήταν στο κατάστημα ενός Ιταλού με το όνομα Κορλέτι. Μαζί του εντρύφησε στην κατασκευή μαντολίνων. Πήρε τα εφόδια να προχωρήσει στη ζωή του. Να τολμήσει το άνοιγμα του δικού του χώρου κατασκευής οργάνων. Μετά το γάμο του με την Μαριάνθη Βάμβα, μια Χιώτισσα γεννημένη στη Σμύρνη, άνοιξε το πρώτο του εργαστήριο. Απ’ εκεί έβγαιναν μαντολίνα, λαούτα, βιολιά, κιθάρες και πιθανότατα μπάντζο δικής του κατασκευής. Η οικογένεια απέκτησε τέσσερα παιδιά τον Επαμεινώνδα (όνομα εμπνευσμένο από τον αρχαίο στρατηγό Επαμεινώνδα), τον Ορφέα, τον Αλέξανδρο και την Αλκμήνη. Η αρχαιοελληνική επιλογή στα ονόματα των παιδιών είναι η δεύτερη σημαντικότερη πληροφορία που διαθέτουμε για τον Σταθόπουλο. Ήταν γνώστης της Αρχαιοελληνικής ιστορίας. Είχε εθνική συνείδηση. Στη δεύτερη επιλογή ζει η ανάγκη αναζήτησης, για δεύτερη φορά, νέου μεταναστευτικού προορισμού για την εξαμελή οικογένεια του. Ήταν η άνοδος του τούρκικου εθνικισμού στην Σμύρνη που τον ενοχλούσε. Ήταν οι διώξεις του ελληνικού στοιχείου που τον φόβιζαν. Όπως και αν έχει το 1903, όχι νέος, σε ηλικία 43 ετών, ο Σταθόπουλος αποφάσισε πως νέος σταθμός της οικογένειάς του θα ήταν η Νέα Υόρκη. Ήταν μια εποχή που ολοένα και περισσότεροι Έλληνες αναζητούσαν την τύχη τους στο «μεγάλο μήλο». Η πίστη του στη δοκιμή προκλητικών προορισμών ήταν αδιαπραγμάτευτη.

Ο Les Paul εκτός από εξαίρετος μουσικός ήταν εκείνος που βοήθησε τον «Επι» στην εξέλιξη του ήχου της ηλεκτρικής κιθάρας

Το ταξίδι. Οι πρώτες μέρες. Η καταξίωση.
Η οικογένεια Σταθόπουλου έφτασε στη Νέα Υόρκη το Σεπτέμβρη του 1903. Εγκαταστάθηκε στη γειτονιά Κουίνς. Εκεί ο Αναστάσιος έστησε το σπίτι και το νέο εργαστήριο του. Θα ασχολούνταν, αποκλειστικά, με την οργανοποιία. Και επειδή εκείνη την περίοδο η ζήτηση για μαντολίνα ήταν ιδιαίτερη προσέλαβε τον Ιταλό και χαρισματικό μάστορα Χέρι Τσιαπέλο. Θα τον βοηθούσε στην εξάπλωση της φήμης του. Ήταν ο κατάλληλος παιδαγωγός των παιδιών του στην διδαχή της τέχνης κατασκευής οργάνων. Και επειδή ο Αναστάσιος Σταθόπουλος ήταν κοσμοπολίτης, όλα τα παιδιά της οικογένειας (το ζευγάρι στις Η.Π.Α. απέκτησε ακόμα δύο τον Φρίξο και την Έλλη που έφυγε από τη ζωή το 1994), πέρα από την ενασχόληση τους στο εργαστήριο δέχτηκαν παιδεία που για την εποχή θεωρούνταν «υψηλή». Διδάχτηκαν Γαλλικά, διδάχτηκαν και πιάνο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1900 τα όργανα στου Σταθόπουλου είχαν ολοένα και μεγαλύτερη ανταπόκριση στον κόσμο των μουσικών. Ο πολυσχιδής Έλληνας εμιγκρές αποφάσισε πως, αφού η φήμη της ποιότητας των κατασκευών του άρχισαν να ξεπερνούν τα όρια της πόλης που ζούσε, έπρεπε τα όργανα να έχουν μια ετικέτα που θα έφερναν το όνομα του κατασκευαστή τους. Προτιμά να γράφει το όνομα «A. Stathopoulo» στις κατασκευές του. Το γράμμα «ς» από το επώνυμο του απαλείφεται. Το Stathopoulo είναι περισσότερο ευκολοχώνευτο στην προφορά του από τους Αμερικάνους. Όταν ο Αναστάσιος Σταθόπουλος έφυγε από τη ζωή το 1915, επικεφαλής του εργαστηρίου ανέλαβε ο γιος του Επαμεινώνδας. Ένας άνθρωπος που συνδύαζε το επιχειρηματικό δαιμόνιο με την αγάπη στην εξέλιξη των μουσικών οργάνων. Το 1917 ο «Επι» αποφάσισε ν’ αλλάξει για δεύτερη φορά το όνομα που θα έφεραν τα όργανα του εργοστασίου του. Διάλεξε το «House of Stathopoulo». Το 1924 το αλλάζει για τρίτη, και τελευταία φορά. Διαλέγει το «Εpiphone». Από το 1925 έως το 1937 τα έγχορδα που βγαίνουν από το εργοστάσιο του γίνονται κάτι σαν το «σήμα κατατεθέν» του άριστου μουσικού οργάνου. Κορυφαίοι κιθαρίστες σαν τον Harry Volpe, τον Joe Pass ηχογραφούν καταπληκτική τζαζ, προτιμώντας της κιθάρες του Σταθόπουλου. Το ίδιο κάνει και ο θρύλος του μπλουζ John Lee Hooker. Η εταιρεία κατασκευάζει μπάντζο, ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες ενώ παρουσιάζει και τους πρώτους μαγνήτες με ρυθμιζόμενους πόλους. Μια καινοτομία που επιτρέπει στους κιθαρίστες να ρυθμίζουν οι ίδιοι το ηχόχρωμα του ήχου του οργάνου τους.

Η αυλαία που πέφτει
Ο Επαμεινώνδας Σταθόπουλος «Επι», πέθανε το 1943 από λευχαιμία. Τα αδέλφια του ανέλαβαν να συντηρήσουν την επιτυχία του. Αποτυγχάνουν. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είναι μια κακή συγκυρία για την εταιρεία. Η παραγωγή της μειώθηκε. Τα χρόνια που ακολουθούν κατασκευάζει μόνο μπάσα. Το 1957 η ανταγωνίστρια της Epiphone, Gibson, την αγοράζει για μόλις 20.000 δολάρια. Της εξαγοράς ακολουθεί η καταστροφή πολλών καλουπιών κατασκευής οργάνων που είχε σχεδιάσει ο «Επι» με τους συνεργάτες του. Σώζονται μόνο εκείνα που θέλει να επενδύσει ο νέος ιδιοκτήτης. Ακόμα και αν η Gibson (μια απ΄ τις μεγαλύτερες φίρμες μουσικών οργάνων παγκοσμίως) δεν φέρθηκε με το σεβασμό που άρμοζε στην παρακαταθήκη του «Επι», μουσικοί απ’ όλο τον κόσμο δεν μπόρεσαν να ξεχάσουν τον ήχο οργάνων σχεδιασμένα απ’ εκείνον. Το 1964 οι Μπίτλς (οι Χάρισον, Λένον, ΜακΚάρτνει) αγόρασαν τρία μοντέλα Epiphone «Casino» για να ηχογραφήσουν χιτ σαν το «Ticket To Ride» ή to «All You Need Is Love». Ενώ ως σήμερα ρόκερς σαν τον Lenny Kravitz, τον Νόελ Γκάλαγκχερ και τον Πολ Γουέλερ διαλέγουν Epiphone όταν θέλουν να δώσουν σωστό κιθαριστικό ήχο στις συνθέσεις τους.


Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Νατοϊκος Αμερικανός διοικητής στάθηκε ΠΡΟΣΟΧΗ επι δίωρο εμπρός στο κράνος του Μιλτιάδη!

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ποιός είναι ο Αμερικανός στρατηγός διοικητής των ΝΑΤΟικών δυνάμεων που στάθηκε δυο ώρες προσοχή μπροστά στο κράνος του Μιλτιάδη που βρίσκεται εκτεθειμένο στο μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Το γεγονός συνέβη,αλλά κρατήθηκε μεταξύ των παρευρισκομένων υπο ακρα μυστικότητα. Δεν είναι λίγο πράγμα ολοκληρος στρατηγός του ΝΑΤΟ , επιχειρησιακός , με τρείς σειρές παράσημα και πολεμική δράση ως καταδρομέας να υποκλίνεται -οπως είπε- στον μεγαλύτερο στρατηγό ολων των εποχών!!!


Ο ΝΑΤΟικός στρατηγός προσήλθε υπο το κράτος ακρας συγκίνησης να υποκλιθεί στο σπασμένο-ραγισμένο απο εναν Περσικό πέλεκυ – πολεμικό κράνος του στρατηγού Μιλτιάδη που φορούσε κατά τη μάχη του Μαραθώνα. Ο ίδιος , το είχε προσφέρει ως δώρο στον Δία για την περιφανή νίκη κατά των Περσών τέτοιες μέρες, τον Αυγουστο του 490 π.χ ση θέση Αγριλίκι κοντά στην πεδιάδα του Μαραθώνα. Το κράνος -ενα απο τα πιο πολύτιμα εκθέματα του μουσείου της Ολυμπίας – είναι Κορινθιακού ρυθμού που φέρει την επιγραφή «ΜΙΛΤΙΑΔΕΣ ΑΝΕ ΘΕΚΕΝ ΤΩ ΔΙ…»
 
Ο στρατηγός των καταδρομών συνοδευόταν απο μια μικρή επίλεκτη φρουρά απο Αμερικανούς πεζοναύτες που είχαν διακριθεί σε πεδία μαχών απο το Αφγανιστάν μέχρι το στάδιο επιχιερήσεων στον Πόλεμο του Κόλπου αλλά και σε «Μαύρες Επιχειρήσεις» στη Λατινική Αμερική και στα Βαλκάνια -που δεν θα γίνουν ποτέ γνωστές…..
 
Με δέος και σεβασμό η φρουρά των επιλέκτων με επικεφαλής των στρατηγό σχημάτισε ενα Π και επι ΔΥΟ ΩΡΕΣ ακίνητη και αμίλητη περιέβαλε με σεβασμό τη μνήμη του αρχιστρατηγου της νίκης κατά των Περσών εφαρμόζοντας το πολεμικό σύστημα της «λαβίδας » -μία πολεμική τακτική που εφαρμόστηκε εκεί για πρώτη φορά και σήμερα διδάσκεται στα καλύτερα Πανεπιστήμια και τις στρατιωτικές Ακαδημίες ως μια αριστη πολεμική τακτική ανορθοδόξου πολέμου.

κρανος μιλτιαδη

«Ηρθαμε εδω να τιμήσουμε με το δικό μας τρόπο τον στρατηγό των στρατηγών , να σιωπήσουμε μπροστά στο μεγαλείο του , να σταθούμε σε στάση προσοχής απέναντί του!!!….» τόνισε λιτά στους στενούς του ανθρώπους ο ΝΑΤΟικός στρατηγός φανερά συγκινημένος την ώρα που ειχαν μείνει άφωνοι οι άνθρωποι του μουσείου κι οι επισκέπτες!!

 

 

 

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ:

 

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα...

Εκπληκτική εφαρμογή: Μπείτε στην ακρόπολη από το σπίτι σας

Χάρη στην επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως (ΕΣΜΑ) και ΥΣΜΑ, μία ανανεωμένη ψηφιακή εφαρμογή της εικονικής περιήγησης στον βράχο της Ακρόπολης είναι γεγονός.

Ο επισκέπτης- με τη χρήση ενός υπολογιστή, τάμπλετ ή «έξυπνου» κινητού μπορεί να βρεθεί στον ναό της Αθηνάς Νίκης, στον Παρθενώνα, στο Ερέχθειο, και να απολαύσει την πανοραμική θέα της Αθήνας με ένα μόνο κλικ!

Ο Ιερός Βράχος είναι πλέον προσβάσιμος διαδικτυακά, γεγονός που αποσκοπεί στην παρουσίαση των αναστηλωτικών εργασιών που πραγματοποιούνται στην Ακρόπολη όσο και στην προώθηση της πρόσβασης στο σημαντικότερο μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Η εικονική Περιήγηση στα μνημεία Ακρόπολης αποτελείται από εικόνες και πανοράματα υψηλής καθώς και από λεπτομερείς φωτογραφικές απεικονίσεις επιλεγμένων εξωτερικών όψεων των αρχαίων τειχών που περιβάλλουν το βράχο. Κάθε άποψη συνοδεύεται από περιγραφικά στοιχεία σχετικά με τα μνημεία και επιλεγμένα σημεία ενδιαφέροντος.

Η φωτογραμμετρική αποτύπωση της επιφάνειας του βράχου σε μορφή χάρτη επιτρέπει τον προσανατολισμό και την πλοήγηση στα επιμέρους σημεία θέασης. Οι εικόνες προσφέρουν δυνατότητες αυξημένης εστίασης στις λεπτομέρειες των μνημείων που είναι δύσκολο να γίνουν ορατές κατά την επίσκεψη στο χώρο. Ακόμη, ο χρήστης μπορεί να αντιληφθεί τη θέση του μνημείου σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο ή ακόμα και να πραγματοποιήσει ένα εικονικό «περίπατο» επιλέγοντας τη δική του διαδρομή

 

 

 

Για να περιηγηθείτε στην Ακρόπολη πατήστε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://acropolis-virtualtour.gr./

 

Πηγή 

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

Οι στύλοι του Ολυμπίου Διός. Ο μεγαλύτερος ναός της αρχαιότητας. Πώς γκρεμίστηκαν οι περισσότερες από τις 104 κολώνες που ζύγιζαν 364 τόνους...

Ήταν ο μεγαλύτερος ναός της Ελλάδας στα ελληνιστικά και τα ρωμαϊκά χρόνια. Όμως ο ναός του Ολύμπιου Δία είχε ήδη ξεκινήσει να χτίζεται το 515 π.Χ. από τον εγγονό του Πεισίστρατου, τον Πεισίστρατο τον νεότερο. 

Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι ο Πεισίστρατος ξεκίνησε την ανέγερση του ναού ακολουθώντας τη γνωστή τακτική πολλών άλλων τυράννων, οι οποίοι κρατούσαν τον πληθυσμό απασχολημένο, ώστε να μην εξεγείρεται ενάντια στη σκληρή διακυβέρνηση. Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία όμως, τον ναό είχε θεμελιώσει ο Δευκαλίωνας, ο γενάρχης των Ελλήνων, για να τιμήσει το Δία που τον έσωσε από τον κατακλυσμό. Με την πτώση της τυραννίας του Πεισίστρατου, η ανέγερση του ναού διακόπηκε.

Λέγεται μάλιστα, ότι κομμάτια του χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστεί το τείχος του Θεμιστοκλή, γύρω στα 479 π.Χ. Πολλοί προσπάθησαν να συνεχίσουν την ανοικοδόμηση του ναού, όπως ο Αντίοχος Δ’ βασιλιάς της Συρίας και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος. Τελικά όμως, ο ναός του Ολυμπίου Διός αποπερατώθηκε το 132 μ.Χ. από τον Αδριανό ο οποίος ήρθε στην Αθήνα το 124 μ.Χ., έγινε Αθηναίος Πολίτης και έκανε πολλά σημαντικά έργα για την πόλη. 

Σε ένα τείχος που χώριζε τη νέα από την παλιά Αθήνα της εποχής, εκεί κοντά, έχτισε και τη γνωστή Πύλη που πήρε το όνομά του. Στην τελική του μορφή, ο ναός του Ολυμπίου Διός είναι φτιαγμένος από πεντελικό μάρμαρο. Ο ρυθμός του είναι Κορινθιακός. Το μήκος του ξεπερνά τα 100 μέτρα και το πλάτος του τα 40. Όσο για τις περίφημες κολόνες του, συνολικά ήταν 104.

 Είχαν ύψος 17 μέτρα και διάμετρο 2,6 μέτρα ενώ καθεμιά ζύγιζε 364 τόνους! Από το 500 μ.Χ. ο ναός σταδιακά ερειπώθηκε και οι κολόνες άρχισαν να πέφτουν. Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα όρθιες στέκονταν μόλις 16. Όμως μια φοβερή καταιγίδα το 1852 έριξε άλλη μία, η οποία κείται στην ίδια θέση μέχρι σήμερα. Εκείνη την εποχή, 

ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, επηρεασμένος από το γεγονός, έγραψε το ποίημα: «Προς την υπό λαίλαπος δεινής κρημνισθείσαν στήλην του Oλυμπίου Διός». Και έτσι ξεκίνησε ο καυγάς…αρκετά αργότερα, βέβαια. Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε αν πρέπει να λέμε «οι στήλες του Ολυμπίου Διός» ή «οι στύλοι του Ολυμπίου Διός». Ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία των Αθηνών συζητιέται μέχρι σήμερα όχι για τη γλώσσα του, αλλά για τη γραμματική του.
 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΓΕΙΑ : ΕΡΕΥΝΑ ΒΟΜΒΑ: Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΥΚΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΙΑΣΙΜΟΣ!!!

Τα στοιχεία είναι φανταστικά. Περίπου οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από καρκίνο σε όλο τον κόσμο, πάνω από μισό εκατομμύριο στις Ηνωμένες Πολιτείεςμόνο. Ο συνολικός αριθμός αναμένεται να αυξηθεί σε δώδεκα εκατομμύρια μέχρι το 2030. Ο καρκίνος είναι η κυριότερη αιτία θανάτου για άτομα κάτω των 85 ετών και στις ΗΠΑ, ένα στα τέσσερα άτομα πεθαίνει από καρκίνο - ένας στους τέσσερις! Μας έχουν αφαιρέσει την  ελευθερία μας από τη μέρα που ξεκίνησαν την «προστασία του κοινού από την τρομοκρατία», όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν και πεθαίνουν κάθε χρόνο από μια ασθένεια που οι οικογένειες τους και το φαρμακευτικό καρτέλ, αρνούνται συστηματικά να θεραπεύσουν.

 

Μαζί μπορούμε, ναι, όταν δεν συμμετέχουν οι φαρμακευτικές εταιρείες. Τεράστιες ποσότητες χρημάτων συγκεντρώνονται μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων κάθε χρόνο για να χρηματοδοτήσουν την έρευνα για τη «θεραπεία» όταν δεν υπάρχει καμία πρόθεση για να βρεθεί. Επεσήμανα σε ένα ενημερωτικό δελτίο στις 9 Αυγούστου, πώς ένας άνθρωπος που ονομάζεται Δρ Richard Day, επικεφαλής της ελεγχόμενης  από τους Rockefeller ευγονικής οργάνωσης, Planned Parenthood, απηύθυνε σε μια συνάντηση γιατρών στο Πίτσμπουργκ το 1969, σχετικά με τον επερχόμενο μετασχηματισμό της παγκόσμιας κοινωνίας. Ζήτησε από τους γιατρούς να απενεργοποιήσουν τα μέσα καταγραφής και να μην πάρουν  σημειώσεις προτού περιγράψει λεπτομερώς τον μακρύ κατάλογο των αλλαγών που είχαν προγραμματιστεί να γίνουν.  Ωστόσο, ένας γιατρός έπαιρνε σημειώσεις και αργότερα μίλησε δημοσίως για το τι είχε ειπωθεί. Τώρα, 40 χρόνια μετά, μπορούμε να δούμε πόσο εξαιρετικά ακριβής ημέρα ήταν αυτή και μπορείτε να διαβάσετε το ενημερωτικό δελτίο του Αυγούστου στο αρχείο της ιστοσελίδας. Ο λόγος για τον οποίο τον αναφέρω και πάλι εδώ είναι για το τι είπε σε αυτούς τους γιατρούς το 1969: «Μπορούμε να θεραπεύσουμε σχεδόν κάθε καρκίνο αυτή τη στιγμή. Οι πληροφορίες είναι στο αρχείο του Ινστιτούτου Rockefeller, αν ποτέ αποφασιστεί ότι πρέπει να αποκαλυφθούν» Ο Day, είπε πως με το να αφήνουν τους ανθρώπους να πεθαίνουν από καρκίνο θα επιβραδύνουν την αύξηση του πληθυσμού και απευθυνόμενος στο πλήθος που παρακολουθούσε είπε: «Μπορείτε κι εσείς να πεθάνετε από καρκίνο ή κάτι άλλο». Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ψυχή και γι 'αυτό κάνουν ό, τι κάνουν. Το φαρμακευτικό καρτέλ, Big Pharma, δεν έχει καμία πρόθεση  να θεραπεύσει τον καρκίνο, όταν κάνει τεράστιες περιουσίες από τη θεραπεία των συμπτωμάτων με φάρμακα που καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα καθώς και με δηλητήρια που σκοτώνουν ανθρώπους, όπως είναι η χημειοθεραπεία. Αλλά δεν είναι κατά κύριο λόγο για τα χρήματα που το κάνουν. Οι ευγονικές οικογένειες θέλουν οι άνθρωποι να υποφέρουν και να πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι απαιτείται ως ένας τρόπος μαζικής σφαγής του πληθυσμού. Γι 'αυτό όταν κάποιος έξω από το φαρμακευτικό καρτέλ ανακαλύπτει έναν αποτελεσματικό τρόπο για την θεραπεία του καρκίνου, στοχοποιείται άμεσα από το ιατρικό κατεστημένο και τους κυβερνητικούς οργανισμούς.

 

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Ιταλός γιατρός, Tullio Simoncini, ένας λαμπρός και θαρραλέος άνθρωπος που αρνήθηκε να υποκύψει στην τεράστια πίεση που έχει δεχτεί και συνεχίζει να αντιμετωπίζει, αφού κατάλαβε τι είναι ο καρκίνος και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το «έγκλημα» του Simoncini ήταν να ανακαλύψει ότι ο καρκίνος είναι ένας μύκητας που προκαλείται από Candida, έναν οργανισμό που ζει στο σώμα σε μικρές ποσότητες, ακόμη και σε υγιείς ανθρώπους. Το ανοσοποιητικό σύστημα υπό κανονικές συνθήκες τον κρατά υπό έλεγχο, αλλά όταν ο Candida μορφοποιείται σε ένα ισχυρό μύκητα κάποια σοβαρά προβλήματα υγείας μπορεί να ακολουθήσουν - συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Ο φίλος μου, ο Mike Lambert, στην Κλινική Shen που βρίσκεται κοντά στο σπίτι μου, στο Isle of Wight, μιλά για τον Candida: «Οι μύκητες και ιδίως ο Candida, ευδοκιμούν με την κατανάλωση του σώματος του ξενιστή, το δικό σας δηλαδή, με το να το διαλύουν. Χρειάζεται επίσης, το σώμα σας για να πολλαπλασιαστεί, δεδομένου ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό από μόνος του. Δεν είναι απορίας άξιο που σε συνθήκες χρόνιας κόπωσης, η οποία σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να αποδοθεί σε αποικισμό από Candida, ο πάσχων να αισθάνεται άσχημα, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά ». Ο Tullio Simoncini λέει ότι ο καρκίνος είναι αυτή η  μυκητιασική λοίμωξη - Candida και ότι η συμβατική ιατρική εξήγηση του καρκίνου ως κυτταρική δυσλειτουργία, είναι απλά λάθος.

Candida Ο Simoncini είναι ειδικός στην ογκολογία (θεραπεία των όγκων), τον διαβήτη και  τις διαταραχές του μεταβολισμού, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Είναι ένας πραγματικός γιατρός που προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια για το όφελος των ασθενών του και αρνείται να παπαγαλίζει την επίσημη εκδοχή, αυτή που οι γιατροί πρέπει να σκέφτονται και να κάνουν. Αμφισβητεί το δόγμα της «πνευματικής συμμόρφωσης» με όλες τις αναπόδεικτες υποθέσεις, τα ψέματά του, τη χειραγώγηση και τα ψεύδη και υπήρξε εξαιρετικά επικριτικός προς την ιατρική κοινότητα, δεδομένου ότι εξακολουθεί να επιδιώκει «θεραπείες» που είναι άχρηστες για τη θεραπεία της παγκόσμιας επιδημίας του καρκίνου. Από τη στιγμή που μπήκε στην ιατρική κατάλαβε ότι κάτι, ήταν σοβαρά λανθασμένο με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο καρκίνος: «Βλέπω τρομερά βάσανα. Ήμουν σε μια παιδιατρική ογκολογική πτέρυγα... όλα τα παιδιά πέθαναν. Υπέφερα όταν έβλεπα τα φτωχά, τα φτωχά παιδιά να πεθαίνουν με την χημειοθεραπεία, με την ακτινοβολία. Η απογοήτευση και η θλίψη του σε ό, τι έβλεπε τον οδήγησε στην αναζήτηση νέων τρόπων για την κατανόηση και ως εκ τούτου τη θεραπεία, αυτής της ασθένειας. Ξεκίνησε το ταξίδι του με ανοιχτό μυαλό και ένα λευκό φύλλο χαρτί, ανόθευτα από οποιεσδήποτε άκαμπτες υποθέσεις που έχουν κατηχηθεί από την κύρια γραμμή της «Ιατρικής» και της «Επιστήμης».

Πόσοι ακόμα πρέπει να υποφέρουν πριν οι άνθρωποι σταματήσουν να βλέπουν τους γιατρούς ως παντογνώστες «θεούς» και να συνειδητοποιήσουν την τεράστια κλίμακα της άγνοιας που εμπλέκονται; Ο Simoncini συνειδητοποίησε ότι όλοι οι τύποι καρκίνων, ενεργούν με τον ίδιο τρόπο ανεξάρτητα από το μέρος του σώματος πού είναι ή τη μορφή που έχουν πάρει. Έπρεπε να υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Επισήμανε επίσης ότι τα καρκινικά «εξογκώματα» ήταν πάντοτε λευκά. Τι άλλο είναι λευκό; Ο Candida. Ο Simoncini συνειδητοποίησε ότι η κύρια γραμμή της ιατρικής πιστεύει πως η ανάπτυξη ανεξέλεγκτων κυττάρων ​​- «καρκινική ανάπτυξη» - είναι στηνπραγματικότητα τα κύτταρα που παράγει το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί το σώμα από την επίθεση του Candida. Λέει, πως η ακολουθία πάει κάπως έτσι:
- Ο  Candida, συνήθως διατηρείται υπό έλεγχο από το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά όταν αυτό υπονομευθεί και αποδυναμωθεί , ο Candida μπορεί να επεκταθεί και να οικοδομήσει μια «αποικία».
- Ο Candida, διεισδύει τελικά σε ένα όργανο και το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να ανταποκριθεί στην απειλή με άλλο τρόπο.
- Αυτός ο «τρόπος» είναι να οικοδομηθεί ένα αμυντικό φράγμα με δικά του κύτταρα και είναι αυτό που αποκαλούμε καρκίνο. Λέγεται ότι η εξάπλωση του καρκίνου σε άλλα μέρη του σώματος που προκαλείται από «κακοήθη» κύτταρα διαφεύγουν από το σημείο δημιουργίας τους. Ο Simoncini, ωστόσο, λέει ότι αυτό δεν συμβαίνει καθόλου. Η εξάπλωση του καρκίνου προκαλείται από την πραγματική αιτία του καρκίνου, τον μύκητα Candida, που έχει ξεφύγει από την αρχική του πηγή. Αυτό που επιτρέπει στον καρκίνο να εκδηλωθεί, όπως έχω πει στα βιβλία μου εδώ και χρόνια, είναι ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Όταν αυτό λειτουργεί αποτελεσματικά, ασχολείται με το πρόβλημα του Candida, προτού αυτός βγει εκτός ελέγχου.

Αλλά κοιτάξτε τι συμβαίνει καθώς ο αριθμός των καρκινοπαθών σε όλο τον κόσμο έχει εκτοξευθεί στα ύψη και συνεχίζει. Υπάρχει ένας καλά υπολογισμένος πόλεμος για το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα που εντατικοποιείται κάθε δεκαετία. Το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί και δέχεται επίθεση από τα πρόσθετα των φαγητών και ποτών, τις χημικές καλλιέργειες, τους εμβολιασμούς, τον ηλεκτρομαγνητισμό,  την τεχνολογία των μικροκυμάτων και τις συχνότητες, τα φαρμακευτικά προϊόντα, το άγχος της σύγχρονης «ζωής», και τόσα άλλα. Τι άμυνες θα έχουν τα σημερινά παιδιά, όταν τους δίνονται 25 εμβολιασμοί και συνδυασμοί τους, πριν από την ηλικία των δύο ετών, ενώ το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ακόμη υπό διαμόρφωση; Για όνομα του Θεού... Αυτός είναι ο τρόπος που οι οικογένειες των Illuminati επιδιώκουν να υποκινήσουν μια μαζική σφαγή του πληθυσμού. Με την διάλυση της φυσικής άμυνας του οργανισμού στις ασθένειες. Τώρα, εδώ είναι το πραγματικό σοκ. Τι καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο; ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ Μπορείτε επίσης να προσθέσετε και την ακτινοβολία. Η χημειοθεραπεία είναι ένα δηλητήριο που έχει σχεδιαστεί για να σκοτώνει τα κύτταρα. Αυτό είναι.

 

Η «αιχμή» της κύριας γραμμής «θεραπείας» του καρκίνου, είναι να δηλητηριάζουν το θύμα ελπίζοντας πως θα καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα, προτού να έχουν καταστραφεί αρκετά υγιή κύτταρα για να σκοτώσουν τον ασθενή. Μα περιμένετε. Αυτό το δηλητήριο, η χημειοθεραπεία, σκοτώνει επίσης τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και το αφήνει διαμελισμένο καθώς ο Candida παραμένει ακόμα εκεί. Αυτό το καταστραμμένο  ανοσοποιητικό σύστημα, δεν μπορεί να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στον Candida κι έτσι αυτός καταλαμβάνει άλλα μέρη του σώματος για να ξεκινήσει η διαδικασία και πάλι, προκαλώντας με αυτό τον τρόπο τον καρκίνο να εξαπλωθεί. Ακόμη και εκείνοι που φαίνεται να έχουν ανακάμψει μετά από χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπεία και τους έχει δοθεί το μήνυμα πως είναι «καθαροί», είναι απλά ένα ρολόι που κτυπάει προς την ασθένεια. Το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι πλέον καταρρακωμένο και είναι μόνο θέμα χρόνου πριν ο Candida προκαλέσει μια υποτροπή. Με άλλα λόγια: Η χημειοθεραπεία σκοτώνει τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι προσπαθεί να θεραπεύσει. Φυσικά, δεν μπορεί ποτέ να «θεραπεύσει» τίποτα. Είναι ένα δηλητήριο που καταστρέφει το ίδιο το σύστημα που πρέπει να είναι υγιής και ισχυρό, αν θέλουμε να θεραπευτεί. Όταν ο Simoncini συνειδητοποίησε ότι ο καρκίνος είναι μια μυκητιασική λοίμωξη ή προσβολή, ξεκίνησε μια αναζήτηση για κάτι που θα μπορούσε να σκοτώσει τον μύκητα και αφετέρου τον καρκίνο. Γρήγορα κατάλαβε ότι τα αντιμυκητιασικά φάρμακα δεν λειτουργούν, επειδή ο μύκητας μεταλλάσσεται γρήγορα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και στη συνέχεια αρχίζει να τρέφεται από τα φάρμακα που συνταγογραφούνται για να τον σκοτώσουν.

 Αντ 'αυτού, ο Simoncini βρήκε κάτι πολύ, πολύ απλό - το δισανθρακικό νάτριο (sodium bicarbonate). Ναι, το κύριο αυτό συστατικό της παλιάς καλής μαγειρικής σόδας (τονίζω πως δεν είναι η ίδια η μαγειρική σόδα, η οποία εμπεριέχει κι άλλα συστατικά). Έχει χρησιμοποιήσει αυτό, γιατί είναι ένας ισχυρός καταστροφέας του μύκητα και σε αντίθεση με τα φάρμακα, ο Candida δεν μπορεί να «προσαρμοστεί» σε αυτό. Στον ασθενή δίνεται το δισανθρακικό νάτριο από το στόμα καθώς επίσης και με άλλα εσωτερικά ιατρικά μέσα, όπως ένα ενδοσκόπιο, που είναι ένας μακρύς λεπτός σωλήνας που χρησιμοποιούν οι γιατροί για να δουν το εσωτερικό του σώματος χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτό επιτρέπει στο δισανθρακικό νάτριο να τοποθετηθεί απευθείας στον καρκίνο -μύκητα. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν για τις θεραπευτικές ιδιότητες των αντιμυκητιακών ουσιών και τα ινδικά βιβλία, πηγαίνοντας χιλιάδες χρόνια πίσω, συνιστούν την «αλκαλοποίηση της ισχυρής δραστικότητας» για τη θεραπεία του καρκίνου. Το 1983, ο Simoncini ανέλαβε τη θεραπεία ενός ιταλού, του Gennaro Sangermano, στον οποίο είχαν δοθεί μερικοί μήνες για να ζήσει λόγω του καρκίνου του πνεύμονα που είχε διαγνωσθεί. Λίγους μήνες αργότερα, ο ιταλός όχι μόνο δεν ήταν νεκρός αλλά είχε επανακτήσει την υγεία του και ο καρκίνος ήταν ήδη παρελθόν. Ακολούθησαν περισσότερες επιτυχίες και ο Simoncini παρουσίασε τα ευρήματά του στο ιταλικό Υπουργείο Υγείας, με την ελπίδα ότι θα αρχίσουν εγκεκριμένες επιστημονικές μελέτες για να αποδείξει ότι η ιδέα αυτή δούλεψε. Όμως, εκεί συνειδητοποίησε το αληθινό μέγεθος της ιατρικής χειραγώγησης και εξαπάτησης.

Οι αρχές όχι μόνο αγνόησαν την τεκμηρίωση του, αλλά τον απέκλεισαν κι από την ιταλική Ιατρική λίστα για θεραπείες που δεν είχαν ακόμη εγκριθεί. Ναι, είναι αλήθεια - από την ιταλική Ιατρική λίστα για θεραπείες που δεν είχαν ακόμη εγκριθεί.
Είχε μπει σε ένα φαύλο κύκλο εμπαιγμού και καταδίκης από τα αξιολύπητα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στη συνέχεια φυλακίστηκε για τρία χρόνια για την πρόκληση «αδικαιολόγητου θανάτου», στους ασθενείς που είχε θεραπεύσει. Από όλες τις κατευθύνσεις, το μήνυμα που είχε σταλεί ήταν πλέον ξεκάθαρο - Πιάστε τον Simoncini.

Το ιατρικό κατεστημένο, δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί του σχετικά με το δισανθρακικό νάτριο ήταν «τρελοί» και «επικίνδυνοι». Ένας ακόμα «κατευθυνόμενος γιατρός» γελοιωδώς αναφερόμενος στο δισανθρακικό νάτριο, είπε πως είναι «φάρμακο».

Όλο αυτό τον καιρό, τα εκατομμύρια των ανθρώπων που πεθαίνουν από τους διάφορους καρκίνους, θα μπορούσαν να έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν δίνουν δεκάρα.

Ευτυχώς, ο Tullio Simoncini, δεν τα έχει παρατήσει και συνέχισε να κυκλοφορεί το έργο του στο Διαδίκτυο και στις δημόσιες συζητήσεις. Τον έχω ακούσει,  στην κλινική Shen όπου ο Simoncini μίλησε εκεί, κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στις Ηνωμένες Πολιτείες,.

Ξέρω ότι έχει αξιοσημείωτη επιτυχία στην δραματική μείωση και εξάλειψη ακόμη και μερικών πραγματικά τελευταίων σταδίων καρκίνου με  τη χρήση του δισανθρακικού νάτριου. Αυτό μπορεί να διαρκέσει μήνες σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά σε άλλους, όπως ο καρκίνος του στήθους, όπου ο όγκος είναι εύκολα προσβάσιμος, μπορεί να είναι θέμα ημερών προτού  σταματήσει να υπάρχει.

Μπορείτε να ακούσετε ανθρώπους που έχουν θεραπευτεί υπό την καθοδήγηση του Simoncini στο τέλος αυτού του άρθρου, όπου έχω συνδέσει μερικά βίντεο στα οποία μιλούν για την εμπειρία και την θεραπεία τους.

Έγραψα ένα ενημερωτικό δελτίο τον περασμένο Απρίλιο για το γεγονός ότι ο καρκίνος είναι ένας μύκητας σε ένα άρθρο σχετικά με τα ευρήματα δύο Βρετανών επιστημόνων και ερευνητών, του καθηγητή Gerry Potter της Cancer Drug Discovery Group και του καθηγητή Dan Burke. Ο συνδυασμός των  ευρημάτων τους αποκαλύπτει τα εξής ...

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν ένα μοναδικό «βιοδείκτη» που τα φυσιολογικά κύτταρα δεν έχουν, ένα ένζυμο που ονομάζεται CYP1B1 (προφέρεται sip-one-bee-one). Τα ένζυμα είναι πρωτεΐνες που «καταλύουν», αυξάνουν τον ρυθμό των χημικών αντιδράσεων.

Το ένζυμο CYP1B1, αλλάζει τη χημική δομή κάποιων που ονομάζονται salvestrols και βρίσκονται φυσικά σε πολλά φρούτα και λαχανικά. Αυτή η χημική αλλαγή μετατρέπει τις salvestrols σε ένα παράγοντα που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα, αλλά δεν βλάπτει τα υγιή κύτταρα.

Ο συγχρονισμός είναι τέλειος. Το ένζυμο CYP1B1, εμφανίζεται μόνο σε καρκινικά κύτταρα και αντιδρά με τα salvestrols που βρίσκονται στα φρούτα και τα λαχανικά για να δημιουργήσουν μια χημική ουσία που σκοτώνει μόνο τα καρκινικά κύτταρα.

Αλλά εδώ είναι το σημείο που ταυτίζει τον καρκίνο με τον μύκητα. Τα Salvestrols είναι ένα φυσικό αμυντικό σύστημα των οπωροκηπευτικών που τα προστατεύει από μυκητολογικές προσβολές και γι 'αυτό μπορείτε να τα βρείτε μόνο στα είδη που υπόκεινται σε βλάβες από μύκητα, όπως είναι οι φράουλες, τα βατόμουρα, τα σμέουρα, τα σταφύλια, τα φραγκοστάφυλα, τα κόκκινα φραγκοστάφυλα, τα βατόμουρα, τα βακκίνια, τα μήλα, τα αχλάδια, τα πράσινα λαχανικά (ειδικά οι οικογένειες των μπρόκολων και των λαχάνων), οι αγκινάρες, οι κόκκινες και οι κίτρινες πιπεριές, το αβοκάντο, το κάρδαμο, τα σπαράγγια και οι μελιτζάνες.

Επίσης, τα καρτέλ των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών και βιοτεχνολογιών  (Big Pharma / Big Biotech),  γνωρίζουν όλα αυτά και έχουν κάνει δύο σημαντικά πράγματα για να υπονομεύσουν αυτήν την φυσική άμυνα από την επίθεση μυκήτων που δεν είναι άλλος από τον καρκίνο.

1. Η χημική ουσία των μυκητοκτόνων ψεκασμών που χρησιμοποιείται στην σύγχρονη γεωργία σκοτώνει  τους μύκητες τεχνητά και αυτό σημαίνει ότι τα φυτά και οι καλλιέργειες δεν ενεργοποιούν την δική τους άμυνα για την παραγωγή των salvestrols. Μπορείτε να τα βρείτε στις μέρες μας, μόνο σε βιολογικά τρόφιμα, σε οποιανδήποτε ποσότητα.
2. Τα μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται ευρέως, είναι πολύ ισχυροί αναστολείς της CYP1B1 και έτσι αν έχετε φάει αρκετά χημικά παραγόμενα  τρόφιμα, δεν θα έχει σημασία πόσα salvestrols καταναλώνετε αφού δεν θα ενεργοποιηθούν ως παράγοντες καταστροφής του καρκίνου, όπως έχουν σχεδιαστεί να είναι.

Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, αλλά προέκυψε μετά από λεπτομερείς υπολογισμούς , όπως ήταν και είναι, οι προσπάθειες των «οικογενειών» αυτών για καταστροφή του Tullio Simoncini. Οι «οικογένειες» αυτές λοιπόν,  θέλουν οι άνθρωποι να πεθαίνουν από καρκίνο, όχι να θεραπεύονται. Είναι διανοητικά και συναισθηματικά άρρωστες, όπως αντιλαμβάνεστε και βλέπουν τους ανθρώπους ως πρόβατα και βοοειδή.

Δεν τους νοιάζει πόση αγωνία, πόσο πόνο και θάνατο προκαλεί η χειραγώγηση τους αυτή - από την παράλογη οπτική γωνία που το βλέπουν ισχύει να είναι, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι ... παράφρονες.

Αλλά ο Simoncini αρνείται να λυγίσει και συνεχίζει να κάνει εκστρατεία για το τι έχει δει να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο, ενώ παράλληλα, στον «πραγματικό» κόσμο, ο αριθμός των θανάτων από καρκίνο συνεχίζει αδιάκοπα την ανοδική του πορεία λόγω των θεραπειών που λειτουργούν βασιζόμενες σε υποθέσεις που δεν είναι αληθείς.

Είναι πράγματι μια τρελή, τρελή κοινωνία, αλλά από τη σκοπιά των «οικογενειών» αυτών, είναι γραφτό να γίνει. Δόξα τω Θεώ για τους θαρραλέους και αφοσιωμένους ανθρώπους σαν τον Tullio Simoncini. Χρειαζόμαστε περισσότερους σαν κι αυτόν - και γρήγορα.

Τι μεγάλη κι έντονη αντίθεση που είναι με εκείνους που υπηρετούν το ιατρικό κατεστημένο. Όταν ο Simoncini μίλησε στην κλινική Shen πριν από λίγες εβδομάδες, ορισμένοι γιατροί της περιοχής τον προϋπάντησαν, γελοιοποιώντας και χλευάζοντας τις απόψεις του.

Είχαν προσκληθεί στην ομιλία του, η οποία προφανώς θα είχε τεράστιο δυνητικό όφελος για τους ασθενείς τους. Είχαν κρατηθεί γι αυτούς θέσεις, για να έρθουν να ακούσουν τον Simoncini που θα τους έλεγε από πρώτο χέρι αυτά που γνώριζε δίνοντας τους και την ευκαιρία να υποβάλουν οποιεσδήποτε ερωτήσεις.

Τι συνέβη;

Ποτέ δεν ήρθαν.

Κάντε κλικ εδώ
για την ιστοσελίδα της Κλινικής Shen...
Κάντε κλικ εδώ
για την ιστοσελίδα του Tullio Simoncini…
Κάντε κλικ εδώ
για να δείτε ασθενείς του Tullio Simoncini να μιλούν για την εμπειρία τους…

Πήγη μετάφρασης

blepe-akou-praxe.blogspot.com/2013/08/blog-post_2.html?m=0

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...